ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,791 Views

  • 2,084 Comments

  • 9,323 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    532

    Overall
    406,791

ตอนที่ 12 : บทที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    6 มี.ค. 60









        เฟยหลงคิดถึงป้ายไม้ที่ท่านอาจารย์โยนมาให้เขาเก็บเอาไว้ตอนนั้น  ท่านอาจารย์บอกแค่ว่าเป็นป้ายแสดงตัวตนของเขาเวลาที่ลงจากหุบเขาสู่เมืองเท่านั้น และให้เก็บรักษาเอาไว้ในแหวนห้ามเอาออกมาใช้ให้ใช้เฉพาะเวลาที่แก้ปัญหาไม่ได้ เฟยหลงเคยสงสัยอยู่เหมือนกันว่ามันคืออะไร ตอนนี้เกิดปัญหาเขาคงสามารถเอาออกมาใช้ได้

          “ทุกท่านโปรดหยุดมือ และถอยออกมาก่อนอย่างได้รบกวนการทำงานของทหาร”เฟยหลงห้ามปรามชาวบ้าน ก่อนที่จะมีการทำร้ายร่างกายกันเกิดขึ้นให้เจ็บตัว

          “ท่านหมอ”

          “ข้าไม่เป็นไร พวกเจ้าหลีกทางเถอะ”เฟยหลงพยักหน้าลงให้ชาวบ้านที่อยู่รอบๆตัวเขาสบายใจ

          “ข้าน้อยคงหยวน ขอเชิญท่านไปกับพวกเราด้วย”นายทหารที่เป็นหัวหน้าเดินเข้ามาบอกกับเฟยหลง

          “ข้าคงจะไปกับท่านไม่ได้เพราะมีคนไข้รอรับการรักษาจากข้าอยู่.....และที่สำคัญนี้คือป้ายอนุญาตของข้า”เฟยหลงส่งป้ายออกมาส่งให้กับทหารดู ว่าเฟยหลงมีสิทธิ์ที่จะเปิดโรงหมอและรักษาคนไข้เหมือนกัน ไม่ได้ทำตัวขัดกับกฎหมายของบ้านเมือง

          “นี้มัน...ไม่จริง”เสียงร้องหลงของชายผู้คุมกฎของสำนักแพทย์ ทำให้ทหารที่ถือป้ายอยู่นั้นตกใจ

          “ไม่ทราบว่าป้ายของข้าถูกต้องหรือไม่”เฟยหลงไม่สนใจเสียงร้องของผู้ใด

          “ถูกต้องขอรับ ข้าน้อยต้องขออภัยที่มารบกวนการรักษาของท่านหมอ”ทหารหนุ่มส่งป้ายคืนให้กับเฟยหลงด้วยความนอบน้อม เพราะสำหรับทหารอย่างพวกเขาแล้วหมอทุกคนต่างมีความสำคัญ

          “ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะมีมัน เอามานี้”ชายผู้คุ้มกฎดึงเอาป้ายไม้ของเฟยหลงไปดู ก็ต้องตกตะลึงเมื่อสังเกตเห็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่ง มันเป็นเรื่องเล่ามานานแล้วสำหรับสำนักแพทย์หลวง คนที่ถือป้ายนี้มีเพียงลูกศิษย์สายตรงของเซียนโอสถ ในแต่ล่ะรุ่นของเซียนโอสถจะส่งคนลงจากหุบเขามารักษาผู้คน ป้ายนี้ถูกออกให้โดยท่านผู้ก่อตั้งสำนักแพทย์เอาไว้เวลาที่ท่านเซียนโอสถมารักษาผู้คน ป้ายนี้มีประวัติมานับพันปีเป็นสิ่งที่บอกต่อๆกันมาของสำนักแพทย์ว่าหากพบเจอคนถือป้ายนี้ จงอย่าได้เข้าไปรบกวนหรือสร้างความเดือดร้อน ถ้าใครขัดคำสั่งจะต้องถูกไล่ออกจากสำนักโดยไม่มีข้อแม้

          “ข้า...ข้าขออภัยที่เขามารบกวนท่านหมอขอรับ”ชายผู้คุมกฎของสำนักแพทย์หลวงส่งป้ายในมือให้เฟยหลงด้วยความหวาดกลัว ในใจมันนั้นร้องแต่ว่า

          แย่แล้ว ชีวิตข้าจบแล้ว

          “ข้าขอตัวไปรักษาคนต่อล่ะ ถ้าพวกท่านหมดธุระกับข้าแล้ว”เฟยหลงเดินกลับเข้าไปในศาลเจ้า ไม่สนใจกับอาการหวาดกลัวของใครที่แสดงออกมา ตอนนี้ที่เฟยหลงสนใจคือมีคนยังรอให้เขารักษาอยู่ข้างในศาลเจ้าอีกมากมาย

          ลูกศิษย์ทั้งสองของเฟยหลงสบตากันด้วยความสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นถึงทำให้ชายผู้คุมกฎที่โหดร้ายของสำนักแพทย์หลวงหวาดกลัวขนาดนี้ และท่านอาจารย์ของมันเป็นผู้ใด ขนาดที่สำนักแพทย์หลวงต้องหวาดกลัว

               เรื่องราวที่เฟยหลงเจอสำนักแพทย์บุกไปล้อมศาลเจ้าและยังจะโดนจับตัวเข้าคุก ทำให้เหล่าสหายอาจารย์ของเฟยหลงต่างขบขัน ยิ่งตอนที่เฟยหลงให้ทหารดูป้ายของตัวเองที่ได้รับมาจากอาจารย์ และยังผู้คุมกฎสำนักแพทย์อีกที่เห็นป้ายนั้นไปแล้ว ถ้ามันไม่รู้ก็คงสมควรลาออกจากตำแหน่งผู้คุมกฎของสำนัก

          “คิดแล้วข้าอยากจะอยู่ตรงนั้นจริงๆ มันคงคิดว่าสำนักมันใหญ่คับฟ้า

          “ไม่เอาน่าตาเฒ่าจางหู่

          “แล้วนี้เจ้าจะให้ข้าจัดการอะไรไหมจูหลิงกับเรื่องนี้หยวนกงหันมาถามหญิงเพียงหนึ่งเดียวที่นั่งอยู่ในห้องนี้

          “ไม่ต้องทำ ปล่อยมันไปก่อน ถ้าเราทำอะไรมากไปมันจะเหมือนเราไม่เคารพท่านพี่อู๋เอาได้

          “ข้าว่าเราน่าจะบอกท่านพี่อู๋นะ เรื่องที่เฟยหมิงมันรับศิษย์ใหม่แล้วจางหู่หันมาถามจูหลิง

          “ไม่ต้องบอก ปล่อยเอาไว้แบบนี้ดีแล้ว เจ้าเด็กน้อยเฟยหลงของเราจะได้ไม่ต้องถูกบังคับให้ไปเข้าสำนักแพทย์เหมือนศิษย์พี่ทั้งสองคนของมัน

          “แล้วเจ้าไม่คิดว่าไอ้ผู้คุมกฎนั้นมันจะบอกท่านพี่อู๋หรือยังไงกัน

          “มันไม่มีทางได้บอก ถ้ามันบอกข้าจะทำให้มันพบเจอกับนรกชายชราอีกสองคนที่นั่งอยู่ต่างขนลุกไปกับคำพูดของจูหลิง

          “แล้วนี้เจ้าจะไปโรงหมอของเฟยหลงเมื่อไหร่ล่ะจูหลิงหญิงชราไม่ตอบคำถาม เอาแต่ยิ้มให้อีกสองคนไปคิดเอาเอง ว่านางจะไปเยี่ยมเยือนโรงหมอของเฟยหลงตอนไหน

 

          หลังจากวันที่ถูกล้อมด้วยคนสำนักแพทย์ที่ศาลเจ้า เฟยหลงก็ได้เปลี่ยนที่รักษามาเป็นโรงหมอของเขาที่ได้สร้างเสร็จแล้ว พร้อมกับข้อสงสัยให้ผู้คนในเมืองทั้งหลายคิดกันว่าแท้ที่จริงแล้วเฟยหลงเป็นผู้ใดกันแน่ สำนักแพทย์ถึงต้องหลีกทางให้ ใครในสำนักแพทย์เมื่อไหร่ที่เจอเฟยหลงเดินในเมืองต้องรีบเข้ามาคารวะ เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นนั้นเฟยหลงไม่ได้รับรู้ด้วยเลย มัวแต่สอนลูกศิษย์ทั้งสองคนและรักษาคนไข้ ลูกศิษย์ทั้งสองของเฟยหลงก็ได้ยึดเอาห้องว่างในโรงหมอเป็นที่พักอาศัยกินนอน

          ตัวเฟยหลงจากที่มารักษาคนไข้ทุกวันก็ได้เปลี่ยนเป็นหยุดพักสองวัน เพื่อจะได้พักผ่อนจากการรักษา ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของลูกศิษย์ได้ทดสอบฝีมือ แต่หากมีคนไข้คนไหนที่อาการหนักเข้ามาวันนั้นเขาก็จะรีบออกไปรักษา เฟยหลงถึงจะหยุดพักในฐานะท่านหมอของชาวบ้านทุกคน แต่ก็จะแอบแวะไปดูลูกศิษย์ทั้งสองคนรักษาคนไข้อย่างห่างๆโดยที่ไม่มีใครจับได้ว่าเขาคือท่านหมอหรืออาจารย์

          “คุณชายมาอีกแล้วเหรอเจ้าค่ะ”จ้าวจิ่นเดินมาทักเฟยหลงที่เดินเข้ามาบริเวณโรงหมอ

          “คารวะคุณหนูจ้าว”จ้าวจิ่นย่อตัวลงเป็นตอบรับการคารวะจากเฟยหลง

          “คุณชายมาโรงหมอทีไรก็นั่งเล่นตรงนี้ ไม่เบื่อบ้างเหรอเจ้าค่ะ”

          “ไม่ ข้าไม่เบื่อ”เฟยหลงยิ้มออกมา ทำให้ใบหน้าที่เย็นชานั้นดูอ่อนโยน

          “งั้นข้าคงไม่รบกวนเวลาของคุณชายแล้ว ข้าต้องไปช่วยคนอื่นทำงานอีก”จ้าวจิ่นรีบบอกเฟยหลงเมื่อเห็นว่ามีชาวบ้านที่มารักษาเดินเข้ามาอีกแล้ว

          “เชิญคุณหนูจ้าว”เฟยหลงมองดูชาวบ้านที่เคยถูกเขารักษาเข้ามาช่วยกันดูแลโรงหมอแห่งนี้ ห้องน้ำข้างหลังโรงหมอก็มีทั้งชายและหญิงเข้าไปล้างทำความสะอาดตลอดเวลา แถมห้องน้ำที่เฟยหลงสร้างนั้นก็แปลกใหม่แถมไม่กลิ่นเหม็นออกมา จนตอนนี้ท่านเว่ยได้สร้างไว้ใช้เองที่บ้านอีกด้วย แถมยังมีคนที่เคยเข้าไปลองใช้และติดใจ ติดต่อให้ท่านเว่ยและชาวบ้านไปสร้างให้ที่จวนแถบจะทุกหลังคาเรือนในเมือง ได้ข่าวว่าตอนนี้มีเมืองอื่นเข้ามาติดต่อให้ท่านเว่ยเดินทางไปสร้างห้องน้ำไว้ที่จวนอีกด้วย

          “ท่านพี่”เสียงร้องตะโกนแบบนี้ จะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจากมู่ชิง วันนี้เขาพาเฟยหลงออกมาเที่ยวข้างนอกเมือง

          “ไปเล่นซนที่ไหนมาล่ะ ถึงได้พึ่งกลับมาหาข้า”เฟยหลงมองดูมู่ชิงที่มากอดขาเขา ก่อนจะมองดูเด็กๆชาวบ้านที่วิ่งมาพร้อมกับมู่ชิง

          “พวกนี้ชวนข้าขึ้นไปเล่นตรงริมแม่น้ำมาขอรับ”

          “หิวแล้วหรือยัง เดี๋ยวข้าจะได้พาไปหาอะไรกิน”

          “หิวแล้วขอรับ แต่ข้าเล่าให้พวกนี้ฟังว่าท่านพี่ทำอาหารอร่อย.....”เฟยหลงตีหัวมู่ชิงเบาๆ พูดมาแบบนี้แบบว่าเขาคงต้องทำอะไรให้มู่ชิงและสหายวิ่งเล่นของมัน

          “เอาล่ะ เจ้าอยากกินอะไร”

          “ข้าให้ท่านพี่ย่างปลาที่ริมแม่น้ำขอรับ ปลาที่จับมาใหม่ๆเนื้อต้องหวานแน่เลยขอรับท่านพี่”

          “งั้นก็ไปกันเลย”เฟยหลงลุกขึ้นยืนแล้วจับมือมู่ชิงเดินเข้าไปหาเด็กๆที่ยืนรออยู่ ชักชวนกันไปที่ริมแม่น้ำ

          ตอนแรกเฟยหลงคิดว่าตัวเองจะต้องจับปลา แต่พอเห็นมีปลาถูกจับเตรียมเอาไว้มากมายแล้ว เฟยหลงก็ได้แต่ส่ายหน้ากับความเจ้าเล่ห์ของมู่ชิงที่แสดงออกมาให้เขาเห็นได้เรื่อยๆ นี้ถ้าไม่หิวก็คงจะไม่วิ่งไปตามเขามาหรอก คงจะมัวแต่วิ่งเล่น

          “พวกเจ้าไปเตรียมไม้มาก่อไฟ เดี๋ยวข้าจะไปเตรียมปลาก่อน”เฟยหลงคิดจะทำปลาเผาอบดินเหนียว

          “ขอรับคุณชาย”เด็กทุกคนต่างวิ่งไปเก็บไม้มากองเอาไว้ ก่อนจะทำการจุดไฟไว้รอเฟยหลงที่กำลังเอาดินเหนียวพอกตัวปลาอยู่ รอไม่นานเฟยหลงก็เอาปลาที่พอกหมดแล้วใส่กองไฟที่ถูกก่อเอาไว้ทั้งหมด ก่อนจะให้ใครไปเอาฟางมาใส่เพิ่มเขาไปอีก

          เฟยหลงแบ่งปลาให้เด็กๆคนล่ะตัว ส่วนเขานั้นขอกินผลไม้ที่หาได้จากในป่าดีกว่า เด็กๆต่างส่งเสียงบอกให้เฟยหลงรู้ว่าทุกคนชื่นชอบปลาเผาอบดินเหนียวที่เขาทำให้มากแค่ไหน ยิ่งจิ้มน้ำจิ้มที่เฟยหลงเตรียมเอาไว้ให้อีก รสชาติของปลายิ่งเด่นชัดออกมา จนแทบไม่รู้ตัวกันเลยว่าปลาที่อยู่ตรงหน้าของมันหมดตอนไหน

          “ท่านพี่ของเจ้าทำอาหารได้สุดยอดอย่างที่เจ้าบอกเลยมู่ชิง”

          “มันแน่อยู่แล้ว ท่านพี่ของข้าเก่งที่สุดเลยเรื่องการทำอาหาร”มู่ชิงยิ้มอย่างภูมิใจเวลาที่เพื่อนมันบอก ถึงฝีมือการทำอาหารของเฟยหลงว่ายอดเยี่ยมแค่ไหน

          “ท่านพี่เจ้าไม่เห็นเหมือนที่คนอื่นเขาลือกันเลย”เมื่อมีเด็กคนหนึ่งเปิดประเด็นขึ้นมา หลายๆคนที่เคยได้ยินข่าวลือต่างพยักหน้าลงบอกว่าเห็นด้วย

          “ข่าวลืออะไร ทำไมข้าไม่รู้เรื่องเลย”เฟยหลงที่เดินเข้ามาได้ยินพอดีเอ่ยถามกับเด็กๆ แล้วเรื่องราวข่าวลือของเขาก็ถูกบอกเล่าออกมาให้เฟยหลงรับรู้ทั้งหมด

          “เจ้าว่ายังไงนะ ท่านพี่ของข้าไม่ได้เย็นชานะ”มู่ชิงหน้าบึ้งด้วยความไม่พอใจที่คนมาบอกว่าท่านพี่ของเขาเย็นชา

          “ไม่เป็นไรนะมู่ชิง ข้าไม่คิดมาก”เฟยหลงลูบหัวมู่ชิงไม่ให้คิดมากกับข่าวลือพวกนี้ ถ้าวันนี้เขาไม่พามู่ชิงออกมาเที่ยวเล่นด้วย คงจะไม่รู้ไปอีกนานเลยทีเดียว

          “ท่านพี่นะ ใจดีเกินไปแล้ว”

          “เอาล่ะ รีบดับไฟกันเถอะ เดี๋ยวเราสองคนจะกลับถึงจวนช้าเอาได้”

          “ขอรับท่านพี่”มู่ชิงกับเพื่อนๆต่างวิ่งไปเอาน้ำมาดับไฟให้เรียบร้อย ก่อนที่จะเดินกลับบ้านของมัน ส่วนมู่ชิงกับเฟยหลงก็เดินแยกมาอีกทางเพื่อกลับบ้านของทั้งคู่

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #2067 Wisteria❀ (@PayunChan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 22:39
    ตอนแรกสงสัยว่าจำกลิ่นไม่ได้หรอ ก็มีการใช้สมุนไพร ตอนนี้สงสัยอีกแล้วว่า จ้าวจิ่นจำเสียงไม่ได้หรอ 55555555 //หรือว่ามีบอกแล้วแต่เราอ่านไม่ละเอียดเอง--
    #2067
    0
  2. #1445 Emmymartin (@Emmymartin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 00:24
    ถ้าเปลี่ยนคำเรียกจากพวกมันเป็นพวกเขา น่าจะอ่านได้ลื่นกว่านี้นะคะ
    #1445
    3
    • #1445-2 ไอ้สีฝุ่น (@nuneenie) (จากตอนที่ 12)
      1 กรกฎาคม 2560 / 21:33
      เห็นด้วยกับคุณ Emmymartin ค่ะ
      #1445-2
    • #1445-3 jaotha (@jaotha) (จากตอนที่ 12)
      25 กรกฎาคม 2560 / 21:32
      ใช้คำว่ามันถูกแล้วครับ นิยายแนวจีนจะเป็นแบบนี้ ผมอ่านมาหลายเรื่องแหละ
      #1445-3
  3. #1349 080863xxxx (@080863xxxx) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 13:23
    เฟยหลงแบ็คดีมากกก
    #1349
    0
  4. #1287 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 18:54
    น่ารักจริงๆ.....เลี้ยงต้อย?//ไม่ใช่ละ
    #1287
    0
  5. #1258 Secr3t-Key (@Secr3t-Key) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 21:54
    โอ๊ยะ น่ารัก //เสียงสั่น
    #1258
    0
  6. #848 PrinceNawa (@nanwalai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 10:30
    หัวหน้าแกงค์เด็ก^^
    #848
    0
  7. #349 INGPANG (@INGPANG) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 19:09
    น่ารักกก ตอนนี้ละมุนมากเลยยย >\\\<
    #349
    0
  8. #296 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 14:45
    อมยิ้มเเก้มเเทบปริ555
    #296
    0
  9. #243 Nontapan Sujawipan (@lionsunday) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 07:17
    เปลี่ยนจากตีหัวเปฺนเขกหัวน่าจะน่ารักกว่านะครับ (ความคิดส่วนตัวนะ^^)
    #243
    0
  10. #164 wonderfully (@wonderfully) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 15:10
    การรักษาจากข้างอยู่     ข้า
    สอนลูกศิษย์ท่านสอง    สองท่าน
    รักษาคนไข้อย่างห่างๆ    อยู่ห่างๆ 
    สร้างให้ที่จวนแถมจะทุกหลัง     แทบ
    เป็นใครไม่ได้เลยนอกจากเฟยหลง   มู่ชิง?
    ข้าอยากกินให้ท่านพี่ย่างปลาที่ริมแม่น้ำ           อยากให้ท่านพี่ย่างปลาให้กินที่
    ทุกคนชื่นชอบกับปลาเผา        ชื่นชอบปลาเผา
    นี้ถ้าวันนี้    นี่ถ้าวันนี้

    #164
    0
  11. #148 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:52
    ขอบคุณครับ สนุก เนื้อหาดีครับ
    #148
    0
  12. #147 Newkiporn (@Newkiporn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:51
    ชอบมากเลย เนื้อเรื่องแบบนี้ เราอ่านต่อไปได้เรื่อย อ่านแล้วอมยิ่มอ่านแล้วมีความสุข
    ขอบคุณมากค่ะ
    #147
    0
  13. #146 Ong (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:35
    ชื่นชมจริงๆค่ะ ตัวพระเอกเป็นหมอ(เคยเป็นครูอาจารย์มาก่อน)และมีโลกส่วนตัวสูง ,และโชคดีที่ได้เจอแต่คนรัก

    (เพื่อนๆสหายของอาจารย์ที่ล่วงลับไป)พวกเขาเหล่านั้นจริงๆก็เปรียบเหมือนญาติกับพระเอก(หมอเทวดา)

    หมอชอบเด็กๆ (และถ้าหากจะเป็นไปได้อยากจะให้หมอ ฝึกทักษะการต่อสู้ก็จะสบายใจ)อ่านไปก็อินค่ะ(อยากให้พระเอกได้มีวิชาเอาตัวรอดเพื่อปกป้องคนที่พระเอกรัก)(อันนี้ความคิดเห็นส่วนตัวของ(รีดค่ะ)
    #146
    0
  14. #145 Ong (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:35
    ชื่นชมจริงๆค่ะ ตัวพระเอกเป็นหมอ(เคยเป็นครูอาจารย์มาก่อน)และมีโลกส่วนตัวสูง ,และโชคดีที่ได้เจอแต่คนรัก

    (เพื่อนๆสหายของอาจารย์ที่ล่วงลับไป)พวกเขาเหล่านั้นจริงๆก็เปรียบเหมือนญาติกับพระเอก(หมอเทวดา)

    หมอชอบเด็กๆ (และถ้าหากจะเป็นไปได้อยากจะให้หมอ ฝึกทักษะการต่อสู้ก็จะสบายใจ)อ่านไปก็อินค่ะ(อยากให้พระเอกได้มีวิชาเอาตัวรอดเพื่อปกป้องคนที่พระเอกรัก)(อันนี้ความคิดเห็นส่วนตัวของ(รีดค่ะ)
    #145
    0
  15. #144 Ong (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 11:24
    สนุกมากเลยค่ะ และมีการอัพเดทต่อเนื่องสม่ำเสมอ(แน่นอนว่าจะต้องดีกว่าเดิมชัวร์ค่ะ)

    ขอบคุณมากนะคะที่เขียนให้อ่าน จะด้วยเหตุผลอะไรแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายก็เถอะ&#12290;

    ขอเข้ามาอ่านและมาให้กำลังใจค่ะ&#12290;
    #144
    0
  16. #139 ณัฏฐ์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 08:48
    เข้ามาเป็นกำลังใจให้คะ
    #139
    0
  17. #127 ตุ้ยนุ้ยคุง (@sackzero) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 21:25
    พี่เฟย ถ้าเหงาก็หาเมียซักคนดิ5555
    #127
    0
  18. #126 หน้ากากแตก (@pinrana33) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 20:52
    สนุกค้าาาา รอน้า
    ชีวิตสุขสบายๆ ชอบมากๆเลอล่ะ
    #126
    0
  19. #125 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 20:34
    แม้ มีแบล็คอัพดีก็เงี้ย จะมีเรื่องอะไรมาให้แวดหัวอีกรึเปล่านะ ตอนนี้ห็มีคนรู้ความลับพระเอกเพิ่มแล้ว วันข้างหน้าคงมีเรื่องให้ปวดหัวเพิ่มอีกเป็นแน่
    #125
    0
  20. #124 rinriko (@rinriko) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 20:15
    ขอบคุณ
    #124
    0
  21. #123 toy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 19:54
    ขอบคุณครับ รอตอนต่อไป
    #123
    0
  22. #121 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 19:08
    สนุกดีครับ
    #121
    0
  23. #119 M_M (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 18:53
    รอ&#8203;ตอนต่อไป เลื่อยๆ แต่&#8203;สนุกอะ
    #119
    0
  24. #118 ณัฏฐ์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 18:38
    ขอบคุณคะรอต่อจ้า
    #118
    0
  25. #117 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 18:05
    ใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์มากๆอ่ะ แต่ก็ดีแล้วแหละ ไม่อยากให้มีเรื่องชิงอำนาจมาให้ปวดหัว5555
    #117
    2
    • #117-1 สโนว์ดราก้อน (@0824193354) (จากตอนที่ 12)
      5 มีนาคม 2560 / 19:57
      เราก็ด้วยถ้ามีการชิงอำนาจมาไห้ปวดหัวคงขอบ่ายๆ แต่ถ้าเล็กน้อยไม่เป็นไร
      #117-1
    • #117-2 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 12)
      6 มีนาคม 2560 / 09:49
      ช่ายๆ555
      #117-2