ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,771 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,322 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    512

    Overall
    406,771

ตอนที่ 123 : ภาค 4 บทที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    30 มิ.ย. 60




ยามค่ำคืนที่เงียบสงบผู้คนต่างกลับบ้านนอนหลับพักผ่อน เพื่อรอคอยวันพรุ่งนี้ ช่างแตกต่างกับคืนก่อนหน้านี้ที่มีคนเฝ้ารอรับการรักษาที่หน้าค่ายรักษาของสำนักแพทย์หลวง แต่ว่าเพราะเหตุการณ์ที่รองเจ้าสำนักแพทย์หลวงถูกจับกุมตัวไป ทำให้ชาวบ้านทุกคนต้องแยกย้ายกันกลับบ้านตามคำสั่งของทหารที่ยืนเฝ้าคุมทางเข้าออกอยู่ที่หน้าค่าย ไม่ยอมให้มีการรักษาอีกต่อไป

ข่าวการมาของลูกศิษย์หมอเทวดาที่พวกเขาเคยได้ยินมาจากพ่อค้าที่เคยเดินทางผ่านเมืองเยี่ยนมาก่อน ทำให้ชาวบ้านที่ได้ยินข่าวต่างก็ดีใจ และรู้สึกขอบคุณที่สำนักวายุเทพพาลูกศิษย์ของท่านหมอเทวดาเดินทางมารักษาพวกเขาถึงที่นี้

“เริ่มกันได้เลย”หนีหวงพยักหน้าส่งสัญญาณบอกให้ทหารที่ติดตามนางมา แยกย้ายกันได้แล้ว เพื่อทำการอพยพชาวบ้านที่อยู่ในเมืองไปยังค่ายที่พึ่งถูกสร้างเตรียมเอาไว้รับรองผู้คน ระหว่างการลงมือจัดการกับสำนักแพทย์หลวง

เพื่อป้องกันไม่ให้มีชาวบ้านคนไหนได้รับลูกหลงจนได้รับบาดเจ็บสาหัส การเคลื่อนย้ายชาวบ้านเป็นไปอย่างเชื่องช้า และไม่มีเสียงดัง เนื่องจากก่อนที่จะเดินออกมาชาวบ้านทุกคนได้ถูกกระชับไม่ให้ส่งเสียง และเดินตามกันไปอย่างเงียบๆ ออกทางด้านประตูหลังของเมืองซึ่งไม่ได้ผ่านทางด้านหน้าของทั้งสองค่ายรักษา ทำให้สำนักแพทย์หลวงไม่รู้เรื่องว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

“เหลือคนทางฝั่งตะวันออกของเมืองเท่านั้นขอรับท่านรองแม่ทัพ”หนีหวงที่ยืนมองการเดินเรียงแถวของชาวบ้าน หันมามองทหารที่เข้ามาแจ้งให้รู้ว่าตอนนี้การอพยพผู้คนนั้นเหลือเพียงเท่าไหร่แล้ว

“เร่งมือกันหน่อย อีกไม่ถึงหนึ่งชั่วยามก็จะสว่างแล้ว นั้นจะทำให้งานของเรายุ่งยากเข้าไปอีก”

“ข้าจะรีบไปบอกคนของเราให้เร่งมือเดี๋ยวนี้ขอรับ”

“ถ้าขนย้ายชาวบ้านไปจนหมดแล้ว เจ้าจงรีบมารายงานให้ข้ารู้”

“ขอรับ”

หนีหวงหันไปมองดูทหารที่วิ่งกลับไปยังเส้นทางที่ตรงไปทางฝั่งตะวันออกของเมืองเพียงเล็กน้อย ก่อนที่จะหันมามองดูกลุ่มชาวบ้านที่กำลังเดินตามมาสบทบเรื่อยๆไม่ขาดสาย

 

“พวกเจ้ารีบขนเอายาทั้งหมดนี้ไปส่งให้ทหารที่ยืนรออยู่ข้างหลังค่าย”เฟยหลงสั่งให้คนของฟางเซียนที่ยืนอยู่รอบๆ ให้รีบนำยาที่เขาทำเสร็จแล้วไปส่งมอบให้ทหารที่ยืนรออยู่ทางด้านหลังค่ายรักษา พร้อมกับเงยหน้าขึ้นคำนวณเวลาว่าตอนนี้หนีหวงกำลังทำอะไรอยู่ ไม่รู้ว่ายาที่เขาให้นางไปนั้น นางจะทำสำเร็จหรือไม่

“เกิดอะไรขึ้นเฟยหลง”ฟางเซียนที่ออกไปทำธุระข้างนอกเมืองพึ่งกลับเข้ามาในค่าย ต้องตกใจที่เห็นการขนย้ายของเฟยหลง

“ไม่มีอะไรฟางเซียน ว่าแต่เจ้าเถอะหายไปไหนมาข้าไม่เห็นหน้าเลย”เฟยหลงไม่ยอมตอบคำถามของฟางเซียน พร้อมกับถามกลับว่านางหายไปไหนมาตั้งนาน

“ข้าไปทำธุระที่ข้างนอกเมืองมา ว่าแต่เจ้าเถอะกำลังคิดทำอะไรอยู่ เมื่อครู่ข้าเดินผ่านกระโจมที่พักรักษาตัวของชาวบ้าน ข้าไม่เห็นว่ามีชาวบ้านคนไหนนอนพักรักษาตัวอยู่เลย มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เฟยหลง”เฟยหลงถอนหายใจออกมาหนึ่งครั้ง ก่อนที่เขาจะเล่าทุกอย่างที่เขาทำไปให้นางได้รู้ทั้งหมด

ตอนแรกฟางเซียนยังยืนฟังอย่างสงบไม่มีท่าทีอะไรออกมา จนกระทั่งถึงแผนการสำคัญที่เฟยหลงวางเอาไว้ ทำเอาฟางเซียนต้องตกใจให้กับความบ้าบิ่นของหลานชายของตัวเอง นางไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าเฟยหลงจะทำมันอย่างนั้นจริงๆ

“เฟยหลง เจ้าบ้าไปแล้วหรืออย่างไรถึงได้ทำแบบนั้น เจ้ารู้บ้างไหมว่ามันอันตรายแค่ไหน”เฟยหลงมองแววตาที่เป็นกังวลของฟางเซียนแล้วได้แต่เสียใจ ที่ต้องทำให้ญาติผู้ใหญ่ของตัวเองต้องมาคอยเป็นห่วง

“ข้าไม่เป็นอะไร อีกอย่างใช่ว่าจะมีแค่ข้าคนเดียวนี้ ยังมีพวกเจ้าทุกคนที่อยู่ช่วยเหลือข้า ข้าเชื่อว่าย่อมไม่มีคนทำอันตรายข้าได้”เฟยหลงจับมือทั้งสองข้างของหางเซียนขึ้นมากุมเอาไว้ พร้อมปลอบประโลมไม่ให้นางคิดมากจนเกินไป

“แต่.......”

“ไม่มีแต่ ข้าตัดสินใจทำมันลงไปแล้ว เจ้าจะสนับสนุนการตัดสินใจของข้าได้หรือไม่ฟางเซียน”คำพูดที่เอ่ยออกมาของเฟยหลงทำให้ฟางเซียนไม่สามารถพูดอะไรออกมาอีกได้ นางทำได้เพียงแต่ยืนนิ่งๆพร้อมกับพยักหน้ายินยอมกับการตัดสินใจครั้งนี้ของเฟยหลง

 

ค่ายรักษาสำนักแพทย์หลวง

“คนของเราที่ข้าให้เตรียมพร้อมหรือยังกั๋วกง”อู๋หยาหันไปถามพ่อบ้านส่วนตัวของพี่ชายที่ยืนรินน้ำชาให้เขาอยู่ ใจของอู๋หยาตอนนี้อยากเร่งให้ถึงตอนเช้าเร็วๆเพื่อที่เขาจะได้จัดการกำจัดเสี้ยมหนามที่อยู่ในใจของพวกเขาออกไปให้หมดสิ้น

“ตอนนี้คนของเราได้ลักลอบเข้ามาปะปนกับลูกศิษย์ในสำนักคนอื่นๆแล้วขอรับ รอเพียงคำสั่งของท่านเจ้าสำนักเท่านั้น”พ่อบ้านรีบรายงานให้อู๋หยารับรู้ว่าคนที่ต้องการนั้น ได้เข้ามาในเมืองนี้และอยู่ด้วยกันที่ค่ายแล้วให้อู๋หยาได้รับรู้

“ดีมาก แล้วคนที่จะไปช่วยท่านพี่ของข้าล่ะว่ายังไง”อู๋หยารีบถามหาคนที่จะไปช่วยพี่ชายของเขา ที่ถูกจับกุมไปขังตัว

“พร้อมแล้วขอรับ ทันทีที่ฟ้าสร่างพวกนั้นจะรีบลงมือเข้าไปชิงตัวนายท่านออกมา”อู๋หยายิ้มออกมาอย่างพอใจกับการจัดการทุกอย่างของพ่อบ้านพี่ชาย

“แล้วตอนนี้ข้างนอกมีทหารยืนเฝ้าอยู่อีกหรือไม่”

“ไม่มีแล้วขอรับ พวกทหารได้ลดกำลังพลลงไปจากตอนแรก และที่สำคัญตอนนี้ทหารที่ยืนเฝ้าอยู่นั้นต่างเป็นคนของเราทั้งหมดขอรับที่ได้เดินทางตามมาสมทบ”อู๋หยาได้ฟังอย่างนั้นยิ่งแสะยิ้มออกมา เมื่อตอนนี้ดูกับราวว่าทุกอย่างเป็นใจให้กับเขาทั้งหมด

“ดีบอกพวกมัน พรุ่งนี้ให้ลงมือจัดการฆ่าพวกสำนักวายุเทพให้หมดสิ้น”

อู๋หยามองดูพ่อบ้านกั๋วกงที่คุกเข่ารับคำสั่งของเขา ก่อนที่จะเดินออกไปข้างนอกเพื่อบอกให้คนอื่นๆได้รับรู้ในคำสั่งของเขา มือข้างขวาของอู๋หยาถูกยกขึ้นมาลูบที่เคราสีขาวของตน ก่อนที่เขาจะยกน้ำชาที่ถูกเทจนเต็มถ้วยขึ้นมาดื่มเพื่อผ่อนคลายความเครียดที่ต้องพบเจอมาตลอดทั้งวัน

หนีหวงแอบลักลอบเข้ามาในค่ายของสำนักแพทย์หลวง   หลังจากที่มอบหมายหน้าที่ส่งต่อให้กับเสี่ยวหนิงที่เข้ามารายงานให้รู้ถึงการค้นพบของพวกฮุ่ยเหยา นางมองหาดูว่ากระโจมไหนที่จะเป็นที่พักของเจ้าสำนักแพทย์หลวง

“น่าจะหลังนี้”หนีหวงมองดูกระโจมที่ดูจะถูกคุ้มกันอย่างแน่นหนา ก่อนที่นางจะหาจังหวะที่พวกนั้นเผลอตัวแอบหลบซ่อนเข้าไปข้างใน

หนีหวงไม่ได้รับรู้เลยว่าสาเหตุที่นางสามารถผ่านเวรยามที่ถูกคุ้มกันอย่างแน่นหนานั้น เพราะมีคนช่วยเหลืออย่างลึกลับในการลอบเข้ามาครั้งนี้ เมื่อเข้ามาข้างในหนีหวงก็เห็นเจ้าสำนักคนเก่งของสำนักแพทย์หลวงนอนหลับสบายอยู่บนเตียง ไม่รับรู้ถึงการมาครั้งนี้ของนาง

หนีหวงเทยาที่เหลือหนึ่งเม็ดออกมา ก่อนที่จะป้อนมันใส่ปากของเจ้าสำนักแพทย์หลวง นางค่อยๆใช้ลมปราณของตัวเองบังคับให้ยาไหลเข้าไปในลำคอ เมื่อเสร็จแล้วนางจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนที่จะกลับไปตามเส้นทางเดินที่ได้ลักลอบเข้ามา

“ฝีมือเจ้าตกไปขนาดนี้เลยหรืออู๋หยา”เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นมาเบาๆข้างในกระโจมที่พักของเจ้าสำนักแพทย์หลวง ก่อนที่นางจะล้วงเอาขวดยาออกมาหนึ่งขวด พร้อมกับค่อยๆเทผงยาที่อยู่ข้างในนั้นออกมา นางยืนมองการยาที่แทรกซึมตัวเข้าไปในร่างกายของชายชราที่นอนหลับอยู่

“นี้คือบทลงโทษของข้า ที่มีต่อคนที่ไม่รักษาสัญญาที่ได้เคยสาบานเอาไว้ในวันที่เข้ามาอยู่ในสำนักของข้า”หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา แม้ว่านางจะรู้ว่าอีกคนจะไม่ได้ยินมันก็ตาม ก่อนที่ร่างของนางจะค่อยๆเลือนหายจากไปเหมือนกับว่าตรงนี้ไม่เคยมีร่างของนางปรากฏอยู่


...............................................................................................................................................................


ที่หายไปไม่ใช่อะไรค่ะ ป่วยเป็นหวัดค่ะ พึ่งหายดี

ทุกคนอย่าลืมดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ

แล้วพบกันใหม่บทต่อไปค่ะ

คืนนี้ฝันดีค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #2081 Hush123 (@Hush123) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 23:21
    Craft C realize rccc xถถะแอ้เ
    #2081
    0
  2. #2080 Hush123 (@Hush123) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 23:18

    เออเเเเถล เอ้อเเถถอะเภอแปอแอ
    #2080
    0
  3. #1740 moonching (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 07:17
    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
    #1740
    0
  4. #1738 แว่นใส (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 17:12
    จะเกิดอะไรขึ้นนะ
    #1738
    0
  5. #1737 dOjOb (@dojob) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 14:19
    พักผ่อนบ้างนะครับ... dOjOb
    #1737
    0
  6. #1736 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 10:05
    555+ นี่ก็พึ่งโดนหมอฉีดยามาเมื่อวาน

    //ขอบคุณครับ
    #1736
    0
  7. #1735 สนุกมาก (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 09:46
    สนุกมาก
    #1735
    0
  8. #1734 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 07:30
    ขอบคุณครับ
    #1734
    0
  9. #1733 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 06:13
    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ ถึงหายแล้วก็ต้องพักผ่อน ดูแลตัวเองด้วยนะคะ เดี๋ยวไข้กลับนะ
    #1733
    0
  10. #1731 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 05:27
    รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
    #1731
    0
  11. #1730 makone (@makone) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 05:19
    รักษาสุขภาพด้วยนะคะไรท์
    #1730
    0
  12. #1729 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 23:00
    หายไวๆนะครับ
    #1729
    0
  13. #1728 KnitMaker (@jeeka) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 22:46
    หายป่วยไวๆนะคะ
    #1728
    0
  14. #1727 Chantima111 (@Chantima111) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 22:37
    ขอให้หายไวๆ สุขภาพแข็งแรงตลอดไปค่ะ
    #1727
    0
  15. #1726 picniccm (@picniccm) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 22:30
    พักผ่อนมากๆ จะได้หายเร็วๆ รอติดตามอยู่ค่ะ
    #1726
    0
  16. #1725 freesiaomi (@freesiaomi) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 22:30
    ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
    #1725
    0