ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,763 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,322 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    504

    Overall
    406,763

ตอนที่ 126 : ภาค 4 บทที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    10 ก.ค. 60






ค่ายรักษาสำนักวายุเทพ

บรรยากาศการแจกจ่ายให้ชาวบ้านที่เฝ้ารออยู่เป็นไปอย่างเรียบง่าย จนกระทั่งเริ่มมีเสียงร้องเอะอะโวยวายของกลุ่มคนที่อยู่ด้านซ้ายมือ ทำให้ชาวบ้านทุกคนต่างหันไปสนใจ เมื่อตอนนี้มีหนึ่งคนกำลังนอนดิ้นชักไปมา และคนข้างๆต่างส่งเสียงร้องตะโกนเสียงดังไปมา ว่าเป็นเพราะยาที่ได้รับแจกทำให้ชายคนนี้มีอาการกำเริบ

“ที่แท้พวกแกมันก็พรรคมารไม่เปลี่ยนแปลง พยายามวางยาพวกเราทุกคนล่ะสิ ทุกท่านโปรดมองดูชายที่นอนเจ็บอยู่ตรงนี้ เพราะยาที่พวกมันแจกทำให้ชายคนนี้ต้องมีสภาพเจ็บปวดปางตาย........”

เฟยหลงที่เห็นดังนั้นอยากที่จะเดินเข้าไปตรวจดูว่าอาการของชายคนนั้นเป็นยังไงบ้าง ถึงแม้ว่าชายคนนั้นจะเป็นเหยื่อที่พวกนั้นวางเอาไว้เพื่อทำร้ายชื่อเสียงของตนก็ตาม แต่เขาไม่สามารถหลุดพ้นไปจากเหล่าผู้คุมที่ยืนอยู่รอบๆ ที่ต่างขวางกั้นไม่ให้เขาเดินออกไป

“ท่านหมอ... เอายังไงต่อดีขอรับ”เจิ้นหู่เวลานี้เริ่มขยับเข้ามายืนเคียงข้าเฟยหลง เขารีบหันไปมองดูทิศทางที่กำลังเกิดเรื่องวุ่นวาย

“....ข้าอยากให้พวกเจ้าทุกคนจับตามมอง ว่ามีใครที่กำลังทำท่าทางแปลกๆบ้าง ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะมีแค่ทิศนั้นทิศเดียวที่กำลังเกิดเรื่อง..............”ยังไม่ทันที่เฟยหลงจะเอ่ยจบประโยคดี ฝั่งทางด้านขวาและด้านหน้าของค่าย ตอนนี้กำลังเกิดเหตุความวุ่นวายขึ้นพร้อมกัน

เฟยหลงหันมองรอบๆ ว่าตอนนี้มีอะไรที่ผิดแปลกไปบ้าง เขาใช้สายตาสำรวจดูทุกคนที่ยืนอยู่ เฟยหลงหลับตาลงเพียงชั่ววูบก่อนที่จะลืมตาขึ้นมา ครั้งนี้เขามองหากลุ่มคนที่มีลักษณะที่แสดงออกมาว่าคล้ายคลึงกันกลับคนที่กำลังก่อเรื่อง

เฟยหลงกระซิบบอกให้เจิ้นหู่สั่งคนไปเฝ้าระวังเพิ่มตรงแถวใกล้ๆลานกลางค่าย ที่เวลานี้หม้อยาขนาดใหญ่วางอยู่ เมื่อเข้าสังเกตเห็นว่าแถวนั้นตอนนี้มีกลุ่มคนที่ลมปราณคล้ายๆกันเริ่มขยับเข้าใกล้ไปทีล่ะนิด

“ท่านหมอหลบไปก่อนดีกว่าขอรับ ที่นี้ปล่อยให้ข้ากับทุกคนจัดการกันเอง”เจิ้นหู่รีบหันไปสั่งการลูกน้องที่ยืนอยู่ข้างๆ ให้รีบพาท่านหมอหลบไปก่อน

ตูม ตูม ตูม

ยังไม่ทันที่ลูกน้องที่ยืนอยู่รอบๆจะพาเฟยหลงหลบออกไป ได้เกิดระเบิดเสียงดัง ขึ้นมาตรงทิศทางตำแหน่งที่ตั้งของค่ายทหารเมืองชิงอัน ทำเอาทุกคนต่างหันไปมองด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

“ส่งคนของเรารีบไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นเร็วเจิ้นหู่”เฟยหลงตื่นตกใจกับเสียงระเบิด เขาหวาดกลัวว่าตรงนั้นจะมีชาวบ้านได้รับบาดเจ็บ จากแผนการของเขา

“ขอรับท่านหมอ”เจิ้นหู่รีบสั่งให้ลูกน้องคนหนึ่ง ออกไปตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ก่อนที่จะส่งสัญญาณให้คนที่เหลือให้รีบพาท่านหมอหลบออกไปจากตรงนี้

เพียงแค่ทุกคนหันเหความสนใจไปกับเสียงระเบิด ตรงที่เฟยหลงสั่งให้คนเข้าไปตรวจสอบนั้น ตอนนี้ได้เกิดเสียงระเบิดขึ้นมา ทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆต่างรับบาดเจ็บ

ตูม

“พวกมันมีระเบิดพลีชีพ อารักขาท่านหมอด่วน”เจิ้นหู่ร้องตะโกนบอกให้ทุกคนรีบเข้ามาช่วยกันคุ้มครองท่านหมอหลบออกไปจากตรงนี้

                การต่อสู้ที่ค่ายรักษาเกิดขึ้นแล้ว เมื่อตอนนี้ชายที่เฟยหลงเห็นว่านอนร้องเจ็บปวดทุรนทุราย เวลานี้ได้ชักดาบออกมา ฟาดฟันไปใส่ทหารที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เสียงดาบ กระบีกระทบกันเสียงดังไปมา แต่ล่ะคนมีเป้าหมายพุ่งตรงมาที่เฟยหลง

“ฆ่ามัน”เสียงร้องที่บ่งบอกถึงความต้องการชีวิตตนของฝ่ายตรงข้าม ทำเอาเฟยหลงที่ยืนอยู่ตรงกลางที่ถูล้อมรอบไปด้วยลูกศิษย์ในสำนักวายุเทพและทหารเมืองชิงอันที่หนีหวงส่งมา ทำเอาเฟยหลงหลับตาลงเพื่อไม่อยากมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า

“ท่านหมอหนีไปจากตรงนี้ก่อนเถอะขอรับ ที่นี้พวกข้ารับมือเอง”เจิ้นหู่หันมาบอกเฟยหลงอีกครั้ง เมื่อสังเกตเห็นว่าตอนนี้จำนวนของฝ่ายตรงข้ามเริ่มมีมากกว่า เพราะการแบ่งกำลังคนตามคำสั่งของเฟยหลงเมื่อคืนนี้ ที่ให้ไปคอยช่วยเหลือและรักษาชาวบ้านที่ทำการเคลื่อนย้ายเมื่อคืน

“เจิ้นหู่ ข้าฝากที่นี้ด้วยนะ หวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้งหนึ่ง”เฟยหลงรู้ดีว่าหากเขายังอยู่ที่นี้ คงจะขัดขวางการทำงานของทุกคน เพราะต้องคอยมาพะวงกับความปลอดภัยของเขา

“แล้วเจอกันขอรับท่านหมอ พวกเจ้าดูแลท่านหมอดีๆล่ะ”เจิ้นหู่หันไปกำชับลูกน้องของเขาอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะต้องหันมารับมือกับการโจมตี

 

ห่างออกไปจากค่ายรักษาไม่ไกลนั้น มีสายตาคู่หนึ่งที่คอยเฝ้ามองเฟยหลงด้วยความห่วงใย เมื่อตอนนี้ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปตามที่เฟยหลงต้องการทุกอย่างแล้ว

“ท่านรองแม่ทัพ จะเอายังไงต่อขอรับ”เหลียนคุนหันมาถามหญิงสาวผู้เป็นรองแม่ทัพอย่างหนีหวง ที่ใช้สายตาเฝ้ามองกลุ่มคนทั้งสิบที่หนีออกมาจากทางด้านหลังค่ายรักษา

“รอก่อน ตอนนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของสำนักวายุเทพจัดการ ว่าแต่ที่ค่ายทหารตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ทำไมไม่มีใครมารายงานสักทีว่าเกิดอะไรขึ้น”หนีหวงต้องพยายามข่มใจตัวเองไม่ให้สั่งทหารในการปกครองของนางบุกเข้าไปจับกุมคนเหล่านั้น อีกทั้งการโจมตีที่เกิดขึ้นที่ค่ายทหารทำให้หนีหวงพยายามที่จะตัดสินใจอย่างรอบคอบ เพื่อไม่ให้กระทบกบแผนการของเฟย

“ขอรับ คนที่ไปดูยังไม่กลับมารายงานเลยขอรับท่านรองแม่ทัพ”เหลียนคุนหันมายกมือส่งสัญญาณให้ทหารที่กำลังหลบซ่อนอยู่ว่าห้ามเคลื่อนไหว และให้รอคอยคำสั่ง พร้อมทั้งรายงานถึงทหารที่ถูกส่งให้เข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่ค่ายทหารยังไม่ได้เดินทางกลับมาถึงเลย

“ถ้ากลับมาแล้ว เจ้ารีบมารายงานข้าทันที”

“ขอรับท่านรองแม่ทัพ”

 

ค่ายทหารเมืองชิงอัน

ตูม ตูม ตูม

เสียงระเบิดสามทิศทางทำเอาทหารที่เฝ้าอยู่นั้นต่างตกใจ เป็นจังหวะให้กั๋วกงที่เฝ้ารอคอยอยู่รีบบุกเข้าไปชิงตัวนายตนของตนออกมาจากที่คุมขัง

เช้ง เช้ง

เสียงดาบที่ฟาดฟัน ก่อให้เกิดประกายไฟขึ้นมา เหล่าลูกน้องฝีมือดีที่ติดตามมาด้วยนั้น ต่างบุกทะลวงเข้าไปอย่างไม่เกรงกลัวความตาย ทุกการลงมือแต่ล่ะครั้งยิ่งทำให้ทหารที่เฝ้าอยู่ต่างได้รับบาดเจ็บสาหัส จนกระทั่งพ่อบ้านกั๋วกงและคนอื่นเข้ามาถึงสถานที่ใช้คุมขังนายท่าน

แต่เมื่อพวกเขาใช้สายตามองเข้าไปข้างในนั้น เขาก็พบว่านายท่านของตนกำลังอาละวาดอยู่ภายในห้องขัง

“นายท่าน พวกมันทำอะไรกับนายท่านของข้า”กั๋วกงที่เห็นท่าทางการแสดงออกของนายท่านของตน ต้องกำหมดในมือแน่น เมื่อทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ท่านเจ้าสำนักบอกจริงๆ พวกมันไม่คิดจะปล่อยพวกเรามีชีวิตรอดออกไป

“พวกเจ้ารีบเข้าไปช่วยเหลือนายท่านออกมา ระวังอย่าให้นายท่านได้รับบาดเจ็บเป็นอันขาด”กั๋วกงหันมาสั่งลูกน้องที่ติดตามเขาเข้ามาด้วย ให้รีบเข้าไปเอานายท่านออกมาจากที่คุมขังได้แล้ว หากชักช้าพวกเขาอาจจะไม่สามารถหนีรอดออกไปได้

การแสดงออกอู๋เฟยนั้นเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่ทั้งหญิงสาวลึกลับไปโปรยเอาไว้ และจากยาที่หนีหวงได้บังคับให้ชายชรากลืนมันลงไป ทำให้ชายชราต้องพบเจอกับภาพหลอนในจิตใจของตัวเองจนเกิดการอาละวาดออกมาทำร้ายผู้คนที่เข้าไปช่วยเหลือได้รับบาดเจ็บ เมื่อตอนนี้ภาพตรงหน้าของชายชราคือคนที่เขาเกลียดและหวาดกลัวที่สุดบนโลกใบนี้

“แกตายไปแล้วนี้ แกตายไปแล้ว แกตายแล้ว”ลูกน้องที่กั๋วกงสั่งให้เข้าไปช่วยเหลือนั้น ต่างส่งสายตาให้กันไปมาว่าใครจะเป็นผู้ใดที่เข้าไปจับนายท่านให้อยู่นิ่งๆ ก่อนที่จะโป๊ะยาสลบให้ชายชราที่กำลังอาละวาดอยู่สงบลงไป

“เร็ว รีบออกมา”กั๋วกงที่เห็นว่านายท่านของตนตอนนี้ถูกทำให้สลบไปแล้ว รีบสั่งให้พวกนั้นรีบพาออกมาได้แล้ว เพื่อที่จะหนีออกไปจากห้องขังนี้ และเขาจะต้องทวงคืนหนี้แค้นนี้กับพวกมันแทนนายท่าน

 

 


"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""


คืนนี้ฝันดีค่ะทุกคน ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ

แล้วพบกันใหม่บทต่อไปค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #1766 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 01:34
    โอ้โห จะเกิดอะไรต่อไปหนอ
    #1766
    0
  2. #1765 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 22:55
    จะจับได้ไหม
    #1765
    0
  3. #1764 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 22:38
    สนุกดีครับ
    #1764
    0
  4. #1763 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 22:04
    กำลังเข้มข้นเลยครับ รอๆ
    #1763
    0
  5. #1762 สนุกมาก (จากตอนที่ 126)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 20:37
    สนุกมาก
    #1762
    0