ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,643 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    384

    Overall
    406,643

ตอนที่ 146 : ภาค 5 บทที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    4 ส.ค. 60





สำนักกระบี่เทียนจง

แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลาดึกดื่นเพียงใด แต่เจ้าสำนักกระบี่เทียนจงก็ยังไม่ยอมหลับนอน เฝ้ารอข่าวจากคนที่เขาให้ไปสืบอยู่ หลังจากที่รู้เรื่องจากสหายของเขาอย่างหยวนกง ที่รีบมาบอกถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ท่านเจ้าสำนักขอรับ สำนักวายุเทพส่งข่าวมาขอรับ”จางหู่ที่กำลังยืนมองดวงจันทร์ที่ลอยเด่นท่ามกลางท้องฟ้า หันไปมองพ่อบ้านของเขาที่รีบวิ่งเข้ามา พร้อมกับในมือของเขานั้นมีนกพิราบที่ใช้สำหรับสื่อสาร

“นางส่งข่าวมาทำไม หรือว่านางจะรู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว”จางหู่พึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะรับกระดาษแผ่นเล็กที่พ่อบ้านของเขาดึงออกมาจากกระบอกที่ผูกติดกับขาของนกพิราบ พร้อมกับรีบอ่านว่าเจ้าสำนักวายุเทพส่งข่าวอะไรมา

“ท่านเจ้าสำนัก เกิดอะไรขึ้นที่ทางนั้นหรือเปล่าขอรับ”พ่อบ้านที่เห็นว่านายของตนยิ้มออกมา หลังจากที่อ่านกระดาษใบนั้นแล้ว

“เจ้าไปบอกคนของเราที่ออกไปสืบข่าวเรื่องท่านอ๋องฟง ว่าข้าต้องการให้พวกเขาเปลี่ยนจากสืบข่าวเป็นคอยเฝ้าระวังการเคลื่อนไหวของท่านอ๋องฟงแทน”จางหู่รู้ว่าเวลานี้เขาควรจะลงมือจัดการยังไง เพื่อไม่ให้ไปขัดขวางการลงมือของเจ้าสำนักวายุเทพและหลิวเมิ่งชายผู้ที่ก้าวขึ้นมาเป็นเจ้าสำนักแพทย์หลวงคนปัจจุบัน

“ขอรับท่านเจ้าสำนัก”จางหู่มองพ่อบ้านที่รีบวิ่งออกไปแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างโล่งอก ที่เรื่องที่เกิดขึ้นนั้นยังอยู่ในการควบคุมของพวกเขาทั้งสี่คน ไม่ได้มีใครเข้ามาแทรกแซงทำให้เกิดปัญหา จางหู่ดีดนิ้วมือเบาเรียกไฟขึ้นมาเผากระดาษใบเล็กในมือ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์ส่งคำพูดในใจไปถึงสหายผู้ล่วงลับของเขา

 

“อิ่มแล้วใช่หรือไม่”เฟยหลงที่สังเกตดูว่าหญิงสาวหยุดมือในการทานนกย่างแล้ว ก็เดินไปรินเอายาที่ได้ต้มไว้มาเทใส่กระบอกไม้ไผ่ ที่เขาได้ตัดมาทำเป็นแก้วสำหรับไว้ดื่มน้ำหรือน้ำชา แทนการพกพวกถ้วยชามหรือจอกน้ำชาติดตัวมาด้วย

“น้ำดำๆนี้คือ...”หญิงสาวก้มมองดูน้ำสีดำที่มีอยู่เกือบเต็มแก้วกระบอกไม้ไผ่ด้วยความสงสัย พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองชายผู้ที่ได้เข้ามาแนะนำตัวกับนางเมื่อครู่นี้ ว่าเป็นคนรักของแม่นางเฟยเซียน และจากที่นางฟังแม่นางเฟยเซียนนั้น ชายผู้ที่อยู่ตรงหน้านางเป็นหมอที่กำลังออกเดินรักษาผู้คน

“เป็นยาบำรุงร่างกายของเจ้า ตอนนี้ร่างกายของเจ้าต้องกินยาบำรุงเพื่อให้กลับมาดีดังเดิม ซึ่งไม่ต้องกลัวไปแค่ทานยาจนหมดหม้อที่ข้าต้มไว้ อาการของเจ้าก็ดีขึ้นเอง”เฟยหลงจำได้ว่าหญิงสาวผู้นี้ไม่ชื่นชอบการทานยาเท่าไหร่ แต่หากอธิบายว่ายาที่นางกำลังคิดนั้นมีผลต่อร่างกายของนางมากน้อยเพียงใด หญิงสาวก็ไม่เกี่ยงที่จะทานยาลงไป

“เจ้าค่ะท่านหมอ”หญิงสาวรู้สึกคุ้นเคยกับการแสดงออกของชายที่ยื่นยาให้ แต่นางกลับจดจำไม่ได้ว่าเคยพบอีกคนที่ไหน

“ส่วนเรื่องคนติดตามของเจ้านั้น เดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนออกไปหาสมุนไพร ข้าจะลองหาดู”เฟยหลงต้องการที่จะส่งตัวหญิงสาวผู้นี้คือกลับไปให้คนของนางดูแลต่อ หน้าที่การดูแลนั้นไม่ใช่หน้าที่ของเขา หากนางยังอยู่กับพวกเขาแบบนี้ อาจทำให้หนีหวงต้องเป็นกังวล

“ขอบคุณท่านหมอมากเจ้าค่ะ”เมื่อเริ่มคุ้นเคยแล้วหญิงสาวก็เริ่มผ่อนคลาย พร้อมกับขอบคุณที่เขาคิดจะออกตามหาผู้ติดตามของนางที่ถูกพายุทำให้พลัดหลงกันในตอนปีนขึ้นเขา

“เจ้าไม่ต้องขอบคุณข้า ขอบคุณเฟยเซียนเถอะที่นางสังเกตเห็นเจ้านอนสลบอยู่”

“หยางหลง..”หนีหวงที่เห็นเฟยหลงพูดแบบนั้นได้แต่เอ่ยชื่อของเขาออกมาเบาๆ พร้อมกับโบกมือบอกท่านหญิงฟางหรู่ที่เตรียมจะคารวะนางว่าไม่จำเป็น

“ข้าว่าตอนนี้ เจ้าควรกินยาได้แล้วนะ”หนีหวงรีบบอกให้ท่านหญิงฟางหรู่ทานยาได้แล้ว ก่อนที่ความร้อนของตัวยาจะหายไป พร้อมกับก้มหน้าลงหลบซ่อนรอยยิ้มของตัวเองเอาไว้ เมื่อนางจดจำได้ว่าท่านหญิงผู้นี้ไม่ชื่นชอบการทานยาเท่าไหร่ตามคำบอกเล่าของท่านแม่

“ข้าทานยาหมดแล้ว”หลังจากกลั้นใจยกดื่มครั้งเดียวจนหมด หญิงสาวก็ส่งแก้วกระบอกไม้ไผ่นี้คืนให้กับเฟยหลง พร้อมกับรีบยกแก้วกระบอกไม้ไผ่อีกอันที่บรรจุน้ำชาอยู่ยกขึ้นดื่ม เพื่อล้างเอาความขมของยาที่ติดอยู่ที่ลิ้นออกไปให้หมด

“งั้นเจ้าก็นอนพักก่อนเถอะ เจ้าก็เหมือนกันเฟยเซียน เดี๋ยวคืนนี้ข้าจะอยู่เฝ้ายามเอง”หนีหวงที่ได้ยินเฟยหลงพูดแบบนั้นก็รู้ดีว่าเขาคิดจะทำอะไร ดูท่าว่าสมุนไพรที่หามาได้ในวันนี้ เฟยหลงคงคิดจะเปลี่ยนมันให้กลายเป็นยา

“ข้าว่าเราสลับกันดีกว่าหยางหลง ข้าให้เวลาเจ้าแค่สามชั่วยามเท่านั้น”เฟยหลงที่ได้ยินหนีหวงบอกแบบนั้นก็พยักหน้าตกลง เขารู้ดีว่าทำไมหนีหวงถึงพูดแบบนั้นออกมา หนีหวงยิ้มออกมาเล็กน้อยที่เห็นเฟยหลงตอบรับคำขอของนาง ก่อนจะหันมาชักชวนให้ท่านหญิงฟางหรู่นอนพักเก็บแรงไว้ใช้ในวันพรุ่งนี้

“ได้ เจ้าพักผ่อนกันเถอะ”เฟยหลงลุกขึ้นเดินไปนั่งอยู่ที่ทางเข้าด้านหน้าของถ้ำ พร้อมกับหลับตาลงเพื่อรวบรวมจิตเรียกเตาปรุงยาเพลิงโลกันต์ออกมา เฟยหลงใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งเค่อ ด้านหน้าของเขาก็มีเตาปรุงยาเพลิงโลกันต์ลอยออกมาจากตัว

เฟยหลงที่เห็นดังนั้นก็หันไปหยิบเอาผ้ามาปูวางไว้ด้านหน้าของตัวเอง แล้วจึงค่อยหันไปหยิบเอาตะกร้าสมุนไพรที่ในนั้นเต็มไปด้วยสมุนไพรมากมายที่เขาหาได้ตลอดการเดินทางทั้งวัน ออกมาวางเรียงกันไว้

เมื่อเรียงสมุนไพรต่างๆไว้เต็มผ้าที่ปูเอาไว้แล้ว เฟยหลงไดล้วงเข้าไปในอกเสื้อของเขาเพื่อดึงเอาตำราที่เขาได้รับมาจากหญิงสาวผู้ลึกลับคนนั้นมาเปิดอ่านเพื่อศึกษาอีกครั้ง ก่อนที่จะลงมือปรุงยาหรือกลั่นยา แม้ว่าจะมั่นใจแต่เฟยหลงไม่เคยลืมที่จะเปิดตำราดูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ว่ายาที่เขาคิดลงมือจะทำอยู่นั้น จะไม่เกิดการผิดพลาด

“เอาล่ะ คืนนี้มาดูสิว่าข้าจะกลั่นยาออกมาได้มากน้อยแค่ไหน”เมื่ออ่านจนจบแล้วว่าสมุนไพรที่จำเป็นต้องใช้นั้นมีอะไรบ้าง เฟยหลงก็วางตำราลงเอาไว้ที่ข้างตัวพร้อมกับหลับตาลง เพื่อรวบรวมสมาธิเอาไว้ก่อนจะลืมตาขึ้นมา

เฟยหลงปล่อยลมปราณจุดไฟเตาปรุงยาเพลิงโลกันต์ พร้อมกับคอยใช้มืออีกข้างควบคุมสมุนไพรรอจนกระทั่งได้ที่แล้ว เขาก็ใช้ลมปราณตัวเองแปรเปลี่ยนให้กลายเป็นไฟเพื่อใช้รนผิวของต้นหมิงเซียน ยิ่งเปลวไฟลมปราณของเฟยหลงเผาไหม้เท่าไหร่ต้นหมิงเซียนยิ่งส่งกลิ่นหอมออกมา กลิ่นของต้นหมิงเซียนเวลานี้หอมแค่เพียงในถ้ำเท่านั้น ที่ปากทางนั้นก่อนลงมือเฟยหลง ได้ใช้ลมปราณของเขาปิดกลั้นไม่ให้มีกลิ่นอะไรเล็ดรอดออกไป

เฟยหลงกำลังรอคอยให้ต้นหมิงเซียนเปลี่ยนกลิ่นที่ปล่อยออกมา จากที่มีกลิ่นหอมหวานราวกับน้ำเชื่อม ตอนนี้กลิ่นของต้นหมิงเซียนเริ่มเปลี่ยนไป เฟยหลงท่ารอให้ถึงเวลานี้อยู่นั้นรีบใช้มืออีกข้างที่ว่าง ควบคุมให้ฝาด้านบนเปิดออก พร้อมกับที่บังคับให้ต้นหมิงเซียนลอยไปใกล้ๆ

เมื่อต้นหมิงเซียนตกลงไปบนเตาปรุงยาเพลิงโลกันต์แล้ว เฟยหลงรีบใช้มือที่เมื่อครู่คอยควบคุมการกลั่นต้นหมิงเซียน บังคับสมุนไพรที่เหลืออยู่ให้ลอยขึ้นมาเหนือผ้าที่วางเอาไว้ บังคับให้สมุนไพรเหล่านั้นลอยเข้าไปยังเตาปรุงยาเพลิงโลกันต์

เฟยหลงรีบใช้ลมปราณดันปิดฝาเตาปรุงยาเพลิงโลกันต์ เมื่อสมุนไพรทุกตัวตอนนี้ได้เข้าไปรวมอยู่ในนั้นทั้งหมดแล้ว ขั้นตอนนี้เป็นขั้นตอนที่ยากลำบากสำหรับเฟยหลง การที่ตั้งกลั่นยาทั้งหมดกว่าสิบชนิดทำเอาเฟยหลงใช้สมาธิไปกับมันจนเขาลืมเวลาว่าผ่านไปนานเพียงใด

เฟยหลงมารู้ตัวอีกครั้งก็เมื่อตอนที่ยาที่เขากำลังกลั่นอยู่นั้นได้หลอมรวมเข้าไปรวมกันเป็นหนึ่งเดียว จนก่อกำเนิดเม็ดยามากมาย และเมื่อเขากำลังจะลุกขึ้นยืนนั้นก็เห็นว่าด้านข้างของเขานั้นมีใครมานั่งอยู่ข้างๆ

“เจ้านั่งพักเถอะ เอาขวดยาของเจ้ามาให้ข้า เดี๋ยวข้าเก็บลงขวดเอง”หนีหวงที่ตื่นขึ้นมาบอกเฟยหลง นางนั่งมองเฟยหลงทำการปรุงยาอยู่เกือบครึ่งชั่วยามได้แล้ว แต่เฟยหลงกลับไม่ได้รับรู้ถึงการมาของนางเลย เมื่อความสนใจของเขานั้นพุ่งตรงไปที่เตาปรุงยาเพียงอย่างเดียว

“เอาสิ ข้ารู้สึกหมดแรงเหมือนกัน”การใช้ลมปราณหลายสายพร้อมกันนั้น ดูดเอาเรี่ยวแรงของเขาไปจนหมดสิ้น ดูท่าว่าเวลาที่เขาใช้ในการกลั่นยาในครั้งนี้จะยาวนานกว่าครั้งไหนๆ เพราะขั้นตอนที่มีเพิ่มมากขึ้นกว่าแต่ก่อน ทำให้เขาต้องเสียเวลาไปมาก

“เจ้านอนพักเถอะ เดี๋ยวถึงเวลาที่ข้าต้องเฝ้ายามแล้ว”หนีหวงหันมาบอกเฟยหลง เมื่อเห็นท่าทางที่หมดแรงของเฟยหลง พร้อมกับที่มือของนางค่อยๆหยิบบรรจงเอาเม็ดยาแต่ล่ะเม็ดค่อยๆส่งให้ไหลลงไปในขวดยาอย่างช้าๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ยามีการบุบสลาย

“ข้าฝากที่เหลือด้วยนะ”เฟยหลงเอนตัวลงพิงกับก้อนหิน เพียงแค่หลับตาเฟยหลงก็หลับสนิททันที เฟยหลงเชื่อมั่นว่าหากข้างกายนของเขามีหนีหวงอยู่ มันจะไม่มีอันตรายไหนเข้ามาทำร้ายเขาได้ และที่สำคัญที่สุดคือเขาไว้ใจหนีหวงว่านางจะไม่มีวันคิดร้ายต่อเขา

 

 

 

 

 

 

 

 

 ......................................................................................................................................................................


มาแล้วค่ะ สำหรับภาค 5 บทที่ 4 

อ่านจบแล้วรู้สึกกันยังไงบ้างค่ะ

คืนนี้ฝันดีนะคะ

แล้วพบกันใหม่บทต่อไปค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #1908 YamParis (@YamParis) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 20:13
    คู่นี้น่ารัก อิอิ ชอบๆ
    #1908
    0
  2. #1907 แว่นใส (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 17:12
    มีคนไว้ใจได้อยู่เคียงข้างก็ดีแล้วนะ
    #1907
    0
  3. #1906 nangpranee (@nangpranee) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:53
    ขอบคุณค่ะ
    #1906
    0
  4. #1905 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 13:06
    สนุกดีครับ
    #1905
    0
  5. #1904 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 146)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 07:38
    ขอบคุณครับ
    #1904
    0