ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,679 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    420

    Overall
    406,679

ตอนที่ 148 : ภาค 5 บทที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    10 ส.ค. 60




เฟยหลงตัดสินใจคิดจะออกตามหาคนติดตามของท่านหญิงฟางหรู่ไปด้วย ในระหว่างที่ออกมาหาไม้เพื่อกักตุนเอาไว้ใช้ภายในถ้ำ เฟยหลงยืนหลับตานิ่งสนิทอยู่บนยอดเขาแม้ว่าเวลานี้จะมีหิมะตกหนักก็ตาม แต่เขาไม่คิดขยับตัว

เฟยหลงใช้ลมปราณที่ปล่อยออกมาแทรกตัวลงไปในพื้นดิน เพื่อค้นหาว่ามีใครบ้างที่อยู่แถวนี้ สิ่งที่เฟยหลงค้นพบนั้นมีแต่เหล่าสิงสาราสัตว์ทำให้เขาต้องปล่อยลมปราณไปอีกสายตามอากาศ เพื่อหาต่อไปการต้องควบคุมทั้งสองอย่างพร้อมกันนั้น เป็นเรื่องที่หนักหนามาก ทำเอาเฟยหลงต้องอยู่ในจิตตลอดเวลา

รอบตัวเฟยหลงนั้นมีแสงสว่างอยู่รอบตัว เป็นผลมาจากการที่เขาควบคุมลมปราณทั้งสองสาย และกลิ่นหอมของดอกเหลียนฮวาที่ลอยออกมาจากตัวของเขาอีก ทำให้สัตว์ทั้งหลายที่เห็นได้หยุดมองดู บางตัวก็หมอบลงอยู่รอบตัวของเฟยหลง

การที่เฟยหลงสามารถใช้ลมปราณพร้อมกันทั้งสองสายได้นั้น เป็นเพราะตลอดมาหลังจากที่ได้เรียนรู้กับหญิงสาวผู้ลึกลับคนนั้นที่เมืองชิงอัน เฟยหลงก็ใช้เวลาในตอนกลางคืนฝึกควบคู่ไปด้วย มีบางช่วงที่เขาเหนื่อยล้าจากการรักษาชาวบ้าน แต่เฟยหลงก็ไม่เคยละเลยที่จะฝึกในสักวัน

“ในที่สุดก็เจอแล้ว”เฟยหลงเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ ในที่สุดเขาก็ค้นหาได้แล้วว่ามีใครที่อยู่บนภูเขาน้ำแข็งลูกนี้บ้าง เฟยหลงยังไม่ลืมตาทันทีเขาค่อยเรียกลมปราณที่ปล่อยออกไปเมื่อกี้นั้นกลับเข้ามาที่ร่างตัวเอง

เมื่อเรียกลมปราณทั้งหมดกลับมาแล้ว เฟยหลงจึงได้ลืมตาขึ้น พร้อมกับมองดูสัตว์ทั้งหลายที่นอนและเล่นอยู่รอบๆตัวของเขา เฟยหลงไม่ได้คิดที่จะหยอกล้อกับพวกสัตว์ทั้งหลาย เขากำหนดจิตใช้วิชาตัวเบาเคลื่อนย้ายตัวเองจากพื้นดินขึ้นมาอยู่บนยอดต้นไม้

ร่างกายของเฟยหลงเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว เพื่อไปยังจุดที่เฟยหลงค้นพบว่ามีลมปราณที่คล้ายกับมนุษย์อยู่ที่กลางทางขึ้นมา เพียงชั่วพริบตาเฟยหลงก็มาหยุดยืนอยู่ด้านหน้าของถ้ำ เฟยหลงมองเข้าไปข้างในถ้ำนั้น

เห็นว่ามีชายหนุ่มและหญิงสาวหลายคนใช้ถ้ำแห่งนี้เป็นที่หลบภัยยามค่ำคืนที่ผ่านมา เฟยหลงเรียกใช้ลมปราณมาไว้ในมือของตัวเองที่อยู่ด้านหลังเตรียมพร้อมเอาไว้ ก่อนเดินเข้าไปข้างในถ้ำ

“หยุดนะ อย่าได้คิดเดินเข้ามาอีกก้าว”เสียงร้องของชายหนุ่มที่เฝ้ายามให้คนอื่นหลับพักผ่อน หลังจากพวกเขาต้องพบเจอกับพายุขนาดหนักเมื่อคืนนี้ ชักกระบี่ออกจากฝักห้ามปรามเฟยหลงไม่ให้เดินเข้ามา

“ข้ามีคำถามอยากถามเจ้าหนึ่งคำถาม”เฟยหลงหยุดยืนพร้อมกับเอ่ยออกมา เพื่อบอกให้ชายหนุ่มที่ชี้กระบี่มาที่เขารู้ว่าเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายกับอีกฝ่าย

“คำถามอะไร”

“พวกเจ้าทุกคนใช่ผู้ติดตามของหญิงสาวที่สวมใส่ชุดสีฟ้าหรือเปล่า”เฟยหลงไม่คิดเอ่ยชื่อของท่านหญิงฟางหรู่ออกมา หากเขาพูดชื่อนางออกมาอาจทำให้ถูกสงสัยได้ว่าทำไม เขาถึงรู้ตัวตนของนางทั้งที่นางไม่เคยบอก

“เจ้าพบท่านหญิงของพวกเราอย่างนั้นรึ”ชายที่ยกกระบี่ชี้มาที่เฟยหลง ร้องออกมาด้วยเสียงดัง เมื่อคิดถึงท่านหญิงของพวกเขาที่มักสวมใส่ชุดสีฟ้า และที่สำคัญคนที่คิดข้ามเขาลูกนี้มีเพียงพวกเขาทั้งสิบคนเท่านั้น

“ตอนนี้นางอยู่กับสหายของข้าที่ข้างบนยอดเขา ว่าแต่พวกเจ้าเดินทางไหวกันหรือเปล่า”เฟยหลงรีบเข้าจุดประสงค์หลักของการที่เขาตามหาอีกฝ่าย ก่อนจะเห็นว่าชายหนุ่มคนนั้นชักกระบี่เก็บเข้าฝัก และไล่ปลุกคนอื่นๆให้ตื่นขึ้นมาเพื่อบอกข่าวคราวของท่านหญิง

“มีคนเจอท่านหญิงของเรา พวกเจ้ารีบตื่นกันเดี๋ยวนี้”เสียงร้องปลุกของชายหนุ่มทำเอาคนอื่นที่ได้ยิน ต่างสะดุ้งตื่นกันขึ้นมา พร้อมกับมองไปที่สหายของพวกเขาที่มาปลุกว่าไม่ได้ล้อเล่นกันใช่ไหม

“เจ้าว่ายังไงนะ พบท่านหญิงแล้วอย่างนั้นหรือ”ทุกคนต่างร้องถามกันเสียงดัง ทำเอาเฟยหลงต้องเดินออกมารอที่ด้านนอกของถ้ำ เพราะเสียงที่ก้องกังวานไปทั่วทั้งถ้ำนั้นทำให้เขาหนวกหู

“ไม่เชื่อก็ถามชายที่ยืนตรงนั้นสิ.....”ทุกคนต่างหันไปมองทิศทางที่ชายหนุ่มบอกแต่เขาก็มองไม่เห็นใครยืนอยู่ตรงนั้น ก่อนที่ทุกคนจะสังเกตเห็นว่าด้านนอกนั้นมีคนยืนอยู่

“พวกเจ้าคุยกันจบแล้วใช่หรือไม่ ถ้าจบแล้วก็ออกเดินทางกันเถอะ คนของข้ารออยู่ที่ด้านบน และข้าก็หายออกมานานแล้ว”เฟยหลงที่เห็นว่าทุกคนเงียบสงบกันแล้วก็พูดออกมา เข้าสังเกตเห็นว่าสามในเก้าคนนั้นมีคนที่เขาเคยพบที่เมืองเยี่ยนอยู่

ดูท่าว่ากลุ่มคนเหล่านี้จะเป็นผู้ติดตามของท่านหญิงฟางหรู่จริงๆ ตอนแรกเขาก็ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ว่าใช่หรือไม่ แต่เมื่อเห็นสามคนที่พึ่งตื่นขึ้นมา เฟยหลงก็โล่งอกที่กลุ่มคนเหล่านี้เป็นผู้ติดตามของนางจริงๆ

“พวกข้าพร้อมแล้ว”หลังจากที่ได้ยินเฟยหลงพูดอย่างนั้น ทุกคนต่างแยกย้ายกันเก็บย่ามของตัวเองสะพายขึ้นบ่า พร้อมกับเดินออกไปหาเฟยหลงที่ยืนรออยู่ที่ด้านหน้าถ้ำ

“ข้าขอทราบชื่อท่านได้หรือไม่”ชายหนุ่มที่เฟยหลงได้พูดคุยด้วยนั้นเป็นคนเอ่ยถาม เขาคิดว่าหากหญิงสาวที่สวมชุดสีฟ้านั้นเป็นท่านหญิงของพวกเจาจริงๆ หากวันไหนที่ชายหนุ่มผู้ยืนอยู่ตรงหน้าของเขาได้เดินทางออกจากหอเทียนหลงแล้ว เขาเชื่อว่าองค์จักรพรรดิต้องมีของรางวัลตอบแทนให้ชายหนุ่มผู้นี้แน่นอน เป็นรางวัลสำหรับตอบแทนที่อีกคนช่วยเหลือท่านหญิงผู้มีศักดิ์ฐานะเป็นน้องสาวสุดที่รักของพระองค์

“ข้าหยวนหลง รีบไปกันเถอะ”เฟยหลงเอ่ยออกมาแค่นั้น ก่อนที่จะใช้วิชาตัวเบาเคลื่อนย้ายร่างตัวเองออกไปจากจุดเดิม ทำให้คนที่เหลือต่างเร่งรีบใช้วิชาตัวเบาตามชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้าของตัวเองให้ทัน

ระหว่างทางกลับขึ้นไปข้างบนนั้นเฟยหลงก็เก็บสมุนไพรตามทางที่พบไปด้วย ส่วนไม้ที่จะใช้เป็นฟืนนั้นเขาก็ได้ส่งให้อีกเก้าคนที่เหลือช่วยถือกลับขึ้นไปด้วย เฟยหลงไม่คิดจะกลับขึ้นไปมือเปล่า ในเมื่อมีแรงงานให้ใช้ถึงเก้าคน ทำไมเขาต้องเกรงใจอีกฝ่ายด้วย

 

 

 

 

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #1915 YamParis (@YamParis) (จากตอนที่ 148)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 17:26
    ขอบคุณค่ะ
    #1915
    0
  2. #1914 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 148)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 07:56
    สนุกดีครับ
    #1914
    0
  3. #1913 แว่นใส (จากตอนที่ 148)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 07:41
    ใช้ให้คุ้มเนอะ
    #1913
    0
  4. #1912 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 148)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 23:52
    ขอบคุณครับ
    #1912
    0