ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,626 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,321 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    367

    Overall
    406,626

ตอนที่ 150 : ภาค 5 บทที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    14 ส.ค. 60




“ตอนนี้ฝั่งของพวกลงมือกันถึงไหนแล้ว”จางหู่พลิกกายหันหลังกลับมามองหญิงสาวที่กำลังนั่งจิบน้ำชาอยู่ ห่างจากจุดที่พวกเขานั่งอยู่นั้นต่างมีคนของพวกเขาสองสำนักยืนเฝ้าอยู่รอบๆ

“คนของข้าตอนนี้เตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว รอเพียงท่านบอกคนของข้าทั้งหมดพร้อมเคลื่อนตัวเข้าประชิด”ฟางเซียนวางถ้วยน้ำชาในมือของตัวเองลงกับโต๊ะ พร้อมกับเหม่อมองไปยังวิวที่อยู่เบื้องหน้า

“ดี รอให้ข้าได้ข้อมูลทุกอย่างครบก่อน ข้าจะส่งคนไปบอกเจ้า ว่าแต่วันนี้ทำไมเจ้าถึงได้นัดข้ามาพบไกลเยี่ยงนี้”จางหู่เอ่ยถามอย่างสงสัย อันที่จริงนางสามารถไปหาเขาที่สำนักเลยก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมานัดพบกันไกลอย่างนี้

“ข้าต้องการรู้ข่าวของเฟยหลง คนของข้าบอกว่าเหมือนท่านจะรู้จักคนที่เข้ามาขัดขวางการติดตามของพวกเขา”ฟางเซียนรีบถามเข้าประเด็นทันที เพราะตอนนี้นางเป็นห่วงเฟยหลงมาก ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง

“อ้อ ข้าก็นึกว่ามีเรื่องด่วนอะไร”จางหู่พยักหน้าขึ้นลงอย่างเข้าใจ เพราะจากที่เขาให้คนไปสืบข่าวมาเกี่ยวกับเจ้าสำนักคนปัจจุบันของสำนักวายุเทพ ทำให้เขาเข้าใจว่าทำไมนางถึงได้เป็นห่วงเฟยหลงมากมายขนาดนี้

หลานชายเพียงคนเดียวที่พึ่งได้กลับคืนสู่อ้อมกอด และที่สำคัญเฟยหลงยังเป็นตัวแทนของพี่ชายของนางที่ได้เสียชีวิตไปเพราะถูกกลุ่มคนสำนักแพทย์หลวงลอบฆ่า เพราะข่าวที่บอกว่าบิดาของเฟยหลงนั้นคือผู้ครอบครองของวิเศษของสำนักวายุเทพ

แต่สุดท้ายข่าวเหล่านั้นเมื่อสืบย้อนไปแล้ว จางหู่กลับพบว่ามันมีช่องโหว่มากมาย ซึ่งนั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดข่าวลือและทำให้สำนักวายุเทพถูกผู้คนกล่าวหาว่าเป็นสำนักมารร้าย เมื่อทุกคนต่างมุ่งหวังเข้าครอบครองสิ่งที่สำนักวายุเทพมีอยู่

แต่จากที่จางหู่สืบพบมากับพบว่าของสิ่งนั้นที่สำนักแพทย์หลวงต้องการนั้น แท้ที่จริงแล้วกลับเป็นเพียงหยกชนิดหนึ่ง ที่สองพี่น้องได้นำมาทำเป็นป้ายหยกพกติดตัวตั้งแต่พวกเขายังเด็ก

ทำให้เวลานั้นไม่มีผู้ใดหาพบ แต่ข่าวที่ถูกปล่อยออกไปนั้น กลับไม่มีผู้ใดมาแก้ไข คนของสำนักวายุเทพต่างก็เก็บซ่อนตัวเองอยู่แต่ในสำนักของตนไม่ติดต่อกับคนภายนอก มีแค่ช่วงเวลานี้เท่านั้นที่เขาได้รู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว

สำนักวายุเทพไม่ได้หายไปจากแผ่นดินเลย แต่พวกเขากลับหลบซ่อนจากผู้คน และแทรกซึมอยู่ในทุกเมืองโดยที่คนอื่นไม่รู้ตัวกันเลย

“ท่านรู้จักนางจริงๆใช่หรือไม่ ข้าจะได้สบายใจ ว่าไม่ได้เกิดอันตรายต่อเฟยหลง”เมื่อเห็นว่าจางหู่นิ่งเงียบไม่ยอมพูดอะไรออกมาต่อ ฟางเซียนก็ได้ถามเพิ่มว่าแม่นางคนนั้นชายชราที่ยืนอยู่ตรงหน้านางรู้จักจริงๆหรือไม่

“เจ้าไม่ต้องห่วงเฟยหลงไป คนนั้นไม่มีทางปล่อยให้อันตรายต่อเฟยหลงหรอก เพราะเฟยหลงถือว่าเป็นศิษย์สายตรงของเขาคนนั้น”จางหู่หันมาบอกพร้อมยิ้มออกมา เมื่อเอ่ยถึงหญิงสาวผู้นั้นที่เขาเคยพบในอดีต ช่วงเวลาที่เขาและสหายคนอื่นท่องเที่ยวในหอเทียนหลง ที่พวกเขาสามารถเอาตัวรอดออกมาได้นั้น ก็เป็นเพราะความช่วยเหลือของหญิงสาวแทบจะทั้งหมด

“คนนั้นเป็นอาจารย์ของเฟยหลง”ฟางเซียนร้องออกมาเสียงหลง เมื่อนึกถึงสิ่งที่ลูกศิษย์ในสำนักรายงานมาว่าอีกคนมีหน้าตายังไง และไหนจากรายงานที่บอกว่าหญิงสาวคนนั้นมีอายุไม่ห่างจากนางมากอีก นางไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวผู้นั้นจะเป็นอาจารย์ของเฟยหลง

“ข้าบอกเจ้ามากกว่านี้ไปไม่ได้ แต่ขอให้เจ้าวางใจเถอะ เฟยหลงไม่มีอันตรายแน่นอน แต่หากว่ากลับมาเมื่อไหร่แล้วเราจัดการท่านอ๋องฟงไม่ได้ นั้นแหละเฟยหลงมีอันตรายแน่นอน”จางหู่บอกสิ่งที่ฟางเซียนควรจะกังวลมากกว่า การที่เฟยหลงกับหนีหวงเดินทางอยู่ที่หอเทียนหลงเวลานี้ถือว่าเป็นเรื่องดี เพราะพวกเราทุกคนสามารถลงมือจัดการทุกอย่างได้ง่าย

“ถ้าท่านพูดอย่างนั้นข้าก็จะเชื่อ เรามาคุยเรื่องท่านอ๋องฟงกันต่อเถอะ”ฟางเซียนคิดตามที่จางหู่บอกแล้วก็หันมาชักชวนอีกคน มาคุยกันต่อถึงแผนการที่อีกฝ่ายต้องการให้นางลงมือทำต่อไป หรือว่ามีตรงไหนที่จะให้นางทำเพิ่มเติมจากที่เคยคุยกันไว้

 

“พวกข้าทุกคนขอบคุณคุณชายและแม่นาง ที่ได้ช่วยเหลือท่านหญิงของพวกเรา และยังรักษาท่านหญิงจนหายดีอีก หากเมื่อไหร่คุณชายและแม่นางเดินทางไปที่เมืองหลวงแล้วมีปัญหา แวะมาหาพวกข้าได้ที่โรงเตี้ยมหวงหลง”ชายผู้ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเดินเข้ามาคุยกับเฟยหลงและหนีหวง ก่อนจะหันไปมองกลุ่มของพวกเขาที่เวลานี้กำลังเตรียมข่าวของสำหรับเดินทางกลับเมืองหลวง เพื่อให้ท่านหญิงได้กลับไปรักษาตัวที่วังหลวงก่อน

“ถ้าข้าไปเมืองหลวงเมื่อไหร่ ถ้ามีปัญหาอะไรเกิดขึ้น ข้าจะไม่ลืมที่เจ้าบอก พวกเจ้ารีบเดินทางเถอะ หากชักช้าอาจจะเจอกับพายุอีก”เฟยหลงรีบบอกให้ทุกคนรีบเดินทาง เขาไม่อยากที่จะต้องให้หนีหวงอาศัยอยู่ร่วมกับคนพวกนี้นานๆ หากพวกนี้จำหนีหวงได้ จะทำให้ท่านอาวุโสจางหู่และคนอื่นๆมีปัญหาได้

“งั้นพวกข้าขอลาก่อน คุณชายและแม่นางรักษาตัวด้วย”เมื่อได้ยินที่เฟยหลงบอกชายผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มก็เอ่ยตัวบอกลาเฟยหลงและหนีหวง พร้อมกับเดินไปสมทบกับสหายคนอื่นที่กำลังคอยดูแลท่านหญิงที่ไม่ได้สติอยู่

“ลาก่อน แล้วพบกันใหม่”เฟยหลงและหนีหวงเดินออกมาพร้อมกับชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม เพื่อออกมาส่งทุกคนที่หน้าถ้ำ เมื่อคนทั้งสิบค่อยๆเคลื่อนตัวด้วยวิชาตัวเบาออกไปห่างไกลแล้ว เฟยหลงก็จับมือหนีหวงเดินกลับเข้าไปข้างในถ้ำ

“เจ้าจะออกไปหาสมุนไพรต่อหรือไม่เฟยหลง”หนีหวงเอ่ยถามเฟยหลงทันที หลังจากที่พวกนางสองคนได้เข้ามาข้างในถ้ำแล้ว เพื่อต้องการรู้ว่าเฟยหลงจะทำอะไรในวันนี้

“วันนี้เราคงต้องพักกันก่อน พรุ่งนี้ถึงค่อยหาสมุนไพรกันต่อ ข้าคิดว่าเราจะอาศัยอยู่บนเขาลูกนี้สักเดือนหนึ่ง เราไม่จำเป็นต้องเร่งรีบเกินไป”เฟยหลงบอกให้หนีหวงรู้ถึงแผนการที่เขาวางเอาไว้  เขาไม่ต้องการเร่งรีบการเดินทางจนเกินไป เพราะนั้นอาจจะทำให้เขาพลาดสิ่งสำคัญในการเดินทางไปได้

“งั้นเดี๋ยวข้าขอตัวไปนอนพักก่อนแล้วกันนะเฟยหลง”หนีหวงที่รู้แผนการของเฟยหลงแล้วก็เอ่ยขอตัวไปนอนพักก่อน เมื่อคืนนี้นางรู้สึกว่านอนพักยังไม่เพียงพอ เพราะต้องตื่นมาเปลี่ยนเวรยามกับเฟยหลง ด้วยความกลัวว่าเฟยหลงจะนั่งปรุงยาทั้งคืน

 

 


................................................................................................................................................................


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #1931 แว่นใส (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:22
    ไม่ต้องปลอมตัวแล้ว
    #1931
    0
  2. #1925 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 21:14
    สนุกดีครับ
    #1925
    0
  3. #1924 YamParis (@YamParis) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 20:44
    ขอบคุณค่ะ ค่อยเป็นค่อยไป อิอิ ชอบทั้งคู่ รักและดูแลซึ่งกันและกัน
    #1924
    0
  4. #1923 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 20:19
    ขอบคุณครับ
    #1923
    0