ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,594 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,321 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    335

    Overall
    406,594

ตอนที่ 154 : ภาค 5 บทที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    21 ส.ค. 60





สามวันต่อมาที่หน้าทางเข้าหอเทียนหลง

            “ท่านคิดว่าข้าสามารถเข้าไปข้างในโดยที่ไม่ถูกจับโยนออกมาเหมือนคนเหล่านี้ได้อย่างนั้นหรืท่านแม่ทัพ”ฟางเซียนหันไปมองชายชราผู้เป็นสหายสนิทของอาจารย์เฟยหลง หลังจากที่นางได้รับข่าวที่เจ้าสำนักกระบี่เทียนจงส่งมาให้ นางก็เร่งออกเดินทางเพื่อมาเฝ้ารอทัพของแม่ทัพใหญ่ที่หน้าหอเทียนหลง แทนการเดินทางไปที่เมืองหลวง

“ข้าเชื่อว่าท่านสามารถเข้าไปข้างในได้ ไม่ต้องกังวลไปข้าได้เตรียมของไว้ให้ท่านพร้อมแล้ว”หยวนกงล้วงเอาจดหมายที่สหายเขาได้มอบให้ก่อนเดินทางส่งให้กับหญิงสาวได้อ่านข้อความในจดหมายนั้น ส่วนตัวเขาก็เฝ้ามองดูข้างหน้าทางเขาของหอเทียนหลงที่เวลานี้ ไม่มีผู้ใดกล้าเดินทางผ่านเข้าออกเลย นับตั้งแต่วันที่ท่านเจ้าเมืองหอเทียนหลง สั่งให้ขับไล่คนแผ่นดินใหญ่ออกนอกหอเทียนหลง

“สิ่งที่พวกท่านคิดเหมือนจะง่ายเลยนะ แต่ข้าบอกไว้เลยว่าสำหรับข้านั้นมันยากมากๆ”ฟางเซียนถอนหายใจออกมา เมื่อนางไม่เคยพบเจอพี่สะใภ้ผู้เป็นภรรยาของท่านพี่เลยสักครั้งในเวลาที่นางยังมีชีวิตอยู่ นางพบพี่สะใภ้เพียงแค่ครั้งเดียว คือตอนที่พบศพของทั้งสองคนนอนอยู่ข้างกันในป่า

ฟางเซียนดึงเอาป้ายหยกที่คล้ายคลึงกันกับของพี่ชายนางออกมามอง ก่อนตัดสินใจเก็บมันเข้าไว้ในออกเสื้อตามเดิม แม้จะไมมั่นใจเท่าไหร่ว่าแผนที่เจ้าสำนักกระบี่เทียนจงเขียนมาจะได้ผล แต่นางก็ต้องเสี่ยงเมื่อตอนนี้ข้างในหอเทียนหลงนั้นมีหลานชายของนางอย่างเฟยหลงอยู่ข้างในนั้น

“ท่านเจ้าสำนักพวกเราพร้อมแล้วขอรับ”เจิ้นหู่เดินเข้ามาหาทั้งสองคนที่ยืนมองทางเข้าหอเทียนหลง พร้อมกับพยักหน้าให้เจ้าสำนักของเขาวางใจ พวกเขาจะต้องส่งท่านเจ้าสำนักไปให้ถึงจุดหมายให้ได้ ต่อให้ต้องตายเจ้าสำนักของพวกเขาต้องรอดไปเจอท่านเจ้าเมืองของหอเทียนหลงให้ได้

“เอาล่ะ พวกเจ้าพร้อมแล้วก็ไปกันเถอะ ระหว่างนี้ข้าฝากท่านสืบเรื่องนี้เพิ่มด้วย ข้าต้องการรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วมีใครอยู่เบื้องหลังการเสียชีวิตของท่านพี่และพี่สะใภ้ของข้า หากท่านสืบพบแล้ว อย่าพึ่งลงมืออะไร รอให้ข้ากลับมาก่อน”ฟางเซียนหันมาบอกชายชราที่ยืนอยู่ข้างๆ พร้อมวานฝากเขาสืบเรื่องราวในอดีตเพิ่มเติม ทั้งที่คิดว่าทุกอย่างจบแล้ว แต่สุดท้ายมันก็ยังไม่จบ ครั้งนี้ได้แต่หวังว่าจะถอนรากถอนโคนพวกมันออกมาให้หมด

“ไม่ต้องห่วง ข้าจะสั่งให้มือดีที่สุดของข้าสืบข่าวนี้มาให้ได้ และอีกอย่างงานนี้ไม่ได้มีแค่ข้าคนเดียวด้วยที่จะสืบ ข้าเชื่อว่าไม่มีทางที่พวกมันจะหนีรอดมือพวกเราสี่คนได้”หยวนกงพูดออกมา เมื่อคิดถึงถ้อยคำของจางหู่และยังจดหมายของจูหลินที่ส่งมาหาเขาอีก งานนี้ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่ฉายเดี่ยว แต่ยังมีสหายอีกสองคนและยังคนของฟางเซียนอีก เขาไม่เชื่อว่าจะไม่สามารถสืบหาคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราววุ่นวายพวกนี้ได้

“ข้าฝากด้วย งั้นพวกเราไปกันเถอะ แล้วพบกันใหม่”หญิงสาวหันมากล่าวคำลากับชายชรา ก่อนที่จะหันไปบอกคนของนางให้ออกเดินทางกันได้แล้ว ฟางเซียนเดินนำหน้าทุกคนไปที่ทางเข้าหอเทียนหลงอย่างไม่เกรงกลัวอะไร เมื่อข้างในหอเทียนหลงนั้นมีคนที่นางต้องการปกป้องอยู่

 

“ถึงแล้วเจ้าค่ะท่านหมอ ข้างหน้านั้นแหละเจ้าค่ะหมู่บ้านของพวกเรา”เสียงร้องของหญิงชราทำให้เฟยหลงที่บังคับรถม้าอยู่ มองไปข้างหน้าที่เขาเริ่มเห็นว่ามีบ้านเรือนของผู้คน แต่หมู่บ้านข้างหน้าของเขานั้นช่างเงียบสงบ สองข้างทางที่เต็มไปด้วยไร่นากับไม่มีผู้ใดออกมาเก็บเกี่ยว เหมือนกับว่าไม่มีผู้คนอาศัยอยู่

“หยวนหลง”หนีหวงขยับตัวเล็กน้อยก่อนที่จะหลับตาลงเมื่อเห็นว่าเฟยหลงพยักหน้าให้ ที่หนีหวงกำลังทำคือการตรวจสอบว่าหมู่บ้านแห่งนี้ไม่ได้มียอดฝีมือหรือ่าโขจรผู้ร้ายแอบหลบซ่อนอยู่ แม้ว่าหนีหวงจะยังไม่ลืมตาขึ้นมาแต่เฟยหลงก็ไม่ได้สั่งให้ม้าหยุดเดิน เขายังบังคับให้ม้าเดินตรงไปที่หมู่บ้านแห่งนั้นไม่เปลี่ยนแปลง

หนีหวงลืมตาขึ้นมาพร้อมกับหันไปมองเฟยหลง ก่อนจะพยักหน้าให้กับเฟยหลงเพื่อบอกว่าหมู่บ้านนี้ไม่ได้มีใครแอบหลบซ่อนอยู่ นอกจากชาวบ้านและเด็กคนอื่นๆ รอบๆหมู่บ้านนั้นนางก็ตรวจไม่พบอันตรายอะไร แต่หนีหวงก็ไม่ได้วางใจอะไรนางจับกระบี่ที่วางอยู่ข้างตัวอยู่

เสียงพูดคุยหยอกล้อกันไปมาอย่างสนุกสนานของเด็กน้อยทั้งสามคน ที่นั่งอยู่ข้างในรถม้าทำให้ทั้งหนีหวงและเฟยหลงหันมาส่งยิ้มให้กันและกัน เด็กทั้งสามคนนั้นได้ถูกเฟยหลงรักษาจนหายดีตั้งแต่วันแรกของการเดินทาง

สาเหตุของอาการเจ็บป่วยของทั้งสามคนนั้นเฟยหลงยังไม่ได้ตัดสินใจแน่ชัดว่ามันเกิดจากอะไร เขาต้องการตรวจสอบให้แน่ชัดก่อน สิ่งที่เขาใช้รักษาเด็กน้อยทั้งสามคือยาที่เขาปรุงครั้งแรกเมื่อมาเยือนหอเทียนหลงแห่งนี้บนภูเขาน้ำแข็ง ยาที่เขาปรุงขึ้นมานั้นก็เพื่อให้หนีหวงสามารถปรับสภาพตัวเองให้คุ้นชินกับการอาศัยอยู่ที่หอเทียนหลง ซึ่งที่นี้มีบรรยากาศที่แตกต่างกับข้างนอก

แต่กับเด็กๆพวกนี้แล้วมันไม่น่าจะมีอาการที่คล้ายกับหนีหวงได้เลย แต่จากการตรวจดูแลคล้ายกับว่าเด็กๆนั้นไม่คุ้นชินกับสภาพอากาศ จนทำให้เกิดอาการแพ้ และไหนจะยังผื่นที่ขึ้นตามตัวนั้นอีกทำให้เฟยหลงสงสัย ว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เด็กๆทุกคนในหมู่บ้านนี้ป่วยขึ้นมาได้

แม้แต่หญิงชราผู้เป็นยายของเด็กๆก็ยังตอบเขาไม่ได้เลย ว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เด็กทุกคนในหมู่บ้านถึงได้มีอาการป่วยแบบนี้ขึ้นมา

“เฟยเซียน เดี๋ยวเจ้าเข้าไปอยู่ข้างในรถม้า ส่วนข้างนอกนี้ข้างอยู่คนเดียวได้”เฟยหลงต้องการให้หนีหวงเข้าไปอยู่ข้างในรถม้าแทนการนั่งข้างๆเขาแบบนี้

“ได้ ระวังตัวด้วยล่ะ”หนีหวงเข้าใจว่าทำไมเฟยหลงถึงต้องการให้นางเข้าไปอยู่ข้างในรถม้า แทนที่จะนั่งอยู่ข้างๆเขาเข้าไปข้างในหมู่บ้าน เมื่อพวกเราไม่รู้ว่าที่หมู่บ้านแห่งนั้นจะยินดีที่จะให้พวกเขาเข้าไปข้างในหรือเปล่า แม้ว่าจะมีคนของหมู่บ้านนั้นอยู่ข้างในรถม้าถึงสี่คนก็ตาม เฟยหลงหยุดรถม้าเพื่อให้หนีหวงได้เข้าไปอยู่ข้างในก่อนที่จะบังคับให้ม้าก้าวต่อไป ตรงไปยังหมู่บ้านที่มองเห็นอยู่ข้างหน้า

“หยุด ที่นี้ห้ามคนผ่าน หากเจ้าต้องการจะผ่านให้อ้อมไปอีกทางหนึ่ง”เพียงแค่จะก้าวข้ามไป ด้านหน้าของเฟยหลงก็มีชายหนุ่มหลายคนถือกระบองเดินเข้ามาขวางทางไม่ให้เฟยหลงบังคับรถม้าผ่านเข้าไปข้างในหมู่บ้าน

“ข้ามาที่หมู่บ้านแห่งนี้เพื่อรักษาเด็กๆที่ป่วยตามคำขอของหญิงชราคนหนึ่งที่ข้าพบในเมือง”เฟยหลงบอกให้กับคนที่เฝ้าทางด้านหน้ารู้ว่าทำไมเขาถึงเดินทางมาที่นี้ พร้อมกับเปิดผ้าม่านที่กั้นอยู่ออกทำให้ชายหนุ่มที่เฝ้าอยู่ได้มองเห็นหญิงชราและเด็กอีกสามคนที่นั่งอยู่ข้างในรถม้ากับหนีหวง

“ท่านยายกง”ชายหนุ่มที่เฝ้าทางเมื่อเห็นว่าหญิงชราที่ชายหนุ่มที่บังคับรถม้ากล่าวถึงอยู่คือผู้ใดก็ร้องออกมาอย่างยินดี เมื่อพวกเขานั้นต่างก็เฝ้ารอการกลับมาของนางและหลานๆอยู่

“ข้าสามารถผ่านเข้าไปได้หรือยัง”เฟยหลงที่เห็นท่าทางแสดงออกแบบนั้นก็พูดออกมา พร้อมกับคิดสงสัยว่าทั้งที่มีคนหนุ่มอยู่เฝ้าทางเข้าแต่ทำไมคนที่เดินทางไปตามหมอ ถึงได้กลายมาเป็นหญิงชราและเด็กอีกสามคนกันแน่

“เชิญขอรับ”ชายหนุ่มที่เคยขวางทางเฟยหลงอยู่นั้นต่างหลีกทางให้รถม้าของเขา เฟยหลงที่เห็นอย่างนั้นก็บังคับรถม้าเข้าไปข้างในหมู่บ้าน พร้อมกับมองดูหมู่บ้านแห่งนี้ที่เริ่มมีหลายบ้านที่เปิดประตูออกมามองดูรถม้าของเขาที่วิ่งเข้ามาอย่างช้าๆในหมู่บ้านด้วยความสงสัย ว่าเขาเป็นใครและมาที่นี้ทำไม

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #1952 แว่นใส (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 23:33
    สงสัยเหมือนกัน
    #1952
    0
  2. #1951 สนุกมาก (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 14:31
    สนุกมาก
    #1951
    0
  3. #1950 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 06:15
    น่่สงสัย
    #1950
    0
  4. #1949 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 23:53
    สนุกดีครับ
    #1949
    0