ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,626 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,321 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    367

    Overall
    406,626

ตอนที่ 155 : ภาค 5 บทที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    25 ส.ค. 60




“เจ้าคิดว่าสาเหตุที่เด็กพวกนี้ป่วยคืออะไรหยวนหลง”เฟยหลงหันไปมองหนีหวงที่เดินเข้ามาหาเขา ในมือของนางนั้นมีอาหารถือมาให้เขาด้วย เป็นเวลาสองวันแล้วนับตั้งแต่เขามาถึงที่หมู่บ้านแห่งนี้ และได้เริ่มลงมือรักษาเด็กที่ป่วย ซึ่งจากการตรวจชีพจรทำให้เฟยหลงค้นพบว่า

เด็กที่เกิดและเติบโตที่หอเทียนหลง นั้นมีชีพจรที่แตกต่างกับเด็กที่อาศัยอยู่ข้างนอก และที่สำคัญลมปราณของเด็กพวกนี้เฟยหลงพบว่ามีมากกว่า คงจะเป็นเพราะสภาพแวดล้อมของที่นี้เหมาะสมสำหรับการเติบโตของลมปราณมาก

“วันนี้พวกเราคงได้รู้กัน ว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เด็กๆพวกนั้นป่วย ข้าได้ถามเด็กทุกคนแล้วว่าก่อนที่เขาจะป่วยนั้นพวกเขาไปทำอะไรกันมา”เฟยหลงหันมาบอกหนีหวง ก่อนที่จะเอื้อมมือไปรับอาหารที่หนีหวงถือมาให้วางลงบนโต๊ะที่อยู่ข้างหน้าของตนเอง

“เจ้าคิดว่าหมู่บ้านนี้แปลกๆหรือไม่หยวนหลง”ข้อสงสัยของหนีหวงนี้ คือสิ่งที่ติดอยู่ในใจของเฟยหลงมาตั้งแต่วันแรกที่เดินทางมาถึงแล้ว  แต่เขาก็ไม่ได้มีเวลาไปตรวจสอบดู เนื่องจากเขาติดอยู่กับการรักษาเด็กที่ป่วย

“เจ้าก็รู้สึกเหมือนกันเหรอเฟยเซียน”หนีหวงทรุดตัวนั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามของเฟยหลง พร้อมกับลงมือทานข้าวไม่พูดอะไรออกมาอีก เมื่อรับรู้ว่าตอนนี้ได้มีใครบางคนเดินเข้ามาใกล้พวกนาง

“ท่านหมอ แม่นาง ข้านำอาหารมาให้พวกท่านทั้งสองได้ทานเจ้าค่ะ”เป็นหญิงชราที่พวกเขาพบในเมือง ในมือของนางมีตะกร้าซึ่งในนั้นมีอาหารง่ายๆอย่าผัดผักและน้ำแกงมาให้สองหนุ่มสาวที่เดินทางมาที่หมู่บ้านของนางได้ทาน

“ขอบคุณท่านยายมากเลยสำหรับอาหาร ว่าแต่ทำไมท่านถึงได้มาคนเดียวล่ะ แล้วพวกเด็กๆไปไหน”หนีหวงซักถามถึงเด็กน้อยอีกสามคน ที่นางมักเห็นว่าทั้งสามนั้นตัวติดกับหญิงชราผู้นี้มากเพียงใด แล้วเหตุใดวันนี้ถึงได้มีแค่เพียงหญิงชราเท่านั้นที่มาที่นี้

“เด็กพวกนั้น ข้าสั่งให้เขาฝึกลมปราณที่บ้านเจ้าค่ะ อีกไม่กี่เดือนก็จะถึงวันทดสอบเข้าเรียนแล้วเจ้าค่ะ”น้ำเสียงของหญิงชรายามพูดถึงหลานชายหญิงทั้งสามของนางเต็มไปด้วยความรักใคร่ หากไม่มีท่านหมอและแม่นางผู้นี้ผ่านมาเจอ ไม่รู้ว่าหลานของนางทั้งสามจะเอาชีวิตรอดจากอาการป่วยได้หรือเปล่า

“ฝึกลมปราณ..”เฟยหลงที่ได้ยินที่หญิงชราพูดออกมานั้น ได้แต่พึมพำกับตัวเองเบาๆ เมื่อตอนนี้เขารู้แล้วว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เด็กพวกนั้นเกิดอาการป่วยขึ้นมาได้

“ข้าขอสอบถามอะไรสักอย่างได้หรือไม่ท่านยาย”หนีหวงที่กำลังพูดคุยกับหญิงชราอยู่นั้น หันไปมองเฟยหลงด้วยวามสงสัย  ว่าเฟยหลงมีอะไรต้องการสอบถามหญิงชราผู้นี้

“ไม่ทราบว่าท่านหมอมีอะไรจะถามข้าหรือเจ้าค่ะ”

“เหตุการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อนใช่หรือไม่ในอดีต”เมื่อได้ยินที่เฟยหลงพูดออกมา หญิงชราได้แต่ยืนนิ่งอึ้งเมื่อนางนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต

“เจ้าค่ะ เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นและทุกครั้งก็จะมีเด็กหลายคนเสียชีวิตเจ้าค่ะ”หญิงชรารีบบอกให้เฟยหลงรู้ ใบหน้าของหญิงชราซีดเผือดเมื่อนึกถึงเรื่องราวเมื่อห้าสิบปีก่อน แต่โชคดีที่ครั้งนั้นได้มีท่านหมอหญิงคนหนึ่งเข้ามารักษา ทำให้นางที่เกือบตายตอนนั้นและคนอื่นๆรอดชีวิตมาได้

หากไม่ได้ยินที่ท่านหมอถาม นางคงลืมเรื่องราวพวกนี้ไปแล้ว  เพราะหลังจากนั้นก็ไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมาอีกเลย จนทุกคนได้ลืมเลือนว่าเคยเกิดโรคแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง

“ข้ารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น พรุ่งนี้หลังทานอาหารเสร็จแล้ว ท่านยายช่วยบอกให้เด็กที่ป่วยมาพบข้าที่ลานกลางของหมู่บ้านด้วย”เฟยหลงหันไปบอกหญิงชรา พร้อมกับคิดถึงยาที่ต้องใช้ในวันพรุ่งนี้ว่าควรจะมีอะไรบ้าง

“เจ้าค่ะ งั้นข้าขอตัวก่อนนะเจ้าค่ะ”หญิงชราวางตะกร้าที่ถือมาด้วยลงบนโต๊ะ ก่อนจะเร่งรีบวิ่งออกไปเพื่อบอกให้บ้านที่มีเด็กป่วยรู้ว่า พรุ่งนี้ท่านหมอต้องการพบเด็กที่มีอาการป่วย

“เกิดอะไรขึ้น”หนีหวงเอ่ยถามเฟยหลงอย่างสงสัย เมื่อเห็นอาการของหญิงชราที่ดูแปลกไปตั้งแต่เฟยหลงเอ่ยถาม

“ข้าแค่รู้แล้ว ว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เด็กพวกนั้นป่วย”เฟยหลงยิ้มออกมา เมื่อเห็นหนีหวงเอียงคอมองเขา แถมแววตาของนางก็เต็มไปด้วยความสงสัยว่าเด็กๆพวกนั้นป่วยเป็นอะไร

“เจ้าบอกข้าได้หรือไม่”เฟยหลงยกมือขึ้นมาจับที่คางของตัวเอง พร้อมกับลูบไปมาเพื่อใช้ความคิด ซึ่งการแสดงออกแบบนั้นของเฟยหลงทำให้หนีหวงรู้ทันที ว่าเฟยหลงกำลังต้องการจะทำอะไร

“ถ้าเจ้าบอก ข้าจะยอมเพิ่มเวลาให้สองชั่วยามสำหรับการปรุงยา”เฟยหลงที่ได้ยินหนีหวงพูดออกมาแบบนั้นก็ส่งยิ้มให้นาง พร้อมกับรีบบอกให้หนีหวงรู้ว่าอะไรคือสาเหตุของการทำให้เด็กๆในหมู่บ้านนี้มีอาการป่วยกันขึ้นมา

“เจ้าจะบอกว่า.................”หนีหวงถึงกับพูดไม่ออก ก่อนที่นางจะหลับตาลงเพื่อทบทวนและทำความเข้าใจกับที่เฟยหลงได้อธิบายให้นางฟังเมื่อครู่

“เจ้าก็คิดไม่ถึงใช่ไหมล่ะเฟยเซียน มันทำให้ข้ารู้ว่าโลกใบนี้ ยังมีอีกหลายอย่างที่พวกเราสองคนไม่รู้ และรอให้เราไปหาคำตอบอยู่”เฟยหลงพูดออกมา ก่อนที่เขาจะรีบเตือนให้หนีหวงทานอาหารบนโต๊ะได้แล้ว ก่อนที่ความร้อนจะหายไปก่อน

สองชายหญิงต่างปรึกษาพูดคุยถึงเรื่องราวที่พวกเขาจะลงมือทำในวันพรุ่งนี้ และคุยกันถึงการเดินทางครั้งต่อไปหากรักษาเด็กๆทุกคนให้หายดีแล้ว ว่าพวกเขาควรจะเดินทางไปที่ไหนกันต่อดี

 

“เจ้าคือเจ้าสำนักวายุเทพ”น้ำเสียงที่พูดออกมาของชายที่นั่งเป็นประธานอยู่ตรงหน้า ไม่ได้ทำให้ฟางเซียนเกรงกลัวแม้แต่น้อย แม้ว่าเวลานี้นางจะตกอยู่ในวงล้อมของอีกฝ่ายก็ตาม ไม่มีใครรู้หรอกว่าตอนนี้ใจของหญิงสาวนั้นกำลังเดือด เมื่อคิดถึงคนที่ส่งนางมาอยู่ตรงนี้

“ถูกต้องแล้ว ข้านี้แหละเจ้าสำนักวายุเทพ”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #1958 YamParis (@YamParis) (จากตอนที่ 155)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 14:20
    55555 เจอกันแล้ววว จะเกิดอะไรขึ้นนะ รอจ้า
    #1958
    0
  2. #1957 แว่นใส (จากตอนที่ 155)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 21:37
    อากับตาเจอกันแล้ว
    #1957
    0
  3. #1956 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 155)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 21:15
    สนุกดีครับ
    #1956
    0
  4. #1955 สนุกมาก (จากตอนที่ 155)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 20:20
    สนุกมาก
    #1955
    0
  5. #1954 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (@wanakonth) (จากตอนที่ 155)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 16:50
    ขอบคุณครับ
    #1954
    0
  6. #1953 dang7175 (@dang7175) (จากตอนที่ 155)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 13:33
    กำลังสนุก ขอบคุณมากคะรออ่านอยู่คะ
    #1953
    0