ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,692 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    433

    Overall
    406,692

ตอนที่ 3 : บทที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 149 ครั้ง
    12 เม.ย. 60










“เป็นอย่างไรบ้างขอรับท่านหมอ”หมิงชูถามเฟยหลงที่กำลังมองดูรอบๆบ้านที่เขาได้พามา ท่าทีที่แสดงออกมาถึงความเย็นชาไม่แยแสสิ่งใดของเฟยหลงทำให้พ่อบ้านหมิงชูคาดเดาความคิดของเฟยหลงไม่ออกว่าถูกใจกับบ้านหลังนี้หรือไม่

“ข้าตกลงที่จะซื้อ ฝากรบกวนท่านพ่อบ้านช่วยติดต่อนายหน้าให้ข้าด้วย”เฟยหลงหันมาบอกหมิงชูที่ยืนรออยู่หลังจากที่พาเขาเดินดูรอบๆ

“ขอรับท่านหมอ”

“ว่าแต่ทำไมเจ้าของเดิมถึงได้ขายล่ะท่านพ่อบ้าน”

          “จวนนี้เคยเป็นบ้านเก่าของพ่อค้าคนหนึ่งที่เคยมาค้าขายที่นี้ขอรับท่านหมอ เจ้าของเดิมต้องการขายเพราะว่าย้ายตัวกันไปอยู่ที่เมืองหลวงกันหมด ขอให้นายท่านมู่หลงช่วยจัดการขายบ้านหลังนี้ให้ขอรับ”เฟยหลงพยักหน้าลงเล็กน้อยเป็นเชิงบอกว่าเข้าใจแล้วทำไมคฤหาสน์ที่ดูสวยงามขนาดนี้ถึงได้ถูกปล่อยขาย

          “ราคาจวนหลังนี้อยู่ที่เท่าไหร่หรือหมิงชู”

          “หนึ่งพันตำลึงทองขอรับท่านหมอ”เฟยหลงตกใจกับราคา แต่พอคิดถึงพื้นที่ใช้สอยต่างๆรอบแล้วก็นับว่าสมกับราคาที่ตั้งนัก แต่คงต้องลองต่อราคาลงมาสักหน่อยเพราะเงินที่เขาจะใช้จ่ายนั้นไม่ใช่เงินของตัวเอง แต่เป็นเงินที่ท่านอาจารย์มอบเอาไว้ใช้จ่ายเวลาที่ลงมาจากหุบเขา

          “พอที่จะลดราคาลงมาได้หรือไม่ท่านพ่อบ้าน ข้าถูกใจบ้านหลังนี้จริงๆ”

          “ได้ขอรับท่านหมอ แปดร้อยตำลึงทองไม่ทราบว่าท่านหมอว่ายังไงขอรับ”

          “ตกลงข้าซื้อบ้านหลังนี้”เฟยหลงไม่กล้าที่จะกดราคาลงไปมากว่านี้ เพราะราคานี้เขาเชื่อว่าคงได้มาจากการช่วยเหลือเด็กชายตัวน้อยและหญิงชราเมื่อวานนี้เป็นแน่

        “ท่านหมอต้องการย้ายเข้าตอนไหนขอรับ ข้าน้อยจะให้คนเข้ามาทำความสะอาดรอบๆนี้ให้”

          “วันนี้ข้าสามารถเข้าพักได้เลยหรือไม่ เพราะข้าไม่อยากเช่าโรงเตี้ยมนอนแล้ว”

          “ได้ขอรับข้าน้อยจะไปเรียกเด็กๆมาทำความสะอาดให้ และจะรีบเอาโฉลดที่ดินของบ้านหลังนี้มาให้ท่านหมอขอรับ”พ่อบ้านหมิงชูรีบเดินออกไปติดต่อเจ้าหน้าที่ให้มาจัดการโอนกรรมสิทธ์คฤหาสน์หลังนี้ให้กับท่านหมอเฟยหลงโดยเร็ว พร้อมกับแวะเข้าจวนตระกูลมู่เพื่อบอกเด็กรับใช้ให้เข้าไปทำความสะอาดจวนข้างๆ

         

          “ท่านหมอ ต่อไปข้าแวะมาหาท่านได้หรือไม่”มู่ชิงเห็นว่าท่านหมอที่ตัวมันเคารพตกลงทำการซื้อขายคฤหาสน์หลังนี้ แถมยังห่างจากจวนของมันไม่ไกลนัก

          “ได้สิ บ้านของข้ายินดีต้อนรับเจ้า”เฟยหลงลูบหัวเด็กน้อยที่ส่งสายตาอ้อนวอนขอร้องให้เขาอนุญาต

          “ท่านหมอใจดีที่สุดเลยขอรับ”มู่ชิงกระโดดขึ้นอย่างดีใจกับคำตอบที่เฟยหลง มอบให้ กิริยาท่าทางของมู่ชิงทำให้เฟยหลงต้องหัวเราะออกมา

          “ไม่ต้องเรียกข้าว่าท่านหมอก็ได้ เจ้าก็รู้ชื่อข้าไม่ใช่หรือมู่ชิง”

          “ขอรับท่านพี่เฟยหลง”ได้ยินคำเรียกขานของมู่ชิงทำให้เฟยหลงอดคิดถึงหลานชายของตัวเองไม่ได้ ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นยังไงคงจะเป็นผู้ใหญ่แล้วตอนนี้

          “ไปมู่ชิง เดินเล่นรอบๆบ้านเป็นเพื่อนข้าหน่อย”เฟยหลงเอ่ยชวนให้มู่ชิงเดินดูรอบๆกับเขาอีกครั้งหนึ่ง เมื่อกี้ตอนที่เดินดูนั้นเขายังสำรวจพื้นที่ต่างๆไม่ครบ

          “ได้ขอรับท่านพี่เฟยหลง”ด้วยความที่เป็นลูกหลงของบ้านทำให้มู่ชิงไม่ค่อยได้ใกล้ชิดกับเหล่าพี่สาวและพี่ชายของมัน มีแค่เพียงท่านย่าเท่านั้นที่ดูแลมาตั้งแต่ยังเด็ก บิดามารดาของมู่ชิงต่างต้องดูแลกิจการของตระกูล ส่วนพี่น้องก็ถูกท่านพ่อส่งเข้าสำนักศึกษาปีๆหนึ่งถึงจะกลับมาบ้านกัน พอได้พบเจอกับเฟยหลงที่เข้ามาช่วยเหลือมันกับท่านย่ายิ่งทำให้เด็กน้อยอย่างมันอยากอยู่ใกล้

         

          เฟยหลงเดินดูรอบคฤหาสน์ที่เขาตกลงจะซื้อเสร็จก็พอดีกับที่พ่อบ้านหมิงชูนำตัวเจ้าหน้าที่มาจัดการโอนโฉนดที่ดินให้เขา ใช้เวลายังไม่ถึงก้านธูปการตกลงซื้อขายคฤหาสน์หลังนี้ก็เสร็จเรียบร้อย เฟยหลงส่งตั๋วเงินให้กับเจ้าหน้าที่ พร้อมกับรับโฉนดที่ดินที่อีกฝ่ายส่งเอามาให้เก็บไว้ที่แขนเสื้อของตนเอง ก่อนที่พ่อบ้านหมิงชูและเจ้าหน้าที่จะเดินออกไปปล่อยให้เจ้าของบ้านคนปัจจุบันได้สำรวจพื้นที่ของตนต่อไป

          คนของจวนตระกูลมู่ใช้เวลาสองชั่วยามก็จัดการให้คฤหาสน์หลังนี้กับมาเรียบร้อยสวยงามดังเดิม เฟยหลงคิดจะออกไปเดินเลือกซื้อข้าวของและส่งข่าวการลงจากหุบเขาของมันให้คนไข้คนสุดท้ายของเขาและอาจารย์รับรู้ เขาจำได้ว่าคนไข้นั้นบอกว่าถ้าลงจากหุบเขาแล้วให้หาร้านแลกเงินและให้มอบหยกให้เด็กที่เฝ้าร้านดู เฟยหลงไม่ได้รู้จักคนไข้ทั้งหมดของท่านอาจารย์ รู้เพียงแต่ว่าบางคนที่พาขึ้นไปรักษาข้างบนนั้นเป็นมิตรสหายของท่านระหว่างที่ท่านลงจากเขาเพื่อมารักษาผู้คน และท่านอาจารย์ยังได้ฝากฝังให้คนเหล่านั้นช่วยดูแลเฟยหลงด้วยถ้าถึงเวลาที่เฟยหลงต้องลงจากเขาตามทำที่ปฏิบัติกันมาของสำนัก

          เฟยหลงเป็นลูกศิษย์คนที่สามและเป็นคนสุดท้ายที่ท่านอาจารย์ได้สอน ศิษย์พี่ของเขาทั้งสองนั้นเฟยหลงไม่เคยได้พบหน้า เนื่องจากทั้งสองต่างได้เสียชีวิตแล้วหลังจากที่ทั้งสองเข้าไปยังหอเทียนหลง หอเทียนหลงเป็นสถานที่ทุกคนต่างอยากพิชิตให้ได้ แต่ก็ไม่เคยมีผู้ใดในดินแดนแห่งนี้จะพิชิตมันลงได้

          เฟยหลงได้ฟังเรื่องราวต่างๆของหอเทียนหลงจากเหล่าสหายของท่านอาจารย์ที่เคยเข้าไปสำรวจมาแล้ว พื้นที่ของหอเทียนหลงถ้าใครมีลมปราณน้อยกว่าขั้นสีฟ้าก็หมายถึงการเอาชีวิตไปทิ้งไว้ที่นั้น ที่นี้แบ่งแยกลมปราณเป็น ส้ม เหลือง เขียว ฟ้า แดง ดำ และไร้สี ซึ่งยังไม่มีผู้ใดในโลกสำเร็จถึงขั้นไร้สี ขั้นสีดำมีเพียงเจ้าสำนักใหญ่เท่านั้นที่อยู่ในขั้นนี้

          หลังจากที่เฟยหลงให้มู่ชิงพาเขาไปยังร้านแลกเงินที่อยู่ในเมืองนี้เสร็จแล้ว จึงพากันไปหาอะไรทานที่โรงเตี้ยมที่เฟยหลงได้พักอยู่ เฟยหลงสั่งอาหารที่ทำง่ายมาทานรองท้องกันไปก่อน ที่จะถึงมื้อเย็นที่ถูกชักชวนโดยบิดาของเด็กน้อยมู่ชิง

          “ท่านพี่เฟยหลงขอรับ”มู่ชิงที่เห็นว่าเฟยหลงนั่งจิบน้ำชาไม่สนใจสายตาที่เหล่าหญิงสาวทอดสะพานมาให้ก็รู้สึกนับถือ เพราะตอนนี้มู่ชิงเริ่มที่จะอึดอัดกับสายตาเหล่านั้น

          “มีอะไรหรือมู่ชิง”

          “ข้าอิ่มแล้วขอรับ ท่านพี่เฟยหลงไปนั่งเล่นที่เรือนของข้านะขอรับ”

          “เอาสิ งั้นรอสักครู่ข้าขอไปจัดการห้องก่อน”

          “ขอรับท่านพี่เฟยหลง”เฟยหลงลูบหัวเด็กน้อย พร้อมรอยยิ้มเพียงมุมปากเพียงแค่นั้นหญิงสาวทั้งหลายก็เขินอายราวกับว่าตนเองเป็นผู้ได้รับรอยยิ้มทรงเสน่ห์ของเฟยหลงเอง

          “รอข้านานหรือไม่มู่ชิง”เฟยหลงที่ขึ้นไปเก็บของและจ่ายค่าอาหารกับเถ้าแกร้านเรียบร้อยทุกอย่างก็เดินเข้ามาหามู่ชิงที่นั่งนิ่งๆรอเขาอยู่

          “ไม่นานขอรับท่านพี่เฟยหลง”

          “งั้นลุกขึ้นเถอะ”เฟยหลงมองเด็กน้อยที่กระโดดลงมายืนข้างๆเขาก่อนที่จะก้าวเดินออกจากโรงเตี้ยมไปพร้อมๆกัน เสียงพูดคุยเบาและสีหน้าที่อ่อนโยนของเฟยหลงทำให้เสี่ยวเอ้อที่อยู่ในร้านต่างถูกสอบถามว่าเขาคือใคร ท่าทางที่สุภาพและอ่อนโยนแต่ดูไว้ตัว แถมยังใบหน้าคมคายราวกับลูกหลานผู้ดีทำให้มีแต่คนสนใจอยากเข้าไปทักทาย หากไม่ติดว่าแววตาของเฟยหลงแสดงออกมาถึงความเย็นชา วันนี้เฟยหลงอาจจะออกจากโรงเตี้ยมนี้ไม่ได้เป็นแน่

 

          เฟยหลงที่กำลังเดินเข้าจวนของมู่ชิงก็ต้องตกใจกับสหายของท่านอาจารย์ที่โผล่มาข้างหน้าหากว่าเขาไม่รู้ตัวมาก่อนคงต้องชนอีกฝ่ายเป็นแน่ เฟยหลงดึงมู่ชิงให้หลบข้างหลังของเขา ก่อนที่จะยกมือคารวะอีกฝ่าย

          “เฟยหลงคารวะท่านอาวุโสจางหู่ขอรับ”ชายชราตรงหน้าโบกมือบอกว่าไม่ต้องคารวะตนเอง

          “พอๆไม่ต้องมีพิธีมาก ที่ข้ามาจากก็เพราะมีเรื่องด่วนอยากให้เจ้าช่วย”

          “ไม่ทราบว่าท่านจางหู่มีอะไรต้องการให้เฟยหลงคนนี้ช่วยเหลือขอรับ หากเฟยหลงทำได้เฟยหลงพร้อมให้ความช่วยเหลือท่านจางหู่”

          “มีเด็กในสำนักของข้าคนหนึ่งมันรอดออกมาจากหอเทียนหลง ข้าต้องการให้เจ้าช่วยเหลือมันหน่อย”มู่ชิงตาโตทันทีที่ได้ยินคำว่าหอเทียนหลง มันรู้ดีว่าคนที่เข้าไปและรอดออกมาได้จากหอนั้นต้องมีลมปราณขั้นต่ำอย่างน้อยก็คงจะขั้น แดง หรือไม่ก็คงอยู่ขั้น ดำ

          “ไม่ทราบว่าท่านจางหู่ได้นำตัวคนเจ็บมาด้วยหรือไม่ขอรับ”

          “ข้าพามาด้วย ตอนนี้รออยู่ที่ข้างนอกเมือง”ชายชรารีบบอกให้เฟยหลงรู้

          “ขอท่านจางหู่พาคนเจ็บไปที่บ้านของข้าเลยขอรับ ข้าจะขอมุ่งหน้าไปเตรียมทำการรักษาก่อน”

          “เจ้าซื้อบ้านแล้ว”

          “ขอรับท่านจางหู่ ข้าพึ่งตกลงซื้อเมื่อตอนเช้า”

          “งั้นจงบอกบ้านที่เจ้าซื้อมาให้ข้ารู้ ข้าจะรีบพาคนของข้าตามไป”

          “บ้านข้าอยู่ข้างๆจวนตระกูลมู่ขอรับท่านจางหู่”พอรู้ว่าบ้านของเฟยหลงอยู่ตรงไหน ชายชราก็รีบไปตามรถม้าที่รออยู่ข้างนอกเมืองให้เข้ามา มู่ชิงถูกเฟยหลงอุ้มขึ้นมาก่อนที่จะใช้วิชาตัวเบากลับไปเตรียมสถานที่และข้าวของต่างๆให้พร้อมเพื่อทำการรักษาคนบาดเจ็บที่กำลังจะมาถึง

 

 

                                               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 149 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #2026 I'am.G :)) (@giorgiorocco) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 00:43
    เดินเรื่องรวบรัดมาก
    #2026
    0
  2. #1882 jaotha (@jaotha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 20:26
    ใช้คำว่ามันก็ถูกแล้วหนิ แนวนี้ต้นฉบับนิยายกำลังภายในเรื่องต่างๆก็ใช้กันเป็นเรื่องปกติ
    #1882
    0
  3. #1750 ashuraou (@ashuraou) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 00:56
    ไม่ Y แต่มีความอ่อยเด็กมู่ชิงมากเลยค่ะ 5555
    #1750
    0
  4. #1745 oxygirl (@oxygirl96) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 17:26
    ในนิยายกำลังภายในคำว่ามัน คือธรรมดามากนะไปอ่านเรื่องไหนก็ได้ นิยายกำลังภายในแปลน่ะ
    #1745
    0
  5. วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 03:42
    คำว่า"มัน"เยอะไปหมดเลย ถ้าสะดวกแก้ก็จะดีมากค่ะ
    #1459
    1
    • #1459-1 กษิต กลางพง (@ryuya40) (จากตอนที่ 3)
      14 กรกฎาคม 2560 / 09:13
      นิยายกำลังภายในมีแบบฉบับของตัวเอง สรรพนาม สำสวนต่างๆ จะไม่เหมือนกับนิยายแนวอื่น คนรุ่นใหม่ๆมักจะไม่คุ้นชิน ลองหาอ่านดูครับ คำว่ามันถือเป็นสรรนามปกติที่ใช้กันสำหรับนิยายแนวนี้
      #1459-1
  6. #1276 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 16:41
    ใช้คำอื่นเรียกแทนตัวเฟยหลงบ้างเถอะ ข้า เจ้า เป็นต้น เฟยหลงตลอดแล้วมันแปลกๆ
    เนื้อเรื่องน่าสนใจดีครับ สู้ๆนะ
    #1276
    0
  7. #1250 Secr3t-Key (@Secr3t-Key) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 16:56
    หมอน่ารักจังเยย~
    #1250
    0
  8. #1216 Nai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 02:18
    สนุกดีค่ะ :)
    #1216
    1
    • #1216-1 สึกิ (@pass44) (จากตอนที่ 3)
      28 ธันวาคม 2560 / 18:51
      Brbbbb Bb bb
      #1216-1
  9. #1116 dindo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 14:58
    น่าติ่ดตามครับอ่านสบายไม่เครียด นานมากจนจำไม่ได้ละนิยายดีน่าอ่านว่ามีในเว็ป5555พยามต่อไปครับสนับสนุนเริ่่่องนี้เพราะอ่านคลายเครียดได้ด่ี..สู้สู้ครับ
    #1116
    0
  10. #1060 TTFUN (@TFTorfun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 15:16
    อยากให้เปลี่ยนคำแทนอะที่เรียกว่ามันให้เป็นเขาแทนนะค่ะจะดูโอเคกว่านะค่ะ
    #1060
    0
  11. #840 PrinceNawa (@nanwalai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 09:55
    คนไข้มาแล้ววว
    #840
    0
  12. #594 Obang1 (@somobang1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 19:37
    วายป่าวนิ จะได้ขอถอนตัว
    #594
    1
    • #594-1 Real_ChanBaek (@NungFar9539) (จากตอนที่ 3)
      18 เมษายน 2560 / 11:42
      คนเขียนเค้าก้อย้ำอยุ่ในหน้ารายละเอียดว่า ไม่วาย อ่านป่าวคะ
      #594-1
  13. #584 0610155567 (@0610155567) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 18:22
    ไรค่ะบางครั้งท่านช่วยฟังคนอื่นเขาพิจารณาบางเเละช่วยนำมาปรับปรุงนะค่ะ บ้าน ของจีนสมัยก่อนเรียกว่าจวน
    #584
    0
  14. #527 mtpply (@mtpply) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 17:31
    ติดตามค่ะะะะะ*-*
    #527
    0
  15. #450 tririphat191256 (@tririphat191256) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 10:59
    คำบรรยายน่าจะใช้คำที่ใช้แทนตัวให้เหมาะสมนิดนึงเช่น มันน่าจะเปลี่ยนเขานะจะได้ดูน่าอ่านเวลาอ่านจะได้ดูไม่แสลงจนเกินไป
    #450
    0
  16. วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 15:15
    นิยายวายหรอครับ 
    #313
    1
    • #313-1 fairy (@game_) (จากตอนที่ 3)
      18 เมษายน 2560 / 15:23
      ไม่วายค่ะ
      #313-1
  17. #195 Zebastian Michaelis (@beerorbie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 08:04
    ใช้คำพูดเปลืองเกินไป
    #195
    0
  18. #131 wonderfully (@wonderfully) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 05:13
    คำว่าบ้านน่าจะดีกว่าจวนนะคะ เพราะว่าพอพูดคำว่าจวน มักคิดถึงคนอาศัยที่มีตำแหน่งราชการ ถึงแม้ว่าจวนจะแปลว่า  บ้าน, ที่อยู่ของข้าราชการผู้ใหญ่, ปัจจุบันใช้หมายถึงบ้านพักของผู้ว่าราชการจังหวัด ก็ตาม
    ในเมื่อบ้านหลังนี้เจ้าของเดิมคือพ่อค้าไม่ใช่ข้าราชการ
    #131
    0
  19. #112 ฃฃsiramonamam (@siramonamam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 17:35
    จวนครับจวน
    #112
    0
  20. #100 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 14:07
    บ้านไม่ใช้เป็นเรือนก็จวน เราว่าจะเข้าดีนะ
    #100
    0
  21. วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 08:31
    กลิ่นวายตุๆ
    #90
    0
  22. #35 Bee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 01:13
    พระเอกเป็นคนใจดีจัง

    ชอบอะ
    #35
    0
  23. #7 singdong01s (@singdong01s) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 15:43
    มนุกดี
    #7
    0