ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,629 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,321 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    370

    Overall
    406,629

ตอนที่ 4 : บทที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 145 ครั้ง
    15 เม.ย. 60






 

รถม้าวิ่งเข้ามาในคฤหาสน์ของเฟยหลงด้วยความเร็ว พอเห็นว่าคนที่ยืนรออยู่ตรงหน้าคือใครจางหู่รีบสั่งให้ศิษย์ของตัวเองทำความเคารพ เฟยหลงก้มหัวลงเพียงเล็กน้อยเป็นเชิงรับคารวะจากศิษย์ของสหายท่านอาจารย์ ก่อนจะสั่งให้พาคนเจ็บเข้าไปยังห้องที่ตัวเองได้จัดเตรียมเอาไว้เพื่อรอทำการรักษา

          ร่องรอยราวกับโดนลอบทำร้ายมาตลอดทั่วทั้งร่างทำให้เฟยหลงต้องถอนหายใจ แผลที่หนักสุดคือตรงช่องท้องที่อวัยวะภายในทะลักออกมาราวกับแผลโดนฟันด้วยดาบ

          “เป็นเยี่ยงไรบ้างเฟยหลง”จางหู่ที่เห็นเฟยหลงถอนมือที่ใช้ตรวจชีพจรออกมารีบถามอาการของลูกศิษย์ของตนเอง

          “ที่น่าห่วงมีแค่แผลตรงท้องอย่างเดียวขอรับท่านจางหู่ ชีพจรปกติดีขอรับท่านจางหู่”ดูท่าว่าก่อนที่ลูกศิษย์ของท่านจะมาถึงท่านอาวุโสจางหู่คงจะให้ทานยามากมายเพื่อรักษาชีวิตให้รอด

          “ดีๆงั้นข้าฝากลูกศิษย์ของข้าไว้กับเจ้าล่ะกัน ข้าขอออกไปสั่งงานเด็กๆข้างนอกก่อน”จางหู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เพราะรู้ดีถึงฝีมือบุรุษหนุ่มตรงหน้าว่าดีแค่ไหน

          เฟยหลงเทยาออกมาก่อนที่จะป้อนเข้าปากของชายหนุ่มที่นอนบาดเจ็บอยู่เพื่อฟื้นฟูก่อนที่เขาจะลงมือรักษา ผ้าสะอาดและเข็มถูกนำออกมาวางเรียงกันเป็นระเบียบ มีเส้นไหมสีขาวถูกร้อยเตรียมเอาไว้ใช้สำหรับเย็บบาดแผล ภาพที่เฟยหลงกำลังกรีดหน้าท้องเพื่อตรวจดูอวัยวะลำไส้ที่ทะลักออกมาในตอนแรกนั้น มีตรงไหนบ้างที่มีเลือดออกผิดปกติก่อนจะนำกลับที่เดิม และเย็บปิดหน้าท้องแต่ละชั้นด้วยความใจเย็นแล้วค่อยหยิบผ้าขาวสะอาดที่เตรียมเอาไว้มาพันรัดที่หน้าท้องของคนเจ็บอย่างรวดเร็ว

          “เสร็จไปอีกอย่าง เหลือแค่ปรับฟื้นฟูลมปราณ”เฟยหลงวางมือลงที่หน้าท้องของคนเจ็บเพื่อช่วยฟื้นฟูลมปราณและยังช่วยปรับสภาพบาดแผลในตัวของอีกฝ่ายให้กลับมาหายดีในเร็ววัน เฟยหลงคิดถึงโลกเก่าขอตัวเองที่กว่าจะหายดีก็ต้องรอเป็นอาทิตย์หากเป็นแผลแบบนี้ แต่ที่โลกนี้กับใช้เวลาเพียงไม่ถึงห้าวันก็หายดีเพราะมีลมปราณในกายช่วยรักษา แต่บางอย่างที่นี้ก็ล้าสมัยซะจนเฟยหลงต้องดัดแปลงเท่าที่เขาจะหาได้

         

          เฟยหลงลุกขึ้นยืนก่อนจะห่มผ้าให้คนไข้แล้วเก็บเอาอุปกรณ์ทำการรักษาทั้งหลายออกมาข้างนอกเพื่อต้มน้ำฆ่าเชื่อโรคและทำความสะอาดก่อนจะเก็บเข้ากล่องเอาไว้อย่างดี มู่ชิงที่กำลังร่ายรำท่าทางให้ท่านอาวุโสจางหู่ดูอยู่ พอเห็นเฟยหลงเดินออกมาก็หยุดทำแล้ววิ่งเข้าไปหลบอยู่ข้างหลังเฟยหลงให้ชายชราที่กำลังมองดูเด็กน้อยวิ่งหนีไปด้วยความเสียดาย

          “ตอนนี้ไม่เป็นอะไรมาแล้ว อีกไม่เกินสองวันก็น่าจะรู้สึกตัวขอรับท่านจางหู่”เฟยหลงรีบบอกถึงอาการของคนไข้ที่เขาพึ่งทำการรักษาเสร็จให้อีกฝายรับรู้

          “ช่างโชคดีมันยิ่งนัก ที่เจ็บตัวตอนที่เจ้าลงมาจากเขาแล้ว หาไม่อย่างนั้นมันคงต้องตาย”

          “ท่านจางหู่กล่าวเกินไปแล้ว”

          “ข้าพูดผิดตรงไหน กว่าจะฝ่าค่ายกลที่อาจารย์เจ้าทำไว้ มันคงต้องตายเป็นแน่”

          “ท่านอาจารย์แค่อยากอยู่อย่างสงบขอรับ”เฟยหลงแก้ตัวแทนอาจารย์ของเขา ถึงเหตุผลที่ต้องวางค่ายกลเอาไว้บนหุบเขา ป้องกันคนภายนอกเข้ามาก่อกวน

          “ช่างเถอะๆ ว่าแต่เท่าที่ข้าสังเกตดู บ้านของเจ้าไม่มีใครเลยนอกจากคนของเจ้าเด็กน้อยมู่ชิงผู้นี้ที่เข้ามาทำความสะอาด”

          “ขอรับ ที่บ้านข้าสะอาดแบบนี้ต้องยกความดีความชอบให้มู่ชิง”

          “ต้องการคนแบบไหนไว้คอยช่วยเหลือตอนที่อยู่ที่นี้หรือไม่”

          “ข้ายังไม่คิดขอรับท่านจางหู่ ที่ข้าคิดเอาไว้คือแจ้งให้พวกท่านสหายทุกคนของท่านอาจารย์รู้ว่าตอนนี้ข้าอยู่ที่ไหนก็พอแล้วขอรับ อย่างอื่นข้าว่าไม่ต้องรีบร้อน”

          “ไม่ใช่เพราะเจ้าไม่อยากให้ใครมารบกวนเวลาอยู่บ้านเหมือนอาจารย์ของเจ้ารึ อย่าคิดว่าข้าจะไม่รู้ทัน”เฟยหลงยิ้มออกมาเพียงเล็กน้อย อันที่จริงชายชราตรงหน้าก็เป็นคนที่ขึ้นไปยังหุบเขาอยู่บ่อยครั้งเพื่อสอนวิชาให้เขา ทำให้รู้นิสัยและความชอบส่วนตัวของตัวเขาที่ชื่นชอบกับความสงบเรียบง่าย

          “ไม่ต้องยิ้ม เอาล่ะข้าไม่ส่งคนของข้ามา แต่ถ้าเจ้ามีปัญหาอะไรต้องรีบบอก ข้าจะให้คนของข้าที่นี้ช่วยดูแลเจ้าอีกแรง”ชายชรามองดูเฟยหลงด้วยความห่วงใย ด้วยความที่ช่วยเลี้ยงดูและฝึกสอนวิชาให้แม้เฟยหลงจะไม่ได้กราบเป็นศิษย์ก็ตาม

          “ขอบคุณที่ท่านจางหู่เมตตาเฟยหลงขอรับ”เฟยหลงยกมือคารวะให้แก่ชายชรา ก่อนจะชักชวนชายชราเข้าไปนั่งคุยที่เรือนพักของตัวเองที่อยู่ห่างไม่ไกลจากตรงนี้

          ตรงนี้เฟยหลงคิดว่าจะทำเรือนหนึ่งเป็นโรงหมอเอาไว้สำหรับคอยดูแลและรักษาผู้คนที่บาดเจ็บหนักเหมือนอย่างโรงพยาบาลในยุคที่ตนเองได้จากมา ส่วนอีกเรือนหนึ่งที่อยู่ติดกันนั้นเขาเตรียมเอาไว้เก็บสมุนไพรหรือใช้เป็นห้องปรุงยา ข้างในนั้นจะมีเตียงให้เขาได้นอนหลับพักผ่อนอยู่ด้วย

         

          พอถึงยามอิ่วท่านอาวุโสจางหู่ก็ขอตัวกลับไปพักที่บ้านพักของตนที่อยู่ในเมืองนี้ ปล่อยให้ลูกศิษย์ตนสองคนอยู่ช่วยเฟยหลงในการดูแลรักษาศิษย์ที่นอนรักษาตัวอยู่ เนื่องจากรู้ว่าวันนี้เฟยหลงต้องไปทานมื้อเย็นที่ตระกูลมู่ตามคำเชิญของบิดาเด็กน้อยมู่ชิง

          เฟยหลงเดินพูดคุยหยอกล้อกับมู่ชิงระหว่างทางเดินไปยังห้องโถงของจวนตระกูลมู่ เฟยหลงไม่รู้ว่าภาพที่เขาพูดกับมู่ชิงนั้นจะทำให้เหล่าคนรับใช้ในจวนนี้ตกใจ ที่มู่ชิงมีท่าทางเชื่อฟังในทุกคำพูดของบุรุษหนุ่มตรงหน้า ทั้งที่ปกติไม่ว่าใครจะพูดอะไรถ้าไม่ใช่ฮูหยินเฒ่ามักจะเจอกับการกลั่นแกล้งหรือไม่เชื่อฟัง ท่าทีนอบน้อมและเคารพจากมู่ชิงนั้นแทบจะนับคนได้เลยทีเดียว

          “ข้าน้อยเฟยหลง ขอคารวะนายท่านมู่และฮูหยินมู่”เฟยหลงที่เดินเข้ามายังห้องโถงของจวนก็รีบทำความเคารพชายหญิงสองคนที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้ตำแหน่งเจ้าบ้านและที่นั่งข้างต้องย่อมเป็นฮูหยินของจวน 

          “ไม่ต้องมากพิธีก็ได้ท่านหมอ ควรเป็นพวกเรามากกว่าที่ต้องคารวะท่าน ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือมารดาข้าเมื่อวานนี้”มู่หลงรีบยกมือขึ้นห้ามก่อนที่จะคารวะเฟยหลงกลับเพื่อแสดงคำขอบคุณสำหรับการยืนมือเขาช่วย

          “ข้าเป็นหมอเรียนรู้มาเพื่อเป็นหมอรักษาคน หากไม่ช่วยเหลือผู้คนแล้วจะทำเยี่ยงไรเล่าขอรับ”เมื่อได้ฟังคำตอบของเฟยหลงยิ่งทำให้มู่หลงหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ แม้ว่าหน้าตาของเฟยหลงจะดูอ่อนเยาว์จนแทบไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นหมอ แต่พอได้พูดคุยแล้วก็ทำให้เกิดความเคารพเฟยหลงถึงจะอายุน้อยกว่าเขามากก็ตาม

          การร่วมทานมื้อเย็นกับจวนตระกูลนั้นทำให้เฟยหลงได้รู้ว่าวันนี้มู่ชิงได้โดดเรียนมาคอยติดตามเขาทั้งวัน มู่ชิงทำหน้ายู่ที่ถูกบิดาดุด่าต่อหน้าท่านพี่เฟยหลงที่ตนเองเคารพ

          “ท่านพ่อนะ ก็ข้าเบื่อนี้ขอรับท่านอาจารย์เหมาสอนอะไรก็ไม่รู้เรื่องข้าไม่เห็นจะเข้าใจเลย”

          “เจ้านี้นะมู่ชิง ไม่รู้ล่ะแต่พรุ่งนี้ถ้าเจ้าโดดเรียนอีกครั้งข้าจะลงโทษเจ้าให้คุกเข่าตลอดทั้งคืนจนกว่าจะสำนึกผิด”

          “ท่านพี่เฟยหลงช่วยข้าด้วยขอรับ”เห็นบุตรชายเรียกขานบุรุษที่นั่งอยู่อย่างนั้น ทั้งคู่ต่างสงสารบุตรและธิดาอีกสี่คนที่ไม่เคยได้รับกับการเรียนขานแบบนี้จากผู้เป็นน้องชาย มู่หลงคิดว่าถ้าส่งจดหมายไปให้ลูกๆที่เข้าศึกษาอยู่รู้เจ้าพวกนั้นคงรีบกลับบ้านมาเรียกร้องขอให้มู่ชิงเรียกตนแบบนั้นบ้าง

          “พรุ่งนี้ถ้าเจ้าตั้งใจเรียนที่อาจารย์ ข้าจะมีรางวัลให้”

          “จริงเหรอขอรับท่านพี่เฟยหลง”

          “จริงสิ ข้าย่อมไม่โกหกเจ้าเด็กน้อย”

          ยิ่งเห็นว่าบุตรชายเชื่อฟังทุกคำพูดของเฟยหลง น้ำตาก็ไหลท่วมในอกของบิดา คำพูดที่ข้าเคยใช้หลอกล่อเพื่อขอให้มู่ชิงตั้งใจเรียน พอเป็นเฟยหลงพูดมู่ชิงกับรีบตอบรับ พร้อมกับทำหน้าวาดฝันถึงรางวัลที่ตนเองจะได้รับจากเฟยหลง

          หลังจากร่วมทานอาหารมื้อเย็นกับบิดามารดาของมู่ชิงเสร็จแล้ว เฟยหลงได้ขอให้มู่ชิงพาไปดูอาการของท่านย่าของตน เนื่องจากว่าไม่เห็นออกมาทานอาหารด้วยกันที่ห้องโถง

          “ท่านย่าขอรับ ท่านย่ามู่ชิงมาเยี่ยมท่านย่าแล้ว”ยังไม่ทันจะเดินเข้าไปยังในเรือนของฮูหยินเฒ่ามู่ชิงที่เดินนำหน้าก็ตะโกนเสียงดัง

          “เจ้านี้นะมู่ชิง”เฟยหลงอดส่ายหน้ากับความแสบสันต์ของมู่ชิง ดูท่าว่ามูชิงจะสนิทกับท่านย่ามากกว่าคนอื่นๆในครอบครับ

          “เข้ามาเร็วๆมู่ชิง ย่ามีเรื่องอยากคุยกับเจ้า”เสียงของหญิงชราในห้องแสดงออกถึงความดีใจที่หลานชายมาหาถึงเรือน พลางหันไปโบกมือไล่สาวใช้ให้ออกไปเตรียมของว่างมาให้หลานชายตัวน้อยของตน

          “ท่านย่าขอรับ ข้าพาท่านพี่เฟยหลงที่ช่วยเหลือท่านย่าเมื่อวานนี้มาด้วยขอรับ”มู่ชิงจับมือของเฟยหลงให้ไปยืนตรงหน้าฮูหยินเฒ่า ก่อนที่จะปล่อยมือเฟยหลงแล้วเข้าไปออดอ้อนเรียกความเอ็นดูจากฮูหยินเฒ่าที่มีหลานตัวๆเล็กมาคอยคลอเคลียไม่ให้ตัวเองเหงาหลังจากที่เสียคู่ชีวิตไป

          “ข้าน้อยเฟยหลง คารวะฮูหยินเฒ่าของรับ”เฟยหลงรีบยกมือคารวะฮูหยินเฒ่า

          “ฮูหยินเฒ่าอะไรกัน เรียกข้าท่านย่าแบบมู่ชิงก็ได้”สายตาของฮูหยินเฒ่าที่ลอบสังเกตเฟยหลง ต้องยอมรับกับสายตาของหลานชายที่เลือกคบคนได้ถูกต้อง เพราะเฟยหลงมีบรรยากาศที่ใครอยู่ด้วยแล้วสบายใจ ไม่รู้สึกร้อนรนราวกับว่าได้พักผ่อนอยู่ในท่ามกลางเหลียนฮวาที่ลอยอยู่ในแม่น้ำ

          “ขอรับท่านย่า”

 

         

 

 

 

 

 

 

 





ยามอิ่ว 17:00 - 18:59

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 145 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 กันยายน 2560 / 07:09
    อยากรู้อาชีพเดิมที่พระเอกเคยทำในภพก่อน เป็นหมอหรือเปล่า
    #2054
    0
  2. #2027 I'am.G :)) (@giorgiorocco) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 00:59
    รวบรัดเกิน บทพูดติดกันรัวๆแทบไม่เห็นกิริยา หรืออารมณ์ของตัวละคร มันดูห้วนๆไป
    #2027
    0
  3. #1278 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 17:05
    ตอนแรกนึกว่ามู่ชิงเข้ากับพวกพี่ๆไม่ได้
    แต่พออ่านความคิดคุณพ่อแล้วดูท่าจะเป็นพวกติดน้องสินะ
    คุณพ่อมู่หลงรักลูกมากมีความน่ารัก?
    #1278
    0
  4. #1271 MisterPaul (@MisterPaul) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 00:50
    จะมีตอนแรกที่ เฟยหลงพูดว่าตรวจเช็คละมู่ชิงก้รู้ได้ทันที มันแปลกๆ
    #1271
    0
  5. #1254 Tonfernpooklook (@Tonfernpooklook) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 17:33
    น่ารักไปอี๊กกกก
    #1254
    0
  6. #1251 Secr3t-Key (@Secr3t-Key) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 17:01
    เขาน่ารักมาก ติดใจความหอม(?)555
    #1251
    0
  7. #1241 SeowooPark (@the01yunosama) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 01:29
    ชอบความเรื่อยๆ
    #1241
    0
  8. #1081 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 22:29
    อ่านชิลดี หวังว่า...แค่หวังว่าจะไม่มีตับแตก
    #1081
    0
  9. #928 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 07:09
    พระเอกตอนอยู่กับเด็กแล้วอบอุ่นจริงจัง ชอบอ่ะติดตามๆ
    #928
    0
  10. #841 PrinceNawa (@nanwalai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 09:59
    สนุกค่ะ พระเอกได้ตำแหน่งพี่เลี้ยงแถมมาด้วย
    #841
    0
  11. วันที่ 17 เมษายน 2560 / 14:17
    ขอบคุณครับ
    #751
    0
  12. #722 FPPD (@FPPD) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 21:11
    อ่า นั่นคือให้ยาชาอะไรประมาณนั้นแล้วรึเปล่าคะ หรือถ้าเจ็บหนักขนาดนั้นก็ไม่จำเป็น??
    #722
    0
  13. #669 เงา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 17:12
    อาจจะหมายถึงชีพจรปกติสำหรับคนที่ได้รับบาดเจ็บแต่ไม่ถึงขั้นหัวใจเต้นผิดจังหวะไรงี้รึเปล่า? ลองคิดแบบวนไปวนมา55 โดยปกติคนที่ไส้ทะลักก็คงเสียเลือดอยู่ไม่น้อย น่าจะมีความดันโลหิตต่ำ กับหัวใจเต้นเร็วบ้างนะคะ แต่การเอาไส้ออกมาล้างเนี่ย เราว่ามันก็ทะแม่งๆอยู่นะ ;-;
    #669
    0
  14. #585 0610155567 (@0610155567) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 18:31
    ไส้มาล้างโครตเจ๋งเลยเเทนที่จะบอกว่าเห็นภาพ
    นายเอกกำลังใช้ผ้าสะอาดมาซับบาดเเผลเเละเย็บเเต่นี่)ไม่มีคำบรรย ยาย????????????????
    #585
    0
  15. #510 Mixstar (@yoshigo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 14:04
    ตรงเอาลำไส้ออกมาล้างมันไม่น่าจะทำได้นะ แค่กรีดท้องรักษาอวัยวะภายในก็พอมั้งคะ ปล. ไม่ได้มีความรู้ทางการแพทย์ แต่อ่านตรงนี้แล้วมันดูเว่อไปหน่อย ส่วนเนื้อเรื่องสนุกดีค่ะ
    #510
    1
  16. วันที่ 10 เมษายน 2560 / 10:13
    โดนฟันใส่ทะลัก=ชีพจรปกติ
    เอาใส่ออกมาล้างแล้วยัดกับ=เปลี่ยนเครื่อนในรถยนต์

    ที่กล่าวมาทั้งหมดแมวพิมพ์ อิอิ;)
    #482
    0
  17. #357 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:48
    เฟยหลงอายุแค่สิบเจ็ดปี ทำไมก้มหัวรับคารวะจากลูกศิษย์จางหู่ น่าจะระบุมาเลยว่าฝ่ายนั้นเด็กกว่า มิเช่นนั้นควรเป็นการคารวะคืน เพราะยังอายุน้อย
    #357
    1
    • #357-1 R-rush (@arat2542) (จากตอนที่ 4)
      3 เมษายน 2560 / 19:08
      อะไรของมึ-ง
      #357-1
  18. #324 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 09:11
    สนุกค่าา^^
    สงสารท่านพ่อท่านแม่ของมู่ชิง555มีความอิจฉาเฟยหลงที่ลูกเชื่อฟังกว่า^^
    #324
    0
  19. #292 EvilBrave (@EvilBrave) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:35
    สนุกนะ แต่ใช้คำเปลืองและไม่ถูกเท่าไหร่ ถ้าเป็นยุคจีนโบราณน่าจะปรับเป็นแบบคนจีนเขาพูดกัน อย่างคฤหาสน์ก็เป็นจวน แบบเนี้ย
    #292
    0
  20. #263 MouKMouK (@MouKMouK) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:02
    พึ่งเข้ามาอ่านครับ น่าติดตามมาก แต่ใช้คำฟุ่มเฟือยมากไปครับ บ้าน จวน คฤหาสน์ เอาสักอย่างน่าจะดีกว่านะครับ
    ////ขอบคุณครับ////
    #263
    0
  21. #197 Zebastian Michaelis (@beerorbie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 08:13
    ใช้คำยังไม่ถูกนัก และยังใช้คำเปลืองอยู่
    #197
    0
  22. #132 wonderfully (@wonderfully) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 05:30
    ช่างโชคดีมันยิ่งนัก   ของมัน
    ถ้าเจ้าปีปัญหา   มี
    ทานมื้อเย็นกับจวนตระกูลนั้น   ตระกูลมู่นั้น
    พรุ่งนี้ถ้าช่วยโดดเรียน    ถ้าโดดเรียน
    ข้าจะโทษเจ้า    ลงโทษ
    คนอื่นๆในครอบครับ    ครอบครัว

    #132
    0
  23. #129 superchai (@superchai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 23:14
    ขอบคุณครับ
    #129
    0
  24. #14 nackboy30 (@nackboy30) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 20:35
    แบบนี้แหละที่ต้องการ
    #14
    0
  25. #13 ณัฏฐ์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 20:06
    ขอบคุณคะ น่าสนุกชวนติดตาม รอตอนต่อไปคะ

    #13
    0