ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,699 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    440

    Overall
    406,699

ตอนที่ 47 : ภาค 2 บทที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    18 เม.ย. 60








เฟยหลงหันไปมองดูเซียวจงที่เดินเข้ามาในห้อง เข้ามาช่วยเหลือเขาในการรักษาคนเจ็บ เซียวจงจัดการเตรียมเครื่องมือที่จะใช้ในการรักษา มาวางเตรียมเอาไว้บนโต๊ะ หากเมื่อไหร่ที่เฟยหลงต้องการอะไรเขาจะเดินเอาไปให้

        “ท่านอาจารย์ เป็นอย่างไรบ้างขอรับ”เซียวจงเฝ้าเรียนรู้วิธีการที่เฟยหลงใช้รักษาอาการของคนเจ็บ

        “ไปตามไป๋จื่อเข้ามาช่วยอีกแรง อ้อ เจ้าเดินกลับไปบอกให้เสี่ยวจินตักยาใส่ถ้วยไปให้ฮูหยินป้อนลูกชายนาง เสร็จแล้วให้เขาเตรียมต้มน้ำและใส่เจียงที่ข้าบดละเอียดลงไปหนึ่งห่อ แล้วถึงยกเข้าไปในห้องนั้นเพื่อให้ลูกชายของฮูหยินอาบน้ำ เพื่อขับเหงื่อออกมาไข้ที่บุตรชายนางเป็นอยู่จะได้ลด แล้วก็รีบกลับมาช่วยข้าล่ะ”

        “ขอรับท่านอาจารย์ ข้าจะรีบไปและรีบกลับมาช่วยท่าน”เซียวจงวิ่งออกไปข้างนอกด้วยความเร็ว เขาต้องรีบแข่งกับเวลา เพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้หากเขาทำตัวเชื่องช้า

        เฟยพลิกร่างกายอย่างเบามือเพื่อตรวจเช็ดดูว่าข้างหลังของเขาได้รับบาดเจ็บตรงไหนบ้าง นอกจากดาบเล่มเล็กที่ปักอยู่ตรงอกข้างขวา ช่างโชคดียิ่งนักหากเป็นข้างซ้าย โอกาสรอดชีวิตของมู่หวังคงจะไม่มี

        “พวกข้ามาแล้วเจ้าค่ะท่านอาจารย์”ไป๋จื่อที่ถูกตามตัวเดินเข้ามาพร้อมกับเซียวจงที่กำลังหอบจากการวิ่งไปมาระหว่างที่ห้องตรวจของไป๋จื่อ กับโรงครัวที่เสี่ยวจินอยู่ แล้วไหนจะยังต้องรีบวิ่งกลับมาเพื่อช่วยเฟยหลงที่ห้องนี้อีก

        “เอาล่ะ ไป๋จื่อเจ้าเอากรรไกรมาตัดเสื้อผ้าของคนเจ็บออก เราจะได้เริ่มทำการรักษา”

        “เจ้าค่ะท่านอาจารย์”ไป๋จื่อถือกรรไกรเดินตรงไปที่เตียง แล้วลงมือตัดชุดที่สวมใส่อยู่ออกโดยที่พยายามไม่ให้โดนกับดาบที่ปักอยู่

        “เสร็จแล้วเจ้าค่ะท่านอาจารย์ เซียวจงเจ้ามาช่วยข้าพยุงตัวคนเจ็บที ข้าจะได้เอาเสื้อที่ตัดขาดแล้วออกมาจากข้างหลัง”เซียวจงเดินเข้าไปช่วยเหลือตามที่ไป๋จื่อร้องขอ สองลูกศิษย์ของเฟยหลงพยายามที่จะไม่ให้กระทบกระเทือนกับดาบที่ปักอยู่ หากทำรุนแรงเกินไปอาจจะทำให้คนเจ็บได้รับการบาดเจ็บที่มากกว่าเดิม

        “พวกเจ้าสองคนเสร็จแล้วใช่มั้ย ไปล้างมือให้สะอาด เซียวจงเจ้ามายืนข้างๆข้าคอยรับดาบที่ข้าดึงออกมา ส่วนไป๋จื่อเจ้าไปยืนฝั่งตรงข้ามพอข้าดึงดาบออกเจ้าเตรียมใช้ผ้ากดปิดบาดแผลไม่ให้เลือดไหลออกมามากเข้าใจที่ข้าบอกนะ”

        “เจ้าค่ะ” “ขอรับ”

เฟยหลงยืนมองนิ่งเพื่อหามุมในการดึงดาบออกมาโดยที่ไม่ให้ไปกระทบกระเทือนอวัยวะส่วนไหนอีก เฝ้ารอให้ลูกศิษย์ทั้งสองที่ล้างมือให้สะอาดก่อน แผลแบบนี้เสี่ยงติดเชื้อได้ง่ายและที่นี้การแพทย์ยังไม่ได้ก้าวหน้าอย่างในโลกเดิมที่เขาจากมาก

        “เอาล่ะ ข้าจะลงมือแล้วนะ พวกเจ้าเตรียมพร้อมให้ดี”เฟยหลงพยักหน้าให้ลูกศิษย์ทั้งสองคน ก่อนจะดึงดาบออกมาด้วยความเร็ว ก่อนจะส่งดาบเล่มนั้นให้เซียวจงนำไปวางไว้ที่โต๊ะ

        ไป๋จื่อรีบซับเลือดที่พุ่งออกมาหลังจากที่อาจารย์ของนางดึงดาบเล่มนั้นออก ไม่มีความลังเลทุกอย่างลงมือประสานสอนคล้องไปกับเฟยหลง

        “เซียวจงร้อยดายใส่เข็มเตรียมเอาไว้ให้ข้าแล้วใช่ไหม ข้าจะเตรียมเย็บบาดแผล แล้วส่งผ้าสะอาดชุบกับเหล้ามาให้ไป๋จื่อด้วย”

        “ขอรับท่านอาจารย์”เซียวจงทำตามคำสั่งของอาจารย์ทุกอย่าง หน้าที่ของเขาคือคอยช่วยเหลือทั้งท่านอาจารย์และไป๋จื่อ

        “ไป๋จื่อ เจ้าเอาผ้าที่เซียวจงส่งมาให้เช็ดบาดแผลรอบๆให้ดีด้วย”

        “เจ้าค่ะท่านอาจารย์”

        เฟยหลงเดินมาหยิบเอาเข็มที่ใช้เย็บมาเตรียมเอาไว้รอคอยไป๋จื่อที่เช็ดทำความสะอาด ฆ่าเชื้อบาดแผลป้องกันการติดเชื้อทำให้มีอาการแทรกซ้อน หลังจากที่ไป๋จื่อเช็ดเสร็จแล้วนางส่งผ้าให้กับเซียวจง พร้อมกับรับเอาผ้าอีกผืนที่เซียวจงยืนมาให้คอยซับเลือดที่ไหลออกมาไม่ขาดสาย เพื่อที่เฟยหลงได้มองเห็นบาดแผลตรงหน้าอย่างชัดเจน

        สามคนหนึ่งอาจารย์สองลูกศิษย์ ต่างช่วยกันยื้อชีวิตของชายตรงหน้าเอาไว้ ไม่ให้เดินทางไปยังปรโลก เกือบสองชั่วยามที่ทั้งสามต้องใช้สมาธิอย่างมาก เข็มสุดท้ายที่แทงลงไปนั้น ปิดบาดแผลสนิทไม่มีเลือดไหลออกมา เฟยหลงมัดด้ายเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนหลีกทางให้ลูกศิษย์ทั้งสองจัดการต่อ

        ไป๋จื่อรับเอาผ้าที่ชุบเหล้าจากเซียวจงมาเช็ดทำความสะอาดอีกหนึ่งรอบ พร้อมกับโรยยาห้ามเลือดลงไป พร้อมกับที่เซียวจงพยุงร่างของคนเจ็บขึ้นมาเพื่อให้ไป๋จื่อได้พันแผลให้เสร็จเรียบร้อย

        เฟยหลงเดินเข้าไปจับตรวจชีพจรของมู่หวัง เสียงถอนหายใจของเฟยหลงทำให้ลูกศิษย์ทั้งสองที่ยืนรออยู่นั้น หันไปส่งยิ้มให้กันและกันด้วยความดีใจ ที่การรักษาครั้งนี้เป็นไปด้วยดี ตอนนี้เหลือเพียงแค่เฝ้ารอให้คนเจ็บฟื้นขึ้นมาเท่านั้น

        “ท่านหมอ ลูกชายข้าเป็นอย่างไรบ้าง”เพียงแค่เดินออกมาเฟยหลง ถูกรุมล้อมจากทุกคนที่เฝ้ารอคอย ให้เขาเดินออกมาบอกอาการของคนเจ็บที่นอนรักษาตัวอยู่ข้างในนั้น มีเพียงหนีหวงที่ยืนมองไม่ได้เดินเข้ามาเหมือนกับบิดาและมารดาและเหล่าญาติของนาง

        “ตอนนี้อาการไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ลูกชายของท่านปลอดภัยดี แต่ตอนนี้ข้าคงให้เข้าเยี่ยมไม่ได้ ต้องรอพรุ่งนี้ข้าถึงจะให้พวกท่านเข้าเยี่ยมดูอาการได้”

        “ปลอดภัยแน่นะท่านหมอ ลูกชายของข้าปลอดภัยจริงนะ”

        “ข้าไม่ได้โกหกพวกท่าน ลูกชายของท่านปลอดภัยจริงๆ ข้าต้องขอตัวก่อน เนื่องจากใกล้ได้เวลาออกตรวจตอนเย็นของข้าแล้ว”เฟยหลงเอ่ยขอตัวจากทุกคน เดินมาใกล้หนีหวงเขาทำได้เพียงแค่แตะไหล่เบาๆ แล้วเดินจากไป เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่เขาสามารถพูดคุยกับหนีหวงได้ หน้าที่ความเป็นหมอกำลังรอเขาอยู่

 




..........................................................................................................


คืนนี้นอนหลับฝันดีคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #1320 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 22:56
    ยังไม่มีใครเอะใจ
    #1320
    0
  2. #860 แว่นใส (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 20:30
    เจ้าน้องเล็กมาด้วยไหมนะ
    #860
    0
  3. #858 miss Iu (@zxto2500) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 18:25
    ที่แตะไหล่เบาๆนีาเพราะไมากล้าดกี้ยวลูกท่านต่อหน้าบิดาใช้ไม๊555
    #858
    0
  4. #838 Ahe215 (@Ahe215) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 09:33
    ขอบคุณมากค่ะ
    #838
    0
  5. วันที่ 19 เมษายน 2560 / 08:31
    สุดยอดหมอ
    #837
    0
  6. #835 tomvoy (@tomvoy) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 08:11
    สนุกเเต่สั้น
    #835
    0
  7. วันที่ 19 เมษายน 2560 / 07:13
    ขอบคุณครับ
    #833
    0
  8. #832 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 06:41
    ขอบคุณครับ ยามเช้าที่สดชื่น zzzzz
    #832
    0
  9. #831 PJ_Nn (@Hisoka_Nn) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 03:03
    เดาไม่ถูกเลยว่าจะเป็นยังไงต่อ
    #831
    0
  10. #830 Dramione_lover (@Dramione_lover) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 01:00
    ขอบคุณค่าา
    #830
    0
  11. วันที่ 19 เมษายน 2560 / 00:52
    ฝันดีค่ะคุณนักเขียนน
    #829
    0
  12. #827 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:55
    สนุกดีครับ
    #827
    0