ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,601 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,321 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    342

    Overall
    406,601

ตอนที่ 50 : ภาค2 บทที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    21 เม.ย. 60





“เป็นอย่างไรบ้างไป๋จื่อ”เฟยหลงเดินเข้ามาเช็คอาการของมู่หวังอีกรอบ ก่อนที่เขาจะไปนอน

       “เมื่อครู่มีตัวร้อนเจ้าค่ะ แต่ข้ากับท่านหญิงหนีหวงได้เอาผ้าชุบเหล้าเช็ดตัวให้แล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้ชีพจรเริ่มจะกลับมาคงที่แล้ว”ไป๋จื่อรายงานทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เฟยหลงรับรู้

        “ดีมาก เจ้าไปนอนพักต่อเถอะ ไปเรียกเซียวจงมาเฝ้าต่อได้แล้ว พรุ่งนี้ยังมีคนมารอรับการรักษาอีกเยอะ”

        “เจ้าค่ะท่านอาจารย์”ไป๋จื่อเดินออกนอกห้องไปตามเซียวจงตามคำสั่งของเฟยหลง ตอนนี้ภายในห้องเหลือเพียงเฟยหลงและหนีหวง

        “หนีหวง หนีหวง”เฟยหลงเดินเข้าไปปลุกหนีหวงที่นอนฟุบตัวลงเตียง มือทั้งสองข้าของนางกุมมือของมู่หวังไม่ยอมปล่อย

        “.....เฟยหลง ไป๋จื่อล่ะ”หนีหวงรู้สึกตัวขึ้น มองไปรอบๆนางไม่เห็นไป๋จื่ออยู่ในห้อง

        “ข้าให้ไป๋จื่อไปตามเซียวจงมาเปลี่ยนตัวกับนาง ท่านไปนอนพักที่ห้องกับไป๋จื่อเถอะ เดี๋ยวเซียวจงจะเป็นคนมานอนเฝ้ามู่หวัง ถ้าท่านอยู่ด้วยมันจะดูไม่ดี”

        “แต่....”หนีหวงพยายามจะคัดค้านเฟยหลง

        “เชื่อข้าเถอะนะ ไปนอนกับไป๋จื่อ ที่นี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าและเซียวจงเอง แล้วพรุ่งนี้ท่านค่อยรีบมาเปลี่ยนกับข้าก็ได้”

        “อืม...งั้นข้าไปแล้วนะ”หนีหวงลุกขึ้นยืน นางมองหน้าของน้องชายที่ยังนอนหลับไม่ได้สติบนเตียงด้วยความเป็นห่วง แต่นางก็เข้าใจในเหตุผลของเฟยหลงที่ไม่ยอมให้นางนอนเฝ้าน้องชายต่อ จึงยอมเดินออกจากห้องไปตามที่เฟยหลงบอก

       

       เฟยหลงนั่งลงเก้าอี้เฝ้ารอการมาของเซียวจงอย่างสงบ แม้ว่าแท้ที่จริงแล้วในหัวของเขากำลังคิดวุ่นวายถึงเรื่องที่สหายของอาจารย์ได้ทิ้งเอาไว้ เฟยหลงลุกขึ้นยืนพลางเดินไปที่หน้าต่างมองออกไปข้างนอก

        “ท่านอาจารย์ ทุกวันนี้ข้าได้ทำตามคำสั่งของท่านหรือเปล่าขอรับ”เฟยหลงพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ

        “ข้ามาแล้วขอรับท่านอาจารย์”เสียงของเซียวจงเรียกสติเฟยหลงกลับมา เขาหมุนตัวไปมองลูกศิษย์ที่เดินเข้ามาพร้อมผ้าห่มและหมอน เตรียมพร้อมนอนที่เตียงเฝ้าไข้ที่อยู่ใกล้ๆกับเตียงของคนเจ็บ

        “คืนนี้เจ้าจงเฝ้าดูอาการให้ดี ถ้ามีอะไรหนักเกินที่เจ้าจะทำไหว รีบไปตามข้าทันที เข้าใจหรือไม่”เฟยหลงเน้นย้ำลูกศิษย์ของเขาอีกครั้งหนึ่ง

        “เข้าใจขอรับท่านอาจารย์”เฟยหลงพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนหมุนตัวเดินออกไป บ่อยให้เซียวจงรับหน้าที่เฝ้าต่อ

       

        หลังจากเฟยหลงเดินกลับเข้ามาในห้องของเขา แต่ตัวของเฟยหลงกลับไม่สามารถข่มตานอนหลับลงได้ เขาเดินไปเปิดหน้าต่างออกก่อนจะขึ้นไปนั่งพิงบนหน้าต่าง เฝ้ามองดวงดาวและพระจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า

        “ตอนนี้ทุกคนจะเป็นยังไงบ้าง ตอนนี้ผมมีความสุขดีนะครับ ฝากความคิดถึงของผมไปหาพวกเขาด้วยนะครับพระจันทร์”แทบจะทุกคืนที่เขาเงยหน้าขึ้นมอง ไม่มีสักคืนที่เขาจะไม่ฝากความคิดถึงไปหาบุคคลอันเป็นที่รัก เสียงพูดที่เอ่ยมาของเฟยหลงนั้นแสนจะเปลี่ยวเหงา แต่เขาก็ฝืนยิ้มออกมา แล้วเอ่ยระบายความในใจของตัวเองออกมาให้ดวงดาวและพระจันทร์รับรู้

        “ท่านอาจารย์ขอรับ ข้าควรตัดสินยังไงดี ที่ข้าทำอยู่ตอนนี้มันถูกหรือผิดกันขอรับ ข้าไม่อยากเดินทางอีกแล้ว ข้าอยากหยุดอยู่กับที่แต่หากข้าหยุดพวกท่านหยวนกงคงไม่ยอมรับ แต่ถ้าข้าออกเดินทางแล้วที่นี้ล่ะขอรับ ข้า....ไม่อยากปล่อยมือจากที่นี้ เพราะเมืองแห่งนี้ใกล้กับหุบเขาของเราที่สุด ข้าเหนื่อยแล้วขอรับ”เฟยหลงพูดออกมาเหมือนเวลาที่อยู่กับอาจารย์บนหุบเขา ผู้ที่อยู่เคียงข้างเขาเสมอและคอยตอบคำถาม เวลาที่เขาสงสัยอะไรก็ตาม

        “ท่านอาจารย์ ข้ารู้นะขอรับที่ท่านหยวนกงทำอยู่ในเวลานี้ เป็นเพราะคำสั่งเสียของท่าน ข้ารู้ว่าท่านต้องการให้ข้ารู้ว่าแท้ที่จริงแล้วหมอคืออะไร เพราะข้าไม่เคยมีความมั่นใจเลยสักครั้ง ท่านต้องการให้ท่านหยวนกงสอนคำเหล่านี้แทนท่านอยู่ใช่ไหมขอรับ.......”แม้จะไม่มีใครเอ่ยตอบกลับมา แต่เฟยหลงก็ยังพูดถึงเรื่องราวที่อัดแน่นอยู่ในใจของเขาออกมา ปลดปล่อยทุกความว้าวุ่นใจออกมาให้หมด เพื่อที่วันพรุ่งนี้เขาจะได้พร้อมรับมือกับปัญหาที่จะเข้ามาทดสอบ เพราะความเจ็บป่วยไม่เคยหยุดพักเลยสักวัน มันจึงเป็นหน้าที่ของหมอที่ต้องค้นหาวิธีรักษาที่ถูกต้อง เพื่อปกป้องชาวบ้านจากโรคร้าย

       




................................................................................

มาส่งทุกคนเข้านอนค่ะ

คืนนี้ฝันดีนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #1323 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 23:26
    จะอยู่หรือจะไป
    #1323
    0
  2. #1079 รากหญ้า (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 20:09
    เฮ้อ...ดูจากนิสัยแล้วมันให้ความรู้สึกแบบว่าเจ้าตัวเป็นคน... ไม่ทันคนจริงๆ ใส ซื่อ บริสุทธิ์ ผุดผ่อง ซิงyxy
    #1079
    0
  3. #940 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 10:22
    เข้าใจอารมณ์เลยอ่ะ ตัดสินใจยากมากนะแบบนี้
    #940
    0
  4. #911 น้ำหวาน (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 08:02
    ภาคแรก ให้ตั้งโรงหมอ เพื่อฝึกฝีมือก่อนหรือเปล่า พอแน่ใจว่า

    พระเอกเริ่มเก่ง มีวิทยายุทธ์บ้างแล้ว ก็เริ่มให้ออกเดินทางไรงี้

    เป็นลิขิตชะตา ต้องไปผจญภัย เจอตัวละครอื่นๆ

    แต่ฮี อยากอยู่เงียบๆ เฉยๆ แล้ว จะทำไงเนี่ย 555

    #911
    0
  5. #901 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 20:34
    ขอบคุณครับ งงงงงง
    #901
    0
  6. #900 แว่นใส (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:19
    ทำให้สำเร็จนะ
    #900
    0
  7. #897 ดำสลับขาว (@0853655752) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 14:49
    งงกับความคิดของพระเอก
    #897
    0
  8. #895 D0ll M@kEr (@mickpass) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 05:35
    ผมไม่เข้าใจอ่ะคับ ว่าถ้าอาจารย์จะให้พระเอกเดินทางตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ภาคหนึ่งที่พระเอกมาตั้งรกรากที่เมืองนี้จะมีไว้ทำอะไร พวกเพื่อนอาจารย์ก็ดูจะปกป้องพระเอกดีไม่เห็นมีใครค้านเรื่องตั้งโรงหมอที่เมืองเลย (ดูจะสนับสนุนในทางลับด้วย) แล้วอยู่ดีๆก็จะมาให้พระเอกออกเดินทางเพราะอาจารย์พระเอกสั่งเสียไว้เฉยเลย คือผมงงกับอารมณ์เพื่อนๆอาจารย์มากๆบอกเลย อารมณ์แบบอยู่ดีๆก็ "เอาวะต้องดูแลพระเอกดีๆเขาจะตั้งโรงหมอที่เมืองนี้" (ภาคหนึ่ง) และแปบๆก็เปลี่ยนอารมณ์แบบฉับพลันเป็น "ไม่ต้องดูแลพระเอกมันละ ถอนกำลังออกมาให้หมด ต้องให้มันออกเดินทาง" (ภาคสอง)
    คือผมรู้สึกเหมือนว่าเพื่อนๆอาจารย์พระเอกความจำเสื่อมในภาคแรกเรื่องคำสั่งเสียอาจารย์พระเอกว่าให้พระเอกเดินทางหาความหมายของคำว่าหมอ แล้วพอภาคสองอะไรบางอย่างมันก็ดลใจให้ความจำเรื่องคำสั่งเสียกลับมาแล้วอยู่ๆก็มาบอกพระเอกว่าให้ออกเดินทางหาคำว่าหมอเฉยเลย
    ผมงงแค่เรื่องนี้แหละ บอกตรงๆเลยว่าผมงงแค่ถ้าอารย์จะให้ออกเดินทางแต่แรกแล้วภาคแรกจะมีไว้เพื่อ แล้วพวกเพื่อนอาจารย์ทำไมสนับสนุนพระเอก?ทำไมไม่บอกให้พระเอกออกเดินทางตามคำสั่งเสียอาจรย์ตั้งแต่เรื่มเรื่องภาคแรก?  
    #895
    3
    • #895-3 Leoniz (@Leoniz) (จากตอนที่ 50)
      10 กรกฎาคม 2560 / 13:55
      เห็นด้วยกับเม้นนี้นะ เหมือนจะสับสนทำตัวย้อนแย้ง
      #895-3
  9. #894 PakapornRukrit (@PakapornRukrit) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 04:17
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #894
    0
  10. #893 PJ_Nn (@Hisoka_Nn) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 03:11
    ใจก็อยากให้อยู่กับที่ แต่อีกใจก็อยากให้ออกเดินทางเจอเพื่อนใหม่ๆบ้าง เบื่อหน้าเก่าๆแล้ว 555555
    #893
    0