ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,707 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    448

    Overall
    406,707

ตอนที่ 52 : ภาค 2 บทที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    23 เม.ย. 60







 

เฟยหลงกลับลงมาจากเขา ก็สั่งให้เสี่ยวจินไปเรียกลูกศิษย์ทั้งสองของเขามาพบที่ห้องปรุงยา เขาจะสอนการปรุงยาทุกอย่างให้กับทั้งสอง มันอาจจะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายแต่เวลาของเขาที่จะอยู่เมืองนี้มันเหลือน้อยลงไปทุกวัน เวลานี้สิ่งที่เขาทำได้คือสอนทุกอย่างที่เขาเคยเรียนมาให้กับทั้งสอง เพื่อที่ลูกศิษย์ทั้งสองของเขาจะได้เอาไว้ใช้รักษาชาวบ้าน ในวันที่เขาไม่อยู่

“พวกเจ้ามากันแล้วเหรอ”เฟยหลงที่กำลังมองออกไปนอกหน้าต่าง หันหลังกลับมามองลูกศิษย์ทั้งคู่

“วันนี้ท่านอาจารย์ มีเรื่องอะไรต้องคุยกับพวกข้าเหรอขอรับ”เซียวจงเอ่ยถามอาจารย์

“เสี่ยวจิน เจ้าออกไปรอข้างนอกก่อน ห้ามให้ใครผ่านเข้ามาเป็นอันขาด”เสี่ยวจินเดินออกไปยืนเฝ้าที่หน้าประตู ปล่อยให้อาจารย์และลูกศิษย์ได้พูดคุยกันตามสบาย

“...........”เซียวจงและไป๋จื่อมองหน้ากันด้วยความสงสัย ว่าเรื่องที่ท่านอาจารย์จะคุยด้วยคืออะไรกันแน่ ทำไมมันถึงดูเคร่งเครียดแบบนี้

“ข้าสอนพวกเจ้าสองคนก็เกือบปีแล้วสินะ เจ้าสองคนเคยคิดอยากเห็นใบหน้าข้างหลังหน้ากากของข้าบ้างหรือเปล่า”แค่เพียงคำถามแรกของเฟยหลง ทำเอาเซียวจงและไป๋จื่ออ้าปากค้างด้วยความตกใจ

“.......”

“ว่ายังไงล่ะ”เฟยหลงถามย้ำอีกหนึ่งครั้ง พร้อมตบมือเรียกสติให้คืนกลับเข้าร่างของลูกศิษย์ทั้งสองคน

“ช่วงแรกพวกเราเคยคิดเจ้าค่ะ แต่หลังจากนั้นมาก็ไม่เคยคิดเลยเจ้าค่ะ”ไป๋จื่อตอบคำถามของเฟยหลงตามตรง

“ถ้าข้าจะบอกว่า วันนี้ข้าจะถอดหน้ากากที่ข้าสวมออกล่ะ พวกเจ้าคิดว่ายังไง”เซียวจงและไป๋จื่อหันมองหน้ากัน ไป๋จื่อดึงแขนเซียวจง เพื่อให้เขาเป็นคนพูดบ้าง ไม่ใช่ให้นางพูดโต้ตอบกับอาจารย์เพียงคนเดียว

“พวกข้าไม่กล้าคิดแทนท่านอาจารย์ขอรับ”เฟยหลงได้แต่ส่ายหน้าให้กับลูกศิษย์ตัวเอง ดูท่าว่าอาจารย์เป็นยังไง ลูกศิษย์ก็มักจะซึมซับนิสัยใจคอไปด้วย ท่าทางเหล่านี้เขาเคยแสดงออกมาแล้วครั้งที่เรียนรู้วิชาการแพทย์กับท่านอาจารย์ เขายกหน้าที่การเลือกหรือตัดสินใจมอบให้ท่านอาจารย์ทั้งหมด

“นี้คือใบหน้าที่แท้จริง เบื้องหลังหน้ากากของข้า”เฟยหลงปลดหน้ากากบนหน้าของตัวเองออกวางลงกับโต๊ะ ยิ่งเห็นสีหน้าที่ตื่นตะลึงของลูกศิษย์ทั้งสองคน เฟยหลงอยากหัวเราะออกมาดัง

“....ท่านอา..จารย์”

“....คุณชะ..ชาย..เฟย..หลง”

“ตกใจอะไรกัน มายืนข้างหน้าหม้อปรุงยาได้แล้ว คืนนี้พวกเจ้าทั้งสองคนต้องปรุงยาที่ข้ากำลังสอนให้ได้ เข้าใจหรือไม่”เฟยหลงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง อย่างที่ทั้งสองได้ยินมาตลอด ทุกครั้งที่เขาจะทำการสอน ไม่ว่าจะเป็นปรุงยา หรือวิธีการใช้รักษาชาวบ้าน

“ขอรับ/เจ้าค่ะ ท่านอาจารย์”เวลานี้ไป๋จื่อและเซียวจง ไม่สนใจแล้วว่าคุณชายตรงหน้าจะมีชื่อเสียงเพียงใดหรือจะอายุน้อยกว่าพวกเขาสองคนมากแค่ไหนก็ตาม เพราะสุดท้ายแล้ว ไม่ว่ายังไงนี้คือท่านอาจารย์ที่คอยสั่งสอนพวกเขาทั้งคู่มาตลอด นับตั้งแต่วันที่เขาทั้งคู่ถูกรับเป็นศิษย์

เซียวจงและไป๋จื่อรีบเดินเข้าไปยืนหน้าหม้อปรุงยา พร้อมรับการเรียนรู้ทักษะการปรุงยาและส่วนผสมที่ต้องใช้มีอะไรบ้าง มีตรงไหนที่ไม่เข้าใจทั้งคู่ต่างรีบซักถามทันทีไม่ยอมให้ปล่อยผ่านไปง่ายๆ เป็นเวลาเกือบสองชั่วยามที่เฟยหลงบอกเคล็ดลับในการปรุงยาแต่ล่ะครั้งของตัวเองให้ลูกศิษย์ทั้งสองคนได้รู้

“พวกเจ้าพอเข้าใจที่ข้าสอนบ้างหรือไม่”เฟยหลงรับถ้วยน้ำชาที่เซียวจงยกมาให้เขา ที่เวลานี้กำลังตรวจผลของยาที่ทั้งสองปรุงขึ้นมา

“เข้าใจขอรับท่านอาจารย์”

“อีกเรื่องหนึ่งที่ข้าจะบอกพวกเจ้าให้รู้ อีกเจ็ดวันข้าต้องออกเดินทางไปจากเมืองนี้”เฟยหลงวางถ้วยน้ำชาลง พร้อมกับเองตัวพิงกับกำแพง มองดูสีหน้าของลูกศิษย์ทั้งสอง ที่อึ้งจนช็อกมากกว่าตอนที่เห็นใบหน้าของเขา ตอนที่ถอดหน้ากากออกมาเสียอีก

“ท่านอาจารย์”ไป๋จื่อมีน้ำตาไหลออกมา เมื่อคิดถึงคำพูดที่เอ่ยออกมาเมื่อครู่ของเฟยหลง

“ข้าต้องไปไป๋จื่อ เพราะข้าสัญญาเอาไว้แล้วกับอาจารย์ของข้า”เฟยหลงเดินเข้ามาปลอบลูกศิษย์ของเขาที่ร้องไห้ออกมา พร้อมกับลูบหัวของเซียวจงที่ถึงกับเข่าอ่อนทรุดตัวลงไปกับนั่งกับพื้น

“แล้วที่โรงหมอแห่งนี้ล่ะขอรับ ถ้าไม่มีท่านอาจารย์แล้ว....”

“พวกเจ้าทั้งคู่ไง โรงหมอแห่งนี้ยังเหลือพวกเจ้า”

 “แต่พวกข้า ไม่ได้เก่งอย่างท่านอาจารย์นะขอรับ ข้ากลัวว่า....”

“มั่นใจในตัวเองกันบ้างสิ ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าทำได้ เพราะพวกเจ้าทั้งคู่คือศิษย์ของข้าเฟยหลงคนนี้”

“ท่านอาจารย์เจ้าค่ะ ไม่ไปไม่ได้เหรอเจ้าค่ะ”ไป๋จื่อเงยหน้าสบตา อ้อนวอนขอร้องให้เฟยหลงเปลี่ยนใจ

“ข้าทำอย่างนั้นไม่ได้ อันที่จริงข้าแค่ต้องออกเดินทางไปรักษาผู้คนเก้าปี ไม่ใช่ว่าเราทั้งสามจะจากกันไปตลอด หลังจากครบเก้าปีแล้วข้าก็จะกลับมาที่นี้ พวกเจ้าทั้งคู่จะช่วยกันดูแลระหว่างที่ข้าไม่อยู่ได้หรือไม่ ว่ายังไงล่ะ”คำอธิบายของเฟยหลง ทำให้เซียวจงและไป๋จื่อหยุดเสียใจ แล้วยิ่งรู้ว่าท่านอาจารย์ของเขาทั้งสอง จะกลับมาเมื่อไหร่ความเศร้าเมื่อกี้ก็ดูจะเบาบางลง

“ได้ขอรับ พวกเราทั้งสอง จะช่วยกันรักษาโรงหมอนี้ไว้รอท่านอาจารย์กลับมาขอรับ”เซียวจงลุกขึ้นยืนพร้อมสายตาที่แน่วแน่มั่นคง ระหว่างที่ท่านอาจารย์ขอเดินทางนั้นเขาจะต้องไม่ทำให้ท่านเป็นห่วง

“ข้าก็สัญญาเจ้าค่ะ”

“หลังจากนี้จนกว่าจะถึงวันที่ข้าออกเดินทาง ทุกคืนพวกเจ้าต้องมารอข้าที่ห้องนี้ ข้าจะสอนการปรุงยาให้พวกเจ้าทั้งสองคน”

“ขอรับ/เจ้าค่ะ”

 

 

 

 ..........................................................................................................................

ฝันดีนะคะทุกคน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #1325 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 23:36
    นกน้อยออกจากรัง
    #1325
    0
  2. #946 แว่นใส (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:27
    จะเดินทางแล้ว
    #946
    0
  3. #943 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 16:05
    ขอบคุณมาก
    #943
    0
  4. #942 Nil[Night] (@nisharee_kom) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 10:30
    ชิงเอ๋อล่ะหนู เขาจะทำใจได้มั้ยนะ
    #942
    0
  5. #938 My.sister (@is-ploy) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 09:56
    จะเดินทางแล้ว เย้ๆ >///<
    #938
    0
  6. #935 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 09:40
    สนุกดีครับ
    #935
    0
  7. #933 Reezas (@Reezas) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 08:42
    ขอบคุณครับ
    #933
    0
  8. #931 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 08:14
    ขอบคุณ
    #931
    0
  9. #929 BASSBADBOYS (@BASSBADBOYS) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 07:51
    ถึงจะสั้นไปหน่อย...แต่ก็ซึ้งอ่ะ!!
    #929
    0
  10. #927 cutehell (@cutehell) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 06:23
    หลังๆเหมือนหมดมุกจะเขียน
    #927
    0
  11. วันที่ 23 เมษายน 2560 / 06:03
    ขอบคุณครับ
    #925
    0
  12. #923 ณัฏฐ์ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 05:18
    ขอบคุณคะ
    #923
    0
  13. วันที่ 23 เมษายน 2560 / 02:29
    น้ำตาไหลเลย
    #922
    0
  14. #921 PJ_Nn (@Hisoka_Nn) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 02:28
    เสียดายบ้านกับที่ดินที่อุตส่าลงทุนซื้อมา พวกเพื่อนๆอาจารย์น่าจะบอกแต่เนิ่นๆว่าต้องออกเดินทาง จะได้ไม่ต้องซื้อแพงใหญ่โต
    #921
    0