ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,734 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,321 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    475

    Overall
    406,734

ตอนที่ 6 : บทที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19536
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 160 ครั้ง
    24 เม.ย. 60





 เฟยหลงกลับมาถึงหน้าบ้านของตนเองตอนยามอิ่ว พร้อมกับเจอเด็กน้อยมู่ชิงที่วิ่งออกจากจวนตระกูลมู่ตรงมายังบ้านของเขา สีหน้าดีใจที่เห็นเขายืนอยู่ข้างนอกนั้นของมู่ชิงทำให้เฟยหลงหัวเราะออกมา มีเด็กน้อยอย่างมู่ชิงมาคอยก่อกวนบ้างโลกแคบๆของเขาก็ดูมีสีสันขึ้น

          “ท่านพี่เฟยหลง วันนี้ข้าตั้งใจเรียนกับอาจารย์ ตามที่ท่านพี่เฟยหลงบอกด้วยขอรับ”มู่ชิงรีบรายงานถึงการเรียนวันนี้ของตนให้เฟยหลงรู้

          “เป็นเด็กดีมากมู่ชิง ดีเลยที่เจ้ามาตอนนี้เพราะข้าก็พึ่งเสร็จงานที่ต้องทำแล้วเหมือนกัน เข้าข้างในกันเถอะเดี๋ยวข้าจะทำอะไรให้กินเป็นรางวัลที่วันนี้เจ้าตั้งใจเรียนมู่ชิง”มู่ชิงที่ได้ยินว่าเฟยหลงจะทำอะไรให้มันกินก็ตื่นเต้นแววตาแสดงออกถึงความดีใจที่จะได้ลองทานอาหารฝีมือของเฟยหลง

          การรับมือกับเด็กเล็กๆไม่ใช่เรื่องยากเกินไปสำหรับเฟยหลงที่เคยเป็นอาจารย์สอนเด็กประถมมาก่อน วิธีที่จะทำให้มู่ชิงนั้นไม่ใช่เรื่องยากเกินไปเลย สู้กับตอนที่หลานชายเขาอายุเท่ามู่ชิงไม่ได้  รายนั้นทั้งแสบทั้งซนจนทำให้เขาปวดหัวแต่เขาก็รักหลานชาย พอได้เจอมู่ชิงที่เป็นแค่เด็กดื้อรั้นเอาแต่ใจ อยากเรียกร้องความสนใจจากบิดามารดาที่ไม่ค่อยมีเวลาให้ ที่เฟยหลงทำให้มู่ชิงเชื่อฟังได้เพราะเขาอธิบายด้วยเหตุผลกับมู่ชิงในทุกเรื่องที่มู่ชิงถาม ในวัยหกขวบนี้ไม่ควรจะบังคับเกินไป ต้องปล่อยให้เด็กได้ลองทำดูก่อนแล้วค่อยสอนว่าควรและไม่ควรทำอะไร การที่เด็กต้องเรียนอย่าเคร่งเครียดกับอาจารย์ตั้งแต่วัยแค่นี้แถมคนที่คอยดูแลก็มีแต่ฮูหยินเฒ่า ทำให้พอเจอเฟยหลงที่ตามใจและสอนในบางเรื่องที่ไม่เข้าใจ ไม่บังคับอย่างบิดามารดาทำให้มู่ชิงอยากอยู่ใกล้ชิดเฟยหลง

          “ว่าไงเจ้าเด็กน้อย”เสียงร้องทักของชายชราอย่างท่านจางหู่ที่มู่ชิงได้พบเมื่อวานและยังได้สอนให้เขาเรียนรู้ลมปราณระหว่างรอท่านพี่เฟยหลงรักษาคนไข้

          “คารวะท่านอาวุโสขอรับ”

          “อืม..ว่าแต่ได้ทำตามที่ข้าบอกเมื่อวานนี้หรือเปล่า”

          “ทำขอรับ ตื่นเช้ามาข้าก็ทำอย่างที่ท่านอาวุโสบอก”

          “ดีมากเด็กน้อย เพราะนี้มันจะช่วยเจ้าเวลาที่ต้องฝึกลมปราณ”ชายชราเดินเข้ามาลูบผมของมู่ชิง

          “แล้วเจ้าล่ะ ยังฝึกแบบที่ข้าสั่งไว้หรือเปล่า”ชายชราหันไปถามเฟยหลงที่กำลังเอาไม้ไผ่ออกมาจากแหวน

          “ทำขอรับ หลังจากออกกำลังเสร็จข้าไม่ลืมที่จะทำตามที่ท่านสั่ง”

          “แล้วนั้นเจ้าจะทำอะไร ทำไมถึงเอาไม้ไผ่แช่ในน้ำ”ชายชราเดินมาดูเฟยหลงที่ขนไม้ไผ่ลงไปแช่ในน้ำ

          “ข้าต้องแช่เอาไว้ในน้ำเพื่อป้องกันปลวกกินเวลาที่เอาไม้ไผ่มาทำโครงสร้างเรือนสมุนไพรขอรับ”เฟยหลงเดินกลับไปเอาไม้ไผ่ที่ยังเหลืออยู่มาแช่น้ำให้หมด

          “มันได้ผลหรือเฟยหลง”เฟยหลงที่กำลังยกอยู่นั้นหยุดเดินลงพลางหันหน้าไปมองชายชราที่เหมือนจะไม่เชื่อกับวิธีที่เขากำลังทำอยู่

          “ได้ผลอยู่แล้วขอรับท่านจางหู่ ถ้าไม่เชื่อท่านก็รอดูได้เลย”เฟยหลงพูดจบก็เดินเอาไม้ไผ่ลงไปแช่ให้หมดทุกลำ

          เฟยหลงปล่อยให้ท่านจางหู่ดูแลมู่ชิงแทนตนระหว่างที่เข้าไปเตรียมทำอาหารมื้อเย็นให้ทุกคนได้ทานกัน วันนี้เฟยหลงเตรียมทำผัดผักรวมมิตรที่ซื้อมาตอนเดินตลาด และปลานึ่งบ๊วยไว้เป็นอาหารจานหลัก และอย่างสุดท้ายคือผัดถั่วงอกใส่เต้าหู้ พร้อมกับข้าวที่หุงเสร็จใหม่ๆร้อน พอทำอาหารเสร็จแล้วเฟยหลงก็เดินไปตามสองคนที่เฝ้าลูกชายของท่านจางหู่มาทานอาหารด้วยกันที่ศาลา

          “อาหารเจ้านี้ได้กินทีไรก็ถูกใจข้าจริงๆเฟยหลง”

          “ข้าดีใจที่ท่านชอบขอรับ ว่าแต่มู่ชิงถูกใจเจ้าหรือเปล่า”เฟยหลงหันไปถามมู่ชิงที่นั่งอยู่ข้างๆตัวเขาที่ตอนนี้กำลังคีบปลานึ่งบ๊วยทานด้วยท่าทางน่าเอ็นดูยิ่งนัก

          “อร่อยขอรับท่านพี่”จากที่ถูกเรียกท่านพี่เฟยหลงตอนนี้ก็กลายเป็นท่านพี่ มู่ชิงอยากให้เฟยหลงมาเป็นพี่ชายของเขาจริงๆ

          “ฮ่าๆๆ ดูเจ้าเด็กน้อยนี้สิ”ทุกคนต่างหัวเราะกับท่าทางของมู่ชิงที่มีต่อเฟยหลง

          “ดีแล้วที่เจ้าชอบ งั้นก็กินเยอะๆนะนี้ข้าคีบให้”

          “ขอรับท่านพี่”เฟยหลงลูบหัวมู่ชิง มู่ชิงทำให้เขารู้สึกคิดถึงครอบครัวจริงๆ ตอนนี้พ่อแม่พี่ชายน้องสาวเขาจะเป็นยังไงบ้างนะ ทุกคนยังสบายดีกันอยู่ใช่มั้ย แล้วฟ้าตอนนี้จะเป็นยังไงจะโทษตัวเองเรื่องที่เขาโดนยิงหรือเปล่านะ

          “เจ้าคิดอะไรอยู่เฟยหลง”ชายชราที่เห็นสายตาที่เฟยหลงใช้มองมู่ชิงก็รู้สึกสงสัย ว่าในใจจากลูกศิษย์ของสหายคนนี้มีอะไรเก็บเอาไว้

          “ข้าแค่คิดถึงเรื่องราวในอดีตขอรับ ถึงแม้มันจะผ่านมานานแล้วแต่ข้าไม่เคยลืมช่วงเวลานั้นเลย”ชายชราคิดว่าเฟยหลงคงคิดถึงครอบครัวของที่เคยอยู่พร้อมหน้า แต่ก็ต้องมาถูกฆ่าตายยกครอบครัวเหลือเพียงตัวคนเดียว หากไม่ใช่เพราะเฟยหลงถูกสหายหรือท่านอาจารย์ที่เฟยหลงเคารพช่วยเหลือเอาไว้ คงได้ตายไปนานแล้ว

          “เรื่องอดีตช่างมันเถอะ เจ้าอย่าลืมสิว่าตอนนี้เจ้าคือใครและใช้แซ่อะไรอยู่”

          “ขอรับท่านจางหู่”ได้ยินคำเตือนสติของชายชราตรงหน้าก็ทำให้เฟยหลงปรับสีหน้าของตนเองให้เป็นปกติ

          “ท่านพี่ไม่ต้องกลัวเหงานะขอรับ มู่ชิงจะเป็นน้องชายของท่านพี่เอง”มู่ชิงที่เห็นเฟยหลงตีหน้าเศร้าก็วางถ้วยข้าวของตนลงโต๊ะ พลางหันไปบอกให้เฟยหลงรู้ถึงความในใจ

          “ฮ่าๆ ดูเด็กน้อยเจ้าเล่ห์มันสิเผลอเป็นไม่ได้นะ”ชายชราเอื้อมมือตัวเองไปขยี้หัวมู่ชิงด้วยความเอ็นดู

          “ได้สิข้าจะเป็นพี่ชายของเจ้า อย่างที่เจ้าต้องการ”เฟยหลงลูบผมมู่ชิงที่ยุ่งจากการขยี้หัวให้เรียบร้อยดังเดิม

          “จริงนะท่านพี่ ท่านไม่โกหกข้านะขอรับ”

          “จริงสิข้าไม่โกหกเจ้าแน่มู่ชิง”ได้ยินอย่างนั้นมู่ชิงก็ร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ ต่อไปนี้เขาจะมีท่านพี่ที่คอยดูแลและสอนเรื่องต่างๆให้อย่างที่คนอื่นเขามีกันแล้ว ดูท่าว่ามู่ชิงจะลืมพี่ชายและพี่สาวทั้งสี่ของตนหมดแล้ว ในสายตามู่ชิงคงจะมีแค่เฟยหลงที่เป็นพี่ชายเท่านั้น อา...ช่างน่าสงสารทั้งสี่คนที่ถูกแย่งน้องชายโดยไม่รู้ตัว

          “ว่าแต่เจ้าไม่กลัวพี่ๆของเจ้าจะโกธรหรือมู่ชิง ที่เจ้ามาขอเป็นน้องชายของข้า”

          “ข้าไม่สนใจขอรับ ฮึ พวกนั้นเอาแต่สนใจเรียนสามปีแล้วที่ไม่ได้กลับบ้าน อ้างแต่ว่าเรียนหนัก”

          “เจ้าเด็กน้อยขี้งอนเอ้ย”

          “ไม่ใช่นะท่านพี่”

          “ที่พี่ของเจ้าไม่ได้กลับมาบ้านก็คงเพราะเขาต้องการจะรีบเรียนให้จบ และกลับมาอยู่ดูแลเจ้ายังไงล่ะ เพราะอย่างนั้นเจ้าต้องเข้าใจพวกเขาด้วย”เฟยหลงอธิบายให้มู่ชิงรับรู้

          “แล้วทำไมพี่ชายบ้านอื่นที่ได้กลับมาเยี่ยมบ้านได้ล่ะท่านพี่”

          “เรื่องนั้นถ้าเจ้าอยากรู้ ก็เก็บเอาไว้ถามพวกเขาดูเพราะข้าคงตอบแทนไม่ได้”

          “ขอรับท่านพี่”

          “ดีมากมู่ชิง”มองดูเจ้าเด็กน้อยสองคนพูดคุยกันแล้วก็ทำให้ชายชรารู้สึกภูมิใจแทนสหายที่มีลูกศิษย์แบบเฟยหลง

          “มาเดี๋ยวข้าจะไปส่งเจ้าที่บ้าน เดี๋ยวบิดาเจ้าจะเป็นห่วงเอาได้”เฟยหลงจูงมือมู่ชิงไปส่งถึงข้างในจวนเพื่อจะได้คารวะบิดามารดาของมู่ชิงด้วย เฟยหลงถือความเชื่อแบบอย่างคนไทย ไปลามาไหว้ทำความเคารพทุกคนเสมอ

          หลังจากที่ส่งมู่ชิงก็ถึงเวลาที่เฟยหลงจะเข้าไปเช็คอาการคนไข้อีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะเข้านอน เฟยหลงป้อนยาบำรุงให้คนไข้ทานอีกหนึ่งเม็ด ก่อนที่จะบอกให้ทั้งสองคนที่อยู่เฝ้ารู้หากมีอะไรฉุกเฉินเกิดขึ้นให้รีบไปตามที่เรือนได้เลย ออกมาจากห้องเฟยหลงก็มองเห็นชายชราที่เป็นบิดาของคนเจ็บนั่งดื่มเหล้าที่ศาลาเพียงลำพัง พอนึกถึงเรื่องที่ต้องหาเงินเพิ่มที่มันรอช้าไม่ได้ เฟยหลงจึงเดินเข้าไปนั่งเป็นเพื่อนสหายของท่านอาจารย์

          “ท่านจางหู่ขอรับ ข้าเฟยหลงมีเรื่องจะรบกวนถามท่านขอรับ”

          “เอ้า วามาสิข้ารอฟังอยู่”ชายชราวางจอกเหล้าในมือลงบนโต๊ะ

          “ข้าอยากถามว่าที่เมืองนี้มีโรงประมูลหรือไม่ขอรับ ข้าต้องการจะนำยาออกมาขายเป็นบางส่วน”พอได้ยินแบบนั้นชายชราก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาด้วยความขบขัน ช่างถอดแบบสหายของมันมาเกือบจะหมดทุกอย่าง

          “อาจารย์เป็นยังไง ลูกศิษย์ก็ยังคงเป็นแบบนั้น”เฟยหลงทำหน้าไม่เข้าใจในคำพูดที่เอ่ยออกมาของชายชรา

          “หมายความว่ายังไงขอรับ”

          “ช่างมันเถอะ เรื่องยาที่เจ้าจะขายนะเจ้าต้องติดต่อยายเฒ่าจู เพราะยายเฒ่าจูคอยขายยาให้กับอาจารย์ของเจ้าอยู่”

          “เฟยหลงเข้าใจแล้วขอรับ”ยายเฒ่าจูที่ท่านอาวุโสจางหู่กล่าวถึงคือสหายอีกคนของท่านอาจารย์จะว่าไปแล้วสหายของท่านอาจารย์ทุกคนก็ยังอยู่ครบ มีเพียงท่านอาจารย์เท่านั้นที่ได้เสียชีวิตจากพิษที่เคยได้รับมาในสมัยที่เข้าไปยังหอเทียนหลง ถึงแม้จะรักษาตัวเองมากเท่าไหร่ก็ไม่สามารถยืดเวลาออกไปได้อีก เพราะพิษมันได้กัดกินร่างกายของท่านอย่างช้าๆ

          “ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้เจ้ามีงานต้องทำอีกไม่ใช่หรือยังไง”

          “คืนนี้ข้าคงต้องขอลาก่อนขอรับท่านจางหู่”ชายชราโบกมือเป็นเชิงไล่เพียงเล็กน้อย พร้อมกับดื่มเหล้าชื่นชมบรรยากาศยามค่ำคืน คืนนี้จางหู่กะจะนั่งดื่มเหล้าอยู่แบบนี้จนกว่าที่บุตรชายของตนจะฟื้นลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 160 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #1704 Karishma99 (@Karishma99) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 22:02
    ติดตามค่ะ
    #1704
    0
  2. #1661 ทิภากรณ์ (@mem250840) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 06:58
    เรื่องนี้สนุกน่าติดตามนะคะ แต่ใช้คำฟุ่มเฟืิยไปหน่อย บ้างทีความอธิบายบางคำเช่น 'ถูกสหายหรืออาจารย์ที่มันเคารพช่วยเหลือไว้' ใช้แค่ถูกสหายของเขาช่วยเอาไว้ ก็พอไม่จำเป็นต้องอธิบายมากเกินไป
    #1661
    0
  3. #1280 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 17:36
    เริ่มมาเรียบๆ และก็มีปมเพิ่มเข้ามาทีละน้อย น่าติดตามครับ
    ถ้าปรับเรื่องการใช้คำอิ่นๆแทนการใช้ชื่อตัวละครอย่างเดียวจะดีมากเลย
    เป็นกำลังใจให้ครับ
    #1280
    0
  4. #1269 นึกอะไรไม่ออก (@ooheunjong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 12:57
    คำว่าจางหู่มันเยอะไปนะ
    #1269
    0
  5. #1235 วิโรจน์ ศรเพชร (@virost) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 08:52
    เอ่อ. ตกลงท่านอาจารย์ที่ถูกพิษตายในหอ. มันใคร?
    อาจารย์ที่เป็นหมออยู่บนเขายังไม่ตายนี่นา
    #1235
    0
  6. #851 BOAT-BD (@BOAT-BD) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 10:46
    อ่านนิยายไป เจอไก่ด้วยใครปล่อยมา 5555
    #851
    0
  7. #595 Obang1 (@somobang1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 19:53
    ขออนุญาติแนะนำหน่อยนะครับ อยากให้หาข้อมูลอ้างอิงบ้าง ถ้าเอาแค่ที่มีในหัวเราเองมันจะปล่อยไก่นะครับ อ่านแล้วบางทีก็ขำมาก
    #595
    0
  8. #586 0610155567 (@0610155567) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 18:35
    จวนนนนนนนนนนนนนนนนค่ะตัวอยู่ในจีนนนน
    #586
    0
  9. #442 ROSALENE (@faketheway) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 09:38
    สนุกมากค่ะ ไม่ได้มีแค่ฉากต่อสู้แบบนิยายเรื่องอื่นที่เคยอ่าน เอะอะก็ฆ่ากัน55 แบบนี้มันดูละมุนๆดี คอยดูว่าถ้ามีนางเอกจะกลายเป็นแบบไหน
    #442
    0
  10. #334 bb bell (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 14:33
    ไหนๆ ก็ใช้ภาษาคำโบราณแล้ว คำว่าเช็คเปลี่ยนเป็นตรวจดีไหม อันนี้แสดงความคิดเห็นเฉยๆ น้าเพราะเท่าที่อ่านมาคนเขียนน่าจะใช้สำนวนแบบนิยายกำลังภายในบรรยาย คำว่าเช็คอาจดูใหม่ไปไม่ค่อยเข้าเนอะ



    ปล เราเองไม่รู้นะว่าคนเขียนจะพอใจหรือเปล่าที่แสดงความคิดเห็นแบบให้เปลี่ยนบางคำแบบนี้เพราะเราเองเคยแสดงความคิดเห็นแล้วเกิดเรื่องราวใหญ่โตจากเว็บไซต์หนึ่งว่าจะหยุดเขียน แถมมีบางคนแสดงความคิดเห็นว่าไม่ต้องอ่าน ปิดไปอ่านเรื่องอื่นสิทำเอาเราเสียใจมากเลย
    #334
    2
    • #334-1 Real_ChanBaek (@NungFar9539) (จากตอนที่ 6)
      18 เมษายน 2560 / 12:08
      จะมีภาษาสมัยใหม่ปนมาหน่อยกะไม่แปลกและขัดหรอกจร้าเพราะไรท์เค้าวางเรื่องให้เฟยหลงคือกรที่มาจากอนาคตนิเน้อะ
      #334-1
    • #334-2 matsuiakira41 (@matsuiakira41) (จากตอนที่ 6)
      18 เมษายน 2560 / 14:41
      ขอบคุณค่ะ เราจะนำไปปรับปรุงเพิ่มนะคะ
      #334-2
  11. #300 Thongtanprae (@Thongtanprae) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 23:59
    จังเบ้อเร่อเลย ไร้ท์


    ไม้ไผ่ปลวกมันไม่กินอยู่แล้ว...

    แต่ที่แช่น้ำหรือแช่น้ำยาเพราะ,กันมอดมาแทะ
    #300
    0
  12. #135 wonderfully (@wonderfully) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 06:49
    วิธีที่จะทำให้มู่ชิงนั้นไม่ใช่เรื่องยาก    เชื่อฟัง?
    มู่ชิงก็ร้องให้ออกมา    ร้องไห้
    ตามเขาได้ที่เรือนได้เลย    ตามที่ที่เรือนได้เลย
    เป็นบิดาของคนไข้จนนั้งดื่ม     บิดาของคนไข้นั่งดื่ม

    #135
    0
  13. #26 ณัฏฐ์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 18:31
    ,มาต่ออีกไม่จ๊ะ รอจ้า
    #26
    0
  14. #22 <LingChen> (@mikoto16647) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 12:53
    สนุกมาก ติดตามคร้าบ~
    #22
    0
  15. #21 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 10:16
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลย จะรออ่านต่อนะสู้ๆ ตัวอะไร
    #21
    0
  16. #20 ณัฏฐ์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 08:13
    ขอบคุณคะ น่ารักเรื่อยๆกับการดำเนินชีวิตในโลกใหม่

    #20
    0
  17. #19 wava_love (@wava_love) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 04:28
    น่าอ่าน  น่าอ่าน ติดตามๆๆ 
    #19
    0
  18. #18 สโนว์ดราก้อน (@0824193354) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 03:17
    เรื่องนี้ดีนะที่ไม่มีฉาคต่อสู้ มีแต่รักษาคนทำโนนนี้ไปเรื่อยๆๆแต่บางครั้งมีฉาคต่อสู้บางแต่สู้ๆไปไม่เกียวกับพระเอกแบบจอมยุทสู้กันแก่แค้นกันในโรงเตี้ยมอะไรนี้ส่วนพระเอกนั่งบนภูดูคนตีกันตีกันเสร็จกระกระสนมาบนภูไห้พระเอกต่อแขนขาไห้
    #18
    0
  19. #17 King of Monvick (@choedsak1993) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 03:13
    รอครับๆ
    #17
    0
  20. #16 lookkaewfin (@lookkaewfin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 03:02
    ชิววววววววววววววว
    #16
    0