ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,699 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    440

    Overall
    406,699

ตอนที่ 79 : ภาค 3 บทที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    16 พ.ค. 60





“ท่านแม่เฒ่าเจ้าค่ะ ทำไมพวกเราต้องทำเยี่ยงนี้ด้วยล่ะเจ้าค่ะ”ไป๋จื่อไม่เข้าใจกับคำสั่งของหญิงชราผู้เป็นสหายของอาจารย์ปู่ พลางมองดูเซียวจงที่วุ่นวายวิ่งทำตามคำสั่งของหญิงชราทั้งวัน

       “ที่ข้าให้พวกเจ้าทำเยี่ยงนี้ ก็เพื่ออาจารย์ของพวกเจ้าทั้งนั้น เอาไว้ให้ทุกอย่างเสร็จก่อนข้าจะอธิบายให้เจ้าทั้งสองฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้น”จูหลินเดินเปิดตู้เช็คสมุนไพรที่มีอยู่ พลางชี้บอกให้เสี่ยวจินและเซียวจงทั้งสองคน รีบนำไปให้ไป๋จื่อที่ยืนอยู่ที่โต๊ะห่อให้เรียบร้อย

        เรื่องที่เมืองชิงอันถูกวางยาพิษนั้นได้ข่าวที่จางหู่ส่งมาให้แล้ว พร้อมกับที่จางหู่ขอร้องให้นางห่อสมุนไพรที่มีเก็บอยู่ในโรงหมอบ้างส่วน ส่งไปให้เฟยหลงที่กำลังจะเดินทางไปที่เมืองชิงอัน

        พรุ่งนี้เช้าจะมีคนของสำนักกระเทียนจงของจางหู่มารับสมุนไพรแต่เช้า โดยที่นางจะนัดให้เจอกันที่โรงเตี้ยมที่นางพักผ่อนอยู่ แทนที่จะให้คนของจางหู่มารับที่โรงหมอ เพื่อตบตาคนที่เฝ้าจับตามองโรงหมอแห่งนี้อยู่

        จูหลินไม่อยากเชื่อเลยว่าเวลานี้ศิษย์พี่อู๋ของนางในจะกล้าทำเยี่ยงนี้ มองชีวิตคนเป็นผักปลา อยากจะฆ่าก็ฆ่า อยากจะทำลายก็ทำลาย อะไรทำให้เขาเปลี่ยนไปได้มากมายขนาดนี้ นางอยากจะรู้จริงๆ

       

        “เจ้าคิดอะไรอยู่เฟยหลง”หนีหวงที่เห็นเฟยหลงนั่งนิ่งไม่ยอมพูดจาอะไร แม้แต่ตำราหรือสมุนไพรที่เก็บมานั้นเฟยหลงก็ไม่สนใจ เอาแต่นั่งนิ่งมองกองไฟ

       “ข้าแค่คิดถึงคำถามของท่านหยวนกงก่อนที่ข้าจะออกเดินทาง ว่าหมอสำหรับข้าคืออะไร”เฟยหลงนึกถึงคำถามนั้น ที่ถึงแม้จะเวลานี้ก็ยังเป็นสิ่งที่เขาต้องค้นหาคำตอบอยู่ว่าแท้ที่จริงแล้ว เขาคิดยังไงกับคำว่าหมอ

        “แล้วเจ้าได้คำตอบหรือยังล่ะ”หนีหวงเดินถือถ้วยน้ำชามาให้เฟยหลง ก่อนที่นางจะนั่งลงตรงก้อนหินข้างๆเฟยหลง

        “ข้ายังไม่รู้คำตอบนั้นเลยหนีหวง ข้าไม่เคยมั่นใจตัวเองสักครั้งว่าตัวเองเป็นหมอที่แท้จริงหรือเปล่า”หนีหวงมองดูเฟยหลงที่ก้มหน้ามองถ้วยน้ำชาในมือ สำหรับนางเวลาที่ห่างกันหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเฟยหลงไม่ได้เปลี่ยนแปลงตรงไหนเลย มีแค่ท่าทางการร่ายรำกระบี่เท่านั้นที่เปลี่ยนไป นางเชื่อว่าผลงานนี้ต้องมีจากคำชี้แนะของเจ้าสำนักฟางเซียน

          “แล้วเจ้าคิดว่าทุกวันนี้เจ้าเป็นอะไรล่ะ แล้วคำว่าหมอสำหรับเจ้าแท้ที่จริงแล้วมันคืออะไร”เฟยหลงเงยหน้ามามองหนีหวง สำหรับเขาแล้วการที่มีหนีหวงอยู่ข้างกายอาจเป็นเรื่องดีก็ได้ เพราะเขาจะได้มีคนช่วยคิดอะไรอย่างน้อยเขาก็ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวเกินไปกับการเดินทางครั้งนี้

        “ข้าคิดว่าตอนนี้ข้าเป็นเพียงแค่หมอฝึกหัดเท่านั้น ข้ายังไม่เก่งเทียบเท่าท่านอาจารย์ของข้าเลยสักนิด ส่วนคำว่าหมอนั้น สำหรับข้ามันคือหน้าที่ของข้าต่อผู้คนบนโลกใบนี้”หนีหวงยิ้มออกมา ถึงแม้เฟยหลงจะมองว่าตัวเองเป็นเพียงแค่หมอฝึกหัดแต่สำหรับนางและผู้คนที่อาศัยอยู่เมืองเยี่ยนแล้ว เฟยหลงไม่แค่หมอฝึกหัดแน่นอน ฝีมือการรักษาของเฟยหลงนั้นก้าวข้ามสำนักแพทย์หลวงไปไกลจนเอามาเทียบกันไม่ติด

        วิชาแพทย์ของเฟยหลงนั้นเปรียบเสมือนการรักษาแบบใหม่ที่ดูแปลกประหลาด ไม่ว่าการจะเย็บบาดแผล และไหนจะเครื่องมือที่เฟยหลงสั่งทำขึ้นมาอีก แต่ละอย่างนั้นสามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการรักษามากมาย

        “เจ้าคิดถึงเรื่องสำนักแพทย์หลวงอยู่ใช่หรือไม่เฟยหลง”หนีหวงเอ่ยถามเฟยหลงตามตรง นางเชื่อว่าเรื่องนี้คงจะทำให้เฟยหลงคิดมาก สำนักที่เป็นถึงหมอรักษาชาวบ้าน ได้กระทำเรื่องชั่วช้าด้วยการเอาวิชาความรู้ที่ศึกษามาใช้อย่างผิดวิธี

        “ใช่ ข้ากำลังคิพดว่าสำหรับพวกเขาเหล่านั้นแล้ว ชาวบ้านหมู่บ้านฉินและเมืองชิงอัน พวกเขาทั้งหมดมองว่าชาวบ้านที่กำลังทนทุกข์ทรมานอยู่นั้นเป็นอะไรสำหรับพวกเขา หรือชาวบ้านเหล่านั้นมีค่าแค่เป็นบันไดให้เขาก้าวเดินขึ้นไป”น้ำตาของเฟยหลงใหลออกมาอย่างช้าๆ เมื่อคิดว่าสำนักที่คอยสั่งสอนหมอให้ออกมารักษาชาวบ้าน แต่กลับลงมือโหดเหี้ยมอำมหิตกับชาวบ้านที่ไม่ได้รับรู้เรื่องราวอะไร

        “เราไม่รู้หรอกเฟยหลง แต่ถ้าเจ้าอยากรู้ ข้าก็จะพาเจ้าเดินเข้าไปถึงที่นั้นเพื่อให้เจ้าได้ถามคนที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ ว่าทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร”หนีหวงมองดูน้ำตาที่ไหลออกมาของเฟยหลง นางไม่คิดจะเข้าไปปลอบโยนอะไรเฟยหลง เพราะนางเชื่อว่าเฟยหลงต้องก้าวผ่านมันได้ ตอนนี้เฟยหลงอาจหมดศรัทธาของคนในสำนักแพทย์หลวงที่เป็นหมอเหมือนกับเฟยหลง

        “หนีหวง ข้าจะไม่เป็นเยี่ยงนี้ เพราะคำว่าหมอที่ชาวบ้านได้เอ่ยเรียกข้านั้นจะต้องไม่ใช่มาจากการกระทำของตัวเอง”เฟยหลงเช็ดน้ำตาของตัวเอง เมื่อรับรู้ว่าอีกสามคนที่หายไปนั้นได้กลับมาแล้ว พลางส่งสายตาบอกหนีหวงว่าเวลานี้เวลาส่วนตัวของพวกเราทั้งสองได้หมดลงแล้ว

        “ท่านหมอ แม่นางหนีหวง พวกท่านทานอาหารกันหรือยัง วันนี้ข้าจับได้ไก่ป่าด้วยล่ะ”หลิวเมิ่งชูไก่ป่าที่เขาจับได้ระหว่างทางกลับมาให้ทั้งสองคนเห็น สายตาที่หลิวเมิ่งใช้มองดูท่านหมอที่ได้รู้จักนั้นเปลี่ยนไปหากไม่สังเกตก็คงไม่รู้ ยิ่งเขาได้รู้ว่าท่านหมอได้ผ่านอะไรมาในอดีตเขายิ่งนับถือ

        “พวกข้ายังไม่ได้กินอะไรกันเลย พวกข้าพึ่งกลับมาจากเก็บสมุนไพรในป่านะ”ฟางเซียนที่ได้ยินแบบนั้นจึงเดินเข้าไปดูในตะกร้าว่าเฟยหลงเก็บอะไรมาบ้าง

        “เจ้าเก็บมาเยอะแบบนี้ คงคิดจะนั่งปรุงยาทั้งคืนอีกใช่หรือไม่”ฟางเซียนเดินเข้าไปนั่งตรงข้ามเฟยหลง พร้อมกับรับถ้วยน้ำชาที่ถูกหนีหวงยื่นสงมาให้นาง

        “คงไม่ล่ะ หากข้าทำเยี่ยงนั้นร่างกายของข้าคงจะรับมันไมไหว อีกอย่างพรุ่งนี้เราต้องเร่งออกเดินทางไปเมืองชิงอันด้วย”เฟยหลงบอกให้ทั้งสามคนรู้ถึงจุดหมายที่เขาต้องการจะไป

        “เมืองชิงอัน?”ฟางเซียนมีสีหน้างุนงง ตอนแรกเฟยหลงบอกว่าอยากไปที่เมืองเหลียนที่อยู่ไม่ไกลจากเสินตู ใช้เวลาเดินทางห้าวันก็น่าจะถึง

        “ใช่เมืองชิงอัน ข้ามีเรื่องต้องไปจัดการที่นั้นด่วน”เฟยหลงหลับตาลงเพื่อไม่ให้ทั้งสามมองเห็นสายตาที่แสดงออกถึงความผิดหวังของตัวเขา ยามที่กล่าวถึงเมืองชิงอัน

        “แต่เราต้องใช้เวลาเดินทางเกือบครึ่งเดือนเลยนะขอรับท่านหมอ หากเราจะเดินทางไปเมืองชิงอันด้วยการเดินเท้าไปเยี่ยงนี้”เจิ้นหู่ที่เดินทางไปทั่วทุกหัวมุมเมืองบอกให้เฟยหลงได้รู้ถึงเวลาที่พวกเราต้องเสียไปหากคิดจะเดินทางไปเมืองชิงอัน ส่วนหลิวเมิ่งนั้นไม่คิดจะออกความคิดเห็นอะไร สนใจเพียงทำไก่ย่างให้ทุกคนได้ทานกัน เพราะเขามีหน้าคอยคุ้มครองความปลอดภัยของทุกคน

        “ถึงมันจะใช้เวลานานแค่ไหน แต่ข้าก็ต้องไปเมืองชิงอัน ถ้าพวกเจ้าสามคนคิดจะไปเมืองเหลียนก็แยกกันเดินทางกับข้าได้นะ เพราะข้ากับหนีหวงมีธุระที่ต้องรีบไปเมืองชิงอันจริงๆ”เฟยหลงคิดว่าหากทั้งสามคนจะขอแยกทาง เขาก็จะมอบยาที่มีอยู่ติดตัวอีกสี่ขวดนั้นให้ฟางเซียนได้กิน เพื่อระงับเวลาพิษได้กำเริบ เมื่อจัดการเรื่องที่เมืองชิงอันเสร็จเขาจะรีบเดินทางไปหาทั้งสามคนเพื่อคอยศึกษาหาวีธีรักษาฟางเซียนต่อ

        “ถ้าเจ้าอยากไปเมืองชิงอัน พวกเราทุกคนก็จะไปกับเจ้า จะไม่มีการแยกทางระหว่างพวกเราเกิดขึ้น”หนีหวงที่คอยสังเกตท่าทีของฟางเซียนอยู่นั้นแปลกใจกับสายตาที่ฟางเซียนมีต่อเฟยหลง มันไม่เหมือนกับครั้งแรกที่เจอกันเลย ตอนนี้มันดูเหมือนกับสายตาที่นางเคยได้รับจากมารดาไม่มีผิด

        “มีอะไรหรือหนีหวง”เฟยหลงที่หันมาเห็นสายตาที่หนีหวงจ้องมองดูฟางเซียนเอ่ยถามขึ้นมาให้ได้ยินเพียงแค่เขากับหนีหวงเท่านั้น

        “รอให้ข้าได้ตรวจสอบก่อน แล้วข้าถึงจะบอกเจ้าได้”หนีหวงสังเกตแววตาที่เปลี่ยนไปของทั้งสามคนหลังจากกลับมา ตอนแรกนั้นมีเพียงเจิ้นหู่และฟางเซียนนั้นนางก็ไม่ได้สงสัยอะไรมาก เพราะจากข้อมูลที่นางมีอยู่นั้นทำให้รู้ว่าทั้งสองคนเกี่ยวข้องกันยังไง แต่วันนี้สายตาของหลิวเมิ่งทำให้นางสงสัย เรื่องนี้จะต้องถูกส่งไปให้ท่านแม่ทัพใหญ่ได้ตรวจสอบให้กระจ่าง

        “ได้ ข้าจะรอ”เฟยหลงไม่ได้เร่งรีบเอาคำตอบจากหนีหวง เขาเชื่อว่าถ้าถึงเวลาหนีหวงย่อมไม่ปิดบังเรื่องราวต่อเขา

        ฟางเซียนกวักมือเรียกให้เจิ้นหู่เดินมาหานาง เมื่อเห็นว่าเฟยหลงและหนีหวงกำลังพูดคุยกันอยู่ นางอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นและทำไมหลานชายของนางอย่างเฟยหลง ต้องการเดินทางไปที่เมืองชิงอันด่วนอย่างนี้

        “สั่งคนของเรารีบไปสืบข่าวที่เกิดขึ้นในเมืองชิงอันด่วน ข้าอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”ฟางเซียนไม่รู้หรอกว่าทุกการกระทำของนางต่างถูกเฟยหลงและหนีหวงจับตาอยู่ เฟยหลงและหนีหวงพยักหน้าให้กันเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเจิ้นหู่ได้เดินแยกตัวออกไป โดยบอกว่าจะเข้าไปเก็บผลไม้ในป่ามาเพิ่มเป็นของหวานให้ได้ทานกันหลังจากทานไก่ป่าที่หลิวเมิ่งกำลังย่างอยู่ 



................................................................................................

ขอโทษที่เมื่อวานเราไม่ได้มาลงนะคะ 

พอดีหมดแรงให้แถมเราเหมือนจะป่วยด้วย เพราะตากฝน

แต่ตอนนี้ไม่ได้เป็นอะไรมากแล้วค่ะ อาการดีขึ้นมาแล้วค่ะ

มาเช้าแบบนี้มีใครยังไม่ได้นอนบ้างค่ะ หรือว่าตื่นกันแล้ว

และพบกันบทต่อไปนะคะ จะพยายามให้มาเร็วขึ้นกว่าเดิมนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1355 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 14:08
    อยู่ด้วยกันแต่แต่ละคนก็มีความคิดของตัวเองละนะ
    #1355
    0
  2. #1270 Eiko_ (@taechaam) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 16:54
    โอ้ยยสนุกอะ
    #1270
    0
  3. #1268 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 11:52
    สนุกดีครับ
    #1268
    0
  4. #1266 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 09:53
    ขอบคุณครับ ไม่ไหวก็พักก่อน มีแรงค่อยลุยจ้าา..อย่าหักโหม
    #1266
    0
  5. #1265 snow_crystal (@j_snow) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 07:58
    สู้ๆ นะค่าาาาาา
    #1265
    0
  6. #1264 แว่นใส (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 07:38
    ต่างก็สงสัยกันไปนะ
    #1264
    0
  7. วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 06:04
    ขอยคุณครับ
    #1260
    0