ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,630 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,321 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    371

    Overall
    406,630

ตอนที่ 8 : บทที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 160 ครั้ง
    6 มี.ค. 60








ตลอดเวลาที่เฟยหลงได้เปิดรักษาให้คนทั่วไปนั้น เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองมีชื่อเสียงมากแค่ไหน เรื่องราวของเฟยหลงถูกพ่อค้าบางคนที่เขาได้รักษาพอไปต่างเมืองก็บอกถึงการรักษาว่าต่อให้เจ็บป่วยแค่ไหนก็เฟยหลงสามารถรักษาให้หายขาด แถมยังไม่ยอมเก็บเงินค่ารักษา ยาที่ได้รับจากเฟยหลงก็ดีกว่าที่เคยได้รับจากโรงหมอ หรือว่าสำนักแพทย์อีก แถมถ้าอยากให้เฟยหลงรักษาต้องรีบไปรอแต่เช้าเพื่อแย่งชิงแผ่นไม้ที่ใช้บอกถึงคิวที่จะได้รับการรักษา หากใครที่ไม่ได้เจ็บป่วยแต่เข้ามาแย่งชิงเพื่อขายให้กับคนอื่น วันนั้นท่านหมอก็ไม่ยอมออกมา แต่หากญาติป่วยหนักจนลุกมาไม่ได้ก็ให้ญาติพี่น้องมาเข้าแถวรอแทน พอท่านหมอตรวจคนอื่นหมดก็จะตามไปรักษาที่บ้านให้  

ตอนนี้เฟยหลงไม่รู้ตัวเลยว่านับต่อจากนี้เขาจะมีคนไข้ที่มาจากทุกที่ของมุมโลกเดินทางมาหาเขาที่เมืองนี้ จนสำนักแพทย์ต้องได้รับผลกระทบจากยาและฝีมือการรักษาของเฟยหลงที่ดีกว่ามาก

        เฟยหลงที่ตรวจชีพจรของบุรุษหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงแล้วก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย เขาไม่อยากบอกเรื่องที่เขาตรวจพบนี้ให้แก่ทั้งสองคนทราบเลย จิตใจของผู้คนนั้นช่างซับซ้อนจริงๆ ไม่รู้ว่าสองพี่น้องนี้ไปล่วงเกินใครไว้จนถูกวางยาพิษร้ายแรง พิษนั้นจะค่อยๆกัดกินลมปราณที่มีอยู่และร่างกายจากที่เคยแข็งแรงก็จะค่อยเจ็บป่วยอย่างช้าๆถึงแม้จะรักษายังไงก็ไม่สามารถรักษาได้ การจะตรวจหาโรคที่เป็นอยู่ก็ยาก หากว่าเฟยหลงไม่เคยอ่านตำราของท่านอาจารย์เกี่ยวกับพิษนี้มาก่อน ชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงนี้คงได้ตายเป็นแน่

          “เจ้าไม่ได้ป่วยด้วยโรคร้าย แต่เจ้าถูกวางยาทำให้ป่วย”เฟยหลงถอนมือออกมาก่อนจะบอกถึงสาเหตุที่บุรุษหนุ่มต้องเป็นแบบนี้

          “ท่านหมอว่ายังไงนะ มันจะเกิดเรื่องแบบนี้กับพี่ชายข้าได้ยังกัน”

          “ข้าถูกวางยาอย่างนั้นเหรอขอรับ”บุรุษหนุ่มผู้ถูกวางยาไม่ได้แสดงสีหน้าแปลกใจออกมาเลยราวกับว่าเขารู้เรื่องนี้อยู่แล้ว

          “ดูเจ้าไม่แปลกใจเลยนะกับเรื่องที่ข้าบอกว่าถูกวางยา”

          “ข้าเคยสงสัยขอรับ แต่พอหาพิษไม่เจอก็เลยคิดว่าคงเป็นเพราะข้าป่วยแทนขอรับ”

          “พรุ่งนี้ข้าจะนำยาถอนพิษมาให้ วันนี้เจ้าจงทานยาเม็ดนี้เพื่อบรรเทาพิษที่ได้รับมาก่อน ให้ทานหลังจากพี่เจ้ากินข้าวเสร็จ”เฟยหลงเทเม็ดยาออกจากขวด ก่อนจะยื่นไปให้หญิงสาวเอาเก็บเอาไว้

          “เจ้าค่ะท่านหมอ”เฟยหลงมองดูน้ำตาที่ไหลออกมาของหญิงสาว ที่รู้ว่าพี่ชายของตนมีทางหายจากการถูกวางยาพิษ

          “พรุ่งนี้หลังจากรักษาคนไข้เสร็จแล้วข้าจะนำยามาให้เจ้าที่นี้เอง หากอยากหายขาดเจ้าก็จงหาคนที่วางยาให้ได้”

          “ขอรับท่านหมอ”

          “ให้เจ้าสังเกตมือของทุกคนที่เจ้าสงสัย จงดูว่าใครมีจุดสีม่วงขึ้นที่หลังมือบ้าง นั้นแหละคนนั้นที่วางยาเจ้า”เฟยหลงแนะนำถึงวิธีการหาตัวคนร้าย จะให้เขาไปตามจับก็ไม่ได้เขาเป็นแค่เพียงหมอธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น ทำได้เพียงรักษาคนไข้ให้หายดีดังเดิม

          “ขอบคุณสำหรับคำใบ้ในการตามหาตัวคนร้ายขอรับท่านหมอ กลับไปแล้วข้าจะรีบหามันก็ให้เจอโดยเร็ว”

          “ข้าเกือบลืม เรื่องอาหาร ขอให้เจ้าระมัดระวังอย่าได้รับจากใครมาง่ายๆ ข้ากลับล่ะ”เฟยหลงบอกลาสองพี่น้องที่นั่งจับแขนกันเอาไว้แน่น

         

          กลับมาถึงบ้านเฟยหลงก็เจอกับมู่ชิงที่กำลังเตรียมรดน้ำผักของเขาอยู่ที่หลังเรือนครัวอยู่ ทุกวันนี้ถ้าบอกว่าให้มู่ชิงย้ายมาอยู่กันที่นี้ซะเลย เชื่อได้เลยว่าไม่ถึงก้านธูปข้าวของจะต้องถูกขนมาโดยเร็ว เขานั้นถูกนายท่านมู่ผู้เป็นบิดาของมู่ชิงนั้นมาปรับทุกข์ด้วยบ่อยๆเกี่ยวกับมู่ชิงที่เอาแต่เชื่อฟังเขาเพียงคนเดียว

          “มาข้าช่วยเจ้าถือถังน้ำเอง จะได้ไม่ต้องเดินกลับไปกลับมา”เฟยหลงเข้าไปช่วยมู่ชิงถือถังน้ำ

          “วันนี้ข้าเห็นท่านพี่กลับช้า ก็เลยมารดน้ำผักรอขอรับ”

          “วันนี้เจ้าอยากกินอะไรไหม เดี๋ยวข้าจะทำให้เป็นพิเศษ”

          “ข้าอยากกินปลานึ่งบ๊วยที่ท่านพี่ทำขอรับ”

          “ได้สิ วันนี้ข้าซื้อปลามาด้วย เดี๋ยวทำปลานึ่งบ๊วยให้กินเอง”

          “เราเก็บแตงกวาไปทานด้วยได้ไหมท่านพี่ ข้าชอบทานตอนที่เด็ดมาใหม่ๆมันอร่อยมากเลยขอรับ”

          “เอาสิรดน้ำเสร็จเราไปเก็บแตงกวากัน”ได้ยินที่เฟยหลงบอก มู่ชิงรีบใช้กระบวยตักน้ำรดผักแต่ไม่ได้รีบเกินไปจนทำให้ผักเสียหายจากแรงสาดน้ำ ถ้าทำแบบนั้นเขาจะโดนท่านพี่ดุเอาได้ ที่ทำอะไรเร่งรีบเกินไปจนผักเสียหาย

         

          หลังจากเดินไปส่งมู่ชิงกลับที่จวนแล้วเฟยหลงก็เดินไปยังเรือนสมุนไพร เพื่อหาสมุนไพรมาปรุงยาเอาไว้สำหรับชาวบ้านที่เขาจะไปรักษาเตรียมเอาไว้ก่อน ส่วนเรื่องยาแก้พิษนั้นเขาคิดว่าจะปรุงยาในตอนท้าย เพราะขั้นตอนการปรุงยานั้นมันยุ่งยากมากเกินไป เฟยหลงเตรียมสมุนไพรที่จะใช้ปรุงยาถอนพิษ หญ้าแสงดาวที่เหลือจากทำยาให้ท่านจางหู่ ผลม๋าเต๋อที่ได้เคยใช้ปรุงยาให้ท่านหยวน สิ่งที่ขาดไม่ได้คือสุราค้ำฟ้าของท่านอาจารย์ เฟยหลงเตรียมเอาเตายาออกมาจากแหวน การทำยาถอนพิษหัวเหิน นั้นต้องใช้เตายามากลั่นหญ้าแสงดาวให้เป็นน้ำ ซึ่งจำเป็นต้องใช้เปลวไฟที่มาจากลมปราณเท่านั้นถึงจะทำให้หญ้าแสงดาวสามารถเอามาใช้งานได้

          หลังจากผ่านกระบวนการกลั่นให้ตัวยาสามารถนำเอามาใช้ปรุงยาต่อ เฟยหลงหยิบเอาหญ้าแสงดาวที่ถูกบีบจนได้เป็นน้ำมาใส่ลงไปในหม้อยาที่เคี่ยวสุราค้ำฟ้าอยู่ รอจนกว่าจะมีกลิ่นหอมอ่อนของหญ้าแสงดาวออกมาถึงใส่ผลม๋าเต๋อลงไปเคี่ยวอีกหนึ่งเค่อให้ตัวยาผสมกัน ถึงได้นำเอามาปั้นเป็นเม็ดยาเอาใส่ขวดยาเตรียมเอาไว้

          กว่าจะทำยาแก้พิษหัวเหินเสร็จก็เกือบจะหมดยามจื่อ เฟยหลงไม่ได้กลับไปนอนที่เรือนของเขา แต่นอนที่เรือนสมุนไพรที่มีเตียงอยู่ตรงมุมห้อง  หัวตกถึงหมอนเฟยหลงก็หลับยาวจนถึงเช้า

         

          ตรวจชาวบ้านที่มารอรับการรักษาคนสุดท้ายเสร็จแล้วเฟยหลงก็เก็บข้าวของตัวเอง ตรงไปหาสองพี่น้องที่รอเขาอยู่ที่โรงเตี้ยมนอกเมือง อันที่จริงเฟยหลงเริ่มคิดที่จะทำโรงหมอที่นอกเมืองแทนการใช้พื้นที่ในศาลเจ้า เผื่อที่มีใครเจ็บป่วยหนักจะได้ให้นอนพักรักษาได้เลย แถมเฟยหลงตอนนี้ยังคิดจะหาลูกศิษย์ซักสองสามคนมาคอยช่วยเหลือและตรวจรักษาชาวบ้านช่วยเขา เพราะรู้ตัวดีว่าที่ทำอยู่ทุกวันนี้มันยังไม่ดีพอ เขาไม่สามารถรักษาได้ครบทุกคนทำให้บางรายกว่าจะได้รักษาก็เกือบอาการหนักจนต้องเสียชีวิต ตอนนี้เขาก็เล็งๆไว้อยู่เหลือเพียงทำการทดสอบว่าผ่านเกณฑ์ที่ตั้งเอาไว้ของสำนักหรือเปล่า

          “ท่านหมอมาแล้ว”หญิงสาวที่เมื่อวานนั้นไปรอคิวให้พี่ชายออกมานั่งรอเฟยหลงที่หน้าโรงเตี้ยมคอยมองดูว่าเขาจะมาตอนไหน

          “ข้ามาแล้ว พี่เจ้าล่ะทำไมเจ้าถึงไม่อยู่ด้วยกันข้างบน”เฟยหลงก้มหัวลงรับการคารวะจากหญิงสาว

          “ท่านพี่นอนพักอยู่เจ้าค่ะ ข้าก็เลยถือโอกาสนั่งรอท่านหมอข้างล่าง”

          “งั้นขึ้นไปกันเถอะ ปานนี้พี่เจ้าน่าจะตื่นแล้ว”

          “เจ้าค่ะท่านหมอ”เฟยหลงให้หญิงสาวเดินนำหน้าเขาขึ้นไปยังบนห้องที่เขาได้มาเยือนแล้วเมื่อวานนี้

          “ท่านพี่เจ้าค่ะ ท่านหมอมาแล้วเจ้าค่ะ”หญิงสาวส่งเสียงบอกให้พี่ชายรู้ที่หน้าประตู ก่อนจะเปิดเข้าไปข้างในห้อง

          “คารวะขอรับท่านหมอ”เฟยหลงก้มหน้าลงรับการคารวะจากบุรุษหนุ่มที่ดูสภาพดีขึ้นกว่าที่เขาพบในตอนแรก

          “วันนี้ท่านรู้สึกยังไงบ้าง”เฟยหลงรีบถามอาการของวันนี้ว่าดีขึ้นมาแค่ไหนหลังจากที่ได้ทานยาของเขาไป

          “ดีขึ้นกว่าเดิมมากขอรับ วันนี้ข้าสามารถรับรู้ถึงลมปราณที่เคยมีขอรับ”

          “ดีเลย วันนี้ข้าจะได้ฝังเข็มรักษาเจ้าได้ แม่นางท่านช่วยถอดเสื้อพี่ชายของท่านให้ข้าด้วย”เฟยหลงเดินไปวางตะกว้ายาของเขาลงที่โต๊ะกลางห้อง ก่อนที่เขาจะดึงเอาห่อผ้าที่บรรจุไปด้วยเข็มออกมาวางเตรียมไว้

          “เจ้าค่ะท่านหมอ”หญิงสาวเดินเข้าไปทำตามที่เฟยหลงได้บอก ก่อนจะถอยออกมายืนข้างเตียงหลีกทางให้เฟยหลงนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่หน้าเตียง

          “ถ้าเจ้ารู้สึกเจ็บก็ร้องออกมาได้ เพราะข้าจะทำให้ยาพิษที่ตกค้างในตัวของเจ้ามาอยู่ที่เดียว แทนการกระจัดกระจายดังเดิม”

          “ขอรับท่านหมอ ข้าจะอดทน”เมื่อเห็นว่าคนไข้รับรู้และพร้อมสำหรับการรักษาแล้ว เฟยหลงก็ใช้เข็มฝังไปตามจุดร่างกายของอีกฝ่าย

          “อ๊าก..อ๊าก..”เสียงร้องเจ็บปวดทรมานของพี่ชายทำให้ผู้เป็นน้องสาวต้องร้องไห้ออกมากับความเจ็บปวดที่พี่ชายต้องเจอ หญิงสาวไม่กล้าเดินเข้าไปขัดขวางการรักษาของเฟยหลง

          ราวหนึ่งชั่วยามการฝังเข็มก็ได้จบลง เฟยหลงส่งยาให้หญิงสาวป้อนพี่ชายที่สลบไปแล้ว และมอบขวดยาถอนพิษที่ได้ทำเมื่อคืนให้กับหญิงสาวเก็บไว้แทนพี่ชาย เฟยหลงตรวจชีพจรอีกครั้งก่อนจะโล่งอกที่ตอนนี้พิษได้มารวมตัวอยู่ในจุดเดียว ที่เหลือก็แค่เพียงทานยาถอนพิษที่เขาให้ไปก็จะหายดี

          “ขอบคุณท่านหมอเจ้าค่ะ สำหรับการช่วยเหลือพี่ชายของข้า หากคุณชายไปเยือนเมืองหลวงแล้วต้องการความช่วยเหลืออะไรก็ตามแต่ ขอให้คุณชายแวะมาได้ที่จวนตระกูลจ้าวเจ้าค่ะ”

          “ข้าจะจำไว้ เรื่องที่รักษาพี่ชายเจ้านะมันเป็นสิ่งที่ข้าต้องทำอยู่แล้วเพราะข้าเป็นหมอ หากหมออย่างข้าทอดทิ้งคนไข้แล้วจะยังเรียกว่าหมอได้หรือ”

          “ข้าขอทราบนามของท่านได้หรือไม่เจ้าค่ะ”

          “ชื่อของข้านั้นต้องขออภัยแม่นาง ข้าไม่สามารถบอกได้ วันนี้ข้าคงต้องกลับแล้ว หากเจ้ามีปัญหาอะไรก็ให้หาข้าได้ที่ศาลเจ้า”

          “ข้าชื่อ จ้าวจิ่นเจ้าค่ะ”หญิงสาวบอกชื่อให้ท่านหมอที่รักษาพี่ชายรู้

          “ข้าจะจดจำไว้คุณหนูจ้าวจิ่น”เฟยหลงเดินไปหยิบตะกร้าสำหรับใส่ยาของเขาขึ้นมาสะพายบนหลังก่อนเดินออกนอกห้องรีบกลับบ้านไปหามู่ชิง ที่ไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ระหว่างที่รอเขากลับบ้าน จะเป็นเด็กดีอย่างเมื่อวานหรือเปล่าที่ไปรดน้ำผักในสวนรอเขากลับบ้าน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 160 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #2061 Post-It-Conan (@Post-It-Conan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 11:33
    ตระกูลจ้าวนี่... ส่วนใหญ่ที่เจอมาจะเป็นตระกูลฮ่องเต้นะ
    #2061
    0
  2. #1881 oni21 (@hana21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 19:28
    ตระกูล​เจ้านี้ตระกูล​ฮ้องเต้​เปล่าว่ะ​
    #1881
    0
  3. #1552 璐霖Lulin (@MA-NEAH) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 18:03
    ชอบเนื้อเรื่องมากเลยค่ะ แต่ติดตรงที่ประเพณีวัฒนธรรมจีนไม่ค่อยแน่นเท่าไหร่เราเลยอ่านแล้วขัดๆไปนิดนึง
    #1552
    0
  4. #1282 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 18:00
    เก่งๆแบบนี้ เรื่องวุ่นวายต้องวิ่งเข้าหาชัวย์
    #1282
    0
  5. #844 PrinceNawa (@nanwalai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 10:16
    ขอบคุณค่ะ
    #844
    0
  6. วันที่ 17 เมษายน 2560 / 14:33
    สว่างมาก...
    #754
    0
  7. #632 19769 (@19769) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 07:19
    เราจะคิดว่าเป็นวายตั้งแต่ได้กลิ่นตัวของ เฟยหลง แล้ว(./////.)
    #632
    0
  8. #529 mtpply (@mtpply) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 17:49
    จะแอบคิดว่าเป็นวายเเล้วนะ!!(.////.)
    #529
    0
  9. #330 ปกเงิน& (@2000sakda) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 21:39
    ขอบคุณคับ
    #330
    0
  10. #224 rajung rajung (@snowmindnight) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:01
    ละมุนจริงจัง อ่านได้เรื่อยๆเลย ชอบมากกก ไรท์แต่งเก๊งเก่งงง 5555
    #224
    0
  11. #202 Zebastian Michaelis (@beerorbie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 09:20
    'พี่เจ้าน่าจะตื่นแล้ว' แน่ะ! ยังมารู้ดีกว่าน้องสาวที่คอยดูแลอยู่ตลอดเวลาอีก ช่างเก่งกาจอะไรเยี่ยงนี้!
    #202
    0
  12. #138 wonderfully (@wonderfully) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 08:48
    หากใครที่ได้ไม่ได้เจ็บป่วย       ที่ไม่ได้
    ตรวจหาโรคที่เป็นอยู่ก็อยาก    ยาก
    หญิงสาวเอาไว้เก็บเอาไว้ 
    เตรียมรดผักของเขาอยู่ที่เรือนหลังครัวอยู่
    แม่นางช่วยถอนเสื้อ    ถอด
    ก่อนที่จะดึงเขาห่อผ้า    ที่เขาจะดึงห่อผ้า
    นั่งลงเก้าอี้   ลงบน
    น้องสาวต้องร้องให้    ร้องไห้

    #138
    0
  13. #56 ติ่งนิยาย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 15:33
    อ่านเรื่องนี้ รู้สึกดีมากค่ะ อ่านแล้วมีความสุข
    #56
    0
  14. #55 entask (@entask) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 15:19
    สนุกค่ะ อ่านได้เรื่อย ๆ ดี จริง ๆ นิยายน่าจะมีแบบนี้เยอะ ๆ เน๊าะ 
    ไม่ต้องเข้มข้น ไม่ต้องดราม่ามากก็ได้ เอาไว้อ่านผ่อนคลายบ้างเห๊อะ
    ขอบคุณนะคะ
    #55
    0
  15. #54 Kronos-Hades (@Kronos-Hades) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 15:12
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ สนุกอ่ะ มาไวๆน้ะค่ะ ยังรออยู่ๆ
    #54
    0
  16. #51 asiynub (@asiynub) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 14:10
    รับรู้ได้ถึงแสงสว่าง
    #51
    0
  17. #48 Bee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 12:34
    เปันหมอที่ดีมากกกกก
    #48
    0
  18. #47 bookmail (@bookmail) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 11:58
    สนุกดีคับ อ่านแบบสบายๆ ขอบคุนคับลงเร็วๆละคับ 
                                                                          จะรอนะคับ..
    #47
    0
  19. #46 lookkaewfin (@lookkaewfin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 10:33
    คนดีของโลกกกก
    #46
    0
  20. #45 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 10:14
    สนุกดีครับ
    #45
    0
  21. #44 King of Monvick (@choedsak1993) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 08:58
    สนุกมาก รอครับๆ
    #44
    0
  22. #43 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 08:55
    ขอบคุณมาก
    #43
    0
  23. #42 phatcharaa (@phatcharaa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 08:24
    ขอบคุณค่ะ
    #42
    0
  24. #41 Nungning1978 (@Nungning1978) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 08:12
    ขอบคุณค่ะ
    #41
    0
  25. #40 Reezas (@Reezas) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 08:09
    นิยายอ่านสบาย ไม่เครียด สนุก ขอบคุณครับไรท์
    #40
    0