ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,704 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,320 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    445

    Overall
    406,704

ตอนที่ 87 : ภาค 3 บทที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4526
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    24 พ.ค. 60






“เกิดอะไรขึ้นจางหู่ ทำไมเจ้าให้คนรีบไปตามข้ามาอย่างนี้”หยวนกงที่วิ่งมายังศาลากลางน้ำ รีบถามถึงเหตุผลที่เขาถูกตามตัวมาด่วนอย่างนี้ ดีที่เมื่อครู่นี้เขาอยู่เพียงลำพังไม่ได้มีประชุมร่วมกับรองแม่ทัพและนายกอง ไม่อย่างนั้นคงจะปลีกตัวออกมาเร็วไม่ได้

       “แม่นางน้อยของเจ้าให้คนส่งจดหมายนี้มา เจ้าลองอ่านดูสิแล้วจะเข้าใจว่าทำไมข้าถึงต้องตามเจ้ามาด่วนเยี่ยงนี้”จางหู่ยื่นส่งจดหมายให้กับสหายของตน แล้วหันมาสนใจชงชาเตรียมเอาไว้ เขาเชื่อว่าคืนนี้คงจะยาวนาน

        “ทำไมนางถึงส่งมาให้เจ้า นางน่าจะส่งไปที่ค่ายของข้า”หยวนกงรีบเปิดอ่านจดหมาย เมื่ออ่านถึงข้อความที่ถูกเขียนอยู่ในนั้น ทำเอาหยวนกงทรุดตัวนั่งลงไปกับพื้น เมื่อเรื่องราวที่เกิดขึ้นครั้งนี้ยังมีใครอีกคนที่พวกเขาคิดว่าน่าจะไม่รู้เรื่องราว แต่กับเป็นหนึ่งในตัวการด้วย

        “จางหู่ บอกข้าที ว่าข้าฝันไปหรือเปล่า”คำถามของหยวนกงนั้น เขาก็อยากให้มันเป็นเพียงแค่ความฝันเหมือนกัน หากว่าอู๋เฟยคือศิษย์พี่ที่พวกเขาทั้งสีสนิท อู๋หยาผู้น้องก็เปรียบเสมือนเพื่อนตายที่เดินทางร่วมกันตลอดช่วงเวลาที่เฟยหลิวยังออกรักษาผู้คน ก่อนจะแยกตัวขึ้นไปอยู่บนหุบเขา นานๆถึงได้ลงจากเขาสักครั้ง

        “มันคือเรื่องจริง และเราต้องหาทางรับมือด้วย หากว่าเราคิดจะเปิดโปงเรื่องราวเหล่านี้ เพื่อทวงความยุติธรรมให้กับเฟยหลิวและชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อน จากน้ำมือของพวกเขาทั้งสองคน ลุกขึ้นมานั่งเก้าอี้เถอะหยวนกง คืนนี้พวกเรามีเรื่องให้วางแผนอีกมาก เจ้าจะมัวนั่งจมอยู่ตรงนั้นไม่ได้ อย่าลืมสิว่าเฟยหลงยังไม่พ้นอันตราย”หยวนกงเงยหน้าขึ้นมองจางหู่ แววตาที่เขามองเห็นอยู่นั้น ทำให้หยวนกงฝืนตัวลุกขึ้นมานั่งเก้าอี้ เขามองดูถ้วยน้ำชาที่เลื่อนมาข้างหน้าของตน ยิ่งมองน้ำชาเขายิ่งคิดถึงเฟยหลิว เจ้าหมอบ้านั้นชื่นชอบดื่มชาเป็นพิเศษ เรียกว่าต้องพกชาติดตัวเสมอไม่ว่าจะเดินทางไปไหน

        “เจ้าคิดจะล้มสำนักแพทย์หลวงอย่างนั้นหรือจางหู่”

        “ใช่ ข้าคิดจะล้มสำนักแพทย์หลวง หมออย่างนั้นข้าว่าไม่สมควรที่จะถูกผู้คนยกย่องชื่นชมหรือสรรเสริญ คำว่าหมอที่ข้าเรียกนั้นต้องไม่ได้มาจากซากศพของชาวบ้าน ที่ต้องทนทุกข์ทรมาน”

        “แล้วเจ้าจะทำยังไงจางหู่ เจ้าก็เห็นว่าคนของสำนักแพทย์หลวงมีมากมายเท่าไหร่ แถมพวกเราก็ไม่มีหลักฐานมากพอ เจ้าห้าคนนั้นก็ยังไม่ยอมพูดอะไรออกมา”หยวนกงเอ่ยถามอย่างสงสัย หลักฐานที่มีเขาเชื่อว่ามันไม่สามารถนำมาใช้ได้เลย

        “เจ้าลืมแล้วหรือไงว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้น”

        “เมืองชิงอัน”จางหู่พยักหน้าลงอย่างพอใจเมื่อหยวนกงตามความคิดของเขาทันแล้ว หลักฐานที่เมืองชิงอันจะทำให้เขาลากคนพวกนั้นออกมาลงโทษ เขาเชื่อว่าจะต้องมีร่องรอยหรือหลักฐานบ่งบอกทิ้งเอาไว้ให้พวกเขามาสืบต่อ

        “ใช่ สิ่งที่พวกเราต้องทำในตอนนี้คือ ต้องไปให้ถึงเมืองชิงอันก่อนพวกนั้น และเตรียมวางแผนจับกุมพวกมันทั้งหมด ส่วนเรื่องการรักษาก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเฟยหลงและพรรคพวกไป”

        “ได้ ข้าจะรีบสั่งคนของข้าให้ออกเดินทางล่วงหน้าไปก่อน ส่วนคนของเจ้าก็ให้เตรียมตัวเอาไว้หากว่าเกิดเรื่องผิดพลาด”หยวนกงกำลังคิดถึงหน่วยลับที่เขาฝึกเอาไว้อยู่ หน่วยที่ไม่เคยมีใครรู้ถึงตัวตนเป็นหน่วยงานที่เขาถูกสั่งให้ฝึกเป็นการลับ เพื่อใช้งานที่เสี่ยงอันตราย งานนี้คงจะไม่มีใครเหมาะที่จะลงมือไปกว่าหน่วยลับแล้ว

        “แล้วคนที่เจ้าจะส่งไปกับสำนักแพทย์หลวงล่ะ”หยวนกงยิ้มออกมา เขาไม่คิดจะบอกให้สหายของตนรู้ถึงไพ่ลับที่เขามีอยู่ในมือ

        “พวกนั้นก็เดินทางตามเดิม ทั้งในทางแจ้งและทางลับ เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง”จางหู่พยักหน้าอย่างสบายใจ เขาไม่ได้รับรู้เลยว่าสหายของเขาที่อยู่ตรงหน้ากำลังวางแผนอะไรอยู่บ้าง เขายังคิดว่าคนที่หยวนกงส่งไปล่วงหน้าคือหน่วยทหารม้าเหล็กที่หยวนกงเป็นแม่ทัพอยู่ ตามแผนเดิมที่ได้วางเอาไว้ก่อนหน้าที่จะได้รับจดหมายฉบับนี้

 

        “ข้าว่าเราควรให้นาง แต่เราไม่ควรบอกนางว่ามันคือยาอะไร”หนีหวงคิดทบทวนอย่างรอบคอบแล้ว การที่จะรักษาอาการกำเริบของฟางเซียนนั้นตอนนี้คงมีแค่ให้ระดับลมปราณของนางเพิ่มขึ้นจากเดิม

       “ได้ แล้วถ้านางสงสัยว่าทำไมระดับของนางเพิ่ม”เมื่อจัดการไปได้หนึ่ง เรื่องที่สองก็ตามมาให้หนีหวงและเฟยหลงต้องเตรียมวางแผนรับมือ

        “ข้าเคยอ่านตำราเจอ มีคนเคยบอกถึงการฝั่งเข็มทะลวงเส้นลมปราณอยู่ด้วย”หนีหวงนึกถึงตำราที่นางเคยอ่านมาก่อน นางจำได้ว่ามีวิธีนี้อยู่เหมือนกัน

        “จริงด้วย ข้าลืมไปเลย”เฟยหลงคิดถึงหนังกำลังภายในที่เขาเคยดูเมื่อก่อน เขาลืมไปได้ยังไงนะ ถึงแม้จะต่างโลกกันแต่ก็มีอะไรบ้างอย่างที่คล้ายคลึงกันอยู่

        “เอาล่ะ พวกเราออกมานานแล้ว เดี๋ยวจะผิดสังเกตเอาได้ กลับกันเถอะ”หนีหวงรีบชักชวนให้เฟยหลงเดินกลับที่พัก ถึงแม้พวกนั้นจะสามารถมองเห็นนางและเฟยหลงได้ก็ตาม แต่อากาศตอนนี้เริ่มหนาวเย็นแล้ว ทั้งนางและเฟยหลงควรกลับไปอยู่ใกล้ๆกองไฟดีกว่า

        “เดี๋ยวข้าขอเอายามาใส่อีกขวดก่อน”เฟยหลงรีบเทยาในขวดออกมาสองเม็ด เขาส่งมันให้หนีหวงหนึ่งเม็ดและอีกเม็ดรีบเก็บลงไปในขวดเปล่า

        “เฟยหลง”

        “รับไปและรีบกินซะหนีหวง หากฟางเซียนลมปราณเพิ่มขึ้น อย่างน้อยหากนางเป็นอันตรายต่อพวกเรา เจ้าจะได้รับมือได้”เฟยหลงอธิบายเหตุผลที่เขาให้ยากับหนีหวง เรื่องอนาคตไม่มีใครรู้ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่างน้อยหากหนีหวงมีลมปราณเพิ่มขึ้น เขาก็จะได้ไม่ต้องห่วง

        “ขอบคุณเจ้ามากเฟยหลง”หนีหวงเชื่อว่าหากนางไม่ยอมกินยาเม็ดนี้ เฟยหลงจะต้องบังคับให้นางกลืนมันลงไปแน่ สังเกตได้จากแววตาที่จริงจังของเฟยหลง เมื่อรับยามาแล้วหนีหวงกินมันทันที โดยไม่กลัวว่าจะถูกวางยา เพราะคนที่ให้ยาเม็ดนี้กับนางคือเฟยหลง หากถามว่าคนบนโลกนี้มีใครบ้างที่นางไว้ใจ เฟยหลงคือคนที่อยู่ถัดมาจากครอบครัวของนางเอง

        “ดีมาก เจ้าจะได้นั่งฝึกลมปราณเตรียมพร้อมรับมือกับระดับลมปราณที่เพิ่มมากขึ้น เพราะอีกหนึ่งเค่อยาน่าจะออกฤทธิ์แล้ว”

        “เฟยหลงแล้วถ้าฟางเซียนกินล่ะ ถ้าระดับลมปราณนางเพิ่มตอนนี้จะเป็นยังไง”หนีหวงรีบเตือนเฟยหลงถึงความเป็นจริงในตอนนี้ ฟางเซียนกินไปตอนนี้ไม่น่าจะสามารถรับมือกับระดับลมปราณที่เพิ่มขึ้นได้แน่นอน

        “เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องห่วง ข้ามีวิธีการไว้เตรียมพร้อมแล้ว”เฟยหลงคิดจะใช้ลมปราณของตัวเองเป็นตัวช่วยฟางเซียนในการเพิ่มระดับลมปราณ

        “ก็ดี ข้าจะได้ฝึกลมปราณอย่างสบายใจ”


...................................................................................................


คืนนี้ฝันดีนะคะ ตอนนี้ที่บ้านใครฝนตกบ้างค่ะ

อากาศวันนี้เย็นสบายมากเลยค่ะ 

ทุกคนอย่าลืมดูแลตัวเองดีๆนะคะ อย่าให้ป่วยนะคะ เพราะการเจ็บป่วยไม่ใช่เรื่องดีเลย

แล้วพบกันกับบทต่อไปเร็วๆนี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #1492 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 23:01
    กลิ่นอายของหนังจีน~
    #1492
    0
  2. #1461 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 09:31
    เห็นยาแบบนี้แล้วรู้สึกพวกที่ฝึกฝนด้วยตัวเองเสียเวลาชีวิตมาก
    #1461
    0
  3. #1441 Fujita (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 00:08
    ขอบคุณครับ
    #1441
    0
  4. #1433 serapong (@serapong) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 14:33
    ไรท์ก็เช่นกันดูแลสุขภาพด้วยนะครับ เดียวไม่บาย ขอบคุณครับ 
    #1433
    0
  5. #1430 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 11:15
    รออ่านนะคะ
    #1430
    0
  6. วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 06:20
    ขอบคุณครับ
    #1429
    0
  7. #1428 moonching (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 06:01
    สนุกมากเลนคะ
    #1428
    0
  8. #1425 K-002 (@kraw2) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 00:24
    เบื่อผญ. TT
    #1425
    0
  9. #1424 Eiko_ (@taechaam) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 00:14
    ฝนตกทั่งเราก็นอนทั่งวันสบายดีจริงๆ
    #1424
    0