ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,771 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,322 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    512

    Overall
    406,771

ตอนที่ 90 : ภาค 3 บทที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    27 พ.ค. 60



“เจ้าว่ายังไงนะ มีหมอไปเปิดโต๊ะรักษาชาวบ้าน”เสียงร้องถามของผู้เป็นนาย ทำเอาพ่อบ้านวัยกลางคนต้องก้มหน้าหลบ เรื่องนี้คนของเขาที่พึ่งค้นพบว่ามีหมอพเนจรออกรักษาชาวบ้าน

       “ขอรับนายท่าน แต่ว่าพอคนของเราเข้าไปตรวจสอบกับไม่ค้นพบร่องรอยของหมอคนนั้นเลยขอรับ”อู๋เฟยหลับตาลงข่มกลั้นอารมณ์ของตนเอาไว้ ไม่ให้ระเบิดมันออกมา นอกจากลูกศิษย์ของเฟยหลิวที่คิดเปิดโรงหมอแล้ว ยังมีเจ้าหมอพเนจรนี้อีกที่เป็นหนามคอยทิ่มแทงจิตใจของเขา

        “บอกพวกมันทุกคน ว่าหาตัวไอ้หมอพเนจรผู้นี้มาให้ได้ ข้าเชื่อว่ามันต้องเป็นคนที่รักษาชาวบ้านที่หมู่บ้านฉิน อ้อ แล้วสั่งคนของเราที่เมืองชิงอันเตรียมตัวเอาไว้ด้วย ข้าเชื่อว่ามันต้องเดินทางไปที่เมืองชิงอันแน่นอน”อู๋เฟยมองแผนที่แสดงเส้นทางที่บ่งบอกว่ามีหมอพเนจรมาเปิดรักษาชาวบ้าน เมื่อดูแล้วเขาเห็นว่าเส้นทางผ่านแต่ล่ะหมู่บ้านนั้น เป็นเส้นทางอีกหนึ่งเส้นที่จะไปยังเมืองชิงอัน

        “ขอรับนายท่าน ข้าจะรีบไปสั่งคนของเราเดี๋ยวนี้”พ่อบ้านกั๋วกงรีบเดินออกจากห้องไปก่อน ที่จะต้องเจอกับเพลิงโทสะของนายท่าน  

        “โธ่เว้ย ยาก็ยังปรุงไม่ได้ นี้ข้ายังต้องมากลุ้มใจเกี่ยวกับเรื่องบ้าๆแบบนี้ด้วย ทำไมพวกเจ้าต้องมาขัดขวางเส้นทางอันเป็นที่หนึ่งของสำนักข้าด้วย”อู๋เฟยโยนถ้วยน้ำชาในมือของตนทิ้งลงพื้น ทั้งที่เขามีสูตรปรุงยาแก้พิษแล้วแต่เมื่อนำมาใช้รักษามันกลับไม่ได้ผลอย่างที่หวัง หากว่าเจ้าหมอพเนจรนั้นรักษาได้ ชื่อเสียงของสำนักแพทย์หลวงของเขาต้องพังทลายลงแน่

       

        ฟางเซียนกับหลิวเมิ่งที่กำลังจะเดินเข้าไปในหมู่บ้านต้องตกใจ เมื่อนางทั้งสองคนเห็นทหารเดินกันเต็มหมู่บ้าน ทำให้ฟางเซียนเป็นห่วงว่าเฟยหลงจะถูกจับ แต่เมื่อเห็นสัญลักษณ์ที่เจิ้นหู่ทำทิ้งเอาไว้ที่ต้นไม้ ทำให้นางสงบใจลง พร้อมกับสะกิดให้หลิวเมิ่งให้เดินตามนางมา

        “ไปกันเถอะ พวกเฟยหลงไม่ได้อยู่ในหมู่บ้าน”หลิวเมิ่งแม้จะสงสัยในคำพูดของฟางเซียน แต่เขาก็ไม่คิดจะสอบถามอะไรตอนนี้ หากชักช้าดีไม่ดีพวกเขาอาจถูกทหารจับกุมเอาได้

        ฟางเซียนเดินอ้อมหมู่บ้านออกไปตามสัญลักษณ์ที่เจิ้นหู่ได้ทำไว้ที่ต้นไม้ สัญลักษณ์นี้หากเป็นคนอื่นมาพบจะไม่วันเข้าใจ และอาจคิดว่าเป็นรอยจากมีดของชาวบ้านเวลาที่ออกมาหาของป่า แต่ไม่ใช่กับนางที่เป็นคนคิดสัญลักษณ์นี้ขึ้นมาในวัยเยาว์

        “มีอะไรหรือเปล่าขอรับแม่นางฟางเซียน”หลิวเมิ่งรีบถามเมื่อไม่เห็นว่าฟางเซียนหยุดนิ่ง ทำเอาเขาต้องหันมองรอบๆ พลางจับกระบี่ในมือของเขาขึ้นมาเตรียมไว้ หากต้องมีการต่อสู้

        “ไม่มีอะไร”ฟางเซียนดึงลูกหวีดที่ห้อยคออยู่ออกมา พร้อมกับบอกให้หลิวเมิ่งไปหลบที่หลังต้นไม้ก่อน เสียงเป่านกหวีดเป็นจังหวะช้าสลับเร็วดังขึ้นมา ฟางเซียนใช้สายตามองรอบๆดูว่าจะมีเสียงตอบกลับมาที่ทิศไหน

        “หลิวเมิ่ง ไปกันเถอะทางนั้น”ฟางเซียนหันไปบอกให้หลิวเมิ่ง พร้อมกับใช้วิชาตัวเบาไปตามเสียงนกหวีดที่ลอยมากับสายลม จนกระทั้งนางเริ่มมองเห็นว่าผู้ใดที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ความว้าวุ่นในจิตใจของนางผ่อนคลายลง

        “เจิ่นหู่ที่หมู่บ้านนั้นเกิดอะไรขึ้น ทำไมมีทหารมากมายอย่างนั้น ดีที่เจ้าทำสัญลักษณ์ทิ้งเอาไว้ ไม่งั้นข้าคงจะบุกเข้าไปในหมู่บ้านนั้นแล้ว”ฟางเซียนเมื่อมาถึงรีบถามเจิ้นหู่ที่เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างที่นางไม่อยู่ พร้อมใช้สายตาของนางสำรวจดูว่าเฟยหลงได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่

        “เรียนท่านเจ้าสำนักตอนที่ท่านหมอรักษาชาวบ้านนั้น ข้าได้ขอตัวไปสำรวจรอบหมู่บ้านอีกครั้ง จึงพบว่ามีทหารกลุ่มใหญ่เร่งเดินทางมาที่หมู่บ้านแห่งนี้ ข้าจึงได้ทำสัญลักษณ์ทิ้งเอาไว้ให้ท่านและหลิวเมิ่ง ก่อนจะรีบไปหาเพื่อบอกเรื่องนี้ให้ท่านหมอและแม่นางหนีหวง พร้อมกับรีบหลบหนีออกมาทางท้ายหมู่บ้าน ซึ่งอยู่ติดกับป่าทำให้ไม่ถูกจับกุม”เจิ่นหู่รายงานทุกอย่างที่เจอให้กับฟางเซียนรู้ หากว่าไม่เด็กน้อยคนนั้นสงสัยว่าวันนี้พวกเขาทั้งสามคงจะต้องมีการปะทะกับกลุ่มทหารเหล่านั้น

        “มีคนมารักษากับเจ้า”ฟางเซียนรีบหันไปมองเฟยหลง เมื่อได้ยินว่าเขาได้รักษาชาวบ้าน ในที่สุดก็มีคนมารักษากับเฟยหลงแล้ว

        “ไม่ใช่หรอก เด็กคนนั้นไม่ได้มาขอให้ข้าไปรักษามารดาเขา แต่เป็นพวกหนีหวงที่เจอตอนที่เด็กคนนั้นกำลังร้องขอยากับหมอที่หมู่บ้าน”

        “นั้นไม่สำคัญเลยเฟยหลง ความสำคัญมันอยู่ที่เด็กคนนั้นยอมให้เจ้ารักษามารดาต่างหาก”หนีหวงให้กำลังใจเฟยหลง นางเชื่อว่าต้องมีสักวันที่เฟยหลงจะต้องไม่พบเจอเหตุการณ์แบบนี้

        “อย่างที่แม่นางหนีหวงพูดมานั้นถูกแล้ว วันนี้พวกควรยินดีกับอีกหนึ่งก้าวสำคัญของเจ้าถึงจะถูก”ฟางเซียนเอ่ยประโยคปลอบใจเฟยหลง นางเชื่อว่าหนทางการเดินทางของเฟยหลงไม่มีทางหยุดอยู่เพียงแค่นี้

        “ว่าแต่ข้างหลังเจ้านั้น คือสมุนไพรใช่หรือไม่”เฟยหลงเอ่ยถามถึงตะกร้าที่สะพายอยู่ข้างหลังของทั้งฟางเซียนกับหลิวเมิ่ง

                “ถูกต้อง เจ้าลองตรวจดูก่อน ว่าครบหรือไม่ หากขาดอะไรเดี๋ยวข้าจะได้สั่งให้คนรีบไปเก็บมา”เฟยหลงรีบเดินเข้าไปดูสมุนไพรในตะกร้าที่ฟางเซียนวางลงกับพื้นแล้ว สมุนไพรทั้งหมดนั้นถูกเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี มีการเก็บที่เป็นระเบียบ ไม่ปะปนกัน ทำให้สมุนไพรยังอยู่ในสภาพดีแม้ว่าจะถูกเก็บมานานแค่ไหนแล้วก็ตาม

        “สมุนไพรพวกนี้ดีกว่าที่ข้าเก็บเองเสียอีกดูสิ”เฟยหลงชูสมุนไพรในมือของตนให้ทั้งสี่คนดู พร้อมกับทดลองกัดดูว่าสมุนไพรอยู่ในสภาพเหมาะสมที่จะนำมาปรุงยาได้หรือยัง

        “แล้วเจ้าจะปรุงยาเมื่อไหร่ คืนนี้เลยหรือไม่”เมื่อได้ยินคำถามของหนีหวงที่ถามถึงว่าจะปรุงยาเมื่อไหร่ ทำให้เฟยหลงต้องหลับตาลงเพื่อคำนวณช่วงเวลาที่สมุนไพรทั้งหมดนี้จะแสดงผลได้เต็มที่

        “คืนนี้คงไม่ได้หนีหวง ต้องรออีกสองวันสมุนไพรทั้งหมดนี้ถึงจะนำมาใช้ปรุงยาได้ คืนนี้ข้าทำได้เพียงแค่หั่นสมุนไพรเตรียมเอาไว้ก่อน ระหว่างนี้พวกเราคงต้องเร่งกันเดินทาง ข้าคิดว่าเราคงจะต้องไม่แวะพักที่ไหนอีกแล้วจนกว่าจะถึงเมืองชิงอัน เพราะหากข้ายังคิดจะแวะรักษาชาวบ้านอยู่อาจจะทำให้พบเจออย่างวันนี้ได้ ซึ่งมันไม่ใช่ผลดีต่อพวกเราเลย”ทั้งสี่คนที่ได้ยินคำพูดของเฟยหลงต่างพยักหน้าเข้าใจ เมื่อคิดถึงว่าต้องพบเจอกับการดักรอของทหารที่อยู่ในหมู่บ้าน ซึ่งไม่รู้ว่าคนที่ป่วยในหมู่บ้านนั้นแท้จริงเป็นคนป่วยจริงหรือว่าเป็นเหยื่อล่อของทหาร ที่ต้องการจับกุมเฟยหลง เพื่อไม่ให้ไปขัดขวางแผนการของสำนักแพทย์หลวง

        “ข้าคงต้องทำอะไรสักอย่างบ้างแล้ว เพื่อที่การเดินทางของเราจะได้ปลอดภัยมากไปกว่านี้”หนีหวงเอ่ยขึ้นมาทำเอาอีกสามคน ที่ไม่สามารถสืบหาตัวตนที่แท้จริงของหนีหวงได้ สงสัยว่านางจะทำอะไร การเป็นศัตรูกับทางการมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะหลบหนีพ้น

        “เจ้าจะทำอะไรหนีหวง”เฟยหลงรีบเอ่ยถาม แม้เขาจะรู้ว่าหนีหวงมีตำแหน่งเป็นถึงรองแม่ทัพก็ตาม แต่นี้ไม่ใช่เมืองเยี่ยน เขากลัวว่านางจะเป็นอันตรายได้

        “ข้ายังบอกเจ้าตอนนี้ไม่ได้เฟยหลง รอให้ข้าจัดการเรื่องพวกนี้ให้จบก่อน แล้วข้าจะบอกทุกอย่างที่ข้าทำให้เจ้ารู้ทั้งหมด”หนีหวงไม่อยากให้เฟยหลงต้องมากังวลกับเรื่องพวกนี้ เวลานี้เฟยหลงควรสนใจกับการปรุงยารักษาชาวบ้านมากกว่า

        “มีอะไรให้ข้าช่วยหรือไม่แม่นางหนีหวง”เจิ้นหู่รีบเสนอตัวเข้าช่วยเหลือ การที่ไม่รู้ตัวตนของหนีหวง ทำให้เขารู้สึกพ่ายแพ้ต่อคนที่อยู่เบื้องหลังหนีหวง

        “ไม่เป็นไร เรื่องนี้ให้ข้าจัดการคนเดียวจะดีกว่า ว่าแต่เฟยหลงข้าคิดว่าพวกเราห้าคน คงจะไม่สามารถทำยาพวกนี้ทันแน่ ข้าว่าเราควรให้คนที่คอยติดตามพวกเราอยู่มาช่วยกันทำยาดีกว่าไหม”หนีหวงมองดูสมุนไพรที่อยู่ในตะกร้าแล้วได้แต่เสนอความคิดของนางออกมา ถึงแม้ว่าพวกเราทั้งห้าจะสามารถทำมันได้ แต่ถ้ามีคนช่วยเยอะมันก็คงจะเสร็จได้เร็วขึ้นกว่าเดิม

        “อย่างนั้นก็ดี เดี๋ยวเจ้าเรียกคนของเราออกมาช่วยกันหั่นสมุนไพรด้วย ว่าแต่ทางพวกเจ้าล่ะ จะออกมาช่วยกันหรือเปล่าฟางเซียน”เฟยหลงหันไปถามอีกสามคน นี้เป็นครั้งแรกที่เขาจะเปิดเผยให้ทั้งสามคนได้เจอกับเหล่าคนที่คอยติดตามดูแลเขามาตลอด

        “เจิ้นหู่เจ้าไปตามคนของเราออกมา ช่วยกันหั่นสมุนไพรพวกนี้”ฟางเซียนหันไปสั่งเจิ้นหู่ พร้อมกับเฝ้ามองหนีหวงที่เดินลับสายตาของนางไปแล้ว แม้อยากจะตามไปถามให้รู้เรื่องแต่ฟางเซียนก็ไม่อยากปล่อยให้เฟยหลงที่กำลังคัดแยกสมุนไพร ทำงานเพียงคนเดียว จะให้หลิวเมิ่งช่วยเหลือคงจะชักช้า เพราะหลิวเมิ่งไม่ได้มีความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรเลย

        “งั้นเดี๋ยวข้า ขอตัวไปเตรียมหาอาหารมาให้ทุกคนทานนะขอรับท่านหมอ”เฟยหลงเงยหน้าขึ้นมาพยักหน้าให้กับหลิวเมิ่ง ก่อนก้มลงไปคัดแยกสมุนไพรในตะกร้าต่อ ส่วนอีกหนึ่งตะกร้านั้นเขาปล่อยให้ฟางเซียนจัดการคัดแยกเพื่อความรวดเร็ว ระหว่างรอคนมาช่วย


......................................................................................


มาอีกหนึ่งบท ว่าแต่มีใครยังไม่นอนบ้างค่ะ

หวังว่าทุกคนจะสนุกกับการอ่านในวันนี้นะคะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #1511 snow_crystal (@j_snow) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 14:58
    สำนักแพทย์หลวงยังปรุงยาแก้ไม่ได้ แล้วจะปล่อยให้มันระบาดเพื่อ..........

    หรือว่าจะอาวุโสเพราะอยู่นานเนี่ย

    เฟยหลงโชว์เลยจ้าาาาาาาา 555
    #1511
    0
  2. #1495 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 23:24
    เริ่มเปิดให้กันทีละนิด
    #1495
    0
  3. #1463 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 09:51
    ขัดใจอยู่บ้างที่มัวแต่ปิดบังความจริงพระเอก บางทีพระเอกอาจจะช่วยคิดให้เรื่องมึนจบไวขึ้น ไม่รู้ว่าทำแบบนี้ยังจะเรียกว่าเชื่อใจกันได้อยู่ไหม//รออ่าน
    #1463
    0
  4. วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 08:31
    ขอบคุณค่ะ
    #1460
    0
  5. #1458 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 01:19
    ขอบคุณครับ อ่านมั้นมัน
    #1458
    0
  6. #1457 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 01:09
    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #1457
    0
  7. วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 23:22
    ขอบคุณครับ ติดตามอยู่
    #1456
    0
  8. #1455 ZERO9284 (@ZERO9284) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 23:05
    ยังครับเปิดดูอยู่เรื่อยๆ...^^
    ขอบคุณที่อัพให้อ่านทุกวัน🙏🙏
    #1455
    0