[SJ] I Will Protect You ชีวิตนี้เพื่อนาย [KiHae HanHyuk]

  • 98% Rating

  • 15 Vote(s)

  • 672,155 Views

  • 9,510 Comments

  • 4,981 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,176

    Overall
    672,155

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    17 มิ.ย. 58


บทนำ

 

 

 

            มนุษย์เรามักจะมีความกลัวอย่างใดอย่างหนึ่ง

 

            ผมที่เป็นมนุษย์คนหนึ่งก็มีความกลัวที่ไม่เคยบอกใคร

 

            ผมกลัวความตาย

 

            ทว่าผมไม่ได้กลัวตัวเองจะตาย ผมกลัวว่าใครคนหนึ่งจะตายต่างหาก...ใครคนหนึ่งที่ผมมอบชีวิตให้เขาตั้งแต่วันที่เขาช่วยผมออกมาจากขุมนรก

 

            คนคนนั้น...เจ้านายผู้มีพระคุณ

 

 

           

            “จัดการตรงนี้ให้เรียบร้อย หลังจากนี้ฉันจะเข้าออฟฟิศ”

 

            “ครับนาย!

 

            สายตาของผมจับจ้องเพียงแค่แผ่นหลังกว้างใหญ่ของผู้ชายในชุดสูท ผมรู้ว่าผมมองเขาด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความเคารพ เทิดทูน ไปจนถึงบูชา ผมฝันว่าสักวันหนึ่งผมจะก้าวเข้าไปยืนอยู่เคียงข้างนาย เป็นแขนขาให้เจ้านายทำงานได้อย่างราบรื่น

 

            แต่นั่นเป็นเพียงความฝันเท่านั้น

 

            “ทำอะไรอยู่น่ะเจ้าพวกปลายแถว ยังไม่ไปเอารถของนายมาอีก!

 

            เพราะในความเป็นจริง ผมก็เป็นแค่พวกด้อยฝีมือที่ทำได้เพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

 

            “ครับ ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้” ผมผงกหัวรับคำลูกพี่อีกที ทั้งที่เหลือบไปมองผู้ชายในชุดสูทคนนั้นที่กำลังจุดบุหรี่ขึ้นสูบ ผมรู้ว่านายไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าคนที่นายเคยช่วยชีวิตเอาไว้อยู่ในกลุ่มลูกน้องอารักขา ผมรู้ว่าผมไม่อยู่ในสายตา แต่ผมก็อยากจะทำหน้าให้ดีที่สุด

 

            ถ้าผมเป็นคนขับรถ ผมจะขับให้นายรู้สึกสบายที่สุด

 

            ผมคิดเช่นนั้น ในขณะที่จะหมุนตัวไปจัดการตามคำสั่ง ทว่า...

 

          “นาย ระวัง!!!

 

            ผมตะโกนออกไปสุดเสียง เมื่อเห็นว่ารถคันหนึ่งกำลังพุ่งตัวด้วยความเร็วสูงจากอีกฟากถนนตรงดิ่งมายังคนที่หันไปมองอีกทาง ผมไม่รู้ว่าคนอื่นสะกิดใจหรือยังว่าอันตรายกำลังพุ่งเป้ามายังเจ้านาย แต่สองขาของผมพุ่งตรงไปยังร่างนั้นแบบไม่สนใจชีวิตตัวเอง

 

            ผมตายได้ แต่ผมจะไม่ยอมให้เจ้านายตาย!

 

            พลั่ก

 

            เอี๊ยดดดดดดดด

 

            โครม!!!

 

            สิ่งสุดท้ายที่ผมเห็นคือแสงไฟที่สาดส่องเข้ามาปะทะใบหน้า และแรงกระแทกรุนแรงที่ทำให้ผมรู้สึกว่าร่างกายลอยขึ้นฟ้า พร้อมกับความกลัวที่ประเดประดังเข้ามาในหัวใจ

 

            ผมไม่ได้กลัวตัวเองตาย แต่ผมกลัวว่าเจ้านายของผมจะเป็นอะไรต่างหาก

 

............................................

 

            ผมไม่รู้ว่าผมหลับไปนานแค่ไหน ผมไม่รู้ว่าผมเป็นยังไง ผมไม่รู้ว่าผมอยู่ที่ไหน แต่เมื่อผมตื่นขึ้นมา ผมก็เห็นเพียงความมืดที่น่าสะพรึงกลัวล้อมอยู่รอบกาย

 

            ผมลุกขึ้นช้าๆ สองมือก็สำรวจร่างตัวเองแล้วพบว่ามันไม่เจ็บปวดเลยสักนิด

 

            ผมคงตายไปแล้ว

 

            นี่คือสิ่งที่ผมคิดอย่างสงบ ยามที่เดินไปตามทางเดินมืดๆ

 

            ผมไม่รู้ว่าผมต้องเดินไปทางไหน ผมแค่เดินไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมายปลายทาง เช่นเดียวกับตอนมีชีวิตอยู่ที่ผมไม่มีจุดมุ่งหมายในชีวิต

 

            มีสิ ยังจำได้ดี

 

            ถ้านายไม่ต้องการชีวิตของนาย นายก็จงใช้ชีวิตอยู่เพื่อฉัน

 

            น้ำเสียงราบเรียบหากแต่เปี่ยมไปด้วยความเข้มแข็งยังคงสะท้อนอยู่ในหัว แม้ว่ามันจะผ่านมานานกว่าเจ็ดปี เสียงที่ฉุดรั้งให้คนที่อยากจะตายไปให้พ้นๆ มีชีวิตขึ้นมาใหม่ พร้อมกับเป้าหมายในชีวิต

 

            ใช้ชีวิตนี้เพื่อเจ้านาย

 

          ตอนนี้นายจะเป็นยังไงบ้าง

 

            ผมคิด และยิ่งคิด ความอึดอัดก็จู่โจมร่างกายของผม หัวใจของผม จนสองขาที่กำลังก้าวเดินไปตามทางหยุดนิ่ง ผมขยุ้มแผ่นอกตัวเองแน่น ก่อนที่สองขาของผมจะอ่อนยวบจนต้องทรุดลงไปกองกับพื้น ผมรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออกจนต้องหอบหายใจเร็วขึ้น ทั้งที่ไม่รู้เลยว่าผมยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า

 

            แปะ...แปะ...แปะ

 

            แต่แล้ว ผมก็สัมผัสได้ถึงความชื้นแฉะบนฝ่ามือ จนต้องก้มลงมอง แล้วผมก็พบว่ามือกำลังเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงสดที่ทำให้ผมแทบจะผวา

 

          ไม่นะ...ไม่ ไม่เอา...

 

            อะไรบางอย่างกำลังบอกผมว่านี่ไม่ใช่เลือดของผม แต่เป็นเลือดของคนที่ผมห่วงมากที่สุด แล้วเพียงผมเงยหน้าขึ้น...

 

            “ไม่นะ ไม่ ได้โปรด...ไม่”

 

            ผมกำลังเห็นผู้ชายในเสื้อสูทคนนั้นที่กำลังยืนนิ่งอยู่กับที่ หากแต่มือข้างขวากำลังกุมที่แผ่นอกข้างซ้ายที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือด และเพียงร่างนั้นเงยหน้าขึ้นมามองจนเห็นชัดเจน...

 

          “ไม่นะ ม่ายยยยยยยยยยยยยยยย!!!

 

            ผมก็กรีดร้องออกมาสุดชีวิต ยามที่โผเข้าไปหาร่างนั้น

 

            ใบหน้านั้นเป็นใบหน้าเดียวกับคนที่ช่วยชีวิตผมเมื่อเจ็ดปีก่อน...เจ้านายของผม

 

................................................................

 

            เฮือก!!!

 

            “แฮก แฮก แฮก”

 

            ผมหอบหายใจอย่างรุนแรง ยามที่ลืมตาขึ้นมาพบกับแสงสว่าง ผมยังคงไม่รู้ว่าผมอยู่ที่ไหน ผมสัมผัสได้เพียงว่าคนที่นั่งอยู่ไม่ห่างกำลังลุกพรวดขึ้นมาจับไหล่ผมไว้

 

            “ดงแฮ! ไอ้ดงแฮ แกเป็นอะไร อย่าลุกขึ้นมาสิวะ แกซี่โครงหักเกือบทั้งตัวเลยนะ!

 

            ผมหันขวับไปมองคนที่เรียกชื่อผมทันที แล้วผมก็เห็นลูกพี่ที่เลี้ยงดูผมมาหลายปี คนที่กำลังมีสีหน้าโล่งใจ หากแต่ผมกลับรู้ตัวว่าตื่นกลัวมากแค่ไหน ยามที่เอ่ยถามแค่...

 

            “นายล่ะพี่คังอิน นายอยู่ไหน นายเป็นอะไรหรือเปล่า!” ผมอยากจะเขย่าถามเขาด้วยซ้ำ แต่ผมพบว่าผมแทบจะถูกดามด้วยเฝือกทั้งตัว ขยับได้เพียงลำคอที่พยายามจ้องหน้าอีกฝ่ายที่ถอนหายใจหนักๆ

 

            “นายปลอดภัยดี...”

 

            “ตะ...แต่ผมเห็น ผมเห็นนาย...”

 

          “ฉันทำไม”

 

            ขวับ

 

            ทันใดนั้น ผมก็ได้ยินเสียงที่ผมไม่มีวันลืมจนต้องหันกลับไป แล้วผมก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังก้าวมาจากหน้าประตู คนที่มายืนอยู่ข้างเตียงของผม คนที่กำลังจ้องมองสภาพดูไม่ได้ของผมด้วยแววตาเรียบนิ่ง หากแต่ลึกลงไปมันคือความเมตตา

 

            “จะ...เจ้านายปลอดภัยใช่มั้ยครับ...ใช่มั้ย”

 

            “ฉันปลอดภัยดี”

 

            แหมะ

 

            ผมรู้ตัวว่าผมกำลังร้องไห้ทันทีที่เห็นว่าร่างเปื้อนเลือดนั้นเป็นเพียงความฝัน เจ้านายของผมยังยืนอยู่ตรงนี้ ยังคงยื่นมือมาจับหน้าผากของผม จนทำได้เพียงสะอื้นออกมาสุดเสียง

 

            “คุณคิบอม...คุณคิบอมไม่เป็นไรนะครับ ไม่เป็นไรนะ” ผมรู้ตัวว่าผมมันขี้แย ถึงร้องไห้สะอึกสะอื้นแบบนั้น ซึ่งทำให้เจ้านายส่งยิ้มให้ผม

 

            รอยยิ้มที่ผมจะจำเอาไว้ตลอดชีวิต

 

            “ฉันไม่เป็นไรก็เพราะนาย ขอบใจ”

 

            คำขอบคุณที่ผมอยากบอกนายว่ามันไม่จำเป็นเลย เพราะชีวิตของผมอยู่เพื่อเจ้านายคนนี้เพียงคนเดียวเท่านั้น และผมจะทำทุกวิถีทางไม่ให้ความฝันนั้นเป็นความจริง

 

          เพราะชีวิตของลีดงแฮมีเพื่อคุณคิมคิบอมคนเดียว

 

...................................................

 

            ครบค่า เรื่องนี้เรียกว่าแนวไหนดีล่ะเนี่ย มาแล้วค่ะกับบทนำของฟิคเอสเจเรื่องใหม่ หลังจากที่เปิดเรื่องเอาไว้เมื่อเดือนก่อน ทั้งยังบอกว่าเดี๋ยวจะมาลงกลางเดือน เป็นไงล่ะ เลทจนได้ แต่มาแล้วค่ะ เรื่องใหม่แกะกล่องที่ไม่รู้จะมีคนอ่านหรือเปล่า แต่ก็อยากเขียนนี่นา สุดท้ายก็กลับมาเขียนแนวมาเฟียอีกแล้ว แต่รับรองค่ะว่าครั้งนี้ไม่มีหนูด๊องง้องแง้งอีกแล้ว...งานนี้มีแต่พี่ทงค่ะ

            สำหรับบทนำก็ขอเปิดด้วยคู่ของคิเฮก่อนนะคะ แต่ยังเช่นเคยค่ะ เมย์เขียนคิเฮ ฮันฮยอกเช่นเคยเนอะ ซึ่งเรื่องนี้จะเป็นแนวไหนนั้น ก็อยากจะให้ลองติดตามค่ะ จริงๆ แค่อ่านก็ดีใจแล้วล่ะจ้า รู้สถานะฟิควงตัวเมนตัวเองดีงับ เฮ้อ ว่าแล้วก็คิดถึงสมัยที่ฟิคเอสเจครองเนอะ

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

234 ความคิดเห็น

  1. #9348 damchang115 (@damchang115) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 04:02
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-11.png สงสารจัง
    #9348
    0
  2. #9297 นากิจัง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:22

    ไม่ได้อ่านนิยายคิเฮมานานมากกแล้ว..คิดถึงสุดหัวใจ

    #9297
    0
  3. #9141 the_krajong (@the_krajong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 20:17

    อยากได้เรื่องนี้ไว้ในการครอบครองอย่างยิ่ง

    #9141
    0
  4. #9096 kimnok (@noklee28) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 05:42
    มท. า มา.

    .ส
    ส. ส ส่ ส่ส

    สส. ม มม ส.มสม
    .
    #9096
    0
  5. #8881 wipawannamfon (@wipawannamfon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:13
    คิบอมมีความใจดี อบอุ่น
    #8881
    0
  6. #8398 meepung (@meepung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 10:33
    รักคิเฮ
    #8398
    0
  7. #8039 เรื่อยๆลอยๆ (@100943) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 05:43
    เทิดทูนหรือรัก(555)
    #8039
    0
  8. #7614 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 21:01
    มีความรักเจ้านายจริงอะไรจริงอ่ะ
    #7614
    0
  9. #7539 Sultaqx (@kimheebum) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 12:16
    คิบอมแอบละมุนนะเนี่ยยย
    #7539
    0
  10. #6859 e_MAPIs (@mapiiky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 18:10
    แลดูจะดราม่ามากเลยนะเนี่ยยยย ตามๆนะพี่เมย์
    #6859
    0
  11. #6675 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 17:27
    บางทีพ่อนายอาจจะสั่งการทุกอย่างเองก็ได้นะฮยอก.. พ่อนายบอกไว้ในจดหมายนี่ว่า "อย่าเชื่อแม้แต่สายตาของตัวเอง" สู้ๆนะฮยอก 
    #6675
    0
  12. #6673 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 17:00
    โง้ยยยยบอมม เอ็นดูเฮเยอะๆนะ(;_;)
    #6673
    0
  13. #6415 nankihae (@nankihae) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 16:18
    เรียนหนักมากเลยห่างหายจากฟิคพอว่างก็มาตามอ่านฟิคพี่เมย์ รักคิเฮ <3
    #6415
    0
  14. #6355 Jumko_Jobo (@pujung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 09:24
    ไม่ว่าพี่เมย์จะเปิดฟิคเอสเจเรื่องไหนหนูก็ตามตลอดจ้าาา
    #6355
    0
  15. #6095 แอมบีซี่สส (@am-bezi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 07:25
    กลัวใจพี่เม จะไม่ดราม่าใช่มั้ย ..... ตามฟิคพี่เมย์ เอสเจเกือบทุกเรื่อง ตั้งแต่ปี 52 หรือ 53 นี่ล่ะ ดีใจที่ได่อ่านเอสเจอีกครั้ง ....
    #6095
    0
  16. #6071 Love Miracle (@0930586995) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 18:40
    เปิดมาบทแรกซึ้งเลยอ่ะ
    #6071
    0
  17. #5731 magicppk (@ploylfc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 02:36
    เฟบไว้นานมากก มาเมนต์มาอ่านแล้ว ฟิคเอสคิดถึงมากๆเลย ???? ว่างอ่านแล้ว
    #5731
    0
  18. #5716 Rung 'Rainbow (@rungrainnbow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 02:23
    หลังจากไปล่องลอยอยู่นาน ตอนนี้รู้สึกอยากอ่านฟิค ก็นึกถึงฟิคพี่เมย์เลย กลับมาได้อ่านเอสเจด้วย ใจพอโตเบาๆ
    #5716
    0
  19. #5562 2568 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 07:35
    คือตอนแรก ตอนที่เห็นพี่เมย์เปิดเรื่องนี้ แบบ กรี๊ดดดดดด ดีใจหนักมาก ดีใจมากที่พี่เมย์ยังแต่งฟิคของเอสเจอยู่ แต่พอดีเพิ่งว่างมาเม้น (เพราะนั่อ่านฟิคพี่เมย์เรื่องเก่าๆอยู่) เรื่องนี้เฮมาในลุคพี่ทง แมนซะ

    ตามพี่เมย์เสมอนะคะ
    #5562
    0
  20. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  21. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  22. #5271 찬카이 (@kino-sara) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 08:52
    คิดถึงเหลือเกิน คิดถึงโมเม้นที่ได้นอนอืดอ่านฟิคพี่เมย์อยู่บนเตียงแบบไม่ยอมทำไร
    กลับมาอ่านฟิคอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้อ่านมาสักพักนึง
    คิดถึงฟิค ที่สำคัญคิดถึงเมนที่อยู่ในกรมมาก ฮือออออออออ

    เปิดเรื่องมาก็รับรู้ได้ถึงความขุ่นมัว พี่ทงแบบทำให้น้องเสียน้ำตาตั้งแต่อินโทร ยอมตายถ้านายรอด อห. น้ำตานอง ???
    #5271
    0
  23. #5058 mootoo-min (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 10:03
    คิดถึงเอสเจสุดๆ

    แล้วก้ออยากอ่านฟิค

    แล้วก้อเจอฟิคเรื่องนี้

    ขอบคุณที่เขียน^^

    ยังรักและคิดถึงเอสเจเสมอ

    ติดตามและเปนกำลังใจนะ สู้ๆๆ
    #5058
    0
  24. #4953 maruko (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 18:30
    คิดถึงฟิค sjคิดถึงทุกคู่เลย
    #4953
    0
  25. วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:10
    ทำไมด๊องแด๊งแมนงี้อ่ะ(-///-) ผลจากการอัพกล้ามมาหลายปี ในที่สุดพี่เมมก็ทนความทงเฮไม่ไหวสินะ... ตามค่ะ(และจะพยายามเม้น....) เด็กม.ปลายเตรียมแอดนี่มันโซฮอตทูฮอตเวรี่ฮอตจริงๆ ฮอย~
    #4536
    0