[SJ] I Will Protect You ชีวิตนี้เพื่อนาย [KiHae HanHyuk]

  • 98% Rating

  • 15 Vote(s)

  • 672,022 Views

  • 9,510 Comments

  • 4,981 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,043

    Overall
    672,022

ตอนที่ 37 : ตอนที่ 33 ฤทธิ์แอลกอฮอล์...ฤทธิ์รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    23 มี.ค. 59


ตอนที่ 33 ฤทธิ์แอลกอฮอล์...ฤทธิ์รัก

 

 

 

            “คนของเราที่ตามดูรายงานว่าคุณฮีชอลไปพบกับคิมคิบอมครับ”

 

            “แทบไม่เหลือเวลาแล้วสินะ”

 

            “ครับ”

 

            ภายในห้องทำงานของฮันคยอง หนุ่มลูกครึ่งกำลังวางมือประสานกันหลวมๆ บนโต๊ะทำงาน ยามมองหน้าคนสนิทที่กำลังรายงานสิ่งที่เขาคาดเอาไว้อยู่ก่อนแล้ว แต่มันเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิดเอาไว้จนดวงตาเคร่งขรึมยิ่งแลดูตึงเครียด

 

            ไม่แปลกถ้าคนเป็นน้าจะหาทางช่วยหลาน แล้วจะมีหนทางไหนนอกจากไปพึ่งผู้ชายคนนั้น

 

            ชายหนุ่มเองก็รู้ดีว่าการกีดกันไม่ให้อาหลานเจอกันทำได้ยาก เขาเองก็ไม่มีความคิดจะทำร้ายอีกฝ่ายอย่างที่คุณหนูคิด เพราะเขาไม่ใช่ผู้ร้ายตัวจริง แต่ถ้ายอมให้เจอกัน ข้อมูลมากมายภายนอกอาจจะเข้าหัวคนที่เขาพยายามปิดบังเอาไว้ได้ อีกทั้งมันน่าจะมีเรื่องยุ่งยากมากมายตามมา ทางที่ดีคือการเก็บคุณหนูให้พ้นจากสายตาทั้งมิตรและศัตรู

 

            แต่...ไม่รู้เนี่ยสิว่าใครคือมิตรและใครคือศัตรู

 

            โดยเฉพาะผู้ชายคนนั้น...คิมคิบอม

 

            “ตอนนี้ได้อะไรมาบ้าง” คำถามที่คยูฮยอนก็รีบตอบคำ

 

            “คนของเราที่ส่งเข้าไปยืนยันมาแล้วครับว่าคืนที่เกิดเรื่องคิมคิบอมอยู่ที่คฤหาสน์ของตัวเอง พร้อมกับผู้หญิงจากคลับที่เรียกเข้าไป แล้วนอกจากมีการขนส่งสินค้าตามปกติ ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรเป็นพิเศษ อีกทั้งเรื่องมาเฟียฮ่องกงนั่นด้วย...” คนพูดนิ่งไปนิด ราวกับรอดูปฏิกิริยา ให้ฮันคยองพยักหน้า

 

            “ว่าต่อสิ”

 

            “เท่าที่รู้ตอนนี้ พวกมาเฟียนั่นมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องคืนนั้น ผมได้รับการยืนยันมาแล้วว่าศพที่เราเก็บไปเป็นคนของแก๊งเสือขาวแน่ๆ ซึ่งมันน่าสนใจตรงที่ว่า ทางคิมคิบอมเองก็กำลังสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับแก๊งนี้เช่นเดียวกัน” ฮันคยองนิ่งไปอย่างใช้ความคิด ก่อนที่จะถามขึ้นมา

 

            “สองฝั่งนี้ไม่มีการติดต่อกันใช่มั้ย”

 

            “เท่าที่สายรายงานมา ไม่มีครับ ดูเหมือนว่าทางคิมคิบอมจะไม่ชอบใจด้วยซ้ำที่มีแก๊งฮ่องกงมาป้วนเปี้ยนในเกาหลี”

 

            “ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันเลยสินะ” ฮันคยองว่าเสียงหนัก

 

            “แต่ก็ตัดเรื่องผลประโยชน์ไม่ได้”

 

            หากว่าตระกูลลีหมดสิ้นไปทั้งตระกูล คนที่จะผงาดขึ้นมาโดยไม่มีคู่แข่งก็คือตระกูลคิม แต่มองอีกแง่ นายใหญ่ของเขาก็อายุมากแล้ว แม้จะต้องรอคอย แต่ยังไงเสีย เมื่อคิบอมแต่งงานกับคุณหนูฮยอกแจ อำนาจทุกอย่างก็ถูกรวบไปไว้ในมืออยู่ดี

 

            อีกทั้ง...

 

            “แต่ผมไม่คิดแบบนั้น” ความคิดที่โจวคยูฮยอนเป็นคนพูดออกมา

 

            ในงานของนายท่านและนายหญิง ผู้ชายคนนั้นมาเคารพศพด้วยความนับถือและแสดงความโกรธเกี้ยวผ่านดวงตายามรับรู้ว่าคนที่เคารพตายจากไปเนื่องจากสาเหตุอะไร

 

            แววตาที่มองเขาอย่างเป็นปรปักษ์ ทำให้ฮันคยองเองก็เชื่อไปกว่าครึ่งแล้วว่าผู้ชายคนนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง แต่ถ้าไม่มั่นใจเต็มร้อย เขาก็ไม่มีทางส่งคุณหนูฮยอกแจไปไว้ในความดูแล

 

            แม้จะมีแค่เปอร์เซ็นต์เดียวที่คิมคิบอมเป็นผู้ร้าย เขาก็จะไม่วางใจ

 

            “ยังไงก็ต้องสืบให้แน่ใจก่อน”

 

            “...ครับ” คนสนิทมองหน้าเพียงนิด ก่อนที่จะรับคำ ค้อมหัวให้ แล้วขอตัวกลับไปทำงาน ปล่อยให้หนุ่มลูกครึ่งนั่งจมกับความคิดตัวเองออกไป

 

            ความคิดที่ว่า...ไม่อยากส่งคุณหนูให้ใคร

 

            “ให้ตายเถอะ ไอ้ฮันคยอง!

 

            แม้ว่าในใจจะพอรับรู้แล้วว่าผู้ชายคนนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง แต่เขาเองกลับทำใจไม่ได้ที่จะมอบคนสำคัญที่สุดของตัวเองให้ รู้ว่าตัวเองไม่คู่ควร รู้ว่าไม่ใช่คนที่จะอยู่ปกป้องคุณหนูไปตลอด แต่ก็อยากจะใช้เวลาช่วงสุดท้ายในชีวิตได้เฝ้ามอง

 

            มันคือความเห็นแก่ตัวสุดท้ายของเขาเอง

 

            เมื่อใดที่จับคนร้ายได้ เขาจะยอมตาย แต่ก่อนจะถึงเวลานั้น เขาอยากจะให้คุณหนูอยู่ภายใต้การปกป้องของเขา

 

            มันคือการไม่ไว้ใจใครเท่าไว้ใจตัวเอง

 

           หากแต่เวลามันเหลือน้อยเต็มที เพราะคิมคิบอมเองก็คงไม่อยู่เฉยปล่อยให้ชีวิตของคู่หมั้นตัวเองต้องอยู่อย่างนี้ ซึ่งเมื่อเวลานั้นมาถึง เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะได้ส่งมอบให้กับมือ หรือจะถูกดับลมหายใจไปแล้ว ทว่า ตราบใดที่ยังหายใจ ความต้องการของหัวใจที่ฝังลึกที่สุดกลับมีพลังกล้าแข็งกว่าที่คิด

 

            ความต้องการที่ไม่อยากให้ใครทั้งนั้น

 

            “มึงมันน่าสมเพชฮันคยอง” ความคิดของคนที่ส่งเสียงหัวเราะเย้ยตัวเอง ยิ่งนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นครั้งล่าสุด เขาเองก็ยิ่งสมเพช

 

            พูดไปเพื่อหวังให้คุณหนูเกรงกลัวไม่กล้าเข้าใกล้ แต่พอเห็นทำท่าทางรังเกียจ หัวใจกลับเจ็บปวด จนอยากจะย้อนเวลากลับไป

 

            เขาไม่อยากเห็นแววตารังเกียจที่คุณหนูมองเขาเลยสักนิด มันเหมือนว่าเขาคือสิ่งที่เน่าเฟะและโสโครกที่สุด

 

            “ก็ตั้งใจไว้แบบนั้นอยู่แล้วนี่” ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างหนักหน่วง แล้ววกกลับมามองรายงานที่เพิ่งได้รับมาเมื่อครู่

 

            ตาคมมองภาพถ่ายทุปอริยาบถของคิมคิบอม นับถือในความสามารถ หากแต่เมื่อนึกภาพคนที่เขารักและดูแลมาตลอดยืนเคียงข้างคนคนนี้...

 

            ปึ้ก

 

            มือใหญ่ก็พลิกทุกอย่างหงายลงราวกับหนีความจริง ดวงตาทั้งสองข้างหลับลงด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนที่จะสูดหายใจลึกๆ เพื่อตั้งสติ

 

            เขาต้องรีบ เขาต้องทำ เขาต้องหาให้ได้ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง และหาสถานที่หรือคนที่ไว้ใจได้เพื่อปกป้องคุณหนูฮยอกแจในยามที่เขาไม่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ เขาต้องรีบ...ก่อนที่จะหมดเวลา

 

.................................................

 

            ติ๊ก ติ๊ก ติ๊ก

 

            ภายในความมืด ดวงตาเรียวรีกำลังจับจ้องเพียงเข็มของนาฬิกาที่เคลื่อนผ่านไปทีละวินาที รู้สึกราวกับว่าการเคลื่อนตัวแต่ละครั้งมันช้าจนเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์ แต่ไม่ว่าจะพลิกกายไปทางไหนก็ไม่อาจจะข่มตาหลับ ในเมื่อสมองเอาแต่พะวักพะวงถึงใครอีกคนที่ยังไม่กลับ

 

            ทั้งที่สัญญาว่าจะกลับมากินข้าวเย็นด้วยกัน แต่...ก็ไม่รักษาคำพูด

 

            ดังนั้น แม้ฮยอกแจจะไม่อยากรอ แต่สมองกลับไม่ยอมให้หลับ หัวใจกลับทำงานหนักยามที่นึกเรื่องที่เกิดขึ้นครั้งล่าสุด

 

            คราวที่เขาทนไม่ไหว พุ่งไปอาเจียนในห้องน้ำ

 

            ความคิดที่ทำให้ใบหน้าเรียวซุกลงกับหมอน ส่ายไปมาช้าๆ อย่างหวังไล่มันออกไปจากหัว แต่ยิ่งทำก็ยิ่งนอนไม่หลับ สุดท้ายก็ได้แต่ผุดลุกขึ้นมามองนาฬิกา แล้วเม้มปากแน่น

 

            “ตีหนึ่งครึ่งแล้วนะ!” ดึกแล้วแต่ฮันคยองก็ยังไม่กลับ

 

            แกร๊ก

 

            ขวับ

 

            จังหวะนั้นเอง ฮยอกแจก็สะดุ้งเฮือก ทิ้งตัวลงนอน ดึงผ้าห่มมาคลุมโปงแทบไม่ทัน เมื่อได้ยินเสียงไขกุญแจ แล้วท่ามกลางความมืด เขาก็ได้ยินเสียงประตูเปิด ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าเบาแสนเบาที่ขยับเข้ามาข้างเตียง

 

            เขารู้ว่าอีกฝ่ายยังยืนอยู่ตรงนั้น จนค่อยๆ ลดผ้าห่มลงช้าๆ

 

            “ยังไม่นอนหรือครับคุณหนู”

 

            กึก

 

            “นายดื่มมาหรือ” แค่ลดผ้าห่มลง กลิ่นแอลกอฮอล์ก็คลุ้งเสียจนต้องเอ่ยปาก มองคนที่ยังยืนนิ่งอยู่ จนต้องหันไปเปิดไฟข้างหัวเตียง

 

            “นายเมาแล้วใช่มั้ย”

 

            ภาพใบหน้าคมเข้มที่แดงเรื่อด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ไหนจะดวงตาคู่คมที่ฉ่ำกว่าปกติ อีกทั้งกลิ่นที่ลอยฟุ้งบ่งบอกว่าดื่มมาเยอะแค่ไหนทำให้ฮยอกแจได้แต่เม้มปากแน่น เพราะตั้งแต่อยู่ร่วมห้องกันมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นฮันคยองดื่ม

 

            ไม่สิ ต่อให้ไม่เกิดเรื่องนี้ขึ้น ผู้ชายคนนี้ก็ไม่เคยเมาให้เขาเห็นเลยสักครั้ง แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น

 

            มีเรื่องอะไรที่ทำให้ฮันคยองถึงกับเมาขนาดนี้เลยหรือ!

 

ต่อค่ะ

 

            “ผมไม่ได้เมา”

 

            “โกหก!” ฮยอกแจว่าเสียงขุ่น ตลบผ้าห่มไปอีกทาง ลุกขึ้นมาชันเข่าบนเตียง แล้วเงยหน้ามองคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงด้วยแววตาพิจารณา

 

          ตาเยิ้มขนาดนี้น่ะหรือไม่เมา

 

            คำที่คนฟังก็แค่ยกยิ้มเย้ยหยัน

 

            “นั่นสินะ ผมอาจจะเมาก็ได้” แม้ฮยอกแจจะไม่เข้าใจ แต่เขากลับสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้เยาะเขา หากแต่เย้ยตัวเอง จนความสงสัยเอ่อล้นในอก อยากรู้ว่ามีเรื่องไหนที่ทำให้ผู้ชายคนนี้กลัดกลุ้มขนาดดื่มจนเมาได้ ดังนั้น ใบหน้าเรียวจึงขยับเข้าไปใกล้อีกนิด

 

            “นายเป็นอะไร” แม้จะยังจำคำพูดที่ทำให้เขาอาเจียนเมื่อคราวก่อนได้แม่นยำ แต่พอเห็นแววตาที่สะท้อนภาพของเขากำลังสั่นไหว คนที่หัวใจกำลังไม่รักดีก็ยื่นมือไปแตะที่ข้างแก้ม...แผ่วเบา

 

            “นายเป็นอะไรฮันคยอง”

 

            ทั้งคำถามที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย ทั้งสัมผัสอ่อนหวานทำให้มังกรร้ายรู้สึกถึงคลื่นอารมณ์มากมายที่ถาโถมขึ้นมาในอก มากขนาดที่เกรงกลัวว่าหากเงาสะท้อนในแก้วตาใสไม่ใช่เขา เขาจะทนได้หรือเปล่า และคำตอบของมัน...

 

            หมับ

 

            “ฮันคยอง!

 

            สองมือดึงร่างเล็กกว่ามาโอบรัดเอาไว้แน่น สัมผัสได้ถึงเนื้อตัวอุ่น บอบบาง และน่ารังแกระคนกัน อีกทั้งฤทธิ์แอลกอฮอล์ในกระแสเลือดก็คงมีมากพอให้ชายหนุ่มเอ่ยคำที่ไม่ควรพูดออกไป

 

          “ถ้าผมทำให้คุณเป็นของผมได้ก็ดี”

 

            !!!

 

            ความในใจที่ไม่ควรเอื้อนเอ่ยทำให้ชายหนุ่มร่างเล็กได้แต่เบิกตาโพลง หัวใจแทบหยุดเต้น ก่อนที่จะเต้นระรัวแรงจนหายใจแทบไม่ทัน ได้แต่มองหัวไหล่ของคนที่กอดรัดเขาเอาไว้ กับคำถามที่ว่าทำไมถึงมาพูดในเวลานี้

 

            ถ้าหานฮันคยองพูดประโยคนี้ตั้งแต่ก่อนที่พ่อแม่จะตายต่อให้ใครคัดค้านเขาก็จะไม่มีวันสนใจ แต่ทำไม...ทำไมถึงมาพูดตอนนี้ เวลานี้ ในสถานการณ์ที่เราไม่ต่างจากศัตรู จนหัวใจดวงน้อยสั่นระริก ดวงตาร้อนผ่าว รู้สึกว่าความเข้มแข็งจอมปลอมกำลังพังทลายลง

 

            แต่หานฮันคยองคงไม่ได้สติ เสียงทุ้มจึงบอกอีกว่า...

 

            “ถ้าผมไม่ใช่แค่ลูกน้องของพ่อคุณ ไม่ใช่แค่คนต่ำต้อยที่ถูกเก็บมาเลี้ยง ถ้าไม่ใช่แค่ไอ้ฮันคยองก็คงดี”

 

          ทำไมถึงพูดแบบนี้ นายต้องการอะไรจากฉัน ฮันคยอง

 

            คนฟังเปี่ยมไปด้วยความสับสน ในขณะที่ความรู้สึกมากมายที่มอบให้กับผู้ชายคนนี้ก็พรั่งพรูขึ้นมาในอก มากพอให้สองมือยิ่งสั่นระริก ทั้งยังยกขึ้นมาจะโอบกอดแผ่นหลังกว้างที่เชื่อมั่นมาตลอดตั้งแต่เด็กจนโตว่าแข็งแกร่งที่สุดในโลก

 

            ฮันคยองแข็งแกร่งกว่าพ่อ ใจดีกว่าพ่อ ตามใจเขามากกว่าพ่อ ฮันคยองเป็นผู้ชายที่เขาเคยเอ่ยปากบอกตัวเองว่ารักเหมือนครอบครัวตัวเอง แต่รุนแรงยิ่งกว่า รัก...รักจนเคยคิดว่ายอมได้ทุกอย่าง แล้วทำไมถึงต้องมาบอกกันตอนนี้

 

            “ทำไมผมถึงไม่เกิดมาเป็นคนที่คู่ควรกับคุณ”

 

            หมับ

 

            และคำถามที่ว่าทำไม ทำไม และทำไมก็แทบจะมลายหายไปสิ้น เมื่อเสียงทุ้มของคนโหดร้ายสั่นระริกไม่ต่างกัน ซึ่งมันก็มากพอให้สองมือยกขึ้นโอบกอดรอบแผ่นหลังกว้าง ยอมรับความอบอุ่นที่ตัวเองถวิลหาแต่โดยดี

 

            “ฮันคยอง” คุณหนูลีได้แต่เอ่ยเรียกเสียงสั่น เงยหน้าขึ้นหมายจะสบประสานสายตาคู่คม แล้วเขาก็ได้เห็น...แววตาที่อยากเห็นมาตลอด

 

            เขาไม่ได้ตีความผิดไปใช่มั้ย ผู้ชายโหดร้ายคนนี้รู้สึกไม่ต่างจากเขาใช่มั้ย

 

            ฮยอกแจรู้ว่ามันผิด...ผิดต่อทุกๆ คน แต่เขากลับห้ามตัวเองที่ขยับตัวเข้าไปสัมผัสริมฝีปากของอีกฝ่ายไม่ได้

 

            เขาเมาตามฮันคยองอย่างนั้นหรือ

 

          “ทำสิ ทำให้ฉันเป็นของนายสิฉันคยอง”

 

            เขาคงเมาตาม...เมามากจริงๆ

 

            ถ้อยคำกระซิบแสนอ่อนหวานที่ทำให้คนไร้ซึ่งสติยับยั้งใจรู้สึกราวกับว่ามีมือที่มองไม่เห็นฉีกทึ้งความอดทนอย่างไม่เหลือชิ้นดี สองมือที่โอบกระชับร่างน้อยยิ่งกอดแน่น มากเสียจนรับรู้ได้ถึงไออุ่นของกันและกัน ขณะที่ริมฝีปาก...ก็โจนจ้วงลงสู่กลีบปากสีสดสวย

 

            ริมฝีปากที่ฉีกกระชากทุกข้อห้ามในตัวเขาจนกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

 

            จูบที่ฮยอกแจควรรังเกียจ แต่เขากลับ...ตอบรับอย่างยินยอม

 

            จูบร้อนที่เริ่มต้นจากปากแตะปาก ก่อนที่จะกดแนบจนแนบแน่น สัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นและหวานหอมราวต้องมนต์ จนหนุ่มลูกครึ่งต้องเลื่อนมือมาจับที่ท้ายทอย เพื่อส่งมอบความปรารถนาในใจผ่านสัมผัสที่กำลังทวีความร้อนแรงมากขึ้นทุกที

 

            ไม่ว่ากี่ครั้ง ริมฝีปากนี้ก็ทำให้ลืมเลือนทุกอย่างอยู่เสมอ

 

            กลีบปากหอมหวานที่อดใจไม่ไหวจนต้องส่งปลายลิ้นไปลิ้มลอง ไล่จากปากล่าง แตะปากบน สลับกับดูดเม้มเบาๆ จนสัมผัสได้ถึงแรงสั่นไหวของคนในอ้อมกอด หากแต่ไม่ปัดป้อง ไม่ปฏิเสธ มีเพียงเนื้อตัวสั่นเทาจนน่าตอกย้ำความเป็นเจ้าของลงไป จนฮันคยองสอดปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากอุ่น แตะเข้าที่ลิ้นนิ่มไม่ประสา เกาะเกี่ยวจนรู้สึกถึงความหวานหอมที่ทำให้มัวเมายิ่งกว่าแอลกอฮอล์ฤทธิ์แรง

 

            เขาต้องการมากกว่านี้ อยากได้มากยิ่งกว่านี้

 

เจอกันที่บล็อกค่ะ



 







 

 

ต่อจาก NC

 

            “แฮก แฮก...แฮก”

 

            “ฮื่อ...แฮก...”

 

            ทั้งห้องเหลือเพียงเสียงหอบหายใจ และเสียงของผิวเนื้อชื้นเหงื่อที่สัมผัสเข้าหากัน จากนั้นฮยอกแจก็ต้องสะดุ้งยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

 

            จุ๊บ

 

            จูบที่แนบลงบนหน้าผากกับอ้อมกอดที่รัดร่างของเขาไม่ยอมปล่อย

 

            แม้จะไม่มีคำพูดใดๆ จากคนเมา แต่ทำไมเขากลับสัมผัสความรักได้มากมายเสียจนไม่กล้าขยับตัว

 

            หากขยับ มันอาจจะเหลือเพียงภาพฝันที่จินตนาการไปเอง

 

            ตอนนี้ฮยอกแจไม่รู้จริงๆ ว่าค่ำคืนนี้เกิดขึ้นจากอะไร...แอลกอฮอล์หรือ...ความรัก...

 

...............................................

 

            ครบค่ะ อัพที่เหลือไปเลยเนอะ (แกอย่าเนอะเมย์ แกหายหัวไปทั้งอาทิตย์) เมย์บอกแล้วว่าคู่นี้ต้องเมาก่อนถึงได้กัน ประเภทกำแพงพังนั่นแหละค่ะถึงจะต่างฝ่ายต่างยอม แต่จริงๆ แล้ว ฮยอกเองก็รักเกิงมากนะคะ คนที่ทั้งรักมาก แค้นมาก แต่พอได้ยินถ้อยคำที่อยากฟังมาตลอด ทุกอย่างก็พังครืนลงต่อหน้า แต่ยังไงเขาก็ตั้งใจแบบนั้นอยู่แล้ว เสียตัวไปแล้วจะอีกกี่ครั้งก็เหมือนกัน และครั้งนี้ก็เป็น NC แรกจริงๆ ค่ะ

            เมย์บ้าหรือเปล่าไม่รู้ นี่เขียนไปน้ำตาหยดแหมะๆ คัดจมูกหายใจไม่ออก ทั้งที่ตอนนี้ไม่ได้เศร้าเลยนะ แต่เขียนแล้วฟืดฟาดเฉยเลย สงสารทั้งเกิงทั้งฮยอกล่ะมั้ง รักกันทั้งคู่ แต่แสดงออกให้กันและกันรับรู้ไม่ได้

            อ้อ พูดถึงน้ำตา เมย์ร้องไห้ในซุปเปอร์แคมป์ไปสามรอบล่ะ รอบแรกตอนที่เปิดขึ้นมาแล้วบอกว่าเอสเจผ่านอะไรมาบ้าง น้ำตานี่ซึมปริ่มๆ จะหยาดแล้ว ต่อมาตอนที่อุคพูดว่ากำลังจะเข้ากรม คือร้องจนน้องต้องหันมากอดไหล่ (แต่หยุดร้องเพราะอีพี่เย่นั่นแหละค่ะ) ต่อมาก็คงเหมือนเอลฟ์ทั้งคอน ร้องตอนที่เปิดคลิปเซอร์ไพรส์ เมย์ชอบเอสเจมาตั้งแต่ต้นปี 52 ค่ะ แต่เริ่มเขียนฟิคตอนพ.ย. 52 อาจจะไม่ได้เริ่มต้นมาพร้อมผู้ชายกลุ่มนี้ แต่รักมากจริงๆ เอสเจให้อะไรเมย์มามากกว่าแค่ความรักระหว่างแฟนคลับกับศิลปิน ทุกวันนี้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ หลายคนที่รักมากยิ่งกว่าเพื่อนร่วมรุ่นก็รู้จักกันผ่านเอสเจ หลายปีที่เรายังดูคอนด้วยกัน และทุกวันนี้ก็ยังเป็นแบบนั้น ถ้าเมย์มีความสามารถเดียวคือการเขียนฟิค ก็ขอทิ้งท้ายในฟิคทุกครั้งว่ารักเอสเจ รักซูจูมากค่ะ

            เอาล่ะไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #9218 Daisy.p (@Ponyploy0826) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 05:40
    ทำไมมันดีต่อใจขนาดนี้
    #9218
    0
  2. #7649 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 10:05
    เมื่อไหร่จะรู้ความจริงงงงง
    #7649
    0
  3. #6957 e_MAPIs (@mapiiky) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 22:44
    นี่เพราะรักใช่ไหม๊ไม่ใช่เพราะเมา เมื่อไรจะเข้าใจกันซักทีนะคู่นี้
    #6957
    0
  4. #6745 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 16:46
    อ่านไปน้ำตาไหลไป จะทรมานกันละกันไปถึงไป (;_____;)
    #6745
    0
  5. #6442 nankihae (@nankihae) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 10:38
    เศร้ามากกกก เกิงเลิกปากแข็งเถอะนะ
    #6442
    0
  6. #5616 Pat_SuJu13 (@kimjisun) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 21:30
    กว่าคู่นี้จะได้กันต้องเมาก่อน เมาทั้งไข้ เมาทั้งเหล้า อีกคู่นั้นก้ไปลิ่วๆเลย
    #5616
    0
  7. #5529 md_dbsg_sj (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 00:36
    เค้ารักพี่เมย์นะ โอ๋ๆ ไม่ร้องๆ ปลอบพี่เมย์ทั้งๆที่ในซุปแคมก็น้ำตาพรากเป็นสายเหมือนกัน จะบอกว่าร้องหลายรอบมากกกกกกกกก ถึงพี่เมย์จะเริ่มรักเอสเจช้ากว่าเค้า แต่เค้าเชื่อว่าพี่เมย์รักอปป้าไม่ได้น้อยไปกว่าเค้าเลย ขอบคุณที่ยังรักเอสเจอยู่ อย่าทิ้งกันไปไหนนะคะ เค้าก็จะอยู่กับอปป้า กับพี่เมย์แบบนี้ไปเรื่อยๆ เข้าเรื่องกันดีกว่า จะบอกว่า น้ำตาไหลค่ะ สงสารพี่ฮันจับใจ คือต้องฝืน ต้องทน ต้องแบกรับอะไรอีกมากมายไว้ รักก็พูดไม่ได้ ทรมานเหลือเกิน แถมยังต้องทนเห็นคนที่ตัวเองรักเจ็บปวดอีก ปกป้องด้วยชีวิต คือโคตรพระเอกจริงๆ รักเหลือเกิน อยากให้ลงเอยกันเร็วๆ สงสารพี่ฮันจริงๆ
    #5529
    0
  8. #5280 baimon_hana (@baimon-hana) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 11:40
    อ้ากกกกกกก ในที่สุดคู่นี้ก็มา!!! ฮือออออ อ่าน nc ตอนนี้แล้วเศร้าจัง อยากให้รู้ตัวคนร้ายเร็วๆว่าใครที่ทำร้ายฮยอก ฮืออออ สงสารฮยอก T^T
    #5280
    0
  9. #5257 coolchocolate (@coolchocolate) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 13:01
    งื้ออออ พอเมาแล้วหลุดหมดเลย เมาบ่อยๆได้ไหมคะ แต่พอตื่นแล้วหวังว่าป๋าจะไม่หนีหน้าเหมือนคราวก่อนตอนที่ไม่สบายนะ
    #5257
    0
  10. #5184 Hug_U (@mygreatday) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 13:08
    อย่างน้อยฮยอกก็คงสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของเกิง
    ความรู้สึกจริงๆ ที่ต้องปิดบังเอาไว้ตลอด
    แต่ทำไมไม่แฮปปี้ล่ะ ที่อยากรู้คือหลังจากนี้
    เกิงจะกลับไปทำตัวแบบเดิมมั้ย แล้วฮยอกล่ะ
    ถ้าคิบอมเข้ามา จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ㅠㅠ
    #5184
    0
  11. #5160 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 07:44
    คือแม้จะเหมือนหวานแต่มันก็เศร้านะ ความรักที่ไม่สามารถเปิดเผยได้
    รัก...ทั้งๆที่ไม่ควรจะรัก
    รัก...ยิ่งกว่าชีวิตของตัวเอง
    รัก...แต่ต้องทำร้ายอีกฝ่ายทั้งที่ใจก็เจ็บไม่แพ้กัน
    และรัก...ที่รับรู้ได่แค่ตอนมี่ไม่มีสติ
    แล้วเรื่องของเรื่องคือเมื่อฮันมีสติแล้วเรื่องจะเป็นยังไงต่อ ฮันเลือกที่จะยอมรับความรู้สึก หรือเลือกที่จะทำร้ายฮยอกต่อไป อันนี้ก็ไม่รู้อ่านะ แต่ไม่อยากจะยอมรับเลยว่าใจมันรู้สึกไปอย่างหลังอ่ะ ไม่ดีเลย

    อ้อ พี่เมย์ พี่เมย์เขียนชื่อป๋าผิดใช่ไหม ตอนประโยคคำพูดของฮยอกที่เป็นตัวอักษรสีเข้มน่ะค่ะ
    #5160
    0
  12. #5155 ~..K_minhae..~ (@dear_kaew) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 23:32
    ไม่รู้จะบรรยายถึงตอนนี้ยังไงดี
    แต่มันรู้สึกอบอุ่นแฮะ
    เผยความรู้สึกออกมาสักทีนะ ??
    #5155
    0
  13. #5120 แพ้เหงือกกับกราม (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 22:56
    งื้อออ ฉันก็รักของฉันนนน อ่อนโยนจริงๆๆ

    งี้บอมมาขอจะทำไงอ่า
    #5120
    0
  14. #5092 jureen (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 07:44
    ฮยอกแจน่าจะรู้แล้วสินะว่าตอนเกิดเหตุการณ์ไม่ใช่หานเกิง นี่ขนาดว่าเมานะยังนุ่มนวลอบอุ่นซะ
    #5092
    0
  15. #5090 ELFishy (@heechulpim) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 18:04
    งื๊ออออ  nc อ่อนโยน ฟิน~~
    ขอบคุณที่ฮันกินเหล้า กินเหล้าแล้วอ่อนโยน น่าจะให้ฮยอกมอมตั้งนานละ 5555
    #5090
    0
  16. #5089 Devil's ZaZaMo [Rose] (@zheza-moo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 16:10
    ฮือออออ คู่นี้ ทำเอาปวดตับปวดไตไม่รู้เท่าไหร่ ลุ้นจริงๆ
    #5089
    0
  17. #5088 ' b a b y f h k (@film_za) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 13:53
    ถ้าเมามา แล้วจะอ่อนโยนขนาดนี้ ถ้ากำแพงที่กั้นไว้ จะพังทลายขนาดนี้ ก็กินมันทุกวันเถอะค่ะ ถ้าตื่นมาแล้วเย็นชาใส่นี่จะแช่งให้ฮยอกเกลียดเลยนะ
    #5088
    0
  18. #5087 boombim (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 13:31
    ตอนเมาแล้วกำแพงแหลกละเอียดนี่ละมุนเชียวนะพี่ฮัน พอสติมาครบก็ทำตัวให้ดีล่ะ ได้คุณหนูไปแล้วอย่ามาทำตัวแอ๊บโหดร้ายทิ้งขว้างนะ ไม่งั้นจะด่าไม่ยั้ง! 555
    #5087
    0
  19. วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 13:19
    เอาเหล้าให้ฮันอาบแทนน้ำไปเลยค่ะ ถ้าจะเมาแล้วอ่อนโยนได้โล่ห์ขนาดนี้
    หลังตื่นขึ้นมาจะเป็นไงล่ะเนี่ย ถ้ากลับไปเย็นชาเหมือนเดิมฮยอกจะเจ็บขนาดไหนก็ไม่รู้ T_T

    PS. ฉากอัศจรรย์นี่ดีงามจริงๆค่ะ อ่านแล้วอ่อนโยนจนน้ำตาคลอ TT_TT
    #5086
    0
  20. #5085 Por'z Chanprateep (@chuagporz) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 05:14
    คู่อื่นนี่เมาแล้วรุนแรงขาดสติแต่คู่นี้เมาแล้วอ่อนโยนนุ่มนวล อยากรู้ว่าเกิงจะช็อคแค่ไหนที่ตื่นมาแล้วเห็นสภาพตัวเองกับฮยอก ได้ฮยอกแล้วก็อ่อนโยนกับฮยอกบ้างนะป๋านะ
    #5085
    0
  21. #5084 engtyeng (@engsung) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 00:58
    ทำไมมาร้องไห้กับทอร์คพี่เมย์นะ
    รักพี่เมย์ รักฟิคพี่ รักเอสเจ ขอบคุณนะคะ 
    #5084
    0
  22. #5083 noparat (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 20:26
    ฮันคยองอ่อนโยนกัฮยอกแจมากเลยนะ อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไป
    #5083
    0
  23. #5082 makthitinon (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 19:02
    ตายละฟินมากกกก!!!! ชอบคู่นี้มากกกกว่าคู่ดงแฮอีอะ...วันๆไม่ทำไรอ่านแต่นิยายผมอ่านมาหลายเรื่องนะแต่ผมต้องเปิดนิยายของพี่เมย์อ่านก่อนตลอดอะติดจนวันๆไม่ทำไรเลยด้วยอ่านนิยายอย่างเดียวเลยอะ
    #5082
    0
  24. #5081 jureen (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 18:52
    อืม เราอ่านแต่ฟิคsjนะ ฮีกะฮยอก

    จร้า เราก้อร้องไห้ในsupercamp ให้กะเฮ ฮยอก และพีคสุดตอน surprise

    ตอนนี้ยังฟินอยู่ย และ ฟินหนักวันนี้ที่ฮยอกแจเป็นของฮันสักที

    เอ๋ หรือ ันตกเป็นของฮยอก 555555
    #5081
    0
  25. #5080 cerberus (@khontharos) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 18:50
    เป็นncที่หน่วงมากๆๆ
    #5080
    0