[SJ] I Will Protect You ชีวิตนี้เพื่อนาย [KiHae HanHyuk]

  • 98% Rating

  • 15 Vote(s)

  • 672,146 Views

  • 9,510 Comments

  • 4,981 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,167

    Overall
    672,146

ตอนที่ 59 : ตอนที่ 54 ปัจจุบันที่สำคัญกว่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    24 มี.ค. 60


ตอนที่ 54 ปัจจุบันที่สำคัญกว่า

 

 

 

            ในขณะที่อีกฟากหนึ่งของโซล คนสองคนกำลังนอนหันหลังให้กัน อีกฟากหนึ่ง คนอีกสองคนก็ยังเข้าหน้ากันไม่ติด โดยเฉพาะหานฮันคยองที่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ตั้งแต่กลางวัน จวบจนค่ำมืด ชายหนุ่มก็ยังคิดไม่ตกว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี

 

            เขาให้คำตอบกับคุณหนูไม่ได้ แต่เขาก็ไม่อาจจะทำตัวร้ายกาจใส่คุณหนูได้อีกเช่นกัน

 

            ตอนนั้นที่เขาจับคุณหนูฮยอกแจล่ามโซ่และติดกล้องในห้อง ส่วนหนึ่งก็เพื่อไม่ให้ฆ่าตัวตาย บวกกับที่อีกฝ่ายจงเกลียดจงชังเขา ไม่ว่าทำอะไร ก็คิดว่าเขาเลวร้ายอยู่แล้ว แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนกัน...คุณหนูคนเดิมกลับมาแล้ว

 

            คนที่กำลังร่ำร้องขอเพียงคำตอบเดียวแล้วจะเชื่อใจเขาทุกอย่าง แต่...ทำไม่ได้

 

            ฮันคยองสาบานแล้วว่าจะเป็นผู้ชายที่ข่มขืนคุณหนูเอง เป็นตัวร้ายในสายตาทุกคน เป็นคนที่อีกฝ่ายเกลียดชัง แต่เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ทำไมถึงต้องกลับมายังทางแยกที่คุณหนูอาจจะหันมารักเขาเหมือนในวัยเด็ก

 

            เขาทำอะไรผิดไปหรือ เขาเล่นละครไม่สมบทบาทหรือเปล่า อะไรที่ทำให้คุณหนูฮยอกแจลังเลว่าเขาเป็นผู้ร้ายคืนนั้นหรือไม่

 

            คุณหนูจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงไม่ถามซ้ำๆ แบบเมื่อเช้า

 

            “เฮ้ออออ”

 

            “ถึงจะถอนหายใจทั้งคืนก็ไม่ช่วยอะไรหรอกนะครับ” คยูฮยอนว่ามาจากอีกมุมของห้องทำงานที่ทำให้มังกรตัวโตที่หมกตัวอยู่แต่ในห้องนี้ นับตั้งแต่มั่นใจว่าฮยอกแจสงบด้วยฤทธิ์ยาหันไปมองหน้า ใบหน้าคมเคร่งขึ้นกว่าเดิม บ่งบอกว่าไม่ต้องการความคิดเห็น แต่คนสนิทก็ยังว่าต่อ

 

            “คุณปิดมันไม่มิดหรอกครับ ไม่มีทางปิดมันมิด”

 

            แม้ไม่ได้ถาม ฮันคยองเองก็รู้ว่าที่อีกฝ่ายหมายถึงมันคืออะไร...ความรู้สึก รัก ที่มีต่อคุณหนูลีฮยอกแจ

 

            “ฉันปิดมันมาได้เป็นเดือนๆ”

 

            “แต่ถ้าหลุดออกมาสักครั้งก็ไม่มีประโยชน์ที่จะปิดต่อไป” คยูฮยอนตอบกลับ ไม่เห็นด้วยที่เจ้านายตัดสินใจทำแบบนี้ไป แม้คุณหนูลีในคืนนั้นจะพูดเต็มปาก แต่ทำไมเจ้านายไม่ให้คุณหนูเลือกอีกครั้งล่ะ

 

            บอกความจริงแล้วให้คุณหนูเลือกเองซะ...คำตอบอาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้

 

            “ยังไงคุณหนูก็ต้องแต่งกับคิมคิบอมตามความปรารถนาของนายใหญ่ ฉันไม่มีสิทธิ์ตั้งแต่ต้น”

 

            “แต่นายใหญ่ตายแล้ว...”

 

          “โจวคยูฮยอน!!! ระวังปากเอาไว้บ้าง!

 

            ทว่า ยังไม่ทันที่คนสนิทจะแสดงความคิดเห็น หนุ่มลูกครึ่งก็ตวาดออกมาอย่างโกรธจัด ที่ทำให้คนพูดเงียบเสียงลง

 

            “ต่อให้นายใหญ่จะตายแล้ว แต่ฉันจะไม่ขัดคำสั่งเด็ดขาด!

 

            “แม้ว่าจะเป็นความสุขของคุณกับคุณหนูงั้นหรือครับ”

 

            ตึง!

 

            ทันใดนั้น เก้าอี้ที่ฮันคยองนั่งอยู่ก็ล้มโครมไปด้านหลัง เมื่อเจ้าของผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ตาคมเย็นเฉียบราวกับว่าจะคว้าปืนมายิงคนสนิทได้ทุกเวลา มันแสดงให้เห็นว่าคนที่นิ่งอยู่เสมอ ไมได้นิ่งอย่างที่เห็น และตอนนี้ก็กำลัง...โกรธจัด

 

            “ฉันจะไม่มีวันทรยศเจ้านาย จำเอาไว้ให้ดี”

 

            คนพูดก้าวออกจากห้องราวกับพายุ จนเสียงปิดประตูดังก้องไปทั่ว ทว่า ฮันคยองไม่สนใจ ร่างสูงก้าวอาดๆ ออกจากห้อง ดวงตาราวกับจะฆ่าคนได้ ยิ่งนึกถึงคำของคนสนิท เขาก็ยิ่งโกรธ เพราะสิ่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเขาคือ...คำสั่งของผู้มีพระคุณ

 

            หากเจ้านายปรารถนาให้คุณหนูฮยอกแจหมั้นหมายและแต่งงานกับคิมคิบอม มันก็ต้องเป็นตามนั้น ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะเปลี่ยนแปลงมัน แม้คนสั่งจะไม่อยู่ในโลกนี้แล้วก็ตาม

 

            ถ้าเขาไม่ทำตามก็คงเป็นแค่คนทรยศอย่างที่ทุกคนครหาเท่านั้นเอง

 

            กึก

 

            ความคิดของคนที่หยุดยืนอยู่บนทางเดิน กำสองมือเข้าหากันแน่น

 

            “อย่าลังเลฮันคยอง อย่าลังเลเด็ดขาด”

 

            คนพูดสูดหายใจเข้าลึกๆ ระงับความเดือดดาลเมื่อครู่เอาไว้ แล้วเงยหน้าขึ้นมองฟ้าที่มืดมิด บ่งบอกว่าเขาทิ้งคุณหนูลีฮยอกแจเอาไว้นานแค่ไหนแล้ว รู้ตัวว่าต้องกลับห้อง แม้จะไม่อยากแค่ไหน แต่เขาต้องกลับไปดูให้แน่ใจว่าคนสำคัญที่สุดจะปลอดภัย

 

            “นายครับ ผมทำถูกแล้วใช่มั้ย”

 

            ชายหนุ่มกระซิบถามความมืดรอบตัว ก่อนที่จะหลับตาลง เพื่อรวบรวมแรงให้หมุนตัวกลับไปยังห้องนอนของตัวเองอีกครั้ง เพื่อพบว่าทั้งห้อง...เงียบสนิท

 

            ข้าวของบางส่วนยังระเกะระกะเต็มพื้น แต่ดีหน่อยที่คนบนเตียงยังคงหลับสนิท ให้คนที่แทบไม่มีเวลาพักหายใจลอบถอนหายใจหนักๆ ก้าวเข้าไปชิดริมเตียง มองฝ่าความมืดไปยังร่างบอบบางที่หายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

 

            ใบหน้าขาวยังคงซีดเซียวไม่ต่างจากที่อาละวาดไปเมื่อเช้า จนมือใหญ่ยื่นออกไปหมายจะแตะต้องที่ข้างแก้มใส แต่...สองมือกลับนิ่ง

 

          อย่าแตะต้องมากกว่านี้ อย่า...ให้มันไปไกลเกินกว่านี้

 

            ดังนั้น ชายหนุ่มจึงตั้งใจจะชักมือกลับ

 

            “ยอมกลับมาแล้วหรือ”

 

            กึก

 

            คนที่คิดว่าหลับลืมตาขึ้นมอง เสียงใสไม่มีวี่แววของคนง่วงงุนเลยสักนิด จนดวงตาสองคู่สบประสานกัน ก่อนที่ฮยอกแจจะหลับตาลงอีกครั้ง บอกด้วยน้ำเสียงเบาหวิว

 

            “ขอโทษที่ยึดห้อง ขอโทษที่อาละวาด ขอโทษที่ทำให้ลำบากใจ” คนฟังขมวดคิ้วทันที แต่เขายังเงียบ มองอีกฝ่ายที่พลิกตัวนอนตะแคงข้างหันหลังให้

 

            “นอนสิ นี่เตียงของนาย” คำที่ฮันคยองเลือกจะไม่โต้ตอบ เพราะการเห็นคุณหนูกลับมาเป็นเหมือนเดิมย่อมดีกว่าน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเมื่อเช้า ดังนั้น ร่างสูงจึงหมุนตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วกลับมาล้มตัวลงนอนบนเตียงอีกฝั่งเงียบๆ แม้จะรู้ว่านี่คงเป็นอีกคืนที่นอนไม่หลับก็ตาม

 

            ทว่า...

 

            ฟึ่บ

 

            “คุณหนูคิดจะทำอะไร!

 

            ทันใดนั้น คนที่นอนหันหลังให้กลับพลิกขึ้นมาบนตัว จนเปลือกตาเปิดขึ้นอีกครั้ง มองวงหน้าเรียวรีที่ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา ก่อนที่ฮยอกแจจะบอกเต็มเสียง

 

          “ฉันกำลังเริ่มมองแค่ปัจจุบัน”

 

            ปัจจุบันที่จะไม่ยอมให้มันจบแค่นี้แน่!

 

ต่อค่ะ

 

            “คุณหมายความว่ายังไง”

 

            มังกรร้ายในสายตาใครๆ ถามด้วยน้ำเสียงเข้มจัด มองคนที่คร่อมทับอยู่เหนือร่างของเขา ซึ่งเพียงแค่ออกแรงนิดเดียว คุณหนูลีก็คงปลิวลงมาเท่านั้นเอง แต่ร่างสูงก็นอนนิ่ง รอฟังคำตอบจากคนที่ยังยิ้มบาง จากนั้นก็ส่ายหน้าช้าๆ

 

            “นายไม่จำเป็นต้องรู้หรอก”

 

          ถ้าอดีตมันรื้อฟื้นไม่ได้ งั้นก็มองหาแต่อนาคตสินะหมอ

 

            คำพูดของคิมเยซองยังดังก้องอยู่ในหัว และมันบอกเป็นกำลังใจที่ทำให้ลีฮยอกแจกล้าตัดสินใจทำแบบนี้ เพราะในเมื่อไม่มีใครยอมย้อนอดีตไปกับเขา ไม่มีใครยอมเล่าเรื่องคืนนั้นให้เขาฟัง เขาก็จะคงมองแต่เวลานี้ วินาทีนี้ จะมองผู้ชายคนนี้ด้วยสายตาที่เป็นปัจจุบัน คนที่แสดงออกว่าห่วงใยเขาที่สุด

 

            หากลีฮยอกแจเป็นแค่เชลย งั้นหานฮันคยองจะสนใจเชลยอย่างเขาทำไม

 

            เมื่อฮยอกแจมีเวลาคิดคนเดียวทั้งวัน เขาก็พบว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าไม่น่าใช่พียงเพราะเกรงว่าเขาจะเป็นอันตราย แล้วอีกฝ่ายจะเสียผลประโยชน์ คนที่อุ้มพาเขากลับห้องคนนั้นสามารถยืนยันตัวตนผู้ชายที่เขารักให้สลักแน่นในใจมากกว่าเดิม

 

            ความห่วงใย ความห่วงหาอาทร และความอ่อนโยนยังซ่อนอยู่ภายในส่วนลึกของหัวใจคนคนนี้ เขาแค่ต้องมุ่งหน้าหาให้เจอเท่านั้นเอง

 

          ขอโทษนะครับพ่อ ขอโทษนะครับแม่ ถ้าฮยอกแจตัดสินใจผิดก็ขอโทษ แต่ฮยอกแจอยากเชื่อสิ่งที่ใจฮยอกแจบอก

 

            “ผมไม่มีเวลาเล่นกับคุณหรอกนะ”

 

            “ฉันก็ไม่ได้เล่น” ร่างเล็กว่า มองเข้าไปในดวงตาคู่คมที่แสนเรียบเฉย มองลึกเข้าไปอย่างหวังว่าจะเห็นความรู้สึกอะไรใต้กำแพงแข็งกล้านั้น แต่ถึงแม้จะมองไม่เห็น แต่คุณหนูลีก็ยังไม่ล้มเลิกความพยายาม และเขาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะทำยังไงเพื่อเผยความรู้สึกของคนคนนี้ออกมา

 

            สิ่งหนึ่งที่ฮันคยองเคยบอกให้ทำ แต่เขาทำไม่ได้ และวันนี้...ฮยอกแจจะทำมัน!

 

            พรึ่บ

 

            ความคิดของคนที่กระชากผ้านวมออกไปที่ปลายเท้า จากนั้น ร่างเล็กก็ขยับตัวลงมาที่หน้าขาของอีกฝ่าย พยายามใช้ต้นขากดสะโพกฮันคยองเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าหากอีกฝ่ายหนี...เขาก็แทบไม่มีโอกาสได้ตามเลย

 

            และคืนนี้จะต้องไม่มีใครหนี

 

            ลีฮยอกแจจะไม่หนีเพราะความหวาดกลัว

 

            หานฮันคยองก็ต้องไม่หนีเขาไปเหมือนกัน

 

            หมับ

 

            “คุณหนูรู้ตัวมั้ยว่าทำอะไรอยู่!

 

            ทันใดนั้น ฮันคยองก็คำรามออกมาจากลำคอ มองคนที่จู่ๆ ก็เอื้อมมือมาคว้าเข้าที่เป้ากางเกงของเขาอย่างรวดเร็ว มือใหญ่ก็เอื้อมไปหมายจะบอกให้หยุด แต่คนตัวเล็กแทรกขึ้นมาก่อน

 

            “กลัวหรือไง”

 

            “ทำไมผมต้องกลัว”

 

            แม้ในใจจะหวาดกลัวการกระทำของคุณหนู แต่หานฮันคยองยังคงสวมบทผู้ร้ายที่ถามกลับเสียงเย็นชา แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฮยอกแจหยุด เพราะมือขาวกำลังนวดคลึงส่วนนั้นช้าๆ เพื่อเป็นการปลุกเร้าอารมณ์ ขณะที่กล้ำกลืนความหวาดกลัวจากสิ่งที่เรียกว่าเซ็กส์ลงคอ

 

          ไม่ ถ้าเป็นผู้ชายคนนี้ เราต้องทำได้สิฮยอกแจ

 

            ผู้ชายคนที่ไม่เหมือนคืนที่แสนเลวร้าย คนที่ไม่ได้จับเขาเอาหัวกดพื้น แล้วกระโจนจ้วงเข้ามาในร่างกายจนเลือดไหลเป็นทาง ฮันคยองคนนี้ไม่ใช่ฮันคยองคนนั้น จนสองมือก็ปลดกางเกงอีกฝ่าย

 

            “เพราะนายจะหนีไปเหมือนทุกครั้ง”

 

            “ฮึ คุณอย่าลืมสิว่าคุณกำลังจะแต่งงานกับคิมคิบอม นึกเปลี่ยนใจเกิดคันขึ้นมาหรือไง” ฮันคยองว่าด้วยน้ำเสียงติดเยาะ อย่างน้อยคำพูดพวกนี้ก็ไม่ทำร้ายร่างกายอีกฝ่าย และมันได้ผลทุกครั้ง เดี๋ยวคุณหนูเองก็คงน้ำตารื้น แล้วก็ลงจากตัวเขาด้วยความโกรธ แต่...

 

            “อืม ฉันคิดว่าคงยังไม่แต่งอีกนาน และฉันก็เรียนรู้ความรู้สึกแบบนี้แล้วด้วย นายก็ต้องรับผิดชอบอารมณ์ของฉันสิ แล้วถ้าอยากจะด่าว่ามั่ว ว่าร่านก็เอาเลยฉันไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว” นั่นคือสิ่งที่ฮยอกแจบอกออกไป ดวงตาเรียวรีฉายแววมุ่งมั่นว่าจะไม่เปลี่ยนใจ และมันเป็นการบอกผู้ชายอีกคนว่าต้องหยุด

 

            หมับ    

 

            “คุณหนู!

 

            “นายเคยบอกให้ฉันทำเองไม่ใช่หรือไง”

 

            “ทำอะไร ผมไปสั่งคุณตอนไหน!” คนตัวโตจับแขนเล็กเอาไว้มั่น มองตาเพื่อบอกให้หยุด แต่เจ้าตัวไม่รู้เลย...ไม่รู้จริงๆ ว่าดวงตาเรียบเฉยมันกำลังสั่นสะท้านแค่ไหน

 

            ใครเล่าจะทนได้เมื่อถูกคนที่รักสัมผัสตัว

 

            แววตาที่ฮยอกแจกำมือแน่น ก้อนเนื้อในอกสั่นสะท้านอย่างไม่น่าเชื่อ เขาคิดว่าเขาเห็นนะ คนที่ตื่นตระหนกกับการกระทำของเขา แล้วผู้ชายคนนี้จะใช่คนที่ข่มขืนเขาได้ยังไง นั่นทำให้ลีฮยอกแจมีกำลังใจที่จะทำสิ่งต่อจากนี้

 

            “นายลืมหรือ...งั้นฉันทบทวนความจำให้”

 

            ฟึ่บ

 

            จังหวะนั้นเองที่ฮยอกแจเป็นฝ่ายโน้มตัวลงไปสัมผัสเข้าที่ริมฝีปากได้รูปอย่างรวดเร็ว ซึ่งแม้จะเป็นเพียงปากแตะปาก แต่มันก็มากพอให้คนได้รับช็อก ร่างสูงที่ไม่เคยทานทนสัมผัสของคุณหนูตัวน้อยได้อยู่แล้วเผลอบีบข้อมือร่างเล็กแน่นขึ้น แต่ฮยอกแจไม่สนใจ ลิ้นเล็กๆ พยายามเลียเข้าที่ริมฝีปาก ปลุกปั่นทุกความรู้สึกให้ผู้ชายคนนี้ระเบิดออกมา

 

            สัมผัสที่กำลังไปปลดล็อกความรู้สึกต้องห้ามของหานฮันคยอง!

 

            “คุณหนู หยุด!” เสียงทุ้มห้าม แต่การเปิดปากก็เหมือนเป็นหนทางให้ลิ้นอุ่นสอดแทรกเข้าไปด้านใน พยายามอ้อนวอนขอสัมผัสที่ทำให้มังกรร้ายกำลังจะหมดสิ้นความอดทน

 

            เมื่อเคยสัมผัสความอ่อนหวานครั้งหนึ่งแล้วก็รังแต่จะต้องการมากขึ้น และครั้งนี้ เมื่อดอกฟ้าโน้มกิ่งก้านลงมาหา คนที่เฝ้ามอง เฝ้าดูแลมาตลอดเป็นสิบปีจะทนได้ยังไง

 

          แข็งแล้ว

 

            ฮยอกแจกระซิบบอกตัวเองอย่างโล่งอกที่เขาทำมาถึงขั้นนี้ ขณะที่ปล่อยร่างกายให้เป็นไปตามกระแสธรรมชาติ เขาไม่ได้กลัว ไม่ได้ตัวสั่น ไม่ได้คิดถึงเรื่องเลวร้ายในวันนั้นเลย จนเป็นฝ่ายเกาะเกี่ยวลิ้นเข้าหา ดูดปากอีกฝ่ายอย่างร้องขอ และนั่น...

 

            หมับ

 

            “อื้อ!!!” หนุ่มลูกครึ่งลืมเลือนแทบจะทุกอย่างเมื่อปากเล็กๆ พยายามอย่างหนักหน่วง เพราะเขาเป็นฝ่ายขยุ้มกลุ่มผมนุ่มแล้วดึงเข้าหาตัว ปากที่เคยรองรับเป็นฝ่ายรุกไล่เข้าหาแทน ปลายลิ้นอุ่นร้อนเกี่ยวกระหวัดกลับไป จนฮยอกแจร้องในคอ มือเล็กก็ยังคงพยายามนวดคลึงส่วนล่างอย่างไม่ประสา

 

            หากแต่การไม่ประสาเนี่ยล่ะที่ทำให้มังกรร้ายแทบจะทนไม่ไหว!

 

            “อื้อ!...เฮือก....ฮื่อ...”

 

            จากที่ฮยอกแจอ้อนวอนขอให้จูบกลับในทีแรก ตอนนี้ร่างเล็กกำลังเว้าวอนขออากาศหายใจ เมื่อฮันคยองรุกไล่กลับอย่างหนักหน่วง จนเสียงจูบดังก้องไปทั่วทั้งห้อง น้ำใสไหลเลอะขอบปาก อีกทั้งมือใหญ่ยังสอดลึกเข้ามาใต้เสื้อนอน ลูบไล้บั้นเอว แต่ทำให้ร่างเล็กแทบจะผวาเฮือก มือที่จับเป้ากางเกงยิ่งบีบแน่นกว่าเดิม

 

            จูบร้อนยังคงดำเนินอย่างหนักหน่วงที่ทำให้คนได้รับแทบจะขาดอากาศจริงๆ แต่ฮันคยองก็ยังปล่อยปากออกเพียงครู่ให้อีกฝ่ายหอบอากาศเข้าไป แล้วโจมตีอีกครั้ง...อีกครั้ง...

 

            ร่างเล็กหอบหายใจจนแผ่นอกสะท้านขึ้นลง ขณะที่มือยังทำหน้าที่ปลดเปลื้องกางเกงออกไปจากกายอีกฝ่าย และเพราะฮันคยองกำลังมัวเมากับสัมผัสหอมหวานมากเกินไป ซึ่งที่ไม่ควรจะออกมาจากกางเกงก็ออกมา

 

            ฟึ่บ

 

            และเมื่อปลดพันธนาการสิ่งนั้นได้แล้ว ร่างเล็กก็ยกมือดันอกอีกฝ่ายแรงๆ หอบหายใจจนตัวโยน มองใบหน้าคมที่ดวงตาวาววับไปด้วยความปรารถนา หากแต่สิ่งที่ทำให้เขาไม่กลัวคงเป็น...แววตาคะนึงหาคู่นี้

 

            แววตาที่ทำให้ก้อนเนื้อในอกสั่นระรัว ดวงตารื้นไปด้วยน้ำตาแห่งความยินดี

 

          ฮยอกแจจะมองแค่ปัจจุบันครับพ่อแม่ ฮยอกแจจะเชื่อหมดหัวใจว่าเขาไม่ใช่คนที่ทำร้ายกัน

 

            ความคิดที่ทำให้ร่างน้อยจัดการเลื่อนตัวลงมาถึงปลายเท้าอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ไม่ให้คนที่อยู่ในอารมณ์รักตั้งตัวทัน จากนั้น...

 

            “คุณหนู!

 

            ใบหน้าน่ามองโน้มตัวลงไปยังส่วนที่โผล่พ้นกางเกงแล้ว จนฮันคยองถึงกับสะดุ้ง คำรามเรียกเสียงดัง ให้ฮยอกแจกระซิบตอบ

 

            “นายเคยบอกให้ฉันใช้ปากให้ไม่ใช่หรือ...ฉันก็จะทำให้”

 

            ฮยอกแจทิ้งความกลัวทุกอย่างที่เคยมี เพราะเขาอยากจะก้าวเดินต่อ ไม่ใช่หยุดอยู่กับที่

 

ต่อและตัดค่ะ

เจอกันได้ที่บล็อกฟิคเอสเจครับผม

 







 

            ท่ามกลางเสียงเว้าวอนของอารมณ์ใคร่ที่กำลังร้อนระอุ ฮยอกแจรู้ตัวว่าเขาต้องการมากกว่านั้น ไม่ใช่เพียงร่างกาย แต่หมายถึงหัวใจของผู้ชายคนนี้ คนที่ไม่มีทางทำร้ายกัน ไม่อย่างนั้น ทำไมเขาถึงปรารถนาในตัวของคนคนนี้มากมายเพียงนี้

 

          ฮันคยอง...ให้ฉันรักนายเถอะนะ อย่างน้อยก็จนกว่าที่เรื่องราวนี้จะจบลง ขอให้ฉันได้ รักกับนายสักครั้งในชีวิตนี้

 

            ความรู้สึกมากมายที่พัดโหมเข้ามาเหมือนกับพายุเพลิงของกามอารมณ์ที่ทำให้เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีหยุด ราวกับว่าความต้องการสิบกว่าปีนี้ทะยานขึ้นมาอย่างที่ไม่มีใครหยุดยั้งมันได้

 

            ความรู้สึกรักที่ต่างฝ่ายต่างมีให้กัน แม้จะรู้ว่าไม่มีวันเป็นจริงได้ แต่อย่างน้อย...ขอแค่ตอนนี้ก็ยังดี

 

......................................

 

            เนื้อหาส่วนที่เหลือมีอยู่ในบล็อกเลยค่ะ แทบไม่มีอะไรมาอัพในนี้ เพราะงั้น ไม่รู้จะพูดอะไรดี แหะๆ NC อะจ้า ไม่ค่อยมีฉากของคู่นี้เลยอะเนอะ ก็เมคเลิฟอะงับ อะมุมิๆ เท่านั้นเอง และปากหนักด้วยกันทั้งคู่ไง รอบหน้าไปดูคนที่นอนหันหลังชนกันดีกว่าค่ะว่าจะหลังแนบหลัง หรือนอนห่างจนไม่รับรู้ถึงไออุ่น เนอะ

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #7766 tamamonomaai - 13 (@tamamonomaai-13) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 16:28
    คู่คิเฮ คนนึงรักแต่อีกคนยังไม่รู้ใจตัวเอง



    คู่ฮันฮยอก ต่างคนต่างมีใจแต่ไม่สามารถแสดงมันออกมาได้



    หน่วงจิตหน่วงใจอะไรเยี่ยงนี้คะ 
    #7766
    0
  2. #7557 naoga (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 16:30
    รอนะคะพี่เมย์ มาเร็วๆนะ
    #7557
    0
  3. #7553 เบณซ์คุง (@001106) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 12:47
    รอน้าาา รอ
    #7553
    0
  4. #7544 Hanhyuk (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 09:07
    น้องเมย์ รออยู่น๊า
    #7544
    0
  5. #7537 ae-ie (@ae-ie) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 08:59
    รออยู่นะคะ
    #7537
    0
  6. #7536 sanomsoi (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 01:49
    เพิ่งอ่านเรื่องนี้เป็นครั้งแรก หลังจากที่จำชื่อเรื่องไม่ได้ ก็เลยหลงเข้ามา แต่โคตรสนุกเลย สงสัยต้องย้อนกลับไปอ่านซะแล้ว
    #7536
    0
  7. #7535 Noparat (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:28
    ฮยอกแจทำตามหัวใจตัวเองแล้ว เมื่อไหร่ฮันคยองจะทำตามหัวใจตัวเองบ้าง
    #7535
    0
  8. #7534 Noparat (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:28
    ฮยอกแจทำตามหัวใจตัวเองแล้ว เมื่อไหร่ฮันคยองจะทำตามหัวใจตัวเองบ้าง
    #7534
    0
  9. #7533 Aaa (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:20
    รอคิเฮค่ะ
    #7533
    0
  10. #7531 LilyPotter (@a-little-elf) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 21:08
    เลือดสาดกระจาย กลับมาคราวนี้พี่เมย์ปล่อยของหนักมาก
    #7531
    0
  11. #7530 Plamaszaboh (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 17:10
    รอคู่คิเฮต่อ
    #7530
    0
  12. #7529 คิวท์ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 09:37


    ฮันถึงกับสติหลุด 555 ..ฮยอกทำดีมากจร้า
    #7529
    0
  13. #7528 just_gift (@just_gift) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 07:30
    เป็นเอ็นซีที่หน่วงมากอ่ะ อ่านไปร้องไห้ไป ฮืออออ
    #7528
    0
  14. #7527 May Jiza (@tomay47) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 23:11
    สงสารทั้งสองคู่เลย ตอนนี้เป็นฉากNC นะแต่ทำไมอ่านไปน้ำตาไหล
    #7527
    0
  15. #7526 pen_1290 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 21:07
    อ่านNCตอนนี้แล้วน้ำตาจิไหลเนอะ มันทั้งสุขทั้งเศร้าหน่วงๆหนักๆยังไงไม่รู้อธิบายไม่ถูกเลย แงงงงงงงง
    #7526
    0
  16. #7525 moon97969 (@moon97969) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 19:32
    เรารักคิเฮ รอๆๆ
    #7525
    0
  17. #7524 adilahc (@adilahc) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 19:04
    เป้นเอนซีที่ร้อนแรงและอ่านแล้วน้ำตาจิร่วงไปพร้อมๆกัน
    #7524
    0
  18. #7523 SungEun~ (@Kim_SungEun) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 18:30
    เป็นเอ็นซีที่รู้สึกถึงความทั้งสุขทั้งเศร้าอ่ะ
    สุขเพราะได้เป็นของกันและกัน
    แต่ก็เศร้าเพราะรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้(ที่คิดไปเองทั้งคู่อ่ะนะ)
    งือออออ 
    #7523
    0
  19. #7522 adilahc (@adilahc) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 17:51
    โอยรอคู่โน่นรัวๆๆๆๆ
    #7522
    0
  20. #7520 Rung (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 19:05
    อยากอ่านkihaeๆๆๆๆๆๆรอค่ะ
    #7520
    0
  21. #7518 Por'z Chanprateep (@chuagporz) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 05:08
    ฮยอกก็รุกมาขนาดนี้แล้วป๋าจะนิ่งเฉยทำตัวเป็นพระอิฐพระปูนได้ยังไง จัดสิคะรออะไร!!!!!!!!!!!
    #7518
    0
  22. #7517 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 03:39
    หนูมาถูกทางแล้วลูกกกกกกกก ฮยอกรุกขนาดนี้พี่ฮันนี่ความอดทนพังครืนเลยจ้าาาาาาาาา
    #7517
    0
  23. #7516 Sopa (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 13:44
    หึึหึึๆฮยอกเอ้ยยยย.. มาถูทางแล้วลูก
    #7516
    0
  24. #7515 Milkk000 (@Milkk000) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 19:32
    มีหนังสือมั้ยคะ
    #7515
    0
  25. #7514 worldbiggestfc (@worldbiggestfc) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 22:53
    หลีกค่ะฮยอกมาแล้ว555สู้เขาๆ
    #7514
    0