[Yaoi] Try Me เสพร้าย สัมผัสรัก [ภาคร้ายยั่ว]

  • 90% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,326,004 Views

  • 14,663 Comments

  • 25,665 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    14,841

    Overall
    1,326,004

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 572 ครั้ง
    2 ก.พ. 60





บทนำ

 

 

 

          02 : 45 PM

 

            แชะ แชะ แชะ

 

            “ครับ ดีมากครับ เอียงคออีกหน่อยครับ ดี”

 

            ณ เมืองหลวงที่ขึ้นชื่อว่ารถติดติดอันดับโลก ใจกลางเมืองที่เป็นดั่งขุมพลังเศรษฐกิจของประเทศ ยังมีสตูดิโอชื่อดังแห่งหนึ่งที่มักจะมีคนดังเดินเท้าเข้ามาไม่ขาดสาย และวันนี้ กึ่งกลางห้องกำลังเปิดไฟส่องสว่าง ฉายไปยังผู้ที่ยืนอยู่ตรงกลาง เผยความงามล้ำค่าแก่สายตาทุกคนที่กำลังจับจ้อง

 

            จุดรวมสายตาที่เป็นผู้ชายร่างเพรียวสง่าคนหนึ่งกำลังโพสต์ท่าให้ช่างกล้องจับภาพ

 

            ผู้ชายที่สวมใส่กางเกงรัดรูปและเสื้อคอคว้านลึก เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าแสนเย้ายวน ผิวที่สะท้อนกับแสงไฟดูนุ่มเนียนราวกับเทพเจ้าบรรจงแต่ง รูปร่างที่ดูเพรียว หากแต่ไม่ได้ผอมแห้ง เข้ากับทุกชุดที่สวมใส่ แม้จะไม่ได้ดูแข็งแกร่งดั่งบุรุษเพศ แต่ก็ไม่บอบบางเช่นสตรี เหมือนเป็นการรวมความงามของทั้งสองเอาไว้อย่างลงตัว ส่งผลให้ร่างนี้ยิ่งดูมีเสน่ห์น่าจับตา

 

            หากแต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาไม่ได้มีเพียงเอวที่โผล่พ้นเนื้อผ้า หรือลำคอขาวราวไข่ปอก แต่เป็น...ใบหน้า

 

            ใบหน้าที่หากใครได้ยลครั้งแรกยังต้องร้องถามซ้ำว่านี่เป็นผู้ชายจริงๆ น่ะหรือ

 

            ยามนี้ ใบหน้าที่สวยเกินชายอยู่แล้วถูกแต่งแต้มด้วยอายชาโดว์สีดำ แต้มดวงตาคมที่ล้อมด้วยแพขนตาหนาให้ดูทรงเสน่ห์ จมูกโด่ง รับกับริมฝีปากที่ทาสีเข้มจนควรจะแลดูน่ากลัว ให้เข้ากับคอนเซ็ปต์เงา แต่เหมือนคอนเซ็ปต์นี้จะยิ่งดึงเสน่ห์ของนายแบบคนนี้ให้ใครๆ ได้เห็น

 

            นี่อาจจะเป็นเงา แต่เป็นเงาที่ไม่ว่าใครก็ไม่อาจจะมองผ่านไปได้

 

            ผู้ชายคนนี้...ภวิศ

 

            “ทำไมถึงสวยได้ขนาดนี้นะ”

 

            “นั่นสิ นี่ผู้ชายแท้ๆ หรือเปล่า”

 

            “ผู้ชายเลยล่ะ เห็นตอนเขาเดินเข้ามามั้ย อย่าว่าแต่ผู้หญิงเลยที่อึ้ง ผู้ชายเองก็อ้าปากค้าง แม้จะได้ยินมาก่อนหน้าก็เถอะว่านายแบบคนนี้หน้าสวย แต่ไม่คิดว่าจะสวยจนผู้หญิงอย่างเราๆ ต้องอายขนาดนี้”

 

            ทีมงานสองคนกระซิบกระซาบ แต่ไม่อาจจะละสายตาจากนายแบบที่ถูกส่งตรงมาจากประเทศเกาหลีได้เลย ฟังครั้งแรก พวกเธอก็นึกว่าเป็นคนเกาหลี ที่ไหนได้...คนไทยแท้ๆ

 

            “ก็เก่งขนาดเป็นคนไทยคนเดียวในเอเจนซี่ดังในเกาหลีเลยเชียวนะ”

 

            ทุกวันนี้ ผู้คนต่างรู้กันว่าการที่คนไทยจะไปเป็นศิลปินที่ต่างประเทศยากจนเรียกว่างมเข็มในมหาสมุทร น้อยคนนักที่จะทำสำเร็จ เช่นเดียวกัน การเป็นนายแบบในประเทศเกาหลีเองก็ไม่ใช่การสมัครแล้วเป็นได้ นายแบบคนนี้เป็นเพียงไม่กี่คนที่ได้เซ็นสัญญากับบริษัทชื่อดังที่นั่น แค่นี้ก็บ่งบอกความสามารถได้ระดับหนึ่งแล้ว

 

            ทว่า สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น เพราะดวงตาทุกคู่ได้รู้แล้วว่า...มืออาชีพที่ดึงสายตาทุกคนบนแคตวอล์กเป็นยังไง

 

            แบบนี้ไงล่ะ

 

            คนที่เพียงเอียงหน้านิด ดวงตาเปลี่ยนองศาก็สร้างความรู้สึกตื่นเต้นให้จนเสียงชัตเตอร์กระหน่ำไม่หยุด

 

            แววตาแสนยั่วยวนที่มองไปยังมุมหนึ่งของสตูดิโอ จุดที่มีผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทยืนกอดอกอยู่ สายตาทั้งคู่ประสานกัน แล้ว...ริมฝีปากก็แย้มขึ้น

 

            ใบหน้าสวยกลับมามองตากล้องอีกครั้ง พร้อมส่งยิ้มที่ทำให้อีกฝ่ายชะงักค้าง เพียงหลุบตาลง หันหน้าไปอีกทาง ให้เห็นลำคอและใบหน้าเป็นแนวเดียวกัน ตากล้องก็กลืนน้ำลายลงคอ มือที่จับกล้องตัวโตสั่นอย่างที่เจ้าตัวก็รู้สึกได้

 

            เขาคิดมาเสมอว่าตัวเองเป็นผู้ชายแท้ๆ แต่ต้องยอมรับว่าเมื่อสบตานายแบบคนนี้ก็...อยากลอง

 

            ความรู้สึกแรงกล้าเหมือนแมลงที่ถูกล่อเข้าไปด้วยกลิ่นที่แสนยั่วยวนของดอกไม้

 

            “หืม”

 

            กระทั่งนายแบบหนุ่มตวัดสายตามามองนั่นแหละ ทำให้คนที่ตกอยู่ในภวังค์สะดุ้งสุดตัว รีบก้มลงไปหลังเลนส์ด้วยมือไม้ที่สั่นระริก แม้แต่เสียงตะโกนที่บอกว่างานวันนี้เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ยังสั่นจนทีมงานทุกคนรู้สึกได้

 

            “จนได้นะคะคุณวิน สวยพิฆาตหนุ่มๆ อีกแล้ว”

 

            ทันใดนั้น ฝ่ายประสานงานก็ก้าวเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้ม ตามประสาคนที่ร่วมงานกันมาแล้วหลายครั้ง จนภวิศยกยิ้ม

 

            “ชมแบบนั้นผมคงไม่ดีใจ แล้วงานวันนี้หมดหรือยังครับ”

 

            “หมดแล้วค่ะ คุณวินจะอยู่ไทยอีกสักพักหรือเปล่า”

 

            “ยังไม่แน่นอนเลยครับ” นายแบบว่า พลางเหลือบไปมองที่มุมห้อง จนอีกฝ่ายหันไปมองตาม

 

            “อ้ะ ว่าแต่พ่อหนุ่มคนนั้นใครหรือคะ”

 

            “คนของพี่ชายน่ะ ส่งมาคุมผมโดยเฉพาะ” ภวิศโคลงหัว สังเกตเห็นว่าคนที่คุยด้วยสะดุ้งน้อยๆ ตอนได้ยินคำว่าพี่ชายของเขา แน่ล่ะ ในเมืองไทยนี้หลายคนย่อมต้องรู้จักนายภาคิน...ผู้ทรงอิทธิพลที่ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าแตะต้อง

 

            การบอกว่าผู้ชายคนนั้นคือคนของพี่ก็เหมือนประกาศดังๆ ว่ามีผู้ชายถือปืนมาอยู่ที่นี่ด้วย

 

            “หรือคะ เอ่อ...”

 

            “ขอโทษนะครับคุณวิน หลังจากนี้ว่างหรือเปล่าครับ” ทันใดนั้น ตากล้องก็ก้าวเข้ามาประชิดร่าง ถามด้วยท่าทางกระตือรือร้น แววตาเปี่ยมไปด้วยความหวัง

 

            “หลังจากนี้ทีมงานจะไปทานข้าวด้วยกันน่ะครับ”

 

            วินมองเข้าไปในดวงตาคนถาม เห็นความปรารถนาแรงกล้าที่ลุกโชนในนั้น จนก้าวเข้าไปชิดอีกก้าว ใบหน้าขยับเข้าไปใกล้อีกหน่อย จนอีกฝ่ายตาค้าง ทำได้เพียงเหลือบตามองริมฝีปากน่าสัมผัสที่กำลังขยับเผยอออก

 

            “คะ...คุณวิน...”

 

            ฟึ่บ

 

            “ขอโทษนะครับ หลังจากนี้คุณวินมีธุระต่อ พวกเราคงต้องขอเสียมารยาทไม่ไปร่วมตามคำเชิญ”

 

            ทันใดนั้น ร่างสูงใหญ่แถมหนาของคนที่ยืนมองก็แทรกเข้ามาระหว่างทั้งคู่ เสียงทุ้มอาจจะราบเรียบ แต่แววตาที่กดต่ำมองตากล้องก็เพียงพอที่จะทำให้คนถามสะดุ้งโหยง ตัวสั่นอย่างห้ามไม่ได้

 

          เขาว่าเขาตัวโตแล้วนะ ยังเทียบกับไอ้หมอนี่ไม่ได้เลย!

 

            ไอ้หมอนี่ที่ชื่อว่าปณชัยหันไปมองคนที่เขาตามมาคุ้มกัน

 

            “คุณวินมีนัดต่อไม่ใช่หรือครับ และเรากำลังจะสายแล้ว”

 

            นายแบบหันมาสบตาคนพูด ก่อนที่จะยกริมฝีปากขึ้นเป็นรอยยิ้มน่ามอง

 

            “ขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ...”

 

            หมับ

 

            มือขาวคว้าเข้าที่ปลายเนกไทแล้วดึงเข้าหาตัว จนปณชัยเองก็ต้องขยับตามแรงดึง ใบหน้าคมยังคงไม่แสดงความรู้สึก แม้จะเห็นแววท้าทายของผู้เป็นนายที่ขยับเข้ามาเพื่อชิดซอกคอ จากนั้น ภวิศก็บอกด้วยน้ำเสียงเน้นหนักอย่างจงใจ

 

          “คุณบอดี้การ์ด”

 

            จากนั้น มือขาวก็ปล่อยออก แล้วหมุนตัวเดินไปทางห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ปล่อยคนสนิทของพี่ชายให้ยืนมองตามหลัง

 

            คุณบอดี้การ์ด ฐานะที่บอกว่าตอนนี้เป็นลูกน้องของ...ใคร

 

 

 

          06 : 30 PM

 

            “โอเค ผมจะออกแล้ว เดี๋ยวเจอกัน”

 

            ท้องฟ้าภายนอกเริ่มมืดมิด ตอนที่ภวิศก้าวออกจากห้องน้ำพร้อมทั้งหนีบโทรศัพท์ไว้กับซอกคอ ซึ่งเมื่อคุยกับปลายสายจบ เครื่องมือสื่อสารก็ถูกโยนลงกลางเตียงอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเจ้าตัวก็ก้าวตรงไปยังตู้เสื้อผ้าที่ใช้คำว่า ห้องเสื้อผ้าจะถูกต้องมากกว่า

 

            ตาคมแค่กวาดมองแวบหนึ่งก็คว้าเสื้อและกางเกงออกมาอย่างรวดเร็ว ราวกับรู้อยู่แล้วว่ารูปร่างแบบเขาใส่อะไรถึงจะเหมาะ รวมทั้งสถานที่ที่จะไปหลังจากนี้ด้วย

 

            พักเดียว ใบหน้าสวยเกินชายก็กำลังมองเงาสะท้อนบนกระจก

 

            กางเกงรัดรูปสีดำสนิทที่มีรอยตัดเป็นริ้วๆ จนเห็นผิวเนียนภายใน เสื้อสีเทาคว้านจนเห็นหัวไหล่ข้างหนึ่ง ทับเสื้อกล้ามสีดำ จากนั้นก็ถึงเวลาเลือกนาฬิกา น้ำหอม และแต่งหน้าอีกเพียงนิดหน่อย เขาก็พร้อมจะออกไปท่องราตรีในค่ำคืนนี้

 

            “เสร็จแล้ว”

 

            “ผมว่าโป๊ไปหน่อยนะครับ”

 

            ทันทีที่ก้าวลงมายังชั้นล่าง คนที่รออยู่ตรงเชิงบันไดก็เอ่ยปาก จนดวงตาคมตวัดไปสบตา แล้วถามขึ้นมาหนึ่งคำถาม

 

            “ตอนนี้นายเป็นคนของใคร”

 

            “...”

 

            ปณชัยไม่ตอบคำ เพราะเขาทั้งคู่รู้อยู่แก่ใจว่าแม้จะได้รับคำสั่งให้ปกป้องคุ้มครองภวิศ แต่ชายในชุดสูทนี้ภักดีกับใครอยู่

 

            “นายเป็นคนของคิน แต่คินสั่งว่านายต้องฟังที่ฉันพูด...ใช่มั้ย”

 

            วินเลิกคิ้ว และเมื่ออีกฝ่ายไม่มีคำตอบให้ เจ้าตัวก็เดินผ่านเพื่อตรงไปยังหน้าบ้าน

 

            “ถ้าเข้าใจแล้วก็ไปได้แล้ว”

 

            “ครับ”

 

 

 

          09 : 30 PM

 

            ท่ามกลางเสียงเพลงดังสนั่นของผับหรูใจกลางเมือง ภวิศกำลังนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ จิบเครื่องดื่มช้าๆ ไม่ได้สนใจสายตาใคร แม้ว่าจะมีใครหลายคนเมียงมองมาทางนี้ก็ตาม ทว่าก็ไม่มีหนุ่มคนไหนกล้าผลีผลามเข้ามา เมื่อผู้ชายตัวโต เจ้าของใบหน้าเครียดขรึมยืนเฝ้าอยู่ไม่ห่าง เว้นแต่เพียงคนเดียวเท่านั้น...

 

            หมับ

 

            “ไงครับคนสวย”

 

            “ช้า”

 

            “ฮ่าๆๆๆ พี่ก็ติดงานบ้างเหมือนกันนะ”

 

            นายแบบหันไปมองคนที่กล้าโอบมือรอบไหล่ของเขา...ซีนหรือศิรภพ...เพื่อนสนิทของพี่ชายและเจ้าของผับแห่งนี้

 

            “อ้าว นายมาด้วยหรือ” ขณะที่ศิรภพก็หันไปทักทายบอดี้การ์ดราวกับไม่เห็นมาก่อน ซึ่งปณชัยก็ก้มหัวให้

 

            “ผมมาคุ้มครองคุณวินครับ”

 

            “งั้นหรือ” คนฟังยิ้ม แล้วก็ดึงนายแบบเข้ามาในอ้อมกอด พร้อมทั้งจ้องตาคนของเพื่อนด้วยแววตา...เหนือกว่า

 

          “งั้นตอนนี้นายก็ไม่มีความจำเป็นแล้วล่ะ”

 

            “...”

 

            ร่างสูงไม่ตอบโต้ ขณะที่ซีนเองก็ไม่คิดสนใจคนของเพื่อน หันไปสั่งเครื่องดื่มให้ตัวเอง ยามที่คนในอ้อมกอดเหลือบมามองคนที่ยืนนิ่งไม่แสดงความรู้สึกอยู่ด้านหลังด้วยแววตา...เศร้า

 

          นายไม่เคยรู้สึกอะไรเลยแม้ว่าฉันจะอยู่ในอ้อมกอดของใคร

 

 

 

          10 : 15 PM

 

            เริ่มดึก นักท่องราตรีต่างก็กรึ่มเต็มที่ บรรยากาศยิ่งคึกคักไปอีกเท่าตัว เช่นเดียวกัน บริเวณที่เจ้าของผับนั่งอยู่กับนายแบบหน้าสวยก็มากกว่าแค่โอบไหล่ เมื่อฝ่ามือของซีนกำลังล้วงลึกเข้าไปในเสื้อ ลูบไล้แผ่นท้องเนียนๆ อย่างชอบใจ ริมฝีปากกดลงบนลาดไหล่อย่างไม่เกรงกลัว

 

            การกระทำที่วินเองก็ไม่ขยับหนี เขาแค่นั่งฟังเพลงเงียบๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามใจต้องการ เพราะสมาธิของเขาจดจ่อเพียงคนคนเดียว...คนที่ยืนหันหลังให้

 

            “พี่ว่า...เราเปลี่ยนที่กันเถอะ”

 

            ศิรภพกระซิบข้างหู ยักคิ้วให้อีกที จนคนถูกถามหันไปมองผู้คุมในวันนี้

 

            “ว่าไงชัย ขอยืมตัวเจ้านายนายหน่อยนะ”

 

            คำถามที่ปณชัยหันมาสบตา แล้วหันไปมองเจ้านายที่ว่า แวบเดียวก็กลับมามองคนถาม

 

            “เรื่องนี้คุณศิรภพต้องถามคุณวินเองแล้วล่ะครับ”

 

            “ผู้คุมเขาอนุญาตแล้วนะวิน”

 

            ตลอดเวลาที่ภวิศจับจ้องเพียงปลายกรามแกร่งของคนที่ไม่ยอมสบตาเขา รับรู้ได้ถึงแรงฉุดรั้งของคนข้างตัว จนลุกขึ้นช้าๆ เดินตามแรงดึงขึ้นไปยังส่วนห้องทำงานด้านบน เสียงเพลงเงียบหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงเสียงหัวใจที่เต้นกระหน่ำในอก

 

            ไม่ใช่ตื่นเต้นกับเพื่อนพี่ชาย แต่เพราะคนที่เดินตามมาข้างหลัง

 

            กระทั่งก้าวมาถึงห้องที่เชื่อมไปยังห้องนอนภายใน

 

            “พี่ซีนเข้าไปก่อน เดี๋ยวผมตามไป”

 

            คนฟังทำหน้าสงสัย แต่พักเดียวก็พยักหน้า

 

            “ตามบัญชาครับเจ้าหญิง”

 

            กระทั่งซีนก้าวหายไปแล้ว ภวิศก็หันกลับมาหาบอดี้การ์ดประจำตัว ก้าวเข้าไปกระซิบริมหู จากนั้นก็ผละออกมาส่งยิ้มให้ มองใบหน้าคมคร้ามที่ไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมเลยสักนิดเดียว แล้วร่างเพรียวก็หายเข้าห้องไปอีกคน ปล่อยให้คนฟัง...กำสองมือเข้าหากันแน่น

 

 

 

          11 : 30 PM

 

            เรือนร่างสวยเกินชายกำลังขยับเคลื่อนไปมาบนเตียงนอนหลังใหญ่ ใบหน้าเปียกชื้นด้วยหยดเหงื่อจนเรือนผมแนบลู่ไปกับข้างแก้ม ตาทั้งสองข้างปิดลง ขณะที่สองมือกำลังยันเอาไว้กับร่างที่นอนอยู่ใต้ร่าง...วิวดีๆ ที่ทำให้ศิรภพขยับขึ้นมาหมายจะกดจูบที่ริมฝีปากสีแดงจัด

 

            ฟึ่บ

 

            “ไม่...พี่ซีน...ไม่จูบ...”

 

            “ผ่อนผันหน่อยน่าคนสวย”

 

            ศิรภพว่าขำๆ ขณะที่ขยับร่างกายแรงขึ้น กระตุ้นคนที่คร่อมทับอยู่ข้างบน จนใบหน้าสวยบิดเบ้ ทว่ามันไม่ใช่ดูไม่ดี ดีสิ ดีมากเสียจนซีนแทบทนไม่ไหวเลยล่ะ

 

            “งั้นถ้าอย่างอื่น...โอเคมั้ยล่ะ”

 

            วินไม่ตอบคำ เพียงแค่ยกสองมือกอดอีกฝ่าย ปล่อยให้คลื่นความหรรษาแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย การขยับรุนแรงที่ทำให้เงาที่สะท้อนจากแสงไฟบนกำแพงวูบไหวไปมา แลเห็นภาพของผู้ชายสองคนที่กำลังเกาะเกี่ยวตวัดเข้าหากัน แลกเปลี่ยนความใคร่ที่แสนเร่าร้อน ยามที่เสียงครวญครางดังไปทั่วทั้งห้อง

 

            “ฮื่อ...อื้อ...ดี...ดี!!!

 

            ความรุนแรงที่ทำให้เขา...ลืม

 

            ความคิดที่วินต้องปิดตาลงอีกครั้ง ปิดกั้นตัวเองว่าเขากำลังนอนกับใครอยู่ แต่มันช่างยากเย็น เพราะแม้ร่างกายจะกำลังสุขสันต์ไปกับความร้อนแรงที่ได้รับ ภาพที่เห็นหลังเปลือกตากับเป็นสีหน้าไร้อารมณ์ของใครคนหนึ่งที่ไม่เคยแม้แต่จะเอื้อมมือมาหาเขา

 

            คนที่กำลังหันหลังให้ประตู รับฟังเสียงครวญครางกับเสียงเตียงสั่นกระทบพื้นซึ่งดังก้องออกมายังส่วนห้องทำงาน ยามที่เสียงของภวิศดังขึ้นในหัว

 

            ถ้าอยากยืนรออยู่ตรงนี้ ก็รอให้ได้ตลอดก็แล้วกัน

 

            แม้สีหน้าของปณชัยจะไม่เปลี่ยนแปลง แต่สองมือที่กำหมัดกำลังกำแน่นขึ้น...แน่นขึ้น...จนเจ็บปวด

 

            “อาห์...อื้อ...อื้อออ”

 

            เขา...ทำได้แค่ยืนอยู่ตรงนี้ฟังเสียงคนคนนั้นมีเซ็กส์กับผู้ชายคนอื่น

 

            เขา...ทำได้เพียงแค่นี้เท่านั้น

 

..........................................

 

            มาแล้วค่ะกับตอนแรก ก่อนอื่นเลยฉากนี้ประหนึ่งซูมเข้าโคมไฟแล้วนะคะ นี่เงาที่สะท้อนลงบนกำแพงแล้วนะเออ เมย์แก้ฉากนี้ไปแล้ว ก่อนหน้านี้เมย์เขียนเป็นฉาก NC ของพี่ซีนกับพี่วินเลย เพียงแต่คิดไปคิดมา เปิดตัวบทนำตอนแรกจะให้บรรยายว่านายเอกไปมีอะไรกับคนอื่นมากไป เดี๋ยวคนอ่านจะพลอยหายหมด (แม้ความหมายจะไม่เปลี่ยนก็ตาม) ดังนั้น แบบนี้แหละเนอะ เวอร์ชั่นเก่าก่อนเอามาลงนี่ก็เยอะไปจนลบทิ้งหมดแล้วล่ะจ้า

            สำหรับเรื่องนี้ เป็นเรื่องราวภาคต่อเนื่องมาจากเรื่อง Try Me เสพร้ายสัมผัสรัก ภาคภาคินกราฟ นะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองของซีรีส์ Try Me ดังนั้นแล้ว เพื่ออรรถรสที่สมบูรณ์ เมย์แนะนำให้อ่านเรื่องพี่ภาคินก่อน ซึ่งลงจบหมดแล้ว ดังนั้นแล้ว ตอนนี้ทุกคนคงได้รู้แล้วล่ะเนอะว่าพี่วินเป็นใคร

            คนสวยของเก๋าเอง

            เมย์ไม่เคยเขียนนิยายออริเรื่องไหนที่นายเอกสวยเท่าพี่วินเลยค่ะ ดังนั้น พระเอกช่าง เรื่องนี้จะอวยเคะเท่านั้นค่ะ โอเคเนอะ ฮา เช่นเดียวกัน บทนำของเรื่องนี้เล่นล้อกับ OPV ค่ะ ถ้าสังเกต OPV ที่อยู่ตรงหัวตอนจะขึ้นด้วยเวลาที่ขึ้นในหัวตอนนี้ เช่นเดียวกับภาคพี่ภาคินที่เริ่มด้วยเวลาที่พี่เขาลงสนามแข่งรถ มันเล่นล้อกันอะจ้า และนี่คือการเปิดตัวความยั่วยวนของพี่วินที่คิดว่าเขาจะลองอีกสักครั้ง...ครั้งนี้ ถ้าพี่ชัยยังไม่ยอมยื่นมือออกมา ก็คงเป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว ^^

            ยังไงขอฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

            สำหรับเฟซเมย์

            https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=bookmarks

            และทวิตเตอร์

            https://twitter.com/MAME12938

            สำหรับเฟซ เมย์มีแอดมินตอบให้ค่ะ แต่ทวิตเตอร์จะเป็นทวิตส่วนตัว

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

            ปล. เรื่องนี้รบกวนใช้แท็ก #พี่วินสวยมาก นะคะ

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 572 ครั้ง

312 ความคิดเห็น

  1. #14661 Nong'Mhe~~~~ (@moko1998) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:02
    ทนทำไมมมม ไปดึงวินออกมาเลยยยย
    #14661
    0
  2. #14660 Nong'Mhe~~~~ (@moko1998) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:02
    ทนทำไมมมม
    #14660
    0
  3. #14638 pcy_light (@pcy_light) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:26
    น้ำตาตกตั้งแต่บทนำ
    #14638
    0
  4. #14316 Golden23 (@niyay123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 02:13
    ทนได้ทนปายยยยย
    #14316
    0
  5. #14255 Callmesut (@acasia) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 22:11
    ยอมพี่ชัยแล้วจ้า ทนได้ทนไปเนาะ
    #14255
    0
  6. #13908 XMCB_BB (@pornkanok2557) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 13:45
    บทนำก็ทำเราหน่วงซะแล้ว ฮืออออ
    #13908
    0
  7. #12918 OkarunZera (@OkarunZera) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:47
    ไม่รู้จะสงสารใครดี เฮ้อออออ
    #12918
    0
  8. #12669 baektahearta (@baektahearta) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 22:48
    พี่ซีนสมควรจะมีคู่เป็นตัวเป็นตนได้แล้วค่ะ แง 555555
    #12669
    0
  9. #12666 bemysunshine (@DBK1802) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 13:39
    อห พี่วินสวยมากที่แท้ ตอนแรกก็แซ่บมากแล้วจ้า ยอมในความควีน
    #12666
    0
  10. #12654 yghchb (@yinggyty) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 02:39
    เปิดตัวมาก็ร้อนแรงเลยค่ะ ฮื้ออ
    #12654
    0
  11. #12177 MGot7fc (@MGot7fc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 12:02

    เห็่นพี่ซีนเป็นแบบนี้ละอยากรู้ว่านายเอกเรื่ิองพี่จะเป็นคนยังไงเนี่ย

    #12177
    0
  12. #11998 to_eyyyoooo (@to_eyyyoooo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 12:19
    อื้อหือ เจ็บซี๊ดมากค่ะไรท์
    #11998
    0
  13. #11990 1236542 (@1236542) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 01:14
    ทำไมเจ็บปวดดดงืออ
    #11990
    0
  14. #11653 byeon2 (@byeon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 13:18
    หาคู่ให้พี่ซีนโหน่ยย เอามาสยบพ่อเสือร้ายง่ะ แงง อยากอ่านคู่พี่ซีนแล่วว
    #11653
    0
  15. #11590 Natnicha_F (@Natnicha_F) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 08:47
    หาคู่ให้อีพี่ซีนหน่อยค่า555
    #11590
    0
  16. #11070 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 14:45
    โอ๊ยยยยย ทิฐิแรงทั้งคู่
    #11070
    0
  17. #10901 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 08:58
    งื้อออออ รักเค้าก็ไม่แสดงออก คิดถึงจ่าซอแดยอง (ในเรื่อง Descendant of the sun)
    #10901
    0
  18. วันที่ 1 มกราคม 2561 / 19:16
    สงสารพี่วิน การรอนี่มันทรมานจริง ๆ
    #9787
    0
  19. #9460 Baleef_MaMaNoo (@evefiww) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 07:44
    เห้ออ พี่ชัยรักเค้าก็แสดงออกบ้างสิ
    #9460
    0
  20. #9433 ang_9potion (@ang_9potion) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 05:11
    มาแนวดราม่างี้ เราชอบ!
    #9433
    0
  21. #9403 Save Money (@orm-sugarsweet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 09:19
    เดี๋ยวสิ ไม่มีคนสงสัยเรื่องไข่เบเนดิกเลยหรอ ความหมายลึกๆนั่นคืออร๊ายยยย
    #9403
    0
  22. #8796 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 10:19
    โอ้ยยยย เด็ดมากกกก :) คิดถึงพี่วินจังเลยยย ไม่ได้เข้ามาอ่านนานจนต้องอ่านอีกรอบ 55555
    #8796
    0
  23. #8795 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 10:19
    โอ้ยยยย เด็ดมากกกก :) คิดถึงพี่วินจังเลยยย ไม่ได้เข้ามาอ่านนานจนต้องอ่านอีกรอบ 55555
    #8795
    0
  24. #8532 yuntaraga (@yuntaraga) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 21:40
    ลุ้นกว่ามาม่าก็คู่นี้แหล่ะคะ มาแรงแซงมาม่าเลย
    #8532
    0
  25. #7345 SamirunSpirit (@SamirunSpirit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 23:30
    เห้อเอาจริงๆวินทำแบบนี้ไม่มีประโยชน์เลย เหมือนยิ่งพลักเขาออกไปไกลๆ
    #7345
    0