[Yaoi] Try Me เสพร้าย สัมผัสรัก [ภาคร้ายยั่ว]

  • 90% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,325,284 Views

  • 14,661 Comments

  • 25,663 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    14,121

    Overall
    1,325,284

ตอนที่ 45 : ตอนที่ 42 สายน้ำกระเพื่อมไหว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1072 ครั้ง
    22 ม.ค. 62

ตอนที่ 42 สายน้ำกระเพื่อมไหว

 

 

 

          กูไม่น่าหาความลำบากให้ชีวิตตัวเองเลย

 

            “มองอะไรวะ เดี๋ยวพ่อเตะกลิ้ง”

 

            “โฮ่งๆ”

 

            “เข้าข้างพ่อมึงนัก เดี๊ยะ! กูไม่พาไปหาเมีย”

 

            “หงิงๆ”

 

            กราฟเดินกระปลกกระเปลี้ยมาทิ้งตัวนอนคว่ำอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก โดยมีสุนัขพันธุ์เยอรมันเชพเพิร์ดวิ่งเหยาะๆ ตามมาติดๆ ในใจก็คร่ำครวญถึงช่วงเวลานับตั้งแต่ที่พี่ชายคนสวยไปเที่ยวแล้วหน่ายใจ ไม่ดิ เหนื่อยกายมากกว่า โดยเฉพาะตรงเอว!

 

            อย่างว่าล่ะนะ ทุกทีเวลามีเกราะป้องกันที่ชื่อว่าภวิศ นายภาคินเองก็ยิงเกราะแตกมานักต่อนัก ดังนั้น พอโล่ห์ไม่อยู่...กูก็โดนยิงพรุนเลยไงล่ะ

 

            ไม่ต้องเข้าคืนที่พี่วินไปเที่ยวหรอก เอาแค่ขับรถออกจากบ้าน ไอ้กราฟก็โดนอุ้มพาดบ่าโยนเข้าห้อง แล้วก็เสียววาบไปถึงไขกระดูกเมื่อเห็นรอยยิ้มโหดเหี้ยม แววตาสุดจะทน กับเสียงทุ้มที่เอ่ยเด็ดขาด

 

          ฉันว่าได้เวลาเก็บดอกเบี้ยบวกเงินต้นแล้วนะ

 

          เออ เก็บซะเปลี้ยอยู่นี่ไง!

 

            หลายวันมานี้กราฟถึงขอห่วงตัวเองมากกว่าพี่ชายที่ล่าสุดกลับมาอาการปกติดี

 

            ส่วนตอนนี้ ในยามที่สายโด่งตะวันเลียก้น นายกฤติธีก็ได้แต่พาร่างออกมาจากห้องที่ใครอีกคนยังหลับอย่างสบายอารมณ์ หนีลงมานอนแผ่เอาตรงนี้ หวังว่าจะมีแรงลุกขึ้นมาเรียกใครก็ได้ให้ช่วยเอาอาหารเช้าที่เลยมาช่วงบ่ายให้กิน อ้อ งานนี้ขอไข่ลวกสักสามฟองมาเติมพลังได้ยิ่งดี

 

            แต่ก็นะ ขอเถียงกับหมาหน่อยเหอะ!

 

            กราฟอยากถามหมาเขาจริงๆ ทุกทีอยู่หลังบ้านตะโกนเรียกมันยังได้ยิน วิ่งมาหา พอมีคนแปลกหน้ามา มันก็แยกเขี้ยวขู่คำราม ทำท่าจะเข้าไปขย้ำคอเขา แต่นี่อะไร ไอ้โหดมันเล่นนอนอยู่มุมห้อง ห่างไปไม่กี่เมตร แต่แม่งเอ๊ย เขาที่อยู่บนเตียงนี่ร้องให้ช่วยกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง สะอึกสะอื้นตอนโดนแทงลึกสุดใจ ไอ้หมาสุดที่รักนี่ไม่มีช่วยสักแอะ อย่างน้อยเห่าเรียกความสนใจพ่อมันสักครั้งก็ยังดี

 

            แต่ไอ้โหดทำไงรู้มั้ย...นอนหลับบนเบาะสบายใจฉิบ ทำเหมือนเสียงครางกูนี่เป็นดนตรีออเครสตร้า!

 

          สักวันจะทำหมาหันแล้วแล่หนังแดก!

 

            แต่พอกราฟเอ่ยถึงเจ้ามูมู่เท่านั้นแหละ หมาอวดเก่งที่นั่งหล่ออยู่ตรงปลายเท้าก็ครางหงิง หูลู่ คอตกจนสะใจ สาบานได้ว่าเดือนนี้จะไม่พาหมาไปสปา จะไม่ให้มันเจอเมียเลยสักวินาทีเดียว

 

            “งั้นฉันให้คนอื่นพามันไปก็ได้”

 

          เหี้ยแล้ว!

 

            กราฟอุทานได้คำเดียวจริงๆ เพราะคนที่เขาคิดว่ายังหลับสนิทเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น แล้วบ้าเอ๊ย! อารมณ์ดีเชียวนะ

 

            คราวนี้แหละเด็กดื้อลุกขึ้นนั่ง กระเถิบตัวไปสุดขอบโซฟา ดึงขาเข้ามากอด มองด้วยสายตาระแวง บ่งบอกว่าเข้ามาตอนนี้มีถีบ แค่นี้ก็ไม่ไหวจะลุกไปโรงเรียนแล้ว ขณะที่ภาคินก็แค่ยักไหล่ ทรุดตัวนั่งอีกฝั่งของโซฟา มือตบหัวโหดเหี้ยมที่เอาคางมาวางแทบเท้า

 

            “ไม่นอนต่อล่ะพี่”

 

            “ไม่ถามเรื่องวินแล้วหรือ”

 

            ภาคินเปลี่ยนเรื่องหน้าตาเฉย เอนกายพิงพนักอย่างสบายอารมณ์ ขณะที่คนฟังตาโต แต่เพียงพักเดียวก็หรี่ลง เขาไม่คิดว่าคนที่บ่ายเบี่ยงมาตลอดจะยอมใจดีเล่าให้ฟังง่ายๆ หรอก อย่างนี้ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนชัวร์ จนชักไม่อยากรู้

 

            “พี่วินบอกว่าเดี๋ยวเล่าให้ฟังเอง”

 

            สุดท้ายเขาก็บอกปัดความหวังดี (ที่ต้องประสงค์ร้ายแน่) ซึ่งภาคินก็แค่ยักไหล่

 

            “กินข้าวหรือยัง”

 

            “ยัง! ตั้งแต่เมื่อวานก็กินแต่น้ำ เอ่อ...” กราฟเงียบเสียงลง แล้วแก้มก็แดงขึ้นกว่าเดิม ผิดกับคนข้างตัวที่หัวเราะอย่างไม่ไว้หน้า มันดังมากพอที่จะเรียกคนงานให้เข้ามาเมียงมอง สงสัยว่าเจ้านายอารมณ์ดีอะไร ซึ่งเจ้าของบ้านก็โบกมือเรียกเอาไว้ก่อน

 

            “บอกให้ป้าแก้วตั้งโต๊ะให้หน่อย”

 

            “ค่ะคุณภาคิน”

 

            คนสั่งก็ลุกขึ้นบ้าง มือฉวยแขนคนที่หน้าแดงก่ำ ไม่สนใจอาการดิ้นปัดๆ ของคนเด็กกว่า ออกแรงดึงให้ลุกขึ้นด้วยกัน ปากก็ว่าไปด้วย

 

            “ไหนอยากให้ฉันกินข้าวเช้าด้วยไง”

 

            กราฟเงยหน้าขวับ แล้วรอยยิ้มก็ผุดขึ้นมาอย่างดีใจ

 

            ใช่ พี่ภาคินอาจจะอยู่ทานมื้อเย็นเป็นเพื่อนแทบทุกวัน แต่อย่าหวังเรื่องมื้อเช้า ต่อให้งัด ให้เรียก ให้กระชาก อีกฝ่ายก็ไม่สะเทือน แล้วกับคนขี้เหงาที่รู้ตัวว่าชอบให้มีคนร่วมโต๊ะอาหารด้วยก็ได้แต่เบ้ปาก สุดท้ายก็หนีไปกินในครัว อย่างน้อยก็มีป้าแก้วอยู่เป็นเพื่อน ดังนั้น พี่ภาคินที่เอ่ยปากว่าจะกินข้าวเช้าด้วยแปลว่า...เอาใจ

 

            “คิดว่าแค่นี้ผมจะยกโทษให้หรือ”

 

            จริงๆ ก็ไม่ได้โกรธอะไร แต่ขอเล่นตัวบ้างเหอะ

 

            “งั้นฉันกลับขึ้นไปนอน”

 

            หมับ

 

            “ผมล้อเล่นต่างหาก เนอะไอ้โหด ดูพ่อมึงดิ แก่แล้วไง ล้อเล่นแค่นี้ไม่รับมุข”

 

            ภาคินหัวเราะหึ มองคนที่จับแขนเขาแน่น ก็ไม่ได้จะขึ้นไปนอนอย่างที่บอกหรอก รู้ว่าช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาให้ ในเมื่อคนสนิทที่ไว้ใจที่สุดไม่อยู่ช่วยงาน เขาเลยต้องเคลียร์เองจนปวดหัว แถมพอกลับบ้านมาเจอเด็กหนีไปนอนห้องอื่น ก็เลยกรุ่นๆ ลากมาทำโทษ วันนี้เลยกะมาชดเชยให้สักหน่อย

 

            ทำหูทวนลมเรื่องโดนด่าว่าแก่ไปก่อนก็ได้

 

            “ตกลงจะไปกินมั้ย”

 

            “ไป!

 

            เชื่อเถอะว่าแค่พี่ภาคินไปกินข้าวด้วยก็เป็นรางวัลชั้นยอดที่ดีกว่าบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินเสียอีก

 

            เงินกี่ล้านก็ซื้อเวลาพี่ภาคินไม่ได้หรอก

 

            แต่ก่อนที่สองคน หนึ่งหมาจะไปห้องอาหาร ป้าแก้ว หัวหน้าแม่บ้านก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา จนกราฟรีบปราดไปจับแขน เพราะกลัวแกล้ม

 

            “คุณภาคินคะ คุณกราฟ แฮก แฮก...”

 

            “ป้าแก้ว เฮ้ย รีบร้อนอะไร เดี๋ยวก็ล้มหรอก!” กราฟประคองอย่างเป็นห่วง แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่คนแก่จะมานึกเอ็นดู เพราะเจ้าตัวกำลังเงยหน้าขึ้นไปมองภาคิน ดวงตาเหมือนบอกอะไรบางอย่าง และนั่นก็ทำให้เจ้าของบ้านขมวดคิ้ว ตรงเข้ามาจับแขนอีกข้าง

 

            “มีอะไรหรือเปล่า”

 

            “คุณท่านค่ะ”

 

            เท่านั้นแหละ ภาคินก็หันขวับไปมองทางเข้าบ้าน แล้วก็ได้เห็นคนที่ทำให้ต้องครางอย่างหงุดหงิด

 

            “พ่อ”

 

            “ลุงพงษ์!

 

            ผิดกับกราฟที่ยิ้มกว้าง ยอมเดินเข้าไปในอ้อมกอดของคนที่กลับไทยไม่บอกกล่าวอย่างตื่นเต้น

 

            เขาไม่ได้เจอลุงพงษ์มาครึ่งปีกว่าแล้ว

 

            พอภานุพงษ์ทักทายลูกสะใภ้พอหอมปากหอมคอก็หันไปมองหน้าลูกชาย

 

            “ไงไอ้ลูกชาย”

 

            ขณะที่ลูกชายคนโตทำได้แค่ถอนหายใจ เพราะคนที่เป็นตัวการขับเคลื่อนอะไรหลายอย่างได้กลับมาแล้ว

 

            พ่อของภาคินก็เหมือนก้อนหินที่โยนลงบนผืนน้ำที่นิ่งสงบดุจกระจกเงา สร้างแรงกระเพื่อมสั่นไหวกระทบคนรอบข้าง และเห็นที แรงกระทบนี้อาจจะเพิ่มระดับความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ครั้งนี้ไม่ใช่กับตัวภาคินเอง แต่เป็น...มือขวาของเขา

 

...............................................

 

         

ต่อค่ะ


 


          นี่กำลังทำตัวเป็นสัตว์ในฤดูผสมพันธุ์หรือเปล่านะ


 


            วินคิดในใจอย่างขำๆ ขณะที่เอนกายอยู่บนเก้าอี้ข้างสระว่ายน้ำ ในมือมีหนังสือที่ถือติดมาจากบ้าน แต่สายตาไม่ได้จับจ้องที่ตัวหนังสือภาษาอังกฤษ แต่กำลังคิดทบทวนถึงช่วงเวลาสองสามวันที่ผ่านมานี้ แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าเขา...ปล่อยตัวปล่อยใจมากไปหรือเปล่านะ


 


            ตั้งแต่มาถึงนี่อย่านับเลยว่ามีอะไรกันไปกี่ครั้ง เพราะแค่คืนแรกก็ขี้เกียจจะนับแล้ว


 


            มันก็ไม่ใช่ว่าสิงอยู่บนเตียงตลอดเวลา วินเองก็ลุกมาอาบน้ำ นอนเล่น ดูโทรทัศน์ พักผ่อนตามที่อ้างกับน้องว่ามาผ่อนคลายความเครียดก่อนที่จะกลับไปทำงาน แต่นอกเหนือจากออกไปทานข้าวด้วยกันเมื่อคืน ทั้งคู่ก็ไม่ย่างกรายออกจากบ้านพักที่เป็นดั่งแดนสวรรค์เลยสักก้าวเดียว


 


            ไม่แม้แต่จะออกไปหาอะไรทาน แต่เลือกที่จะใช้บริการรูมเซอร์วิสแทน อย่างที่หากเจ้าของรีสอร์ทรู้คงหน้าแดงก่ำ แล้วคิดออกว่าพวกเขาหมกตัวอยู่ในบ้านทำอะไรกัน


 


            นายแบบหนุ่มอาจจะเคยมีเซ็กส์ข้ามวันข้ามคืนมาแล้ว แต่เขาไม่เคยใช้เวลาสบายๆ กับคู่นอน เมื่อใดที่คิดว่าพอ วินก็จะก้าวจากมาโดยไม่เหลียวหลังกลับ คิดว่าการอิงแอบแนบชิดกับคนพวกนั้นเป็นแค่การเสียเวลาเปล่า เพราะเขาแค่ต้องการคลายความเคร่งเครียดของร่างกาย แต่นี่ต่างออกไปลิบโลก


 


            เขาไม่แคร์ว่าเราจะมีอะไรกันตอนไหน บนโต๊ะกินข้าว ในห้องรับแขก ในห้องน้ำ ที่ไหนก็ได้ที่คิดอยากจะสัมผัสอีกคน ไม่ใช่แค่ปณชัยที่เริ่ม แต่เขาเองก็ยั่ว จนวินเริ่มคิดจริงจังแล้วว่าทำไมคู่แต่งงานใหม่เรียกช่วงเวลาที่ไปพักผ่อนว่าฮันนีมูน


 


            มันก็เรียกสวยๆ ว่าน้ำผึ้งพระจันทร์ แต่เขาว่าที่ได้กินน่ะน้ำอย่างอื่นมากกว่า


 


            แม้วินคิดว่าอยากกินมากกว่านี้


 


            เจ้าตัวถึงนิยามไงล่ะว่าเขาอยู่ในช่วงติดสัด แต่ก็นะ กับผู้ชายคนนี้มันยากจะปฏิเสธจริงๆ


 


            ความคิดที่เรียกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ปรากฏบนริมฝีปาก ดวงตาคมสวยมองไปยังระเบียงห้องนอนที่เห็นเงาตะคุ่มๆ ของผู้ชายตัวโตที่เดินไปมาในนั้น จนหยัดกายอย่างเกียจคร้าน วางหนังสือลงบนเก้าอี้ยาว แล้วก็ลงมือถอดเสื้อคลุมที่ใส่บังแดด ตามด้วยกางเกง พาดมันเอาไว้กับเก้าอี้ เลียริมฝีปากนิด จากนั้น...


 


            ตูม


 


            ครืด


 


            “คุณวิน!


 


            ทันทีที่เสียงน้ำแตกกระเซ็น ปณชัยก็เปิดประตูระเบียงเต็มแรง กระโจนออกมาเรียกหาผู้เป็นนาย ก่อนที่ความร้อนใจจะเปลี่ยนเป็นแปลกใจ แล้วความแปลกใจก็ปรากฏเป็นรอยยิ้มขบขัน ร่างสูงก็เอนพิงกับขอบประตู มองเงือกแสนสวยที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในสระน้ำใสแจ๋วอย่างสบายอารมณ์


 


            เงือกหนุ่มที่โป๊เปลือยจนเห็นก้นขาวๆ โคตรเซ็กซี่เสียด้วย


 


            คุณวินรู้เสมอว่าควรจะยั่วเขายังไง


 


            อย่างที่ว่าล่ะว่าที่ผ่านมาได้ผลเสมอ แต่ชัยแค่มีความอดทนมากเกินไปเท่านั้น และเมื่อตอนนี้ชายหนุ่มไม่คิดจะห้ามปรามอะไรอีกต่อไปแล้ว ภาพสวยๆ ของร่างขาวจัดที่กำลังแหวกว่ายอยู่ตรงหน้าก็ทำให้ส่วนล่างปวดหนึบ ตาคมวาวโรจน์ นึกอยากจะลงไปจับเงือก แต่เจ้าตัวก็ยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ เพียงแต่...


 


            นอกจากเขาเคยมีใครได้เห็นภาพนี้มั้ย


 


            ความคิดนี้ทำให้หงุดหงิดมากพอที่จะดึงบุหรี่ขึ้นมาจุด ตาคมก็มองตามเจ้านายคนสวยไปด้วย


 


            ชัยไม่แปลกใจที่คนคนนี้จะจับสายตาคนอื่นยามอยู่บนแคทวอร์กหรือปกนิตยสาร ด้วยเรือนร่างเพรียวสมส่วน ไม่ได้ผอมแห้งจนเห็นแต่กระดูก ไม่ได้กล้ามแน่นเช่นเขา แต่ก็มีกล้ามเนื้อพอเหมาะพอเจาะ ผิวกายขาวเนียนอย่างคนที่ดูแลตัวเองมาตลอดชีวิต แขนขาเรียวยาวน่าสัมผัส สะโพกสวยที่บีบขยำมาแล้วหลายครั้งก็ช่างดึงดูด เมื่อรวมกับเรือนผมเปียกชุ่มที่ล้อมรอบกรอบหน้างดงาม ต่อให้เป็นคนที่เสื่อมสรรถภาพก็ไม่อาจจะละจากความสวยแสนเย้ายวนนี้ได้เลย


 


            เวลานี้คุณวินไม่ได้เป็นราชินีหิมะแสนเย่อหยิ่งที่ทำให้ผู้ชายมาศิโรราบแทบเท้า แต่เป็นภูติหนุ่มแสนร่าเริงและช่างแกล้งที่รู้ว่าควรจะเล่นงานเขายังไงให้ได้ผลที่สุด รอยยิ้มนั้น แววตาน่ามองนั้น ทุกอย่างล้วนแล้วแต่ทำให้มนุษย์ผู้นี้อยากจะตกอยู่ในมนต์สะกดแล้วไม่โงหัวขึ้นมามองโลกของความเป็นจริง


 


            ชายหนุ่มคิดพลางพ่นควันสีขาวไปในอากาศ


 


            ขณะเดียวกัน ภาพของสิงห์อมควันก็ทำให้เงือกหนุ่มใจสั่นสะท้าน


 


            วินไม่ได้มีรสนิยมชมชอบพวกแบดบอยที่กินเหล้า พี้ยา อัดบุหรี่เป็นว่าเล่น แต่เพราะคนพวกนี้มักไม่ต้องการข้อผูกมัดต่างหาก จึงมักจะรายล้อมอยู่รอบตัวเขา แต่เมื่อได้มองคนตัวโตเจ้าของกล้ามเนื้อหนาหนั่นในกางเกงขายาวตัวเดียวกำลังอัดควันเข้าปอด เจ้าตัวก็ต้องยอมรับว่าดูดี...เกินไปเสียด้วยซ้ำ


 


            นายแบบหนุ่มว่ายมาขอบสระที่เชื่อมกับระเบียงห้องนอน ยื่นมือไปกระตุกชายกางเกงเบาๆ ไม่พูดอะไรนอกจากจ้องตา และนั่นก็ทำให้...


 


            ฟึ่บ


 


            ชัยถอดกางเกงที่สวมอยู่อย่างไม่ใยดี แล้วหย่อนขาลงไปในน้ำ นั่งอยู่ขอบสระ ปล่อยให้ภูติน้ำแสนขี้เล่นขยับเข้ามาวางสองแขนบนหน้าตัก ยิ้มตาพราว เอียงหน้าขึ้นสบประสานสายตา


 


            “ฉันไม่ค่อยเห็นนายสูบบุหรี่” วินยื่นมือไปแตะที่ข้อนิ้ว เกลี่ยบุหรี่เบาๆ


 


            “ผมไม่ค่อยสูบให้คนอื่นเห็น...ไม่ชอบหรือครับ”


 


            “ก็ไม่เชิง” เขาไม่รังเกียจกลิ่นนิโคตินที่มากับจูบ แต่เพราะเรื่องอื่นต่างหาก


 


            “กลัวนายจะตายเพราะมะเร็งปอดมากกว่าโดนยิงน่ะสิ”


 


            กึก


 


            คนสวยขำแทบตายที่เห็นผู้ชายตัวโตชะงักมือ ดึงบุหรี่ออกจากปาก จนเกลี่ยนิ้วกับต้นขา จงใจหลีกเลี่ยงส่วนที่ยังหลับใหลอยู่ ทั้งที่ชักอยากเล่นกับมันบ้างแล้ว แต่แล้วคนอารมณ์ดีก็เป็นฝ่ายนิ่งอึ้งเอง เพราะ...


 


          “งั้นผมจะเลิก”


 


            “หืม?!


 


            ภวิศเงยหน้าขึ้นสบตาอีกครั้ง แล้วเห็นอีกฝ่ายอัดควันเข้าเต็มปอดเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นก็เอื้อมไปขยี้ปลายกับกระถางต้นไม้ใกล้ๆ ปล่อยมันทิ้งไว้แบบนั้น แล้วก็พ่นควันสีขาวให้ลอยเอื่อยขึ้นไปในอากาศเป็นครั้งสุดท้าย มือใหญ่ยื่นมาเกี่ยวเส้นผมของเจ้านายไปทัดที่ใบหูอย่างอ่อนโยน


 


            “ฉันไม่ได้บอกให้นายเลิกนะ”


 


            “ถึงคุณวินไม่บอกผมก็ตั้งใจอย่างนั้นอยู่แล้ว...ผมอยากอยู่กับคุณไปนานๆ”


 


            คนฟังไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายคิดจะเลิกอยู่แล้วจริงๆ หรือเปล่า แต่หัวใจเขาก็แทบมอดไหม้กับคนที่ตัดสินใจได้ทันที และมันก็เพื่อตัวเขา เพื่อเราจะได้อยู่ด้วยกันนานขึ้น และทำให้เจ้าตัวต้องกะพริบตาแรงๆ สูดหายใจกลืนกินความตื้นตันเข้าไปในอก ปล่อยให้อีกฝ่ายลูบผมเขา


 


            “นี่ตั้งใจทำให้ฉันซึ้งหรือเปล่า”


 


            “แล้วซึ้งมั้ยครับ”


 


            วินตีหน้าขาไปที หัวเราะฮึ แอบหมั่นไส้คนที่หัวเราะอย่างชอบใจ


 


            หมับ


 


            “งั้นเอารางวัลมั้ยล่ะ”


 


            คนสวยว่าเสียงเจ้าเล่ห์ คว้าหมับเข้าที่แก่นกายใหญ่โต ช้อนชึ้นสบตาแวบหนึ่ง แล้วก้มหน้าลงอีกครั้ง


 


            “ไงครับเด็กดี”


 


            ชัยกลั้นเสียงคำรามกับคนแก่นเซี้ยวที่กำลังก้มหน้าลงไปทักทายลูกชายของเขา!


 


            เขาลืมไปได้ยังไงนะว่าคุณวินน่ะร้าย!


 


...........................................


เจอกันที่บล็อกค่ะ


 


 




......................................


 


            ครบค่ะ ที่เหลือทั้งหมดอยู่ที่บล็อกนะคะ และอ่านต่อตอนถัดไปได้เลยครับผม ลงต่อกันเลยจ้า


            สำหรับเฟซเมย์

            https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=bookmarks

            และทวิตเตอร์

            https://twitter.com/MAME12938

            สำหรับเฟซ เมย์มีแอดมินตอบให้ค่ะ แต่ทวิตเตอร์จะเป็นทวิตส่วนตัว

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

            ปล. เรื่องนี้รบกวนใช้แท็ก #พี่วินสวยมาก นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.072K ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #14634 bonitakuk (@kukbam) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:54
    คุณพระคุณเจ้า มันเด็ดดวงมาก แซบมากกกก
    #14634
    0
  2. #14588 minpolly (@proudlife) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 00:08
    เผ็ชมากกก อมก.ขอทิชชู่ซับเลือดกำเดาด่วน
    #14588
    0
  3. #14582 สาววายผู้จริงจัง (@pk4u) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 22:10

    ต้องต้มน้ำไหมเนี่ย

    #14582
    0
  4. #14577 maknae_ (@maknae_) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 13:26

    แม่เจ้าโว้ยยยยย

    #14577
    0
  5. #14529 B_Benjaa (@B_Benjaa) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 21:24
    โอ้ยลุงงงงงงง
    #14529
    0
  6. #14528 sanomsin (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 00:31

    ลุงคะปล่อยลูกชายเย้ยฟ้าท้าน้ำจังนะ. ระวังจะสำลักน้ำลายพี่วินนะจ๊าาาา

    #14528
    0
  7. #14527 ReindyWang (@ReindyWang) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:37
    ทำไมต้องเขินพี่ชัยตลอดเลยยยย เขินมากกกก ต่อให้พี่วินยั่วก็ยังเขินพี่ชัยอยู่ดี 555
    #14527
    0
  8. #14523 drxzj (@sweezz-dream) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 19:57

    ลุงชัยต้องเก็บแรงไปสู้กับศึกหน้าด้วยนะ
    #14523
    0
  9. #14522 zazoith (@zazoi) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 05:41
    ฮันนีมูนให้เต็มที่นะ เพราะมีพญามารมารอที่บ้านแล้ว ว่าแต่รอบนี้ไม่รู้พญามารจะขวางใครระหว่างลูกกับคนสนิท เพราะปกติชอบแกล้งคนรอบตัวเสมอเลย
    #14522
    0
  10. #14521 maknae_ (@maknae_) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 00:33

    ร้ายเว้ยยยๆๆๆๆๆ

    #14521
    0
  11. #14519 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 23:50
    พี่วินช่างยั่ว พี่ชัยก็ช่างสนองเนาะ เหมาะสมกันดี หวานกันให้พอเล้ย กลับไปงานหนักแหงๆ
    #14519
    0
  12. #14518 pkk1436 (@pkk1436) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 19:49
    #พี่วินคนสวย ยั่วได้แบบธรรมชาติมากอะ อิลุงไปไหนไม่รอดแล้ว 55555
    #14518
    0
  13. #14517 annything (@annything) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:48
    เหยยยยย เป็นการบรรยายที่เห็นภาพพพไปหมดเลยยยยยฮื่ออออออออแซ๊บบบบบบบ
    #14517
    0
  14. #14516 smiilec (@smiilec) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 14:56
    กรี๊ดดดยั่วมากกก
    #14516
    0
  15. #14515 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 12:09

    พี่วินแซ่บบบบ
    #14515
    0
  16. #14514 Sasithorn Sadsang (@sasithorn_bb) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 09:47
    พี่วิน ขี้ยั่วมากกกก หลง
    #14514
    0
  17. #14513 aiaic (@aiaichrl) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:54
    omgggggg

    ข้าวก้ไม่หา เที่ยวก้ไม่ไป ติดกันอยุ่สองคนฯนนนน สุดยอดความเซ็กซี่ไปเลยยยจ้าา
    #14513
    0
  18. #14511 Cherdyl3e3r (@Cherdyl3e3r) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:24
    พี่วินนนนนนน เซกซี่
    #14511
    0
  19. #14510 Overwhelm (@supichaya-nut) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 06:28
    แซ่บจริงตู่นี้
    #14510
    0
  20. #14508 Por'z Chanprateep (@chuagporz) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 00:11
    ตอนแรกเกลียดลุงมาก หลังๆ มาก็ยังไม่ได้ชอบแค่ไม่เกลียดเท่าเมื่อก่อนแล้ว แต่ตอนนี้จะกลับไปเกลียดลุงอีกรอบแล้วเพราะหมั่นไส้ที่ได้เห็นพี่วินในมุมที่คนอื่นไม่เคยเห็นเยอะแยะไปหมด แถมยังไปครอบครองพี่วินไว้คนเดียวอีก!!!! อยากได้พี่วินง่าาาาาา แงๆๆๆๆๆ
    #14508
    0
  21. #14507 Slyvester (@areeya-aoy) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 00:01
    ถ้าวินเป็นผู้หญิง คงได้เด็กกลับบ้านไปฝากพี่ชายสองสามคนแล้วล่ะ
    แต่ว่านะ.
    .
    .
    .
    ลุงพงษ์มา! อร๊ายยยยย แด๊ดดี้~
    #14507
    0
  22. #14506 Vilailyk (@Vilailyk) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 23:20

    วินจะเล่นกับลูกชาย
    #14506
    0
  23. #14505 katay19_mtb2got7 (@katay19_mtb2got7) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 23:18
    แซ่บสุดไรสุด
    #14505
    0
  24. #14504 Cnpt (@Sweetbt) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 20:45
    เอ็นดูกราฟกับคนใหญ่มากจริงๆ
    #14504
    0
  25. #14501 Kyoheizing (@Kyoheizing) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 20:05
    ลุงพงษ์นี่พระเอกตัวจริงของทุกเรื่องในเซ็ตนี้เลยนะ 5555555555
    #14501
    0