[Yaoi] Love Director วาดรักกำกับใจ #อาฟรอสสอนเด็ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91,161 Views

  • 624 Comments

  • 5,822 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,728

    Overall
    91,161

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10 สัมผัสอาหลาน 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 456 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

ตอนที่ 10 สัมผัสอาหลาน

            “อาฟรอสสสสสส”

            “ว่าไงไอ้หลานรัก”

            หมับ!

            “ฟอด! ฟอด!! คิดถึงครับอา”

            เพราพนาได้ยินจากเพื่อนมาไม่รู้กี่ครั้งแล้วว่ามันเทิดทูนอาของมันมาก แต่เขาไม่คาดคิดจริงๆ ว่าหลานชายวัย 20 ปีจะมีปัญญาโผเข้าไปกระโดดกอดใช้ขาเกี่ยวเอวอาหนุ่มวัย 38 ปีเหมือนมันเป็นแค่เด็กห้าขวบได้อย่างเป็นธรรมชาติขนาดนี้

            เท่านั้นไม่พอ เพราเพลิงยังหอมแก้มอาทั้งสองข้างอย่างแสนรัก จนเพ้นท์สัมผัสได้เลยว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างเขาหน้าเครียดมากขึ้นทุกที

          อย่าว่าแต่พี่สินธุ์ที่เครียดเลย กูยังเครียดแทน

            สองคนนั้นลืมไปหรือเปล่าว่าคนหลานนี่โตจนมีผัวเป็นตัวเป็นตนแล้วนะ

            แต่ไม่ใช่แค่คนหลานเท่านั้นที่คุ้นเคย คนเป็นอาเองก็กอดเอวหลานอย่างเคยชิน หัวเราะเสียงดัง หอมแก้มเพลิงกลับ ทำเหมือนเจอเด็กขี้อ้อนน้ำหนักไม่กี่โล

            “คิดถึงอาบ้างมั้ยเรา”

            “มากกกก คิดถึงอาฟรอสมากๆ คิดถึงที่สุดเลย”

            “ฮึๆ คิดถึงแต่ไม่มาหานะ”

            “อาก็ไม่ไปหาเพลิงเหมือนกัน”

            เพลิงเชิดหน้าอย่างแสนงอน ยอมกลับมายืนบนพื้นดีๆ ปล่อยให้อาคีบปลายจมูกแล้วส่ายไปมาอย่างเอ็นดู

            “อาต้องยอมแพ้ใช่มั้ย หืม”

            “อื้มมมม เพราะเพลิงเป็นหลานรักอา”

            เพราพนาสาบานได้ว่าไม่เคยเห็นไอ้เพลิงอ้อนใครขนาดนี้มาก่อน แม้แต่กับพี่สินธุ์เอง

            ตอนนี้เพื่อนสนิทอาจจะกลับมายืนสองขาบนพื้นแล้ว แต่สองมือก็กอดแขนอาหนุ่มแน่น ซบหน้าลงบนลาดไหล่ แล้วด้วยความที่เพลิงตัวเล็กอยู่แล้ว ก็ยิ่งเกิดเป็นภาพที่แสนน่ารักน่าเอ็นดู ยามที่คนน่ารักระดับจักรวาลอย่างมันเอาแก้มไถแขนผู้ชายตัวโตที่มีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ

            “โอเค งั้นอายอมก็ได้”

            เพ้นท์อยากจะแย้งว่าอาอย่าตามใจมันแบบนั้น รู้มั้ยว่ามันเอาแต่ใจแค่ไหน แต่มาคิดอีกที เขาไม่พูดดีกว่า รู้สึกเหมือนกันว่าช่วงหลังๆ เวลาอยู่กับอาฟรอส เขาก็แปลงร่างเป็นเด็กอยู่บ่อยครั้ง จนยืนอยู่เงียบๆ มองสองอาหลานทักทายกันให้พอใจ

            “ไอ้เพลิงสนิทกับอามากครับพี่สินธุ์”

            ไม่เพียงเท่านั้นยังเอ่ยปลอบผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ ไปด้วย

            “พี่รู้ แต่พี่แค่รู้สึกว่า...สู้ไม่ได้”

            คนฟังหันไปมองคนพูดที่ดูสลดลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาใต้แว่นกรอบใหญ่ก็ยังคงมองสองอาหลาน จนเพ้นท์ส่งยิ้มปลอบใจ

            “พี่สู้ได้ครับ”

            เขาคนหนึ่งแหละที่มั่นใจว่าไอ้เพลิงรักผู้ชายคนนี้มาก

            หากว่ากันตามตรง พี่สินธุ์ไม่มีอะไรที่เหมือนอาฟรอสเลย ใช่ พี่สินธุ์อาจจะดูเป็นสุภาพบุรุษ แต่พี่สินธุ์เป็นคนที่ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ไหนจะสุภาพอ่อนโยน หน้าตาก็ไปคนละทางกับอา แต่ไอ้เพลิงที่เคยบอกว่าพี่สินธุ์ไม่หล่อๆ กลับเถียงคอเป็นเอ็นถ้ามีใครว่าพี่สินธุ์และบอกว่าคนนี้อะหล่อสุขุมนุ่มลึกที่สุดแล้ว

            ถ้ามันไม่รักพี่สินธุ์มาก มันไม่ออกตัวแทนหน้าทิ่มดินขนาดนั้นหรอก

            “จริงเหรอครับน้องเพ้นท์”

            เขาพยักหน้ารับ ไม่เสริมเหมือนที่คิดในใจว่า พี่ทำให้มันเพ้อหาวันละสามเวลาหลังอาหารยังไม่มั่นใจอีกได้ยังไง

            พอเพื่อนสนิทอย่างเพราพนายืนยัน พี่สินธุ์ก็เริ่มยิ้มออก ประจวบเหมาะกับที่สองอาหลานทักทายกันเสร็จแล้ว เพราะเพราเพลิงปราดเข้ามาทันที ยกมือขึ้นกอดเอวพี่สินธุ์อย่างหวงแหน แล้วหันมามองหน้าเพราพนา บอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง

            “ต่อให้มึงเป็นเพื่อนสนิทกู กูก็ไม่แบ่งคนของกูกับมึงหรอกนะ”

            เขาอยากจะแหมให้ลั่นโลก เมื่อก่อนล่ะบอกไม่เอาๆ ดูมันเดี๋ยวนี้สิ

            เพ้นท์หันไปยิ้มขำๆ ใส่พี่สินธุ์ที่หน้าบานไปแล้ว

            “เห็นมั้ยล่ะพี่สินธุ์”

            “คุยอะไรกันเหรอ” ไอ้เพลิงถามอย่างอยากรู้ จนเพื่อนสนิทยิ้มเหี้ยม ยกมือจิ้มหัวไปที

            “มึงไม่รู้สักเรื่องบ้างเหอะ”

            “แต่อาก็อยากรู้นะ”

            คนฟังหันไปมองเจ้าของบ้าน แล้วพบกับรอยยิ้มแบบเดียวกับหลานชายเป๊ะๆ

            อารมณ์ว่าอยากรู้อะไรก็ต้องได้รู้

            “ไม่มีอะไรหรอกครับอา”

            อาฟรอสยิ้ม ไม่พูดอะไร แต่จากการที่อยู่ด้วยกันมาหลายวัน เขาคิดว่าถ้าอาอยากรู้เดี๋ยวก็คงหาจังหวะถามจนรู้อยู่ดี ซึ่งคราวนี้คนที่เข้ามาขัดจังหวะคือผู้ชายตัวโตแว่นหนาที่ยกมือไหว้ผู้ใหญ่สุดในนี้

            “สวัสดีครับ”

            เจ้าของบ้านหันไปมองหน้า แล้วบอกด้วยน้ำเสียงใจดี

            “เจอกันสักทีนะ”

            “ครับ ผมชื่อสินธุ์ครับอา”

            “อาฟังเรื่องของสินธุ์มาบ้างแล้วละ ชอบของขวัญที่อาส่งไปให้มั้ย”

            พอถามเรื่องนี้ไอ้เพลิงงี้หัวเราะเสียงดังลั่น พยักหน้าหงึกหงัก ตอบคำถามแทนพี่สินธุ์ที่ยิ้มแห้งๆ

            “ชอบครับอา เพลิงโคตรชอบเลยล่ะ สัตว์ร้ายในฝันสุดๆ”

            ตรงนี้อาจจะมีแค่เพราพนาที่ไม่รู้เรื่อง ซึ่งอาฟรอสก็คงสังเกตเห็นท่าทางมองซ้ายมองขวาอย่างหวังว่าจะมีใครไขข้อข้องใจ แต่ก็ไม่กล้าถาม เพราะเป็นเรื่องของคนบ้านนี้ อาหนุ่มเลยอธิบายให้เขาฟังเสียงนุ่มๆ

            “อาส่งรูปปั้นเสือดำไปให้เป็นของขวัญคู่นี้ ได้ยินจากพรรณมาหลายทีแล้วว่าเพลิงเรียกสินธุ์ว่า...สัตว์ร้าย” เชื่อหรือไม่ว่าคนที่หน้าแดงวาบขึ้นมาทันทีคือผู้ชายตัวโตแว่นหนาที่ยกมือเกาคออย่างขัดเขิน ซึ่งหากใครมาเห็นภาพนี้ก็คงไม่มีวันเชื่อแน่ว่าผู้ชายคนนี้แหละที่ปราบไอ้เพลิงอยู่หมัด แถมคนเป็นแฟนยังรีวิวให้ฟังอีกว่า...บนเตียงดุมาก

            เพ้นท์ก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งมาตลอด กระทั่งโทรไปหาไอ้เพลิงวันนั้น

            “อาฟรอสก็ช่างแหย่ พี่สินธุ์เดินผ่านรูปปั้นทีไรหน้าแดงทุกที”

            “เราก็อายกับเขาบ้างสิ” อาฟรอสว่าขำๆ

            “ไม่เอาครับอา พี่พายบอกว่าด้านได้อายอด”

            “พี่พายก็ช่างสอนมึงเนอะ” เพราพนาว่าอย่างเหนื่อยใจแทนพี่ชายมัน เพราะเห็นทีคงมีคนแถวนี้ใส่ร้ายพี่ชายแล้วล่ะ เรื่องแบบนี้ไม่ใช่ว่ามันเป็นของมันเองเหรอ ซึ่งไอ้เพลิงก็ทำตาโต แล้วชี้นิ้วไปหาเจ้าของบ้าน

            “มึงว่าอาฟรอสทำไม”

            “ห้ะ? กูไปว่าอาฟรอสตอนไหน” เพ้นท์ก็งงสิ กระทั่ง...

          “ก็อาเป็นคนสอนเจ้าพายเอง”

            “...”

            เขาอึ้ง แต่อายิ้ม แล้วเพราพนาก็รู้ว่างานเข้า

            “ผมไปเอาของลงจากรถนะครับ”

            ถ้าเขาทำอะไรให้เจ้าของบ้านไม่พอใจ เชื่อเถอะว่าคนแก่ดื้อสะบัดแสนเอาแต่ใจต้องโผล่มาอีกแน่ แล้วคราวนี้ไม่รู้จะเรียกร้องอยากกินแค่หน่อไม้หรืออะไรที่หายากกว่านั้น ดังนั้น เขาว่าเขาลี้ภัยจากตรงนี้ก่อนดีกว่า จำได้ว่าอาสวมเบลซเซอร์ทับนี่นา ตอนนี้เห็นแค่เสื้อยืดกางเกงยีน เพราะงั้นต้องไปเอาลงจากรถ

            “พอดีเลย อาก็เอาของลงมาคนเดียวไม่ไหว” อาฟรอสก็ก้าวตาม

            “ผมช่วยมั้ยครับ”

            “ไม่ต้องๆ แค่อากับเพ้นท์ก็พอแล้ว”

            อาบอกกับพี่สินธุ์อย่างใจดี แล้วก็เดินนำไปยังรถคันที่เอาออกไปใช้วันนี้ จนเพ้นท์รีบตาม

            “เพ้นท์ถือเสื้อกับโน๊ตบุ๊คให้อาก็แล้วกัน”

            “แค่นี้ผมคนเดียวก็ไหวนี่ครับ” เพ้นท์ถามอย่างไม่เข้าใจ เพราะทั้งรถที่ต้องเอาลงก็มีแค่นี้ แต่ก็คว้าเสื้อมาพาดแขน อีกมือเอาแมคบุ๊คมากอดเข้าอก ซึ่งอาฟรอสก็แค่ยิ้ม ไม่พูดอะไรนอกจากเดินไปเปิดท้ายรถ เพ้นท์ที่เดินตามถึงได้เห็นลังโฟมใบใหญ่

            “นี่อะไรครับ”

            “อาหารพิเศษเลี้ยงหลานเขยไง”

            อาฟรอสว่าแล้วก็เปิดกล่อง ซึ่งของในนั้นก็ทำให้เพ้นท์พุ่งเข้าไปชะโงกหน้ามองอย่างตื่นเต้น

            “คิงแคลบเหรอครับ!

            สิ่งที่อยู่ในกล่องโฟมคือปูสีแดงสดตัวใหญ่มากสองตัวซึ่งอัดเข้าไปในกล่องโฟมใบใหญ่ ตัวใหญ่ชนิดที่เขาเคยเห็นแค่ในทีวี เคยเห็นในรายการอาหารที่บอกว่าราคามันสูงลิบลิ่ว แล้วขนาดเท่านี้ ดูสดขนาดนี้ เพ้นท์ไม่กล้าเดาราคาจริงๆ ว่าเจ้าสองตัวนี้เท่าไหร่

            “อือ พออารู้ว่าเพลิงจะพาแฟนมาแนะนำให้อารู้จัก อาเลยโทรไปขอให้เพื่อนช่วยหามาให้เลยนะ แพงเอาเรื่อง อาถึงบอกไงว่าอยู่กินข้าวเย็นกันก่อน” เพ้นท์พยักหน้าไวๆ อย่างตื่นเต้น แต่พอหันไปมองหน้าอา เขาถึงพบว่าเอาตัวเข้ามาเบียดอาฟรอสขนาดไหน

            ไหล่เกยไหล่ เงยหน้าทีจมูกแถมจะแตะแก้มอา

            ไม่รู้ว่าเพราะถูกจูบเมื่อวันก่อน หรือเพราะเพิ่งเห็นเสน่ห์ของอาวันนี้ เพ้นท์ถึงหน้าร้อนแปลกๆ

            พอแบบนี้เขาจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง ถอยหลังหนี

            “ทุกทีอาทักทายกับไอ้เพลิงแบบนั้นเหรอครับ”

            “ทำบ้างก็ได้นะ”

            “ทำไมผมต้องทำด้วยล่ะ”

            คนตัวโตยิ้ม แล้วว่าเสียงกลั้วหัวเราะ

            “ก็เมื่อกี้เห็นทำหน้าอิจฉาอยากได้แบบนั้นบ้าง”

            “ผมเปล่า!

            เพ้นท์ปฏิเสธเสียงหลง มั่นใจว่าไม่เคยทำหน้าอิจฉาเพื่อน อาจจะเคยคิดอยากมีอาฟรอสเป็นของตัวเอง แต่ขนาดที่กระโดดกอดเอวหอมแก้มหลายฟอด บอกกันเสียงดังว่าคิดถึงมากแค่ไหนนี่เขาไม่ได้คิดเลย...จริงๆ นะ

            “หึๆ อาก็แค่ล้อเล่น แล้วนี่หน้าแดงทำไม”

            “ผม...ผมตื่นเต้นอยากกินปูครับ”

            เพ้นท์ว่าหน้ามุ่ย แล้วก็รีบหอบข้าวของของอาเข้าบ้านอย่างว่องไว เพราะตอนแรกไม่รู้หรอกว่าหน้าแดงหรือเปล่า แต่พออาทักแล้ว...มันร้อนแปลกๆ

            เขาไม่ได้เขินอาฟรอสใช่มั้ยวะ

 

.......................................

            “นี่มึงเป็นเมียอากูเหรอ”

            “พูดอะไรของมึง”

            เพราพนาที่สภาวะอารมณ์กลับมาเป็นปกติแล้วได้แต่ทำหน้าแปลกๆ เมื่อเพื่อนสนิททักขึ้นมา พอหันไปมองหน้าก็พบว่าเพลิงกำลังนั่งเท้าคางอมยิ้มอยู่ตรงเก้าอี้สตูล จนหันกลับมาสนใจปูตัวเท่าควายที่กำลังหาวิธีเอาลงหม้อนึ่ง

            เพ้นท์ตัดสินใจเอาตัวหนึ่งมานึ่ง อีกตัวจะเอามาทำเป็นชาบูปูเหมือนที่เคยเห็นในทีวี

            ส่วนน้ำจิ้มไม่ต้องเหมือนเขาหรอก เพ้นท์เชื่อว่าอาหารทะเลกับน้ำจิ้มซีฟู้ดคือสิ่งที่ฟ้าประทานมาคู่กัน

            “ก็นี่ไง เอาเสื้ออาไปเก็บเข้าตู้ให้ เอาโน้ตบุ๊คไปเก็บในห้อง แล้วยังทำกับข้าวให้อากินทุกวัน ปรนนิบัติขนาดนี้ไม่เรียกเมียแล้วเรียกอะไรวะ ภรรยาเหรอ”

            “ความหมายเหมือนกันไอ้เพลิง”

            “เออ กูรู้ แล้วยังไง จะเป็นเมียหรือภรรยา”

            เพ้นท์ตัดสินใจหักขาปูไม่งั้นเอาลงหม้อไม่ได้ แล้วตอบคำถามเพื่อนไปด้วย

            “เผื่อมึงจะลืมไปว่ามึงจ้างกูมาเป็นนายกำนัลของอามึง”

            หน้าที่ของเขาก็ทำทุกอย่างอยู่แล้วนี่

            “แล้วมึงเคยได้ยินมั้ยว่านางกำนัลก็เลื่อนขั้นเป็นสนมได้นะ”

            “อะไรของมึงวะไอ้เพลิง” คนที่กำลังยุ่งกับปูหันไปมองหน้าเพื่อน แล้วพบกับรอยยิ้มหมายมาดเหมือนตอนที่มันเล็งอยากได้ใครสักคนขึ้นเตียง แล้วบ้าชะมัด ส่วนใหญ่ก็เสร็จไอ้เพลิงทุกราย

            จากนั้น คนน่ารักก็บอกเต็มปากเต็มคำ

            “กูกำลังบอกมึงไงว่าหน้าที่มึงขาดแค่ขึ้นเตียงกับอากูก็เลื่อนขั้นเป็นเมียได้แล้ว”

            ฟิ้ว ว!

            เพราพนาไม่ตั้งใจจริงๆ ตอนที่ขว้างขาปูในมือไปทางเพื่อน ซึ่งมันก็หลบทัน

            “โหมึง ปูตัวละเป็นหมื่น ขาละพันเลยนะเว้ย ขว้างมาได้ไง เสียของ”

            “ไปเก็บมาเลยไอ้เพลิง เอามาล้างน้ำแล้วนึ่งก็แดกได้เหมือนเดิม” พอเขาสั่งอย่างหน่ายใจ เพื่อนสนิทก็หัวเราะอย่างขบขัน แต่ก็ยอมเดินไปหยิบขาปูกลับมาคืนพ่อครัวใหญ่แต่โดยดี หากไม่วายที่ตอนเดินผ่านจะกระซิบเสียงเบา

          “อากูลึกถึงใจแน่นอนนะมึง”

            “ไอ้เพลิง!

..................................

            50% ค่ะ อาหลานเขาพอกันเนอะ จริง ๆ สุดท้ายแล้วเพลิงก็ได้อาฟรอสมาเต็ม ๆ นั่นแหละค่ะ อยากได้ต้องได้ อยากเอาต้องได้เอา แล้วเนี่ย เพ้นท์จะหนีรอดคนแบบนี้ไปได้ยังไง แล้วก็อย่างที่เพลิงถาม สิ่งที่เพ้นท์ทำขาดอยู่แค่อย่างเดียวเท่านั้น คือการกระโดดขึ้นเตียงกับอา ทั้งทำกับข้าวให้ ทั้งเก็บกระเป๋า ซักผ้ารีดผ้า มารอรับตอนกลับบ้าน เพลิงเขาก็ต้องปั่นต่อสิเนอะ ก็เรื่องของเขากเจอปั่นมาเยอะ นี่ถ้าใครมาอ่านเรื่องนี้ก่อนที่จะอ่านเรื่องของเพลิงจบ คงแบบ อื้อ ไหนว่าไม่เอาพี่สินธุ์เป็นผัวไง XD

            เมย์จะพยายามมาอัพให้ได้สัปดาห์ละครั้งค่ะ ปีนี้งานเมย์เยอะมาก ต้องขออภัยในความไม่สะดวกด้วยค่ะ

            สำหรับเฟซเมย์

            https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=bookmarks

            และทวิตเตอร์

            https://twitter.com/MAME12938

            สำหรับเฟซ เมย์มีแอดมินตอบให้ค่ะ แต่ทวิตเตอร์จะเป็นทวิตส่วนตัว

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

            ปล. เรื่องนี้รบกวนใช้แท็ก #อาฟรอสสอนเด็ก นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 456 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #623 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 22:55
    หายเลยยยย รอนะคะ
    #623
    0
  2. #621 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 12:26
    อะไรคือลึกถึงใจเหรอหนูเพลิงงงง
    #621
    0
  3. #609 sanomsin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:33

    เพลิงเสร็จอาฟรอสแน่เลย อีกไม่นานนี้

    #609
    0
  4. #604 Aisa-Mee (@Aisa-Mee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:14
    รอว่าเมื่อไหร่จะทำครบทุกหน้าที่คะ
    #604
    0
  5. #603 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:32
    5555555.
    #603
    0
  6. #602 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:31
    5555555
    #602
    0
  7. #601 579994 (@579994) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:36
    มาใวใวนะคะพี่เมย์
    ชอบคู่นี้มากลุ้นๆๆ
    #601
    0
  8. #595 Susy Suan (@bbbunnygirl) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:32
    อะลึกถึกใจก็มาาาาา นุ้งเพลิงก็.. อยากอ่านต่อแร้วววววว
    #595
    0
  9. #594 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:20

    ประเคนขั้นสุด

    #594
    0
  10. #593 kiss k. (@kissloveadmin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:32
    เพลิงเอ๊ย อาฟรอสอุตสาห์ทนุถนอมเพ้นท์มาตั้งนาน เพลิงจะทำไก่ตื่นหมดน๊า
    #593
    0
  11. #592 Lptts (@NoSiwonNoLife) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:18

    รู้ละเพลิงได้ใครมา555

    #592
    0
  12. #589 jomjai2265 (@jomjai2265) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 17:58
    อยากอ่านอีกกกกกกรอออ
    #589
    0
  13. #588 Mysterygrey (@Mysterygrey) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 13:29
    ต้องรอน้องเพนท์มารีวิวคุณอาแล้วล่ะว่าตรงคำโฆษณาน้องเพลิงมั้ย 5555
    #588
    0
  14. #587 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 10:29
    เพลิงอยากได้อาสะใภ้แล้วล่ะสิ เชียร์ใหญ่เลยนะ 55555
    #587
    0
  15. #586 SupichayaKae (@SupichayaKae) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 09:53

    งื้ออออออออ ฟินนนนน
    #586
    0
  16. #585 Thanacha (@Thanacha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 07:19
    ร้ายกันทั้งบ้านเลย!
    #585
    0
  17. #584 Midories (@Midories) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 06:59
    นี่ก็ชงเก่งงงง จะเสิร์ฟเพื่อนให้อาซะแล้ว
    #584
    0
  18. #583 Live In The Night (@WanidaYanajit) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 22:53

    น้องเพลิงงงง!!!

    #583
    0
  19. #582 Dung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 22:00

    น้องเพลิงเจ้าเล่ห์5555 เอ็นดูเพ้นท์

    #582
    0
  20. #581 Bovie_Kuannapa (@Bovie_Kuannapa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 21:12
    น้องเพลิงอย่าทำให้เหยื่อตื่นกลัวสิ
    #581
    0
  21. #580 Muaynan (@Muaynan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 21:10
    เอ็นดูววววน้อง
    #580
    0