คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 103 : ตอนพิเศษ...จากคืนนั้น


     อัพเดท 26 เม.ย. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 6,992 Overall : 3,846,512
63,164 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39691 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 103 : ตอนพิเศษ...จากคืนนั้น , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 47429 , โพส : 297 , Rating : 43% / 201 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนพิเศษ...จากคืนนั้น

 

 

 

          “อืม...อาห์...”

 

            “จ๊วบ...อืม...แฮก”

 

            ภายในลิฟต์ ผู้ชายสองคนกำลังแลกเปลี่ยนสัมผัสแสนร้อนแรงจนเสียงริมฝีปากดังก้องไปทั่วทั้งห้องโดยสาร อย่างที่ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมลงให้กัน ใบหน้าคมคายเอียงให้ได้องศา ปลายลิ้นเกาะเกี่ยวจนแทบเป็นเนื้อเดียว ราวกับความอดทนหมดสิ้นลงตั้งแต่ก้าวลงจากแท็กซี่

 

            ตลอดทางตั้งแต่รบปงหงิจนมาถึงกินซ่า ทั้งชินและโอ๊ตแทบจะไม่พูดอะไรกันเลยด้วยซ้ำ สิ่งเดียวที่บอกถึงความสัมพันธ์คงเป็นสองมือที่จับกันแน่นมาตลอดทางอย่างไม่สนใจสายตาของคนขับ แล้วเพียงก้าวเข้ามาในอาคาร แล้วประตูลิฟต์ปิดลง จูบร้อนแรงก็เริ่มต้นขึ้นอย่างไม่แคร์ว่ากล้องวงจรปิดจะจับอยู่

 

            “อีก!

 

            “อืม” ชินว่าพลางกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายเข้ามาใกล้ ริมฝีปากร้อนผ่าวก็เป็นฝ่ายปรนเปรอให้อย่างถึงใจ แบบที่โอ๊ตก็ขยับเข้าไปใกล้จนส่วนล่างของทั้งคู่แนบชิดเข้าหากัน

 

            ใกล้จนสัมผัสได้ถึงความร้อนจัด

 

            ติ๊ง!

 

            เสียงสัญญาณบอกว่าถึงชั้นที่พวกเขาต้องการแล้วดังขึ้น อย่างที่ชินก็เป็นฝ่ายผละออก แล้วเดินนำอีกฝ่ายเข้ามายังห้องพักสุดหรูของพี่ชายอย่างรวดเร็ว แบบที่โอ๊ตก็ก้าวตาม

 

            ปัง

 

            โครม!

 

            “ชิน ใจเย็น” โอ๊ตเป็นฝ่ายเอ่ยปรามเล็กๆ เมื่อหนุ่มลูกครึ่งผลักเขาจนแผ่นหลังกระแทกกับประตูเนื้อหนา แล้วก็ขยับเข้ามาใกล้ ดวงตาของชินคมกริบราวกับนักล่าที่เห็นเหยื่อ ทว่าก็แฝงเร้นด้วยความปรารถนาที่เขาเชื่อว่าเขาก็มองชินแบบนั้นเช่นเดียวกัน

 

          ต้องการ ต้องการจนแทบบ้า

 

            หมับ

 

            “ฮึ ให้ผมใจเย็น แล้วพี่ก็แข็งเป็นหินนี่คืออะไร”

 

เจอกันที่บล็อกจ้า

 

 

 

 


 

 

ต่อจาก NC (ไปอ่านที่อัพ NC เพิ่มก่อนเน้อ)

 

            กิจกรรมรักจบลงไปแล้ว แล้วมันก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง และอีกครั้ง ราวกับไม่กลัวเลยว่าจะมีใครกลับเข้ามาในห้อง จนกระทั่งตอนนี้ที่เหนื่อยจนแทบไม่มีแรงขยับตัว ทั้งสองก็กำลังนอนกันนิ่งๆ บนเตียง แต่กลับไม่มีใครง่วงนอน ดวงตามองเพียงเพดานด้านบนนิ่ง

 

            “ทำไมคุณถึงคิดว่าผมยังรักเดียร์” แล้วคำถามที่อยู่ในหัวใจตลอดก็ดังขึ้น ให้ชินหันมามอง

 

            “ร้านโปรดพี่...ผมเห็นวันนั้นที่พี่อยู่กับมัน” คนตอบส่งเสียงในลำคอเหมือนไม่พอใจ แต่เขากำลังไม่พอใจตัวเองต่างหาก

 

          กูกลายเป็นคนคิดมากก็ตั้งแต่คบกับพี่โอ๊ตเนี่ยล่ะ ไม่เคยซะล่ะที่จะคิดไปเองถ้าไม่สืบหาจนแน่ใจ แต่วันนั้นภาพแค่นั้นก็ทำให้เจ็บจนอยากเลิก...อาจจะเพราะความเจ็บจากครั้งอดีตที่เกิดขึ้นจากโฟกัสก็ได้ พอเห็น...ก็เลยคิดไปไกล

 

            “พี่เป็นคนแรกนะที่ทำให้ผมกลายเป็นไอ้บ้าที่เอาเรื่องมาปะติดปะต่อกันเอง”

 

            “คนแรก?” โอ๊ตหันมานอนตะแคงข้าง จนเจอกับดวงตาที่มองมาอยู่ก่อนแล้ว แล้วชินก็ยิ้ม

 

            “ใช่ คนแรก...เห็นโฟกัสหายขึ้นไปบนห้องกับไอ้บาสยังไม่เจ็บเท่าพี่นั่งกินน้ำกับไอ้เดียร์” เวลานี้ คนที่อ่านยากกำลังเปิดเผยความรู้สึกออกมาให้คนฟังขยับเข้ามาใกล้

 

            “ผมไม่ได้คิดอะไรกับเดียร์แล้วจริงๆ แค่บอกเดียร์ว่าผมเคยชอบเดียร์ แต่ตอนนี้ผมมีคุณ”

 

            “พี่บอกมัน?”

 

            “บอก”

 

          ไม่น่าล่ะ ไอ้เดียร์ถึงคิดจริงจังว่าพี่โอ๊ตรักกูจะเป็นจะตาย

 

            ชินอยากจะถอนหายใจแรงๆ ให้ดีคือต้องไปกระชากคอไอ้เพื่อนเตี้ยมาถามว่ามันไม่คิดจะเล่าให้ฟังเลยใช่มั้ย หรือคิดดูอีกที อาจจะเป็นเขาเองที่ไม่คิดฟัง

 

            “แล้วผมก็ขอโทษ”

 

            “หืม”

 

            “วันนั้นผมต่อยคุณ” โอ๊ตว่าอย่างรู้สึกผิด เขาไม่คิดว่าเขาจะโกรธจนทำแบบนั้นลงไปเลย และนั่นก็ทำให้คนฟังหัวเราะ เผลอยกมือจับมุมปากตัวเอง

 

            “มันก็แฟร์แล้วนี่ ผมต่อยพี่ พี่ต่อยผม พี่คบกับผมต้องรู้อย่างว่าคนอย่างผมดูแลตัวเองได้ และดีกว่าพี่มาดูแลด้วยซ้ำ” ชินว่าง่ายๆ ก่อนที่จะเป็นฝ่ายยกมือจับทรงผมที่กระเซิงไม่เป็นทรงของอดีตพี่ว้าก แม้จะไม่ชอบไอ้ทรงไม่ดูแลตัวเองนี่ แต่เขาก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องที่จะเข้าไปยุ่งวุ่นวายเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ของพี่โอ๊ต

 

            เขาเป็นคนแบบนี้ ไม่ใช่ไอ้เดียร์ เขาไม่ใช่คนละเอียดอ่อนชนิดตามดูแลใครแจ และไม่ใช่คนที่ใส่ใจว่าจะมีคนคอยถามว่าวันนี้ไปทำอะไร ที่ไหน เขาต้องการเพียงใครสักคนที่รับฟังในทุกเวลาที่เขาอยากจะระบาย ใครสักคนที่เข้าใจในตัวเขาและอยู่เคียงข้าง

 

            “ผมขออย่างเดียว...เป็นแฟนผม พี่รักผมคนเดียวก็พอแล้ว”

 

            เท่านั้นจริงๆ ที่ต้องการ และนั่นก็ทำให้โอ๊ตส่งยิ้มให้

 

            “แล้วคุณล่ะ”

 

            “ผมรักใคร ผมก็จะรักแค่คนเดียวเหมือนกัน” ชินตอบคำถามทันที ให้โอ๊ต ยิ้มให้ หัวใจที่เหมือนมีอะไรหนักอึ้งบรรเทาเบาบางลง จนต้องสวมกอดอีกฝ่าย

 

            “ผมเพิ่งรู้ว่าความโล่งใจเป็นยังไง แล้วตอนนี้ผมก็ง่วงมากเลยด้วย” จู่ๆ โอ๊ตก็เป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องหน้าตาเฉย ให้คนฟังเลิกคิ้วขึ้นนิด และเพียงชินตวัดสายตามามอง คนที่พูดว่าง่วงก็เข้าสู่นิทราไปเรียบร้อยแล้ว จนนึกประหลาดใจ มือใหญ่ก็ส่งมาลูบเส้นผมปรกหน้าเบาๆ มองหน้าตาเหนื่อยล้าแล้วนึกเข้าใจ

 

            ไม่แน่ อาจจะไม่ใช่เพียงเขาคนเดียวที่เอาแต่คิดเรื่องราวระหว่างกัน เพราะคนตรงหน้าบอกเขาแล้วว่าพี่โอ๊ตคิดมากขนาดไหน ชนิดที่เพียงเคลียร์เรียบร้อยก็เหมือนจะสบายใจจนพร้อมหลับเป็นตาย

 

            “พี่รู้ตัวมั้ยว่ามุมเด็กๆ ของพี่ก็น่ารักดีนะ” ชินส่ายหน้านิดๆ ทว่าเขากลับพอใจที่ได้รับรู้อะไรแบบนี้

 

            ต่อจากนี้เขายังอยากรู้เรื่องของพี่โอ๊ตมากกว่านี้ มากกว่าแค่เรื่องรักการแข่งรถ มากกว่าเป็นคนจริงจัง มากกว่าเป็นรุ่นพี่ที่รักรุ่นน้อง อยากรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับคนที่เขารัก

 

            “เริ่มต้นใหม่ตอนนี้ก็ไม่สายนี่นะ”

 

            ว่าแล้ว คนที่คิดหนักไม่ต่างกันก็เข้าสู่นิทราไปอีกคน

 

.............................................................

 

            ต่อค่ะ

 

          แกร๊ก

 

            “หืม อะไร”

 

            เช้าแล้ว โอ๊ตกำลังจะเก็บเสื้อผ้าที่กระจายเต็มพื้น ทว่า ปลายเท้าก็เหยียบโดนอะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกงของชินจนหยิบกางเกงตัวนั้นขึ้นมา

 

            “เฮ้ยพี่โอ๊ต รีบอาบน้ำเลย เดี๋ยวสาย” แต่ก่อนที่จะทำแบบนั้น เสียงของคนที่โผล่พรวดเข้ามาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเดียวก็ทำให้หันไปมอง จนเห็นชินที่รีบเร่งแต่งตัว ทั้งที่นิ่วหน้านิดกับความแสบช่วงล่าง

 

            จริงๆ ที่พวกเขากำลังรีบแบบนี้ต้องย้อนไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนที่โทรศัพท์สายด่วนของชินดังขึ้น แบบที่พูดคุยกับปลายสายไม่กี่คำ หนุ่มลูกครึ่งที่เหมือนจะอยากนอนทั้งวันก็เด้งผึงขึ้นมาปลุกคนที่นอนข้างๆ แล้วก็วิ่งหายเข้าห้องน้ำไป บอกเพียงต้องออกไปหาใครบางคน

 

            “เดี๋ยวพี่ใส่ชุดผมไปก่อน” ชินว่าเร่งๆ ยามที่สะบัดผ้าขนหนูแล้วแต่งตัวอย่างรวดเร็ว จนโอ๊ตขยับไปวางเสื้อผ้าที่เมื่อคืนกระจายไว้บนเตียง

 

            “เมื่อกี้ผมเหยียบโดนอะไรไม่รู้ในกระเป๋าคุณ ไม่รู้ว่าพังหรือเปล่า แต่ดังกร๊อบเลย” อดีตเฮดว้ากเอ่ยบอก ให้คนฟังชะงักไปนิด ก่อนจะโบกมือ

 

            “ไม่สำคัญหรอก แต่ถ้าพี่ทำให้ผมสาย...ฮึ” ชินแค่แค่นยิ้ม และนั่นก็ทำให้คนฟังหมุนตัวเข้าห้องน้ำไปทันที ไม่เห็นเลยว่าหนุ่มลูกครึ่งขยับไปยังกางเกงตัวนั้น ก่อนที่จะดึงของในนั้นออกมา ใบหน้าหล่อเหลาก็ประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ

 

            “ขอโทษที่ทำให้แกอยู่ในสภาพนี้ จะรีบซ่อมแล้วเอาให้เจ้าของแกสักที” ชินกำมันเอาไว้ในมือ ก่อนที่จะหันไปจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย ทั้งยังรื้อเสื้อผ้าให้ใครอีกคน ก่อนที่พวกเขาจะไปตามนัดของนิราซาวะ อาคิระไม่ทัน

 

........................................................

 

            บรรยากาศบนโต๊ะอาหารในเวลานี้กดดันเสียจนคนที่คิดว่าไม่กลัวใครอย่างโอ๊ตยังสัมผัสได้ถึงหยดเหงื่อที่ไหลซึมตรงแผ่นหลัง ยามที่ฝั่งตรงข้ามคือนักธุรกิจในชุดสูทเต็มยศที่กำลังจิบกาแฟอยู่เงียบๆ ทว่า ไม่มีท่าทีจะเอ่ยอะไรขึ้นมาสักคำเดียว

 

            หลังจากที่พวกเขาออกมาจากแมนชั่น ชินก็พาแฟนที่เพิ่งกลับมาคืนดีกันนั่งรถไฟมาเมืองข้างๆ ที่คนไม่พลุกพล่านมากนัก แล้วสถานที่นัดพบก็เป็นเพียงร้านกาแฟเล็กๆ ที่ให้บรรยากาศชนบทหน่อยๆ ทว่า ทั้งร้านแคบๆ ก็มีเพียงมาสเตอร์เจ้าของร้าน และลูกค้าอย่างโต๊ะพวกเขาเท่านั้น

 

            “พี่เรียกผมมาทำไม”

 

            “ฉันได้ข่าว...แล้วเหมือนจะเป็นเรื่องจริง” อาคิระจ้องหน้าน้องชายนิ่ง แล้วตอบคำถามเป็นภาษาญี่ปุ่นราวกับกันคนร่วมโต๊ะอีกคนออกจากบทสนทนา ซึ่งชินก็เปลี่ยนตามทันที ทั้งที่กำลังครุ่นคิดว่าพี่ชายคิดจะทำอะไร

 

            ถ้าพี่อาคิระจะรู้เรื่องว่าเขาจูบกับผู้ชายกลางเมืองคงไม่ใช่เรื่องแปลก แต่นี่เล่นเรียกตัวมาพบน่าจะพอรับรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพี่โอ๊ต

 

            “ถ้าพี่กำลังสงสัยว่าใช่หรือเปล่า ผมบอกเลยว่าใช่” ชินจึงโต้กลับทันควัน ให้คนเป็นพี่หรี่ตาลงนิด ก่อนที่จะหันไปมองผู้ชายอีกคนที่เขาก็ไม่คาดคิด

 

            แฟนเก่าที่ชินจิเคยนำภาพมาให้ดูเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารัก ตัวเล็ก ดังนั้น เขาจึงไม่มีความคิดว่าเจ้าของมอเตอร์ไซค์คันนั้นจะเป็นผู้ชายสูงกว่าหกฟุต ทั้งยังมีสีหน้าและแววตาที่มั่นคงหนักแน่นแบบนี้

 

            ยอมรับว่าแปลกใจ ทว่าก็น่าสนใจ

 

            “บอกแล้วว่าถ้าจะตัดต้องตัดให้ขาด ของที่พังไปแล้วไม่มีวันซ่อมคืนให้เหมือนเดิม” ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาทว่าน่ากลัวว่าน้องชายเป็นสิบเท่าว่าด้วยน้ำเสียงเรียบๆ และแม้จะฟังไม่เข้าใจ แต่โอ๊ตก็รู้สึกได้เลยว่าผู้ชายคนนี้กำลังพูดถึงเขา และ...น่ากลัว

 

            มากกว่าพี่ภาคินด้วยซ้ำ

 

            “อาจจะไม่เหมือนเดิม แต่ถ้าช่างยังมีใจจะซ่อมมัน ของบางอย่างอาจจะดีกว่าเดิมก็ได้”

 

            ขวับ

 

            อาคิระตวัดสายตามามอง ดวงตาคู่คมหรี่ลง แล้วความเข้าใจก็สว่างวาบขึ้นมาเมื่อสบตากับน้องชาย

 

            “ยังเก็บมันเอาไว้สินะ” คำถามที่ชินไม่ตอบคำถาม แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะบอกลูกพี่ลูกน้องว่านาโนบล็อกที่เขาเหยียบจนพังวันนั้นยังอยู่ในมือของชินตลอดเวลา ดังนั้น ดวงตาคมกริบจึงตวัดไปมองแขกที่เขาเชิญมา

 

            “ผมนิราซาวะ อาคิระ ยินดีที่ได้รู้จัก” คราวนี้ อาคิระเปลี่ยนมาพูดภาษาไทย ให้คนฟังที่นั่งนิ่ง ทว่าก็ไม่มีท่าทีจะผละหนีไปไหนสบตา แล้วเป็นฝ่ายยกมือขึ้นไหว้

 

            ประเพณีญี่ปุ่นต้องทำยังไง โอ๊ตไม่รู้ เขารู้เพียงว่าเขาแสดงความเคารพให้มากที่สุดอย่างที่คนไทยคนหนึ่งแสดงได้

 

            “สวัสดีครับ ผมอธิษฐ์ครับ เรียกผมว่าโอ๊ตก็ได้”

 

            “...” ทว่า คนอีกด้านก็ยังเพียงจ้องมานิ่งๆ ราวกับต้องการรู้อีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ให้โอ๊ตขยับตัวอย่างอึดอัดนิดๆ แต่ก็เอ่ยออกมาเสียงหนักแน่น

 

            “และกำลังคบหากับชินอยู่ครับ”

 

            “ในฐานะเพื่อน?”

 

            “คนรักครับ” ไม่มีแม้แต่ลังเลที่จะเอ่ยมันออกมา และนั่นก็ทำให้คนฟังนิ่งไป จากนั้นก็หันไปมองหน้าน้องชายที่กำลังสังเกตท่าทีของเขาอยู่เหมือนกัน จนยกกาแฟขึ้นดื่มเป็นอึกสุดท้าย

 

            “ผมต้องเข้าประชุมต่อ เสียดายที่ได้สนทนากันเท่านี้...ยังไงก็พาเพื่อนไปที่เกียวโตสิ ฉันจะกลับบ้านวันมะรืน คงดีมากถ้าจะได้คุยกับเพื่อนนายต่อ” อาคิระเอ่ยกับโอ๊ตเสียงเรียบ ยามที่ลุกขึ้น จนชินต้องลุกตาม เป็นสัญญาณให้โอ๊ตรีบลุกขึ้นอย่างให้ความเคารพ จากนั้นก็หันมาบอกกับน้องชาย ทว่านี่ไม่ใช่การบอกกล่าว มันคือคำสั่งที่ชินหรี่ตาลง

 

            “เฮ้อ ตกลงครับตกลง ตามบัญชาครับ” ชินแค่นยิ้มนิด เมื่อรู้แล้วว่าการพบกันวันนี้ไม่ใช่การพบกันเป็นทางการ แค่แวะมาประเมินพี่โอ๊ตเท่านั้น แต่ของจริงคงหลังจากนี้

 

            ทว่า ก่อนที่ลูกพี่ลูกน้องจะก้าวออกไป โอ๊ตก็ทำลายบรรยากาศกดดันขึ้นมา

 

            “คุณอาคิระครับ” เจ้าของชื่อตวัดสายตามามองทันที และนั่นก็ทำให้โอ๊ต บอกเสียงจริงจัง

 

          “ผมขอแก้ข้อเข้าใจผิดครับ...ผมเป็นแฟนไม่ใช่เพื่อนของชิน”

 

            ดวงตาทั้งสองคู่สบกันนิ่ง แบบที่ชินก็มองอย่างสนใจ มือลูบปลายคางอย่างชอบใจความกล้าของแฟนตัวเอง

 

          ท่าทางไม่กลัวตายดีว่ะ แต่อย่างว่ากูก็ไม่ปล่อยให้พี่โอ๊ตตายหรอก

 

            เวลาเกือบนาทีที่สบตากันนิ่ง ก่อนที่หนุ่มญี่ปุ่นจะเป็นฝ่ายหันไปมองน้องชาย ก่อนที่จะยกยิ้มที่ทำให้คนมองเสียวสันหลังวาบ แล้วเอ่ยเป็นภาษาญี่ปุ่น

 

            “ฉันจะรอดูว่าของที่พังไปแล้วมันจะซ่อมได้จริงหรือเปล่า...ขอตัว” ท้ายประโยค อาคิระเอ่ยเป็นภาษาไทย ก่อนที่จะหมุนตัวแล้วก้าวออกจากร้านที่มีชายหนุ่มร่างสูงอีกคนยืนรอที่รถคันหรูอยู่ก่อนแล้ว

 

            แกร๊ง

 

            ประตูปิดลงแล้ว พร้อมกับมาสเตอร์ที่เอ่ยขอบคุณ ก่อนที่โอ๊ตจะทิ้งตัวลงบนเก้าอี้

 

            “ผมรู้แล้วว่าคุณเหมือนใคร”

 

            “หึๆ นั่นน่ะคนที่เลี้ยงผมมา ผมจะเหมือนพี่ก็คงไม่แปลก” ชินหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ทั้งที่พอใจอยู่ลึกๆ กับคำพูดของโอ๊ตเมื่อครู่ และนั่นก็ทำให้เจ้าตัวเอ่ยอย่างใช้ความคิด

 

            “กลับไทยเมื่อไหร่ ผมเข้าบ้านพี่บ้างสิ”

 

            “จะไปเจอพ่อแม่ผม?”

 

            “อืม อย่างน้อยก็ฐานะเพื่อน แต่ถ้าเผลอหลุดอะไรไป ก็อย่าว่าผมแล้วกัน” รอยยิ้มที่เห็นบอกโอ๊ตได้เลยว่า แม้ชินจะไม่พูดว่าเราเป็นอะไรกันกับพ่อแม่เขา แต่เจ้าตัวต้องแสดงออกอะไรสักอย่างเพื่อแกล้งเขาแน่ ทว่า เจ้าตัวก็ยิ้ม แล้วว่าง่ายๆ

 

            “เอาสิ คุณจะกลับไทยเมื่อไหร่”

 

            “พักใหญ่ๆ แต่ก่อนจะพูดเรื่องกลับไทย มะรืนนี้พี่ต้องไปเกียวโตกับผม” ชินโคลงหัวนิด ก่อนที่จะเอ่ยคำที่พี่ชายบอกมาให้อีกฝ่ายรับรู้ จนโอ๊ตหรี่ตาลง

 

            “ไปเที่ยวบ้านผมไง” ชินว่าง่ายๆ ไม่บอกเหมือนกันว่าต้องเจออะไร เพราะเขาก็ยอมรับว่าอ่านความคิดลูกพี่ลูกน้องไม่ออก จากนั้นก็หันไปจัดการเครื่องดื่มของตัวเองต่อ

 

            “ชิน”

 

            “หืม”

 

            “เมื่อกี้พี่คุณพูดอะไรกับคุณ” แต่แล้ว โอ๊ตก็ถามเรื่องที่ตัวเองอยากรู้ ให้คนฟังเลิกคิ้วนิด ก่อนที่จะว่าง่ายๆ

 

            “เขาบอกผมว่าของที่แตกหักไปแล้วไม่มีทางที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม” แม้โอ๊ตจะฟังเพียงเท่านั้น แต่เขาก็เข้าใจทันทีว่าทางนั้นก็ต้องรู้ความสัมพันธ์ของเขากับชิน จนนึกย้อนไปถึงตอนที่ชินเคยเล่าให้ฟังว่าสนิทกับลูกพี่ลูกน้องแค่ไหน และนั่นก็ทำให้เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

            “แต่ถ้าแกนกลางของมันยังอยู่ ถึงชิ้นส่วนบางชิ้นจะเสียหาย เราก็ซ่อมมันกลับให้ดีดังเดิม หรือดีกว่าเดิมได้ด้วยซ้ำ” ชินมองด้วยแววตานิ่งๆ ก่อนที่จะส่งยิ้มให้ ขยับเข้ามาใกล้

 

            “แล้วแกนกลางของมันพังหรือยังล่ะ”

 

            “มันไม่เคยพัง มันก่อสร้างขึ้นมาทีละเล็กละน้อยจนมั่นคงแข็งแรง และผมจึงมั่นใจว่าแกนกลางความสัมพันธ์ของเรายังไม่แตกหัก” คนฟังหัวเราะออกมา ก่อนที่จะพยักหน้า

 

            นั่นสินะ ความสัมพันธ์ของเราไม่ได้เริ่มจากร้อย มันมาจากการติดลบด้วยซ้ำ แล้วค่อยๆ ก่อร่างสร้างตัวขึ้นโดยมีรากฐานที่แข็งแรง แม้มันจะโงนเงนไปบ้าง แต่ตอนนี้มันก็แข็งแรงยิ่งกว่าใคร จนเขาเอ่ยขึ้นมาเรียบๆ

 

            “ถึงเกียวโต ผมมีของจะให้”

 

            “หืม” โอ๊ตเลิกคิ้วนิด ให้หนุ่มลูกครึ่งหัวเราะ ทั้งยังหันมามอง

 

            “หัวใจผม ดูแลให้ดีแล้วกัน” คนฟังได้แต่มองอย่างไม่เข้าใจ ไม่ใช่ว่าชินให้หัวใจเขามาแล้วหรอกหรือ และนั่นก็ทำให้คนที่ไม่อยากต่อความไปมากกว่านี้ลุกขึ้นจากโต๊ะราวกับตัดบท ก้าวออกจากร้าน ทั้งที่ใบหน้าคมคายประดับด้วยรอยยิ้มน่าดู ขณะที่โอ๊ตได้แต่ขยับตาม

 

            “ชิน ผมไม่เข้าใจที่คุณพูดเมื่อกี้”

 

            “อย่าเซ้าซี้น่าพี่ ถึงเกียวโตเมื่อไหร่ก็รู้เอง” ชินว่าปัดๆ ยามที่โอ๊ตทำได้เพียงเดินตามเจ้าบ้านที่ก้าวนำออกไปยังสถานีรถไฟอย่างไม่คิดบอกอะไรมากไปกว่านี้

 

            ทว่า ในวันที่ทั้งคู่เดินทางถึงเกียวโต คืนนั้นมอเตอร์ไซค์ที่ทำจากนาโนบล็อกตัวจิ๋วที่นำมาต่อกันทีละชิ้นอย่างบรรจงก็ตั้งอยู่ในห้องนอนแขก พร้อมกับกระดาษหนึ่งแผ่น

 

            ...ดูแลหัวใจผมให้ดีล่ะ 最愛の人...

 

            saiai no hito...สุดที่รัก

 

            คำเรียกขานที่ชินไม่คิดจะเรียกใครอีกแล้ว แต่ว่าครั้งนี้เขามั่นใจ...มันจะไม่ผิดพลาดอย่างครั้งก่อนอีกแล้ว

 

..............................................

 

            ครบค่ะ เหมือนจะจบเรื่องของโอ๊ตชินอย่างสวยงายกว่าเนื้อหาหลักเนอะ เพราะฉะนั้นเรื่องของพี่โอ๊ตกับชินจัง เมย์ลงเท่านี้เนอะ หลังจากนี้จะมีตอนพิเศษอีกสองตอนก็คือของพอร์ชเดียร์ กับซันริวจ้า (เป็นตอนที่เอามาจากเล่มสเปค่ะ ทั้งเล่มมี 12 ตอน แต่เมย์เอามาลงแค่ 4 ตอนเนอะ) ส่วนเรื่องเล่มพิเศษที่จะเปิดจอง จริงๆ น้องชายเมย์เปิดหน้าเว็บให้เข้าไปจองได้เรียบร้อยแล้วนะคะ เห็นว่ามีคนส่งอีเมล์ไปตัดพ้อมัน บอกว่าทำไมพี่มาร์คยังไม่เปิดจองให้พี่เมย์สักที มันถึงขั้นโทรมาถามคนอื่นรู้ชื่อมันได้ไง ก็เลยตอบว่าพี่มันเนี่ยล่ะบอกเอง เขาคงรู้กันหมดแล้วล่ะว่าเมย์มีน้องชายชื่อมาร์คน่ะ แฮ่

             สำหรับตอนนี้ลงแล้วก็เศร้า พี่โอ๊ตกับชินจังก็แฮปปี้เอนท์แล้วนะคะ ส่วนเรื่องจะไปเจอกับพี่อาคิระก็คงต้องปล่อยให้จิ้นกันเองล่ะจ้าว่าพี่แกว่าเช่นไร นี่เรื่องของพี่ซาน พี่อาคิระก็มาเป็นแขกรับเชิญนะเออ ตอนนั้นสามสิบกว่าและ คุคุ

            บังเอิญรักเปิดจองแล้วนะคะ ลิงก์นี้เลย

            http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1129064&chapter=51

            สำหรับเฟซเมย์

            https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=bookmarks

            และทวิตเตอร์

            https://twitter.com/MAME12938

            ระหว่างเฟซกับทวิต ใครมีคำถาม เมย์อยู่ทวิตเตอร์มากกว่าค่ะ ถามได้เลยเน้อ หายหัวไปยังไงก็ไม่เคยเกินสามวัน ส่วนใหญ่เข้าไปเช็กเมนชั่นทุกดึก

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 103 : ตอนพิเศษ...จากคืนนั้น , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 47429 , โพส : 297 , Rating : 43% / 201 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
# 297 : ความคิดเห็นที่ 63013
งุ้ยยยยยชอบคู่นี้!!!!
Name : 335360 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 335360 [ IP : 180.183.192.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:10
# 296 : ความคิดเห็นที่ 62691
ชอบอ่ะ แบบคู่กัดกัน มันน่าลุ่นว่าจะจบอย่างใร
Name : soosoo__ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ soosoo__ [ IP : 182.232.138.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มิถุนายน 2561 / 08:36
# 295 : ความคิดเห็นที่ 62659
ปรบมือรัวๆ รักคู่นี้มาก 
Name : supaporn2233 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ supaporn2233 [ IP : 58.8.196.186 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2561 / 16:06
# 294 : ความคิดเห็นที่ 62572
ชอบคู่นี้มากอ่ะ แบบมองตาก็รู้ใจ ไม่ต้องพูดไรกันมาก แต่ก็รู้ว่ารักกันขนาดไหน ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆพัฒนาขึ้น จากไม่ชอบขี้หน้ากัน ก็รักกันปานจะกลืนกิน 555555555
Name : สล๊อตโลรี่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สล๊อตโลรี่ [ IP : 107.167.113.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:38
# 293 : ความคิดเห็นที่ 62552
ลุ้นกับคู่นี้ตลอดเลย
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 27.55.83.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มกราคม 2561 / 21:20
# 292 : ความคิดเห็นที่ 62508
ฟินกะคู่นี้ที่สุดเลย
Name : ENungTook < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ENungTook [ IP : 27.55.86.63 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มกราคม 2561 / 05:28
# 291 : ความคิดเห็นที่ 62063
ชอบคู่นี้มากกกกกกกกกกกกค่ะ ชอบกว่าคู่หลัก ฮือออ ปริ่มมม <3


PS.  +++ หากไม่กุมดาบแล้วก็คงปกป้องเธอไม่ได้....หากกุมดาบแล้วก็คงกอดเธอไม่ได้ .....
Name : >> SNOOPY the cat :] < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ >> SNOOPY the cat  :] [ IP : 58.10.152.139 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:23
# 290 : ความคิดเห็นที่ 61989
รอโอ๊ตชิน คู่หลักนะคะ ฮือๆๆๆ ชอบมากเลยรออ่านค่า
PS.   L u V , D O CT O R ส กั๊ ง ' ' 4 e V e R ~ ~ ชอบก้จีบ ; ) )
Name : • D O CT O R ส กั๊ ง ' ' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ • D O CT O R ส กั๊ ง ' ' [ IP : 61.19.204.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2559 / 13:07
# 289 : ความคิดเห็นที่ 61940
ดีงามนะ
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 202.28.79.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2559 / 19:26
# 288 : ความคิดเห็นที่ 61653
"โอ๊ตชิน" เป็นตัวละครที่รักมาก
อ่านแล้วรักคู่นี้ที่สุด พอๆ กับรักคู่ "ธารไทป์"
เป็นความรักของคนที่ไม่ต้องพูดกันเยอะ มองตาก็เข้าใจยิ่งกว่าคู่ไหนๆ แบบที่น้องเมย์เขียนไว้ ^^

ขอบคุณที่เขียนให้คู่นี้ได้ออกมาโลดแล่นในหนังสือ และทำให้คนอ่านมีความสุขตามนะคะ

ปล. อยากให้มีเล่มแยกจัง! 555
Name : Monn [ IP : 103.26.23.242 ]

วันที่: 4 สิงหาคม 2559 / 17:06
# 287 : ความคิดเห็นที่ 61596
ในเรื่องชอบคู่นี้ที่สุดเลย จรืงๆนะ เเบบเขียนเฉพาะคู่นี่ต่อได้ไหมค่ะ 5555 ชอบ
PS.  555
Name : บี บี เอ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บี บี เอ [ IP : 1.46.227.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2559 / 07:19
# 286 : ความคิดเห็นที่ 61591
อ่าว เราก็นึกว่าจะมีถึงตอนที่ไปบ้านชิน ตัดจบแบบนี้เลย 555 คู่นี้ไม่มีแยกเรื่องใช่ป่ะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.206.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กรกฎาคม 2559 / 11:06
# 285 : ความคิดเห็นที่ 61487
ชอบบบบบบบบบอยากอ่านคู่นี้อีกฟินๆ(´∀`)♡
Name : toey [ IP : 49.237.189.92 ]

วันที่: 3 กรกฎาคม 2559 / 14:25
# 284 : ความคิดเห็นที่ 61296
งานดีจนน้ำตาไหล คู่ฮอตของเรื่อง
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2559 / 12:26
# 283 : ความคิดเห็นที่ 61014
ชอบบบบบบบบ
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 171.5.246.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:32
# 282 : ความคิดเห็นที่ 60860
ชอบคู่ชิน,โอ๊ต แมนๆ ดีหายาก
Name : Phudh [ IP : 103.26.22.222 ]

วันที่: 13 ธันวาคม 2558 / 17:05
# 281 : ความคิดเห็นที่ 60805
คิดถึง โอ๊ตชิน พอร์ชเดียร์ ซันริว มากกกกกกกกกกก
คิดถึงพี่ดรีมด้วยยยยยยย
ฮืออออออออออ คิดถึงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : akane [ IP : 98.237.132.161 ]

วันที่: 9 พฤศจิกายน 2558 / 03:24
# 280 : ความคิดเห็นที่ 60720
ชอบคู่นี้สุดๆ><
Name : Susu [ IP : 171.96.244.99 ]

วันที่: 23 ตุลาคม 2558 / 12:19
# 279 : ความคิดเห็นที่ 60645
เพิ่งอ่านฉากเอ็นซีจบ เป็นฉากเอ็นซีที่อ่สนแล้วร้องไห้ตาม คือโล่งใจแทนทั้งคู่ที่คิดว่าจะไม่ได้กลับมาคบกันอีก
Name : Eurn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eurn [ IP : 125.24.128.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2558 / 19:11
# 278 : ความคิดเห็นที่ 60571
งื้อออออ //จิกปากด้วยความฟิน
PS.  วายจะครองโลก
Name : Shadow Ruby Accordion < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shadow Ruby Accordion [ IP : 27.55.199.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ตุลาคม 2558 / 17:56
# 277 : ความคิดเห็นที่ 60307
ชอบคู่นี้มากๆเลย #โอ๊ตชิน จงเจริญ
Name : หมูน้อยแป๊ะยิ้ม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หมูน้อยแป๊ะยิ้ม [ IP : 1.4.196.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2558 / 23:50
# 276 : ความคิดเห็นที่ 60270
ทำไมชินน่ารักอย่างงี้
Name : litterrabbitza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 27.145.49.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2558 / 07:11
# 275 : ความคิดเห็นที่ 60047
พี่โอ๊ตอาจจะเจอศิลปะการต่อสู้กับพี่อาคิระ ก็ได้ ใครจะไปรู้
PS.  ชื่อ อาเนคาโน่ ฮาเซย์ อายุ 17 ปี หอ นักฆ่า ผู้คุมกฎหอนักฆ่า
Name : Lจ้าหญิJมะเหมี่ยว-*- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lจ้าหญิJมะเหมี่ยว-*- [ IP : 171.96.179.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2558 / 21:01
# 274 : ความคิดเห็นที่ 59282
เย้ๆๆๆ

ชอบคู่นี้ที่สุดเลย

ครองรักกันนานๆนะ โอ๊ต ชิน
Name : วาโย [ IP : 110.77.239.136 ]

วันที่: 1 พฤษภาคม 2558 / 17:44
# 273 : ความคิดเห็นที่ 59216
อ่านตอนนีัแล้วมีความสุขมากกกกกกๆๆๆๆ อ่ะ คือแบบน่าร้ากกกกกกกก
Name : ponytailman < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ponytailman [ IP : 111.93.187.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2558 / 21:32
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android