คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10 เคลียร์ปัญหาใจ


     อัพเดท 18 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 7,725 Overall : 3,847,245
63,165 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39684 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10 เคลียร์ปัญหาใจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 75595 , โพส : 503 , Rating : 27% / 462 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




ตอนที่ 10 เคลียร์ปัญหาใจ

 

 

 

            โรงอาหารใต้ตึกเรียนรวมวันนี้ดูจะเต็มไปด้วยเหล่านักศึกษาจนแทบไร้ที่ว่าง ขณะเพื่อนซี้สามคน (ที่เดียร์บอกจริงๆ ว่าผมหนีพวกมันไม่พ้นแล้ว) ก็กำลังนั่งอยู่โต๊ะตัวหนึ่งกับเพื่อนร่วมเซคสองสามคน แล้ววันนี้มันน่าแปลกตรงที่ไอ้คุณชายชอบแดกก๋วยเตี๋ยวเอาแต่นั่งจ้องโทรศัพท์จนปล่อยก๋วยเตี๋ยวน้ำตกมันอืดแล้วอืดอีก

 

            “ไอ้ชินจัง มึงไม่กินหรือ” จนอดไม่ได้จะเอ่ยปากถาม เพราะนี่เขาซัดข้าวไปครึ่งจานแล้ว มันเพิ่งสูดเส้นไปคำเดียวเองมั้ง ส่วนไอ้ซันนี่ไม่ต้องถามถึง วันนี้เป็นอะไรไม่รู้ กินข้าวไป มองซ้ายมองขวาไปอย่างกับมองหาใครอยู่นั่น

 

            “กินดิ กูแค่รอมันอืดก่อน”

 

            “หืม”

 

            “อ้าว มึงไม่รู้หรือ กินตอนร้อนๆ ก็อารมณ์นึง กินตอนอืดๆ ชุ่มน้ำก็อีกอารมณ์นึงนะ”

 

          บางทีนะครับ ผมก็ไม่เข้าใจความอาร์ตของมันเลยจริงๆ

 

            ชินจังตอบหน้าตาย พลางเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าเมื่อเห็นเพื่อนมองมา แล้วยกตะเกียบคีบเส้นเข้าปากตัวเองบ้าง หลังปล่อยให้ก๋วยเตี๋ยวทั้งชามหายร้อน หูก็ได้ยินเสียงของเพื่อนร่วมโต๊ะที่หันมาถาม

 

            “เออ พวกมึงได้ข่าวเรื่องดาวเดือนคณะหรือเปล่า เขาจะจัดกันจันทร์หน้าแล้วนะเว้ย ห้องเราแม่งจะให้เล่นหนุ่มน้อยตกน้ำ”

 

            “หืม” คราวนี้แหละ เดียร์หันขวับไปมองอย่างสงสัย ไอ้เรื่องดาวเดือนคณะนี่พอได้ยินมาบ้าง คืองี้ครับ คณะวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยผมเนี่ย ด้วยความที่เด็กมันเยอะจัด มันเลยต้องแบ่งเป็นห้องที่คละเด็กแต่ละภาคเอาไว้ด้วยกัน แล้วพอจะเลือกดาวเดือน (อย่างที่ไอ้ซันมันเหมือนเอามาเล่าให้ฟังเมื่ออาทิตย์ก่อน) จะเลือกตัวแทนจากแต่ละห้องไปขึ้นประกวด แล้วมีการตัดสินเทือกๆ นั้น แล้วมันก็มีการออกร้านหาตังค์เข้าห้อง ทำประหนึ่งงานเทศกาลเด็กวิศวะฯ โดยเฉพาะน่ะ แต่นี่เพิ่งรู้จริงๆ ว่าห้องนี้เล่น...หนุ่มน้อยตกน้ำ

 

            “โอ้โหมึง หนุ่มน้อยตกน้ำเนี่ยนะ จะไปหามาจากไหน” อดไม่ได้จริงๆ จะเอ่ยถาม พลางทำหน้าสยอง มึงหากะเทยควายตกน้ำคงง่ายกว่า หรือไม่ก็กอริล่าขนดกนี่เต็มห้องเลย

 

            หมับ

 

            แต่แล้ว ไอ้ลูกครึ่งก็ขยับมาล็อกคอเขาเฉยเลย ล็อกอย่างนี้มีเคืองแล้วนะ แต่มันเล่นพูดเสียงดังลั่น

 

            “มึงไปส่องกระจกนะเดียร์ มึงจะเห็น...หนุ่มน้อยพอดีเลยว่ะ”

 

            “ไอ้ชินจัง!!!” เดียร์หันไปตวาดลั่น แม่งพวกมึงเอาอีกแล้ว ชอบจริงนะยัดเยียดให้กูเป็นหนุ่มน่ารักอะไรเทือกนั้นน่ะ แล้วนั้นก็ทำให้ไอ้ลูกครึ่งยักไหล่

 

            “เอาน่ามึง ยอมรับความจริงซะเถอะ ถ้าให้เลือกหนุ่มน้อยนั่งอ่าง มึงไม่รอด เชื่อกูสิ” ไอ้คนที่ได้ข่าวว่ามึงอยู่คนละห้องกับกูเลย เล่นทำนายอนาคตซะจนคนฟังทำหน้าสยอง ส่ายหน้าขวับๆ ว่ากูไม่เอาเด็ดๆ เลยนะเว้ย นั่งเป็นเป้าให้ปาน่ะ

 

            “ฮ่าๆๆๆ มึงอย่าเพิ่งเชื่อไอ้ชิน คนที่จะนั่งมันอยู่ที่คนปาเว้ย กูไปกระซิบถามรุ่นพี่มาแล้ว เลี่ยงได้เป็นเลี่ยง มึงอย่าเดินผ่านซุ้มห้องตัวเอง ถ้าไอ้พวกคุมซุ้มเจอใครตรงนั้นมันก็จับนั่งเลย ได้ข่าวว่าพี่เบิ้ม ปู่มึงยังเคยนั่งอ่างเลย เพราะเสือกเดินผิดที่ ปีนั้นมีแต่คนบอกว่ายักษ์ตกอ่างว่ะมึง” คำที่ทำให้คนฟังถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วส่งสายตาเหมือนอยากจะกระโจนบีบคอไอ้ลูกครึ่งที่แม่งกลับไปแดกก๋วยเตี๋ยวท่าคุณชายอีกแล้ว

 

          แกล้งกูสนุกมากป่ะ กูอยากถามพวกมึงจริงๆ เลย

 

            “แต่กูว่าปีเราห้องเราไอ้ซันได้เป็นตัวแทนห้อง” ว่าไปก็พยักหน้าไปทางไอ้คนเพื่อนเยอะที่ไม่เข้ามาเสือกอย่างทุกที นอกจากกำลังชะเง้อคอหาอะไรบางอย่าง แบบไม่ฟังคนที่คุยกันเลยด้วยซ้ำ

 

            “เออ งั้นพวกกูไปแล้วนะ เย็นนี้เจอกัน” ว่าจบ เพื่อนที่นั่งกินข้าวด้วยกันก็แยกไปเก็บจาน ให้เดียร์หันไปมองไอ้ซันที่ลุกลี้ลุกลนแปลกๆ

 

            “ฮึ หวงแฟนสิมึง มันจะได้เป็นเดือนคณะน่ะ”

 

          อีกแล้ว ไอ้ชินจัง มึงนี่ไปอยู่กับไอ้คู่หูเซเลอร์มูนได้เลยนะ

 

            “หึงหะ...”

 

            ฟึ่บ

 

            “พวกมึง เดี๋ยวกูมานะ” ยังไม่ทันจะได้อ้าปากด่าให้สะใจ ไอ้ซันที่นั่งเงียบมานานก็ผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว หันมาบอกด้วยเสียงรัวๆ ก่อนที่มันจะวิ่งไปอีกทาง ทิ้งทุกอย่างเอาไว้ดูต่างหน้า แบบที่คนที่ยังนั่งอยู่หันมามองหน้ากัน

 

            “มันรีบอะไรของมัน...เอ๊ย มึงไม่ต้องวกมาเรื่องเดิม มึงเถอะ ตกลงจะไม่เข้าเชียร์แน่หรือวะ ยังโดดได้อีกหลายครั้งนะเว้ย” เมื่อเกรงว่าไอ้ชินจังจะลากกลับเข้าเรื่องเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่ออีก เดียร์ก็เลยถามไปอีกเรื่อง ที่คราวนี้ไอ้ลูกครึ่งรูปหล่อถอนหายใจพรืด แล้วยกช้อนขึ้นซดน้ำ

 

            “ไอ้ชินจัง แม่งอย่าหนีดิ มึงเข้าเถอะ เชื่อกู แค่วันละไม่กี่ชั่วโมงเอง เดือนเดียวก็จบแล้วนะ” ท่าทางของเพื่อนที่ไม่หันมามองหน้า ทำให้ย้ำอีกนิด บอกตรงๆ ว่าห่วงมันจริงๆ ก็รู้อยู่ว่าประชุมเชียร์มันมีแค่ปีเดียว เขาไม่อยากให้เพื่อนมองย้อนกลับมาแล้วคิดว่าพลาด

 

            และนั่นก็ทำให้ชินหันมามองหน้าเพื่อนอีกครั้ง...ตาโตๆ ของเพื่อนใหม่ที่เขายอมรับว่าสนิทใจกับพวกมันเร็วมาก อาจจะเพราะความบ้าของไอ้ซันที่มีสาระในบางครั้ง หรืออาจจะเพราะไอ้เดียร์ที่ดวงตาของมันไม่เคยไม่มีคำว่าจริงใจ บางครั้งก็ซื่อจนไม่แปลกใจที่เพื่อนอีกคนต้องคอยดูแล

 

            ในสายตาเกย์แท้ๆ อย่างเขา ไอ้เดียร์น่าจะเป็น แต่ไอ้ซัน...ไม่แน่

 

            แล้วเอาจริงๆ ครั้งแรกที่เข้ามาทักพวกมันก็คิดว่ามันเป็น อย่างน้อยก็ไม่ลำบากใจเมื่อมารู้ทีหลังว่าเขาไม่เคยชอบผู้หญิงในเชิงชู้สาวเลยสักครั้งในชีวิต

 

            “หึๆ ห่วงพี่ชินหรือจ๊ะน้องเดียร์” จนไม่วายแกล้งมันหน่อย ให้ไอ้เพื่อนตัวเล็กตรงหน้าเบ้หน้าใส่ กรอกตาไปมาแบบสุดเซ็ง แต่มันก็หันมาพยักหน้า

 

            “เออ กูห่วงมึง มีปัญหาอะไรบอกกันได้นะเว้ย”

 

            นี่ไง ที่ทำให้เขาสนิทใจกับพวกมัน ไม่เห็นมันต้องเดือดร้อนแทน แต่ไอ้เดียร์ก็เป็นซะแบบนี้

 

            ความคิดที่ทำให้ชินนิ่งไปเพียงนิด ไอ้ก๋วยเตี๋ยวเส้นอืดฝืดคอที่บอกว่าอยากกินบ้าบออะไรนั่นถูกดันออกไปจากตัว ในเมื่อบอกตรงๆ ว่าตอนนี้แดกไม่ลงจริงๆ ตัดสินใจเพียงนิด ก่อนจะถอนหายใจออกมาหนักๆ

 

            “มึงอยากฟังเรื่องของกูหรือเปล่าล่ะ”

 

            “ถ้ามึงอยากเล่ามึงก็เล่ามาเถอะ กูฟังได้” คำตอบที่คาดไว้อยู่แล้ว ทำให้คนที่รู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างกดทับก้อนเนื้อในอกจนหายใจไม่ออกรู้สึกดีขึ้นนิด แต่ยังคงทำท่าเหมือนมันไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไรทั้งที่พูดเรื่อง...

 

          “กูถูกแฟนกูสวมเขาให้อยู่ว่ะ”

 

            “หืม” สาบานได้ว่าไอ้เดียร์ตาโตกว่าผู้หญิงหลายคนแบบไม่ต้องพึ่งบิ๊กอาย ก็ตอนนี้มันเล่นเบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง จนอดจะหัวเราะกับท่าทางของมันไม่ได้ ก่อนจะว่าเสียงเครียด

 

            “เออ มึงฟังไม่ผิดหรอก ตอนนี้กูกำลังเป็นควาย...มึงก็เหมือนกูใช่มั้ยที่สอบตรงเข้ามา พอจัดการมอบตงมอบตัว จ่ายตังค์กั๊กที่เรียบร้อย แถมพอจบม.หก กูก็ว่าง เลยบินไปอยู่ญี่ปุ่นสองเดือน เพราะตอนนั้นยายกูไม่สบายพอดี เขาก็อยากให้กูไปหา กูก็เลยไปอยู่โน่น ไม่ได้กลับมาเลย แล้วทีนี้กูมีแฟนอยู่นี่คน คบกันมาปีกว่าแล้ว ฮึ ตอนกูจะบินไปร้องห่มร้องไห้ บอกว่าให้โทรคุยทุกคืน ให้ไลน์หากันตลอด กูก็โอเค และกูทำได้ด้วย จนกระทั่งสองอาทิตย์ก่อนกลับ...” ชินแค่นยิ้มอย่างสมเพชตัวเองที่หลงเชื่อหน้าใสๆ กับเสียงติดอ้อนของคนที่ตัวเองเรียกว่า...สุดที่รัก

 

          พี่ชิน โฟกัสต้องเรียนพิเศษทุกวันเลย แม่บอกว่าถ้าเข้ามหาลัยไม่ได้โดนดีแน่ๆ เพราะงั้น ถ้าโฟกัสไม่รับสายพี่แปลว่าสลบเหมือดคากองหนังสือนะ

 

          ‘หึๆ แล้วไม่กลัวว่าไม่รับสายพี่จะโดนดีบ้างหรือ

 

          ‘...พี่...อย่าพูดแบบนี้สิ ใช่ ตอนนั้นเขาน่าจะสะกิดใจ สักนิดก็ยังดี มันไม่ใช่เสียงเขิน ไม่ใช่เสียงงอน มันเหมือนเสียงคนที่ลำบากใจอะไรสักอย่างมากๆ ทั้งที่เรามีอะไรกันมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง โฟกัสไม่เคยพูดกับเขาแบบนี้สักครั้ง

 

            “...แล้วแฟนกูก็ติดต่อไม่ค่อยได้ โทรหากี่ทีๆ ก็บอกว่าเรียนหนัก เหนื่อย อยากนอน แล้วกูก็ควายไง ห่วงเขาแทบบ้า อยากกลับไทย แต่ก็ห่วงยาย แล้วแทนที่กูกลับไทยคนที่ร้องไห้จะรีบออกมาหากู กลับอ้างสารพัดอ้าง ฮึ นี่กูกลับไทยมาเกือบเดือน กูเจอมันแค่ครั้งเดียว แต่เพื่อนกู...เพื่อนที่เคยทำวงกับกูกลับไปเอากับแฟนกูได้ทุกวัน” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาราบเรียบ เรียบจนคนฟังกลัวแทน

 

            หน้าไอ้ชินตอนนี้มันนิ่งมาก แม้ปกติมันจะนิ่งอยู่แล้ว แต่มันไม่ทำตาน่ากลัวขนาดนี้ แถมยังยิ้มมุมปากที่ให้ความรู้สึกเหมือน...สมเพชตัวเอง

 

            “ไอ้ชิน...”

 

            “คิดแล้วก็แปลกนะมึง ทั้งที่เพื่อนกูคนนี้เป็นคนช่วยกูแต่งเพลงให้แฟนกูแท้ๆ ปากมันก็บอกว่ารักเหมือนน้อง แต่ตอนนี้สิ มึงเชื่อมั้ย กูขับรถตามไปจนเห็นมันพากันขึ้นหอ มันคงไม่ไปนั่งเล่นนั่งติวหนังสือกันในหอหรอก ป่านนี้ได้กันไปกี่รอบแล้วก็ไม่รู้”

 

            “งั้นที่มึงไม่ว่างทุกเย็น...”

 

            “เออ กูไปจับชู้มา” ชินบอกเรียบๆ แล้วหันมามองหน้าเพื่อนที่มันนิ่งอึ้งไปแล้ว หน้าขาวๆ ของมันก็ซีดลง ปากอ้าออกแล้วปิดลงเหมือนอยากจะเอ่ยคำปลอบใจแต่พูดไม่ออก แต่ดวงตาที่จริงใจคู่นี้กำลังบอกเขาว่า...มันกำลังเสียใจไปด้วย

 

ต่ออีกสักนิด

 

            “ชิน คือ...กูก็ไม่รู้จะปลอบมึงยังไง แต่กูเข้าใจมึงนะ กูก็เคยถูกหักอก แม้จะไม่เท่ามึงก็เถอะ แต่คนดีๆ อย่างมึงหาคนอื่นได้ดีกว่าอยู่แล้ว” เดียร์ว่าเสียงจริงจัง ทำหน้าหงอยๆ ยังกับว่ามันเป็นคนถูกทิ้งแทน ให้คนฟังที่กำลังรู้สึกว่าความอึดอัดมันยิ่งแน่นอยู่ในอกถอนหายใจหนักๆ

 

            “มึงรู้มั้ย มึงเป็นคนปลอบใจได้ห่วยที่สุดเท่าที่กูรู้จักมาเลย” คำที่เดียร์ไม่โวยกลับ สมองก็คิดแต่ว่าจะช่วยเพื่อนยังไง แล้วเขาก็ไม่รู้จริงๆนี่หว่าว่าจะปลอบใจมันยังไง

 

            “เฮ้ย อย่าเครียดดิวะ งั้นคืนนี้ไปแดกเหล้ากันป่ะ หรือตอนนี้มึงอยากกินอะไร มึงบอกกูเลยนะ เดี๋ยวกูไปซื้อให้เอง” แล้วคนปลอบใจไม่ถูกก็เริ่มหาเรื่องอื่นให้เพื่อนแทน ทั้งที่ไม่ได้ชอบกินเหล้า แต่ก็รีบเสนอ ทั้งยังรีบคว้ากระเป๋าเงินเตรียมตัวไปซื้ออะไรก็ให้มาปลอบไอ้คนอกหัก ท่าทางที่ทำให้ชินนิ่งไปนิด

 

            “เดียร์”

 

            “ว่าไงๆ มึงอยากกินอะไร บอกคุณชายเดียร์คนนี้ได้เลย กูเนรมิตให้มึงได้” รีบบอกอย่างกระตือรือร้น และนั่นก็ทำให้ชินยิ้มกว้าง

 

            “...”

 

สายตาสองคู่สบกันนิ่ง แบบที่เดียร์มองอย่างตั้งใจ พร้อมทำทุกอย่างให้เพื่อนรู้สึกดีขึ้น แต่...

 

          “กูล้อเล่นว่ะ”

 

            “ห้ะ!!!

 

ตุบ

 

สิ้นคำเพื่อน คนฟังก็ร้องลั่นไปทั้งโรงอาหาร กระเป๋าตังค์ร่วงผล็อยลงกับพื้น อ้าปากค้าง มองคนที่ตอนนี้มันเริ่มลามปามเอาจานข้าวไอ้ซันมากินแทนแล้ว แล้วไอ้ลูกครึ่งก็บอกง่ายๆ

 

            “เออ ที่กูเล่าให้มึงฟัง กูล้อเล่นหมดเลยว่ะ ก็หน้ามึงจี้ดี”

 

            หมับ

 

            “ไอ้เหี้ยชิน มึงตายซะเถอะ!!! มึงรู้มั้ย กูจะร้องไห้อยู่แล้วเนี่ย ไอ้เวร ไอ้ชั่ว ไอ้เลวเอ๊ย กูเป็นห่วงมึงแทบแย่ ไอ้ลูกครึ่งเวรรรรรรร!!!” เท่านั้นแหละ เดียร์ก็กระโจนมาบีบคอให้ไอ้คนนั่งแดกข้าวจนข้าวแทบพุ่ง แล้วเขย่าแรงๆ แบบแก้แค้น สองข้างแก้มแดงก่ำด้วยความอาย

 

          นี่กูหลอกง่ายงี้เลยหรือวะ มึงถึงมาหลอกกูเล่นเนี่ย!!!

 

            “โอ๊ยมึงพอแล้วเว้ย มึงจะฆ่ากูหรือ!” ชินถึงกับร้องลั่น กระชากตัวเองมาจากไอ้เพื่อนตัวเล็กที่แรงไม่เล็กตามตัว ทั้งที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มกว้าง ให้คนแค้นยิ่งเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน อยากจะเอาแก้วยัดปากมันทั้งใบเลย และนั่นก็ทำให้ชินเพียงหัวเราะ แล้วทำมือว่ามึงนั่งลงสักทีเถอะ จนคนโมโหกระแทกตัวลงนั่ง แทบจะยกขาถีบไอ้เลวนี่สักที

 

          เมื่อกี้ฟังแล้วใจหายวาบเลยไอ้บ้านี่

 

            “เอาน่า แม้มันจะเป็นเรื่องล้อเล่น แต่มึงเชื่อกูเถอะ...กูจะไม่มีวันแย่งของๆ เพื่อนเด็ดขาด” ท้ายประโยคชินว่าเสียงจริงจัง ให้คนโมโหเหล่มามอง แล้วแค่นเสียง

 

            “มึงไม่ต้องวกมาเรื่องนี้ ถ้ามึงจะยัดเยียดไอ้ซันให้กูอีก กูยกมันให้ มึงเอาไปต้มยำทำแกงอะไรก็เรื่องของมึงเลย อย่ามายุ่งกับกู” ประชดใส่แม่ง รู้ว่ามันต้องวกกลับมาแน่ๆ แล้วแทนที่มันจะยอมทำหน้าสลดสักนิดที่แกล้งแรง มันกลับบอกว่า

 

            “เออ มึงก็เริ่มฉลาดขึ้นแล้วนี่”

 

          ให้ตายเถอะ ทำไมกูต้องเป็นเพื่อนกับพวกมึงสองตัวด้วยเนี่ย!

 

            หงุดหงิดกับตัวเอง แล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ โดยไม่รู้เลยว่าไอ้ลูกครึ่งข้างตัวหันมามองแล้วยิ้มนิดๆ ไอ้ที่มันแน่นๆ อยู่ในอกคลายตัวลงอย่างรวดเร็ว แล้วตัดสินใจว่าบางทีเขาควรจะไม่ให้เรื่องมันค้างคา แต่สิ่งหนึ่งที่รู้วันนี้

 

          ไอ้เดียร์น่ะไม่ได้ปลอบใจเพื่อนห่วยอย่างที่พูดไปหรอก

 

.............................................

 

         ต่อค่ะ

 

 

  

 

            “พี่ริวคร้าบบบบบบ”

 

          เวรเอ๊ย

 

            เสียงเรียกที่ตะโกนก้องมาทางด้านหลัง ทำให้คนที่เพิ่งก้าวออกจากโรงอาหารยิ่งจ้ำให้เร็วขึ้น ขบฟันแน่นอย่างหงุดหงิด นี่ถ้าเอาหัวโขกผนัง หรือมุดดินได้เขาทำไปแล้วนะ

 

แทนที่มึงจะทำๆ เป็นมองไม่เห็น มึงวิ่งตามกูมาทำไมเนี่ย!!!

 

ความคิดของริวที่เพียงโผล่หน้าเข้าไปในโรงอาหาร กวาดสายตามองหาเพื่อน มันก็ดันไปป้ะกับไอ้เด็กเวรที่เมื่อวันก่อนมันเมาได้ระยำมาก แล้วไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องหนี อาจจะเพราะไม่อยากฆ่ามันตายกลางโรงอาหารก็ได้

 

            “พี่ริว พี่จะรีบไปไหน คุยกันก่อนดิ”

 

          ไม่คุยโว้ย

 

            คิดอย่างเดียวไม่พอ จ้ำให้เร็วกว่าเดิมด้วย แต่ไอ้เด็กวนตีนข้างหลังก็ไม่ยอมแพ้ เพราะยิ้มมุมปาก แล้วปั่นหน้าใสซื่อ วิ่งมาดักหน้าเอาไว้ก่อน

 

          ก็แหม นี่กูดักพี่แกตั้งแต่เข้าไปในโรงอาหารเลยนะ เห็นพี่นัทเพื่อนพี่ริวปุ๊บ รู้เลย...เดี๋ยวก็มา

 

            “พี่หนีผมทำไมเนี่ย”

 

            ขวับ

 

            “กูไม่ได้หนี” ริวหันขวับมามองด้วยความไม่พอใจ ขาที่ก้าวเร็วๆ หยุดนิ่งลงอย่างหงุดหงิด เมื่อไอ้เด็กตรงหน้าไม่เพียงก้าวมาปาดหน้า มันยังกางมือออกสองข้างเหมือนจะต้อนให้จนมุม จนต้องขึงตาใส่ พยายามปัดไล่เรื่องบ้าๆ นั่นออกไปจากใจ แต่เหมือนเสียงแบบนี้จะทำให้ไอ้เด็กบ้านี่เพียงยิ้มเผล่

 

            “งั้นพี่คุยกับผมก่อน นี่ผมรอพี่มาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วนะ”

 

            กึก

 

            “รอกูทำไม” ริวหรี่ตามองอย่างไม่ไว้ใจ เพราะมั่นใจเลยว่าเดี๋ยวมันก็กวนตีนอะไรเขาอีกแน่ๆ แต่ซันกลับหัวเราะเบาๆ แล้วส่งมือมากระตุกสายกระเป๋าสะพายข้างของเขาเบาๆ

 

            “ผมถือให้นะพี่ริว”

 

            “มึงมายุ่งอะไรของๆ กู กูมีมือ กูถือเองได้” คนฟังขมวดคิ้วฉับ เบี่ยงตัวหนี ทั้งยังรั้งกระเป๋าไปอีกข้าง รู้สึกว่าไอ้เด็กกวนตีนนี่วันนี้มันมาแปลกๆ และนั่นก็ทำให้ซันที่ลอบมองแก้มขาวๆ ที่แดงขึ้นเพราะออกแรงจ้ำมาตลอดทางหลุดหัวเราะออกมา

 

            เสียงหัวเราะที่ขับให้คนหล่ออยู่แล้วยิ่งดูดี

 

            “ผมจะตอบแทนพี่ไง เมื่อวันศุกร์พี่เป็นคนพาผมไปส่งที่หอใช่ป่ะ”

 

            กึก

 

            “ละ...แล้วไง” แต่แล้ว คนเก่งทุกสถานการณ์ก็เกิดติดอ่างกะทันหัน เมื่อไอ้เหตุการณ์อัปยศของชีวิตวิ่งเข้ามาในหัว ทั้งยังเสตามองไปอีกด้านหนึ่ง บอกตัวเองว่าไอ้ที่ใจมันเต้นแรงๆ เนี่ยเพราะว่าโกรธจนหาที่ระบายออกไม่ได้ และจะดีมาก ถ้าไอ้เด็กนี่ลืมเรื่องวันนั้นไปซะ

 

            “ผมเลยจะมาขอบคุณไงครับ แม้ว่าพี่จะทิ้งผมนอนตากยุงอยู่หน้าหอก็เถอะ ดีนะที่ป้าเจ้าของหอแกมาปลุกตอนตีสี่ ไม่งั้นอายชาวบ้านเขาตายเลย”

 

            “สมควรแล้วมึงน่ะ”

 

            “ห้ะ พี่ว่าอะไรนะ” ตอนที่ไอ้เด็กตรงหน้าโอดครวญอย่างน่าสงสาร (สำหรับคนอื่น) และน่าถีบ (ในสายตาเขา) จนเผลอหลุดปากออกไป ให้อีกฝ่ายเลิกคิ้วขึ้น ทั้งยังขยับหน้าเข้ามาใกล้

 

            “มึงจะเข้ามาใกล้ทำไม ไปห่างๆ ตีนกูเลย!!!” ริวถึงขั้นตวาดใส่ เมื่อหน้าของมันใกล้เข้ามาอีก อีกมือก็ผลักหัวรุ่นน้องเต็มแรง ให้ซันหัวเราะเสียงดัง มือก็ลูบผมให้เข้าที่ อีกมือก็ล้วงกระเป๋าแบบที่คนมองยิ่งนึกหมั่นไส้ ก็เพราะมันดูดีกว่าเขาตอนทำท่านี้สักสิบเท่าได้มั้ง

 

            ท่าทางของรุ่นพี่ที่ถอยตัวออกห่างอีกสองก้าว ทำให้คนที่ตั้งใจมาดักเต็มที่ส่ายหน้าน้อยๆ แล้วถามคำถามที่ทำให้คนฟังนิ่งอึ้ง

 

            “ทำไมพี่ไม่พูดดีๆ กับผมบ้างล่ะ”

 

          มึงจะพูดให้กูคิดถึงเรื่องวันนั้นทำห่าอะไรวะ!!!

 

            “มะ...มึงจำได้” ริวสาบานได้ว่าปากสั่น และทำให้คนฟังเพียงเลิกคิ้วนิด ตีหน้าซื่อแนบเนียนแบบน่ามอบตุ๊กตาทองให้

 

            “จำอะไรหรือพี่ จำได้ว่าพี่กินเหล้าได้คุณหนูมาก จำได้ว่าพี่ชงเหล้าให้ผมกิน หรือจำได้ว่าพี่พาผมไปส่งที่หอ แล้วมีอะไรอีกวะ...”

 

            “ก็ที่มึงจะ...” ริวถึงกับหลุดปากอย่าหงุดหงิด ก่อนจะกลืนเข้าลำคอ เมื่อเห็นไอ้เด็กหน้าขาวทำหน้าสงสัย สรุปกับตัวเองในใจว่ามันจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้แน่ๆ และนั่นก็ทำให้ซันยกกำปั้นทุบลงบนฝ่ามืออีกข้างที่มองยังไงก็น่าถีบ

 

            “อ้อ ผมจำได้ด้วยว่าพี่เรียกตัวเองว่าพี่ แล้วเรียกผมว่าซัน”

 

            กึก

 

            “แต่ผมจำได้เท่านี้แหละ”

 

          เฮ้อ

 

            แทบจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทั้งที่มันก็ไม่มีอะไร ถูกคนเมาหอมแก้มก็ธรรมดา แต่มันกลับรู้สึกแปลกๆ ทั้งยังมองหน้าไอ้เด็กนี่ไม่ติดถ้ามันบอกว่าจำได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่โล่งได้ไม่นาน ไอ้คนที่วันนี้เหมือนจะดูเป็นการเป็นงานกว่าทุกทีก็ตีหน้าเป็นหมาหงอย

 

            “แต่ทำไมพี่ริวไม่พูดกับผมแบบนั้นอีกวะ น่าน้อยใจชะมัดเลย พี่พูดกับไอ้เดียร์โคตรดี พูดกับผมดีๆ บ้างสิ” ท่าทางมันยังกับเด็กโข่งอ้อนแม่ ที่ทำให้คนมองนึกคันเท้าตงิดๆ แต่ไม่วายสวนกลับ

 

            “นั่นน้องรหัสกู แล้วมึงเป็นใคร”

 

            “เป็นน้องในใจพี่ได้หรือเปล่าล่ะครับ หิ้วววว” เล่นเองมีส่งเอง จนคนฟังอึ้ง ไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะพูดอะไรแบบนี้ แต่เพียงพักเดียว แก้มขาวๆ ก็ขึ้นสีจัด กัดฟันกรอด

 

          นี่มึงพูดดีกับกูได้ไม่กี่คำ มึงกลับมากวนตีนกูได้อีกแล้วใช่มั้ย!

 

            “อ่ะ ล้อเล่นครับพี่ ล้อเล่น ไม่กล้าเล่นของสูงหรอก มาพี่ริว ผมมาช่วยถือกระเป๋าจริงๆ ถือว่าขอบคุณที่ไปส่งที่หอ ผมเป็นพวกไม่ชอบติดหนี้ใครน่ะ หรือพี่อยากให้ผมตามกวนตีนพี่ไปเรื่อยๆ แบบนี้...” ไม่ต้องชักแม่น้ำโขง เจ้าพระยา มูล ชี น่าน หรืออะไรมามากกว่านี้ กระเป๋าสีขาวยี่ห้อดังก็ถูกโยนมาตรงหน้าจนต้องรีบรับไว้

 

            “รีบใช้หนี้มึงให้จบ แล้วไปไกลๆ ตีนกูเลย กูถือของกูเองได้” บอกอย่างหงุดหงิด ในเมื่อเจอไอ้เด็ดนี่ทีไร อารมณ์ขึ้นทุกที  ว่าไปก็เสยผมอย่างหงุดหงิด แล้วหมุนตัวกลับไปยังโรงอาหาร ให้คนด้านหลังยิ้มกว้าง จนรีบก้าวยาวๆ เข้ามาชิดแผ่นหลัง จากนั้นขยับไปกระซิบริมหู

 

          “แล้วไม่อยากมีคนคอยดูแลหรือครับพี่ริว”

 

            ฟึ่บ

 

            “มึงเอาหน้าเข้ามาใกล้กูทำไมเนี่ย เชี่ย ไปไกลๆ เลย” ขนคอถึงกับลุกซู่ เมื่อเสียงต่ำๆ ของมันกระซิบข้างๆ แล้วยิ่งหันมาเจอปลายจมูกโด่ง ริวก็ได้แต่ตวาดลั่น ชักเท้าหนีแทบไม่ทัน ถลึงตามองอย่างหงุดหงิด ทั้งที่...แก้มแดง

 

            “ผมกลัวพี่ไม่ได้ยินไง เลยต้องกระซิบใกล้ๆ” บอกพลางยักคิ้วให้อีกสองที มองคนที่ทำได้คงยกขาขึ้นถีบยอดอกเขาเหมือนเมื่อหลายวันก่อนแล้วแน่ๆ แต่พี่ริวเพียงกำหมัดแน่น แล้วหมุนตัวก้าวเร็วๆ กลับโรงอาหาร โดยเขาก็ได้แต่ก้าวตามช้าๆ ทว่า ดวงตากลับจ้องมองอะไรบางอย่าง...หลังคอ

 

            หลังคอที่โผล่พ้นเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนที่ซอยสไลด์เป็นทรง แล้วยิ่งตอนนี้ปอยผมมันแหวกออกไปด้านข้างจนเห็นคอขาวๆ จู่ๆ คนกวนตีนก็เกิดความรู้สึกหนึ่ง...อยากจูบว่ะ

 

          ถ้าดูดจะเป็นรอยหรือเปล่าวะ

 

            ความคิดที่ซันปัดไล่ออกไปจากหัว มือข้างหนึ่งกระชับสายกระเป๋าเอาไว้มั่น รู้ดีว่าขืนทำจริง ท่าทางจากรอยตีนวันนั้น พี่แกอาจจะชักมีด ถือไขควง ควงสว่านเจาะเขาเป็นรูก็ได้ จนรีบก้าวเท้าไปเร็วอีกนิด เพื่อกวนตีนอีกฝ่ายไปตลอดทาง จนเสียงตวาดแทบจะดังสลับกับคำหยาบที่บินกันว่อน

 

            แต่วันนี้ซันอดรู้สึกไม่ได้ว่า...

 

พี่ริวก็...น่ารักดีว่ะ

 

..............................................

   

ต่อค่ะ

 

            “พี่บาส เสาร์นี้ไปร้านพี่อีกนะ โฟกัสอยากไป”

 

            “ฮ่าๆๆ เสาร์นี้มีเรียนพิเศษไม่ใช่หรือ จะโดดหรือไง”

 

            “โห่ ไปตอนเย็นก็ได้ วันเสาร์โฟกัสมีเรียนถึงเที่ยงเอง”

 

            “โอเคครับๆ งั้นเลิกเรียนกะ...ไอ้ชิน!!!

 

            คนสองคนที่เดินกอดคอกันมาถึงหลังร้านนมที่อยู่ไม่ห่างจากโรงเรียนกวดวิชาสักเท่าไหร่นักเป็นอันตัวแข็งทื่อ เมื่อเห็นว่าคนที่กึ่งยืนกึ่งพิงมอเตอร์ไซค์คันเท่เป็นใคร โดยเฉพาะคนที่ใส่ชุดนักศึกษาที่ทำหน้าเหมือนเห็นผี ขณะที่เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนดังก็ตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด

 

            “พะ...พี่ชิน”

 

            “ไงไอ้บาส แล้วก็...” ชินขยับมายืนตัวตรง มองแฟนตัวเองที่เหมือนจะหลบไปหลังเพื่อนของเขา ทั้งยังหลบสายตาหลุกหลิกหน้าซีดเผือด แล้วยิ่งสะดุ้งเมื่อเขาเบนสายตาไปมองตรงๆ

 

            “ไหนว่าวันนี้พ่อมารับไปกินข้าวไง”

 

            “เฮ้ย กูอธิบายได้นะ ไอ้ชิน คือกู...กู...” บาสแก้ตัวไม่ถูก จนได้แต่กำหมัดแน่น เมื่อเห็นเพื่อนที่ยืนยิ้มเย็นอยู่ตรงหน้า อีกมือก็ดันร่างของคนที่เขาได้ชื่อว่า แย่งมา ไปด้านหลังอีกหน่อย ความรู้สึกผิดประเดประดังเข้ามาในหัวใจ ขณะที่หนุ่มลูกครึ่งเพียงแค่นยิ้ม

 

            “ให้กูฟังอะไร ลีลาเวลามึงเอาเมียกูบนเตียงน่ะหรือ”

 

            “พี่ชิน!!!

 

            “ครับ?...ไหนครับคนที่เรียนหนัก ไหนครับคนที่พ่อแม่หวงจนต้องไปรับส่งตลอดเวลา พี่ว่ามีแต่คนที่เดินตามไอ้บาสขึ้นห้องไปให้มันเอานะ...”

 

            “มึงอย่าพูดกับโฟกัสแบบนี้!” บาสแทรกขึ้นมาอย่างไม่พอใจ ก่อนจะสะดุด เมื่อเห็นแววตาของคนที่ตอนนี้คงเป็นได้แค่ อดีตเพื่อนมองมา แต่ก็รีบว่าเสียงหนัก เมื่อน้องมันกำลังทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

 

            “มึงอย่าพูดแบบนั้น ความผิดกูเอง กูเป็นคนแย่งมาจากมึง เป็นกูเองที่มึงควรโกรธ อย่าให้น้องมันต้องเสียใจกับความเห็นแก่ตัวของกะ...”

 

            ผั้วะ

 

            ยังไม่ทันจะเอ่ยออกมาจนจบ หมัดลุ่นๆ ก็กระแทกเข้าเต็มหน้าจนเซเกือบล้ม ก่อนที่หมัดที่สอง และสามจะตามมา พร้อมกับเสียงตวาดลั่นของชินที่แทบจะลั่นไปทั่วซอย

 

            “แล้วมึงไม่คิดว่ากูเสียใจเป็นบ้างหรือไอ้เหี้ย!!! นี่มันแฟนกู มึงได้ยินมั้ยว่านี่แฟนกู” ชินกระแทกเพื่อนลงไปนอนกับพื้นซอย แล้วเหวี่ยงหมัดเข้าเต็มหน้า แบบที่อีกฝ่ายตั้งตัวไม่ทัน ระเบิดอารมณ์ออกมาวินาทีนั้น ทุกความเสียใจ ทุกความผิดหวัง ทุกการกระทำของคนที่เขาไว้ใจถึงสองคนที่ทำร้ายเขาอย่างไม่เหลือดี

 

            ผั้วะ

 

            การกระทำที่เหมือนชินเป็นฝ่ายปล่อยอารมณ์โกรธออกมาฝ่ายเดียวมากกว่า ขณะที่อีกฝ่ายได้แต่ปัดป้อง จนคนที่ตื่นกลัวถลาเข้ามา แล้วจับแขนคนที่คงเป็นแฟนเก่าเอาไว้มั่น ทั้งที่น้ำตานองหน้า

 

            “พี่ชิน...ฮึก...โฟกัสขอ...ร้อง...อย่าทำพี่บาส...ผิดเอง...ฮึก ผมมันใจง่ายเอง...ผมขอโทษ..โกรธผม...แต่อย่าทำ...อย่าทำพี่บาส” โฟกัสทรุดลงไปนั่งยกมือไหว้ตรงหน้า น้ำตาไหลพราก ปากสั่นระริก เมื่อมองใครอีกคนที่เข้ามาแทนที่พี่ชินมาสักพักใหญ่ๆ

 

            อาจจะก่อนพี่ชินไปญี่ปุ่น

 

            “อย่าทำเลย...อย่า...ผมขอร้อง...” เสียงร้องขอพร้อมกับน้ำตาหยดแล้วหยดเล่า ทำให้ชินปล่อยมือที่กำคอเสื้อของเพื่อนเอาไว้ ดวงตาที่ดุจนน่ากลัวตวัดมามอง ก่อนที่จะเหวี่ยงหมัดมาทางคนที่หลับตาแน่นอย่างยอมรับชะตากรรม

 

            กึก

 

            หมัดที่อยู่ห่างจากหน้าไปนิดเดียว จนโฟกัสลืมตาขึ้นช้าๆ เห็นคนที่ตัวเองเคยรัก รักขนาดที่พยายามให้พี่เขาสนใจลุกขึ้น แล้วคนที่ควรจะต่อยเขากลับยื่นมือมาวางลงบนหัว แล้วคนที่ควรจะด่าเขา ควรจะตวาดเขาแรงๆ กลับพูดแค่ว่า...

 

          “ขอให้โฟกัสโชคดี”

 

          ไม่ว่าเมื่อไหร่ พี่ชินก็เป็นคนใจดีของเขาเสมอ

 

            “โฮฮฮฮฮ โฟกัสขอโทษ โฟกัสขอโทษ...ขอโทษ...” เสียงร้องไห้ที่ดังลั่นซอย ทำให้คนที่เดินจากมาเพียงกำหมัดแน่น ร่างสูงก็เหวี่ยงร่างตัวเองขึ้นรถ มือที่ข้อนิ้วแตกแถมยังเลอะไปด้วยหยดเลือดทุบลงบนพวงมาลัยรถเต็มแรง

 

            “โธ่เว้ย!!!” เสียงทุ้มตวาดลั่น แล้วชินก็ซบหน้าลงกับพวงมาลัยรถ คว้าโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา จนปรากฏชื่อที่เขาเมมไว้เป็นภาษาญี่ปุ่น มองมันเพียงพักเดียวก่อนที่จะใช้นิ้วสั่นๆ กดลบมันออกไป

 

แหมะ

 

พร้อมกับ...น้ำตาหยดแรกที่หล่นลงมาจากดวงตาทั้งสองข้าง

 

            จบแล้ว...คนที่เคยรัก

 

.......................................

 

            ครบค่า ชินจังน่าสงสารโคตรๆ เลย เออ เมย์อาจจะรักพี่ชินมากก็ได้ เอาอีกและ เมย์รักใครคนนั้นต้องเคยเจ็บ นิสัยเสียเนอะ แต่ก็แบบนี้แหละจ้า แต่เดี๋ยวเมย์หาคนดีๆ เป็นคู่ให้เขาเองเนอะ ก็แบบว่าโฟกัสเขาอาจจะไม่ได้รักชินมาตั้งแต่ต้น แต่เพราะความที่ชินหล่อ ใจดี รุ่นน้องทุกคนปลื้ม โฟกัสก็ปลื้มตาม จริงๆ อยากเขียนอดีตคู่นี้นะคะ แล้วไงดีล่ะ พอเป็นแฟนกันถึงรู้ว่าคนที่ตัวเองชอบคือเพื่อนพี่ชินต่างหาก ^^

            เมย์จะบอกว่าพอมาเที่ยวญี่ปุ่นหนนี้ โอ๊ย เมย์อยากเขียนให้พี่พอร์ชพาเดียร์มาเที่ยวที่นี่มากเลยอ่ะ นึกภาพว่าตอนที่รอรถไฟกลับชินจูกุ แล้วเมย์กับเพื่อนซื้อตั๋วรอบสี่โมงไม่ได้ ต้องรอห้าครึ่ง เลยไปนั่งชิลๆ ริมแม่น้ำ อากาศดีมากจนแบบถ้าพี่พอร์ชกับเดียร์มานั่งจับมือกันตรงนี้จะหวานแค่ไหนน้อ คุคุ

            สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกค่ะ ^^

ปล. ซื้อไวรเบเตอร์มาแล้วอ่ะ XD 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10 เคลียร์ปัญหาใจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 75595 , โพส : 503 , Rating : 27% / 462 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
# 503 : ความคิดเห็นที่ 63150
น่าจะจูบด้วยฝ่ามือสักทีนะคะ แหม่
Name : Byaphat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Byaphat [ IP : 1.46.71.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2562 / 11:41
# 502 : ความคิดเห็นที่ 63149
น่าจะจูบด้วยฝ่ามือสักทีนะคะ แหม่
Name : Byaphat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Byaphat [ IP : 1.46.71.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2562 / 11:40
# 501 : ความคิดเห็นที่ 63130
กลับมาอ่านรอบ2แล้วนะชิน
Name : Amam_Kha < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Amam_Kha [ IP : 49.229.137.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มกราคม 2562 / 12:43
# 500 : ความคิดเห็นที่ 63016
น่าจะซัดซักเปรี้ยงนะคะพี่ชิน
Name : Beom_0601 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Beom_0601 [ IP : 223.24.146.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2561 / 18:58
# 499 : ความคิดเห็นที่ 62975
พี่ชิน....งื้ออออออออ
Name : 335360 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 335360 [ IP : 180.183.192.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2561 / 17:10
# 498 : ความคิดเห็นที่ 62871
พี่ชิน..พี่เข้มแข็งมากเลยนะ ถือว่าใจเด็ดที่บอกเลิก ไม่มาเจ็บซ้ำๆแค่ครั้งเดียวก็พอเนอะพี่ เจ็บครั้งนี้มันจะสอนอะไรพี่มากกว่าพี่คิดไว้เชื่อเรานะ
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 101.108.80.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2561 / 07:22
# 497 : ความคิดเห็นที่ 62818
แฟนมีคนอื่นนี่ไม่โกรธเท่าคนอื่นที่ว่าเป็นเพื่อนตัวเองเลยนะ
Name : xวาuxวาu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ xวาuxวาu [ IP : 1.47.130.43 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กันยายน 2561 / 17:20
# 496 : ความคิดเห็นที่ 62751
อ้าว โฟกัสเป็นผู้ชายเหรอ นึกว่าผู้หญิง 😏
Name : ` ibeambabydeer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ` ibeambabydeer [ IP : 223.24.191.45 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 สิงหาคม 2561 / 12:58
# 495 : ความคิดเห็นที่ 62731
อ่านเรื่องไหนที่โดนเพื่อนแย่งแฟนแล้วเจ็บเนอะ คือคนอื่นแย่งเราเสียใจแต่ก็ไม่ดูโง่ปนเเสียใจ แต่นี้เป็นเพื่อนกับมาทำแล้วบอกไม่ให้โทษใครมันผิดเองนี้เ-้ยกว่า ถ้าจะขอโทษชินน่าจะไม่ทำตั้งแต่เเรกให้คนดีๆแฟนดีๆเสียใจ #อินมาก
ว่าแต่พี่พอร์ทจูบเดียร์3ครั้งชะนะเมื่อไหร่จะได้กัน เอ้ยย รู้สึกตัวว่าชอบน้องชะที
Name : Mermaid_Of_Toy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mermaid_Of_Toy [ IP : 202.137.132.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 สิงหาคม 2561 / 16:24
# 494 : ความคิดเห็นที่ 62667
สงสารชิน TT
Name : feeeeemm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ feeeeemm [ IP : 182.232.240.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤษภาคม 2561 / 23:36
# 493 : ความคิดเห็นที่ 62647
พี่ชินนนนน ไม่เอาไม่ร้องงงงมาให้น้องปลอบใจดีกว่าค่าาาา กรี๊ๆๆๆๆๆๆ
Name : Kamuki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kamuki [ IP : 58.10.64.69 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2561 / 11:52
# 492 : ความคิดเห็นที่ 62594
พี่ชินของอีแพน โธ่ไม่น่าเลยToT
Name : PdppDada < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PdppDada [ IP : 182.232.112.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:33
# 491 : ความคิดเห็นที่ 62567
พี่ชินของศรี ไม่เป็นใยน้า
Name : ikonyg < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ikonyg [ IP : 182.53.44.208 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:15
# 490 : ความคิดเห็นที่ 62509
ไม่ต้องอธิบายเป็นเรื้องก็ทำให้ร้องไห้ได้ เป็นก่ารเขียนที่เศร้าจับใจมาก
Name : Bibblegum < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bibblegum [ IP : 184.22.209.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2561 / 00:09
# 489 : ความคิดเห็นที่ 62452
พี่ชินผู้น่าสงสารรรร มาค่ะเราจะปลอบพี่ชินเองมาซบอกแบนๆของๆเรานะค่ะ
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 27.55.15.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ธันวาคม 2560 / 14:39
# 488 : ความคิดเห็นที่ 62427
โอ๊ยชิน สงสารอะ โฟกัสนี่ก็นะ...
Name : gummyworm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gummyworm [ IP : 1.46.139.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2560 / 17:03
# 487 : ความคิดเห็นที่ 62384
-เ-้ยจะร้องไห้สงสารชิน เข้าใจความรู้สึกเลยเพื่อนแย่งแฟน????????
Name : minixiuminseok < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ minixiuminseok [ IP : 182.232.45.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2560 / 19:33
# 486 : ความคิดเห็นที่ 62381
ตะด่าโฟกัสก็เหมือนด่าตัวเองTT
Name : FocusChomchanok < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FocusChomchanok [ IP : 49.229.145.33 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2560 / 18:39
# 485 : ความคิดเห็นที่ 62357
ชิน ลองเปลี่ยนมาชอบผู้หญิงมั้ย
เราโสดนะ สนิทด้วย
#สงสาร T-T
Name : Unchali < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Unchali [ IP : 125.204.191.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2560 / 23:51
# 484 : ความคิดเห็นที่ 62316
โกหกเพื่อนว่าไม่ใช่เรื่องจริง พี่จะคนดีไปไหนอ่ะ แบบนี้ก็ได้หรอแย่งแฟนเพื่อน น่าจะโดนอีกหลายๆหมัด//โกรธแทน
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.208.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2560 / 10:48
# 483 : ความคิดเห็นที่ 62298
สงสารพี่ชินอ่ะ ความรู้สึกจะพังขนาดไหน นั่นก็เพื่อน นี่ก็แฟน คนที่เรียกว่าเพื่อน เค้าทำกับเพื่อนแบบนี้หรอ มันใช่หรอ ;-;
Name : jnchiny < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jnchiny [ IP : 125.27.143.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 สิงหาคม 2560 / 02:00
# 482 : ความคิดเห็นที่ 62244
คนที่ไว้ใจ หักหลัง นี่มันเจบมากนะ คนหนึ่งเพื่อนสนิทคนหนึ่งแฟน ถ้าเปนคนอื่นแย่งมันอาจจะเจบนะแต่มันคงไม่เจบขนาดนี้ด้วยคำว่าไว้ใจ เชื่อใจ นี่แหละพอถูกหักหลังมันก็เลยโคตรเจบ เราเข้าใจพี่ชิน พี่ชินใจดีจริงๆขอให้เจอรักดีๆ ถ้าไม่มีให้เซมาหาเรานะ^~^
Name : momosonoerung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ momosonoerung [ IP : 171.4.233.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2560 / 11:38
# 481 : ความคิดเห็นที่ 62162
ชินมาหาเราเถอะะะ เราว่างสุดๆ
PS.  ›http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1084390‹ 'єх вσчғяıєп∂'  please f
Name : มอนเตอร์ღ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มอนเตอร์ღ [ IP : 122.155.38.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2560 / 18:07
# 480 : ความคิดเห็นที่ 62117
ห้ะไวเบร
Name : little_fan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ little_fan [ IP : 223.24.70.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2560 / 20:48
# 479 : ความคิดเห็นที่ 62107
อะไรคือซื้อไวเบร ?? 5555
Name : Spritezeed_Za < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Spritezeed_Za [ IP : 125.26.21.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2560 / 23:44
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android