คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 16 หนาวเนื้อ...กอดเจ้าตูบ


     อัพเดท 26 พ.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 8,781 Overall : 3,848,301
63,167 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39688 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 18 : ตอนที่ 16 หนาวเนื้อ...กอดเจ้าตูบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 73159 , โพส : 495 , Rating : 39% / 407 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


            ก่อนหน้านี้ที่เมย์ขอให้ช่วยวาดภาพพี่พอร์ชน้องเดียร์น่ะค่ะ แล้วอันนี้แพทวาดมาให้เมย์คนแรก นานแล้วล่ะ ตั้งแต่ที่ขอเลย แต่เพิ่งเอามาลง XD


 

อันนี้ภาพที่น้องวาดมาให้ค่ะ

น่ารักมากเลยอ่ะ

ชอบมากกกก แพทวาดมาให้เมย์ 6 รูปค่ะ

พอร์ชเดียร์ 3 ซันริว 3 เดี๋ยวทยอยเอามาลงให้ดูเนอะ

Cr. @PatSw107



 

ส่วนอันนี้เกิดอยากลงสีไง เลยขุดวิชา SAI ที่ไม่ได้แตะมาหลายปีกลับมารื้อฟื้นใหม่

แก่แล้วมั้ง ทำทีมือสั่นริกๆ เลย ก็ลงเส้นคร่าวๆ จ้า (มิกล้าเอาภาพที่ลงเส้นโดยเอาลายเส้นวาดออกมาให้ดู ความสั่นของมือมันชัดเจนไป)

เดี๋ยวอาทิตย์หน้าจะใช้น้องชายลงสี เสร็จแล้วจะเอามาให้ดูจ้า

++++++++++++++++++++++++++++++++


ตอนที่ 16 หนาวเนื้อ...กอดเจ้าตูบ

 

 

 

            “อืม ถ้าคบกันคงต้องขอปฏิเสธ แต่ถ้าแค่นอนกันเฉยๆ ก็โอเค”

 

            “...”

 

            พอไอ้ลูกครึ่งพูดจบปุ๊บ ทั้งโต๊ะก็มีเพียงความเงียบ จนเดียร์อดจะกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ไม่ได้ แอบเหลือบตามองสาวสวยก็พบว่าดาวคณะวิทย์ฯ หน้าซีดเผือด กำมือแน่นเหมือนอยากจะฟาดฝ่ามือลงบนหน้าของคนที่ยัง...

 

            “บ้าฉิบ กูแพ้เลย” คนที่ไม่แม้แต่สนใจว่ากำลังพูดจาทำร้ายจิตใจมากแค่ไหนออกมา

 

            ขวับ

 

            “เอ่อ มึง...ชินจัง...เขาวิ่งไปแล้ว...” เดียร์ได้แต่พึมพำเบาๆ ขณะมองตามหญิงสาวที่หมุนตัววิ่งไปอย่างสงสารจับใจ พูดจริงๆ ว่านึกโกรธเพื่อนขึ้นมาทันควัน

 

          คนแอบรักว่าเจ็บพออยู่แล้วนะ ฟังคนที่เรารักปฏิเสธจะเจ็บแค่ไหนกัน

 

            ความคิดของเดียร์ที่เผลอกำหมัดแน่นขึ้น อยากจะพูดอะไรมากกว่านี้ แต่พอได้เห็นการปฏิเสธตรงๆ เขาก็อดจะเอามาโยงกับเรื่องของตัวเองไม่ได้ จนหันไปหวังว่าจะพูดให้มันไปขอโทษผู้หญิงคนเมื่อกี้ซะ

 

            กึก

 

            ทำไมไอ้ชินจังทำหน้าเหมือน...เจ็บ

 

            “ไอ้ชะ...”

 

            หมับ

 

          “มึงพูดเหี้ยอะไรมาออกมา!!! มึงพูดควายๆ แบบนี้ได้ยังไงวะ มึงยังเป็นผู้ชายหรือเปล่า!!! แต่ยังไม่ทันที่จะเอ่ยอะไรออกมา คนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็คว้าคอเสื้อของไอ้ชินจังแล้วดันไปกระแทกกับโต๊ะม้าหินโครมใหญ่ เสียงตวาดดังก้องไปทั้งบริเวณอย่างที่เดียร์รีบผุดลุกขึ้นตาม

 

            ท่าทางโมโหจัดของไอ้ซันที่เรียกสายตาของไอ้ชินจังให้เงยขึ้นครั้งแรก ตั้งแต่ผู้หญิงคนนั้นก้าวเข้ามา

 

            “ทำไมมึงต้องโมโหขนาดนี้ด้วย กูแค่ปฏิเสธ”

 

            “แล้วทำไมมึงไม่พูดกับเขาดีๆ เขาเป็นผู้หญิงนะไอ้สัด!!!” ซันตวาดลั่น กำคอเสื้อของเพื่อนแน่นขึ้นกว่าเดิมที่ทำให้เดียร์รีบขยับเข้ามาจับมือเพื่อนแน่น

 

            “เฮ้ยมึง ใจเย็น!!!

 

            “ไอ้เดียร์ มึงดูเพื่อนมึง!!! ทำไมมันพูดหมาๆ แบบนี้!!!” ไอ้ซันหันมาตวาดลั่น ใช้มืออีกข้างจะดันเพื่อนตัวเตี้ยออกไป แต่เดียร์ก็ยื้อตัวเองเอาไว้เป็นโล่กำบังไอ้ลูกครึ่งอีกที รู้ว่าทำไมไอ้เพื่อนซันถึงขึ้นขนาดนี้

 

            “กูพูดหมาๆ ตรงไหน กูแค่พูดความจริง”

           

            “ไอ้!!!

 

            “โว้ย หยุด!!! พวกมึงสองตัวน่ะหยุดเห่าได้แล้ว จะต่อยกันเลยมั้ย เดี๋ยวกูเป็นกรรมการให้...แล้วไอ้ชินจังมึงอยากรู้ใช่มั้ยว่าทำไมไอ้ห่านี่ถึงโมโห เพราะมันมีน้องสาวไงมึง แค่นี้พอมั้ย มันโมโหขนาดนี้เพราะมันมีน้องที่เป็นผู้หญิงอยู่สองคน!!!” แล้วก็เป็นเดียร์ที่ตะโกนออกมาก่อนที่มันจะต่อยกันจริงๆ แล้วหันไปบอกไอ้ชินจังเสียงดังว่าทำไมไอ้ซันโมโหขนาดนี้

 

            “แล้วถ้าไอ้เหี้ยตัวไหนพูดกับน้องสาวกูแบบนี้ กูจะเอามันให้ตาย!!!

 

            โครม!!!

 

            “ไอ้เดียร์มึงตบหัวกูทำไม!” สิ้นคำของคนรักน้อง ฝ่ามือเล็กๆ แต่แรงไม่เล็กตามของเดียร์ก็ฟาดเข้ากลางหัวเพื่อนเต็มแรง จนไอ้ซันปล่อยมือจากคอเสื้อเพื่อนอีกคน ยกมือกุมหัวอย่างงุนงงสุดขีด

 

            “ตบให้ได้สติ มึงบ้าป่ะ นี่ไอ้บุหลันหรือไอ้จันทร์เจ้าบอกรักไอ้ชินจังหรือวะ จะหวงจะรักน้อง ดูสถานการณ์บ้าง แล้วตราบใดที่ไอ้คู่หูเซเลอร์มูนยังโงหัวขึ้นจากการเป็นสาวกสาววายไม่ได้ มันไม่หาผัวให้มึงปวดหัวเล่นหรอก!!!

 

            “เออ กูไม่ได้ปฏิเสธน้องมะ...”

 

            โครม!!!

 

            “โอ๊ย!!!

 

            “เงียบไปเลยไอ้ลูกครึ่ง กูบอกให้มึงพูดได้แล้วหรือห้ะ มึงจะปฏิเสธเขา มึงพูดกับเขาดีกว่านี้ไม่ได้หรือไง!” ยังไม่ทันที่ไอ้ชินจังจะพูดจบ ฝ่ามือข้างเดิมก็ฟาดเปรี้ยงลงกลางกบาลบ้าง แล้วเดียร์ก็ผลักไอ้คู่กรณีทั้งสองออกจากตัว แล้วทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม

 

            “นั่งสิวะ! จะยืนเป็นขี้ปากชาวบ้านอีกนานมั้ย” ว่าจบปุ๊บ ไอ้ตัวที่จะต่อยกันทั้งคู่ก็ทรุดนั่งลงทันที มองไอ้ตัวเล็กที่กอดอกฉับ แบบไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำตามคำพูดมันทำไม อาจจะเพราะหน้าตาไอ้ตัวมือหนักที่กำลังบอกว่า...ห่วง

 

            “ตกลงมึงปฏิเสธเขาแบบนั้นทำไม”

           

            “...” ไอ้ชินจังยังเงียบ มีการใช้หน้าหล่อๆ ของมันจ้องหน้าเขากลับอีก จนเดียร์ขมวดคิ้วฉับ

 

            “มึงจ้องหน้ากูหาพระแสงอะไรวะ”

 

            “กูพูดได้แล้วหรือ”

 

          โอ๊ย ไอ้คนซื่อ เวลานี้ยังกวนตีนกูได้อีกนะ!

 

            เดียร์ทำหน้าเหมือนอยากจะกระโดดฟรีคิกใส่ จนไอ้ชินจังถอนหายใจแล้วหันไปมองเพื่อนอีกคน แล้วหันกลับมามองเพื่อนตัวเล็กอีกที

 

            “กู...ไม่ได้ดูถูกเพศแม่ที่พูดออกไปแบบนั้น กูแค่...เออ กูขอโทษมึงแล้วกันไอ้ซัน มึงไม่ต้องห่วงหรอก น้องมึงคงไม่โชคร้ายมาชอบคนเหี้ยๆ แบบกูหรอก”

 

            “กูก็ขอโทษ ก็อย่างที่ไอ้เดียร์ว่า น้องกูไม่ได้เป็นคนถูกปฏิเสธนี่หว่า กูก็ใจร้อนไป” ไอ้ซันพยักหน้าให้ ให้คนกลางถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วหันไปมองไอ้ลูกครึ่งอีกทีที่รู้ตัวว่าต้องตอบคำถาม

 

            “แล้วตกลง...”

 

            “ผู้หญิงคนเมื่อกี้ไม่ได้ชอบกูจริงหรอก” ไอ้ชินจังว่าง่ายๆ แล้วก็อธิบายเพิ่ม เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามของเพื่อนทั้งสอง

 

            “คนที่ชอบกูก็ชอบกูที่หน้าตา ไม่มีใครรักกูจริง” แม้ว่าไอ้ชินจังจะพูดของมันเรื่อยๆ แต่เวลาช่วงเสี้ยววินาที เดียร์คิดว่าตัวเองได้เห็นอะไรบางอย่างที่เพื่อนพยายามปิด...แต่ปิดไม่มิดพอ

 

            “ที่พูดนี่ จริงจัง?”

 

            “เปล่า กูอยากพูดแบบนี้มานานแล้ว เหมือนพระเอกในมังงะยัง” แล้วไอ้ลูกครึ่งก็ตอบหน้าตาย ก่อนจะยักไหล่

 

            “เอาจริงๆ นะพวกมึง กูไม่ได้ดูถูกใคร แต่กูไม่เชื่อเรื่องที่ว่าแค่เห็นหน้ากันก็รักกันได้ ชอบกันได้ ยังไม่รู้จักนิสัยกูเลยก็มาบอกชอบกูแล้ว พอกูพูดตรงๆ ว่านอนด้วยกัน ก็รับไม่ได้ นี่หรือที่ชอบกู กูว่าก็เหมือนกันหมด ชอบที่หน้าตากูนั่นแหละ” เหตุผลยาวเหยียดที่นานๆ ไอ้หนุ่มอาร์ตจะพูดสักที ทำเอาเพื่อนทั้งสองได้แต่เงียบ เริ่มเข้าใจสิ่งที่มันต้องการบอกบ้างแล้ว

 

            บางที ไอ้ชินจังอาจจะไม่ได้หมายความว่านอนกันจริงๆ มันก็คงแค่พูดเพื่อพิสูจน์ว่ารับตัวมันที่เป็นคนแบบนี้ได้หรือเปล่า บ้าๆ บอๆ เอาแน่เอานอนไม่ได้ จนไอ้ซันถามขึ้นมา

 

            “งั้นแปลว่าถ้าคนเมื่อกี้ตกลง...” คำถามที่ไอ้ลูกครึ่งยิ้มมุมปาก จัดการยกกระเป๋าพาดบ่า แล้วว่าง่ายๆ

 

            “กูก็บอกไปแล้ว...คืนเดียวจบไงมึง เดี๋ยวกูออกค่าโรงแรมให้ด้วย...เออ กูไปแล้วนะ เดี๋ยวเจอกันห้องเชียร์” ว่าจบ มันก็เดินหล่อจากไป ให้เพื่อนทั้งสองหันมามองหน้ากัน แล้วก็เป็นเดียร์ที่ตะโกนลั่น

 

            “ถ้ามึงหมายความตามนั้นแล้วมึงจะพูดหล่อๆ ทำพระแสงอะไรวะ!!!” เสียงตะโกนที่ไอ้ชินจังเพียงหันมาหัวเราะ ยกมือให้ทีนึง แล้วเดินจากไป จนเดียร์ต้องกลับมานั่งที่เดิม จังหวะที่ไอ้ซันลุกขึ้นบ้าง

 

            “เออ กูไปบ้างดีกว่า กูปวดขี้” ว่าจบ มันก็เดินลิ่วๆ จากไป ให้เดียร์ได้แต่ทำหน้าเป็นหมางง รู้สึกคุ้นๆ นะว่าใครเคยบอกว่าปวดขี้แล้วเดินหนีแบบนี้ จนกระทั่ง...

 

            “ไอ้พวกเลว กินแล้วหนี กลับมาช่วยเก็บขยะเลยนะเว้ย!!!” หันมาเห็นเศษซากขนมที่วางเกลื่อนที่เดิม แล้วอีหรอบนี้ใครต้องเก็บ...ไอ้เดียร์นี่ไงล่ะ

 

            ขณะเดียวกัน ชินจังที่เดินหนีเพื่อนมาแล้วกำลังถอนหายใจหนักๆ กับความรู้สึกหน่วงๆ ในอก ที่พูดแบบนั้นไม่ใช่เพราะว่าต้องการปฏิเสธผู้หญิงคนนั้นเท่านั้น ใช่ เขาไม่นอนกับผู้หญิง แต่อีกสิ่งที่สำคัญ คำพูดกับหน้าตาของใครบางคนมันผุดเข้ามาในหัว

 

          ผม...เอ่อ...ผมชอบ...ผมชอบพี่ชินนะครับ!!!’

 

            “ฮึ ทำไมยังเสือกจำได้อยู่วะ แล้วทำไม...ยังเจ็บ”

 

...........................................................

 

           ต่อค่ะ

 

            “อ้าว คุณชายพูรินมาสายนะครับเนี่ย”

 

            พูรินก้าวตามพนักงานสาวเข้ามายังร้านอาหารกึ่งผับที่ตั้งอยู่บนดาดฟ้าโรงแรมหรูใจกลางเมืองซึ่งเป็นสถานที่นัดพบโปรดของเขากับเพื่อนฝูงยามออกมาดื่มกันหลังเลิกงาน แล้วก็มาหยุดอยู่ที่โต๊ะด้านในที่เห็นวิวยามค่ำคืนบนชั้นหกสิบได้ดีที่สุด ที่ซึ่งมีคนนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

 

            “กูมาตรงเวลา มึงต่างหากที่มาก่อน” ชายหนุ่มว่าง่ายๆ ยามมองเพื่อนสนิทที่กำลังจิบเครื่องดื่มของตัวเองไปกว่าครึ่งแก้ว บ่งบอกว่าคงมาได้สักพัก และจากหางตาก็เหมือนว่ามันคงเลี้ยงเครื่องดื่มสาวโต๊ะข้างๆ ไปเรียบร้อย

 

            “แล้วคนอื่นล่ะไอ้โอม”

 

            “คนอื่นอะไรล่ะ มีแค่มึงกับกูเนี่ยล่ะ ไม่มีใครว่างเว้ย แล้วเห็นมึงไม่ได้ออกมานาน กูเลยโทรเรียกมาเป็นเพื่อน” ชายหนุ่มในชุดเชิ้ตเนื้อดีและกางเกงแสลคว่าง่ายๆ มือที่ถือแก้วก็ยกขึ้นชี้หน้าให้พูรินเพียงหัวเราะ

 

            “ช่วงนี้กูไม่ค่อยว่าง...ต้องเลี้ยงเด็ก”

 

            “หืม” คราวนี้ใบหน้าหล่อคมของโอมเงยขึ้นทันที สายตาแสดงออกว่าสนใจ

 

            “กูสงสัยตั้งแต่คราวก่อนแล้ว ตกลงเด็กที่มึงว่านี่ใคร...แฟนใหม่?” พูรินเกือบจะตอบแล้วว่าเปล่า แต่นึกไปถึงเมื่อวันหยุดที่ผ่านมา ตอนที่เจ้าเด็กข้างบ้านตัวเล็กถามเขาว่า...ขอปลื้ม...ขอรักพี่ได้หรือเปล่า

 

            แล้วเขาก็ตอบมันเองว่า...ได้

 

            “กู...ก็ไม่แน่ใจ” พูรินตอบตามตรงให้เพื่อนมองอย่างแปลกใจกว่าเดิม

 

            “เพิ่งเคยได้ยินมึงบอกว่าไม่แน่ใจก็ครั้งแรก...ฮึ อย่าบอกนะว่าคนนี้ตัวจริง”

 

            กึก

 

            คนฟังชะงักไปนิด แต่ก็เพียงแวบเดียวก่อนที่จะหัวเราะกลบเกลื่อน

           

            “หึๆ มึงเปลี่ยนเรื่องไปใช่ว่ากูจะดูไม่ออก กูเพื่อนมึงมากี่ปี ไอ้พูรินของเพื่อนๆ เนี่ยนะที่จะหายเงียบไปกกเด็ก เห็นมีแฟนกี่คนๆ ก็ออกมาดื่มกับพวกกูได้ มีครั้งนี้ที่มึงหายหัวไป...กี่อาทิตย์วะ” เพื่อนสนิทหรี่ตาลงนิด ราวกับพยายามอ่านใจเพื่อน ซึ่งพูรินก็เพียงเงียบ แล้วหันไปสั่งเครื่องดื่มของตัวเองบ้าง

 

            รอจนกระทั่งสั่งเสร็จ โอมก็พูดขึ้นมาอีก

 

            “หวังว่าคราวนี้จะไม่เป็นเหมือนทุกที”

 

            “ทุกทีไหน”

 

            “ก็แฟนคนล่าสุดมึงไง ที่บอกว่ามึงเหมือนมีใครอยู่ในใจตลอดเวลา”

 

            “คนล่าสุดกูเป็นสาวอังกฤษ เขาเลิกกับกูเพราะเขาต้องกลับประเทศเขา” พูรินแทรกขึ้นมาทันควัน ให้เพื่อนสนิทเพียงหัวเราะหึๆ รู้ดีว่าเพื่อนกำลังเปลี่ยนเรื่อง

 

            “กูไม่รู้เรื่องรักมึงตอนไปเรียนต่อเว้ย เอาตอนป.ตรีดิวะ กี่คนๆ พูดเหมือนกันหมด...พี่พูรินไม่ได้เห็นหนูเป็นที่หนึ่ง...พอร์ชน่ะไม่เคยรักเราเลย...ถ้าพี่พอร์ชมีใคร พี่พอร์ชมาคบกับหนูทำไม...” พูรินนึกอยากจะยันไอ้เพื่อนสนิทนักที่กำลังทำเสียงล้อเลียนบรรดาแฟนเก่าของเขาอยู่ จนต้องถอนหายใจหนักๆ

 

            “ฮ่าๆๆๆ เอาน่ามึง ถ้าคนนี้เป็นตัวจริงของมึง กูก็ดีใจด้วย...แล้วลืมเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ไปซะ มึงจมอยู่กับคนๆ เดียวมานานเกินไปแล้ว” คำของเพื่อนที่รู้อะไรบางอย่างดีจนชายหนุ่มเพียงนิ่งเงียบ แล้วหันไปมองวิวยามค่ำคืนของแม่น้ำเจ้าพระยา

 

            ใช่ เขาอยู่กับความรู้สึกนี้มานานแล้ว แต่เขา...เต็มใจที่จะอยู่กับมัน

 

            ความคิดที่จู่ๆ ภาพของเจ้าเด็กตัวเล็กก็แวบเข้ามาในหัว ซ้อนทับกับสิ่งที่คิดอยู่ จนพูรินกำหมัดแน่นขึ้น ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ความรู้สึกบางอย่างมันจางไปจากหัวใจ แล้วมีรอยยิ้มกับท่าทางลนลานยามถูกจับได้ว่าเดียร์รู้สึกยังไงกับเขาเข้ามาแทนที่

 

            นายพูรินคนนี้ไม่ได้โง่ รู้ รู้มาหลายอาทิตย์แล้ว อาจจะตั้งแต่จูบกับน้องมันครั้งแรกว่าเจ้าเดียร์คิดกับเขามากกว่าพี่ชาย แล้วเขาล่ะ...คิดกับมันแบบไหน

 

            คำถามที่ยังไง เขาก็ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนอยู่ดี

 

..........................................

 

            ความคิดนี้อยู่ในหัวของพูรินแม้กระทั่งกลับเข้าห้องมาตอนเกือบตีสอง ไฟที่ปิดสนิทบ่งบอกว่าเพื่อนร่วมห้องของเขาคงเข้านอนแล้ว จนหมุนตัวเข้าห้องไปอาบน้ำอย่างหวังจะช่วยให้หายมึนจากแอลกอฮอล์ที่กินมาตั้งแต่เมื่อเย็น อย่างน้อยก็ทำให้สมองโล่งพอจะคิดอะไรได้มากกว่านี้

 

            แต่สุดท้าย ชายหนุ่มก็เดินมาหยุดที่หน้าห้องของเจ้าตัวเล็กจนได้

 

            “เฮ้อ” พูรินถอนหายใจหนักๆ ยามที่ลดมือที่กำลังจะเคาะประตูลง ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมอยากเห็นหน้าเจ้าเด็กนี่ได้ขนาดนี้ แต่ก่อนที่จะหมุนตัวกลับเข้าห้องตัวอีกครั้ง ตาคมก็ฉายแววลังเลครู่หนึ่ง มือใหญ่ก็วางลงบนลูกบิด

 

            แกร๊ก

 

            ประตูห้องที่ไม่ได้ล็อกทำให้คนเปิดเข้าไปหลุดยิ้มกับคนที่ไว้ใจเขา ดวงตาคู่คมก็มองเข้าไปเห็นเงาตะคุ่มๆ ของร่างที่นอนขดตัวอยู่บนเตียงหลังใหญ่ ทั้งยังพลิกตัวหนี เมื่อแสงไฟจากภายนอกลอดเข้ามา ให้งับบานประตูปิด

 

            ในเวลานี้ความมืดไม่ใช่อุปสรรคสำหรับพูรินเลยสักนิด เมื่อร่างสูงเดินมาชิดเตียงหลังใหญ่ ตาคมมองเจ้าตัวเล็กที่นอนกอดผ้าห่มแน่น ซุกหน้ากับหมอนใบนุ่ม ตาหลับพริ้มจน...หลุดยิ้มออกมา

 

            แล้วอะไรก็ไม่รู้ดลใจให้พูรินสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกัน

 

            “อืม~”

 

            “นอนไป เจ้าตัวเล็ก” ความอบอุ่นที่แนบเข้าชิดตัว ทำให้เด็กหนุ่มปรือตาขึ้นอย่างงัวเงีย ครางเบาๆ ในลำคออย่างขัดใจว่าใครรบกวนนิทราอันแสนสุข แล้วเพียงเสียงทุ้มกระซิบข้างหู คนงัวเงียก็...เบิกตากว้าง

 

            “เฮ้ย!!!

 

            “พี่เอง”

 

            “พะ...พี่...พอร์ช”

 

            “นึกว่าใครล่ะ” เดียร์ได้แต่นอนตัวแข็งทื่อ เมื่อรู้แล้วว่าใครที่นอนซ้อนหลังตัวเองอยู่ เรียกว่าคนขี้เซาตื่นสนิทก็ตอนนี้แหละ

 

            “ละ...แล้วพี่เข้ามานอนกับเดียร์ทำไม”

 

          ความฝัน กูฝันอยู่แน่ๆ ตอนนี้กูกำลังฝันอยู่ ตื่นสิวะไอ้เดียร์ ตื่นสิ!

 

            ได้แต่บอกตัวเองในใจ ตัวยิ่งแข็งทื่อ เมื่อรู้สึกถึงมือของอีกฝ่ายที่กำลังพาดลงบนเอวของเขา ทั้งยังรู้สึกว่าพี่พอร์ชขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังมันอุ่นจนน่ากลัว

 

            คำถามที่พูรินก็กำลังหาคำตอบให้ตัวเอง แต่เวลานี้เขามีเพียง...ข้ออ้าง

 

          “หนาว...เลยมานอนกอดลูกหมา มันน่าจะอุ่น”

 

          เหตุผลบ้านพ่อพี่หรือ ละ...แล้วเอามือออกไปเลยนะเว้ย อย่ามากอดนะ...

 

            เสียงในใจอ่ะหวิวลงทุกที เมื่อตัวเองถูกพี่ชายตัวโตยังกับยักษ์ดึงเข้าไปกอดจนตอนนี้แผ่นหลังแนบกับอกพี่ชายไปแล้ว รู้สึกแม้กระทั่งคางพี่พอร์ชกำลังวางอยู่บนหัวของเขาด้วย แล้วโคตรขัดใจตัวเองเลยที่...ยอมให้เขากอดเฉยเลย ไม่ดิ้นสักแอะ

 

            “รู้ว่าอุ่นก็ปล่อยได้แล้วพี่ เดี๋ยวฟ้าผ่าหรอก”

 

            “อืม พยากรณ์อากาศวันนี้บอกว่าไม่มีฝน ฟ้าไม่ผ่าหรอก” เดียร์ได้แต่เม้มปากแน่น อยากจะถามจริงๆ ว่าพี่พอร์ชมากอดผมแบบนี้คิดอะไรอยู่กันแน่ แต่อาจจะเพราะอะไรบางอย่างในหัวใจที่ทำให้เจ้าตัวเป็นฝ่ายซุกตัวเข้ากับอกอุ่นมากกว่าเดิม

 

          โอกาสแบบนี้ใช่ว่าจะมีมาทุกวันนี่ไอ้เดียร์ พี่พอร์ชกำลังกอดมึงอยู่เลยนะ

 

            ขวับ

 

            “อยากกอดนักใช่ม่ะ งั้นเอาแขนพี่มานี่เลย” พอคิดได้ดังนั้น ลูกหมาตัวเล็กก็เรียกกำลังใจตัวเองด้วยการหันกลับมา ดันตัวขึ้นนิดเพื่อดึงแขนอีกฝ่ายมาวางบนหมอน แบบที่พยายามหลบดวงตาคู่คมที่มันวาววับแม้จะมืดขนาดนี้

 

            ฟึ่บ

 

            “รู้ป่ะว่าถ้าจะกอดต้องกอดท่านี้ ลูกหมาจะได้อุ่นๆ” ว่าไป หน้าก็ร้อนจนแทบระเบิดตอนทิ้งหัวลงหนุนต้นแขนอีกฝ่าย มีการซุกตัวเข้าหาอกอุ่นแบบที่เลเวลความแรดพุ่งขึ้นสูงอีกสามระดับในทันที แต่ตอนนี้เดียร์พยายามไม่แคร์

 

          เอาวะ พี่พอร์ชให้ความหวังขนาดนี้ ต้องกอบโกย!

 

            ท่าทางที่พูรินอึ้งไปแวบหนึ่ง ไม่คิดว่าน้องมันจะกล้า แต่แล้วก็ยิ้มกว้าง เมื่อรู้สึกว่าไอ้คนใจกล้าซุกตัวเข้าหาน่ะตัวมัน...กำลังสั่น

 

          เหมือนลูกหมาตอนกลัวอะไรสักอย่างเลย

 

            ไม่นับรวมที่ว่าเขากำลังเห็นว่ามันกำลังหลับตาแน่น เม้มปากแน่น จนอดไม่ได้ที่จะยกมือกระชับเอวมันเข้ามาใกล้อีกนิด

 

            “ลูกหมาของพี่อุ่นยัง” คำถามที่พูรินกระซิบถามริมหูมัน ให้เจ้าเด็กตัวเล็กตัวสั่นกว่าเดิมนิด แล้วคำที่ทำให้เขาเกือบหลุดหัวเราะก็ดังจากปากมัน

 

            “พี่พอร์ชแม่งบ้า” จนต้องตอบไปด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

 

            “ถ้าหมาพี่ให้กอด พี่ยอมบ้าก็ได้” แล้วพูรินก็หัวเราะออกมาทันที เมื่อเพียงพูดจบ เจ้าตัวเล็กก็งึมงำกับตัวเองแค่คำว่า

 

            “แม่งบ้า...พี่พอร์ชแม่งบ้า...บ้าแน่ๆ บ้าไปแล้ว...”

 

            แล้วก็น่าแปลกที่เขายอมเป็นคนบ้า ตอนที่ใช้มือที่มันนอนหนุนโอบหัวเจ้าตัวเล็กเอาไว้ ลูบผมนิ่มเบาๆ เหมือนลูบหัวหมา สัมผัสได้ว่า...อุ่นดี

 

            “นอนได้แล้ว เดี่ยวตื่นสายหรอก”

 

            อยากจะเถียงว่านอนกอดกันแบบนี้คงหลับลงหรอกนะ แต่เดียร์ก็เพียงหลับตาลงอย่างรวดเร็ว พยายามห้ามหัวใจที่กำลังเต้นแรงจนน่ากลัว จมูกก็ได้กลิ่นหอมของสบู่จากตัวคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ แล้วทั้งที่คิดว่าคงหลับไม่ลงหรอกถ้าหัวใจยังทำงานหนักแบบนี้

 

            แต่อาจจะเพราะความอุ่นก็ได้ที่ทำให้...เคลิ้มหลับจนได้

 

            สัมผัสสุดท้ายก่อนที่จะทิ้งตัวเข้าสู่ความฝันคือสัมผัสอุ่นๆ ของอะไรบางอย่างที่แตะลงบนแก้มของเขา พร้อมกับเสียงจากที่ไกลๆ ที่บอกชิดริมหู

 

          “ลูกหมาพี่ท่าทางจะเป็นไข้ แก้มร้อนจี๋เลยนะ”

 

          พี่พอร์ชแม่งบ้าที่สุดอ่ะ

 

            คิดไปแต่ก็หลับไปพร้อมรอยยิ้มอยู่ดี

 

            ขณะเดียวกัน พูรินก็กำลังใช้มือลูบหัวเจ้าตัวเล็กไปด้วย ความคิดมากมายในหัวหายวับไป รู้แค่ว่า การมีเจ้าเดียร์ในอ้อมกอดทำให้...รู้สึกดี

 

.................................................

 

          ต่อค่ะ

 

            “ไอ้เดียร์...ไอ้เดียร์โว้ย!!!

 

            “ห้ะ? หะ”

 

            ในเช้าวันใหม่ เดียร์ถึงกับสะดุ้งสุดตัว เมื่อเสียงตะโกนลั่นอยู่ในหู จนทำหน้าเหรอหราใส่เพื่อนทั้งสองที่กำลังทรุดตัวนั่งข้างๆ

 

            “ตะโกนใส่กูทำไมอ่ะ” ถามไอ้สองตัวที่นัดมาเจอกันตรงนี้เพราะงงจริงๆ แต่ไม่รู้เลยว่ากำลังทำหน้ายังไงใส่เพื่อนตัวเอง ก็หน้าเพ้อๆ แก้มแดงๆ ปากสั่นๆ ที่ซันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมน้องสาวทั้งสองถึงอยากให้ไอ้นี่เป็นเมียเขานัก

 

          มันคงไม่รู้ตัวว่าบางทีมันก็ดูน่ารักกว่าผู้หญิง

 

            “มึงว่ามั้ยไอ้ชินจัง ไอ้เดียร์ดูเอ๋อมาก” แต่ก็หันไปคุยกับเพื่อนอีกคน ให้ไอ้ลูกครึ่งที่คงคิดเหมือนกันหัวเราะ แล้วพยักหน้า

 

            “มึงเฝ้าอดีตเมียมึงดีๆ นะ กูล่ะกลัวจริงๆ ว่าสักวันมันจะเดินเหม่อให้เขาลากมันไปปล้ำน่ะ หน้าตายิ่งน่าเอาอยู่”

 

            “ไอ้ชินจัง!!!

 

            “เออ ไม่ต้องตะโกน กูรู้ว่ากูชื่ออะไร” ไอ้ชินจังแสยะยิ้มยักไหล่ ให้คนหน้าตาน่าเอากัดฟันกรอด ผิดหรือวะที่ในหัวคิดแต่เรื่องเมื่อคืนอยู่น่ะ ใครจะคิดจะฝันล่ะว่าพี่พอร์ชมานอนกอดน่ะ แม้ตอนตื่นมาอีกฝ่ายจะกลับห้องไปแล้ว แต่แบบเข้าใจมั้ยมึง เห็นรอยยับๆ ย่นๆ บนเตียงที่บอกว่ามีคนนอนด้วยแล้ว...กูเขิน

 

          แต่เพิ่งรู้ตัวแหละว่าตอนเขินทำหน้าตา...น่าเอา...อย่าบอกนะว่าพี่พอร์ชแม่งก็คิดงี้

 

            “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก”

 

            โป๊กๆๆๆ

 

            คิดแค่นั้น เดียร์ก็โขกหัวลงกับกระเป๋าที่วางอยู่บนโต๊ะของตัวเองแรงๆ รู้สึกว่าแก้มแม่งร้อนโคตรๆ ยอมรับเลยว่าคิดทะลึ่งไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

 

          แค่พี่พอร์ชกอดเฉยๆ ยังตัวสั่น ถ้าพี่พอร์ชทำจริง กูคงเข้าโรงบาลบ้าแน่ๆ เลยอ่ะ

 

            “ไอ้เดียร์ มึงอย่าทำให้กูกลัวได้ป่ะ หมดเวลาบ้าแล้ว ไปเข้าเชียร์โว้ย วันนี้ปิดเชียร์แล้ว กูกำลังจะเป็นอิสระ” ไอ้ซันเป็นคนดึงแขนเพื่อนที่จู่ๆ ก็โขกหัวกับกระเป๋า ทั้งยังโยนกระเป๋าสะพายของเพื่อนให้ไอ้ลูกครึ่งไปช่วยถืออีกแรง ก่อนออกแรงลากให้เดียร์มันเดินไปด้วยกัน

 

            แล้วตอนนี้เพื่อนลากไปไหน ไอ้คนถูกลากก็ไม่รู้ทั้งนั้นแหละ ถ้าในหัวมีแต่เรื่องเมื่อคืนแบบนี้

 

            RRRRRRrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

 

แต่แล้ว โทรศัพท์คนใกล้บ้าก็ดังขึ้นให้ต้องดึงมันขึ้นมา แล้วเพียงเห็นว่าใครโทรมา คนที่แก้มร้อนอยู่แล้วก็ยิ่งร้อนกว่าเดิม

 

            “คะ...ครับพี่”

 

ไอ้เอี้ย เสียงกูสั่น!

 

            “วันนี้เลิกกี่โมง เดี๋ยวพี่เข้าไปรับ”

 

            “ไอ้ซัน มือไอ้เดียร์สั่นว่ะ” แล้วแบบ ตอนนี้ใช่เวลาป่ะ ไอ้ลูกครึ่งยังมีการตั้งข้อสังเกตให้คนที่พยายามข่มอาการเต็มที่ให้รีบหันหลังให้ ทั้งยังรีบเดินห่างจากพวกมันอีกนิด

 

            “คือวันนี้เดียร์มีปิดเชียร์อ่ะพี่พอร์ช เข้าเชียร์ตั้งแต่เก้าโมง รุ่นพี่บอกว่าน่าจะจบก็ประมาณตีหนึ่งตีสอง เมื่อวานพี่กลับมาช้า เดียร์เลยไม่ได้บอก”

 

          แล้วเมื่อคืนก็อย่าหวังเลยว่าจะจำได้

 

            ได้แต่บอกตัวเองเงียบๆ เพราะเมื่อพี่พอร์ชไม่ได้พูดเรื่องเมื่อคืน เขาจะพูดให้เขินเองอายเองทำไม

 

            “ดึกนะ งั้นเดี๋ยวพี่ไปรอรับ”

 

            “มะ...ไม่เป็นไรครับ เดียร์ไม่รู้เวลาแน่นอนไงว่าเลิกกี่โมง เดี๋ยวเดียร์ให้ไอ้ซันขี่มอไซค์ไปส่ง” อย่าหาว่าโง้นงี้เลยนะ แต่ทำไมเขากำลังรู้สึกว่า...แม่งเหมือนแฟนกันเลยอ่ะ

 

            “ก็ได้” พี่พอร์ชนิ่งไปแป๊บนึง ก่อนจะตอบตกลง แล้ววางสายไปให้คนทางนี้ยิ้มกว้างแบบห้ามปากไม่ได้จริงๆ

 

            รู้สึกเหมือนตัวลอยๆ ยังไงไม่รู้สิ

 

            “พวกมึงงงงง เข้าเชียร์กันเถอะ เร็วๆ กูอยากกลับห้อง” จากนั้นก็หมุนตัวหันกลับมาหาเพื่อนทั้งสองที่กำลังมองมาด้วยสายตาจับผิดสุดๆ แต่ตอนนี้ไม่แคร์ ไม่สน กูมีความสุข ใครจะทำไม

 

            “อ้อ ผัวใหม่มึงรออยู่ที่ห้องนี่เนอะ ไม่สนใจกูแล้ว...”

 

            “แบะปากน่ารักตายล่ะห่าซัน เร็วๆ ชักช้าอยู่นั่นแหละ” เดียร์ว่าอย่างไม่สนใจ แล้วเดินนำเพื่อนทั้งสองไปทางหอประชุมทันที ได้ยินเสียงแว่วๆ ปนกวนตีนของไอ้ชินจังที่ลอยตามลมมาว่า

 

            “มึงต้องเปลี่ยนการชักแล้วว่ะไอ้ซัน ท่าทางไอ้เดียร์ชอบคนชักเร็วๆ”

 

          พูดอะไรก็พูด กูไม่สนเว้ย กูอยากรีบเข้าเชียร์ กูอยากกลับห้อง กูอยากอ่อยคนที่บ้าน คืนนี้จะเปิดประตูห้องนอน!!!

 

            ท่าทางของไอ้เพื่อนที่เดี๋ยวหน้าแดง เดี๋ยวยิ้มกว้าง ทำให้ซันหัวเราะหึๆ เหมือนจะจับอะไรบางอย่างที่ห่างหายไปนานของเพื่อนสนิทได้ แล้วพอเอามาโยงกับบางอย่างที่เขารู้มาก่อน...ชัดเลย

 

            “ไอ้เดียร์มันบ้าแบบนี้บ่อยหรือ” ไอ้ชินจังที่เดินคู่มาด้วยกันถามอย่างสงสัย แต่มันก็ยอมแบกกระเป๋าคนที่เดินตัวปลิวไปแล้วให้ ซึ่งคำถามนี้ก็ทำให้คนตอบหัวเราะเสียงดัง

 

            “มันเป็นไม่บ่อย เอาจริงๆ กูเคยเห็นมันเป็นแบบนี้ครั้งเดียวตอนม.สี่”

 

            เหมือนเลย สมัยที่มันเอาแต่พูดถึง...พี่ชายไอ้เล็ก จนกระทั่งมีคนแซวว่าตกลงมึงเป็นเกย์หรือถึงพูดถึงแต่พี่ชายเพื่อน และนั่นก็ทำให้มันหายบ้าไปหลายปี แต่ตอนนี้

 

          ไอ้เดียร์เอ๊ย มึงนี่อย่าเป็นโจรจริงๆ นะ แค่เก็บความรู้สึกแม่งยังทำไม่เป็น

 

................................................

 

            ครบค่ะ ไม่ว่าก่อนหน้านี้ซันนี่จะรู้หรือไม่ ตอนนี้ซันก็รู้แล้วแหละว่าเพื่อนคิดอะไรกับคนที่ห้อง เห็นเดียร์ขี้โวยวาย แต่หน้าตานี่ใสซื่อ ทุกอย่างสารภาพผ่านแววตาเสมอนั่นแหละจ้า แล้วก็ไม่คิดเก็บอาการด้วยล่ะ รู้กันหมดล่ะ เล่นเสียงเสียง มือสั่น ใจสั่นขนาดนี้

            ส่วนพี่พอร์ชจะรู้ใจตัวเองเร็วๆ นี้ค่ะ ทุกอย่างจะเคลียร์และชัดเจน บวกกับตอนหน้าพี่โอ๊ตจะได้ออกมาทำหน้าที่พระรอง (ที่ไม่ถูกเลือก) สักที อาการไม่ออกก้เก่งเกินแล้วล่ะจ้า

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

 

เปิดจองฟิค Hip Hop Girls [KiHae HanHyuk] แล้วนะคะ

>>>>>>คลิก<<<<<<<







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 18 : ตอนที่ 16 หนาวเนื้อ...กอดเจ้าตูบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 73159 , โพส : 495 , Rating : 39% / 407 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
# 495 : ความคิดเห็นที่ 62876
น้องโว้ยยยทำไรคนเขารู้หมดเลย55555555
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 101.108.80.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2561 / 09:04
# 494 : ความคิดเห็นที่ 62786
ทำไมรู้สึกว่าเป็นดรีมที่อยู่ในใจพอร์ชนะ 55555
Name : popopa* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ popopa* [ IP : 58.10.65.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กันยายน 2561 / 21:21
# 493 : ความคิดเห็นที่ 62722
ขอncหน่อยค่าาา
Name : Mama [ IP : 182.232.141.172 ]

วันที่: 13 สิงหาคม 2561 / 09:59
# 492 : ความคิดเห็นที่ 62677
น้องค่ดน่ารักกก อร๊ากกก
Name : NaaNam_1 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NaaNam_1 [ IP : 49.229.83.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2561 / 07:50
# 491 : ความคิดเห็นที่ 62574
น่ารักกกกกกกก5555555
Name : ikonyg < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ikonyg [ IP : 182.53.38.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:50
# 490 : ความคิดเห็นที่ 62441
55555555555555ขำ
Name : PCYANDPBH < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PCYANDPBH [ IP : 223.24.105.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ธันวาคม 2560 / 19:30
# 489 : ความคิดเห็นที่ 62323
เพื่อนก็ช่างจับผิดจริง แต่เดียร์ไม่สน เดียร์มีความสุขอยู่
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.209.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2560 / 17:09
# 488 : ความคิดเห็นที่ 62166
เดียร์เอ้ยยย เก็บหน่อยลูก
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 223.24.125.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2560 / 20:16
# 487 : ความคิดเห็นที่ 62110
ฮื่ออออออ เดียร์น่ารักอ่ะ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงต้องคอยดูแล น่ารักขนาดนี้ > <
พี่พอร์ชมีข้ออ้างตลอดเลย รีบหาคำตอบเลยพี่ เด๋วถูกแย่งไปนะ
Name : PInnKPoly < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PInnKPoly [ IP : 223.24.92.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2560 / 18:00
# 486 : ความคิดเห็นที่ 62089
ขอ nc หน่อยนะค่ะ.
atom3524@gmail.com
Name : atom190023 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ atom190023 [ IP : 1.47.170.117 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:17
# 485 : ความคิดเห็นที่ 62050
โอ้ยยย เดียร์
Name : Mistyblack < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mistyblack [ IP : 27.55.239.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:00
# 484 : ความคิดเห็นที่ 61957
555555555
Name : yimyimcute112 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yimyimcute112 [ IP : 49.229.54.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2559 / 17:10
# 483 : ความคิดเห็นที่ 61851
กว่าพี่พอร์ชจะยอมรับความความรู้สึกตัวเองเดียร์คงปากเปื่อยตัวเปื่อยอะ55555
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.46.132.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2559 / 23:08
# 482 : ความคิดเห็นที่ 61629
เดียร์ลูกแม่งใจแตกแล้ว55555
Name : 161149381 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 161149381 [ IP : 49.49.245.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2559 / 02:00
# 481 : ความคิดเห็นที่ 61611
กูอยากกลับห้อง กูจะอ่อยคนที่บ้าน คืนนี้กูจะเปิดประตูห้องนอน 555(((((((
Name : Folknarak < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Folknarak [ IP : 49.228.85.193 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2559 / 11:08
# 480 : ความคิดเห็นที่ 61499
55555 จริงอย่างที่ซันว่าแหละ เพราะพี่พอร์ชเขารู้ความรู้สึกเดียร์นานแล้ว
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.23.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2559 / 15:03
# 479 : ความคิดเห็นที่ 61228
น่าร้ากกกก
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 / 13:34
# 478 : ความคิดเห็นที่ 61146
น่ารักจังงงง ชอบๆๆๆๆ มากด้วย^///^
Name : Kang0878636539 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kang0878636539 [ IP : 49.229.47.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2559 / 14:43
# 477 : ความคิดเห็นที่ 60885
น่ารักกกกอ่าาา 5555 ชอบๆ
PS.  วายยยยย......จงเจริญญญญญญญ
Name : BABOLONA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BABOLONA [ IP : 49.230.217.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2558 / 16:03
# 476 : ความคิดเห็นที่ 60871
เอากันๆๆๆ /เดี๋ยวๆๆ 55555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ธันวาคม 2558 / 23:04
# 475 : ความคิดเห็นที่ 60811
โอ๊ตชินป่ะ คึคึ
PS.  
Name : okkookkai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ okkookkai [ IP : 27.55.149.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2558 / 09:36
# 474 : ความคิดเห็นที่ 60800
เดียร์น่ารักมากกกกกก พี่พอร์ชจะไม่หลงน้องก็ให้มันรุ้ไป
Name : NNYuki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NNYuki [ IP : 183.89.153.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2558 / 06:34
# 473 : ความคิดเห็นที่ 60786
เดียร์.........
Name : Zen_Darkness < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zen_Darkness [ IP : 27.55.80.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2558 / 16:36
# 472 : ความคิดเห็นที่ 60629
เดียร์เริ่มหนักแล้วนะลูก5555555555
Name : Susu [ IP : 171.96.244.156 ]

วันที่: 18 ตุลาคม 2558 / 02:18
# 471 : ความคิดเห็นที่ 60491
อร๊ายน่ารักอะ...แต่ยังงงว่าใครอยู่ในใจพี่พอร์ทอะใช่เดียร์ป่าว????
Name : phakh < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ phakh [ IP : 223.206.248.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2558 / 20:14
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android