คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 17 เมื่อพี่ว้ากรุก


     อัพเดท 1 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 8,503 Overall : 3,848,023
63,167 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39682 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 19 : ตอนที่ 17 เมื่อพี่ว้ากรุก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 70038 , โพส : 439 , Rating : 34% / 394 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





Cr. น้องแพทค่า


 

ตอนที่ 17 เมื่อพี่ว้ากรุก

 

 

 

            “พวกคุณไม่ได้กินข้าวมาหรือไง เสียงถึงมีแค่นี้!!!

 

            เสียงของเฮดว๊ากที่ยืนอยู่บนเวทียังคงตะโกนก้อง กดดันรุ่นน้องทุกคนที่นั่งเป็นระเบียบ จนเสียงร้องเพลงเงียบกริบขนาดที่หากใครขยับตัวคนทั้งห้องคงได้ยินเสียงเนื้อผ้าเสียดสีกัน และแม้ว่าทั้งรุ่นจะร้องเพลงเชียร์มาตั้งแต่เช้า จนตอนนี้เข้าสู่ช่วงบ่าย พวกเขาก็มีช่วงเวลาหายใจแค่ช่วงพักเที่ยงนิดเดียวเท่านั้น และกลับเข้ามาสู่บรรยากาศแสนกดดันที่เหล่ารุ่นพี่พร้อมใจกันสร้างขึ้น

 

            หากเมื่อทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมา พวกเขาทุกคนทำดีขนาดมีเสียงชม แต่วันนี้อะไรๆ กลับไม่เป็นอย่างที่คิด เพลงที่เคยร้องกันแม่น กลับถูกรุ่นพี่หาว่าไม่ได้เรื่อง แค่ถอนหายใจ หรือแมลงวันบินผ่านยังผิดเลย จนตอนนี้ทุกคนแทบไม่กล้ากระดิกตัว

 

            “ถ้าวันนี้สอบเพลงเชียร์ไม่ผ่าน ผมก็ไม่ให้รุ่นกับพวกคุณ!!!

 

            “กูล่ะเกลียดมึงจริงๆ” เดียร์อยากจะหันไปปรามไอ้ซันที่มันกำลังบ่นงึมงำของมันอยู่ ดีเท่าไหร่แล้วที่เสียงไม่ดังไปถึงด้านหน้าเวทีน่ะ ตาก็มองเพียงพี่โอ๊ตที่วันนี้พี่แกไปเสริมความโหดมาจากไหนไม่รู้

 

            แค่หนวดเคราครึ้มแม่งก็น่ากลัวพอแล้ว นี่พี่แกทำหน้าเหมือนเมียบอกเลิกเมื่อเช้างั้นแหละ

 

            “เอาใหม่!!! ผมหวังว่าครั้งนี้จะดีกว่าเดิม!!!” ไม่ใช่ว่าแค่พี่โอ๊ตคนเดียวเท่านั้นที่โหดจนน่ากลัว เหล่าว้ากเกอร์ทั้งชายทั้งหญิงก็พากันสวมบทโหดกันพร้อมเพรียง ไม่พี่โอ๊ตแย้งขึ้นมา พี่อีกคนก็ต้องพูด กว่าเพลงนึงจะสอบผ่านกันทั้งรุ่นก็ทำเอาบรรดารุ่นน้องพากันปาดเหงื่อ

 

            “กูหิวข้าว”

 

            “แต่กูอยากแดกขนม” เสียงของเจ้าเพื่อนซี้สองตัวที่แม่งพร้อมใจกันบ่นทันทีที่ก้าวขาออกจากห้องเชียร์ในการพักช่วงเย็น แล้วนี่ยังไม่จบนะ เพิ่งจะเกือบทุ่ม สำหรับพวกเขาคณะวิศวกรรมศาสตร์แล้ว คืนนี้ยังอีกยาวไกลนัก

 

            “มึงขาดขนมสักวันมึงคงไม่ตายหรอกมั้งเชี่ยชิน”

 

            “ไอ้เดียร์ มึงไม่รู้หรือ เวลาน้ำตาลในเลือดกูต่ำมากๆ กูจะหงุดหงิดง่ายนะ แล้วรู้มั้ยว่าถ้ากูหงุดหงิด มันจะเกิดอะไรขึ้น” ไอ้ชินจังหันมาถามด้วยการยกยิ้มมุมปากที่ทำให้เพื่อนที่เริ่มจะรู้นิสัยกันดีผวานิดๆ จนได้แต่สันนิษฐานเบาๆ

 

            “มึงคง...ไม่เดินออกจากห้องเชียร์เอาวันสุดท้ายหรอกนะ”

 

            “กูจะด่ารุ่นพี่ว่างี่เง่าก่อนออกไปด้วย” พอเดียร์ถามอย่างหวาดๆ ไอ้ชินจังก็ตอบรับทันควัน เสือกยิ้มกว้างให้ แต่จากการได้รู้จักมันแบบนี้ เดียร์มั่นใจว่า...เพื่อนอาร์ตทำได้จริง

 

            ฟึ่บ

 

            “ขนมอะไรก็ได้ใช่มั้ย เดี๋ยวกูไปหามาให้ อยู่ตรงนี้นะเว้ย แม่ง มีเพื่อนแต่ละตัวหาภาระให้กูจริ๊ง ตัวนึงก็กวนตีน ตัวนึงก็เรื่องมาก เดี๋ยวกูก็ยกกระปุกน้ำตาลมาให้แดกซะเลยนี่”

 

            “ไอ้เดียร์!!!! มึงหาเป๊ปซี่มาให้กูแก้วนึงด้วยนะ!!!

 

            ยังไม่ทันจะได้เดินไปจากตรงนี้ด้วยซ้ำ ไอ้ซันก็ตะโกนตามหลังเสียงดังลั่น ให้คนฟังชะงักขาแล้วหมุนกลับมา ยิ้มสยองให้ที จากนั้นเดียร์ก็ยกมือขึ้น หุบนิ้วโป้ง นิ้วชี้ นิ้วนางและนิ้วก้อยลง ทำมือกระแทกอากาศอีกทีว่ากูให้พวกมึงดับเบิ้ล...เลย

 

            ท่าทางที่ทำให้สองเพื่อนหัวเราะลั่น มองตามไอ้คนตัวเล็กที่ปากก็บ่น แต่เสือกตามใจพวกเขาตลอดจนอดจะแกล้งไม่ได้ จากนั้นไอ้ซันก็ยกมือขึ้นกอดคอไอ้ลูกครึ่ง แล้วดึงเข้ามาเพื่อกระซิบเบาๆ

 

            “มึงๆ มึงว่าป่ะ ปิดเชียร์ทั้งทีพวกเราไม่ควรรีบกลับห้อง ยังไงพรุ่งนี้ก็โดดเรียนกันทั้งคณะอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นกูว่าน่าจะไปฉลองว่ะ” พูดแค่นี้ก็เป็นอันรู้กันว่าใครที่อยากจะรีบกลับบ้านจนลุกลี้ลุกลน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูทุกครั้งที่ปล่อยพัก...ไอ้เดียร์

 

            คำที่ไม่ต่างจากบอกว่า...มึงมาแกล้งไอ้เตี้ยเป็นเพื่อนกูหน่อย

 

            “หึๆ ไอ้เดียร์ไม่โวยวายตายห่าเลยหรือไง ปิดเชียร์ก็ตีหนึ่งตีสองเข้าไปแล้ว” แม้ว่าชินจะตอบกลับเหมือนห่วงเพื่อนอีกคน แต่แววตาที่กำลังพราวด้วยความสนุกก็บอกอีกฝ่ายได้ดีว่ามันเอาด้วยแน่ๆ จนต้องถามพลางเลิกคิ้วให้

 

            “มึงอย่าบอกนะว่ามึงไม่ไหว”

 

            “ถึงเช้าก็ไหวว่ะ” ชินตอบพลางยักคิ้วกลับที่ทำให้คนฟังหัวเราะลั่น แบบที่หากเดียร์อยู่นี่คงร้องไห้ด้วยความซึ้ง...ซึ้งที่เพื่อนแม่งรักมาก...รักที่จะแกล้งกูมากทุกตัวเลย

 

..................................................

 

            เวลาพักช่วงเย็นผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว บรรดาปีหนึ่งก็กลับเข้าสู่ความกดดันอีกครั้ง ยิ่งเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ความล้ากับความเครียดก็เล่นงานทุกคนมากเท่านั้น พร้อมกับคำถามว่าเมื่อไหร่ last cheer หฤโหดครั้งนี้จะจบลงสักที แล้วทุกคนก็แทบจะกลั้นเสียงถอนหายใจไว้ไม่อยู่เมื่อเพลงสุดท้ายสิ้นสุดลง

 

            แต่ก็พักหายใจได้ไม่นาน เมื่อไฮไลท์ของการปิดเชียร์เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

 

            “พวกผมมีเพลงสุดท้ายที่จะสอนให้พวกคุณ เพราะพวกคุณมีความรักและความสามัคคีกันดี จงภูมิใจไว้ว่าเพลงนี้คือเพลงของรุ่นของพวกคุณ ฟังให้ดี ตั้งใจ แต่อย่าคิดนะว่าพวกเราจะยอมรับพวกคุณได้ง่ายๆ ถ้าเพลงนี้พวกคุณร้องไม่ได้ ไอ้ที่ทำมาทั้งวันก็ถือว่าไร้ประโยชน์!!!” ว้ากเกอร์คนหนึ่งบอกเสียงดัง จัดการแถเหตุผลการมอบเพลงรุ่น (ที่เดียร์ได้ข่าวว่าจริงๆ มันก็วนไปวนมาเจ็ดแปดเพลงแต่ละปีนั่นแหละ) แล้วให้พี่สอนน้องขึ้นมาคุมเวทีต่อ

 

            เพลงสุดท้ายถูกถ่ายทอดออกมาด้วยความรักของรุ่นพี่ที่ส่งต่อให้กับรุ่นน้องทุกคนที่มีความตั้งใจที่จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของคณะวิศวกรรมศาสตร์ เพลงที่จะสลักลึกเข้าไปในหัวใจของทุกๆ คนว่าพวกเขาผ่านช่วงเวลานี้มาด้วยกัน

 

            ช่วงเวลากว่าเดือนที่แม้จะยากลำบาก ช่วงเวลาที่แม้จะมีน้ำตา แต่ก็แฝงด้วยความสนุกและความสุขจากการได้เป็นส่วนหนึ่งของคนนับพัน

 

            ความสามัคคีที่บัดนี้รุ่นน้องทุกคนกำลังแสดงให้รุ่นพี่ที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับเทียนในมือได้เห็น แม้ว่าหอประชุมจะปิดไฟ แต่แสงไฟจากเปลวเทียนในมือรุ่นพี่นับพันที่เข้ามาในหอประชุมจนไม่มีแม้แต่ที่ว่างให้นั่งก็ทำให้ห้องสว่างไสว ช่วงเวลาแสนสำคัญที่เป็นตัวตัดสินว่ารุ่นพี่จะยอมรับพวกเขาหรือไม่

 

            เสียงเพลงรุ่นยังคงดังกระหึ่มอย่างไม่มีทีท่าจะเบาลงเลย ยามที่เปลวเทียนในมือของรุ่นพี่กำลังดับลงทีละดวง...ทีละดวง...

 

            ช่วงเวลาสำคัญที่หากไฟดับทั้งหมดคือ...การยอมรับ

 

            ภาพของรุ่นพี่ที่กำลังส่งยิ้มให้รุ่นน้อง บรรยากาศศักดิ์สิทธิ์ปกคลุมห้องเชียร์ พร้อมกับเปลวเทียนที่ดับลงจนทั้งห้องเริ่มมืดลงทีละน้อย จนกระทั่งเหลือเพียงเทียนในมือของพี่ที่ยืนอยู่ด้านหน้าเวที เทียนของพี่ที่ทุกคนจำได้ขึ้นใจว่าคือ...เฮดว้าก

 

            ช่วงเวลานั้นที่ราวกับทุกคนลืมหายใจ จ้องมองพี่โอ๊ตที่ไม่เคยแม้แต่ยิ้มในห้องนี้กำลังยิ้ม...และมองไปยังใครคนหนึ่งแม้ว่าห้องจะมืดสนิท

 

            พรึ่บ

 

            เทียนในมือพี่โอ๊ตถูกดับลงแล้ว พร้อมกับทั้งห้องที่กลับมาสว่างด้วยแสงหลอดไฟอีกครั้ง

 

            “ต่อไปนี้พวกคุณคือรุ่นที่... และรุ่นพี่ของคุณจะมอบเกียร์ที่บอกว่าพวกคุณคือคณะวิศวกรรมศาสตร์เต็มตัว!!!” พี่โอ๊ตบอกเสียงดัง ราวกับช่วงเวลาที่บอกว่าการเข้าประชุมเชียร์นับเดือนถึงจุดสุดท้ายแล้ว เพราะบรรดารุ่นพี่ปีสองก็ก้าวกันเข้ามาพร้อมกับเกียร์ที่แทนความภูมิใจของทุกคน เพื่อมอบให้แก่น้องรหัสของตัวเอง

 

            ช่วงเวลานั้นที่ทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความวุ่นวายและเสียงหัวเราะแรกในหอประชุม เมื่อเสียงตามหากันระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้องดังก้องขึ้น

 

            “ทำดีมาก เดียร์”

 

            “พี่ริว” เดียร์ได้แต่หันไปหาพี่รหัสที่ไม่เจอตัวมาตลอดหลายสัปดาห์จนอดจะใจเสียไม่ได้ว่าพี่ริวจะเป็นคนมอบเกียร์ให้เขาเองหรือเปล่า แต่เพียงได้เห็นคนที่กำลังยิ้มกว้าง เขาก็ยิ้มตามอย่างภูมิใจ

 

            “นี่คงเป็นสิ่งที่มึงอยากได้” พี่ริวว่าพลางแบมือให้เห็นสิ่งที่อยู่บนนั้น ใบหน้าติดสวยไม่ต่างจากเดิมก็ดูอารมณ์ดีกว่าทุกครั้ง

 

            “รักษามันให้ดีล่ะ”

 

            “ขอบคุณครับพี่” เดียร์ได้แต่กำโลหะอุ่นๆ ที่ถูกส่งจากมือพี่รหัสเอาไว้แน่น ภูมิใจในตัวเองอยู่ไม่น้อย แต่ยังไม่ทันจะได้คุยอะไรกับพี่รหัสตัวเองมากกว่านี้ จู่ๆ คนที่ถูกลากไปรับเกียร์จากรุ่นพี่อีกทางก็โผล่พรวดเข้ามาพร้อมกับ...

 

            หมับ

 

            “ไม่เจอกันนานนะครับพี่ริว ผมล่ะคิดถึ๊งคิดถึง”

 

ต่อค่ะ

 

ไอ้ซันโผล่มาพร้อมกับยกมือพาดไหล่พี่รหัสคนสวยของเขาทันที แล้วอย่าให้เดียร์บรรยายเลยว่าหน้าตาพี่ริวเป็นไง คือแค่ฟังเสียงกวนประสาทมันก็ปวดกบาลพออยู่แล้ว นี่มันเล่นล็อกคอเลยนะนั่น

 

            “ปล่อยกูเลยนะไอ้เด็กเ...!” และพี่ริวก็โต้กลับด้วยภาษาสุภาพเช่นเคย

 

            “ปล่อยพี่ก็หนีผมน่ะสิ อ่ะๆๆๆ อย่าบอกนะครับว่าไม่ได้หนี โกหกเป็นบาป พระพุทธเจ้าท่านสอนไว้นะครับ” เดียร์ได้แต่มองคนสองคนอย่างงงๆ มั่นใจว่าที่เจอกันล่าสุดจะตีกันตายไม่ใช่หรือ ทำไมหนนี้ไอ้ซันทำท่าเหมือนซี้พี่รหัสเขาจัง

 

            “มึงอย่าเอาพระมาอ้าง หน้าอย่างมึงท่องศีลห้าได้ กูยอมกราบเบญจางคประดิษฐ์พี่เบิ้มเลย”

 

            “โห ดูถูกนะพี่ริว ง่ายจะตาย ข้อหนึ่งห้ามแดกเหล้า ข้อสองห้ามเป็นชู้ ข้อสามห้ามตบยุง ข้อสี่ห้ามขโมย ข้อห้าห้ามโกหก เห็นป่ะ ของกล้วยๆ”

 

          เอ่อ เพื่อนซันครับ มึงท่องผิดตั้งแต่ข้อห้ามแดกเหล้าแล้วนะ มึงท่องครบ แต่มึงมั่วหมดอ่ะ กูอยากบอก

 

            เดียร์ได้แต่คิดในใจน่ะนะ เวลานี้ไม่กล้าพูดยังไงไม่รู้สิ รู้สึกว่าพี่รหัสตัวเองกับไอ้ซันดูแปลกๆ ยังไงไม่รู้ เพราะแม้พี่ริวจะดูหงุดหงิดมาก แต่พี่แกก็ดูเกร็งๆ แทนที่จะอยากกระโจนมาต่อย พี่แกกลับมองซ้ายมองขวาเหมือนกูอยากหนีเต็มที่ แม้ปากจะบอกว่า

 

            “ศีลห้าบ้านพ่องสิ” และไอ้ซันก็ทำตัวประหลาดยิ่งกว่า

 

          “ทำไมพี่ริวพูดกับน้องซันนี่ไม่เพราะเลยล่ะครับ”

 

          ห้ะ ผีตุ๊กตาบลายด์สิงมึงหรือวะ น้องซันนี่เนี่ยนะ มึงสับสนระหว่างนายอาทิตย์กับซันนี่ SNSD หรือเปล่า

 

            เดียร์คิดว่าตัวเองทำหน้าตลกแล้วนะ แต่พี่ริวทำหน้าตลกกว่า ผู้ชายหน้าสวยที่ตอนนี้ทำหน้าเหวอ ตัวสั่นแบบขนลุกซู่ไปทั้งตัว ตัวแข็งทื่อ แต่แก้ม...แดงแจ๊เลย

 

            “มะ...มึง...ไม่สิ ทะ...ทำไมกูต้องพูดดีกับมึงด้วย” คำถามที่เดียร์ก็กดหน้าหงึกๆ ไปด้วย สาบานด้วยว่าขนาดที่เป็นเพื่อนกับมันมาหลายปี เขายังอยากเอาตีนลูบหน้ามันเลย แต่แทนที่จะกวนตีนต่อ ไอ้ซันกลับทำท่าอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด แล้วปลดมือที่กอดรอบคอพี่ริวออก มีการก้มหน้าลงนิด

 

            “ผมนึกว่าคนอย่างพี่ริวจะทำตามสัญญาซะอีก ผมหวังมากไปสินะ” อาการที่เข้าโหมดเศร้ากะทันหัน ทำเอาทั้งเพื่อนทั้งรุ่นพี่ตามไม่ทัน ทั้งที่ริวเองอยากจะหนีทันทีที่หนีได้หรอกนะ แต่เห็นเด็กมันทำหน้าเศร้าจริงจังแล้วใจมันเหมือนถูกเข็มจิ้มจึ้กๆ

 

          แค่รู้สึกผิด ใช่ แค่รู้สึกผิดกับมันนั่นแหละ

 

            ริวบอกตัวเอง ในเมื่อเรื่องอะไรที่เขาจะต้องไปพูดดีกับไอ้เด็กเปรตนี่ด้วยล่ะ แถมเสียหน้าน่าดูที่คนที่เขาบอกว่าไม่มีทางได้เป็นเดือนคณะแน่ๆ ได้รับการโหวตถล่มทลายชนะทุกคนที่เข้าประกวดแบบไม่ติดฝุ่น แล้วก็ไม่ได้หนีด้วย...แค่ไม่อยากเห็นหน้ามันให้เสียอารมณ์

 

            “เฮ้ย ไอ้พิม ทางนี้ เสร็จแล้วใช่มั้ย ไป เดี๋ยวไปส่ง” แต่ริวก็หันไปเรียกเพื่อนสนิทที่กำลังคุยกับรุ่นน้องอยู่อีกทาง แล้วทำท่าจะเดินออกไป แต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับมามองไอ้เดือนคณะที่ยังมองตามเขาตาละห้อย

 

            “กู...พี่ก็ได้วะ...พี่จะพูดดีด้วยก็ได้ แต่มึง...โอ๊ย กระดากปาก นายก็หยุดกวนตีนด้วยแล้วกัน” ว่าจบ พี่ริวก็ลากเพื่อนออกไปจากหอประชุมทันที ไม่สนเสียงโวยวายพี่พิมว่าจะดูเฉลยพี่ว้าก ปล่อยให้เดียร์ได้แต่หันกลับไปมองเพื่อน

 

          พี่ริวครับ พี่หลงกลไอ้เวรนี่ไปเต็มเปาเลยล่ะ

 

            ก็ตอนนี้ไอ้ซันกำลังยิ้มชั่วร้าย แถมบอกว่า

 

          “ให้ผมหยุดกวนตีน รอให้ไอ้เดียร์สูงก่อนแล้วกันนะครับ” คำที่ทำเอาคนฟังอยากจะตบกบาลมันอีกสองที เรื่องอะไรที่ลากเขาเข้าไปด้วยตลอด

 

            “มึงนี่หาเรื่อง ถ้าสักวันถูกพี่ริวฆ่า กูไม่ช่วยมึงหรอกนะ” ได้แต่บ่นกระปอดกระแปด ตอนที่ไฟทั้งห้องดับลงอีกครั้ง จอโปรเจคเตอร์ก็เลื่อนลงมา ที่ทำให้รุ่นน้องทั้งห้องพากันเงียบเสียงลง เงยหน้าขึ้นมองภาพบนจอที่กำลังนับถอยหลัง

 

            เสียงเพลงดังขึ้นก่อน ก่อนที่ภาพตั้งแต่ 1st Cheer จะปรากฏบนหน้าจอ ภาพของรุ่นน้องที่กำลังนั่งเกร็ง มองตรงไปยังด้านหน้า ภาพที่ร้องเพลง ภาพมากมายนับตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาในห้องเชียร์แห่งนี้ มีแม้กระทั่งภาพไอ้ซันบนเวทีประกวดดาวเดือนที่กำลังยิ้มโปรยเสน่ห์ ภาพของไอ้ชินจังที่ลุกขึ้นกลางห้องเชียร์เพื่อขอให้ทำโทษ ภาพที่ทำให้เกิดเสียงหัวเราะและรอยยิ้มตามมา

 

                   แล้วน้องๆ สงสัยมั้ยว่าเหล่าบรรดาพี่ระเบียบเป็นใครกันบ้าง

 

            พอสิ้นสุดภาพมากมาย ตัวอักษรก็ขึ้นมาแทนที่ ที่ยิ่งเรียกความสนใจของแต่ละคน บนจอก็ปรากฏภาพของเหล่าว้ากเกอร์แสนลึกลับพร้อมชื่อแบบที่ไม่ต้องสืบหาถ้าจะตามไปแก้แค้น ไล่มาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงคู่หูเฮดว้ากที่หลายคนเพิ่งรู้ว่าชื่อพี่สายฟ้า

 

          เอาข้าวมาให้กูแดกเลย กูจะตายแล้ว วันนี้วิ่งหนีน้องหัวซุกหัวซุน

 

            บนหน้าจอตอนนี้เป็นภาพเบื้องหลังของพี่สายฟ้าที่กำลังนั่งอยู่ในห้องภาค แล้วกระโจนมาเอาข้าวกล่องเซเว่นในมือเพื่อน

 

          นี่ถ่ายเบื้องหลังอยู่ใช่มั้ยมึง

 

          ‘เออ มึงมีอะไรจะฝากถึงน้องๆ บ้างม่ะ

 

          ‘ฝากไรดีวะ...เออ บนเวทีไม่ใช่ตัวจริงพี่ พี่อัญเชิญเทพสภาโอลิมปัสมาเข้าสิง พี่เลยอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนเทพเฮร่าจับได้ว่าผัวมีชู้น่ะครับน้องๆ

 

            คำตอบของรุ่นพี่หน้าโหดที่กำลังขยิบตาให้กล้องทำเอารุ่นน้องฮาครืนไม่เคยคิดว่าพี่แกมีมุมนี้ด้วย แล้วภาพก็ตัดไปแนะนำตัวคนสุดท้ายที่เชื่อว่าหลายคนเคารพ และหลายคนเข้าขั้นเกลียด...พี่โอ๊ต

 

          มึงมานี่เร็วๆ ไอ้ห่าโอ๊ตหลับอยู่

 

            เสียงของพี่สายฟ้านั่นแหละดังเข้ามาในกล้อง แล้วกล้องก็สั่นแบบคนถือกำลังวิ่งเข้าไปในห้องหนึ่งที่มีโซฟาตัวยาว และบนนั้นมีพี่โอ๊ตกำลังนอนหลับเหยียดขายาวเลยโซฟาอยู่

 

          ทำไมมันอยู่สภาพนี้

 

          ‘เมื่อคืนดิ ไอ้เฮดว้ากมันบอกว่าบทที่จะว๊ากน้องพรุ่งนี้แรงไป แม่งนั่งแก้ทั้งคืน มันเลยมาหลับเอานี่ไงล่ะ

 

          ‘เออดี มันหลับจะได้มีโอกาสถ่ายเฮดว๊ากผู้แสนชั่วร้าย แต่แม่งนั่งโทษตัวเองทุกทีที่ทำน้องร้องไห้เก็บไว้

 

          ‘อืม...เฮ้ย! ใครให้พวกมึงถ่าย ปิดกล้องโว้ย!!!’

 

            แล้วคนที่หลับอยู่ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา ทำหน้าเหรอหรา แล้วรีบคว้ากล้องของเพื่อนที่ยกถ่ายตัวเองเอาไว้ แล้วที่ทำให้ทั้งหอประชุมส่งเสียงฮือกันขึ้นมา เพราะทุกคนเห็นเหมือนกัน...ภาพของพี่โอ๊ตที่กำลังทำหน้าเขินกระโจนมาจับกล้องเอาไว้

 

          พี่โอ๊ตเนี่ยนะ ผู้ชายที่แม้จะเห็นน้ำตาก็ยังทำหน้าโหด หนวดไม่กระดิกสักเส้นเนี่ยนะ!

 

            ตอนนี้จอโปรเจคเตอร์ถูกดึงขึ้นไปหมดแล้ว พร้อมกับไฟที่เปิดขึ้นอีกครั้ง แล้วบรรดาว้ากเกอร์ทุกชั้นปีก็เดินกันขึ้นมาบนเวทีด้วยรอยยิ้ม ขาดไปก็แต่พี่โอ๊ตนั่นแหละ ที่พี่สายฟ้าแกคว้าไมค์มาแล้วบอกเสียงดัง

 

            “ยินดีต้อนรับน้องทุกคนเข้าสู่คณะของเรานะครับ จริงๆ ตอนนี้คนที่ขึ้นมาพูดควรจะเป็นพี่โอ๊ต แต่รายนั้นกำลังถูกสาวๆ ปลุกปล้ำอยู่ด้านหลังเวที มันก็เลย...”

 

          “ไอ้สายฟ้า!!!

 

            “โอ๊ะ สงสัยมันถูกปล้ำเสร็จแล้ว ขอเสียงปรบมือให้พี่โอ๊ตผู้โหดเหี้ยม เหี้ยมเกรียมแม้แต่เห็นน้ำตาสาวๆ กันหน่อย” พี่โอ๊ตตะโกนมาจากด้านหลังเวที ทำให้พี่สายฟ้าหัวเราะลั่น แล้วเมื่อเสียงปรบมือดังขึ้น ผู้ชายคนหนึ่งก็เหมือนถูกใครหลายคนถีบส่งมาจากหลังเวที

 

            ทว่า ทั้งหอประชุมก็ยังคงเงียบ มองหาว่าไหนคือพี่ว้ากสุดโหด ทั้งที่ผู้ชายคนที่ถูกถีบกำลังเดินเกาหัวมาหน้าเวที และกำลังรับไมค์มาจากเพื่อนสนิท

 

            “สวัสดีครับ พี่ชื่อโอ๊ตครับ”

 

            “!!!

 

คราวนี้ทั้งหอประชุมถึงกับอ้าปากค้าง เงยหน้าขึ้นมองผู้ชายร่างสูงที่แม้จะทรงผมเดียวกับเฮดว๊ากเด๊ะๆ แต่ใบหน้าคมที่ตอนนี้ไร้หนวดเคราใดๆ เผยให้เห็นดวงตาคมกริบ จมูกโด่งเป็นสัน ไหนจะรูปหน้าแกร่งสะอาดสะอ้านที่บอกว่าการถูกจับปล้ำคือถูกจับโกนหนวดนั่นแหละ และทำให้เกิดเสียงนี้...

 

“เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!

 

            “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”

 

            เสียงกรีดร้องที่เดียร์นึกว่าประหนึ่งนักร้องเกาหลีมาเองทั้งวง ทั้งที่ตัวเองยังอึ้งไม่ต่างจากคนอื่น

 

          นั่น...พี่โอ๊ตหรือ...วะ

 

.........................................................

 

    

ต่อค่ะ

 

            “ทำไมมองผมแบบนี้”

 

            ภายในร้านเหล้า (ที่ไม่แคร์หรอกว่ากฎหมายให้ปิดร้านกี่โมง ก็กูจะเปิดอะ) เหล่าบรรดาปีหนึ่งพลังงานล้นเหลือหลายชีวิตกำลังนั่งแดกเหล้ากันอยู่ที่โต๊ะขนาดใหญ่ โดยมีไอ้ซันเป็นตัวตั้งตัวตีชวนพวกที่เหนื่อยฉิบหาย แต่ไม่ยอมกลับหอนอนมากินกันต่อ แทนที่การนั่งคุยกับเหล่าบรรดารุ่นพี่และว๊ากเกอร์เฉยๆ ในห้องเชียร์

 

            และเป็นอันรู้กัน ห้องเชียร์คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ห้ามเอาเหล้าเข้าก็เลยพากันมาสิงกันอยู่ที่ร้านข้างมหาลัยนั่นล่ะ แล้วเดียร์ก็ไม่รู้ว่าเพื่อนซี้มันไปคุยอีท่าไหน ถึงมีรุ่นพี่สี่ห้าคนติดสอยมาด้วย และหนึ่งในนั้นคือ...พี่โอ๊ต

 

            “อ่า...” นี่กูจ้องพี่เขาจนรู้สึกตัวเลยหรือวะ

 

            “เปล่าครับ คือ...แค่แปลกใจ”

 

          คนเรามันหน้าตาดีขึ้นคูณร้อยเพียงเพราะโกนหนวดเลยหรือวะ สงสัยต้องขอให้ไอ้ซันหรือไอ้ชินจังลองทำดู

 

            คำที่ทำให้พี่โอ๊ตที่ไม่รู้มานั่งข้างเขาได้ยังไงยกมือลูบคาง แล้วพี่เขาก็ทำหน้าเหมือนเขินนิดๆ

 

            “ผมบอกเพื่อนแล้วว่าไม่ต้องโกน แต่พวกมันไม่ยอม”

 

            “ฮ่าๆๆๆ จะยอมได้ไงวะ มึงไม่รู้อะไร สาวๆ ในรุ่นมันปรึกษากันตั้งแต่มึงรับหน้าที่เป็นพี่ว้ากแล้วเถอะ พวกมันบอกว่าปล่อยให้มึงทำหน้าตาซกมกเอาไว้มากๆ เดี๋ยววันลาสเชียร์จะได้เปิดตัวอย่างอลังการว่าคนหล่อจริงอยู่ปีสามว่ะ ฮ่าๆๆๆ” แล้วพี่สายฟ้าก็ยื่นหน้ามาคุยด้วย แล้วยัดแก้วให้เพื่อนที่เพียงโคลงหัว แล้วถอนหายใจ

 

            “เล่นอะไรไร้สาระ” ขณะที่รุ่นพี่ทั้งสองหันมาคุยกันเอง เดียร์ก็ขยับไปหาเพื่อนซี้ แล้วสะกิดมันแรงๆ

 

            “ไอ้ซัน กูอยากกลับห้อง” กระซิบกระซาบเบาๆ ให้เพื่อนสนิทตอบกลับเสียงเบา

 

            “แต่กูยังไม่อยากกลับอ่ะ พรุ่งนี้กูจะโดด เพราะงั้นคืนนี้กูจะโต้รุ่ง” ปฏิเสธแบบไร้น้ำใจไม่พอ ยังยัดแก้วเหล้าที่ชงแล้วใส่มืออีกต่างหาก จนต้องขยับไปอีกด้านที่มีคุณชายลูกครึ่งรูปหล่อจิบเหล้าชิลๆ อยู่

 

          ให้ตายสิ แม่งท่ากินเหล้าบ้านๆ มึงยังดูดีอ่ะไอ้ชินจัง

 

            “ไอ้ชินจัง...มึงไปส่งกูหน่อยดิ”

 

            ไม่ได้ทำตัวเรื่องมากนะ แต่นี่มันตีสองกว่าเข้าไปแล้ว ใจนี่อยากจะกลับไปอ่อย (?) คนที่บ้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่มืด ป่านนี้พี่พอร์ชแม่งหลับเฝ้าพระอินทร์ไปกี่ตื่นแล้วก็ไม่รู้ อีกทั้งรถที่มันวิ่งรอบมหาลัย และพวกมอไซค์รับจ้างก็ไม่วิ่งกันแล้ว จะกลับได้มีสองทาง...ไม่ไอ้ซันไปส่งก็ไอ้ชินจังเนี่ยล่ะ

 

          พวกมึง กูอยากกลับห้อง พวกมึงเข้าใจกันหน่อยดิวะ

 

            “มึงไม่ต้องมาทำตาอ้อน กูไม่ใช่ผัวมึง” ไอ้นี่ก็ไม่เคยตอบรักษาน้ำใจกันเลย

 

            “ไอ้หอกหัก กูก็ไม่เอามึงเป็นผัวหรอก”

 

          คนที่บ้านรอกูอ่อยอยู่ มึงไม่รู้ซะแล้ว

 

            แม้จะคิดแบบนั้น แต่เดียร์ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เมื่อเพื่อนซี้มันพร้อมใจกันแท็กทีม “ไม่เมาพวกกูไม่กลับ” กันเต็มที่ พอถามเพื่อนคนอื่น มันก็กะจะเมาคาร้านกันอยู่แล้ว

 

            “ถ้ามึงไม่ไปส่งกู กูจะฟ้องเจ้ดรีม”

 

            กึก

 

            เดียร์สาบานได้ว่าเกือบจะหัวเราะก๊าก เมื่อเพื่อนสนิทนิ่งไปทันที นี่ถ้าไม่อยากกลับมาก ไม่เอาพี่สาวมาอ้างนะเว้ย แต่เมื่อเห็นอาการ ผวาเจ้ดรีม ของมันแล้วเขาก็ขำ

 

            “เออ มึงแดกให้หมดแก้วนี้ เดี๋ยวกูไปส่งก็ได้...เดี๋ยวนี้ไอ้เตี้ยมีขู่” พอมันตกลง คนที่ชนะเห็นๆ ก็หัวเราะอย่างชอบใจ แล้วยกแก้วของตัวเองดื่มต่อ คิดในใจว่าดื่มไปเรื่อยๆ ไม่ต้องรีบ ให้เวลาไอ้ซันมันสนุกไปก่อนก็ได้ ยังไงก็ได้กลับก่อนฟ้าสว่างแน่ล่ะ

 

            แต่ในจังหวะที่ไอ้ซันมันเดินเซๆ ไปห้องน้ำ กับไอ้ชินจังมันกรึ่มจัดคว้าไมค์ไปร้องเพลงอกหักช้ำรักอยู่กลางร้าน (ที่เดียร์เพิ่งรู้ล่ะว่าเสียงมันโคตรนุ่มน่าฟัง) ใครคนหนึ่งก็ทรุดนั่งข้างเขาอีกครั้ง

 

            “รีบกลับหรือ ผมไปส่งมั้ย ผมว่าจะกลับแล้ว”

 

            “หืม พี่โอ๊ตจะกลับแล้วหรือครับ” แม้ว่าจะเป็นอดีตพี่ว้ากโคตรโหดก็เถอะ แต่ก็พอรู้ลางๆ ว่าพี่แกใจดีนั่นแหละก็เลยทำตามีความหวัง ให้อีกฝ่ายพยักหน้าช้าๆ

 

            “ไม่รบกวนพี่หรือครับ”

 

            “ไม่หรอก” เมื่อพี่โอ๊ตบอกแบบนั้น บวกกับไม่อยากให้เพื่อนมันเสียเวลาแวะไปส่ง เดียร์ก็เลยเดินไปสะกิดบอกไอ้ชินจังว่ากลับก่อน ฝากบอกไอ้ซันด้วย แล้วเดินตามรุ่นพี่ออกมาด้านนอกร้าน

 

            “ไหวมั้ย” พี่โอ๊ตถามให้คนที่แค่มึนๆ ส่ายหน้า

 

            “ไหวพี่ กินไปนิดเดียวเอง”

 

            “งั้นสวมนี้ อากาศมันเย็น” แล้วพี่โอ๊ตก็จัดการส่งเสื้อหนังสีเข้มที่ถือติดมือมาตั้งแต่เช้ามาให้

 

            “แล้วพี่ไม่หนาวหรือครับ”

 

            “ไม่หรอก ผมชิน” พี่โอ๊ตบอกพลางส่งยิ้มให้ ที่เดียร์อดรู้สึกไม่ได้ว่ารุ่นพี่คนนี้ยิ่งยิ้มยิ่งดูดี ติดแต่จะชอบทำหน้าดุอยู่ตลอดเวลา

 

            “ขอบคุณครับ...พี่โอ๊ตรู้ป่ะ จริงๆ แล้วผมโคตรปลื้มเจ้าคันนี้เลยล่ะ ตั้งแต่เห็นวันที่มันเครื่องดับวันนั้น” เดียร์ยอมรับเสื้อมาใส่ง่ายๆ ยามที่เดินไปลูบคลำเจ้ามินิไบท์คันเท่อย่างชอบใจ ใจจริงอยากขี่เป็นนะ แต่แบบ รถยนต์ยังสอบใบขับขี่ไม่ผ่านเลย

 

            หรืออีกนัย เจ้ดรีมแม่งไม่ยอมสอน

 

            “ชอบหรือ”

 

            กึก

 

            เดียร์ไม่รู้รู้สึกไปเองหรือเปล่าว่าพี่โอ๊ตมองเขาแปลกๆ แต่คิดว่าน่าจะเพราะแสงไฟในร้านมากกว่า จนได้แต่ยิ้มกว้าง แล้วพยักหน้า

 

            “ชอบครับ เหมือนในเกมเลย” เด็กติดเกมว่าพลางขยับขึ้นไปซ้อนท้ายคนที่สตาร์ทเครื่อง โดยไม่รู้เลยว่าคำว่าชอบของเขากำลังทำให้คนฟังยิ้มกว้าง

 

            “ดีใจที่ชอบ” โอ๊ตพึมพำกับตัวเอง ยามที่รับคำเมื่อรุ่นน้องบอกว่าพักอยู่ที่ไหน ก่อนที่จะเร่งเครื่องออกไปจากร้าน

 

            “อูย หนาวจริงๆ ด้วย” คนตัวโตได้ยินเสียงพึมพำที่ตีกับลมของคนข้างหลัง แล้วอาจจะด้วยอากาศตอนตีสามที่กำลังพัดกระทบกับร่างเล็ก โอ๊ตถึงรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังขดตัวอยู่บนแผ่นหลังของเขามากขึ้นเรื่อยๆ จากมือที่เกาะเอว รู้ตัวอีกที...เดียร์ก็กำลังกอดเขาอยู่

 

            และอาจจะเป็นครั้งแรกที่โอ๊ตพาใครไปส่งแล้วทำให้เขาอารมณ์ดีได้ขนาดนี้

 

          ตอนนี้ก็ไม่มีฐานะพี่ว้ากกับรุ่นน้องมาคั่นกลางแล้ว

 

...................................................

 

            พูรินนั่งอยู่ที่ชุดรับแขกตรงล็อบบี้ข้างล่างคอนโดมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว บนตักก็มีแมคบุ๊กคู่ใจที่เปิดทำงานมาได้สักพัก ดวงตาคู่คมก็เหลือบมองไปทางเข้าคอนโดสลับกับโทรศัพท์มือถือหลายต่อหลายครั้ง

 

            ห่วงเจ้าเด็กตัวเล็กที่ยังไม่กลับ

 

            “คุณพูรินรับอะไรอีกมั้ยคะ”

 

            “อ้อ ไม่เป็นไรครับคุณฝน แค่นี้ก็รบกวนแล้ว” พูรินหันกลับไปมองพนักงานสาวที่ประจำอยู่ที่ชั้นล่างวันนี้ แล้วมองไปยังแก้วโกโก้ที่อีกฝ่ายชงมาให้ตั้งแต่เมื่อชั่วโมงก่อน

 

            “รบกวนอะไรกันคะ เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้วค่ะ” หญิงสาวว่าพลางกะพริบตาปริบๆๆ ใส่หนุ่มหล่อที่ทำให้คนมองเพียงยิ้มบาง แล้วค่อมหัวให้นิด จากนั้นก็ก้มลงมองหน้าจอของตัวเองเป็นการตัดบทสนทนาอย่างสุภาพ แต่คนชวนคุยก็ยังชวนต่อ

 

            “ว่าแต่ วันนี้น้องเดียร์กลับดึกจังเลยนะคะเนี่ย จะตีสามอยู่แล้ว”

 

            “วันนี้เขามีปิดเชียร์น่ะครับ”

 

            “อ้อ เด็กๆ นี่ดีจังเลยนะคะ คิดแล้วก็นึกถึงสมัยตัวเองปีหนึ่ง ผ่านมาหลายปีแบบนี้แล้วรู้สึกตัวเองแก่จัง” พูรินได้แต่หัวเราะเบาๆ แล้วรับคำ เมื่ออีกฝ่ายกลับไปประจำที่เดิมตามเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น

 

            จากนั้น ชายหนุ่มก็พยายามกลับมาจดจ่อกับงานตัวเอง ทว่า คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากันมากขึ้นเมื่อความห่วงใยยิ่งเพิ่มสูงขึ้นทุกที

 

            บรื๊นนนนน

 

            แต่แล้ว เสียงมอเตอร์ไซค์ที่ดังเข้ามาก็ทำให้พูรินหยุดมือที่ทำงานทันที จัดการเซฟงานแล้วพับหน้าจอลง คิดว่าเดี๋ยวสักพัก เจ้าลูกหมาจะเดินหูลู่หางตกเพราะความเหนื่อยเข้ามาแน่ๆ แต่เมื่อจัดการเก็บของเสร็จ ก็ยังไม่เห็นวี่แวว พูรินก็เลยลุกขึ้น

 

            กึก

 

            เพียงเดินมาถึงหน้าประตูคอนโด พูรินก็กำหมัดแน่น เมื่อ...เจ้าลูกหมาของเขากำลังถูกใครไม่รู้...จูบ

 

            หมับ

 

            ผั๊วะ!

 

            ไม่ต้องคิดอะไรมากกว่านั้น พูรินก็กระโจนไปคว้าคอเสื้อคนจูบกับเดียร์แล้วกระแทกหมัดเข้าเต็มหน้า ดึงเจ้าเด็กตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด พร้อมกับเสียงกดต่ำที่เอ่ยออกไป

 

          “อย่ามายุ่งกับ คนของฉัน!!!!’

 

.................................................

 

ครบค่ะ ก็บอกแล้วจ้าว่าพี่ว้ากจะรุกอ่ะเนอะ รุกแล้วค่ะ ไม่มีคำว่าพี่ว้ากกับรุ่นน้องปีหนึ่งมาคั่นกลางแล้ว แต่แบบว่า ชื่อเรื่องเราอ่ะนะ “ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง” แบบว่า ไม่ใช่ “ลองรักกันมั้ยคุณพี่ว้ากสุดโหด” อะไรทำนองนั้น เพราะฉะนั้น พระเอกเรายังเป็นพี่พอร์ชนะเออ (งุงิ เชียร์พี่โอ๊ตกันเยอะๆ จะเขียนให้พี่โอ๊ตเลวเลย ทุกคนว่า หนูชอบคนเลวค่ะ) เมย์บอกจริงๆ นะว่าขำมากที่บอกว่า เปลี่ยนพระเอกจ้า อย่าเปลี่ยนเลยเนอะ ให้พี่พอร์ชเป็นพระเอกต่อไปเถอะนะๆ

อ้อ เรื่องอิมเมจ ยังไงดีล่ะ เอามาแปะกลัวจะไม่หล่อเท่าจินตนาการ เมย์ว่าจิ้นเองจะหล่อกว่านะคะ เอาเป็นว่าพี่โอ๊ตหล่อลืมตาย แต่พอร์ช ตายกี่ชาติก็ยังหล่อ (มันคืออะไร แบบพี่โอ๊ตหล่อ พี่พอร์ชหล่อกว่าอ่ะ) ส่วนหึงมั้ย...หึงแล้วงับ ตามข้างบนเลย ตอนแรกลังเลมากว่าพี่พอร์ชจะกูหรือฉัน แต่ตามหน้าที่การงาน วงสังคม นิสัยใจคอ พี่พอร์ชคงไม่หลุดขนาดของกูออกมา ยังไงอีกฝ่ายก็แค่นักศึกษาอ่ะเนอะ

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

 

ปล. เอาปล.ออกแล้วจ้าพี่เทม 555 เมย์ก็ไม่ชัวร์เหมือนกัน เดี๋ยวไปถามเพื่อนให้จ้า




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 19 : ตอนที่ 17 เมื่อพี่ว้ากรุก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 70038 , โพส : 439 , Rating : 34% / 394 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18
# 439 : ความคิดเห็นที่ 63040
พี่โอ๊ตมานี่มาเด่วดูแลเอง
Name : katay19_mtb2got7 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katay19_mtb2got7 [ IP : 110.169.10.45 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2561 / 16:09
# 438 : ความคิดเห็นที่ 62978
เฮ้ยๆอะไรอ่าาาา
Name : 335360 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 335360 [ IP : 223.24.150.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2561 / 22:32
# 437 : ความคิดเห็นที่ 62877
งุยยยย ออกตัวแรงเวอร์ หมายถึงพี่พูรินอะออกตัวแรงงงง 555555555
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 101.108.80.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2561 / 09:16
# 436 : ความคิดเห็นที่ 62773
แทนที่จะเอาเวลาไปอ่านหนังสือให้สมกับที่พ่อแม่ส่งมาเรียน ดันไปนั่งคิดบทจะว้ากรุ่นน้องทั้งคืน พ่อแม่รู้เรื่องบ้างมั้ยเนี่ย
Name : SOTUS [ IP : 110.168.70.253 ]

วันที่: 5 กันยายน 2561 / 19:16
# 435 : ความคิดเห็นที่ 62575
ยังไงก็อยู่พี่พอร์ชชชช คนจริงมาแล้วจ๋าาาาา
Name : ikonyg < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ikonyg [ IP : 182.53.38.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:21
# 434 : ความคิดเห็นที่ 62504
คืออออออ จะผิดมั้ย ถ้าเราอยู่ทีมโอ้ตตตต งื้อออ มันได้ พี่ว้ากสุดหล่อกับรุ่นน้องสายซึนมากกกอ่ น่ารัก พี่พอร์ชก็ไม่ทำอะไรสักอย่างแถมมีคนในใจอีกด้วย เชียโอ้ต ต่อให้รู้ว่าต้องผิดหวังก็ตาม
Name : NAMYiii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NAMYiii [ IP : 223.24.109.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2560 / 09:45
# 433 : ความคิดเห็นที่ 62457
อย่ามายุ่งกับ..."คนของฉัน" พี่พอร์ชชชช
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 223.24.158.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2560 / 10:45
# 432 : ความคิดเห็นที่ 62324
เฮ้ย! พี่โอ๊ตรุกเบอร์นั้นเลยหรอ แรวงงงงงงงง
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.209.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2560 / 17:30
# 431 : ความคิดเห็นที่ 62256
RIP.......
PS.  คนเราเนี่ยมีแต่เรื่องเครียดๆให้ต้องคิดเนอะ...
Name : No! Sparrow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ No! Sparrow [ IP : 49.228.114.54 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2560 / 18:28
# 430 : ความคิดเห็นที่ 62167
โอ้ยยยย พี่โอ๊ตตตต ใจเย๊นนนน
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 110.168.240.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2560 / 21:30
# 429 : ความคิดเห็นที่ 62111
นั่นไง พี่พอร์ชมีหวงอ่ะ แต่พี่พอร์ชมีคำตอบให้ตัวเองยังอ่ะ คู่แข่งโผล่มาแล้วน๊าาาา
Name : PInnKPoly < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PInnKPoly [ IP : 223.24.92.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2560 / 18:17
# 428 : ความคิดเห็นที่ 62051
อ้อยยยย พี่โอ้ตตตต
Name : Mistyblack < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mistyblack [ IP : 27.55.239.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:15
# 427 : ความคิดเห็นที่ 62026
เข้าใจผิดป่าวว
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 49.229.61.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:20
# 426 : ความคิดเห็นที่ 61958
แหท่หวงงง
Name : yimyimcute112 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yimyimcute112 [ IP : 49.229.54.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2559 / 17:24
# 425 : ความคิดเห็นที่ 61852
เอาทีงี้แสดงความเป็นเจ้าของงง
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.46.132.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2559 / 23:22
# 424 : ความคิดเห็นที่ 61688
พี่ว้ากรุกอีกๆๆๆๆ
Name : elf_Looksorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ elf_Looksorn [ IP : 223.207.251.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2559 / 14:41
# 423 : ความคิดเห็นที่ 61630
เชสสสสสสสสสสพี่พอร์ชมาแบ้วว
Name : 161149381 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 161149381 [ IP : 49.49.245.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2559 / 02:28
# 422 : ความคิดเห็นที่ 61604
คนของฉัน อร๊ายยยยยยยยย พี่พอร์ชเอาแหล่ววว
Name : cℎℴm☻ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cℎℴm☻ [ IP : 223.24.50.226 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2559 / 10:49
# 421 : ความคิดเห็นที่ 61500
โอ้ววววว อยู่ๆก็เกิดศึกชิงนางแฮะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.23.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2559 / 15:25
# 420 : ความคิดเห็นที่ 61360
3p กำลังจะเริ่มขึ้น
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.47.43.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2559 / 00:25
# 419 : ความคิดเห็นที่ 61335
นั้นมีมวยเลย
Name : 15251294138 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 15251294138 [ IP : 134.196.196.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2559 / 11:14
# 418 : ความคิดเห็นที่ 61229
คนของฉันอ่ะค่าาาาา แฮ่กๆๆๆ
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 / 13:46
# 417 : ความคิดเห็นที่ 61176
ขอ NC หน่อยค่ะ
vvivo2135@gmail.com
Name : rungjs < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rungjs [ IP : 49.237.192.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2559 / 16:01
# 416 : ความคิดเห็นที่ 61138
เชียร์พี่โอ้ตนะ 5555
PS.  ฝากตัวด้วยค่า มือใหม่หัดเล่นงับ
Name : KIDD < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KIDD [ IP : 119.76.67.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2559 / 22:18
# 415 : ความคิดเห็นที่ 61034
หูยยย อึ้งเลย ตอนหน้าเดียร์โดนพี่พอร์ชสวดยับแน่ 555 ส่วนพี่โอ้ตงี้อย่าแย่งของ 'ของคนอื่น' นะคะะะ เดียร์เค้าได้เสียกับพี่พอร์ชแล้วค่ะ หุๆๆๆ
PS.  แวะไปเยี่ยม my id หน่อยนะคร้า~
Name : sprinkle_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sprinkle_star [ IP : 203.131.214.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:17
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android