คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 22 ปรับความเข้าใจ


     อัพเดท 29 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 8,431 Overall : 3,847,951
63,167 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39684 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 24 : ตอนที่ 22 ปรับความเข้าใจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 87381 , โพส : 545 , Rating : 39% / 456 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




Cr. @PatSw107 

น้องวาดมาสวยค่ะ แต่เมย์มีปัญญาลงสีแค่นี้อ่ะจ้า สุดความสามารถแล้ว



 

ตอนที่ 22 ปรับความเข้าใจ

 

 

 

            “ไม่จริง...ฮึก...พี่พอร์ชแม่งโกหก...โกหก”

 

            ในห้องนอน เดียร์ยิ่งขยุ้มเสื้อที่สวมอยู่แน่น ริมฝีปากเม้มเข้าหากัน มีเพียงเสียงสั่นๆ ที่บอกกับตัวเองว่าเขาไม่เชื่อ ไม่เชื่อกับสิ่งที่ได้ยินตอนนี้ พี่พอร์ชบอกว่ารัก...เขา

 

            มันจะเป็นไปได้ยังไง แล้วทำไมคืนนั้นถึงเรียกชื่อเจ้ดรีม!

 

            “คืนนั้น...” พูรินพูดขึ้นมาราวกับรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ และมันก็ทำให้คนในห้องยิ่งกำมือแน่น เงยหน้าขึ้นปล่อยน้ำตาออกมาเป็นสาย แต่หัวใจไม่รักดีกลับตั้งใจฟังทุกคำที่ออกมาจากปากของพี่พอร์ช

 

            “...เดียร์อาจจะไม่เชื่อพี่ แต่ที่พี่เรียกชื่อดรีมไม่ใช่เพราะพี่ต้องการมีเซ็กส์กับดรีม พี่ไม่ได้อยากสัมผัสดรีมแบบที่พี่ทำกับเดียร์ ใช่ พี่ยอมรับว่าพี่เห็นดรีมจริงๆ...”

 

            มาถึงตรงนี้ เดียร์ยิ่งใช้กำปั้นอุดปากตัวเองเมื่อเสียงสะอื้นหลุดออกมา สิ่งที่สงสัยมันชัดเจนแล้วว่าพี่พอร์ชเห็นพี่สาวเขาจริงๆ เห็นเขาเป็นตัวแทนพี่สาวจริงๆ

 

            “...แต่ที่พี่เห็น คือความรู้สึกผิด ไม่ใช่ความรัก พี่คิดว่าพี่รักดรีมมาหลายสิบปี มันฝังอยู่ในใจพี่มาตลอดจนพี่ไม่เคยรักใครจริงๆ เลยสักคน แต่คืนนั้นมันไม่เหมือนกัน วินาทีที่พี่เห็นดรีม พี่รู้ตัวว่าพี่จะไม่มีวันรักดรีมแบบนั้นอีกแล้ว มันเหมือนเห็นภาพดรีมแวบเข้ามาแล้วหายไปพร้อมกับความรู้สึกที่ฝังอยู่ในใจพี่มาตลอด...พี่รู้สึกผิดกับดรีมที่พี่ไม่อาจจะรู้สึกแบบนั้นได้อีกต่อไปแล้ว และพี่ก็รู้สึกผิดที่ดรีมฝากน้องชายมาให้พี่ดูแล...” พูรินหยุดไปครู่หนึ่ง

 

          “...แต่พี่รู้สึกกับเดียร์มากกว่าน้อง”

 

          พี่พอร์ชพูดอะไรออกมา

 

            “เดียร์ เดียร์ฟังพี่นะ พี่รู้ว่าตอนนี้เดียร์อาจจะไม่เหลือความเชื่อใดๆ ในตัวพี่ แต่พี่จะบอกว่าคนที่พี่รัก และจะรักต่อไปจะเป็นเดียร์...ไม่ใช่ดรีม”

 

            ฮวบ

 

            เดียร์ทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นทันที ได้แต่ใช้แขนเสื้อเช็ดหน้าตัวเองแรงๆ หูก็ยังฟังคำของพี่พอร์ชที่กำลังบอกกับเขา

 

            “กับเดียร์มันไม่ใช่ความรู้สึกผิดที่พี่ต้องรับผิดชอบด้วยการบอกว่าจะรัก...พี่รู้สึกกับเดียร์มาสักพักแล้ว ถ้าพี่ไม่รู้สึกกับเดียร์ พี่ไม่กอด ไม่จูบ หรือไม่สัมผัสเราอย่างคืนนั้น ถ้าพี่ไม่รู้สึกกับเดียร์ พี่ไม่ทิ้งรอยไว้บนตัวเดียร์ในคืนนั้นหรอก”

 

            เดียร์กำลังเม้มปากแน่น หัวใจกำลังตัดสินคำพูดของคนๆ นี้ไปด้วย

 

            “ส่วนดรีม พี่คุยกับดรีมแล้ว เราคือความผูกพันที่ไม่มีวันเป็นได้มากกว่านั้น และพี่ก็รู้ตัว ตั้งแต่เมื่อคืนก่อนแล้วด้วยว่าหัวใจพี่เลือกใคร เดียร์ทำให้พี่ต้องไปเมาเหมือนหมาเพื่อหาคำตอบให้ตัวเองว่าทำไมพี่ถึงไม่อยากปล่อยน้องชายคนนี้ไป ทำไมพี่อยากหวงเอาไว้คนเดียว ทำไมพี่ไม่อยากให้ใครแตะต้องเดียร์นอกจากพี่...”

 

            พูรินกำหมัดแน่น ยามที่หลับตาลง

 

          “พี่ขอโทษ ได้โปรด ยกโทษให้พี่ได้มั้ยครับ”

 

            พูรินบอกออกไปหมดแล้ว บอกทุกความรู้สึกของตัวเองให้น้องชายข้างบ้านได้รับรู้ ยามที่ถอยออกมาจากบานประตูอีกก้าว ดวงตาคู่คมมองไม้เนื้อดีที่ปิดสนิท อีกทั้งไม่มีเสียงตอบโต้ใดๆ จากคนในห้องจนรู้สึกหมดแรง

 

            เดียร์คงโกรธเขามากจนไม่อยากเจอ แต่เขาปล่อยเด็กคนนี้ไปไม่ได้อีกแล้ว

 

            แอ๊ดดดดดด

 

            แต่แล้ว บานประตูห้องก็เปิดกว้างออก เผยให้เห็นเจ้าเด็กตัวเล็กที่หน้ามันแดงก่ำ แถมยังเปรอะด้วยน้ำตาที่ก้าวออกมา ดวงตากลมก็สั่นริกๆ

 

            “เดียร์...”

 

            “พี่พอร์ชแม่งชั่ว!” พูรินได้แต่ยืนนิ่ง เมื่อเด็กตรงหน้าเอ่ยปากด่าเขาเป็นคำแรก ก่อนที่คำต่อมาจะดังขึ้น

 

            “พี่พอร์ชแม่งเลว แม่งทุเรศที่สุด พี่พอร์ชทำให้เดียร์เจ็บ ทำให้เดียร์ร้องไห้เหมือนคนบ้า...” ว่าไป เดียร์มันก็ปาดน้ำตาป้อยๆ จนแก้มแดงเถือก แววตาที่แสดงออกว่ามันเจ็บมากแค่ไหน จนทำให้หัวใจคนฟังรู้สึกเหมือนถูกบีบรัดจนหายใจไม่ออก

 

          เดียร์ไม่ยกโทษให้เขา

 

            พูรินแค่นยิ้มอย่างสมเพชตัวเองที่การกระทำของเขากำลังทำให้น้องมันไม่เชื่อใจอีกแล้ว

 

            “...แต่ทำไมเดียร์ถึงเกลียดคนชั่ว เลว ทุเรศอย่างพี่ไม่ลง เดียร์แม่งเกลียดตัวเอง เกลียดตัวเองที่สุดที่แม้แต่เวลานี้เดียร์ก็ยังรักพี่...เดียร์เกลียดตัวเอง เกลียด!” เดียร์ตะโกนออกมาเสียงดัง พร้อมกับแรงสะอื้นในคอของมัน ทว่าคำพูดที่หลุดออกมาทำให้พูรินชะงัก

 

            หมับ

 

            “ปล่อยเดียร์นะ ปล่อยสิวะ!!! ปล่อยเดียร์เลยไอ้พี่พอร์ช!

 

            “ไม่ปล่อย พี่จะไม่ยอมปล่อยเดียร์ไปไหน!” พูรินที่ดึงเจ้าตัวเล็กมากอด ยิ่งกอดตัวเล็กๆ ของมันแน่น ไม่สนใจแรงดีดดิ้น ทั้งมือทั้งขาของมัน แล้วกระชับตัวมันเอาไว้แนบอก จนเดียร์ยิ่งดิ้น...ดิ้น...แล้วสุดท้าย...ก็นิ่งไป

 

            หมับ

 

            “ฮึก...” แล้วคนที่ดิ้นหนีมาตลอดก็เป็นฝ่ายกอดเอวสอบแน่น ซุกหน้าลงกับบ่าแกร่ง ตัวเล็กๆ สั่นเหมือนลูกหมาตกน้ำ ให้พูรินกดศีรษะทุยกับบ่าตัวเอง

 

            “พี่ขอโทษ...ขอโทษ” พูรินกระซิบบอกชิดริมหู ยามที่ลูบหัวมันเบาๆ

 

            “ฮึก...ฮึก...” คราวนี้เจ้าลูกหมายิ่งปล่อยความอ่อนแอของตัวเองออกมาทั้งหมด พยายามบอกตัวเองว่ายังโกรธ ยังน้อยใจพี่พอร์ชอยู่ แต่สองมือกลับกำชายเสื้ออีกฝ่ายแน่น

 

            “พี่พอร์ช...ไม่ได้โกหกเดียร์นะ...ไม่ได้โกหกเดียร์นะ” แล้วสุดท้าย สิ่งที่อยากรู้ที่สุดก็หลุดออกมาจากปาก

 

          ไม่ได้โกหกจริงๆ นะว่าจะรักกัน

 

            “ไม่...พี่ไม่ได้โกหก”

 

            “พี่...จะรักเดียร์จริงๆ นะ” พูรินผละออกมานิด เพื่อก้มหน้ามองหน้ามอมๆ ที่เลอะไปด้วยน้ำมูกน้ำตา จนส่งมือไปวางแนบลงบนแก้มขาวซีดของมัน ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลม

 

            “จะรัก...จะดูแล...จะเอาใจใส่”

 

คำตอบที่คนฟังเม้มปากเป็นเส้นตรง หัวใจไม่รักดีที่เจ็บแทบตายกลับเต้นแรงขึ้น ยามที่ปลายนิ้วยาวกำลังเกลี่ยแก้มเขาเบาๆ อย่างปกติคงโวยวายว่าเดียร์ไม่ได้เป็นผู้หญิงนะถึงมาแตะกันแบบนี้ แต่เพราะคำที่ออกมาจากปากของพี่พอร์ชต่างหากที่ทำให้เขานิ่ง

 

            “พี่พอร์ชจะลองรักเดียร์แทนเจ้ดรีมหรือ” คำถามพาซื่อของมันที่พูรินส่ายหน้าจนเห็นเจ้าตัวเล็กหน้าเสีย

 

          “ไม่ใช่จะลองรัก...แต่รักไปแล้ว”

 

            กึก

 

          กูเกลียดตัวเองที่ใจอ่อนให้พี่พอร์ช!

 

            เดียร์ก้มหน้าลงต่ำทันที ยามที่รู้สึกว่าพี่พอร์ชกำลังลูบผมเขาเบาๆ

 

            “เรื่องของเราจะไม่มีดรีม เดียร์คือเดียร์ ดรีมคือดรีม ไม่มีใครเหมือนใคร และพี่ไม่เคยเอาใครเป็นตัวแทนใคร เดียร์ของพี่ น่ารักกว่าดรีมเยอะ”

 

          ใครเป็นของพี่วะ เดียร์บอกสักคำหรือไง!

 

            เดียร์ได้แต่ก้มหน้าลงต่ำ เมื่อน้ำตาเริ่มแห้งเหือดไปจากใบหน้า แถมแก้มยังร้อนขึ้นจนน่าขัดใจตัวเองที่คำพูดของพี่พอร์ชมีอิทธิพลกับเขาเสมอ

 

            “ยกโทษให้พี่ได้หรือเปล่า”

 

            หมับ

 

            เดียร์ไม่ตอบคำ นอกจากเป็นฝ่ายกอดพี่ชายตัวโตแน่น และอาจจะเพราะความที่เตี้ยกว่าตั้งเกือบยี่สิบเซนต์ เขาถึงซุกอกพี่พอร์ชพอดีให้อีกฝ่ายไม่เห็นแก้มแดงๆ ของเขาตอนนี้

 

            “เดียร์ไม่รู้...เดียร์คิดอะไรไม่ออก” เขาสารภาพออกมาตามตรงให้พี่พอร์ชหลุดเสียงหัวเราะแรกออกมา แต่เขาสัมผัสได้ว่าพี่ชายตัวโตกระชับตัวเขาแน่นขึ้น ทั้งที่ใจอยากจะถาม แต่เขาก็ถามได้แค่

 

            “แล้วตกลงเดียร์เป็นอะไรสำหรับพี่”

 

            “เป็นลูกหมา”

 

            “ไหงงั้นล่ะ” คราวนี้ได้แต่โวยเบาๆ นี่คุยกันมาตั้งนาน ร้องไห้ไปตั้งเยอะ เขาต้องกลับไปเป็นลูกหมาอีกแล้วหรือ และนั่นทำให้พูรินโน้มตัวลงมากดจูบที่ปากแดงไวๆ แล้วผละออก

 

            “ลูกหมาที่พี่ต้องให้ความรักและเอาใจใส่มากๆ ให้พี่นอนกอดทุกคืน ให้พี่ไปส่งทุกวัน เป็นลูกหมาที่ต้องรักเจ้าของมากๆ อ้อ และเป็นลูกหมาตัวเดียวที่พี่จะเลี้ยงด้วย...ตกลงมั้ยครับ” คำถามที่คนฟังแก้มร้อนจัด อยากจะโวยวายหรอกนะ แต่ก็เลยได้แต่ทำได้เพียง

 

            “เดียร์เป็นหมาหวงเจ้าของนะเว้ย บอกไว้ก่อน”

 

          “ก็ไม่ได้บอกว่าห้ามหวง”

 

          กูเกลียดพี่พอร์ช

 

            “เอ้า ซุกอกพี่ทำไมหืม เจ้าลูกหมา” พี่พอร์ชแม่งได้ทีแล้วเอาใหญ่เลย เมื่อคืนทำให้เจ็บแทบตาย ตอนนี้ยังมาแกล้งเดียร์อีก

 

            “ให้ซุกป่ะล่ะ” ได้แต่ว่าเสียงอู้อี้

 

            “มากกว่าซุกก็ให้”

 

            “...”

 

            คราวนี้เจ้าลูกหมาเงียบเสียงลงทันที ไม่เงยหน้า ไม่พูดอะไรสักแอะ เอาแต่ซุกหน้านิ่งๆ อยู่แบบนั้น ให้พูรินถอนหายใจเบาๆ

 

            “พี่ขอโทษ”

 

            “อื้อ” คำตอบรับสั้นๆ ที่ชายหนุ่มเอ่ยต่อ

 

            “ยกโทษให้พี่นะ”

 

            “อื้อ”

 

            “ไม่โกรธแล้วนะ”

 

            “อื้อ” อาการของเจ้าลูกหมาที่ตอบรับเพียงคำเดียว พร้อมกับหัวของมันที่กดหงึกหงักอยู่ตรงอก ทำให้หัวใจคนฟังเต้นแรง ใบหน้าคมที่เครียดขรึมมาทั้งวันก็เริ่มมีรอยยิ้ม

 

            “จริงๆ นะ”

 

            “อื้อ!

 

            “จริงนะครับ”

 

            “อื้อ!!!” เสียงของเดียร์เริ่มดังขึ้น และนั่นก็ทำให้พูรินเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา

 

            “จริงหรือครับเดียร์”

 

            “เดียร์ก็บอกว่าอื้อ!!!” คราวนี้เดียร์เงยหน้าขึ้นมาทันทีอย่างเริ่มโมโห ตอนแรกแม่งก็เขินหรอกนะ แต่เจอไอ้คำถามซ้ำๆ นี่มันขึ้นนะขอบอก แต่พอเงยหน้าขึ้นสบตาพี่พอร์ชเท่านั้นแหละ...แม่งเสียรู้อ่ะ

 

            ก็พี่พอร์ชกำลังยิ้มกว้างให้ ดวงตากำลังพราวขึ้น สีหน้าแบบเดียวกับที่เขาตกหลุมรักได้ไม่เว้นแต่ละวันเลย

 

            จุ๊บ

 

            “ง้อนะครับ”

 

ต่อค่ะ

 

เดียร์สาบานได้ว่ายังงอนอยู่นะ แต่ไหงสองข้างแก้มแม่งร้อนขนาดนี้ ยิ่งตอนพี่พอร์ชกดจูบมาไวๆ แล้วบอกว่า...ง้อนะครับ

 

            “พี่พอร์ชแม่งบ้า!” แล้วคำประจำตัวก็หลุดออกมาอย่างที่เดียร์ไม่รู้ตัวจนได้ คำที่พูรินรู้สึกสบายใจที่สุดในรอบหลายวันมานี้ จนต้องกอดเจ้าตัวเล็กแล้วโยกเบาๆ

 

            “พี่ยอมเป็นคนบ้าให้เดียร์คนเดียวเลยเอ้า”

 

          เออ พูดแล้วห้ามคืนคำนะเว้ย เป็นคนบ้าให้เดียร์คนเดียวก็พอแล้ว เพราะเดียร์ก็จะยอมเป็นหมาให้พี่...คนเดียวเหมือนกัน

 

            ความคิดของเจ้าลูกหมาที่ยิ่งซุกอกเจ้าของงุดๆ ไม่สนใจห่าเหวอะไรแล้วว่าตัวเองกำลังทำตัวเป็นสาวน้อยระดับความแรดทะยานไปกว่าสิบเลเวล ก็ตอนนี้มันมีความสุขนี่นา แม้จะเจ็บแทบตาย แต่พอพี่พอร์ชบอกว่ารัก...ก็ใจง่ายเหมือนเดิม

 

            ก็รู้อยู่หรอกว่ากอดพี่พอร์ชน่ะอุ่น แต่ตอนนี้ยิ่งอดรู้สึกไม่ได้ว่าอุ่นมากกว่าที่เคย

 

            ความคิดที่คงกอดเจ้าของตัวโตเอาไว้แบบนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะ...

 

          “ว่าไงคะ คนบ้าทั้งสอง”

 

            ขวับ

 

            “เจ้ดรีม!!!” แต่แล้ว เดียร์ก็สะดุ้งเฮือก หันขวับไปมองอีกทางจนเห็นพี่สาวคนสวยของตัวเองกำลังยืนพิงไหล่กับกำแพง สองมือกอดอก มองตรงมาด้วยรอยยิ้มน้อยๆ ขณะที่หัวใจก็หล่นตุบไปที่ตาตุ่ม

 

            ยังไงเจ้ดรีมก็เป็นคนที่พี่พอร์ชเคยรัก แล้วเจ้ดรีมก็เป็นคนที่เขารักมาก

 

            “เธอเข้ามาได้ยังไง”

 

            “ประตูไม่ได้ล็อก พอดีจะเที่ยงแล้วเลยมาเช็กผลงาน” เจ้ดรีมว่าพลางยักไหล่ ชี้ไปทางประตูห้องที่อยู่ไกลลิบๆ ที่มันเด้งปิดเองอัตโนมัติ แต่ไม่ได้ล็อกอัตโนมัติด้วย จากนั้นก็หันกลับมา

 

          ผลงาน?...ผลงานอะไรวะ

 

            “นี่เคลียร์กันเสร็จแล้ว”

 

            “ยัง...”

 

            “โอเค เคลียร์กันเสร็จแล้วนะ กอดกันกลมขนาดนี้” เจ้ดรีมแม่งไม่ฟังคำพี่พอร์ชด้วยซ้ำ เพราะเจ้แกเดินฉับๆ มายืนตรงหน้าเขา แบบที่ทำให้คนเป็นน้องได้แต่เงยหน้ามองอย่างหวั่นๆ หัวใจยังบอกไม่ได้ว่ารู้สึกยังไงที่พี่สาวอยู่ตรงนี้

 

            “เจ้ดรีม...”

 

            หมับ

 

            “โอ๊ย!!! เจ้ดรีม เดียร์เจ็บ อ๊ากกกกก อย่าบิดหูเดียร์” แต่แล้วคนที่กำลังหวั่นๆ ก็เป็นอันร้องลั่น ความกลัวกระเจิดกระเจิงไปหมด เมื่อเจ้ดรีมเล่นยื่นมือมาแล้วจับหมับเข้าที่หู ออกแรงบิดแรงๆ

 

            “เฮ้ย ดรีม ปล่อย!

 

            ขวับ

 

            “อย่าเข้ามายุ่งค่ะคุณพูริน แล้วปล่อยเอวน้องฉันด้วย”

 

            “แต่...”

 

            “ถ้าไม่ปล่อย ฉันบิดหูไอ้เดียร์ขาดแน่”

 

            “ปล่อย!!! พี่พอร์ชปล่อยเดียร์เลย เจ้ดรีม เจ็บจริงๆ นะเว้ย เจ็บ!!!” เท่านั้นแหละ เดียร์ก็โวยวายบอกทันทีให้พี่พอร์ชปล่อย เพราะระหว่างสองคนนี้บอกตรงๆ ว่ากลัวเจ้ดรีมมากกว่าเยอะ จนพูรินต้องยอมปล่อยเอว ยามมองเพื่อนสนิทที่กำลังลากลูกหมาเขาไป

 

            “เรื่องนี้พี่น้องจะคุยกัน ห้ามยุ่ง!” เจ้ดรีมว่าเสียงหนัก แล้วลากเขาเข้าห้องนอนทันที แม่งใช้เท้าปิดประตูดังโครมด้วยอ่ะ

 

          พี่กูแม่งชอบความรุนแรง ไม่มีความเป็นกุลสตรี!

 

            “โอ๊ย!

 

            “นั่ง!” เดียร์ที่คลำหูตัวเองป้อยๆ ได้แต่ทำหน้าเหรอหรา เมื่อพี่สาวสั่งออกมาอีกคำ แต่ก็รีบนั่งบนเตียงทันทีเมื่อเห็นแววตาแบบแม่เสือจะตะครุบเหยื่อ

 

            ป๊าบ

 

            “โอ๊ย!!! เจ็บนะ เจ้ตบเดียร์ทำไม”

 

            “เออ ตบให้เจ็บไง” เจ้ดรีมแม่งชอบใช้ความรุนแรง ตบมาเต็มกบาลเลย ถ้าน้องเจ้โง่ขึ้นมาไม่รู้นะเว้ย

 

            ได้แต่บ่นในใจ ยามที่กุมหัวป้อยๆ มองพี่สาวที่ยืนเท้าสะเอวอยู่ตรงหน้า แล้วก็ยื่นมือมาจับคางเขาแล้วแม่งกระชากขึ้นด้วย

 

            “เฮ้อออออ”

 

          ถอนหายใจใส่กูอีก

 

            “แกร้องไห้หนักขนาดนี้เลย”

 

            กึก

 

            แล้วเดียร์ก็ได้แต่นิ่ง เมื่อเจ้ดรีมถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง สีหน้าและแววตาที่แสดงออกว่าเป็นห่วง ทำให้คนจะโวยวายเงียบเสียงลง แล้วก็เม้มปากเข้าหากัน

 

            “มีปัญหาทำไมไม่โทรหาเจ้” เจ้ดรีมถามขึ้นมาทันที แล้วทำให้คนที่ไม่กล้าจะโทรหาคนที่ตัวเองอยากเจอมากที่สุดก้มหน้าลง

 

            “เดียร์ไม่กล้า”

 

            “เพราะอะไร”

 

            “...” เดียร์ได้แต่ตอบไม่ถูก ที่ทำให้ดรีมถอนหายใจอีกครั้งแล้ว...

 

            ป๊าบ

 

            “โอ๊ย!!!

 

แม่ง เจ้เห็นหัวเดียร์เป็นลูกปิงปองหรือวะ ตบได้ตบดีเนี่ย

 

            “เจ้ถามก็ตอบ”

 

            “...” แต่เขาก็ไม่มีคำตอบให้พี่สาวอยู่ดี จนดรีมต้องมองน้องชายนิ่งๆ พักเดียว ก่อนที่จะ...

 

            หมับ

 

            “เจ้เป็นพี่แกนะ ช่วยหม่าม้าเลี้ยงแกมาตั้งแต่ตีนเท้าฝาหอย ทีเรื่องหาหอ เพื่อนแกล้ง เพื่อนไม่ช่วยทำรายงานล่ะฟ้องได้ แต่ทำไมเรื่องใหญ่ขนาดนี้ไม่บอกเจ้ แกคิดว่าแจ้จะช่วยแกไม่ได้หรือไง” เจ้ดรีมดึงเขาเข้าไปกอดเอาไว้แน่นๆ แบบที่เดียร์ก็กัดปากแน่น พยายามไม่ทำตัวอ่อนแอเหมือนเด็กๆ เขาสิบแปดแล้วนะ ไม่ใช่วัยที่จะมากอดอ้อนพี่สาวแล้ว แต่เขาปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า...อยากได้อ้อมกอดนี้มาตลอดทั้งวัน

 

            “เดียร์ไม่รู้ เดียร์คิดว่าถ้าเจ้ดรีมรักพี่พอร์ชด้วยล่ะ เดียร์จะทำยังไง...”

 

          “งั้นรู้ไว้ซะ ถ้าเจ้รักพอร์ช เจ้ก็จะหลีกทางให้น้องตัวเอง”

 

            กึก

 

            เดียร์ได้แต่นิ่งอึ้ง เงยหน้ามองพี่สาวที่กอดเขาเอาไว้แน่นอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ให้เจ้ดรีมส่งยิ้มให้

 

            “จำไว้นะ เดียร์เป็นน้อง เป็นคนที่เจ้รักที่สุด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เดียร์ก็เป็นคนที่เจ้รักที่สุดและให้ความสำคัญที่สุดอยู่ดี” คำที่ทำให้คนฟังรู้สึกเหมือนจะร้องไห้อีกแล้ว ความอดทนและความอึดอัดที่ไม่โทรหาพี่สาว ทั้งหมดเปลี่ยนเป็นน้ำตาที่ทำให้ต้องกอดเอวพี่แน่น แล้วซบหน้าลงกับไหล่บอบบาง ทว่าเข้มแข็งกว่าเขามาก

           

            ท่าทางของเจ้าน้องชายที่ดรีมลูบหัวมันเบาๆ รู้ว่าจริงๆ เดียร์ไม่ใช่เด็กเข้มแข็ง อาจจะเป็นเธอเองที่เลี้ยงมันมาเป็นแบบนี้

 

            “เดียร์ขอโทษ เจ้ เดียร์ขอโทษ”

 

            “เออ รู้ไว้ซะว่าเจ้ไม่ใช่แค่คนที่เกิดก่อนแก มีปัญหาก็บอก มีอะไรก็เล่า ไม่ใช่หนีหายไปแบบนี้ รู้ไว้ด้วยว่าเจ้เป็นห่วงแกมากแค่ไหน นึกว่าจะไปผูกคอตายใต้ต้นถั่วงอกที่ไหนแล้ว” คำพูดของเจ้ดรีมที่คนฟังหลุดยิ้มออกมาจนได้ สูดน้ำมูกแรงๆ ไม่กล้าทำเลอะเสื้อเจ้แก...เพราะเดี๋ยวกูต้องกลับไปซักให้

 

            แต่คำถามหนึ่งก็อยู่ในใจ

 

            “เจ้...รักพี่พอร์ชหรือเปล่า”

 

            “แกอยากให้เจ้ตบกะโหลกแกอีกทีมั้ยล่ะ” เท่านั้นแหละ ปล่อยมือจากเอวพี่สาว กุมหัวตัวเองทันที ทำหน้าหวาดๆ มองมือเรียวที่แรงไม่เคยจะน้อยเลย และนั่นก็ทำให้ดรีมหัวเราะ แล้ววางมือแปะที่หัวของน้องชาย

 

            “รัก...ไม่ต้องทำแบบนั้น รักแบบคนในครอบครัว เจ้กับพอร์ชไม่มีวันเป็นมากกว่านั้น พอร์ชมันแค่เข้าใจผิดว่าความผูกพันของคนที่อยู่ด้วยกันมายี่สิบห้าปีเป็นความรัก แต่จริงๆ แล้วเจ้กับมันเป็นแค่ความผูกพัน...กับกระเป๋าตังค์เวลาเจ้อยากได้อะไรเท่านั้นเอง”

 

          เหยดเข้ ถ้าไม่มีประโยคสุดท้าย พี่กูจะสุดยอดมาก

 

            เดียร์ได้แต่ทำหน้าแปลกๆ ที่ทำให้ดรีมยื่นมือมาดึงแก้มน้องแรงๆ

           

            “เพราะฉะนั้นถ้ามีอะไรก็บอกเจ้ เข้าใจมั้ย”

 

            “เอ้าไอ๊อับ” เดียร์ได้แต่ร้องอู้อี้ แล้วก็คลำแก้มตัวเองเมื่อเจ้ดรีมยอมปล่อยมือ จากนั้นพี่สาวเขาก็ลุกขึ้นอย่างกระฉับกระเฉง ให้คนเป็นน้องรีบเงยหน้าขึ้น แล้วบอกเสียงเบา

 

            “เจ้ดรีม”

 

            “หืม”

 

          “เดียร์...รักเจ้นะ เจ้เป็นคนที่เดียร์รักที่สุดเลย”

 

เจ้ดรีมไม่เคยโอ๋เขาแบบพี่สาวแสนดีเลย เจ้ดรีมมีวิธีปลอบเขาในแบบของเจ้ เวลามีอะไรไปฟ้อง อย่าหวังว่าเจ้ดรีมจะพูดดีด้วย เจ้แกด่าก่อนเป็นอันดับแรก แต่ก็ยอมช่วยเขาทุกครั้ง...เหมือนครั้งนี้

 

            เจ้ดรีมจะร้ายยังไงก็เป็นพี่สาวแสนดีของเขาเสมอ

 

ต่อค่ะ

 

            “แล้วไอ้พี่พอร์ชของแกล่ะ”

 

            เงียบกริบ

 

            “หึๆ หน้าแดงเป็นตูดลิงเลยนะ เออ เห็นแกทำตัวสมหน้าตาสักทีก็ดีเหมือนกัน ก็ว่าแล้วว่าสักวันต้องได้ผัว แล้วก็ดีที่เป็นพอร์ชมัน” เจ้ดรีมแม่งแช่งให้น้องเสียตูดให้คนอื่นนี่หว่า ความคิดที่ทำให้ได้แต่มองพี่สาวอย่างเคืองๆ ทั้งที่แก้มมันร้อนยังไงไม่รู้

 

            “เอาล่ะ หมดเรื่องแล้วใช่มั้ย” เดียร์พยักหน้าแรงๆ ยามมองพี่สาวที่กำลังจะก้าวไปเปิดประตู คิดว่าไม่มีเรื่องอะไรแล้วล่ะ แม้ว่าเจ้ดรีมจะเป็นคนที่พี่พอร์ชรัก แต่เขาเชื่อนะ เขาเชื่อทั้งคำพูดของพี่พอร์ชและเจ้ดรีมว่ามันจะไม่ใช่อย่างที่เขาคิด

 

            ตุบ

 

            ความคิดที่ทำให้คนที่ไม่ได้นอนมาจะสองคืนล้มตัวลงนอนบนเตียงทันที จนดรีมที่ได้ยินเสียงหันมามองแล้วเท้าเอว

 

            “แล้วแกไม่ลุกตามมาล่ะ จะนอนอะไรตรงนี้”

 

            “อ้าว แต่เดียร์ง่วงนะเจ้”

 

            “ก็กลับไปนอนที่บ้าน” คราวนี้ล่ะ เจ้าน้องชายถึงกับขมวดคิ้วฉับ ไม่เข้าใจขึ้นมาทันที ก็วันนี้วันอาทิตย์นี่หว่า จะให้เขากลับบ้านอีกทำไม ในเมื่อพรุ่งนี้ก็มีเรียน และความสงสัยนั่นก็ทำให้รีบลุกตามหญิงสาวไปทันที

 

            “เจ้ดรีมหมายคะ...”

 

          “ยืนนิ่งทำไมห้ะพอร์ช เอากระเป๋าน้องฉันลงไปที่รถ”

 

            “!!!” คราวนี้ล่ะ ไม่ใช่แค่เจ้าลูกหมา แม้แต่เจ้าของหมาก็เบิกตากว้าง หันไปมองผู้หญิงสวยที่กำลังยิ้มกริ่มอย่างพอใจอะไรบางอย่าง และนั่นก็ทำให้ดรีมบอกเสียงดังฟังชัด

 

          “ไอ้เดียร์ต้องกลับไปนอนที่บ้านจนกว่าฉันจะพอใจ”

 

            “เฮ้ย!

 

            “ไม่เฮ้ยล่ะ ในเมื่อนายทำมันร้องไห้เขื่อนแทบทะลักแบบนี้ ฉันไม่ยอมให้มันอยู่นี่แล้ว ให้มันกลับไปนอนบ้านนั่นแหละดีแล้ว” ดรีมประกาศออกมาทันที และนั่นก็ทำให้น้องชายรีบบอก

 

            “ตะ...แต่เจ้ เดียร์มีเรียนนะ แล้วเดียร์จะมามหาลัยยังไง ในเมื่อเจ้บอกเองว่าจะไม่มาส่ง” ไม่ได้อยากอยู่กับพี่พอร์ชเลยนะ แต่ใจหายแวบไปเลย แล้วเหมือนว่าคำแย้งของน้องชายจะทำให้นางมารร้าย (เชื่อเถอะว่าในสายตาทุกคน) เหยียดยิ้มออก

 

            “มีเจ้าของเป็นตัวเป็นตนก็ให้มันขับมารับไปส่งสิ ยากอะไร” คำที่พูรินถอนหายใจแรงๆ

 

            “งั้นฉันกลับไปนอนบ้านด้วย”

 

            “ใครให้นายกลับ”

 

            “ก็เธอบอกวะ...”

 

            “ฉันบอกว่าให้เดียร์กลับไปนอนที่บ้านคนเดียว ส่วนนายนอนที่นี่ ถ้าอยากให้น้องชายฉันมาเรียนได้ทุกคาบและตรงเวลา ก็ขับรถจากนี่ไปรับมันมาเรียน และ...ไปส่งมันที่บ้านทุกวัน โอเค๊ คุณชายพูริน” ดรีมแทรกรวดเดียวจบ มีการยกนิ้วทำท่าโอเคใส่เพื่อนสนิทที่นิ่งค้างไปแล้ว ขณะที่เดียร์ก็หน้าเสียไปวูบนึง

 

            ไม่ได้ห่วงจริงๆ นะ ไม่ได้ห่วง แต่แม่งเจ้ดรีมคิดหรือเปล่าวะว่าการที่ออกไปรับเขาที่บ้าน พี่พอร์ชอาจต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ ตอนเช้าอาจจะรถไม่ติดแต่ก็ใช้เวลาสักชั่วโมงนึง แล้วขับกลับมานี่ในช่วงเวลาเร่งด่วนอีกเกือบสองชั่วโมง ไหนจะไปส่งเขากลับบ้าน แล้วต้องฝ่าการจราจรกลับมานอนนี่...เจ้ดรีมกะฆ่าพี่พอร์ชชัดๆ!!

 

          “ตกลง”

           

“เฮ้ยพี่พอร์ช พี่จะบ้าหรือวะ!” เดียร์โวยวายขึ้นมาทันที เมื่อพี่ชายร่วมห้องบอกเสียงหนักแน่น และนั่นก็ทำให้พูรินเพียงหันมาส่งยิ้มให้

 

“พี่ไม่เป็นไร แค่ไปรับไปส่งลูกหมาพี่ ทำไมพี่จะทำไม่ได้”

 

            “โอเค สรุปเห็นด้วยทั้งสองฝ่าย เพราะฉะนั้น แบกกระเป๋าแกตามเจ้มาเลยไอ้น้องรัก” ดรีมว่าเหมือนกำชัยชนะไว้ในมือ แล้วก็เดินฉับๆ ออกจากห้องชุดไปทันที ให้น้องชายได้แต่ยืนอึ้ง แล้วก็หันมามองพี่พอร์ชที่กำลังขยับมาใกล้

 

            “พี่จะบ้าหรือไงวะ ตามใจเจ้ดรีมทำไม”

 

          แม่ง ไม่ได้น้อยใจเลยที่พี่พอร์ชตามใจเจ้ดรีมอีกแล้ว

 

            “พี่ไม่ได้ตามใจดรีม แต่พี่กำลังแสดงให้คนสำคัญของเดียร์เห็นว่าพี่จริงใจกับเดียร์” พูรินส่ายหน้าช้าๆ เขาเข้าใจได้ทันทีว่าดรีมไม่ได้เกิดบ้าให้น้องชายเหนื่อย แต่เพราะดรีมกำลังเอาคืนให้น้อง

 

            อย่างที่ว่าเขารู้จักดรีมดี ผู้หญิงคนนี้อาจจะด่าน้อง ว่าน้อง แต่ก็รักและเจ็บแทนน้องเสมอ นั่นก็เป็นเสน่ห์อย่างนึงที่เขาคิดว่าเขารักดรีม แต่ตอนนี้ก็ยอมรับน่ะนะ...เขาเคยคิดว่ารักผู้หญิงคนนี้ไปได้ยังไง

 

            คำที่เดียร์ได้แต่นิ่งไป เหมือนเข้าใจอะไรลางๆ จนความน้อยใจหายไปทีละน้อย ได้แต่เงยหน้ามองพี่พอร์ชที่กำลังส่งยิ้มให้

 

            “เดียร์” พี่พอร์ชเรียกเบาๆ แล้วก็โน้มตัวลงมากดจูบที่ปากแดงๆ กดแนบลงไปแรงๆ แล้วผละห่างอีกนิด

 

          “พี่ไม่ยอมปล่อยเดียร์ไปไหนหรอกนะ”

 

          พี่พอร์ชแม่งบ้า

 

            แต่แม้จะบอกว่าบ้า แต่เขาก็ยอมเงยหน้ารับจูบที่บดขยี้ลงบนปากของเขาแรงๆ ปลายลิ้นสอดลึกเข้ามาในโพรงปากหวาน เข้าเกาะเกี่ยวกับปลายลิ้นของเขาจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ยอมรับว่าอยากให้พี่พอร์ชจูบเขาแบบนี้เรื่อยๆ...

 

            ปัง!

 

            “สองนาทีแล้วยังจูบกันไม่เสร็จอีกหรือไง...เร็วไอ้เดียร์ เจ้จะกลับไปดูซีรี่ส์ต่อ!” เดียร์สาบานได้ว่าพี่พอร์ชถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ทำหน้าแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน...สีหน้าที่แสดงออกว่ารำคาญเจ้ดรีมสุดๆ จนแทนที่จะเขิน เขากลับยิ้มกว้าง

 

            “พี่พอร์ชไม่ต้องเอาลงไปหรอก เดียร์เอาไปเองได้...” เดียร์ว่าพลางก้าวไปดึงกระเป๋าที่ร่วงแหมะของตัวเอง แล้วก็ยกขึ้น จากนั้นก็หันมามอง ลังเลนิด ก่อนจะเอ่ยออกมา

 

          “พรุ่งนี้...เดียร์จะรีบตื่นมารอพี่นะครับ”

 

ว่าจบปุ๊บก็เผ่นออกจากห้องทันที ตรงดิ่งไปหาพี่สาวที่ทำสายตาล้อเลียนชนิดแม่งไม่กล้าสบตาเลย แล้วก็ไม่ได้หันไปมองพี่พอร์ชด้วยว่าทำหน้ายังไง รู้แต่ว่า...

 

          กูนี่แร้ดแรด มีการอ่อยพี่พอร์ชด้วยอ่ะ

 

            ท่าทางที่ดรีมหัวเราะเบาๆ หันไปมองเพื่อนสนิทที่เธอเห็นนะว่ามันเอามือปิดปาก แล้วแก้มแดงนิดๆ

 

            “จนกว่าฉันจะพอใจกับน้ำตาที่เสียไปของไอ้เดียร์นะจ๊ะเพื่อนจ๋า” ว่าจบ ก็ปิดประตูตามหลังแล้วก้าวออกไปอีกคน ให้พูรินที่ยืนอึ้งได้แต่ถอนหายใจ

 

            ยังไงเขาก็ไม่ยอมปล่อยให้เดียร์ไปหรอก ห้องนี้กว้างเกินกว่าที่จะอยู่คนเดียวแล้ว

 

            “มีหมาอยู่ด้วยสักตัวน่ะดีที่สุดแล้ว”

 

            แต่เห็นทีต้องแสดงความจริงใจให้แม่เจ้าตูบมันเห็นก่อน และเห็นที...จะยากมากด้วย

 

............................................

 

            ครบค่ะ อ้อ ก่อนอื่นบอกก่อนที่จะลืมค่ะ เจ้ดรีมไม่ได้คิดอะไรพี่พอร์ชจริงๆ นะคะ เมย์เคยบอกแต่ในทวิตเนอะ ไม่เคยบอกในนี้ว่าคู่ของเจ้ดรีมคือพี่ตะวันไงคะ พี่ชายซันอ่ะ ส่วนเขาจะโผล่มาตอนไหนนี่ยากหน่อย พี่ชายเขาทำงานบริษัทน้ำมัน เข้าฝั่งเดือนเว้นเดือนน่ะค่ะ XD

            กลับมาที่คู่หลัก เพราะว่าเดียร์เป็นคนใจอ่อนแบบนี้น่ะ แล้วยิ่งกับพี่พอร์ชด้วย เจ้ดรีมรู้เลยว่าน้องชายตัวเองไม่ทำอะไรหรอก เจ้าตัวก็เลยมาเอาคืนแทนให้ เขาเรียกว่าต้องเอาให้เข็ด ทำให้น้องชายของดารินพรรณเสียใจ เจ้แกไม่ปล่อยไว้ล่ะ แต่พี่พอร์ชเขาก็ไม่ยอมเหมือนกันไง รู้นะว่ารออะไร NC ล่ะสิ ไม่นานเกินรอหรอกค่า ^^

            สำหรับตอนนี้ก็คงเป็นตอนสุดท้ายของปีนี้แล้ว เจออีกทีก็คงปีหน้าเลย ก็ขอให้ทุกคนมีความสุขกับช่วงส่งท้ายปีนะคะ แล้วอย่าเพิ่งทิ้งนิยายเรื่องนี้ไปไหนน้า เรื่องของพี่พอร์ชกับน้องเดียร์ น้องซันนี่กับพี่ริว และพ่อยอดขมองอิ่มชินจังยังอีกยาวไกล ยังไงก็ขอฝากตัวล่วงหน้าด้วยนะคะ ^^

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 24 : ตอนที่ 22 ปรับความเข้าใจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 87381 , โพส : 545 , Rating : 39% / 456 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
# 545 : ความคิดเห็นที่ 63019
ดีกันง่ายไป😁
Name : Beom_0601 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Beom_0601 [ IP : 223.24.146.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2561 / 20:35
# 544 : ความคิดเห็นที่ 62983
งื้อออออออหมดน้ำเป็นถัง!!!!
Name : 335360 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 335360 [ IP : 223.24.135.154 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2561 / 12:10
# 543 : ความคิดเห็นที่ 62880
เจ้ดรีมโคตรเจ๋งงง 55555
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 1.46.165.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2561 / 14:58
# 542 : ความคิดเห็นที่ 62679
พอเจ้ดรีมพูดเท่านั้นแหละ ร้องอีก โฮฮฮฮ
Name : NaaNam_1 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NaaNam_1 [ IP : 49.229.77.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2561 / 14:59
# 541 : ความคิดเห็นที่ 62636
ภาพแฟนอาร์ตมันแลดูเป็น จิ่งโจว ไงไม่รู้ง่ะ แฮ่ะๆๆๆ ก็ตัวจิ๋วมันมีหูด้วยนี่นาาาาา
Name : _m1995 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ _m1995 [ IP : 223.24.176.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2561 / 21:24
# 540 : ความคิดเห็นที่ 62633
รักเจ้ดรีมมมมมมม
Name : chaiwatmag < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chaiwatmag [ IP : 45.64.240.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2561 / 19:16
# 539 : ความคิดเห็นที่ 62580
นี่แหละต้องแบบนี้ดิเจ้ดรีมสุดยอดอะ รักเลยยยยยยยยยยยยยย 5555555555555
Name : ikonyg < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ikonyg [ IP : 182.53.38.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:55
# 538 : ความคิดเห็นที่ 62462
อยากได้พี่แบบเจ้ดรีมมมมมม
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 223.24.158.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2560 / 12:15
# 537 : ความคิดเห็นที่ 62329
เจ้ดรีมคือไอดอล เดียร์ถึงบอกว่าอะไรๆก็พี่สาว ไงล่ะพี่พอร์ชลูกหมากลับถิ่นแล้วอีกนานกว่าจะได้อยู่ด้วยกัน
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.209.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2560 / 23:25
# 536 : ความคิดเห็นที่ 62292
ตอนนี้คือเรียกน้ำตาเราหนักมาก เราเข้าใจคำที่ดรีมพูดนะ พี่รักน้องที่สุด ชอบอะไรเหมือนกันก็สละให้น้อง น้ำตาไหลเป็นวรรคเป๋นเวรเลยค่ะ
Name : MrAirplane < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MrAirplane [ IP : 180.180.229.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 สิงหาคม 2560 / 13:24
# 535 : ความคิดเห็นที่ 62176
รักเจ้ฝุดๆ
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 27.55.65.181 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2560 / 16:07
# 534 : ความคิดเห็นที่ 62057
เริ่ดมากค่ะเจ๊
Name : Mistyblack < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mistyblack [ IP : 223.24.33.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:50
# 533 : ความคิดเห็นที่ 61857
เลิฟๆนะเจ๊ดรีม
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.46.132.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2559 / 00:20
# 532 : ความคิดเห็นที่ 61692
รักกกเจ้เลยยยยยยย
Name : elf_Looksorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ elf_Looksorn [ IP : 223.207.251.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2559 / 18:24
# 531 : ความคิดเห็นที่ 61633
เจ๊ฮาร์ตคอสั่ท555555
Name : 161149381 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 161149381 [ IP : 49.49.245.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2559 / 03:31
# 530 : ความคิดเห็นที่ 61606
โอ้ยยยรักเจ้5555555555
Name : cℎℴm☻ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cℎℴm☻ [ IP : 171.96.170.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2559 / 18:12
# 529 : ความคิดเห็นที่ 61505
หูยยยยย เจ้ดรีมสุดยอดอ่ะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.23.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2559 / 17:29
# 528 : ความคิดเห็นที่ 61364
เด็ดมากเจ้ พี่พอร์ชกับดรีมคืนดีกันแล้ว ปริ่มมาก
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.47.43.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2559 / 10:09
# 527 : ความคิดเห็นที่ 61157
เจ้ดรีมแม่งเด็ด
Name : momenz jio < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ momenz jio [ IP : 182.52.116.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2559 / 16:27
# 526 : ความคิดเห็นที่ 61000
ชอบเจ้อ่าาา
Name : znninay < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ znninay [ IP : 49.237.252.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2559 / 05:41
# 525 : ความคิดเห็นที่ 60889
เจ๊ดรีมอ่าาา รนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2558 / 23:06
# 524 : ความคิดเห็นที่ 60804
เจ้ดรีมน่ารักอ่ะ ชอบๆ เป็นสาวที่แกร่งมากกกกก รักนาง5555 ตอนแรกก้อแอบสะใจพี่พอร์ชนะ แต่อีกใจก้อแอบสงสาร มีเมียเด็กแล้วยังพี่สาวของเมียยังโหดใส่อีก 555
Name : NNYuki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NNYuki [ IP : 183.89.153.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2558 / 20:41
# 523 : ความคิดเห็นที่ 60714
ผมนี่FCเจ้ดรีมเลยครัช เผ็ดมากกกก
Name : กุหลาบปลายฟ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กุหลาบปลายฟ้า [ IP : 223.204.136.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ตุลาคม 2558 / 12:13
# 522 : ความคิดเห็นที่ 60634
เจ๊ดรีมสุดยอดจริงๆ
Name : Susu [ IP : 171.96.245.61 ]

วันที่: 18 ตุลาคม 2558 / 14:08
# 521 : ความคิดเห็นที่ 60586
ดีกันเเล้ว ฮือออ
Name : Bamby YT < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bamby YT [ IP : 49.230.118.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2558 / 10:41
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android