คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 28 : ตอนที่ 25 แมวมันชอบให้ลูบ


     อัพเดท 19 ม.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 6,272 Overall : 3,845,792
63,164 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39692 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 28 : ตอนที่ 25 แมวมันชอบให้ลูบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 73768 , โพส : 467 , Rating : 34% / 366 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 25 แมวมันชอบให้ลูบ

 

 

 

            ...ผมอยากจูบพี่อีกแล้วว่ะพี่ริว...

 

          ไอ้ข้อความเหี้ยนี่มันอะไรวะ!!!

 

            “ไอ้ริว มึงเป็นไรวะ เอาแต่จ้องโทรศัพท์ ทำหน้ายังกับมันแอบไปเอากับเมียมึงงั้นแหละ”

 

            “ถามแบบนี้ เอาตีนกูไปแดกมั้ย กูเพื่อนเล่นมึงหรือ!” เพียงแค่นัทเอ่ยปากถาม ริวก็เงยหน้าขวับจากมือถือ ทำหน้าจะกินเลือดกินเนื้อมัน ถามเสียงเข้มที่ทำให้ไอ้คนถามผงะไปนิด แต่ก็ไม่วายยิ้มกว้าง บอกอย่างอารมณ์ดี

 

            “เออ กูเพื่อนเล่นมึงสิ ไม่ใช่เพื่อนนอนมึงสักหน่อย”

 

            โครม!!!

 

            “ไอ้ริว!!! ถ้ากูตกเก้าอี้คอหักตายขึ้นมา กูจะตามหลอกหลอนมึง!” ไอ้นัทร้องลั่น พลางเกาะขอบโต๊ะเลกเชอร์เอาไว้มั่น แต่ริวไม่สนใจ ดวงตายังจ้องมองโทรศัพท์ที่หน้าจอดับไปแล้ว ก่อนที่จะกดปลดล็อกมันอีกครั้งเพื่อมอง...ไอ้ข้อความเวรตะไลนี่

 

          อยากจูบ ไอ้เด็กเวร มึงคิดว่ากูเพื่อนเล่นมึงหรือไง หนที่แล้วกูยังไม่เอาเรื่องมึงเลย คิดหรือว่ากูจะยอมให้มึงจูบอีก...ไม่มีทาง!

 

            “ฮึ่ย ไอ้เวร! กูจะฆ่ามึง!” ริวคำรามในลำคอ มือยิ่งกำโทรศัพท์แน่น ทำมือทำไม้เหมือนอยากออกหมัดเต็มที่ ทั้งยังโคตรหงุดหงิดไอ้ก้อนเนื้อในอกที่มันเสือกเต้นแรงตั้งแต่เห็นข้อความนี่เมื่อเช้า

 

            “นัท...ริวเป็นไรอ่ะ” ท่าทางที่เพื่อนสาวคนเดียวในกลุ่มที่เพิ่งมาถึงหันไปถามนัท

 

            “ไม่รู้ ถูกใครตามจีบอีกมั้ง อารมณ์เสียตั้งแต่มาถึงแล้ว” นัทตอบพลางยักไหล่ ให้พิมกดหน้าหงึกหงัก ก็เรื่องปกติจะตายที่ริวถูกจีบ หารู้ไม่ว่ามันจะไม่ปกติก็เพราะหนนี้ท่าทางจะ...จีบติด

 

          อย่างซันนี่ซะอย่างไม่ได้กูก็จะเอา

 

............................................

 

          ไอ้..ไอ้...ไอ้!!!

 

            “กะ...กูกลับก่อนนะมึง...กะ...กูไปแล้ว...”

 

            “เป็นอะไรของมึงเนี่ย”

 

          มึงมารั้งคอกูทำห่าอะไรวะไอ้นัท ปล่อยกู มึงไม่เห็นหรือไงว่าไอ้เด็กนั่นมันวิ่งมาแล้ว ไม่เว้ย วิ่งไปทางอื่นสิวะ มึงไม่ต้องมายิ้มให้กู!!!

 

            “สวัสดีครับพี่นัท พี่พิม และก็...พี่ริว”

 

            ริวทำหน้าเหมือนแดกบอระเพ็ดปั่นไปทั้งแก้ว เมื่อเห็นตั้งแต่ก้าวออกจากห้องแล้วว่าไอ้ตัวที่นั่งอยู่ขอบระเบียง (ซึ่งเสือกไม่นั่งแบบคนปกติ ปีนขึ้นไปนั่งขอบบนสุดแบบที่ทำตัวเด่นสุดๆ) มันเป็นใคร แล้วมันดันหันมาทางนี้ให้คนเก่งกล้าอย่างเขาเผลอก้าวถอยหลัง หันขวับเตรียมเผ่นไปอีกทาง แต่ไม่ทันไอ้เพื่อนชั่วช้านี่ที่รั้งคอเอาไว้ ทำให้...ไอ้ซันมันมายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว

 

          ถ้ากูทำอีโมร้องไห้ใส่ทุกคนจะมีใครหาว่ากูไม่แมนมั้ย

 

            “สวัสดีจ้าน้องซัน วันนี้ก็หล่อเหมือนเดิมนะ”

 

          ไอ้พิม มึงไม่ต้องทำท่าบ้าผู้ชาย หน้าตาอย่างมันเนี่ยนะหล่อ!

 

            ริวก่นด่าเพื่อนในใจ ก่อนที่จะดึงมือไอ้นัทที่ล็อกคอเขาไว้ออก

 

            “กูไปแล้วนะ”

 

            “เฮ้ย! มึงจะไปไหน ไอ้น้องซันมันมาหามึงไม่ใช่หรือไง หนก่อนยังถามทางไปคอนโดมึงอยู่เลย”

 

            ขวับ

 

          กูเจอตัวแล้วใครที่มันคาบเรื่องของกูไปบอกไอ้เด็กเวรนี่!

 

            ริวหันขวับกลับมาทำท่าเหมือนจะกระโดดถีบเพื่อน ให้ไอ้นัทที่ทำท่าเหมือนจะรู้ว่าเผลอพูดอะไรออกมารีบวิ่งไปหลบหลังผู้หญิงคนเดียวของกลุ่มด้วยรอยยิ้มกว้าง

 

            “เตะกูเจอพิม เท่ากับ ทำร้ายผู้หญิง เท่ากับ...หน้าตัวเมียนะครับเพื่อนฝูง” พูดอย่างเดียวไม่พอ ไอ้คนพูดยังทำมือเป็นเครื่องหมายเท่ากับให้คนฟังกำหมัดแน่น

 

            “กูจะกลับ!” ประกาศลั่นอีกที แล้วหมุนตัวก้าวเร็วๆ ไปอีกทาง ได้ยินเสียงไอ้ซันบอกสวัสดีเพื่อนเขา แล้วมัน...ก็วิ่งตามมา

 

            “พี่ริวอารมณ์เสียอะไรครับ”

 

          เพราะมึงนั่นแหละ

 

            “ทำหน้าแบบนี้ไม่ดีนะครับ เดี๋ยวตีนกาขึ้น”

 

          แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วย

 

            “อ่ะแน่ะ หรือเพราะว่า...”

 

            ขวับ

 

            “เพราะว่าอะไร มึงพูดดีๆ นะ!” ยังไม่ทันที่เสียงเจ้าเล่ห์ของไอ้เด็กนี่จะพูดจบ ริวก็หันขวับไปทันที กลัวว่ามันจะพูดเรื่องข้อความนั่น และเหมือนว่าการหันมาทำหน้าขู่ของเขา...จะไม่ได้ผลโดยสิ้นเชิง

 

            คราวนี้ซันก้าวเท้าเข้ามาอีกก้าว ดวงตาคู่คมที่หากเดียร์อยู่ต้องบอกว่ามันกำลังคิดแผนชั่วก็ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด จนคนปากว่าไม่กลัวรีบง้างหมัดขึ้นมา

 

            “เข้ามากูต่อยนะมึง” ขู่ไปก็รู้สึกว่าตัวเองปากสั่นยังไงไม่รู้ เมื่อสายตามันไม่ได้มองตาเขา แต่มอง...ปาก

 

            หมับ

 

            ซันจับมือที่ง้างขึ้นเอาไว้ก่อน กันไว้ดีกว่าแก้ ยามที่บอกด้วยรอยยิ้มกว้าง

 

            “พี่ริว ผมอยากจูบพี่อีกแล้วว่ะ”

 

            “ไอ้!!!” คราวนี้พี่ริวอ้าปากค้างเลย แม่งทำตาโตใส่ด้วยอ่ะ ทำเอาคนมองเงยหน้าขึ้นนิด เห็นสัญลักษณ์อะไรแวบๆ ให้ใช้มือที่คว้าหมัดนั่นรวบเข้าที่ข้อมือ แล้วออกแรงลาก

 

            “มึงจะพากูไปไหน ปล่อยกูนะไอ้สัด!!!

 

          ว้า พูดไม่เพราะอีกแล้ว

 

            ซันหัวเราะหึๆ ในลำคอ กับคนที่รั้งตัวเองสุดความสามารถ แต่ก่อนที่ริวจะยกขายันข้อพับมัน รุ่นน้องหน้าหล่อก็บอกง่ายๆ

 

            “ถ้าพี่ไม่ตามมาดีๆ ผมจะบอกทุกคนว่าพี่จูบกับผมแล้ว”

 

          “กูจะฆ่ามึง!

 

          เอาไว้พี่รู้ว่าผมจะทำอะไรค่อยขู่ฆ่าผมดีกว่านะครับ

 

            ซันบอกตัวเองยามที่ลากอีกฝ่ายเข้ามายัง...ห้องน้ำชาย

 

            พลั่ก

 

            โครม

 

            แกร๊ก

 

            “มึงทำบ้าอะไรวะ ปล่อยกูนะไอ้ซัน!!!” คราวนี้ริวได้แต่หันมามองอย่างโมโหจัด เมื่อยังไม่ทันตั้งตัวว่ามันลากเขาเข้ามาในห้องน้ำทำไม มันก็ผลักเขาเข้ามาในห้องส้วม ดันจนสุดชนิดที่ไอ้ตัวเท่าควายป่านี่เข้ามาด้วยได้ แล้วปิดประตู ลงกลอนเรียบร้อย จนหัวใจหล่นตุบไปที่ตาตุ่ม

 

          กลัวอะไรมันวะ มึงมีมือมีตีนนะไอ้ริว

 

            คำปลอบใจตัวเองของคนที่จ้องตากลับ ทำให้ซันยิ้มกว้าง อาศัยความแคบดันอีกฝ่ายจนแผ่นหลังแนบเข้ากับผนังห้อง มือข้างที่กำข้อมือก็กำแน่น แล้วรีบอาศัยความเร็วจับอีกมือเอาไว้ก่อน จากนั้นก็บอกด้วยรอยยิ้ม ดวงตาพราวอย่างมีความหวัง

 

            “พี่ริว...ผมอยากจูบพี่จริงๆ นะ”

 

            “เอาตีนกูไปแดกเถอะ!

 

            “นะครับ...” ซันบอกด้วยเสียงอ้อนๆ อย่างที่คนฟังตวาดกลับมาเสียงดัง ซึ่งเดือนคณะสุดหล่อก็ยังคงอ้อนต่อไป ใบหน้าหล่อๆ ก็ฉายแววอ้อน มองปากตรงหน้าอย่างโคตรอยาก ท่าทางที่ทำให้พี่ริวร้องลั่นอย่างโมโห

 

            “ไอ้ซัน กูผู้ชายนะ!

           

“ผมก็ผู้ชาย ผู้ชายจูบกันผิดตรงไหน” ถ้าไม่เชื่อ พี่ไปถามน้องรหัสพี่ มันต้องปากเปื่อยเพราะพี่พอร์ชแล้วแน่ๆ ซันนี่ฟันเฟิร์ม

 

            “ผิดโว้ย!!!” ริวตะโกนลั่นออกมา หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ ทำท่าจะดิ้นหนีแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะ...

 

            “เฮ้ยมึง กูปวดฉี่ กูฉี่ก่อน รอแป๊บ”

 

            “เร็วๆ นะเว้ย กูรีบไปรับเด็ก”

 

            “เออน่า กูขอติดรถไปลงหน้าม.หน่อย”

 

            ถ้าไม่ใช่เพราะเสียงแขกไม่ได้รับเชิญที่วิ่งพรวดเข้ามาในห้องน้ำ แบบที่ริวตัวแข็งทื่อ ทำหน้าตระหนกขึ้นมาทันที ให้ซันรีบก้มลงกระซิบเบาๆ

 

            “ถ้าพี่เสียงดัง เขาจะรู้นะครับว่าพี่เข้ามาอยู่ในห้องน้ำกับผมสองต่อสอง แล้วการที่เราเข้ามาอยู่ด้วยกันก็มีแค่ความหมายเดียว...” ซันกระซิบริมหูให้คนฟังยกขาขึ้นหมายจะกระทืบเท้ามัน ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าเด็กนี่กระซิบต่อ

 

            “...แล้วถ้าพี่ทำร้ายผม ผมส่งเสียง..เขาก็รู้อยู่ดี”

 

            เท่านั้นแหละ ริวก็ยกเท้าลง ได้แต่ยืนนิ่งอย่างโมโหจัด แต่ทำอะไรไม่ได้ ภาวนาให้ไอ้คนที่เข้ามารีบไปเร็วๆ และแน่นอนว่าคนอย่างซันไม่ปล่อยโอกาสทองให้หลุดมือหรอก

 

            “ผมอยากจูบพี่ว่ะพี่ริว” คำเน้นย้ำรอบที่เท่าไหร่ของมันไม่รู้ดังขึ้น ก่อนที่มันจะปล่อยมือเขาอย่างรู้ว่าเขาทำอะไรมันไม่ได้ แล้วจับหมับเข้าที่ลำคอ อาศัยความเร็วกดจูบลงมาหนักๆ

 

            “อื้อ...กูไม่...”

 

            “ชู่ว เดี๋ยวคนอื่นได้ยินนะครับ” กระซิบบอกแผ่วๆ แล้วก็กดจูบลงบนปากนิ่มอีกครั้ง แล้วเหมือนคราวนี้แค่กดจูบเฉยๆ จะไม่พอแล้ว เมื่อปลายลิ้นส่งมาเลียริมฝีปากแบบที่ทำให้ริวตาโต มือพยายามดันไหล่มันออกไป แต่ไอ้เด็กนี่ก็ล็อกคอเขาเอาไว้แน่น

 

          วันนี้กูไม่เอาแค่ปากแตะปากแน่ๆ

 

            ซันร้องลั่นในใจ เมื่อสัมผัสความหวานแค่ปลายลิ้น จนกดจูบลงหนักหน่วงกว่าเดิม รู้สึกว่าพี่ริวเกร็งตัวสุดความสามารถ ปลายลิ้นก็ไล้เลียจนเปียกชื้นไปหมด ก่อนที่ดุนดันเบาๆ ทว่า...พี่ริวแม่งกัดฟันปิดปากแน่นเลย

 

          กูไม่ให้!

 

            ริวบอกตัวเอง ทั้งที่ตัวมันกำลังอ่อนลงเรื่อยๆ ทั้งรู้สึกดี ทั้งรู้สึกจั๊กจี้กับลิ้นของมัน แต่สติยังมีอยู่ก็เลยห้ามตัวเองสุดความสามารถ ท่าทางที่ซันนิ่งไปนิด ก่อนที่....

 

            ฟึ่บ

 

            “อื้อ!” คราวนี้ คนตัวขาวสะดุ้งสุดตัว เผลออ้าปากอย่างตกใจ ในเมื่อมือของไอ้เด็กเวรนี่มันยกขึ้นแล้ว...บีบนมเฉยเลย

 

ต่อค่ะ

 

            เท่านั้นแหละ ไอ้ที่พยายามกัดปากก็อ้ากว้างออก ปล่อยให้ปลายลิ้นร้อนผ่าวสอดลึกเข้ามาในโพรงปากเล็ก ร่างสูงกว่าก็ดันพี่ริวจนแทบขยับตัวไม่ได้ มีเพียงมือหนึ่งที่ล็อกคอให้เงยหน้าขึ้นจูบ กับอีกมือที่เฝ้าลูบแผ่นอกบางไปมา

 

            “อือ~” จูบที่ริวเริ่มทนไม่ไหว ร่างก็อ่อนยวบลง บิดกายน้อยๆ หนีสัมผัสของไอ้รุ่นน้องตรงหน้าที่กำลังบังคับเกี่ยวพันปลายลิ้นไปมาจนน้ำใสไหลซึมที่ขอบปาก อีกทั้งมือที่ล็อกคอของเขาไว้กำลังนวดคลึงตรงหลังต้นคอเบาๆ ให้...ผ่อนคลาย

 

            “อืม” ริวกำลังโทษว่าเพราะฮอร์โมนวัยรุ่นพลุ่งพล่านแน่ๆ เพราะเขากำลัง...โต้ตอบ

 

            การกระทำที่ซันเองก็ยิ่งดันตัวเข้าหา บอกตรงๆ ว่าจูบพี่ริวให้ความรู้สึกดีโคตรๆ ชนิดที่ไม่อยากหยุดเลยด้วย จนปลายลิ้นยิ่งสอดลึกเข้าไป เซาะไซ้ไปทั่วทุกที่ของโพรงปาก ขณะที่ร่างกายก็จดจำได้แล้วว่าพี่ริวเหมือนแมวจริงๆ ยิ่งลูบยิ่งไล้ ยิ่งนวดคอไปด้วย อีกฝ่ายก็...อ่อนลง...อ่อนลง...จนเกาะแขนเขาเอาไว้แน่น

 

            ฟึ่บ

 

            “อึ่ก!” คราวนี้ ริวถึงกับเบิกตาโพลง เมื่อซันเริ่มใช้ปลายนิ้วคีบส่วนที่แข็งตึงแล้วบีบเบาๆ ให้ต้องสะดุ้งวาบ ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นมาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เสียงครางอื้ออึงก็ดังในลำคอ ยามที่ออกแรงดันไหล่กว้างเต็มแรง

 

            “มึง...แฮ่ก...มะ...ไม่เอา...แล้ว...อย่าจับ...” ริวบอกเสียงปนหอบ ดันไหล่กว้างสุดความสามารถ เมื่อเขาจะตายกับจูบของมัน อีกทั้งร่างทั้งร่างยังร้อนแบบที่รู้เลยว่าอาการนี้คืออะไร

 

          เขากำลังมีอารมณ์กับไอ้เด็กนี่!

 

            เสียงห้ามที่ซันไม่อยากบอกเลยว่าหน้าแดงๆ ปากเปียก แถมเลอะมาถึงปลายคาง ดวงตาฉ่ำๆ แบบนี้...ถ้ากูปล้ำพี่ริวตอนนี้จะผิดมั้ยวะ

 

            “แต่ตัวพี่บอกว่าอยากให้ผมจับนะ ดูดิ นมแข็งแล้วอ่ะ”

 

            “ไอ้...เหี้ย” อื้อหือ หอบแฮ่กๆ ยังด่ากูได้อ่ะ แบบนี้น่าจับจูบซะให้เข็ด

 

            แล้วเหมือนจะคิดอย่างเดียวไม่พอ เพราะซันก้มหน้าลงมาหมายจะกดปิดปากแดงๆ ที่พูดไม่เพราะอีกครั้ง ถ้าไม่ใช่เพราะพี่ริวแม่งเสือกรู้ทัน ยกมือปิดปากตัวเองแน่น

 

            “กู...แฮ่ก...ไม่ให้”

 

            “ขออีกที...นะครับพี่ แล้วจะยอมปล่อยให้กลับห้องแล้วจริงๆ” พอเห็นแววตาดื้อดึงของคนตัวอ่อน ซันก็บอกด้วยน้ำเสียงอ่อนๆ สอดมือเข้าไปโอบเอวเล็กเอาไว้ แต่ก่อนที่พี่ริวจะเกิดออกฤทธิ์ขึ้นมาอีก

 

            “ไม่ให้ ผมจะกอดพี่อยู่ในห้องนี้งี้แหละ”

 

          เอาสิ กูไม่รีบกลับอยู่แล้ว

 

            คำที่ริวกัดปากฉับ โมโหก็โมโห หงุดหงิดก็หงุดหงิด ก็ดันไม่รังเกียจเลยสักนิด อีกทั้งจูบเมื่อกี้...รู้สึกดีเหมือนตัวลอยได้เลย

           

“เออ ทีเดียวนะ”

 

“ทีเดียวครับ”

 

            “ไม่มีลูบ เอ่อ...”

 

            “ไม่มีลูบนมครับ” ไม่ต้องรอคนเขินแม่งพูดออกมาเองหรอก ชิงบอกก่อนเลย ให้พี่ริวทำตาดุใส่ ยามที่เลื่อนมือไปดึงมือขาวออกจากปาก ก่อนที่จะเอียงหน้าให้ได้องศา

 

            “รู้มั้ย ปากพี่โคตรหวานเลยว่ะ”

 

            “อื้อ!!!” ไม่ต้องรอให้พี่ริวพูดอะไรหรอก ปิดปากแม่งเลย และแม้คนดื้อจะแอบไม่ยินยอม แต่เพียงพักเดียว ปากก็อ้าออก แล้วซันนี่ไม่อยากบอกพี่ริวเล้ย...

 

ลิ้นพี่โคตรยั่วผมอ่ะ อะไรวะ จะดึงออกแล้วเสือกเกี่ยวกลับไปใหม่!

 

ความคิดของคนที่กดจูบปากหวานๆ หนักๆ แบบที่เสียงครางดังเบาๆ ทั่วทั้งห้อง ที่ต่างฝ่ายต่างไม่รู้หรอกว่าจูบกันนานแค่ไหน ไม่รู้หรอกว่าใครจะมาเข้าห้องน้ำแล้วออกไปกี่คน เท่าที่ซันรู้นะ

 

กูรู้วิธีทำให้เสือกลายเป็นแมวแล้วล่ะ หึๆ

 

..........................................................

 

            “มีธุระอะไร”

 

            ในขณะที่เพื่อนซี้กำลังปราบแมว หนุ่มอาร์ตอย่างชินจังก็กำลังกอดอกพิงรถบีเอ็มดับเบิ้ลยูคันสวยของตัวเอง ยามมองคนที่มาถามหาเขาที่กำลังมองมาด้วยรอยยิ้ม

 

            “พี่ชื่อมิกซ์ อยู่ปี 2” ชินมองคนตัวเล็กๆ ผิวขาว หน้าตาเข้าขั้นดีที่กำลังแนะนำตัวด้วยแววตาเรียบเฉย

 

            “แล้วพี่มีอะไรกับผม” คำถามที่อีกฝ่ายหัวเราะ ก่อนที่จะบอกอย่างมั่นใจ

 

            “พี่ชอบชิน”

 

            กึก

 

            คนฟังชะงักไปนิด มองเข้าไปในดวงตาของผู้ชายท่าทางมั่นใจในตัวเองตรงหน้า แล้วก็กดหน้าสองสามที เสียงทุ้มก็เอ่ยง่ายๆ

 

            “รู้สินะว่าผมบอกอะไรคนก่อนที่มาบอกชอบผม”

 

            “รู้” พี่มิกซ์บอกด้วยรอยยิ้ม ไม่มีอาการลังเลสักนิด แบบที่ชินรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร เขาถึงหันไปปลดล็อกรถ แต่ก่อนที่จะก้าวเข้าไปประจำตำแหน่งคนขับ ก็เอ่ยบอกง่ายๆ

 

            “ขึ้นมาสิ แต่ขอแวะซื้อถุงยางก่อน”

 

            “ไม่มีปัญหา” คำตอบที่ชินจังเพียงแค่นยิ้มขึ้นมาชั่วแวบหนึ่งแล้วจางหายไป ในเมื่อเขาเป็นคนพูดเอง ถ้าขอคบคงต้องปฏิเสธ แต่ถ้าคืนเดียว...ก็โอเค

 

          ฮึ ถ้าขอแค่เซ็กส์จะใคร เมื่อไหร่ ตอนไหน...ก็ให้ได้อยู่แล้ว

 

..................................................

 

           ต่อค่ะ

 

            “อยู่ไหนวะ มันอยู่ไหน อยู่ไหน!

 

            ตั้งแต่กลับมาจากมหาวิทยาลัยก็ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงแล้ว แต่เดียร์ก็ยังเดินวนไปรอบคอนโด สองมือก็รื้อนั่น หานี่ ตากลมก็พยายามมองหาเสื้อของรุ่นพี่ที่เขายืมมา แล้วบอกตรงๆ นะ ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับมันเลยว่าเอาไปทิ้งไว้ไหนอ่ะ!

 

            แกร๊ก

 

            “เดียร์...นี่ทำอะไรน่ะ” แม้กระทั่งยามที่พูรินกลับเข้ามาในห้อง เจ้าตัวเล็กก็ยังไม่เลิกหา ทำเอาชายหนุ่มที่ก้าวเข้ามาต้องขมวดคิ้วฉับ มองห้องชุดของเขาที่ตอนนี้ข้าวของออกมาวางเต็มพื้น โดยที่ตรงกลางของทั้งหมดมีคนหัวยุ่งๆ จากการขยี้ที่เอาแต่รื้อหาของ

 

            “พี่พอร์ช เฮ้ยพี่...พี่เห็นเสื้อเดียร์มั้ย”

 

            “ตัวไหน”

 

            “ตัวสีดำๆ ที่เป็นเสื้อหนังน่ะ”

 

            “ไม่นี่” พูรินตอบพลางยกยิ้มมุมปาก กับภาพของคนที่หาของจนไม่สนใจเขา มือใหญ่ก็วางกระเป๋าเอกสารและเสื้อสูทไว้ตรงโซฟา อาการมึนที่เจอมาทั้งวันเหมือนจะเบาบางลงเมื่อเห็นหน้าเจ้าลูกหมานี่ มือก็แกะกระดุมแขนเสื้อเตรียมมาช่วยหาด้วย

 

            “ตายห่าและ นั่นเสื้อของรุ่นพี่ผม ทำไงดีวะ จะบอกพี่โอ๊ตยังไงว่าทำเสื้อพี่เขาหายน่ะ”

 

            กึก

 

          “ของใครนะ!!!

 

            “หืม พี่พอร์ชเป็นไรวะ ทำไมต้องขึ้นเสียงด้วย” เพียงแค่หลุดปากออกว่าเสื้อตัวนั้นของใคร พูรินก็นิ่งงัน ก่อนที่ภาพของไอ้เด็กที่กล้ามาจูบลูกหมาเขาจะวิ่งวาบเข้ามาในหัวให้เสียงที่ถามออกไปเข้มจนน่ากลัว

 

            และนั่นก็ทำให้คนโง่ (ของเจ้ดรีม) หันมามองอย่างงงๆ

 

          พี่พอร์ชอารมณ์เสียไรอ่ะ

 

            “เปล่า...พี่แค่หงุดหงิดกับงานนิดหน่อย โทษที” พูรินสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะบอกปัดเสียงเรียบ บอกตัวเองว่าเด็กมันไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นคืนนั้น และเขาไม่คิดให้มันรู้ด้วยว่าถูกคนอื่นจูบนอกจากเขา

 

            “อ่าครับ” เดียร์ได้แต่พยักหน้า ทั้งที่อดรู้สึกไม่ได้ว่าพี่พอร์ชหน้าตึงๆ ยังไงไม่รู้ แต่ก็แอบดูเพลียๆ ให้ต้องรีบกลับมาจัดการข้าวของให้วางกลับเข้าที่

 

            “ไม่หาแล้วหรือไง”

 

            ขวับๆ

 

            “ไม่หาแล้วครับ เดียร์อาจจะเก็บมันกลับบ้านก็ได้ เดี๋ยวไปลองรื้อกระเป๋าที่บ้านก่อน อีกอย่างพี่พอร์ชกลับมาแล้ว...กินอะไรมั้ยพี่ เดียร์ทำให้” คำตอบที่ทำให้คนฟังอารมณ์ดีขึ้นมาจมเลย เพราะนั่นหมายความว่าเดียร์ให้ความสำคัญเขามากกว่ารุ่นพี่นั่น

 

          เด็กชะมัดเลยไอ้พูริน พอใจเพราะเรื่องแบบนี้เนี่ยนะ

 

            ความคิดที่ทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วฉับ รู้สึกตัวเองเหมือนเด็กหนุ่มริรักที่หึงหวงไม่เข้าเรื่อง...แต่เรื่องพวกนี้มันไว้ใจไม่ได้...บอกตรงๆ ว่าไม่ไว้ใจไอ้คนที่เข้ามาหาเดียร์สักนิด

 

            “สนิทกันมากมั้ย”

 

            “ห้ะ? สนิทไรอ่ะพี่พอร์ช” ได้ข่าวกูถามว่าพี่แกจะกินอะไรนะ หรือว่าตื่นเช้าจัด เบลอไปหมดแล้ววะพี่พอร์ช

 

            “รุ่นพี่ที่ชื่อโอ๊ตนั่น” คำถามที่เดียร์ร้องอ้อ ยามที่วางหมอนใบสุดท้ายที่รื้อลงมาจากโซฟากลับที่เดิม แล้วก็ตอบคำด้วยรอยยิ้มกว้าง

 

            “นิดหน่อยครับพี่ พี่โอ๊ตเป็นพี่ว้ากน่ะ ตอนแรกเดียร์คิดนะว่าพี่เขาโคตรดุเลย แล้วพอดีได้คุยกันส่วนตัวนิดหน่อยเลยรู้ว่าเขาก็ใจดี อีกอย่างตอนที่เฉลยพี่ว้ากนะพี่พอร์ช อื้อหือ จากโจรป่าหนวดเคราครึ้มนี่เทพบุตรเลยว่ะ สาวๆ กรี๊ดกันสนั่น คิดแล้วก็ขำนะ” เดียร์เล่าไปอย่างไม่คิดอะไรมาก ดีซะอีก มีเรื่องคุยไม่งั้นเขินตายห่ากับภาพเมื่อเช้าที่พี่พอร์ชจูบเขาแน่

 

            พูดไปก็เดินเข้าครัวไปด้วย ให้คนฟังที่ก้าวขาตามขมวดคิ้วยิ่งกว่าเดิม

 

            “ชอบมัน?”

 

            “ก็ชอบนะพี่พอร์ช พี่โอ๊ตใจดีออก แม้ว่าหน้าจะนิ่งไปสักนิด” คนฉลาด (แต่เรื่องเรียน) ก็เล่าไปเรื่อยๆ ยามที่เปิดตู้เย็น มองว่าวันนี้จะทำอะไรกินดี โดยไม่ได้มองเลยว่าคนเดินตามหน้าตึงแค่ไหน

 

            “มีพริกหยวกนี่หว่า เออ กูจำได้ว่าซื้อไก่ทิ้งเอาไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ทำผัดพริกหยวก ไข่เจียว แล้ว...อืม มีหมู หมูทอดกระเทียมแล้วกัน อยากอยู่พอดี” บ่นงึมงำกับตัวเองว่าทำอะไรกินดี

 

            “พี่พอร์ช พี่อยากกินไรป่ะ”

 

            หมับ

 

            ตึง!

 

            “เฮ้ยพี่!!! อื้อๆๆ!” เดียร์ถึงกับสะดุ้งโหยง เมื่อพี่พอร์ชดึงแขนแล้วกระแทกประตูตู้เย็นปิดดังตึง พอหันขวับมาถามว่าพี่ทำอะไร ก็ได้แต่เบิกตากว้างอย่างโคตรตกใจ เมื่ออีกฝ่ายโน้มหน้าลงมาขยี้ปากเขาแรงๆ

           

พี่พอร์ชทำบ้าอะไรวะ!

 

            เดียร์ถามตัวเองดังลั่น แต่ไม่มีแม้แต่เสียงเอ่ยออกมา เมื่อพี่พอร์ชจับหน้าเขาให้เงยขึ้น ทั้งยังบดเบียดริมฝีปากเข้ามาอย่างรุนแรง ปลายลิ้นร้อนผ่าวสอดลึกเข้ามาภายใน ควานไปทั่วโพรงปากหอมหวานจนเดียร์แข้งขาอ่อน สองมือก็ทำได้แต่จับแขนพี่พอร์ชมั่น ยามที่ถูกดึงเข้าไปใกล้ตัว

 

            ฟึ่บ

 

            “อึ้ก!” เดียร์ได้แต่ตัวสั่น ดวงตาเบิกกว้างอย่างตื่นตระหนก เมื่อฝ่ามือแข็งแกร่งสอดเข้ามาในเสื้อนักศึกษา ปลายนิ้วก็ลูบไล้ขึ้นมาเรื่อยๆ จนรีบดันคนตัวโตออกห่าง

 

            “พี่...พอร์ช...เดี๋ยว...ก่อน...เดี๋ยวอย่าเพิ่ง...อื้อ อย่าลูบสิ พี่เป็นบ้าอะไรวะ!

 

            “ก็เดียร์ถามพี่ว่าอยากกินอะไร ก็นี่ไง พี่อยากกินเดียร์” คำตอบของพูรินที่ทำเอาคนฟังอ้าปากค้าง มองใบหน้าคมคายที่ติดจะเรียบเฉยของคนตรงหน้าอย่างตกใจ แล้วแก้มก็ร้อนวูบ รีบตะครุบมือพี่พอร์ชเอาไว้ก่อนที่จะไปแตะต้องอะไรที่มันไม่ควร

 

            “ใครให้กิน ไม่ได้บอกให้กินสักคำ”

 

          เมื่อเช้าก็เลียปากซะเหมือนเป็นไอติม ตอนนี้ยังจะเอาเดียร์เป็นข้าวเย็นอีก

 

            “เดียร์ พี่ถามหน่อยสิ” จู่ๆ พี่พอร์ชก็เอ่ยถามขึ้นมา ให้ต้องเงยหน้าขึ้นสบตาอย่างตามอารมณ์ไม่ทัน แล้วพบดวงตาคมวาวที่มันไม่พราวแบบทุกที แต่แอบดุจนน่ากลัวไงไม่รู้

 

            “ครับ?”

 

            “เมื่อกี้เดียร์บอกว่ารุ่นพี่เดียร์เหมือนเทพบุตร แล้วระหว่างพี่กับรุ่นพี่เดียร์ ใครหล่อกว่ากัน”

 

          เหยดเข้ พี่พอร์ชถามแบบนี้เอาเดียร์ไปฝังกลบเหอะ ใครจะกล้าตอบวะ!

 

            คนฟังคำถามแก้มแดงก่ำจนหาสีเดิมไม่เจอแล้ว จะโวยวายว่าพี่ล้อเล่นใช่มั้ยที่ถามแบบนี้ แต่หน้านิ่งๆ ท่าทางที่รอเอาคำตอบทำให้เขาช้อนตาขึ้น

 

          ใครหล่อกว่ากันหรือ

 

            เดียร์ได้แต่มองใบหน้าคมคายในระยะประชิด คิ้วเข้ม ตาคมกริบ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากได้รูป โครงหน้าแข็งแกร่งล้อมด้วยเส้นผมสีดำ ไหนจะพี่พอร์ชอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตกับกางเกงสแลคที่ทำให้หุ่นเท่ๆ ยิ่งดูดีไปอีกสามเท่าตัว หน้าตาแบบนี้บอกได้คำเดียว...แม่งอยากเสียตัวให้อ่ะ

 

            “คิดนานขนาดนั้น”

 

          จะไม่นานได้ไง เดียร์บรรยายหน้าตาพี่ได้เป็นหน้าๆ เหอะ

 

            แต่เหมือนว่าเสียงตึงๆ ของคนรอคำตอบจะทำให้คนที่หน้าแดงก่ำ แบบที่ไม่ได้นึกถึงหน้าพี่โอ๊ตสักกะกระผีกริ้นเดียวช้อนตาขึ้นมามองใหม่

 

            “เดียร์ต้องตอบจริงอ่ะ”

 

            “ไม่ตอบก็ได้ พี่ก็แค่...”

 

            ฟึ่บ

 

            เดียร์ถึงกับตัวแข็งทื่อ เมื่อพี่พอร์ชโน้มตัวลงมากดจูบที่ลำคอของเขา อีกทั้งมือใหญ่ยังแกะกระดุมชุดนักศึกษาออกทีละเม็ด จนเสียววูบไปทั่วตัว สองมือก็ได้แต่ดันไหล่กว้างเบาๆ

 

            “พี่...พะ...ไม่เอา ตอบแล้วๆ”

 

            “ก็ตอบสิ”

 

            “อึ้ก!” เดียร์ร้องเบาๆ เมื่อปลายนิ้วยาวกำลังเกลี่ยแถวท้องน้อยไล่ลงต่ำเรื่อยๆ จนความต้องการสะท้านวูบไปทั่วตัว ริมฝีปากร้อนก็คลอเคลียแถวลำคอให้ลมหายใจติดขัดยิ่งกว่าเดิม

 

          ไม่นะเว้ย กูจะไม่เสียตัววันนี้อย่างที่เจ้ดรีมปรามาศกูแน่ๆ!

 

            “พี่!!! พี่พอร์ชครับ พี่พอร์ชหล่อที่สุดในสายตาเดียร์!!! เท่านั้นแหละ คนกลัวเสียตัวก็โพล่งขึ้นมาเสียงดัง ทั้งยังหอบหายใจแรงๆ ยามดันคนตัวโตที่นิ่งไปนิด ก่อนที่จะยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากลมโตที่ฉ่ำน้ำ ให้รีบพูดต่อ

 

            “พี่โอ๊ตหล่อไม่ได้ครึ่งของพี่พอร์ชเลยจริงๆ พี่พอร์ชอ่ะนะหล่อแบบหล่อมากๆ หล่อสุดๆ หล่อไม่มีใครเกินแล้ว”

 

            “ตอบไม่จริงใจนี่นา”

 

            “เฮ้ย!!! จริงใจสุดๆ แล้ว เดียร์มีสายตาไว้มองใครที่ไหนเล่า หลงรักพี่มาสามปีกว่าเนี่ยจะมองคนอื่นหล่อได้ไง!เอาจริงๆ กูไม่เคยมองใครหล่อเหมือนมองพี่พอร์ชสักคนเลยนะ

 

            คำตอบที่คนบอกว่าไม่จริงจังยอมผละห่างอีกนิด มองเจ้าลูกหมาที่แก้มแดงตัวแดงก่ำหมดแล้ว แล้วยิ่งดวงตาสั่นๆ ที่ฉายแววขัดเขินแบบอยากจะกัดลิ้นตาย ไหนจะคำพูดน่ารักๆ ของมันอีก

 

            ฟอด

 

            “ตอบแบบนี้แล้วชื่นใจ” พูรินรู้สึกว่าความโกรธมันหายออกไปจากหัวใจทันที ยามที่กดจมูกที่แก้มขาวๆ ของมันเต็มแรง แล้วก็ขยับมากอดเอวเล็กเอาไว้แน่น สัมผัสใกล้ชิดที่เดียร์งึมงำเบาๆ

 

            “พี่พอร์ชตัวร้อนว่ะ”

 

            “ก็เดียร์ทำให้พี่ร้อนนี่นา น่าจะตอบช้ากว่านี้สักนิด”

 

          แม่ง พี่พอร์ชชอบแกล้ง

 

            เดียร์ได้แต่แบะปากอย่างเคืองๆ แต่ก็ไม่ว่าอะไรเมื่ออีกฝ่ายกำลังติดกระดุมให้ตามเดิม ก็ใจมันเต้นตึกๆ โคตรมีความสุขกับการได้อยู่กับพี่พอร์ชแบบนี้เลย แล้วก็เลยถามกลับเบาๆ

 

            “ตกลงพี่จะกินไร”

 

            “กินดะ...”

 

            “ถ้าตอบว่ากินเดียร์อีกคำเดียว เดียร์ไม่ทำแล้วนะเว้ย” คำขู่ของเจ้าลูกหมาที่แยกเขี้ยวแบบไม่ดูหน้าตัวเองเลยว่าแดงก่ำขนาดไหน ทำให้พูรินหัวเราะ มือใหญ่ก็ลูบหัวทุยเบาๆ ปัดเรื่องไอ้รุ่นพี่คนนั้นออกไปจากใจ

 

            “เดียร์จะทำอะไร เดี๋ยวพี่ช่วยแล้วกัน” เท่านั้นแหละ เจ้าตัวเล็กก็ยิ้มแฉ่ง พอใจกับคำตอบที่ไปไกลจากการเสียตัวสักที มีการเชิดหน้าบอกเสียงดัง

 

            “ในครัวนี้เดียร์เป็นใหญ่ พี่พอร์ชเป็นลูกมือ โอป่ะ” ท่าทางที่อยากเหนือกว่าเหลือเกิน ทำให้พูรินหัวเราะในลำคอ

 

            “โอเคก็ได้ครับ แต่สักวัน ลูกมือจะจับพ่อครัวกินในครัวเนี่ยล่ะ” แล้วพ่อครัวใหญ่จะตอบอะไรได้ นอกจากหันมาทำแก้มแดงใส่ แล้วก็โวยวายเสียงดังว่า...

 

          “พี่พอร์ชแม่งบ้า!!!

 

          อย่างนี้กูต้องกลัวก่อนเลยใช่ป่ะว่าเมื่อไหร่พี่พอร์ชจะจับกูใส่ผ้ากันเปื้อนผืนเดียวน่ะ!!!

 

................................................

 

            ครบค่า เมย์ว่านะ เดียร์น่ะเป็นเด็กช่างมโน คือพี่พอร์ชพูดสักคำยังว่าจะจับแก้ผ้าใส่ผ้ากันเปื้อนผืนเดียว นี่กำลังบอกเลยนะว่าใจคิดอะไรอยู่ อยากใส่ให้พี่เขาดูก็บอกกันตรงๆ ก็ได้นะ ไม่ลำบากพี่พอร์ชบังคับล่ะ แฮ่ XD ส่วนเรื่องหึงมั้ย หึงสิจ๊ะ หึงเลยล่ะ แค่เด็กมันพูดชื่อคนอื่นก็ขมวดคิ้วฉับ แต่ไม่บอกออกไปหรอกว่าเคยถูกคนอื่นจูบ ที่สำคัญเลยนะเออไอ้คำถามนี้พี่พอร์ชคิดไง ระหว่างพี่กับรุ่นพี่ใครหล่อกว่ากัน อิมเมจพี่พอร์ชเราตัวจริงได้ตำแหน่งผู้ชายที่หน้าตาดีอันดับที่ 24 ของโลกเลยนะเออ หล่อแค่ไหนล่ะ คัดมาแล้วนะเออ พี่โอ๊ตจะสู้ได้ยังไงล่ะคะ (อวยเข้าไป ก่อนที่จะมีคนบอกให้เปลี่ยนพระเอกมากกว่านี้)

            อ่า คู่หลักยังมั่นใจว่าคู่ข้างบนนะคะ คู่ซันริวอ่ะรอง แต่จะเด่นแล้วล่ะ หลังจากปล่อยคู่หมาเจ้าของมาซะเยอะ อย่างพี่ริวเขาเรียกแมวดื้อ ต้องปราบให้อยู่หมัด ทั้งหมัดทั้งตีนก็หลบให้พ้นด้วยนะเวลาปราบแมวอ่ะจ้า

            พรุ่งนี้เช้า ตื่นเจ็ดครึ่ง มีเรียน ฮ่อลลลลลล เอาเค้าไปฆ่าเถอะ ทุกทีนอนเจ็ดโมง นี่ให้ตื่นเจ็ดครึ่ง T^T

เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

 





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 28 : ตอนที่ 25 แมวมันชอบให้ลูบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 73768 , โพส : 467 , Rating : 34% / 366 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19
# 467 : ความคิดเห็นที่ 62883
พี่ชินคนโซแบด ส่วนพี่พูรินก็มนุษย์ขี้หึง5555555555
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 101.108.83.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2561 / 20:38
# 466 : ความคิดเห็นที่ 62662
ฮืออ ผ้ากันเปื้อนๆๆๆ .////.
Name : นัทมิมิ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นัทมิมิ [ IP : 125.25.14.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2561 / 15:42
# 465 : ความคิดเห็นที่ 62466
กลัวมากเลยเดียร์เอ้ย
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 223.24.88.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2560 / 10:59
# 464 : ความคิดเห็นที่ 62333
มีความหึงแรงงงงงง
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.209.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 สิงหาคม 2560 / 09:01
# 463 : ความคิดเห็นที่ 62122
มโนได้น่าร้ากกกกกก
Name : Mistyblack < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mistyblack [ IP : 223.24.71.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2560 / 18:31
# 462 : ความคิดเห็นที่ 62030
โอ้ยยยชอบบบ
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 49.229.61.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:09
# 461 : ความคิดเห็นที่ 61861
ชอบทุกคู่เลยยย
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 202.28.79.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2559 / 17:05
# 460 : ความคิดเห็นที่ 61635
บางทีพี่พอร์ชสมควรควบคุมอารมกามน้ะ
Name : 161149381 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 161149381 [ IP : 49.49.245.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2559 / 04:23
# 459 : ความคิดเห็นที่ 61508
พอร์ชโคตรหื่นเลยอ่ะ พอๆกับความหน้าด้านของซันเลย
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.23.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2559 / 19:08
# 458 : ความคิดเห็นที่ 61433
ชอบซันริวมากกกก เขิล
Name : mmaijii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mmaijii [ IP : 119.76.123.193 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มิถุนายน 2559 / 15:06
# 457 : ความคิดเห็นที่ 61368
เขินพี่พอร์ชกับเดียร์มาก
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.46.14.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2559 / 21:05
# 456 : ความคิดเห็นที่ 61340
อ่าาาาาาาา ซันริว ยกสองนี่ที่สาธารณะเลยเหรอ
Name : 15251294138 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 15251294138 [ IP : 134.196.196.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2559 / 15:55
# 455 : ความคิดเห็นที่ 61150
พี่พอร์ชทำไมขี้หึงอย่างงี้เนี่ย
Name : Khanalai Sangngoen < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Khanalai Sangngoen [ IP : 1.46.46.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 22:41
# 454 : ความคิดเห็นที่ 60900
พี่พอร์ชแม่งบ้าาาาาาาาาาาา -///-
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2558 / 09:11
# 453 : ความคิดเห็นที่ 60639
พี่พอร์ทหื่นงะ
Name : Susu [ IP : 171.96.245.28 ]

วันที่: 18 ตุลาคม 2558 / 17:00
# 452 : ความคิดเห็นที่ 60505
อะโอยยย >\\\\< รุกหนักมากครัชแต่ล่ะคน มิ้นนิจะกลายเป้นตัวจริงชินไหมนะ
Name : ma_jung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ma_jung [ IP : 180.180.182.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2558 / 23:38
# 451 : ความคิดเห็นที่ 60502
มีคนมาจีบพี่ชินไปซะละ
พี่พอร์ทหึงน่ารักอะ
ส่วนซันอะบอกได้เลยมันร้าย555
Name : phakh < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ phakh [ IP : 223.206.248.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2558 / 22:40
# 450 : ความคิดเห็นที่ 60371
เปลี่ยนพระเอกเป็นชินจังได้ปะ ฉันรักเค้า
Name : nooonnin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nooonnin [ IP : 223.206.42.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2558 / 00:32
# 449 : ความคิดเห็นที่ 60199
พี่พอร์ชขี้หึงอ่าา แล้วคือพี่ริวเสียท่าสะแล้ววว
Name : litterrabbitza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 27.145.49.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2558 / 15:51
# 448 : ความคิดเห็นที่ 59209
กรี้ดฟินแรงงซันริวเด็ดอ่ะะ พี่ริวเสร้จแน่ๆ5555555555555555555
PS.  รักเด็ก <3
Name : GIFT'TAUN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GIFT'TAUN [ IP : 183.88.230.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2558 / 15:44
# 447 : ความคิดเห็นที่ 58551
กรี๊ดแรงมากกกก5555555555
กรี๊ดซันริวแล้วยังมากรี๊ดคู่น้องหมาต่อ งรือออ เขินนน
PS.  จงมามอมเมายาโอยกับข้าน้อยซะเถิดพวกฮิวแมนทั้งหลายเอ๋ย !!
Name : イマ♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ イマ♡ [ IP : 171.96.247.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2558 / 07:57
# 446 : ความคิดเห็นที่ 57552
แต่งได้ฟิน ขอบอกหุหุ like~~~
Name : Otomaki_95 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Otomaki_95 [ IP : 58.10.181.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2558 / 17:45
# 445 : ความคิดเห็นที่ 56377
ชินจะคูกะใครหว่าาาา
PS.  สาววาย
Name : MewLu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MewLu [ IP : 1.10.218.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มีนาคม 2558 / 20:59
# 444 : ความคิดเห็นที่ 54894
ขอ nc ทุกตอนนะคะ 5641001096@parichat.skru.ac.th
Name : 5641001096 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 5641001096 [ IP : 202.29.16.235 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2558 / 12:32
# 443 : ความคิดเห็นที่ 54460
พี่ริวคะ แบบนี้แถวบ้านเราเค้าเรียกว่ามีใจนะ ไม่มีใจไม่ยอมขนาดนี้หรอก
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 124.122.130.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:16
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android