คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 37 : ตอนที่ 34 เปิดเผย VS ปิดบัง


     อัพเดท 13 มี.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 8,726 Overall : 3,848,246
63,167 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39687 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 37 : ตอนที่ 34 เปิดเผย VS ปิดบัง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 63226 , โพส : 458 , Rating : 43% / 317 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




"พี่พอร์ช กินป่ะ"
(ไม่เกี่ยวกะเนื้อหาใดๆ แค่ชอบ 555)

 

ตอนที่ 34 เปิดเผย VS ปิดบัง

 

 

           

            “พี่ดรีมคะ ทำไมพี่ดรีมต้องหาเรื่องแพตตี้ด้วย”

           

            “ฉันไปหาเรื่องเธอตอนไหน”

 

            “ก็นี่ไงคะ กวนประสาทแพตตี้อยู่ได้”

 

            “ก็ฉันไปกวนประสาทเธอตอนไหนล่ะคุณน้องแพนตี้”

 

            “นี่แพตตี้ชื่อแพตตี้ค่ะ ไม่ใช่แพนตี้ พี่ดรีมเลิกเรียกแบบนี้ซะที”

 

            “ก็ฉันพอใจ”

 

            “กี่ปีๆ พี่ก็เป็นแบบนี้ไม่เปลี่ยนเลยนะคะ”

 

            “แน่นอน ฉันสวยยังไงฉันก็สวยอย่างนั้นแหละ”

 

            เดียร์อ้าปากน้อยๆ มองผู้หญิงสองคนที่กำลังเถียงกันหน้าดำหน้าแดง ไม่สิ คุณแพตตี้น่ะใช่ แต่เจ้ดรีมน่ะกอดอกเชิดหน้า เหยียดตามองอีกต่างหาก เวลาปกติ เขาคงพยายามเข้าไปห้ามพี่สาว แต่เวลานี้ บอกตรงๆ...เชียร์พี่สาวขาดใจเลย

 

            “หลงตัวเอง!

 

            “ฉันมีดีให้หลงแล้วกันน่ะ” ดรีมเหยียดยิ้มออกหน่อย ขยับเข้ามายืนบังหน้าน้องชาย ออกอาการปกป้องเต็มที่ ทั้งยังกวาดสายตามองรุ่นน้องตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า จดจำหญิงสาวคนนี้ได้ขึ้นใจ

 

            แฟนคนสุดท้ายก่อนที่พอร์ชจะไปเรียนต่อที่อเมริกา และเป็นคนที่เธอรำคาญที่สุดด้วย

 

            “พี่ดรีมก็เป็นซะแบบนี้ถึงไม่มีแฟนสักที” ถ้าแพตตี้คิดว่านี่คือปมด้อยของดารินพรรณแล้วล่ะก็ คงเป็นเรื่องที่ผิดถนัดเลย เพราะคนฟังเพียงยิ้มบางๆ แล้วบอกเสียงหวาน

 

          “ฉันไม่มีแฟน ไม่ได้แปลว่าไม่มีใคร พอดีแม่ฉันสอนว่าจะคบกับผู้ชายคนไหนให้ดูดีๆ คิดเยอะๆ อย่าเอาของๆ เราไปวิ่งโร่แจกชาวบ้าน มันจะดูไม่มีค่า ไม่มีราคา...นะคะน้องแพนตี้”

 

            “เอ๊ะ นี่พี่ดรีมว่าแพตตี้!

 

            “อยากรับก็รับไปสิ ฉันพูดสักคำหรือว่าว่าเธอ” ดารินพรรณแย้มยิ้มหวาน ออกโรงฉะเต็มที่ หมั่นไส้ตั้งแต่สมัยที่ยัยรุ่นน้องเสียงแหลมเอาแต่คอยวิ่งตามพอร์ชมันแล้ว ไม่ใช่ว่าหึงว่าหวงหรอกนะ คนอื่นที่พอร์ชเคยคบด้วยก็ไม่เคยมีปัญหา แต่ลองคิดดูสิว่าเกิดยัยนี่ทำให้พอร์ชรักได้จริงๆ ขึ้นมา...เธอจะเลิกเป็นเพื่อนกับนายพูริน!

 

          น่ารำคาญตายเลย!

 

            ท่าทางที่แพตตี้กำมือแน่น แล้วก็สะบัดหน้าใส่อย่างรู้ดีว่าตัวเองเถียงผู้หญิงคนนี้ไม่เคยชนะแล้วหันไปมองคนกลางที่ไม่เอ่ยห้ามปรามอะไรเพื่อนสนิทเลย...เหมือนสมัยก่อน

 

          ไม่ว่าพี่ดรีมทำอะไร พี่พอร์ชก็ไม่ว่าสักครั้ง นั่นทำให้เธอต้องเกรงใจผู้หญิงคนนี้ยังไงล่ะ

 

            “พี่พอร์ชคะ ยังไงเราไปหาที่นั่งคุยกันดีหรือเปล่าคะ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน แพตตี้มีเรื่องจะคุยกับพี่เยอะแยะเลย” ดังนั้น หญิงสาวเลยหันไปแย้มยิ้มหวานให้พูริน อย่างที่ชายหนุ่มถอนหายใจอีกครั้ง ปวดหัวตั้งแต่ผู้หญิงสองคนนี้เจอกันแล้วล่ะ

 

            “คงไม่ได้หรอกครับ”

 

            “อ้าว ทำไมล่ะคะ”

 

          “วันนี้พี่มากับแฟน พี่ไม่อยากให้แฟนพี่เข้าใจผิด”

 

            “ห้ะ! แฟน!!!” สิ้นคำถาม พูรินก็เอ่ยตอบเสียงจริงจัง ที่ทำให้คนฟังอ้าปากน้อยๆ ทวนคำอย่างตกใจ ขณะที่คำๆ นี้กำลังทำให้คนที่ยืนอยู่หลังพี่สาวรู้สึกหายใจสะดวกขึ้นมานิด

 

            แต่ก็เพียงพักเดียวเท่านั้นแหละ เมื่อคนตรงหน้าถามเสียงแหลม

 

            “ใครคะ ใครแฟนพี่พอร์ช!

 

            คราวนี้คนตัวโตหันมามองเขาทันที จนทำเอาเจ้าลูกหมาสะดุ้งวาบ จากที่กำลังหึงเปลี่ยนเป็นความร้อนรน ในเมื่อจะให้ประกาศบอกตอนนี้หรือว่าพี่พอร์ชคบกับเขา แล้วถ้าคุณแพตตี้อะไรนี่เอาไปบอกเพื่อนพี่พอร์ชล่ะ

 

            “ก็ดะ...”

 

          จะบ้าหรือไงวะ อย่านะพี่พอร์ช อย่านะเว้ย

 

            “...เดียร์”

 

            พลั่ก

 

          “เจ้ดรีมก็บอกไปสิว่าเป็นแฟนพี่พอร์ช!

 

            เพียงแค่พูรินเอ่ยชื่อเจ้าลูกหมาออกมา เดียร์ก็เบิกตาโพลง ดันหลังพี่สาวตัวเองไปข้างหน้าเต็มแรง ทั้งยังตะโกนเสียงดัง กลบเสียงพี่พอร์ชให้กลืนหายไปกับเสียงของคนที่เดินผ่านไปมาทันที และนั่นก็ทำให้คนเป็นพี่หันขวับกลับมามองตาขวาง

 

            “ไอ้เดียร์...”

 

            “เจ้ดรีมนะ ช่วยเดียร์หน่อย...นะๆๆ” เดียร์ยกมือไหว้ พึมพำเสียงเบา ทั้งยังทำหน้าอ้อนๆ แบบที่พี่สาวมักจะใจอ่อน ขณะที่ดรีมถึงกับถลึงตามอง

 

            “นะ ขอร้องล่ะ...นะเจ้” เดียร์สาบานได้ว่าพี่สาวกัดฟันกรอด ก่อนจะสะบัดหน้ากลับไปทางเดิม มองคุณน้องแพตตี้ที่กำลังทำตาโต มองระหว่างคนสองคนอย่างไม่เชื่อ ยิ่งมองไปทางชายหนุ่มรูปหล่อที่กำลังทำหน้าเหมือนมีเครื่องหมายคำถามด้วยแล้ว

 

            “โกหก! น้องเป็นใครคะ โกหกแบบนี้ไม่ดีนะคะ”

 

            “เอ่อ...”

 

            หมับ

 

            “น้องฉันโกหกที่ไหน ฉันเนี่ยล่ะแฟนพอร์ช” ทว่า ยังไม่ทันที่เดียร์จะเอ่ยตอบ พี่สาวที่ถอนหายใจแรงๆ ก็ตัดสินใจคว้าแขนพี่พอร์ชมาควง บอกด้วยรอยยิ้มเหนือกว่าที่ทำให้คนฟังกัดปากแน่น

 

            “ไม่จริง...นี่เรื่องจริงหรือคะพี่พอร์ช” คำถามนี้ไม่ได้เข้าหัวพูรินเลยสักนิด เพราะเจ้าตัวกำลังหันไปมองเด็กหนุ่มด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม และที่สำคัญ...ทำไม

 

          นะพี่พอร์ช เออออไปก่อนเถอะนะ เดียร์ไหว้ล่ะ

 

            คนคิดมากที่กลัวพี่ชายตัวโตนั่นแหละจะเดือดร้อนในภายหลัง ได้แต่ส่งสายตาขอร้อง ทั้งยังยกมือไหว้ทำนองว่าทำตามนั้นเถอะนะครับ จนพูรินถอนหายใจ ยกมือเสยผมแรงๆ หันกลับมามองแฟนเก่าที่จ้องอย่างหวังเอาคำตอบ

 

            “เฮ้อ จริงครับ พี่กำลังคบกับดรีม”

 

          ถ้าเดียร์อยากให้พี่พูดแบบนั้น

 

            “ไม่จริง!!!” แพตตี้อุทานเสียงดัง ใบหน้าสวยจัดแสดงออกว่าไม่เชื่อเลยสักนิดที่ทำให้ดารินพรรณส่งยิ้มให้ สองมือก็กระชับแขนของเพื่อนสนิทแน่นขึ้น

 

            “ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ พอดีมันเรื่องจริง แล้วถ้าเธออยากจะคุยอะไรกับพอร์ชก็บอกผ่านฉันนะ บอกตรงๆ ว่าฉันไม่ไว้ใจเธอ” คนฟังเม้มปากแน่น ยังคงมีท่าทีเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ในเมื่อเธอรู้ดีว่าสองคนนี้เป็นเพื่อนกันมาตลอด แล้วจะบอกว่าจู่ๆ หันมาคบกันเองงั้นหรือ...ทำไมเมื่อก่อนพี่ดรีมไม่เห็นออกอาการอะไรเลย

 

            “แพตตี้ อยู่นี่เอง ฉันตามหาแกแทบแย่...แล้วนี่มีเรื่องอะไรกัน” แต่แล้ว เพื่อนของอีกฝ่ายก็ก้าวเข้ามาหา ให้แพตตี้สูดหายใจลึกๆ ระงับความไม่พอใจเอาไว้ แล้วแย้มยิ้มหวาน

 

            “เพื่อนแพตตี้มาแล้ว งั้นแพตตี้ขอตัวนะคะ ยังไงก็รู้แล้วว่าพี่พอร์ชกลับไทยแล้ว ก็หวังว่าคราวหน้าเราจะได้คุยกัน เป็นการส่วนตัว นะคะ” ว่าจบ หญิงสาวก็รวบชายชุด ลากแขนเพื่อนไปอีกทางอย่างรวดเร็ว โดยมีเสียงเจ้ดรีมลอยตามหลังไป

 

            “ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง ฉันไม่ให้เธอคุยกับเขาตามลำพังหรอก”

 

            หญิงสาวหุ่นสวยหายลับไปแล้ว ซึ่งทำให้ดรีมปล่อยแขนเพื่อน แล้วหมุนตัวกลับมาหวังเล่นงานไอ้น้องแท้ๆ เต็มที่ ถ้าไม่ใช่เพราะใครคนหนึ่งกำลังยืนรวมกลุ่มอยู่กับคู่หูเซเลอร์มูน

 

          “พี่ตะวัน!

 

            ดารินพรรณพึมพำเบาๆ ยามที่มองชายหนุ่มเจ้าของผิวคร้ามแดดที่แม้จะไม่ได้หล่อเท่าน้องชาย ทว่ารอยยิ้มที่มักจะมีติดอยู่บนริมฝีปากก็เสริมให้ผู้ชายคนนี้ดูดีและมีเสน่ห์ด้วยมาดอบอุ่นของเขา สายตาก็ไล่มองมือใหญ่จนได้เห็นกุหลาบหนึ่งดอกผูกริบบิ้นสีสวย จนได้แต่ชะงัก

 

            “พี่ตะวัน...คือ...” เสียงที่ทำให้ชายหนุ่มเจ้าของดวงตาอบอุ่นซึ่งซ่อนอยู่หลังกรอบแว่นทันสมัยรู้สึกตัว

 

            “อ่า พี่คงมาผิดเวลา ตอนแรกตั้งใจจะทำให้ดรีมเซอร์ไพรส์ แต่เห็นที พี่คงจะเป็นฝ่ายเซอร์ไพรส์เองซะแล้ว” ตะวันว่าด้วยรอยยิ้มแบบเดิม แล้วก็หมุนตัวกลับเข้าร้านที่ทางออกอีกด้านทะลุไปฝั่งลานจอดรถได้

 

            “พี่ตะวัน...”

 

            ฟึ่บ

 

            “พอร์ช ฝากน้องทุกคนด้วย” ทว่า ก่อนที่จะมีใครขยับตามพี่ชายคนโตของบ้าน ดรีมก็หันมาบอกเพื่อนสนิท จากนั้นก็หันไปคว้ากระเป๋า แล้ววิ่งตามชายหนุ่มร่างสูงคนนั้นไปทันที สีหน้าที่อ่านไม่ออกของพี่สาวทำเอาตัวต้นเรื่องหน้าซีดเผือด

 

            “ทำไงดีอ่ะ พี่จันทร์เจ้า” บุหลันเขย่าแขนพี่สาวตัวเองแรงๆ ยอมรับเลยว่ากลัวใจพี่ชาย แล้วแอบเหลือบมองไปทางผู้ชายตัวโตที่ยืนซ้อนหลังพี่เดียร์

 

            “พี่ต้องขอโทษด้วยครับ ความผิดพี่เองที่ทำให้วันนี้ทุกคนหมดสนุก” พูรินถอนหายใจ แล้วเอ่ยบอกกับทุกคน แต่นั่นทำให้เดียร์กำชายกางเกงมั่น

 

            “ไม่ใช่เพราะพี่พอร์ชหรอก เพราะเดียร์...ต่างหาก” แล้วเจ้าตัวเล็กก็พึมพำเบาๆ เพราะเขาเองนั่นแหละที่ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยดันพี่สาวออกไปรับแทนแบบนั้น และบอกปัดไม่ได้หรอกว่าถ้าพี่ตะวันจะเข้าใจผิดก็เพราะเขาที่บังคับเจ้ดรีมเอง

 

            หมับ

 

            “ไม่หรอก เดียร์ไม่ผิดหรอก พี่ผิดเอง...ในหลายๆ เรื่อง” มือใหญ่วางแปะลงบนหัวทุยๆ ขยี้เบาๆ อย่างปลอบใจ ก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้คนอื่น

 

            “ไม่เป็นไรพี่ คือเอาจริงๆ ผมเชื่อว่าอย่างเจ้ดรีมน่ะ ปัญหาแค่นี้น่ะเรื่องขี้ผง” ซันยิ้มเผล่ บอกอย่างไม่ถือสา และเชื่อด้วยว่าพี่ชายตัวเองมีเหตุผลพอ โดยมีน้องสาวสองคนพยักหน้าสนับสนุน บอกตรงๆ ว่าวันนี้ได้มากกว่าที่คาดไว้จมเลย

 

            มากจนแทบจะร้องไห้ด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้งเลยเชียวล่ะ

 

            “อ้อ ถ้าพี่มีเรื่องอะไรจะเคลียร์กับไอ้เตี้ยนั่นน่ะ พี่ก็กลับก่อนได้นะ เดี๋ยวผมพาคนอื่นกลับเอง” ชินเอ่ยง่ายๆ มองไปยังไอ้เตี้ยที่หันมาแยกเขี้ยวใส่ แต่พอเงยหน้ามองพี่พอร์ชของมันนี่หงอยเหมือนหมาถูกทิ้ง

 

            “ไม่ได้หรอก ให้พี่กลับก่อนแบบนั้น”

 

            “หึๆ พวกผมไม่ใช่เด็กนะพี่ ไม่ต้องการผู้ปกครองหรอกนะ” แล้วไอ้ชินจังก็ว่าต่อ มีการยักไหล่อีกหน่อย ทว่าดวงตาที่สบกับพูรินกลับฉายแววจริงจัง จนคนมองนิ่งไปเพียงนิด

 

            “เดียร์อยากเที่ยวต่อหรือเปล่า”

 

            “เอ่อ กลับเลยก็ได้ครับ” พอได้คำตอบ ชายหนุ่มก็ก้มลงรื้อบรรดาถุงมากมายที่ถืออยู่ในมือเดียว แล้วคว้าถุงที่บรรจุสายไหมหลากหลายสีออกมา

 

            “แทนคำขอโทษนะครับ ตอนแรกตั้งใจจะซื้อฝากเฉยๆ ถือว่าพี่ติดคำขอโทษน้องจันทร์เจ้ากับน้องบุหลันนะครับ” ว่าแล้วก็หันมาดึงแขนเดียร์ที่ได้แต่ยิ้มแหย

 

            “โชคดีว่ะมึง”

 

          เออ ภาวนาให้กูโชคดีเถอะ

 

            เดียร์ได้แต่คิดในใจ เมื่อไอ้ลูกครึ่งแม่งยิ้มมุมปาก บอกด้วยแววตาเจ้าเล่ห์จนขนแขนลุกเกลียว ได้แต่หันไปมองแผ่นหลังกว้างของคนที่ก้าวนำ แล้วถอนหายใจ

 

          พี่พอร์ชจะโกรธหรือเปล่าวะที่กูยัดเยียดพี่แกให้เจ้ดรีม

 

...........................................................................

 

           ต่อจ้า

 

            “พี่พอร์ช”

 

            “ครับ”

 

            “เอ่อ พี่พอร์ช”

 

            “อืม”

 

            “พี่พอร์ช...หันมามองเดียร์หน่อยดิ”

 

            “พี่ไม่อยากแหกโค้งพาเราสองคนเข้าข้างทางหรอกนะ”

 

          โกรธเหี้ยๆ เลยล่ะ

 

            เดียร์ได้แต่สรุปกับตัวเองในใจ นั่งมองคนขับรูปหล่อที่กำลังพาลูกสาวสุดที่รักแล่นไปบนถนนทางหลวงด้วยหน้าหงอยๆ ยิ่งเห็นพี่พอร์ชทำหน้านิ่งๆ มองแต่ทางข้างหน้าแบบไม่เหลือบมองเขาสักแวบก็ยิ่งใจเสีย

 

            “พี่พอร์ช เดียร์ขอโทษ”

 

            “เรื่องอะไรล่ะ”

           

            “เรื่องที่เดียร์...เอ่อ...บอกว่าเจ้ดรีมเป็นแฟนพี่พอร์ช...คือ...” เจ้าลูกหมาได้แต่เอ่ยตะกุกตะกัก บอกตรงๆ ว่ากลัวใจตั้งแต่พี่พอร์ชขมวดคิ้วที่ตลาดแล้ว แต่สถานการณ์แบบนั้นจะทำยังไงได้ล่ะวะ และนั่นเหมือนจะไม่ใช่คำแก้ตัวที่ดีพอ เพราะคนตัวโตยังคงนิ่ง ให้ต้องรีบบอกต่อ

 

            “ก็เดียร์กลัวใครมองพี่ไม่ดีนี่หว่า พี่อย่าลืมดิ เราเป็นผู้ชายทั้งคู่นะพี่ ถ้าคุณแพตตี้ แพนตี้อะไรนั่นรู้ เขาก็ต้องเอาไปพูดต่อ แล้วคนเสียอ่ะ พี่พอร์ชนะเว้ย นี่เดียร์รักษาหน้าตาพี่สุดความสามารถเลยนะ เพราะงั้น...อย่าโกรธเดียร์เลยนะ นะครับ” เหตุผลยาวเหยียดตบท้ายด้วยเสียงอ้อนทำให้พูรินเหลือบตามามองแวบหนึ่ง

 

            “ถ้าพี่บอกว่าไม่ได้โกรธ...”

 

            “เดียร์ไม่เชื่อ”

 

            “...แต่ถ้าพี่กำลังน้อยใจเดียร์ล่ะ” ทว่า พูรินก็ไม่สนใจเสียงแทรกของเจ้าเด็กตัวเล็ก เสียงทุ้มว่าเรียบๆ ที่ทำให้คนฟังนิ่งค้าง

 

            “น้อยใจ?”

 

          น้อยใจห่านอะไรครับ เดียร์ต่างหากโว้ยที่ต้องน้อยใจว่าแฟนเก่าพี่โผล่มาจากนรกขุมไหนน่ะ!

 

          “พี่น้อยใจเพราะเดียร์เลือกจะปิดบังทุกคนว่าเราเป็นอะไรกัน ทั้งที่พี่พร้อมจะเปิดเผย และถ้าโกรธ พี่ก็โกรธตัวเองที่ทำตัวไม่มั่นคงพอให้เดียร์กล้าพูดว่าเดียร์เป็นอะไรกับพี่”

 

            กึก

 

            ราวกับนกรู้ พี่พอร์ชว่าต่อด้วยเสียงเรียบๆ แล้วก็หันมายิ้มให้ แต่เป็นรอยยิ้มที่คนมองเจ็บจี๊ด จนได้แต่ถอนหายใจ ไหล่ตก หมดแรงขึ้นมาทันที

 

            “พี่พอร์ชอย่าพูดเหมือนเป็นเรื่องง่ายๆ ดิวะ พี่เป็นลูกชายคนโตของอัครเมธากรนะ...”

 

            “แล้วเดียร์มองพี่เป็นลูกชายคนโตของอัครเมธากรหรือมองว่าพี่เป็นแค่ พี่พอร์ชของเดียร์” เป็นอีกครั้งที่เดียร์ได้แต่นิ่ง แล้วก็สูดหายใจลึกๆ ตัดสินใจใช้สองมือจับแขนอีกฝ่าย แล้วขยับไปเอาหน้าผากซบลงกับท่อนแขนข้างนั้น

 

            “เดียร์มองพี่เป็นพี่พอร์ชของเดียร์นะ เป็นพี่ชายข้างบ้านที่เดียร์แอบ...เอ่อ...แอบชอบ...แต่เดียร์พูดจริงๆ นะพี่ เดียร์ไม่อยากให้พี่บอกใครว่าเราคบกัน เดียร์ไม่อยากให้พี่เสีย” คนฟังโคลงหัวนิด ที่สุดท้ายก็ไม่พ้นเรื่องเดิม

 

            ฟึ่บ

 

            สุดท้าย ชายหนุ่มก็หักพวงมาลัยนำรถออกเลนคู่ขนาน แล้วตบไฟเข้าจอดข้างทาง จากนั้นก็หันมามองคนที่ยังซบหน้าผากนิ่ง

 

            หมับ

 

            “คิดมากขนาดนั้นเลย”

 

            “เออเด้ ไม่ชอบไม่คิดมากงี้หรอก!” พอถามมาก็พยายามตอบเสียงกวนตีนเข้าไว้ แต่ดูเหมือนจะทำให้อีกฝ่ายเพียงยิ้มจางๆ มือใหญ่ก็โอบรอบหัวทุยๆ ที่ซบเข้าหาเหมือนหมาอ้อนเจ้าของ

 

            “แล้วไม่กลัวหรือไงที่ยัดเยียดดรีมให้พี่น่ะ”

 

            กึก

 

            “พี่พอร์ชจะบอกว่าพี่กับเจ้ดรีม...” ได้ยินเพียงเท่านั้น เดียร์ก็เงยหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมสั่นน้อยๆ และนั่นก็ทำให้พูรินถอนหายใจยาว แล้วยกนิ้วดีดหน้าผากเล็ก

 

            “โอ๊ย เจ็บนะพี่พอร์ช”

 

            “เห็นมั้ย พี่ทำตัวไม่มั่นคงพอให้เดียร์เชื่อใจจริงๆ ด้วย”

 

            “ง่า พี่ล้อเดียร์เล่นนี่หว่า เฮ้ย เดียร์เชื่อใจพี่ทุกเรื่องนะเว้ย...เอ่อ...ยกเว้นเรื่องนี้”

 

          ผิดหรือวะ ก็คนมันฝังใจนี่หว่า ครั้งแรกที่เสียตัว ผัวตัวเองดันครางชื่อคนอื่น แม้จะรู้ว่าเข้าใจผิดก็เถอะ แต่มันฝังใจอ่ะฝังใจ เข้าใจมั้ย!

 

            หน้าบึ้งสนิทของเจ้าตัวเล็กทำเอาคนมองซบหัวลงบนหัวทุยๆ อีกที

 

            “พี่จะทำให้เดียร์เชื่อใจพี่มากกว่านี้ แต่เชื่อพี่เถอะว่าพี่กับดรีมไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่าเพื่อนสนิทมากๆ คนหนึ่ง”

 

            “ครับ”

 

            “แล้วเรื่องบอกคนอื่น...”

 

            “ไม่บอกนะพี่พอร์ช...ห้ามบอกใคร...นะ” ทว่า พอพูรินเอ่ยเรื่องนี้ เดียร์กลับบอกเสียงแผ่ว แสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากให้อีกฝ่ายบอกเรื่องนี้กับใคร จนผู้ใหญ่ที่เตรียมใจยอมรับทุกสถานการณ์ที่ตามมาตั้งแต่ตอนที่รู้ตัวว่ารักเจ้าลูกหมาตัวเล็กนี่ยอมแพ้

 

            “โอเค ไม่บอกก็ไม่บอก”

 

ต่อค่ะ
 

            เท่านั้นแหละ ลูกหมาก็ยิ้มร่า เงยหน้าขึ้นโชว์ฟันขาวๆ เรียงตัวเป็นระเบียบ ให้พูรินส่ายหน้าน้อยๆ รู้สึกว่าตัวเองยอมตามใจเดียร์มากไปอย่างที่ดรีมว่า แต่ยิ่งได้มองหน้าขาวๆ ปากแดงๆ ที่บ่งบอกว่าพออกพอใจ เขาก็เริ่มหมั่นเขี้ยว

 

            หมับ

 

            “ถือว่าค่าปิดปาก”

 

            “อื้อ!!!!” เดียร์ได้แต่ร้องในลำคอ เมื่อริมฝีปากอุ่นจู่โจมลงมาที่กลีบเนื้อสีสด เม้มแรงๆ ราวกับหยอกเล่น ก่อนที่จะคลายแรงลง เหลือเพียงปลายลิ้นอุ่นที่ไล้เลียไปทั่วทั้งปากบนและปากล่างอย่างค่อยเป็นค่อยไป

 

            จูบที่เจ้าเด็กตัวเล็กก็ร้องอื้อๆ ไม่กี่ที ก่อนที่จะยอมเปิดปากรับปลายลิ้นร้อนผ่าวที่สอดลึกเข้ามา ทั้งยังส่งส่วนของตัวเองไปโต้ตอบอย่างน่ารัก จนเสียงแลกเปลี่ยนน้ำหวานคลอไปทั่วทั้งห้องโดยสาร ใบหน้าทั้งสองต่างเบี่ยงให้ได้องศา ขณะที่ริมฝีปากก็ยิ่งแนบเข้าหากัน

 

            อาการโต้ตอบที่บอกได้ว่าเดียร์จูบเก่งขึ้นกว่าวันแรกที่จูบกันมาก จนคนที่สัมผัสความหวานชักเริ่มไม่อยากหยุดที่จูบ

 

            “อาห์...” ใบหน้าขาวแดงก่ำ เสียงครางหลุดจากลำคอ ยามที่ริมฝีปากทั้งสองผละออกจากกัน จนเห็นเส้นใยเชื่อมแสงที่ติดปลายลิ้นคนตัวโตไปด้วย ขณะที่ปลายนิ้วโป้งก็ปาดเช็ดมุมปากให้อย่างเบามือ

 

            “ชักไม่อยากทำแค่จูบ”

 

            “โหย พี่พอร์ช แค่นี้ก็เก็บเกินราคาแล้วเหอะ!” เดียร์ได้แต่บอกปัดแก้เขิน หันหน้าหนีไปทางอื่น ให้คนมองหัวเราะ กดจมูกที่แก้มขาวๆ ฟอดใหญ่ ก่อนที่จะผละออก

 

            “ก็ทำให้พี่น้อยใจเองทำไมล่ะ”

 

            “ไม่ใช่แล้วๆ” เจ้าลูกหมางึมงำเบาๆ อดรู้สึกไม่ได้ว่ากลับตาลปัตรยังไงไม่รู้สิ

 

          เดี๋ยวนะ กูต้องเป็นฝ่ายงอนพี่พอร์ชป่ะ ในเมื่อแฟนเก่าพี่โผล่มาน่ะ!

 

            คนที่เพิ่งจะนึกขึ้นได้ (ก็บอกแล้วว่ามันฉลาดแต่เรื่องเรียน) ก็หันกลับมามองคนที่เคลื่อนรถออกสู่ท้องถนนอีกครั้ง ตัดสินใจเพียงนิด ยามที่เริ่มใช้วิธีเดิม

 

            “พี่พอร์ช”

           

            “หืม”

 

            “พี่พอร์ช”

 

            “ครับ”

 

            “อืม พี่พอร์ช...เคยนอนกับคุณแพตตี้ป่ะ”

 

            กึก

 

            “อะไรนะ!” พูรินเกือบจะเหยียบเบรกหัวทิ่มแล้ว แต่ดีที่ตั้งสติทัน หันมามองคนถามกับคำถามที่เขาไม่คาดคิดว่าจะได้ยิน จนเดียร์ทำหน้าขึงขัง บอกด้วยเสียงที่พยายามทำให้เข้มกว่าเดิม

 

            “เดียร์ถามพี่ไงว่าเคยมีเซ็กส์ เคยเมคเลิฟ เคยทำรักกับคุณแพตตี้หรือเปล่า” เมื่อย้ำคำถามอีกครั้ง เดียร์แทบอยากจะย้อนเวลาได้เลยล่ะ เมื่อพี่พอร์ชทำสีหน้าปั้นยาก หันกลับไปมองถนนคล้ายกับตอนแรกที่ไม่มองหน้าเขา

 

          แต่อาการนี้ไม่ใช่น้อยใจแล้ว...แม่งร้อนตัว...หรือเปล่า

 

            “แล้วยังไงล่ะเดียร์ เรื่องนี้มันเป็นอดีตไปแล้ว” ทั้งยังไม่ยอมตอบด้วย

 

            “โหยพี่พอร์ช ที่ไม่ตอบนี่กลัวเดียร์คิดมากอ่ะดิ๊ เฮ้ย ไม่ต้องคิดงั้นเลย ก็เพราะมันเป็นอดีตไงพี่ เดียร์เลยถาม อย่างเดียร์อ่ะนะ ไม่หึงงี่เง่ากับแค่คนที่เลิกไปแล้วหรอก” ไม่อยากจะบอกเลยว่าไอ้ที่พูดออกไปน่ะ ตรงข้ามกับความในใจหมดเลย

 

            คิดมากมั้ย...มาก

 

            อยากงี่เง่ามั้ย...สุดๆ

 

            แล้วหึงมั้ย...เหี้ยๆ เลยล่ะ

 

            “แน่ใจ”

 

            “แน่ซะยิ่งกว่าแน่” ซะที่ไหนล่ะไอ้เดียร์เอ๊ย

 

            พูรินเหลือบมองเจ้าลูกหมานิด พอเห็นหน้าตายิ้มร่า ไม่คิดมากอะไร ผิดกับมือที่กำชายเสื้อยืดไว้แน่น เขาก็นิ่งคิด ก่อนที่จะตัดสินใจตอบสั้นๆ ง่ายๆ

 

            “เคย”

 

            “ก็ว่าแล้ว...กี่ครั้งวะพี่”

 

          ไอ้ปากเวร มึงจะถามทำซากหอยหลอดอะไร ถามไปก็เจ็บเปล่าๆ แต่แม่ง กูอยากรู้นี่หว่า

 

            เดียร์มองคนข้างๆ ตาปริบๆ ทำนองว่าอยากรู้จะตายแล้ว และนั่นก็ทำให้คนทำหน้าปั้นยากอยากจะบอกปัดคำถามนี้ แต่ในเมื่อพูดไปแล้วว่าจะทำให้เจ้าเด็กนี่เชื่อใจ เขาก็เคยได้แต่ตอบตรงๆ

 

            “พี่จำไม่ได้หรอกว่าเคยมีอะไรกับแพตตี้กี่ครั้ง”

 

            “งั้นแปลว่าเยอะ”

 

            “เดียร์...ที่พี่ไม่จำว่าพี่เคยมีอะไรกับใคร มากน้อยแค่ไหนเพราะว่ามันไม่สำคัญสำหรับพี่ พี่จำไม่ได้ว่าเคยมีอะไรกับใครบ้าง โอเค พี่ก็ยอมรับล่ะนะว่าพี่เลว แต่พี่ก็ผู้ชายคนนึง กับคนที่ไม่สำคัญ พี่ก็ไม่จำ แต่กับคนสำคัญ...พี่จำนะ” แล้วพูรินก็หันมามองคนข้างตัวแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปตั้งใจมองถนน

 

            ท่าทางที่บอกว่าคนสำคัญสำหรับพูรินตอนนี้...คือใคร

 

            คำพูดที่กำลังทำให้เด็กข้างบ้านนิ่ง ก่อนจะยิ้ม

 

            “โหย พี่พอร์ชไม่เห็นต้องทำเสียงดุเลยนี่หว่า เดียร์บอกแล้วว่าเดียร์ไม่งี่เง่าหรอก โอเคครับผม เข้าใจแล้ว ไม่ถามแล้วล่ะ เลิกกันไปแล้วด้วย จะคิดมากทำไมเนอะ” ว่าแล้วก็บอกเสียงมั่นใจ เหมือนกับปัดไล่เรื่องไม่สบายใจออกไปทั้งหมด ให้คนฟังยื่นมือมาขยี้หัว

 

            “เอามันให้จริงเถอะเจ้าตัวเล็ก”

 

            “จริงดิ ลูกหมาของพี่พูดจริงคิดจริงนะเว้ย...ว่าแต่ พี่พอร์ชกินไรป่ะ เดียร์หยิบให้ เพราะเกิดเรื่องแท้ๆ พี่พอร์ชเลยยังไม่กินไรเลย” ว่าแล้ว เดียร์ก็เปลี่ยนเรื่องทันควัน ให้คนฟังพอจะคลายใจ

 

            “เอาอะไรก็ได้ที่ถือง่ายๆ” คำที่คนฟังหันไปรื้อถุงมากมายที่ซื้อมา หาอะไรที่หยิบกินง่ายๆ แล้วส่งให้คนขับที่รับมากินเอง

 

            “ในรถมีแต่น้ำเปล่าอ่ะพี่ กินน้ำเปล่าได้ป่ะ”

 

            “แต่พี่อยากกินโค้ก”

 

            “จะบ้าหรือไงวะ ไม่บอกก่อน เดียร์จะหาให้ได้มั้ย เดี๋ยวนะ...โค้ก?”

 

            คนที่โวยวายเสียงดังได้แต่เงียบเสียงลงทีละน้อย เมื่ออะไรบางอย่างกำลังสะกิดเตือนความสัมพันธ์ระหว่างไอ้น้ำสีดำอัดก๊าซนั่นกับตัวเอง แล้วสมองก็เดินจนแก้มขาวๆ แดงเถือก

 

          โค้กที่ว่านี่น้ำโค้กหรือ...ปากกูวะ

 

            “แดกน้ำเปล่าไปเถอะ” สุดท้ายก็ได้แต่งึมงำกับตัวเอง แล้วหันมองนอกหน้าต่าง มองวิวทิวทัศน์ที่ผ่านตาไปอย่างไม่สนใจเท่าไหร่นัก ทั้งที่มีคำถามอีกเต็มหัว แต่แน่ล่ะ...ไม่คิดถามออกไปแน่

 

          เท่าที่พี่พอร์ชบอกก็พอแล้วล่ะวะ

 

.........................................................

 

                       [ยัยแพนตี้น่ะหรือ โอ๊ย เป็นผู้หญิงที่น่ารำคาญที่สุดในจำนวนแฟนพอร์ชมันเลยล่ะ ไม่รู้คิดไงถึงคว้ายัยนี่มา อาจจะเพราะยัยนี่ตื๊อเก่งก็ได้ แกไม่ต้องไปคิดมากนะ]

 

            “แล้วทำไมเขาถึงเลิกกันวะเจ้”

 

            [เพราะพอร์ชมันไปเรียนต่อไง คบกันได้เดือนเดียวเองมั้ง แล้วต่างฝ่ายต่างก็แยกทางกัน พอร์ชเองก็เหมือนจะไม่ได้คิดอะไรด้วยแต่แรก ส่วนยัยแพนตี้เองก็ไม่คิดรอคนที่ต้องไปเรียนหลายปีหรอก มันก็เท่านั้น]

 

            เมื่อสบายใจแล้ว เดียร์ก็เลยถามอีกเรื่อง ทั้งที่ยิ้มแห้ง

 

            “ขอบคุณครับเจ้ดรีม เออ แล้วเรื่องพี่ตะวันล่ะเจ้”

 

            [...]

 

            “เจ้ดรีม”

 

            [ไม่รู้ เจ้ไม่สนหรอก ถือว่าเจ้บอกเขาแล้ว ส่วนเขาจะคิดยังไงก็เรื่องของเขา เจ้บอกเขาตั้งแต่ต้นอยู่แล้วว่าเขาทนผู้หญิงอย่างเจ้ไม่ได้หรอก ถ้าเขาเลิกมายุ่ง ก็ถือว่าเจ้ทายถูก]

 

            “แล้วเจ้...”

 

            [โอ๊ย ไม่ต้องมาถามเรื่องเจ้ เจ้เอาตัวรอดได้ แกเถอะระวังยัยกางเกงในให้ดีเถอะ มันจะตามมารังควาน!]

 

            ว่าจบ พี่สาวสุดที่รักก็ตัดสายไปทันทีที่ทำให้คนฟังยิ่งรู้สึกผิด แต่พยายามมองในแง่ดีว่าเจ้ดรีมจัดการได้อย่างที่เป็นแบบนั้นเสมอ จากนั้น เดียร์ก็ลุกจากเก้าอี้คอมตรงไปยังห้องน้ำ แล้วมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก

 

            ฟึ่บ

 

            “อ๊ากกกก ไอ้เดียร์ มึงจะคิดบ้าอะไรวะ” ใช่แล้ว ตากลมๆ กำลังก้มลงมอง...นมตัวเอง

 

            “พี่พอร์ชบอกว่ารักมึงก็จบไงเดียร์...แค่เขาเคยนอนกับผู้หญิงไม่ใช่เรื่องเลยนะเว้ย” แม้จะบอกแบบนั้น แต่มันก็อดคิดไม่ได้นี่นา ยิ่งนึกถึงขนาดหน้าอกหน้าใจของคุณแพตตี้คนนั้น เขาก็เผลออดเปรียบเทียบกับตัวเองไม่ได้

 

            รู้นะเว้ยว่าตัวเองเป็นผู้ชาย แต่ก็เพราะเป็นผู้ชายเนี่ยล่ะ ความคิดหนึ่งก็เลยวาบขึ้นมา

 

          ผู้หญิงก็ไม่ใช่ เรื่องอย่างว่าก็ไม่เป็น เวลาพี่พอร์ชจะทำอะไรก็แม่งอายตลอด

 

            เดียร์ถอนหายใจอีกที พลางมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก จนเห็นคนตัวผอมๆ ในชุดกางเกงบอลกับเสื้อบาสตัวใหญ่ มีดีก็ไอ้แค่ผิวขาวๆ เนี่ยล่ะ จนได้แต่ยกมือยีหัวตัวเองแรงๆ แล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ

 

            “มึงก็ผู้ชายกลัวไรวะ...รุกเลยดิมึง” บอกตัวเองไป แต่หน้างี้แดงก่ำ

 

            เพี๊ยะ

 

            “เอาก็เอา...กูจะลุยแบบแมนๆ เนี่ยล่ะ พี่พอร์ชไม่ชอบคงไม่ทำกูทีละหลายรอบหรอก” เจ้าตัวตบแก้มตัวเองเพื่อเรียกกำลังใจ แล้วพอว่าจบ ก็ก้าวออกจากห้องน้ำด้วยความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม แต่ลืมไปหรือเปล่าว่าไอ้แมนๆ ของตัวเองน่ะ ที่ผ่านมาก็ทำได้แต่ครางให้พี่พอร์ชฟังอย่างเดียวเท่านั้นแหละ

 

......................................................

 

            แถมจ้า : ตะวัน&ดารินพรรณ

 

            เรามาย้อนกลับไปดูกันเถอะว่า หลังจากที่พี่สาวคนสวยของดรัณภัทรวิ่งตามผู้ชายที่ตัวเองบอกเสมอว่า...ไม่ได้เป็นแฟนกัน...มันเกิดอะไรขึ้น

 

            “พี่ตะวัน!” สองขาภายใต้รองเท้าสานส้นเตี้ยก้าวเร็วๆ ตามผู้ชายร่างสูงเจ้าของช่วงไหล่กว้าง ทั้งยังร้องเรียก หากแต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมหันกลับมามอง จนดารินพรรณเม้มปากแน่น

 

            “ถ้าพี่ตะวันไม่หยุด ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องมายุ่งกับดรีมอีกเลย!

 

            กึก

 

            เพียงแค่หญิงสาวยื่นคำขาด ชายหนุ่มเจ้าของผิวสีเข้มก็หยุดเท้าลงทันที จากนั้นก็หมุนตัวกลับมามองร่างเพรียวระหง ดวงตาภายใต้กรอบแว่นที่มักจะฉายแววอบอุ่นกลับเครียดขรึมจนน่ากลัว แต่แน่นอนว่าคนอย่างเจ้ดรีมของเจ้าลูกหมาไม่เคยกลัวใคร

 

            ไม่กลัว...แต่ก็แอบใจเสียไปนิดเหมือนกัน

 

            “พี่ตะวันเดินหนีดรีมทำไม” หญิงสาวที่ก้าวเข้ามาชิดเอ่ยถาม ทั้งที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเขาเดินหนีทำไม และนั่นก็ทำให้อีกฝ่ายเพียงส่งยิ้มให้บางๆ เหลือบตามองดอกกุหลาบดอกเดียวในมือ

 

            “พี่...” เสียงทุ้มเอ่ยก่อนจะเงียบลงนิด แล้วหันมาสบตา “...พี่แค่คิดว่าดรีมคงไม่สะดวกคุยกับพี่ตอนนี้ พี่กลับก่อนคงดีกว่า...”

 

            “พี่ตะวันตอบผิด” เสียงหวานเอ่ยแทรกขึ้นทันที พลางมองร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มกับกางเกงสุภาพ ใบหน้าคมฉายชัดถึงแววอ่อนล้า จนรับรู้ได้ทันทีว่าเขา...ตรงดิ่งมาหาเธอโดยไม่แวะกลับไปที่บ้านด้วยซ้ำ

 

            แทบจะทุกครั้งที่เขาเข้าฝั่ง สถานที่แรกที่เขาจะไป ไม่ใช่กลับบ้าน ไม่ใช่พักผ่อน แต่เป็น...สถานที่ที่เธออยู่

 

          พี่แค่อยากเห็นหน้าดรีม ได้เห็นแล้ว งั้น...พี่กลับบ้านก่อนนะครับ

 

            ทุกครั้ง ผู้ชายคนนี้ขอแค่นาทีเดียวที่ได้เห็นหน้า ที่ได้พูดคุยกัน...เขาก็พอใจแล้ว และนั่นกำลังสั่นสะท้านหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอมากขึ้นทุกครั้ง และมากพอให้เธอวิ่งตามเขาออกมาแบบนี้

 

            “ครับ?”

 

            “สิ่งที่พี่ตะวันต้องพูดกับดรีมคือ...ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ไม่ใช่เรื่องสะดวกหรือไม่สะดวก” ดารินพรรณบอกพลางเชิดหน้าขึ้นน้อยๆ หากแต่ดวงตากลับอ่อนลง...ผิดกับเจ้ดรีมจอมโหดของเดียร์ ผิดกับเจ้ดรีมสุดเลวร้ายของเจ้าซัน

 

            เธออ่อนลงให้กับผู้ชายคนนี้มานานหลายเดือนแล้ว

 

            คำพูดที่คนฟังนึกอยากถอนหายใจ มองแววตาดื้อดึงของสาวสวยตรงหน้า แล้วเขาก็ตัดสินใจเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มที่มองยังไงก็รู้ว่าฝืน

 

            “พี่เพิ่งรู้นะครับว่าดรีมมีแฟนแล้ว ทั้งที่พี่รู้จักดรีมมาสองปีกว่าแล้ว...”

 

            “เขาไม่ใช่แฟนดรีม”

 

            กึก

 

            ยังไม่ทันที่ตะวันจะพูดจบ หญิงสาวก็เอ่ยแทรกขึ้นทันที พร้อมกับร่างระหงก้าวเข้ามาชิดอีกก้าว เชิดหน้าขึ้นเพื่อนสบตาสีนิล แล้วเอ่ยออกมาไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

            “พอร์ชเป็นเพื่อนดรีม และดรีมเชื่อว่าพี่ตะวันต้องสงสัยว่าดรีมไปประกาศบอกว่าเขาเป็นแฟนดรีมทำไม ซึ่งดรีมมีเหตุผลที่ทำอย่างนั้น แต่ดรีมบอกพี่ไม่ได้ เพราะในเมื่อใครบางคนอยากจะปิดบัง ดรีมก็จะทำให้เขา...ดรีมอธิบายให้ฟังได้เท่านี้ ที่เหลืออยู่ที่ว่าพี่จะเชื่อดรีมหรือเปล่า” ดารินพรรณว่าด้วยรอยยิ้มอ่อนจาง และหากฟังดูจะรู้ได้ทันที ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เป็นสาเหตุให้เธอพูดไม่หมด...เธอห่วงคนๆ นั้นมาก

 

            ในเมื่อเดียร์ต้องการปิดบัง แม้เธอจะไม่เห็นด้วยยังไง แต่ดารินพรรณคนนี้พร้อมจะช่วยเหลือน้องชายทุกอย่าง...ยอม...แม้จะต้องผิดใจกับผู้ชายตรงหน้าก็ตาม

 

            “ดรีมชอบผู้ชายคนนั้นหรือเปล่า...”

 

            “เปล่าค่ะ ดรีมรักเขา” เป็นอีกครั้งที่ตะวันนิ่งไปทันที ตาคมฉายแววตกตะลึง จนร่างบอบบางตรงหน้าเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

 

            “แต่ไม่ใช่ในฐานะที่พี่ตะวันคิด เขาเป็นคนสำคัญของดรีม เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นคนในครอบครัว...” และเป็นคนที่เธอยอมให้เข้ามาดูแลน้องชายคนเดียว

 

            จากนั้น ขาเรียวก็ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วดึงดอกกุหลาบผูกริบบิ้นสีสวยขึ้นมา แม้มันจะไม่ใช่ดอกไม้ช่อโตที่ทำให้หญิงสาวสักคนปลาบปลื้ม แต่เธอรู้ดีว่าไม่ว่าจะเป็นดอกไม้ดอกเดียวหรือกี่ดอก มันก็แทนความรู้สึกที่ผู้ชายคนนี้มอบให้แก่เธอมาตลอด

 

          “ดรีมบอกพี่ตะวันเสมอ เมื่อไหร่ที่พี่ทนดรีมไม่ได้ พี่ก็ไม่จำเป็นต้องทนนะคะ”

 

          ไม่ใช่ว่าหยิ่ง ไม่ใช่ว่าไม่พร้อมจะมีใคร แต่เธอกลัว...กลัวว่าเขาจะทนนิสัยเธอไม่ได้ในสักวันหนึ่ง

 

            หญิงสาวว่าด้วยรอยยิ้มบางๆ หากแต่ลึกลงไปในแววตาที่แกร่งกล้ากว่าใครๆ มันกลับฉายแววเศร้า แล้วหมุนตัวเพื่อกลับไปยังรถของตัวเอง เวลานี้เธอไม่มีอารมณ์จะเที่ยวต่อแล้ว

 

            “ดรีม...”

 

            “คะ” แต่แล้ว เสียงทุ้มก็เอ่ยไล่หลัง ให้คนสวยชะงักไปนิด

 

          “พี่ไม่เคยต้องทน...ทุกอย่างที่พี่ทำ พี่ทำเพราะพี่เต็มใจ”

 

            อีกแล้ว เพราะแบบนี้ละมั้งที่ทำให้เขาเป็นผู้ชายคนแรกในรอบหลายปีที่เจาะเกราะป้องกันของเธอเข้ามาได้

 

            “และถ้าหยุดเต็มใจที่จะทำเมื่อไหร่บอกดรีมได้นะคะ” ว่าจบ หญิงสาวก็ก้าวออกไปทันที มีเพียงมือเรียวที่จับดอกกุหลาบในมืออย่างถนอม

 

            ไม่ชอบเลย ไม่ชอบความรู้สึกที่หัวใจเหมือนจะไม่ใช่ของตัวเองแบบนี้เลย

 

................................................................

 

            ครบค่า ง้อแล้วค่ะ นี่ง้อฉบับดารินพรรณแล้วค่ะ คนอื่นต้องอธิบายยืดยาวว่ามันไม่ใช่ แต่สำหรับดรีมแล้ว บอกเท่านี้ พอ จบ จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ ถือว่าดรีมไม่ได้โกหกสักคำ ทุกคำที่พูดออกมาจริงใจทั้งหมด รักพอร์ชมั้ย รัก แต่ไม่ใช่ในฐานะที่พี่ตะวันคิด และที่บอกไม่หมดก็เพื่อเจ้าน้องชายตัวดีนั่นแหละ ในเมื่ออยากปิดนัก ปิดให้ก็ได้ แต่พี่ตะวันเนี่ยล่ะจ้า เขาเป็นผู้ชายนิสัยดีที่สามารถคุมเจ้ดรีมอยู่นะคะ เพียงแต่ครั้งนี้ มันยังไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่จะปรามอะไรคนสวยของเรา

            กลับมาที่คู่หลัก ตอนหน้า อย่างข้างบนค่ะ เด็กมันจะยั่ว (ไม่ได้อ่อยแล้วนะ มันอัพเกรดมาเป็นยั่วแล้ว) จะอเน็จอนาจแค่ไหน อยากให้รออ่านกันเนอะ....เออ เรามาอัพนิยายตั้งแต่บ่ายสามครึ่งแล้วนะเออ ทำไมไม่มีใครเชื่อเลยล่ะว่าเมย์อัพแล้ว T^T ดูจากคนอ่านก็รู้ เฮ้ย อัพแล้วจริงๆ ช่วงหลังจากนี้อาจจะไมได้มามืดๆ ตลอดอ่ะจ้า อาจจะมาเวลาอื่นบ้างแล้ว

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

ปล. มีคนอ่านส่งภาพเอ้พีทมาให้ดูแหละว่าอิมเมจได้มั้ย โอ๊ย เป๊ะค่า นักบอลตัวเล็กหน้าแมนกับคุณชายสุดหล่อแต่บอบบาง

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 37 : ตอนที่ 34 เปิดเผย VS ปิดบัง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 63226 , โพส : 458 , Rating : 43% / 317 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19
# 458 : ความคิดเห็นที่ 63052
พี่ตะวันอย่าทิ้งเจ้ดรีมเลยนะเชื่อเจ้เถอะเห็นนางเก่งกาจมาตลอดพอเป็นเรื่องพี่ตะวันอดสงสารนางไม่ได้เลย
Name : katay19_mtb2got7 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katay19_mtb2got7 [ IP : 171.97.221.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤศจิกายน 2561 / 18:29
# 457 : ความคิดเห็นที่ 62893
อะไรกันเนี่ยมนุษย์เมียเรื่องนี้คิดมากติดจะงี่เง่าทุกคนเลย พี่ชินจะเป็นด้วยปะเนี่ยยยยย
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 101.108.83.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2561 / 17:09
# 456 : ความคิดเห็นที่ 62695
เดียร์เลือกที่จะปิดบังเองนะทั้งๆที่พี่พอร์ชออกจะชัดเจนขนาดนี้อะ เชียร์เจ้ดรีมกับพี่ตะวัน
Name : Tatsuhiroki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tatsuhiroki [ IP : 58.10.16.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มิถุนายน 2561 / 23:04
# 455 : ความคิดเห็นที่ 62513
ชอบผู้หญิงแบบเจ้ดรีมจริงๆนะ ฉลาด มีเล่ห์เหลี่ยม แต่ก็อ่อนโยน คือเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งมากอ่ะ ยอม
Name : mumuninnin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mumuninnin [ IP : 182.232.106.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มกราคม 2561 / 19:50
# 454 : ความคิดเห็นที่ 62472
ชอบผุ้หญิงแบบเจ้ดรีมว่ะ
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 124.121.207.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2560 / 15:04
# 453 : ความคิดเห็นที่ 62342
พี่ดรีมจำเป็นต้องทำจริงๆนะคะพี่ตะวัน อย่าคิดมากนะพี่
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.209.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 สิงหาคม 2560 / 17:21
# 452 : ความคิดเห็นที่ 62185
ชอบผู้หญิงแบบดรีม
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 110.168.217.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2560 / 14:20
# 451 : ความคิดเห็นที่ 61869
ขอให้พี่ดรีมเคลียร์กับพี่ตะวันได้เถอะ
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.47.10.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2559 / 23:06
# 450 : ความคิดเห็นที่ 61595
ส.น.น เดียร์
||อาจจะอินไปนิด ติดตามคนแต่งต่อไปค่า
Name : Soreta [ IP : 202.44.135.34 ]

วันที่: 13 กรกฎาคม 2559 / 17:30
# 449 : ความคิดเห็นที่ 61518
คู่เจ้ดรีมนี่ก็น่าสนใจนะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.22.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2559 / 14:57
# 448 : ความคิดเห็นที่ 61481
เจ้ดรีม ฉันรักผู้หญิงคนนี้จังเลย T-T
PS.  
Name : It’s playboy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ It’s playboy [ IP : 49.237.188.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2559 / 19:17
# 447 : ความคิดเห็นที่ 61422
อ่านยังไม่จบตอนแต่ต้องเม้น เรื่องมันชักจะยุ่งยากวุ่นวายไปกันใหญ่ อ้อยยยยยยยย
Name : 15251294138 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 15251294138 [ IP : 223.24.89.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2559 / 02:18
# 446 : ความคิดเห็นที่ 61376
เจ้ดรีมมีมุมนี้ด้วย คือนางน่ารักนะ
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.47.170.61 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2559 / 18:45
# 445 : ความคิดเห็นที่ 60948
เจ๊ดรีมแม่ง รักนางว่ะ ;w;
Name : ZeBulter < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZeBulter [ IP : 171.97.255.139 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2559 / 18:33
# 444 : ความคิดเห็นที่ 60913
อ๋อยยยยยยยย ทำไมตอนนี้มันหน่วงๆ
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2558 / 16:46
# 443 : ความคิดเห็นที่ 60898
ชอบคู่เจ้ดรีมอ่ะ พี่ตะวันคือผู้ชายที่คุมเจ้อยู่จริงๆ เชียร์สุดดดดด
PS.  ** ไคซู ไคโด้ คาดี จงอินคยองซู ไคดีโอ ** >> รักที่สุด จุ๊บเหม่งที >3< #KaiSoo #TaoHun #KrisHan #ChanBaek #ChenMin #LayHo
Name : ` kadi . ★8812 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ` kadi . ★8812 [ IP : 171.96.173.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2558 / 20:51
# 442 : ความคิดเห็นที่ 60651
เจ๊ดรีมอะะะะ สงสารพี่ตะวัน
Name : Susu [ IP : 171.96.245.15 ]

วันที่: 19 ตุลาคม 2558 / 00:11
# 441 : ความคิดเห็นที่ 60622
คู่พี่ดรีมก็น่ารักนะเนี่ยยยย! แต่เราวายทำไงได้ล่ะ เราก็ปลื้มชาย ชายสิคะ
Name : achaneeaw375 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ achaneeaw375 [ IP : 1.46.141.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2558 / 16:32
# 440 : ความคิดเห็นที่ 60542
เดียร์กากก
Name : Saku Tipsakul Kerdpoka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Saku Tipsakul Kerdpoka [ IP : 49.229.88.96 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2558 / 22:28
# 439 : ความคิดเห็นที่ 60532
เดียร์รรร ปิดบังไม่ว่านะ แต่อย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อนเด่ หวังว่าไม่คิดมากจริงๆนะ แค่ตอนนี้ที่คิดอยุ่ก้ดุงี่เง่าเบาๆแล้วนะ เอิ่ม... พี่ดรีมแจ่มอ่ะ พี่ตะวันสุ้ๆ ยั่วเลยเดียร์ด้วยหน้าอกแบนๆนั้นแหละ 555
Name : ma_jung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ma_jung [ IP : 180.180.182.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2558 / 17:02
# 438 : ความคิดเห็นที่ 60517
พี่ดรีมอ่า.......??
Name : phakh < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ phakh [ IP : 223.206.248.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2558 / 08:24
# 437 : ความคิดเห็นที่ 60375
เจ้ดรีมก็เงี้ย! -////-
Name : June-2533 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ June-2533 [ IP : 1.46.33.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กันยายน 2558 / 15:20
# 436 : ความคิดเห็นที่ 60318
ใครคืออิมเมจเดียร์อ่ะ ????
Name : ployshy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ployshy [ IP : 124.120.129.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 สิงหาคม 2558 / 15:28
# 435 : ความคิดเห็นที่ 60207
ชอบเจ้ดรีมจัง
Name : litterrabbitza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 27.145.49.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2558 / 22:52
# 434 : ความคิดเห็นที่ 59221
โหหหเจ้ดรีมแบบคนจีบเจ้แกได้นี่มันต้องโคตรพระเอกโคตรเทวดาเลยนะเว้ยย
PS.  รักเด็ก <3
Name : GIFT'TAUN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GIFT'TAUN [ IP : 183.88.230.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2558 / 23:37
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android