คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 36 ประกาศศึก...ถูกคน


     อัพเดท 25 มี.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 7,160 Overall : 3,846,680
63,164 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39691 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 39 : ตอนที่ 36 ประกาศศึก...ถูกคน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 64627 , โพส : 390 , Rating : 40% / 321 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 36 ประกาศศึก...ถูกคน

 

           

 

            ทันทีที่เดียร์เดินสะโหลสะเหลเข้ามาทิ้งตัวในห้องเลกเชอร์ ไอ้เพื่อนลูกครึ่งที่กำลังนั่งกด Nintendo DS อย่างเมามันก็กดหยุดเกม หันมามองอยู่สองวิ แล้วเดินออกจากห้องไปไหนก็ไม่รู้ แต่เขาไม่สนใจหรอก ขอแค่ได้ฟุบหัวลงกับโต๊ะเย็นๆ ก็พอ แต่ผ่านไปได้สองนาที จู่ๆ เครื่องดื่มเย็นเจี๊ยบก็ถูกวางลงบนโต๊ะให้ต้องเงยหน้าขึ้น

 

            “เกลือแร่?”

 

            “ใช่ เกลือแร่ แดกซะ”

 

            “มึงเอามาให้กูทำไมเนี่ย” คำถามที่ไอ้ชินจังหัวเราะหึๆ แล้วบอกหน้าตาย

 

            “ท่าทางมึงเหมือนคนขาดน้ำ เมื่อคืนเสียไปเยอะล่ะสิ กูเลยเอามาเติมให้ แตกไปกี่รอบล่ะ...”

 

            หมับ

 

            “ไอ้เหี้ยชิน! มึงจะพูดทำห่ารากอะไร อยากให้คนทั้งเซครู้หรือไงวะว่ากูมีผัวแล้ว” เท่านั้นแหละ คนหมดแรงก็ลุกพรวดขึ้นมา ใช้มือตะปบปิดปากไอ้เพื่อนเวรเต็มแรง ทั้งยังกระซิบเสียงลอดไรฟัน หน้างี้แดงก่ำจนหาสีเดิมไม่เจอ ตากลมๆ ก็ส่ายยุกยิกไปมาอย่างเกรงว่าจะมีคนแอบฟัง

 

            ท่าทางที่ไอ้เห็ดสดนี่ดึงมือเขาออกด้วยหน้าเบ้ๆ

 

            “มึงคิดว่าหน้ากูทำจากซีเมนต์หรือไงวะ ตบมาได้ เดี๋ยวกูตบกลับแล้วมึงจะหนาว” คนฟังก็ได้แต่ยิ้มแหย ก็ปากมันเล่นขึ้นรอยแดงเลยนี่นะ ก่อนที่จะทำเก่งเข้าสู้

 

            “ก็มึงแกล้งกู”

 

            “หวังดีกับแกล้งมันคนละความหมายนะไอ้ลูกหมา” ว่าไป ชินก็ผลักหัวเพื่อนเต็มแรง ให้เดียร์เบ้ปาก แล้วเถียงข้างๆ คูๆ

 

            “มึงหวังดีแบบคนปกติได้ป่ะ แกล้งกูตลอดอ่ะมึงน่ะ”

 

            “ก็เนี่ยปกติของกู หรือจะให้กูบอกว่า เดียร์ครับ เดียร์กินน้ำนะ ท่าทางเดียร์เหนื่อยๆ...งี้ป่ะวะ” ว่าไป ไอ้ชินจังก็ก้มหน้าลงหน่อย ยกมือเท้ากับขอบโต๊ะเลกเชอร์ ยิ้มให้ตาพราว ทั้งยังเสียงของมันมีใครบอกมั้ยว่า...โคตรนุ่ม

 

            “ส้นตีนไง กูขนลุก”

 

            เออ ถึงไอ้ชินจังจะดูดีแค่ไหน คุณชายยังไง หรือหล่อเท่จุติมาจากสวรรค์ชั้นฟ้าก็ทำให้นายดรัณภัทรใจเต้นไม่ได้หรอก มีแต่ทำท่าขนพองสยองเกล้าให้มันผลักหัวเขาอีกที

 

            “ขอบใจสำหรับไอ้น้ำนี่แล้วกัน แต่จะไปซื้อทั้งทีน่าจะถามกูนะ กูไม่ได้อยากกินเกลือแร่” ว่าไปก็หมุนฝายกขวดขึ้นกระดกเอาใจคนซื้อให้สักหน่อย รู้หรอกว่าเป็นห่วงสไตล์มันก็แบบนี้แหละ และนั่นก็ทำให้ไอ้ลูกครึ่งหัวเราะหึๆ

 

            “เออ กูเดาว่ามึงน่าจะชอบน้ำอีกแบบว่ะ อย่าง...น้ำพี่พอร์ช”

 

            พรวด

 

            “แค่กๆๆๆ!!!!” เพียงไอ้ชินจังขยับเข้ามากระซิบเบาๆ คนฟังก็สำลักน้ำทันที ไอจนหน้าแดงก่ำ ทั้งยังถลึงตามองไอ้เพื่อนเวรที่แม่งกระโดดหลบทัน มีหน้ามาด่ากูอีก

 

            “โสโครกว่ะมึง”

 

            “มึง...แค่กๆๆ...ก็มึง...แค่กๆๆ...นั่นแหละ...” คนไอยังไม่วายเถียงกลับ ก่อนที่จะลูบหน้าอกตัวเองแรงๆ แก้มงี้ร้อนซู่ไปหมด เพราะไอ้ที่อยู่ในหัวน่ะไม่ใช่โมโหไอ้ลูกครึ่งที่พูดจาหมาไม่แดกหรอก แต่เพราะดันคิดถึง น้ำพี่พอร์ช จริงๆ

 

          เออ เมื่อวานแดกจนสำลักแบบนี้เลย

 

            ความคิดของคนที่ใช้แขนเสื้อเช็ดปาก มองไอ้เพื่อนเวรอย่างอาฆาต ในจังหวะที่ไอ้ชินจังหันไปคว้ากระเป๋าของมันแล้วโยนใส่หน้า ทำเอารับแทบไม่ทัน แล้วมันก็บอกง่ายๆ

 

            “เอาเกมกูไปเล่นป่ะ ไม่ต้องมางอนกูเลย”

 

            “กูเปล่างอน” ปากว่าไม่งอน แต่ก็รีบปิดขวดวางไว้อีกทาง แล้วคว้ากระเป๋ามันมารื้อทันที ได้ข่าวว่ามันเพิ่งได้เกมใหม่ล่าสุดมาเลย ถ้าจะง้อแบบนี้ กูเปรมล่ะ

 

            “เจอแล้ว...เฮ้ย” ในจังหวะที่ล้วงเข้าไปคว้าเครื่องเกมพกพา มือก็ดันเผลอปล่อยกระเป๋าไอ้ลูกครึ่งหล่นตุบ จนต้องวางเครื่องไว้บนโต๊ะ แล้วขยับลงมาเก็บให้

 

            กึก

 

            ทว่า อะไรบางอย่างที่กระจายออกมาจากกระเป๋าก็ทำเอาเดียร์อ้าปากพะงาบๆ ตากลมเบิกกว้างทันที ในเมื่อนี่มัน...

 

            “ไอ้ชินจัง นี่มึงพกถุงยางมามหาลัยเป็นกำงี้เลยหรือวะ!” เดียร์เงยหน้าขึ้นกระซิบลอดไรฟัน แบบที่ทำให้คนฟังก้มลงมองเพื่อนตัวเตี้ยที่รีบยัดของกลางกลับเข้ากระเป๋าเขาด้วยท่าทางลนๆ แก้มงี้แดงเถือก ให้ต้องหัวเราะอย่างเห็นขำ

 

          มึงนี่มองยังไงก็ไร้เดียงสาจริงๆ ว่ะไอ้เดียร์

 

            หมับ

 

            “เออ กูพก...แล้วมึงอยากลองใช้กับกูหรือเปล่าล่ะ” ชินคว้ากระเป๋ามาถือไว้ ทั้งยังขยับเข้ามาใกล้แก้มขาวๆ ให้เจ้าลูกหมาเบิกตาโพลง แทบจะกระโดดถอยหลัง มองมาด้วยสายตาตื่นๆ ให้คนหัวแดงยักไหล่ ก่อนจะบอกง่ายๆ

 

            “กูล้อเล่น ไอ้นี่ก็เชื่อคนง่ายจริง” ว่าไปก็ส่ายหน้า ให้เดียร์รีบกระโดดมานั่งที่เดิม แล้วกระซิบเบาๆ อย่างโคตรอยากรู้

 

            “แล้วทำไมมึงพกมาเยอะงี้วะ แบบ...มึงมีแฟนแล้ว? เฮ้ย แล้วทำไมกูไม่เห็นรู้เรื่อง”

 

            “เปล่า กูไม่มีแฟน”

 

            “แล้วทำไม...” เดียร์ยิ่งเสือกหนักกว่าเดิม ก็มันไม่กลัวคนอื่นมาเห็นหรือไงถึงพกเอาไว้ขนาดนี้ และนั่นก็ทำให้ไอ้ชินจังหันมาสบตา แล้วบอกด้วยท่าทางเบื่อหน่าย

 

            “มึงจะถามล่ะสิว่าในเมื่อกูไม่มีแฟน กูเอามาใช้กับใคร...กูจะบอกมึงให้นะเดียร์ การพกถุงยางไม่ใช่เรื่องผิด กูไม่ชอบใจอย่างนึง ทำไมคนไทยแม่งต้องอายนักหนาวะกับการที่พกถุงยางหรือซื้อถุงยาง ใครพกแม่งก็มองว่าเป็นเด็กเหี้ยที่คิดมีเมียทั้งที่ยังแบมือขอเงินพ่อแม่แดก อย่างน้อยที่สุด การพกถุงยางก็ทำให้กูไม่มีหลานหรือมีโรคไปให้พ่อแม่กลุ้มใจก่อนที่กูจะเลิกขอเงิน...เพราะงั้น คำตอบของกูคือ กูพกเอาไว้เพื่อป้องกันตัว มึงไม่รู้หรอกว่าจะไปมีเซ็กส์กับใครตอนไหน ตอนอยากมากๆ มึงคงบอกหรอกนะว่า...ขอเดียร์ไปเซเว่นซื้อถุงยางก่อนนะครับ เงี้ยนมากๆ ก็ใช้มือลูบเล่นไปก่อน”

 

            คำตอบที่ทำเอาไอ้เดียร์เงียบกริบ มองเพื่อนที่แม่งดัดเสียงล้อเลียนตาปริบๆ แล้วถามด้วยเสียงแห้งๆ

 

            “นี่มึงจริงจังขนาดนั้นเลย” ไอ้หัวแดงโคลงหัวนิดๆ แล้วบอกต่อ

 

            “กูว่ากูจริงจังในเรื่องที่ควรจริงจังนะในเมื่อมันหมายถึงอนาคตกู มองก็รู้ว่ามึงอายถ้ามีคนรู้ว่ามึงพกถุงยาง แต่สำหรับกู ในเมื่อกูพร้อมจะมีเซ็กส์ กูก็ต้องพร้อมที่จะป้องกันตัว และไม่สนใจด้วยว่าใครจะมองยังไง กูว่ากูยังดีกว่าพวกที่แม่งคิดรักสนุก แต่ไม่สนใจห่าเหวว่าชีวิตตัวเองจะเป็นยังไงหลังจากจบคืนมันๆ สักคืน” เหตุผลของไอ้หนุ่มอาร์ตที่วันนี้โคตรมีสาระ ทำเอาคนฟังนึกจ๋อย

 

            ก็จริงอย่างไอ้ชินบอก วัยรุ่นเยอะแยะพร้อมจะมีเซ็กส์ แต่ไม่พร้อมจะป้องกัน...อย่างน้อยนะ วันนี้เขาก็ได้รู้ว่าไอ้ชินจังแคร์พ่อแม่มันมากแค่ไหน

 

            บางทีไอ้ชินจังคนติสท์ก็จริงจังอย่างที่เขาคิดไม่ถึงเลยล่ะ

 

            “มึง แต่กูไม่เคย...” แต่แล้ว เดียร์ก็ได้แต่งึมงำเบาๆ บอกอย่างแอบใจเสีย

 

            “พี่พอร์ชไม่เคยสวมหมวก?”

 

            หงึก

 

            คนต้องตอบได้แต่กดหน้าหนึ่งหงึก หน้าเสียไปแล้วกับคำสั่งสอนของไอ้หัวแดงนี่ และนั่นก็ทำให้ไอ้ชินจังผลักหัวเพื่อนเบาๆ

 

            “มึงรู้ป่ะ ถุงยางมีไว้เพื่อทำอะไร”

 

            “ไม่ให้ท้องกับป้องกันโรค” นี่ตอบตามที่เรียนสุขศึกษามาเลยนะเว้ย และนั่นก็ทำให้ไอ้ชินจังยิ้มให้ แล้วมันก็ยกนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว

 

            “งั้นมึงก็ไม่ต้องกลัว ทำให้ตายมึงก็ไม่เสือกท้องหรอก เพราะงั้นตัดเหตุผลข้อแรกไป” มันว่าไปก็หุบนิ้วอีกนิ้ว แล้วว่าต่อ “ส่วนเรื่องโรค กูว่าพี่พอร์ชของมึงกล้าเสี่ยงไม่ใช่เพราะอารมณ์ครอบงำหรอก แต่กูว่าเขามั่นใจว่ามึงไม่มีโรค และตัวเขาก็ไม่มี เพราะงั้น ไอ้สองข้อที่ว่ามาตัดทิ้งไปได้เลย”

 

            เมื่อเพื่อนว่าแบบนั้น คนฟังก็โล่งใจขึ้นเยอะ แต่เพียงพักเดียวเท่านั้นแหละ เมื่อไอ้ชินจังว่าต่อ

 

            “แต่กูคิดว่าที่ผัวมึงไม่ใช้ ไม่ใช่เพราะเหตุผลสองข้อนั้นหรอก”

 

            “แล้วอะไรวะ” คราวนี้ไอ้ลูกหมาถามด้วยเสียงตื่นๆ ให้เพื่อนสนิทหัวเราะ แล้วกระซิบเบาๆ

 

          “ในสายตากู คนอย่างพี่พอร์ชเป็นผู้ใหญ่มากพอที่จะห้ามความต้องการตัวเอง จะไม่ทำถ้าไม่มั่นใจ จะไม่ปล่อยถ้าไม่คิดดีแล้ว ถ้าเขาทำกับมึงแบบนั้น มันหมายความว่า เขาจะไม่มีใคร...นอกจากมึง”

 

            ฉ่า

 

            ไอ้ตัวเล็กแก้มแดงเถือกขึ้นมาทันตา เงยหน้าขึ้นสบตาเพื่อนด้วยดวงตาสั่นๆ ราวกับถามว่า...จริงหรือ มึงพูดจริงใช่ป่ะที่พี่พอร์ชจะไม่ยุ่งกับใครอีก

 

            พลั่ก

 

            “เลิกทำหน้าตาน่าเอาใส่กูสักที เดี๋ยวกูก็ปล้ำแม่งซะเลย” แต่แล้วไอ้ลูกครึ่งก็ยกยิ้มมุมปากด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ แล้วใช้มือผลักหัวเพื่อนเต็มแรง

 

            “ไอ้เหี้ยชิน! มึงอย่าทำงี้ดิวะ มึงตอบคำถามกูมาก่อน! แล้วหัวกูเนี้ยผลักจัง เจ็บนะเว้ย!” เดียร์ที่ถูกผลักจนหัวเอนไปอีกทางหันขวับมามองอย่างเอาเรื่อง เมื่อไอ้เวรนี่ว่าเขาทำหน้าน่าเอาไม่พอ มันยังไม่ยอมบอกต่อ แต่เข้าใจป่ะ คือกูอยากรู้ไง กูอยากรู้ว่าพี่พอร์ชคิดยังไงนี่หว่า

 

            ไม่รู้ว่าทำไมเชื่อมัน แต่มันดูน่าเชื่อถือมาก

 

            “เรื่องอย่างนี้ไปถามผัวมึงสิ กูใช่ผัวมึงที่ไหนล่ะ”

 

            “เออ กูก็ไม่เอามึงทำผัวหรอก!” ท่าทางของสองเพื่อนที่แน่นอนว่าสาวๆ ในห้องนี่จิ้นกระจาย มโนกันไปไกลแล้ว ยิ่งท่าทางเอาหัวชนกัน กระซิบกระซาบแบบนั้น แต่แล้ว บานประตูห้องก็เปิดกว้างออก ก่อนที่เดือนคณะรูปหล่อจะยิ้มร่ามาแต่ไกล

 

            “พวกมึง!

 

            “หุบปากไปไอ้ซัน...ไอ้ชิน ตอบกูมาก่อน”

 

            “แหม ได้ผัวใหม่แล้วไม่สนใจผัวเก่าอย่างกูเลยนะ” ไอ้ซันแม่งก็ยังเสือกเล่น ให้คนที่เหมือนจะมีผัวสามหันไปมองตาขวาง แล้วถามเสียงห้วนจัด

 

            “มีเรื่องห่าอะไรวะ!

 

            “เฮ้ย บ่ายนี้ไปพารากอนกัน ไอ้ปอนด์แม่งจะเลี้ยงเอ็มเค โกลด์เลยนะเว้ยมึง”

 

            “เลี้ยง? ไอ้ดำนั่นมันจะเลี้ยงเนื่องในโอกาสอะไร” คำถามที่ซันทำหน้างงๆ ก่อนจะหัวเราะก๊าก

 

            “เออ มึงลืมเหมือนกูเลย พรุ่งนี้วันเกิดไอ้เหี้ยปอนด์เว้ย มันเลยเลี้ยงวันนี้เพราะพรุ่งนี้มันจะไปกับแฟนมัน” ไอ้เดือนคณะว่าพลางยักคิ้วให้ ให้คนที่วุ่นวายกับตัวเองสะดุ้ง ลืมสนิทเลยว่าเป็นวันเกิดไอ้เพื่อนลูกเสี้ยวอิตาลีนั่น (จริงๆ กูว่ามันลูกเสี้ยวนะ แต่มันเสี้ยวคนว่ะ ที่เหลือนี่แม่งไม่ใช่แน่ๆ)

 

            “มันมีแฟน?”

 

            “เห็นไอ้เอ้ว่าเพิ่งคบกันเมื่อวันก่อน...นี่มึงไม่เข้าเฟซบ้างหรือไง ไอ้ปอนด์แทบจะลงรูปทุกสองนาที...ว่าแต่ ตกลงไปป่ะ” ไอ้ซันวกกลับมาคำถามเดิม ให้เดียร์พยักหน้าหงึกๆ ทันที แล้วไอ้เพื่อนแสนดีก็หันไปมองไอ้หัวแดงที่โบกมือไปมา

 

            “กูขอผ่าน กูไม่รู้จักเพื่อนมึง”

 

            “แล้วมึงอ่ะ ทำไมกระดี๊กระด๊าขนาดนั้น แค่ไอ้ปอนด์เลี้ยงวันเกิด” คำถามที่ซันนี่ขยี้พี่ริวยกยิ้มกว้าง แล้วบอกด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์สุดๆ

 

            “กูจะไปยั่วให้พี่ริวหึงว่ะ หึๆ”

 

            หน้าตาที่เดียร์ไม่อยากบอกเลยว่า...กูโคตรของโคตรสงสารพี่รหัสกูเลย

 

....................................................

 

            ต่อจ้า

 

          ยั่วให้หึง? กูคนนึงล่ะขอหัวเราะให้ฟันร่วง

 

            เดียร์กำลังกวาดสายตามองกลุ่มเพื่อนสนิทของตัวเอง แล้วหันไปสบตาไอ้ซันทำนองว่ามึงจะเอาควายตัวไหนไปยั่วให้พี่ริวหึง...มองซ้ายนะ ไอ้เจ้าของวันเกิดก็สูงใหญ่หน้าคมกริบแบบคนมีเชื้อสายละติน มองถัดมาอีกนิด ไอ้เอ้แม้ตัวจะเล็ก แต่ตอนนี้หน้าอย่างเหี้ยมเลย ถัดมาอีกหน่อย ไอ้เดี่ยว หนุ่มแว่นตัวสูงที่เรียนวิศวะอยู่มหาลัยแถวนี้ โอเค มันก็น่าจะดึงมาให้หึง แต่ขอโทษ ถึงไอ้เดี่ยวไม่หล่อเท่ามึง แต่มันสูงกว่ามึงเถอะ

 

            สายตาประณามว่าโคตรจะสิ้นคิด ทำให้ซันร้อนตัว

 

            “เต๊าะเด็กแถวนี้ไงมึง สาวๆ สวยๆ เพียบ...”

 

            “แล้วมึงก็ถูกพี่ริวกระแทกศอก กระทืบเป้า ขยี้ลูกชายด้วยฝ่าตีนสินะ สิ้นคิดว่ะ!” เดียร์ว่าพลางมองอย่างดูถูกนิดๆ ให้ไอ้ซันถอนหายใจพรืดใหญ่ แต่เจ้าตัวคิดต่างจากเพื่อนสนิทลิบลับ

 

          ขืนจีบเด็กแถวนี้เพื่อหารูปลงเฟซ ท่าทางพี่ริวไม่หึงล่ะ ขอเลิกล่ะใช่เลย

 

            “พวกมึงจะกระซิบกันอีกนานมั้ย กูหิว” ไอ้เดี่ยวที่มาถึงเป็นคนสุดท้ายเอ่ยขึ้นมา และนั่นก็ทำให้ไอ้ปอนด์กระโดดมากอดคอ ทั้งยังเหล่ไอ้เตี้ยนัมเบอร์วันของกลุ่ม

 

            “เดี๋ยวมึง ไอ้เอ้รอคนของมันอยู่”

 

            “คนของมัน ใครวะ? เด็กอินเตอร์ที่มึงเคยเล่าให้ฟังใช่ป่ะ” คราวนี้ต่อมเสือกกำเริบ เดียร์เลยกระเถิบไปถามอย่างอยากรู้ และนั่นก็ทำให้ไอ้เอ้ที่หันไปอีกทางหันมาถอนหายใจใส่

 

            “ใครเชื่อไอ้ปอนด์ กูว่าควายมาเกิดล่ะ”

 

            กึก

 

          กึกเลยจริงๆ ดักซะกูกึกเลย

 

            ความคิดของคนทั้งกลุ่มที่ไม่มีใครกล้ามีเรื่องกับอดีตนักบอลโรงเรียนที่กลายมาเป็นนักบอลมหาวิทยาลัยหรอก ในจังหวะที่ใครอีกคนก้าวเข้ามา

 

            “เอ้ครับ”

 

            ขวับ

 

          เหยดดดดดดดดดด โคตรของโคตรดูดีเลย

 

            เดียร์ได้แต่มองอย่างนึกทึ่งนิดๆ ก็คนมาใหม่น่ะอยู่ในชุดนักศึกษาที่ถูกระเบียบทุกอย่าง หน้าตาบอกยี่ห้อเลยว่าเป็นคุณชาย ผิวขาว หน้าหล่อ สูงกว่าเขากับไอ้เอ้ เรียกว่าเดินมาที สาวๆ มองเหลียวหลังกันเลยเชียวล่ะ นี่ถ้าจับมายืนคู่ไอ้ซันนะ อย่างเป๊ะ

 

            หล่อสองสไตล์แบบกินกันไม่ลง

 

            “มึงซื้อของให้แม่เสร็จแล้วหรือ” ไอ้เอ้ถามพลางเหลือบมองถุงขนมร้านดังในมืออีกฝ่าย ให้คุณชายสุดหล่อพยักหน้า

 

            “อืม งั้นเรากลับเลยแล้วกัน...สุขสันต์วันเกิดนะครับปอนด์ เรากลับแล้ว” ตลอดเวลาที่คนมาใหม่พูด เดียร์รู้สึกถึงรัศมีคุณชายวิ้งๆ จับเลยเชียวนะ ขนาดสรรพนามแทนตัวยังดูน่าฟังจนอดจะเคลิ้มไม่ได้ อย่างที่ถ้าเป็นคนอื่นพูด เขาคงมองด้วยสายตาแปลกๆ แต่กับคนนี้แทนตัวว่าเรา...คือใช่เลย

 

            หมับ

 

            “มึงบอกว่ากว่าแม่มึงจะเสร็จธุระก็สองทุ่มนี่พีท” แต่แล้ว ไอ้เอ้กลับคว้าแขนคนชื่อพีทไว้ให้อีกฝ่ายก้มลงมองมือ ก่อนจะส่งยิ้มให้จางๆ แต่ไหงเดียร์กลับรู้สึกว่ามันกำลัง...เขินนิดๆ

 

            “อืม ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปรอที่โรงแรมก่อนก็ได้”

 

            “หืม ทำไมต้องรอโรงแรมวะ” แล้วไอ้เจ้าของวันเกิดปากเปราะก็แทรกขึ้นมาแบบไม่ดูตาม้าตาเรือ ทั้งยังทำตากรุ่มกริ่มแบบคิดไปไกล ให้ไอ้เอ้หันมามองตาขวาง

 

            “แม่พีทเป็นเจ้าของโรงแรมแถวนี้ ไม่ให้พีทมันไปรอที่โรงแรม มึงจะให้มันไปรอที่ลานน้ำพุหน้าห้างมั้ง”

 

            “อูย รู้ลึกถึงโคตรเหง้าครอบครัวว่ะเพื่อนฝูง” ไอ้ปอนด์แม่งโน้มตัวมากระซิบกับไอ้เดี่ยว แต่เสียงแม่งอย่างดัง แล้วนั่นก็ทำให้คนชื่อพีทได้แต่เกาต้นคออย่างประหม่า เหลือบมองไอ้นักบอลหน่อย

 

            “เอ่อ งั้นเรากลับก่อนนะ” พีทตัดสินใจเอ่ยบอก ทั้งยังส่งยิ้มเผื่อแผ่มาให้ทุกคน จนเดียร์จนรู้สึกไม่ได้ว่าตาพร่า

 

            “เฮ้ยๆ กลับก่อนได้ไง อยู่เลี้ยงวันเกิดกูก่อน มึงอุตส่าห์ขับจากม.มาส่งถึงนี่” แต่แล้ว เจ้าของวันเกิดก็รีบเอ่ยรั้งเอาไว้ อย่างที่คุณชายพีทเกือบจะเอ่ยปฏิเสธอย่างเกรงใจ ถ้าไม่ใช่เพราะ...

 

            “ไอ้เอ้ก็คงอยากให้มึงอยู่ด้วย ไม่เชื่อถามมัน” คราวนี้ทุกสายตามองไปยังไอ้นักบอลที่เอ่ยเรียบๆ

 

            “มึงอยู่นี่ล่ะ ปล่อยไปคนเดียวแม่งก็หาเรื่องเจ็บตัวตลอด...เข้าร้านสิพวกมึง ไหนว่าหิวไงไอ้เดี่ยว” แล้วไอ้เอ้ก็หันไปถามไอ้แว่นที่ลูบปลายคางอย่างใช้ความคิด แต่สายตานี่ยังมองมือเพื่อนที่จับแขนเพื่อนใหม่อยู่ แล้วหัวเราะ

 

            “กูว่าไอ้ไม้แม่งพลาดแล้วล่ะที่ไม่มาวันนี้” ว่าจบ ไอ้คนฉลาดประจำกลุ่มก็เดินนำเข้าร้านไปก่อนอย่างที่ไอ้ปอนด์หัวเราะลั่น แล้วก้าวตาม

 

            ขณะที่เดียร์ได้แต่เหลือบไปมองหน้าหล่อๆ ของพีทนิด แล้วอดคิดไม่ได้

 

          พีทหน้าแดงแล้วว่ะ

 

            ดังนั้น คนอีคิวต่ำก็พยายามเดินช้าลงอีกนิด แล้วหูก็ได้ยินเสียงแว่วๆ ของคนด้านหลัง

 

            “เราอยู่นี่ไม่ทำให้เอ้อึดอัดใช่มั้ย ในเมื่อ...”

 

            “เออ กูอยากให้มึงอยู่ คิดแค่นั้นพอ”

 

          แม่ง ขัดจายยยยย มึงจะแทรกขึ้นมาทำไมวะ ในเมื่อของพีทนี่ในเมื่ออะไรวะ กูอยากรู้ ฮ่อลลลลล ตกลงมึงเป็นเมียเขาหรือเขาเป็นเมียมึง อยู่ด้วยกันนี่หาความเหมาะสมกันไม่เจอเลย กูอยากรู้ใจจะขาดแล้ว!!!

 

...................................................

 

            “มึงกินไปเยอะๆ ตัวมึงเบาลงอีกแล้ว”

 

            “อ่า อืมๆ...ขอบใจ”

 

            เวลานี้ คนทั้งโต๊ะได้แต่แอบเหลือบมองไอ้เอ้ตาปริบๆ ก็เดียร์เองจำได้นี่หว่าว่าเพื่อนคนนี้ขี้รำคาญจะตาย ไม่เคยสนใจอะไรรอบข้าง นอกจากไอ้ลูกกลมๆ กับทีมโปรด แต่ไหงวันนี้มันกำลังคีบทั้งหมู ทั้งผัก ทั้งเต้าหู้ใส่จานคนที่ไม่กล้ากินอะไรแบบนี้

 

            แล้วพีทก็แสนดี มันคีบอะไรให้ก็ยอมเอาเข้าปากหมด อีกทั้ง...มึงรู้ได้ไงวะว่าพีทตัวเบาลง

 

            “มึงรู้ได้ไงวะว่าพีทตัวเบาลง” เป๊ะเลย ไอ้ซันเพื่อนซี้ถามตรงใจกูเป๊ะๆ และนั่นก็ทำให้ไอ้เอ้เพียงเงยหน้าขึ้นมองแบบไร้พิรุธ

 

            “กูกะน้ำหนักตอนพีทซ้อนจักรยาน ตัวมันน่าจะเบากว่าเมื่อเดือนก่อนสักสองโล”

 

          อื้อหือ มึงเป็นนักบอลหรือเครื่องชั่ง แม่ง พูดไปรู้ตัวมั้ยว่าพีทมันหน้าแดงแล้ว ไม่รู้ว่าร้อนเพราะหม้อ หรือร้อนเพราะเขิน

 

            “เออ ว่าจะถาม แล้วพีทไปรู้จักไอ้เอ้ได้ไงครับ” เห็นมั้ย ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวหรอก ขนาดไอ้เดี่ยวที่คีบเอาๆ ยังอดจะสุภาพกับเพื่อนใหม่ไม่ได้

 

            “พอดีได้เอ้ช่วยไว้ในหลายๆ เรื่อง...ก็เลยรู้จักกัน...”

 

          “แล้วพีทมีแฟนยังครับ”

 

            “เฮ้ย!!! ไอ้ซัน มึงถามอะไร” แล้วไอ้ซันก็ถามโพล่งขึ้นมาทันที ให้เดียร์สะกิดยิกๆ ซึ่งมันก็ไม่มีสำนึกทั้งยังมองอย่างอยากรู้ ให้พีทเหลือบมองไอ้เอ้ (อีกแล้ว) ก่อนจะส่ายหน้า

 

            “ไม่มีครับ”

 

          “งั้นเป็นแฟนเราวันนึงดิ”

 

            “เฮ้ย!!!” ไอ้ลูกหมาได้แต่ร้องลั่น มองตาโต ให้ไอ้ซันผลักหัวไปที

 

            “มึงจะโวยวายหาอะไรวะเดียร์...คืองี้ครับพีท ช่วยเรายั่วแฟนหน่อยดิ ขอภาพคู่สักรูป...นะ อย่างพีทนี่ยั่วแฟนเราหึงแน่”

 

            “อ่า...คือ...” คำขอร้องที่คนฟังได้แต่อ้ำอึ้ง พูดไม่ออก แต่ในจังหวะนั้นคนที่นั่งกินเงียบๆ ก็เอ่ยแทรกขึ้นมาทันที

 

            “มึงไปหาคนอื่นเถอะ พีทเป็นผู้ชาย ไม่เหมาะเป็นแฟนมึงหรอก”

 

            “ไม่เป็นไร แฟนกูก็เป็นผู้ชาย เพราะงั้นพีทโคตรเหมาะอ่ะ”

           

            เปรี๊ยะๆ

 

          อื้อหือ แม่งเหมือนมีสายฟ้าแล่นแปลบปลาบระหว่างสองคนนี้เลย

 

            “เฮ้ย นี่มึงคบกับผู้ชาย? เรื่องจริงดิ แล้วไอ้เดียร์อ่ะ...”

 

            “ส้นตีนไง กูบอกกี่ครั้งแล้วว่ากูไม่ใช่แฟนไอ้ซัน เดี๋ยวเอาทัพพียัดปากเลย” ไอ้ลูกเสี้ยวปากหมาใส่ทันที ทั้งยังหัวเราะเสียงดังให้เดียร์เถียงกลับ

 

            “อื้อหือ ทำร้ายเจ้าของวันเกิดบาปนะเว้ยไอ้เตี้ย”

 

            “วันเกิดมึงพรุ่งนี้เถอะไอ้ดำ” ท่าทางของเพื่อนสองคนที่แยกเขี้ยวใส่กัน ทำให้คนกลางที่ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างไอ้เดี่ยวกวาดสายตามองรอบโต๊ะ

 

            “ถ้าพวกมึงจะทะเลาะกันนะ พวกมึงไปทะเลาะนอกร้าน กูเรียนแถวนี้ กูบอกตรงๆ ว่าอายเขา...ส่วนไอ้เอ้ ถ้ามึงหวง มึงบอกคำเดียวว่าไม่ให้ แล้วไอ้ซัน มึงจะขออะไรใคร ขอเจ้าของเขาก่อน”

 

            กึก

 

            เงียบกริบ...กริบเลยทั้งโต๊ะ

 

            ทันทีที่ไอ้เดี่ยวขยับกรอบแว่นของมันนิด แล้วเอ่ยเรียบๆ ทั้งโต๊ะก็เป็นอันชะงักกึก หันมามองมันเป็นตาเดียว ก่อนจะเบนสายตาไปมองอีกฝั่งที่ตอนนี้ไอ้เอ้กับไอ้ซันกำลังจ้องหน้ากันนิ่งๆ แน่นอน คนนิ่งน่ะไอ้เอ้ แต่คนยักคิ้วน่ะไอ้ซัน

 

            “ว่าไงมึง ขอยืมตัวพีทแป๊บ...”

 

            “พีทไม่ใช่ของกู ขอมันเอง” แต่แล้ว ไอ้เอ้ก็ตัดบท ทั้งยังเป็นฝ่ายละสายตาไปก่อน แล้วหันไปคีบเต้าหู้เหมือนเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น โดยไม่ทันมองว่าคนข้างตัวก้มหน้าลงนิด แล้วหันมายิ้มให้ซันจางๆ

 

            “ถ้าซันคิดว่าโอเคก็ไม่มีปัญหาหรอกครับ” ว่าจบ ไอ้ซันนี่อย่างกระดี๊กระด๊าแทบจะปีนข้ามตัวเดียร์เข้าไปนั่งชิดกับพีท ยกกล้องมือถือขึ้นมาทันที มีหน้าไปขยับชิดจนแก้มแทบจะชนแก้มพีทมันอยู่แล้ว และเดียร์มั่นใจ...ไอ้สาวโต๊ะข้างๆ แม่งกำลังกรี๊ด

 

          ชีวิตผู้ชายเดี๋ยวนี้ช่างอยู่ยาก แม่งนั่งชิดกันยังจิ้นได้เป็นเรื่อง

 

            แชะ

 

            หมับ

 

            เพียงสิ้นเสียงแชะเบาๆ ของกล้องหน้า ไอ้นักบอลตัวเล็กก็เอื้อมมาคว้าแขนพีท แล้วยัดตะเกียบใส่มือตามเดิม

 

            “ถ่ายเสร็จก็กินต่อได้แล้ว” คำพูดเรียบๆ ง่ายๆ แต่ไอ้เอ้กลับตักเอาๆ ใส่ถ้วยพีท ทำเอาไอ้ซันหัวเราะหึๆ มีหน้าไปสบตาไอ้เดี่ยวแล้วต่างฝ่ายต่างยิ้ม คงมีแต่ไอ้ปอนด์เนี่ยล่ะที่ดูจะชินแล้วกับการปฏิบัติแปลกๆ

 

            และแน่นอน ตั้งแต่นั้น ไอ้เอ้ก็ไม่ยอมให้พีทว่างมือว่างปากคุยกับใครอีกเลย

 

            แบบนี้ชายปอนด์ฟันธง...ไอ้เตี้ยหน้าโหดนี่ปากแข็งไม่พอยังโคตรขี้หวงเลยล่ะ

 

.........................................................

 

            ต่อค่ะ

 

            หลังจากที่แยกย้ายกับเพื่อนฝูงกลุ่มม.ปลายที่พวกมันตั้งใจจะไปแดกเหล้ากันต่อ อย่างที่เพื่อนอีกคนจะตามมาสมทบ คนมีภาระ (โคตรหล่อ) ก็ขอตัวกลับก่อน ในมือก็มีถุงขนมเอาไปฝากเจ้าของห้อง ข้างๆ กันก็มีไอ้ซันที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แต่งรูปในเครื่องสุดฤทธิ์

 

            “กูเตือนมึงก่อนนะไอ้ซัน ถ้ามึงไม่อยากตาย มึงอย่าได้เอารูปนั้นลง IG เด็ดขาด”

 

            “เออน่า เดี๋ยวกูจัดการเอง ว่าแต่...ระหว่างพีทกับกู มึงว่าใครหล่อกว่ากันวะ” คำถามที่คนฟังก็ตอบแบบไม่ไว้หน้า

 

            “พีท หล่อกว่าจมเลยล่ะ”

 

            “โห นี่มึงเพื่อนกูจริงป่ะ”

 

            “เออ กูเพื่อนมึงไง กูเลยตอบตามความจริง มึงอ่ะมีดีแค่หน้าตา แต่พีทน่ะมีดีทุกอย่าง หล่อ ดูดี สุภาพ ให้เกียรติ ชายในฝันสาวๆ ชัดๆ”

 

            “เออ แต่ก็มาหลงเสน่ห์ไอ้เอ้จนได้” ซันว่าอย่างขำๆ ยิ่งเห็นท่าทางไอ้เพื่อนขี้รำคาญที่คอยดูแลเพื่อนใหม่คนนั้น มันเลยอดไม่ได้ที่จะ...แกล้ง

 

            “แล้วมึงเหอะ ไม่ไปแดกเหล้ากับพวกมันอ่ะ กูกลับเองได้”

 

            “ไม่ได้ พี่พอร์ชฝากมึงไว้กับกู ถ้ากูปล่อยมึงกลับคนเดียวแล้วถูกฉุดกลางทางขึ้นมาเป็นเรื่องแน่”

 

            “ห่า! กูอยากจะบอกว่ากูผู้ชายเถอะ คงไม่มีใครหน้ามืดมาฉุดกูแล้วล่ะ” เดียร์ได้แต่ทำหน้าหน่ายๆ กับไอ้เพื่อนที่ชอบแกล้งปฏิบัติกับเขาเหมือนเป็นผู้หญิง ยิ่งตั้งแต่คืนดีกับพี่พอร์ชนะยิ่งหนักเลย

 

            ท่าทางที่ซันได้แต่เหลือบมามอง ไม่อยากบอกมันเลยจริงๆ

 

          เออ มึงอ่ะผู้ชาย แต่ช่วงหลังมานี้มึงคงไม่สังเกตว่าตัวมึงนั่นแหละทำตัวน่าปกป้อง ยิ้มก็เสือกหวานขึ้น หน้าตาก็เสือกน่ารักขึ้น แต่มึงคงไม่รู้ตัว

 

            “ไอ้ซันก่อนกลับแวะคิโนะฯ หน่อยดิ กูอยากได้หนังสือ”

 

            เมื่อตกลงกันได้ สองเพื่อนก็เดินตีคู่กันขึ้นไปชั้นสาม คุยเล่นหัวไปเรื่อย หัวเราะเสียงดังอย่างไม่สนใจใคร แต่ในจังหวะที่กำลังก้าวไปร้านหนังสือ จู่ๆ ขนแขนเดียร์ก็ลุกซู่ ครั่นเนื้อครั่นตัวแปลกๆ ในจังหวะที่เสียงแหลมๆ ดังขึ้นด้านหลัง

 

            “น้องคะ”

 

          ไม่จริงน่าๆๆ กูคงไม่ซวยขนาดนั้นหรอก

 

            หมับ

 

            “ใช่น้องจริงๆ ด้วย” เดียร์อยากจะกู่ร้องเป็นภาษาสเปน เมื่อตอนที่กำลังจะคว้าแขนเพื่อนวิ่ง จู่ๆ มือเรียวที่มีปลายเล็บสีชมพูหวานก็คว้าแขนเขาเอาไว้ทัน แล้วดึงให้หันกลับไปเผชิญหน้ากัน จนเจอ...คุณกางเกงใน

 

            สาวสวยในชุดทำงานคับติ้วที่รัดรึงช่วงสะโพกกลมและก้อนเนื้อนุ่มจนดันนูนเผยร่องอกสวยๆ ผมที่ปล่อยสยายเมื่อวันที่ไปอัมพวาก็รัดรวบขึ้นอย่างมีสไตล์ ปล่อยไรผมเล็กๆ ระต้นคอระหงที่ยิ่งทวีความเซ็กซี่ยิ่งขึ้นไปอีก

 

            แม้ไม่อยากยอมรับแต่คุณแพตตี้...สวยและเซ็กซี่มากจริงๆ

 

            “อ้าว คุณแพนตี้นี่เอง”

 

            “แพตตี้ค่ะน้อง ให้ตายเถอะ ฉันล่ะเกลียดยัยพี่ดรีมจริงๆ” ประโยคหลังสาวสวยพึมพำกับตัวเองอย่างหงุดหงิด เมื่อไอ้ซันแกล้งเรียกชื่อผิดซะอย่างนั้น แล้วก็กลับมาเชิดหน้าน้อยๆ มองเดียร์ด้วยรอยยิ้มหวาน

 

            “เรียกพี่ว่าพี่แพตตี้ก็ได้ค่ะ...น้องเป็นน้องชายพี่ดรีมใช่หรือเปล่าคะ” หญิงสาวเลิกสนใจเด็กหนุ่มอีกคน แล้วหันมาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน จนเดียร์ขนลุกเกลียว

 

            “ครับ”

 

            “ว้าว จริงหรือคะ น้องดู...อืม น่ารักกว่าพี่ดรีมเยอะเลย”

 

          อะไรวะ กวาดสายตามองหัวจรดเท้าแบบนี้มันหมายความว่าไงวะ

 

            ความคิดของคนที่ความหงุดหงิดเริ่มจู่โจมหัวใจ มองเจตนาอีกฝ่ายไม่ออกว่าเข้ามาทักเขาทำไม

 

            “แล้วพี่มีอะไรหรือเปล่าครับ” ดังนั้น ก็เลยเข้าเรื่องด้วยเสียงที่ห้วนกว่าปกติ ขนาดตัวเองยังรู้เลย

 

            “อ้อ มีค่ะมี คือพี่อยากจะถามน้องสักหน่อย...สองคนนั้นคบกันจริงๆ หรือคะ” คนฟังอดรู้สึกไม่ได้ว่าแววตาคนถามเต็มไปด้วยการคาดคั้น ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาอยากจะพูดอัดหน้าไปเลยว่า...

 

          เจ้ดรีมไม่ใช่แฟนพี่พอร์ชหรอก กูเนี่ยล่ะเมียเขาเลย

 

            “ครับ เขาคบกัน” แต่ทำได้เพียงกัดฟัน บอกเสียงเรียบ

 

            “แต่พี่ไม่เชื่อค่ะ...” แต่แล้ว สาวสวยกลับเอ่ยออกมาตรงๆ ก่อนจะบอกต่อราวกับคนที่กลับไปพิจารณามาดีแล้ว “...พี่ไม่เชื่อหรอกนะคะว่าพี่พอร์ชจะคบกับพี่ดรีมได้ และถึงคบกันจริงก็ต้องเลิกกัน”

 

            กึก

 

            “แล้วพี่มาพูดให้ผมฟังทำไม ในเมื่อผมเป็นน้องชายเจ้ดรีม” เดียร์โต้กลับทันที มองก็รู้ว่าเริ่มโมโหแล้ว และนั่นก็ทำให้สาวสวยหัวเราะ ดวงตาฉายแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันตา

 

            “เพราะพี่จะฝากน้องไปบอกพี่ดรีมไงคะว่า...พี่อยากได้พี่พอร์ชและต้องได้เขากลับมาเป็นแฟนให้ได้

 

            คนฟังได้แต่นิ่งค้าง มองสาวสวยที่กำลังกรีดยิ้มหวานใส่เขา มือที่ถือถุงขนมกำลังสั่นขึ้นนิดๆ จนต้องกำมันแน่น มองคนที่ทำท่าจะหมุนตัวจากไป จนอะไรไม่รู้เป็นแรงผลักดันให้เขาโพล่งขึ้นมา

 

            “พี่ทำไม่ได้หรอก พี่พอร์ชรักแฟนเขามาก”

 

          ใช่ พี่พอร์ชรักผม รักไอ้เดียร์คนนี้

 

            “น้องจะรู้อะไรคะ น้องก็เป็นแค่น้องชายพี่ดรีม”

 

            “รู้สิ! ก็ผม...” เดียร์ที่เกือบจะพลั้งปากพูดออกไปเงียบลงทันที ยิ่งอีกฝ่ายมองมาอย่างสงสัย เขาก็ได้แต่กลืนคำพูดตัวเอง

 

            “ก็ผม...ก็ผมเป็นน้องเจ้ดรีม ทำไมจะไม่รู้ แล้วผมเตือนเลยนะว่าคนอย่างเจ้ดรีมไม่มีทางยอมแพ้พี่แน่” ลูกหมาได้แต่อ้างชื่อพี่สาวตัวเอง ทั้งที่กำลังบอกตัวเองว่าเขานี่ล่ะที่จะไม่ยอม

 

            ไม่มีทางยอมเสียพี่พอร์ชให้ใครแน่ๆ

 

            “งั้นฝากบอกพี่ดรีมนะคะ พี่ก็ไม่คิดยอมแพ้พี่ดรีมเหมือนกัน...เอาไว้เจอกันค่ะ” แพตตี้อารมณ์เสียขึ้นมานิด เมื่อเด็กหนุ่มคนนี้พูดใส่หน้า รู้ดีว่ากำลังรับมือกับอะไร...ดารินพรรณ ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าสวยและน่ากลัวประจำคณะ...อดีตฉายาควีนที่ไม่กล้ามีใครหาเรื่อง

 

            แต่ถ้าเดิมพันเป็นผู้ชายที่ชื่อพูริน...ทำไมเธอจะไม่ลองเสี่ยงดูล่ะ

 

            ผู้หญิงคนนั้นจากไปแล้ว แต่คนที่เป็นแฟนพูรินจริงๆ กลับยังยืนนิ่ง ให้ไอ้ซันถอนหายใจแล้วตบบ่าเพื่อนแรงๆ

 

            “ไหวมั้ยมึง...”

 

            “เอ่อ...ไหว...ไหวสิวะ แค่ไงดีล่ะ กูแค่ไม่คิดว่าจะมีคนประกาศแย่งแฟนกูแบบนี้ ถึงเขาจะฝากไปถึงเจ้ดรีมก็เถอะ” เดียร์ได้แต่เอ่ยเสียงเบา ดูสติไม่อยู่กับตัว จนเพื่อนสนิทต้องกอดคอ

 

            “อย่าคิดมากดิมึง ก็แค่แฟนเก่า อีกอย่าง พี่พอร์ชเขาติดใจข้างหลังแล้ว ไม่สนข้างหน้าหรอก” เดียร์รู้ว่าไอ้ซันพยายามปลอบ แต่เขาก็อดคิดไม่ได้

 

          แล้วไอ้คุณแพตตี้ไม่มีทั้งข้างหลังข้างหน้าหรือไงวะ

 

            “ไหนมึงว่าจะไปซื้อหนังสือ ไปกัน”

 

            “ไม่ล่ะ กูเหนื่อย เอ่อ ไม่ๆ กูอิ่มมาก กูอยากกลับห้องไปนอนแล้ว”

 

            “ก็ตามใจมึง” ไอ้ซันมองหน้าเขาแวบหนึ่ง มันรู้ล่ะว่าเขาโกหก แต่อารมณ์ตอนนี้มันวูบๆ โหวงๆ อย่างบอกไม่ถูก ได้แต่เดินตัวเอียงตามที่เพื่อนลากไป บอกตรงๆ ว่ากลัว

 

          กูจะเอาอะไรไปสู้เขาวะ ในเมื่อ...ไม่มีอะไรเลย

 

.....................................................................

 

            ครบค่ะ ทั้งตอนนี้แค่จะนำเสนอแค่ส่วนท้ายเนี่ยล่ะจ้า ไอ้ข้างบนก็อยากให้ชินจังมีบทบาท ไอ้ตรงกลางก็คิดถึงเอ้พีทส่วนตัว มาตอนท้ายเนี่ยล่ะเนื้อหาหลักที่จะนำเสนอ คือเรื่องนี้เป็นนิยายที่เขียนตามใจตัวเองมากอ่ะ เออ เรื่องเอ้พีทก่อนนะคะ ตกลงแยกเรื่องเนอะ คือตอนแรกอ่ะ วายไทยเรื่องต่อไปที่จะเขียนเป็นแนวดราม่า แบบประเภทพระเอกชั่วเลยล่ะค่ะ แต่เห็นอยากอ่านเอ้พีทกัน งั้นเรื่องนั้นพับไว้ก่อนเนอะ เอาเอ้พีทมาเขียนต่อก่อน ได้ชื่อเรื่อง ได้อะไรหมดแล้ว เดี๋ยวจะมาเปิดเรื่องจ้า

            ส่วนเรื่องนี้ คือเรื่องของซันริวและเรื่องของชินอยู่ในนี้เลยค่ะ เรื่องเทสเลิฟคิดไว้อยู่แล้วว่ามีสามคู่ รวมกันในเรื่องนี้อ่ะจ้า ไม่มีการแยกออกไปแน่นอน

            ส่วนคำถามว่าเพื่อนเดียร์เกย์ทั้งกลุ่มมั้ย ไม่ค่ะ ทั้งกลุ่มมีเดียร์ ซัน เอ้ ปอนด์ เดี่ยว ไม้ มีแต่เดียร์ที่ชอบผู้ชายตอนสิบห้า ซันที่มาหลงพี่ริว ส่วนเอ้นี่ยังไม่รู้ตัว ที่เหลือชายแท้หมดจ้า ปอนด์มีแฟนเป็นผู้หญิงค่ะ เดี๋ยวจะโผล่มาในเรื่องของเอ้พีทเนอะ

            เรื่องขอ NC มีถามมาว่าขอยังไงถึงได้ชัวร์ๆ

            1. ส่งอีเมล์มาขอที่ ficsuju_mame@hotmail.com ค่ะ อย่าแปะเลย เพราะถึงเมย์ไล่ส่งให้ แต่อาจจะมีพลาดบ้าง

            2. หาทวิตเตอร์เมย์ให้เจอ (บอกตรงๆ ไม่ได้ เดี๋ยวพี่เว็บตามแบนอีก) ในเฮดไบโอมีลิงก์ทั้งฟิคเอสเจ ทั้งวายไทย

            3. ถามมาทางข้อความแชทเฟซได้เลยค่ะ

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^






Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 39 : ตอนที่ 36 ประกาศศึก...ถูกคน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 64627 , โพส : 390 , Rating : 40% / 321 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
# 390 : ความคิดเห็นที่ 63086
คิดถึงเอ้พีท

._.
Name : pployyifann < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pployyifann [ IP : 125.27.153.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2561 / 22:20
# 389 : ความคิดเห็นที่ 63085
คิดถึงเอ้พีท

._.
Name : pployyifann < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pployyifann [ IP : 125.27.153.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2561 / 22:20
# 388 : ความคิดเห็นที่ 62901
ซันชั้นว่าพี่ริวไม่ตลกกับแกวะ แล้วคุณกางเกงในก็แค่ของเก่าที่พี่พูรินไม่เอาแล้ว จบนะ
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 1.47.102.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2561 / 16:52
# 387 : ความคิดเห็นที่ 62474
หน้าด้าน
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 223.24.140.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2560 / 15:33
# 386 : ความคิดเห็นที่ 62344
ยัยแพนตี้นี่จริงๆเล้ย เดียร์อย่ายอมแพ้นะลูกกกกกก
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.209.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 สิงหาคม 2560 / 19:35
# 385 : ความคิดเห็นที่ 62188
เดียร์ แกต้องสู้มากกว่านี้
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 110.168.240.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2560 / 23:09
# 384 : ความคิดเห็นที่ 61871
เดียร์ควรมีมั่นใจอีกนิด ตัวเองมีดีกว่าเค้าตั้งเยอะ
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.47.10.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2559 / 23:39
# 383 : ความคิดเห็นที่ 61685
อ่านฉากนี้คิดถึงเอ้พีทเลย
Name : GymAnu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GymAnu [ IP : 182.52.132.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2559 / 22:01
# 382 : ความคิดเห็นที่ 61520
มีดิ ใครบอกไม่มี มีหัวใจพี่พอร์ชไง แค่นี้ก็ไม่ต้องกลัวใครละ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.22.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2559 / 15:59
# 381 : ความคิดเห็นที่ 61379
แพนตี้ฉันไม่ชอบเธอเลยนะ 5555
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.47.1.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2559 / 17:47
# 380 : ความคิดเห็นที่ 61236
หนูเดียร์น่ารักสุดแล่ว เข้าใจค.รู้สึกเดียร์นะ มามะ มาให้เลาปลอบเร้วววว
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 / 18:37
# 379 : ความคิดเห็นที่ 60949
รู้สึกดีแล้วที่ชินไม่มา...
Name : ZeBulter < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZeBulter [ IP : 171.97.255.139 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2559 / 19:09
# 378 : ความคิดเห็นที่ 60859
อยากไห้ชินจังกับเดียร์ได้กันซักที ชอบชินนนน ดูแบบเทคแคร์นัลร้าคคคคคค
Name : ฝอ' นอ ทีจี 'ฝน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฝอ' นอ ทีจี 'ฝน [ IP : 27.55.2.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ธันวาคม 2558 / 20:30
# 377 : ความคิดเห็นที่ 60814
กระชากกางเกงในแม้งเลย น้องเดียร์
PS.  ดีจ้า
Name : ปากกาแห่งความทรงจำ{::: Gg :::} < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปากกาแห่งความทรงจำ{::: Gg :::} [ IP : 49.49.102.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2558 / 20:57
# 376 : ความคิดเห็นที่ 60729
เดียร์อย่าๆ อย่าไปยอมยัยแพตตี้ไรนั้นนะ
Name : smilejaebeer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smilejaebeer [ IP : 171.5.226.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2558 / 02:45
# 375 : ความคิดเห็นที่ 60653
โอ้ยยยยนางตามราวีไม่เลิก
Name : Susu [ IP : 210.86.134.243 ]

วันที่: 19 ตุลาคม 2558 / 08:49
# 374 : ความคิดเห็นที่ 60536
พี่พอร์ชตอนเลือดคบผญคนนี้ พี่หลับตาคบป่ะเนี้ย
Name : ma_jung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ma_jung [ IP : 180.180.182.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2558 / 18:06
# 373 : ความคิดเห็นที่ 60519
งะ...ตบพี่แพนตี้เลย555
Name : phakh < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ phakh [ IP : 223.206.248.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2558 / 09:44
# 372 : ความคิดเห็นที่ 60351
จำฉากนี้ใน บังเอิญรักได้เลยยย
Name : Canta_TT < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Canta_TT [ IP : 202.29.177.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กันยายน 2558 / 12:52
# 371 : ความคิดเห็นที่ 60274
เจ้กางเกงในนี่อย่ามาแย่งพี่พอร์ชนะ เดียร์ตบเลย ร้ายมาร้ายกลับ
Name : Tam Jenjira < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tam Jenjira [ IP : 1.46.173.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2558 / 16:32
# 370 : ความคิดเห็นที่ 58579
ขอ NC บ้างดิ
Name : tiny [ IP : 171.96.23.116 ]

วันที่: 17 เมษายน 2558 / 15:43
# 369 : ความคิดเห็นที่ 54600
เจ้กางเกงในนี่ออกตัวแรงนะ ประกาศให้รู้กันไปเลยว่าฉันจะแย่ง ใครจะทำไม ดีค่ะเจ้ เจ้แรงขนาดนี้เวลาเจ้เงิบเจ้ก็คงจะล้มดังเหมือนกัน
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 1.47.43.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:09
# 367 : ความคิดเห็นที่ 48109
เดียร์คิดอะไรมาก ยัยโคนมนั่นทำอะไรเราไม่ได้หรอก
PS.  เดี๋ยวนี้สาววายมันล้นโลก
Name : P.Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P.Secret [ IP : 125.27.156.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤศจิกายน 2557 / 16:38
# 368 : ความคิดเห็นที่ 48050
เดียร์เปลี๊ยนไป๊
PS.  ถึงจะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ฉันก็อยากให้มันเป็นไปได้ ถึงแม้ว่าเราจะเป็นเพื่อนกัน แต่ฉันก็อยากเป็นมากกว่าเพื่อน กับเธอ อยากจะบอกเธอว่า...รักนะ
Name : Kapukkapik < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kapukkapik [ IP : 49.49.127.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2557 / 14:29
# 366 : ความคิดเห็นที่ 47076
ง่อวๆๆๆๆๆ ตอนหน้าหวังว่าจะมีncนะคะ-//////- #เปล่าหื่นนะจริงจริ๊งงงงงงงง
Name : kkolk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kkolk [ IP : 49.230.175.154 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2557 / 01:42
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android