คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 40 : ตอนที่ 37 คนนี้ของกู!


     อัพเดท 1 เม.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 6,441 Overall : 3,845,961
63,164 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39692 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 40 : ตอนที่ 37 คนนี้ของกู! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 70025 , โพส : 615 , Rating : 49% / 412 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 37 คนนี้ของกู!

 

 

 

            ปัง!

 

            “เป็นไงบ้างเดียร์ งานวันเกิดเพื่อน” ทันทีที่เดียร์ก้าวเข้ามาในห้องชุดสุดหรู คนตัวโตที่เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับกระป๋องเบียร์ก็เอ่ยปากทัก ให้เด็กหนุ่มเม้มปากเข้าหากันนิด มองพี่พอร์ชเต็มตา

 

          พี่พอร์ชมีดีอะไรวะ ทำไมผู้หญิงคนนั้นต้องมาแย่งด้วย เออ ยอมรับว่าหล่อ ยอมรับว่าสูง ยอมรับว่ารวย ยอมรับว่าแค่ใส่ชุดนอนสีเข้มก็ใจสั่น ยอมรับว่าแค่ท่ายกกระป๋องเบียร์ขึ้นจิบก็ดูดี ยอมรับว่านิสัยอบอุ่นเสียจนหัวใจยอมแพ้ตั้งแต่สิบห้า แต่แล้วไงอ่ะ จำเป็นต้องมาแย่งของกูด้วยหรือไงวะ

 

          พี่พอร์ชของกูอ่ะของกู

 

            “เป็นอะไรหรือเปล่าเรา ทำหน้าแปลกๆ” แล้วเหมือนพูรินจะสังเกตเห็นว่าเด็กหวงของดูแปลกไป ขายาวเลยก้าวเข้ามาหา มือใหญ่ก็วางแปะลงบนหน้าผาก

 

          ก็แค่ใจดี อบอุ่น ช่างเป็นห่วงเป็นใย มีดีแค่นี้มาแย่งของกูทำไม

 

            “ตัวก็ไม่ร้อนนี่ เป็นอะไรหืม...เจ้าลูกหมา”

 

          เสียงก็แค่นุ่มๆ อุ่นๆ ฟังแล้วสบายใจ

 

            “โดนเพื่อนแกล้งมาอีกแล้วใช่มั้ย หืม”

 

          งือ ไม่ไหวแล้ว

 

            หมับ

 

            “หืม” ความคิดสุดท้ายของเจ้าลูกหมาที่ทนไม่ไหว เป็นฝ่ายขยับตัวเข้ามาซุกในอกอุ่น สองมือก็กอดรอบเอวสอบให้คนที่นึกเป็นห่วงได้แต่แปลกใจ แต่เพียงพักเดียวก็อมยิ้ม

 

            หมับ

 

            “เป็นอะไร” พูรินวางกระป๋องเบียร์ลงกับขอบตู้ แล้วยกสองมือโอบเอวเจ้าตัวเล็ก ทั้งยังโยกตัวไปมาเบาๆ ให้เดียร์ยิ่งกอดอีกฝ่ายแน่นขึ้น ซุกๆ ซบๆ ลงกับอกกว้างมากกว่าเดิม ทั้งที่ในใจคิดเพียงอย่างเดียว

 

          พี่พอร์ชเป็นของกู เป็นแฟนกู ไม่ยอมยกให้ใครทั้งนั้นแหละ

 

            “เปล่า” ได้แต่ตอบเสียงอู้อี้ ให้คนฟังหัวเราะ

 

            “นี่ยั่วกันหรือเปล่า”

 

            พลั่ก

 

            “บ้าเด้! ไม่เอาแล้ว เดียร์ยังเจ็บตูดอยู่เลย” ว่าแล้วก็ผลักอกคนตัวสูงเต็มแรง หน้าร้อนวูบ กระชับกระเป๋าตัวเอง แล้วก้มหน้าก้มตาบอกรวดเดียว

 

            “เดียร์ไปอาบน้ำก่อนนะ” ว่าแล้วก็จะวิ่งเข้าห้องนอนตัวเอง ถ้าไม่ใช่เพราะพี่พอร์ชรั้งแขนเอาไว้ก่อน

 

            “ไปอาบห้องพี่ แล้ววันนี้ก็นอนห้องพี่ ไม่ต้องหนีกลับไปนอนห้องตัวเองเลย” ฟังยังไงก็คำสั่งของเจ้านายตัวโตชัดๆ จนเด็กปากแดงเบ้ปากใส่ เงยหน้าขึ้นเถียง

 

            “ทำไมเดียร์ต้องนอนห้องพี่ด้วย ห้องเดียร์ก็มี” แต่แทบไม่ได้ไปนอนเท่านั้นเอง หนีไปนอนเฉพาะตอนช่วงสอบกับช่วงที่กำลังเจ็บตูดแบบนี้เท่านั้นแหละ และคำถามนี้ก็ทำให้พี่พอร์ชยิ้มกว้าง แล้วว่าง่ายๆ แต่ทำเอาคนฟังร้อนวูบไปทั้งหน้าทั้งลำคอ

 

          “พี่อยากนอนกอดเดียร์”

 

            “พี่พอร์ชแม่งบ้า” ได้แต่สบถเบาๆ แล้วก็ดึงมือจากการเกาะกุม วิ่งหายเข้าห้องไปทันที ทำให้คนมองได้แต่หัวเราะไล่หลัง มองก็รู้ว่าเจ้าลูกหมามันเขินอีกแล้ว ทั้งที่อดคิดไม่ได้

 

          เมื่อกี้มันอ้อน...ใช่หรือเปล่า

 

....................................................

 

            ความคิดของพูรินที่ได้รับการพิสูจน์ก็ตอนตีหนึ่งกว่านั่นแหละ

 

            “เดียร์ นอนได้แล้ว” พูรินที่เพิ่งจัดการงานของตัวเองเสร็จ แล้วก้าวเข้ามาในห้องนอน เอ่ยปากบอกกับเจ้าเด็กปากแดงที่กำลังคลิกเม้าส์รัวๆ อยู่หน้าโน้ตบุ๊กคู่ใจ ซึ่งพอเขาบอกเสร็จปุ๊บ เดียร์ก็ปิดเกมปั๊บ ไม่มีหันมาโวยวายว่าขอให้จบตาก่อน และไม่สนใจด้วยว่าเพื่อนจะด่าลงเฟซที่หายแวบออกไป

 

            แล้วพอปิดเครื่องเสร็จปุ๊บ ก็หมุนเก้าอี้ทำงานของเจ้าของห้องที่ถูกยึดไปแล้วมา เงยหน้ามองตาปริบๆ แก้มขาวแดงขึ้น แล้วงึมงำเบาๆ

 

            “อุ้มเดียร์หน่อย”

 

            “หืม” คนฟังได้แต่เบิกตากว้างขึ้นนิด ก่อนจะหลุดหัวเราะ

 

            “หัวเราะทำไม เออ เดียร์เดินไปนอนเองก็ได้”

 

            หมับ

 

            “แล้วพี่บอกสักคำหรือยังว่าจะไม่อุ้ม” พูรินว่าพลางกดไหล่ทั้งสองข้างของเจ้าลูกหมาเอาไว้ ทั้งยังยิ้มกว้าง จนคนที่ข่มความอายแทบตายได้แต่เงยหน้าขึ้นมองตาปริบๆ

 

            “เอ้า ยกแขนคล้องคอพี่ดีๆ”

 

            “เฮ้ย!!! เดียร์หมายถึงขอขี่หลัง ไม่ใช่...เอ่อ ไม่ใช่อุ้มแบบนั้น” คนที่กำลังพยายามอ้อนบอกเสียงสั่น เมื่อพี่พอร์ชก้มตัวลงมาสอดมือใต้เข่า อีกมือก็รองไว้ใต้ท้ายทอย จนจะดิ้นหนี ก็นี่มันท่าอุ้มเจ้าสาว แต่เสียงโวยวายเล็กๆ นี่ไม่เข้าหัวคนฟังเลยสักนิด

 

            หมับ

 

            “หนักเอาเรื่องนะเรา” ว่าจบคนที่บอกว่าหนักกลับยกเจ้าลูกหมาอย่างสบายๆ ให้เดียร์รีบคว้าคออีกฝ่ายอัตโนมัติ มองคนที่ก้าวยาวๆ มาวางเขาลงกลางเตียง อายจนไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย แต่ก็โวยวายกลบเกลื่อน

 

            “ทีพี่ทับเดียร์ตั้งไม่รู้เท่าไหร่ เดียร์ยังไม่เคยบ่นว่าหนักเลย”

 

            “ก็เดียร์บ่นแทนว่าแน่น...”

 

            พลั่ก

 

            “ไอ้พี่พอร์ชบ้า!!!” เจ้าลูกหมาชกไหล่คนที่ปล่อยตัวเขาเต็มแรง อ้าปากน้อยๆ มองคนที่พูดออกมาหน้าตาเฉย เออ มันเรื่องจริง แต่นั่นไม่ได้บ่นโว้ย ไอ้แน่นๆ คับๆ ลึกๆ นั่นเดียร์ครางครับ ไม่ได้บ่น

 

          ให้ตายเหอะ พี่พอร์ชแม่งแกล้งกูอีกแล้ว

 

            “เอ้านอนดีๆ พี่จะปิดไฟแล้ว” แล้วคนแกล้งก็จัดการดึงผ้านวมผืนใหญ่ให้เดียร์สอดขาเข้าไปใต้นั้น จากนั้นก็หมุนตัวไปปิดไฟ แล้วคลำทางกลับมาสอดตัวเข้าใต้ผ้านวมผืนเดียวกัน

 

            “พี่พอร์ช” แล้วเพียงทิ้งตัวได้ไม่ถึงสองวินาที เจ้าลูกหมาก็ร้องเรียกอีกแล้ว

 

            “หืม”

 

            “กอดหน่อยดิ” เสียงงึมงำเบาๆ ที่ทำให้พูรินพลิกไปนอนตะแคง มองฝ่าความมืดไปจนเห็นดวงตาใสๆ ที่ยังจ้องมองมาอย่างมีความหวัง

 

            หมับ

 

            แล้วแทนคำตอบ สองมือก็รวบเอวเจ้าตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอดทันที สอดแขนใต้คอต่างหมอนหนุนที่ทำให้ร่างกายยิ่งแนบกันมากกว่าเดิม แล้วเสียงทุ้มก็ว่าขำๆ

 

            “ตกลงนี่ไม่ได้ยั่วพี่ แต่กำลังอ้อนพี่ใช่มั้ยเจ้าลูกหมา” คนฟังเกือบจะผลักอีกฝ่ายออกไปแล้ว แต่ร่างกายกลับยิ่งเบียดเข้าหาความอบอุ่นเหมือนลูกหมาหาไออุ่น สองมือก็กอดเอวสอบตอบ แล้วตัดสินใจ

 

            หงึก

 

            กดหน้าอยู่ตรงอกเพื่อบอกว่า...อืม เดียร์อ้อน

 

            แม้ไม่มีนมใหญ่ๆ หุ่นเอ็กส์ๆ ไม่ได้เป็นผู้หญิงตัวนิ่มๆ ไม่ได้มีมารยาร้อยเล่มเกวียน แต่ที่เขามั่นใจว่ามีดีนะก็นี่เลย...ลูกอ้อน ขนาดที่เจ้ดรีมว่าโหดๆ ยังแพ้ตอนเขาอ้อน เพราะฉะนั้นไอ้เดียร์คนนี้จะงัดทุกอย่างมาอ้อนพี่พอร์ชเลย

 

            แม้มันจะน่าอายกว่าเวลาอ้อนพี่สาวจมเลยก็ตาม

 

            “หึๆ อ้อนแบบนี้ระวังจะเจ็บตัวหนักกว่าเดิม”

 

            “ก็ถ้าพี่พอร์ชไม่สงสารลูกหมาตาดำๆ พี่ก็ทำเลย ไม่ต้องสนใจเดียร์หรอกว่าจะเจ็บหรือเปล่า”

 

            นั่น มีทั้งลูกย้อน ทั้งเสียงน้อยอกน้อยใจ แล้วพูรินจะทำยังไงได้ล่ะ นอกจากกดจูบที่ขมับบางเบาๆ สูดกลิ่นแชมพูหอมๆ เข้าเต็มปอด

 

            “ทำตัวน่ารักแบบนี้วันนี้มีอะไรหรือเปล่า” แต่แน่นอนว่าผู้ใหญ่ตัวโตรู้ว่ามันผิดปกติจนเอ่ยปากถามตรงๆ สัมผัสได้ว่าเดียร์ยิ่งขยับตัวยุกยิกในอ้อมกอดมากขึ้น จนส่งมือไปลูบหัวมันเบาๆ

 

            “งั้นทุกทีเดียร์ไม่น่ารักอ่ะดิ” ไม่วายว่าเสียงงอแง

 

            “หึๆ ยอมรับแล้วสิว่าน่ารัก ไหนว่าตัวเองหล่อไง” พูรินหัวเราะอย่างเห็นขำ รู้ว่าเดี๋ยวเดียร์มันต้องโวยวายใส่ แบบที่ไม่ใช่...

 

          “ก็น่ารักกับพี่พอร์ชคนเดียวอ่ะ ไม่ดีหรือไง”

 

ต่อค่ะ

 

            กึก

 

            ผู้ใหญ่ตัวโตนิ่งค้างไปทันที เนื้อในอกเต้นแรงกับเสียงพึมพำอยู่ตรงอกแบบนี้ พร้อมกับอารมณ์บางอย่างที่แล่นปราดไปทั่วร่าง จนอดไม่ได้ที่ซุกเข้าที่ซอกคอขาว ฝ่ามือใหญ่ก็อดไม่ได้ที่จะสอดเข้าใต้กางเกงบอล ลูบคลำสะโพก ทั้งยังพึมพำเบาๆ

 

            “ทำตัวน่ารักแบบนี้พี่ไม่รับประกันความปลอดภัยนะ”

 

            “งั้นแปลว่าใครทำตัวน่ารักกับพี่พอร์ช พี่พอร์ชก็มีอารมณ์ทั้งนั้นสินะ”

 

            กึก

 

            แต่แล้ว อารมณ์หวามที่กำลังโอบล้อมคนทั้งคู่ก็สลายไปแทบจะในวินาทีนั้น คนฟังชะงักมือทันที ทั้งยังก้มลงไปมองคนที่ยิ่งซุกตัวกับอกเขามากขึ้น รับรู้ได้เลยว่าเจ้าเด็กนี่ต้องคิดอะไรอยู่แน่ๆ

 

          เรื่องแพตตี้? แต่นั่นเขาเคลียร์แล้วนะ

 

            “เดียร์หมายถึงใคร” ดังนั้น พูรินเลยเอ่ยตรงๆ วางมือลงบนเอว ใช้น้ำเสียงนุ่มๆ ตะล่อมให้เจ้าลูกหมากัดปากแน่น ใจหนึ่งก็อยากบอก แต่อีกใจก็พูดไม่ออก

 

            เกิดมาเป็นผู้ชาย แต่ดันมีผู้หญิงเอ่ยท้าแบบนี้...แม่งแย่ แย่มากๆ แย่ตรงที่ตัวเองเนี่ยล่ะที่ไม่คิดยอมแพ้เพศแม่แบบนี้

 

            “พี่พอร์ช เดียร์ถามได้ป่ะ” แล้วไม่ต้องรอให้คนฟังอนุญาต เดียร์ก็เอ่ยต่อทันที

 

            “พี่พอร์ชเคยรักใครมั้ย แบบเดียร์รู้นะว่าพี่มีแฟนหลายคน ตั้งแต่อยู่ไทยและอยู่ที่เมกา พี่เคย...เคยรักผู้หญิงพวกนั้นหรือเปล่า แล้ว...แล้วถ้าพี่ไม่ได้รัก ทำไมพี่ถึงมีเซ็กส์กับคนพวกนั้นได้” คำถามที่อยู่ในหัวตั้งแต่นั่งรถไฟฟ้ากลับมาถูกถามออกมารวดเดียว และนั่นทำให้คนฟังได้แต่กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นหน่อย

 

          เดียร์จะถามพี่ทำไม ถ้านั่นจะทำให้เดียร์เจ็บเอง

 

            แม้จะคิดแบบนั้น แต่พูรินก็ถอนหายใจ แล้วเลือกจะบอก

 

            “เดียร์สัญญากับพี่ก่อน ถ้าพี่ตอบ เดียร์ต้องไม่โกรธพี่” ใจอยากจะบอกปัด แต่เพราะความอยากรู้ที่ทำให้พยักหน้าอีกหนึ่งหงึก และนั่นก็ทำให้พี่พอร์ชถอนหายใจอีกที

 

          “เพราะดรีม”

 

            กึก

 

            สองคำเท่านั้นที่ทำให้คนฟังหน้าชาวาบ หัวใจแทบหยุดเต้น สองมือที่กอดพี่พอร์ชสั่นขึ้นทันที แม้จะเชื่อใจทั้งพี่สาวทั้งแฟนตัวเองยังไง แต่แผลในใจไม่เคยหายสนิทเลยสักครั้ง ซึ่งชายหนุ่มก็รู้ดีถึงรีบอธิบายต่อ

 

            “ตลอดเวลา พี่คิดเสมอว่าพี่รักดรีม แค่คิดว่านะเดียร์ และไม่ใช่ว่าพี่ไม่พยายามรักคนอื่น ที่พี่คบกับผู้หญิงหลายคน พี่ต้องการพิสูจน์ความรู้สึกของตัวเอง อ้อ แล้วพี่คบทีละคนไม่ใช่พร้อมกันนะเดียร์” ราวกับรู้ เจ้าตัวถึงดักคอไว้ก่อน แล้วว่าต่อ

 

            “พี่อยากรู้ว่าพี่จะรักผู้หญิงคนอื่นได้หรือเปล่า พี่คบกับใครพี่ก็พยายามดูแลเอาใจใส่เขาให้ดีที่สุด พยายามที่จะรักเขา แล้วพอถึงจุดหนึ่ง มันก็เป็นไปตามกลไกร่างกาย เรามีอะไรกัน แต่แม้จะมี มันก็ไม่ได้ผูกมัดหัวใจพี่ พอเขาขอเลิก พี่ก็ตกลง ไม่เจ็บ ไม่ปวด ความสัมพันธ์จบ ทุกอย่างจบ ทั้งหมดนั่นเพราะพี่คิดเสมอว่าใจพี่ผูกติดกับดรีม...”

 

          ทำไมยิ่งฟังกูยิ่งร้อนไปทั้งตาวะ...แม่ง อยากร้องไห้ว่ะ

 

            เดียร์ได้แต่คิดในใจ รู้สึกเจ็บมากๆ กับสิ่งที่ได้ยิน จนอยากจะปิดหู แต่สัมผัสอุ่นๆ ของริมฝีปากที่แตะลงบนแก้มทำให้เขาพยายามตั้งใจฟังต่อ

 

            “จนกระทั่งเดียร์เข้ามาอยู่กับพี่ ทุกอย่างเปลี่ยนไป พี่ชอบอยู่ใกล้เดียร์ พี่ชอบจูบเดียร์ ชอบกอด พี่เริ่มลืมดรีมออกไปจากใจ เวลาพี่ไปบ้านเรา พี่ก็ไปหาคนน้องไม่ใช่คนพี่ จนกระทั่งพี่ได้รู้ว่าความรู้สึกที่พี่มีต่อดรีม มันไม่ใช่รักแบบที่พี่มีกับเดียร์ และพี่ก็ได้รู้...” พูรินนิ่งไปนิด ราวกับเรียบเรียงความรู้สึกตัวเอง

 

          “พี่ไม่เคยรักใครจนกระทั่งมารักเดียร์”

 

            คราวนี้เจ้าลูกหมาเงยหน้าขึ้นสบตา ให้คนพูดส่งยิ้มให้บางๆ ปลายนิ้วก็ลูบแก้มขาวเบาๆ

 

            “อาจจะผิดกับผู้หญิงทุกคนที่พี่เคยผ่านมา แต่พี่ไม่เคยรักคนเหล่านั้นเลย ผ่านมาก็ผ่านไป แต่กับเดียร์มันไม่ใช่ พี่ไม่คิดจะปล่อยเดียร์ไป ไม่ยอมให้เดียร์จบความสัมพันธ์กับพี่ อ้อ ไม่ยอมให้เดียร์ไปพิสูจน์กับผู้หญิงคนไหนด้วยว่ารักพี่จริงหรือเปล่า” ประโยคสุดท้ายไม่วายสำทับเอาไว้ก่อน

 

            แน่ล่ะ พูรินเข้าใจความรู้สึกตัวเองแจ่มแจ้ง แต่เจ้าตัวเล็กนี่เพิ่งสิบแปด ขืนคิดว่านี่แค่ความพลั้งเผลอขึ้นมา หรืออยากลองใช้อาวุธคู่ใจ เขาก็ซวยน่ะสิ

 

            ตุบ

 

            “บ้าหรือวะ จะไปลองกับใครเล่า...แอบรักมาตั้งสามปี” เดียร์ได้แต่ต่อยไหล่พี่พอร์ชแรงๆ งึมงำกับตัวเอง อดรู้สึกไม่ได้ว่าตัวเองใจง่าย เมื่อกี้เจ็บจะตาย แต่พอได้ฟังแบบนี้แล้วกลับยิ้มออก

 

          อาจจะเป็นข้อดีเดียวที่พี่พอร์ชคิดว่ารักเจ้ดรีม มันทำให้พี่พอร์ชไม่รักใครจนกระทั่งมาเจอเดียร์สินะ

 

            “แล้วเรื่องเซ็กส์...อืม พี่มีอะไรกับใครก็ได้จริงป่ะ” เป็นอีกครั้งที่พูรินทำหน้าปั้นยาก อยากจะเขกหัวเจ้าเด็กแก่แดดที่ถามอะไรแบบนี้

 

            “ข้อนี้พี่ขอผ่าน พี่ไม่ตอบ”

 

            “พี่พอร์ชอ่า~”

 

            เขาชักสงสัยนะว่าวันนี้มีใครเอาอะไรให้ลูกหมาเขากินหรือเปล่าถึงอ้อนเสียงใสขนาดนี้ ทั้งยังถูหัวกับอกเขายิ่งกว่าเดิมอีก

 

            “พี่พอร์ชตอบเดียร์นะ” สุดท้ายเจ้าของหมาก็ใจอ่อนจนได้ อย่างชักบอกตัวเองว่าเขาต้องพยายามใจแข็งไม่ตามใจเดียร์มากไปกว่านี้แล้ว

 

            “โอเคๆ ครับๆ พี่มีอะไรกับใครก็ได้”

 

            กึก

 

            “เห็นมั้ย พอพี่ตอบ เดียร์ก็เสียใจ แล้วจะถามพี่ทำไม” พูรินลูบหัวเจ้าเด็กตัวเล็กเบาๆ แล้วก็เอ่ยขยายความหน่อย ก่อนที่เดียร์มันจะนึกอยากลองพิสูจน์คำพูดของเขา

 

            “เรื่องเซ็กส์เป็นเรื่องของร่างกาย ไม่แปลกที่จะมีกับใครก็ได้ แต่พี่จะบอกเดียร์ไว้อย่างหนึ่ง สำหรับพี่ เมื่อพี่รักใคร พี่จะไม่สนใจเรื่องร่างกาย พี่จะสนเรื่องหัวใจ ถ้าการที่พี่ปล่อยตัวไปกับคนอื่นทำให้คนที่พี่รักเจ็บ...พี่จะไม่มีวันทำ และพี่อยากให้เดียร์มั่นใจ พี่ไม่เคยมีความสุขกับใครเท่าที่เมคเลิฟกับเดียร์”

 

            “ทำไมอ่ะ” แม้จะเขิน แต่ก็ยังถาม

 

            หมับ

 

            “พอได้แล้วสำหรับนิทานก่อนนอน นอนได้แล้ว”

 

            “โหย เดียร์ไม่ใช่เด็กนะที่ต้องฟังนิทานน่ะ”

 

            “ก็นี่ไง ฟังตาแป๋วขนาดนี้” จะไม่ว่าสักคำเลยถ้าพี่พอร์ชจิ้มเปลือกตา แต่พี่ชายร่วมห้องกลับโน้มตัวลงมาเพื่อใช้ริมฝีปากกดเบาๆ ที่เปลือกตาข้างหนึ่ง แล้วย้ายไปที่เปลือกตาอีกข้างหนึ่ง สัมผัสอุ่นๆ ที่กำลังทำให้หัวใจคนได้รับเบาสบายลงอย่างไม่น่าเชื่อ

 

            “พี่พอร์ชแม่งขี้โกงตลอดอ่ะ” แม้จะว่าเขา แต่ก็ยอมนอนหนุนอกแต่โดยดี ซึ่งทำให้คนที่ลูบเส้นผมนุ่มๆ อยากจะเถียงกลับ

 

          ใครกันแน่ที่ขี้โกง ไม่รู้หรือไงว่ากำลังทำให้พี่เขิน

 

            ใช่ พูรินกำลังเขินที่จะบอกว่า เวลาทำอะไรกับคนที่รักมันรู้สึกดีกว่าทำไปเพราะกลไกร่างกายตั้งไม่รู้กี่เท่า กับเดียร์ มันเป็นความรู้สึกพิเศษตอนร่างกายเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ไงก็ตาม เขาไม่คิดให้เดียร์ไปลองกับคนอื่นแล้วมาเปรียบเทียบกับเขาหรอก

 

          เป็นเมียพี่คนเดียวก็พอแล้วล่ะ

 

            ขณะเดียวกัน เดียร์ก็กอดแฟนตัวเองแน่นอย่างหวงแหน ยามที่บอกตัวเองในใจ

 

          พี่พอร์ชเป็นของเดียร์นะ และเดียร์ไม่คิดยกให้ใครเด็ดขาดเลย

 

......................................................

 

            ต่อเจ้า

 

            “ลงดีหรือไม่ลงดีวะ”

 

            ในเวลาใกล้เคียงกัน ซันกำลังนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟานุ่ม ตาก็มองเพียงภาพคู่ของเขากับคนของไอ้เอ้อย่างตัดสินใจ มือก็ขยับไปมาอย่างคิดไม่ตกว่าลงภาพดีหรือเปล่า

 

          ก็กูอยากรู้อ่ะว่าพี่ริวจะหึงกูเปล่า แต่วิธีนี้มันบัดซบมากเลยนะไอ้ซัน ถ้าพี่ริวไม่หึงล่ะ

 

            ครืด

 

            “เมื่อไหร่มึงจะกลับหอมึงสักที”

 

            ฟึ่บ

 

            “ม่ายยยยยยยย ผมอิ่ม ผมแน่น ลุกไม่ไหวแล้ว” เพียงแค่พี่ริวที่หนีออกไปคุยกับคนที่บ้านก้าวผ่านประตูระเบียงเข้ามา ซันก็ซุกมือถือลงข้างตัวทันที หันไปยิ้มอ้อน ทั้งยังบอกเสียงยานคางเหมือนตอนโผล่มาเคาะห้องตอนเกือบสามทุ่มเป๊ะๆ

 

          พี่ริว ขอไปนั่งเล่นในห้องหน่อยนะครับ ผมซื้อขนมมาฝากด้วยนะ ร้านดังกลางพารากอนเลย

 

            แล้วพี่ริวก็ไม่ค่อยเห็นแก่ของกินเลยที่ยอมให้เขาเข้ามานอนกลิ้งเล่นในห้อง โดยมีข้อแม้...ต้องกลับก่อนเที่ยงคืน

 

          แฟนใครวะแม่งโคตรใจร้ายอ่ะ

 

            “เออ ช่างมึงสิ ยังไงเดี๋ยวมึงก็ต้องกลับ” พี่ริวว่าพลางยกยิ้มเหนือกว่า แต่ไม่อยากจะบอกเลย พี่แกแม่งเดินรักษาระยะห่าง...นี่มองซันนี่เป็นไอ้โรคจิตที่จะกระโจนเข้าใส่ทุกเวลาหรือไงวะ

 

            “อ้าว แล้วพี่ริวจะไปไหนอ่ะ”

 

            “อาบน้ำ”

 

            “ผมอาบด้วย”

 

            “เอาตีนกูไปแดกเถอะ” พี่ริวตอบคำถามได้น่ารักสุดๆ อีกแล้ว มีการยกหมัดขึ้นอีกที ให้ซันได้แต่แบะปาก ทำท่าจะงอแง แต่มีหรือพี่แกจะสนใจ มีการเดินกระแทกประตูห้องนอนอีกแน่ะ จนคนหน้าด้านแกล้งทำคอตก...อยู่นาทีเดียว

 

            ฟึ่บ

 

            “อยู่ไหนน้า กุญแจสำรอง” นายอาทิตย์กระโจนพรวดไปยังลิ้นชักข้างห้องครัวทันที จำได้ว่าเคยเห็นพี่ริวเก็บกุญแจในนี้ แล้วรื้อเพียงไม่นานก็เจอกุญแจสองสามดอกที่ห้อยเอาไว้ด้วยกัน จนยกยิ้มเจ้าเล่ห์

 

            “หึๆ แค่สี่ทุ่ม ยังมีเวลาอีกเหลือเฟือ”

 

...................................................

 

            ซ่า

 

            ภายในห้องน้ำ เสียงน้ำจากฝักบัวตกกระทบกับพื้นกระเบื้องดังกลบเสียงบางอย่างหน้าห้อง ขณะที่ริวก็กำลังเงยหน้าขึ้นล้างคราบแชมพู ในหัวก็อดคิดถึงคนที่นอนอยู่ในห้องไม่ได้

           

            “กูต้องไล่มันออกไปสิ ทำไมถึงใจอ่อนกับมันวะ” ริวได้แต่พึมพำกับตัวเอง สองมือขยี้หัวตัวเองเบาๆ ทั้งยังนึกหงุดหงิดกับการกระทำหลายวันมานี้ของตัวเอง

 

          ทำไมกูต้องกังวลว่าน้องสาวไอ้ซันจะชอบกูมั้ยด้วย ยังไงก็ต้องเลิกกันอยู่แล้ว

 

            แล้วเหมือนความคิดว่าต้องเลิกๆ จะทำให้ร่างเปลือยเปล่าใจเสียอย่างบอกไม่ถูก มันวูบๆ โหวงๆ ในใจยังไงไม่รู้ จนยิ่งจมกับความคิดตัวเอง ขนาดไม่ได้ยินเสียงคนโรคจิตที่กำลังย่องเบาเข้ามาในห้องน้ำ

 

            คนที่เวลานี้แก้ผ้าพร้อม ตาคมจ้องมองแผ่นหลังขาวๆ พลางกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ สายตามองไล่ตั้งแต่ช่วงไหล่สวยๆ ลงมาที่เอวบางๆ ก้นขาวดูนุ่มนิ่มน่าสัมผัส แล้วไหนจะเวลานี้ที่สายน้ำกำลังไหลไปตามผิวขาว...แค่เห็น...แม่งขึ้นทันตาเลย

 

            หมับ

 

            เฮือก!!!

 

            “เฮ้ย!!! ใครวะ ปล่อยกูนะ!!” ริวถึงกับสะดุ้งเฮือก เมื่อมีใครไม่รู้จับเอว แต่เพราะเปลือกตาที่ปิดแน่นอย่างกลัวน้ำเข้าตา จนทำได้เพียงสะบัดตัวหนี แต่ไอ้มือกาวนี่ก็กอดเอวไว้แน่น พร้อมกับเสียงพร่าๆ ที่กระซิบบอก

 

            “ผมเองพี่ริว”

 

          ให้ตายเถอะ เสียงมึงทำกูสยิวไปทั้งตัวเลย

 

            “เข้ามาทำห่าอะไร ออกไป!!!” ริวรีบลูบหน้าตัวเองแรงๆ หันขวับมามองคนที่กอดเอวไว้ด้วยสายตาโกรธจัด แต่ลึกลงไป ใครจะรู้เท่าเจ้าตัวล่ะว่า...กลัว

 

            สถานการณ์แบบนี้อันตรายชัดๆ

 

            “ไม่ทันแล้วพี่ คือผม...โคตรอยากเลย”

 

เจอกันที่บล็อกค่า ^^


 




 


 

 

ต่อจากบล็อกจ้า

 

            พอเสร็จปุ๊บ ซันก็คว้าฝักบัวมาล้างตัวลวกๆ พยายามไม่เหลือบตามองคนที่หอบหายใจหนักๆ ทั้งยังพิงตัวกับผนังกำแพง พอเสร็จก็ยัดฝักบัวลงในมือพี่ริว แล้วบอกเร็วๆ

 

            “ผมออกไปรอข้างนอกนะ” ว่าจบ ก็หันไปคว้าผ้าเช็ดตัวพี่ริวนั่นแหละ แล้วก้าวเร็วๆ ออกจากห้องน้ำไปอย่างไม่เหลียวหลัง ให้แมวที่กำลังตกใจยิ่งใจเสีย

           

            “ซัน...ไอ้ซัน!!!” แม้จะร้องเรียกก็ไม่มีเสียงขานรับ จนรีบล้างตัวมือไม้สั่น รีบคว้าบ็อกเซอร์ที่ถอดทิ้งไว้มาสวมทับ แล้วก้าวเร็วๆ ออกจากห้องน้ำ

 

            “ซัน...”

 

            “ผมกลับหอก่อนนะพี่” เพียงก้าวออกมาจากห้องน้ำ ก็เจอคนที่สวมเสื้อผ้าครบชุด มือสะพายเป้ เตรียมตัวจะออกจากห้องเขาแล้ว จนริวได้แต่ยืนนิ่ง ปล่อยน้ำหยดแหมะๆ เปียกพื้น ใจยอมรับเลยว่ากลัว...กลัวไอ้ซันโกรธ

 

            ฟึ่บ

 

            “เปียกหมดแล้วพี่” ซันที่กำลังจะหมุนตัวออกไป ขบกรามแน่น แล้วหมุนตัวกลับมา ใช้ผ้าขนหนูผืนเดิมห่อตัวเขาให้ จากนั้นก็รีบก้าวถอยหลังราวกับไม่อยากสัมผัสตัว จนริวเผลอคว้าแขนเอาไว้ก่อน

 

            “มึง...คือ...มึงค้างที่นี่ได้นะ”

 

          ให้ตายเถอะ มึงพูดอะไรออกมาวะไอ้ริว

 

            ทว่า คนพลั้งปากก็ยิ่งใจเสียหนักกว่าเดิม เมื่อไอ้กวนตีนที่ควรจะกระโจนใส่ส่ายหน้าแรงๆ เหลือบมามองอกขาวๆ นิด แล้วเป็นฝ่ายปลดมือเขาออก

 

            “พี่ริว ผมพูดจริงๆ นะ ตอนนี้ผมโคตรอยากเลย แค่มองพี่แบบนี้ผมก็ขึ้นแล้ว ถ้าต้องนอนกับพี่วันนี้ ถึงพี่จะร้องไห้อีก ผมก็คงปล้ำพี่แน่ๆ เพราะงั้น ผมกลับหอดีกว่า...ไว้เจอกันที่ม.ครับ” ว่าจบปุ๊บ ไอ้คนโรคจิตที่นิ่งเป็นจูบ ขยับเป็นตะปบนมก็รีบหมุนตัว แล้วก้าวออกจากห้องไวๆ

 

          ทั้งหมดที่ทำนี่เขาทำเพื่อพี่ริวเลยนะ ขืนอยู่ต่อ มองหน้าสวยๆ ตัวขาวๆ กับสีหน้าเวลาเสียวจัดๆ ของพี่ริว ไอ้ซันเนี่ยล่ะได้ข่มขืนพี่ริวแน่

 

            ความคิดที่คงส่งไปไม่ถึงริวที่ได้แต่ยืนอึ้ง มองคนที่ก้าวออกจากห้องไปแล้ว แล้วดวงตาก็เริ่มคลอด้วยหยดน้ำ

 

            “มึง...อย่าโกรธกูนะ ห้ามโกรธกูนะซัน กูแค่กลัว...กูขอโทษ” ริวได้แต่บอกเสียงสั่น ใช้หลังมือปาดน้ำตาลวกๆ ใจหายวาบไปแล้วกับอาการผลุนผันของอีกฝ่าย

 

            ยอมรับว่าตัวเองก็อยากให้ แต่มันกลัว...กลัวจนทำให้ซันโกรธแบบนี้

 

            “อย่าโกรธกูนะ กูไม่อยากให้มึงโกรธกู”

 

            คำของคนที่ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังแคร์แฟนตัวเองมากแค่ไหน

 

................................................................

 

            ครบค่ะ เย็นแล้วเนอะ มาต่อให้แล้วเนอะ ^^ เกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ ก็พี่ริวไม่ยอมให้อ่ะ รู้สึกดีแค่ไหน แต่มันก็กลัว คือมันก็จริงอย่างพี่ริวว่า คนละขนาดเลย แต่ไอ้ที่น่าสงสารสุดคือซันนี่ แบบอยากมุดถ้ำจะขาดใจ แต่มุดไม่ได้ เพราะเจ้าของถ้ำเอาหินมาวางกั้นทาง จริงๆ ใครรอคู่นี้ เดี๋ยวเขาก็ได้กันจ้า แมวซึนอ่ะแคร์แฟนตัวเองจะตาย แต่ปากแข็งไปงั้นแหละ ส่วนทำไมพี่ริวไม่ยอมมีด้วย เพราะมันมีเหตุเล็กๆ ที่เจ้าตัวจำขึ้นใจนั่นแหละเนอะ

            เมย์จะบอกว่าขอบคุณทุกคำวิจารณ์ที่ให้นิยายเรื่องนี้นะคะ เมย์ไปอ่านของคุณ MR.kun เมย์จะบอกว่าเมย์อ่ะอ่านซ้ำประโยค “เพราะเราเชื่อว่านักเขียนคนนี้จะไม่ทิ้งฟิค ดองฟิค และที่สำคัญจะไม่ทิ้งคนอ่าน

นอกจากคนอ่านซะเองที่จะทิ้งนักเขียน” คือนิ่งไปนาทีเต็มๆ โดยเฉพาะประโยคสุดท้าย มันใช่เลย แม้เมย์จะพยายามให้ตาย อัพตามตารางเวลาตัวเอง แต่ก็เคยโดนทิ้งมาแล้ว เยอะด้วย เคยเศร้ามากชนิดดิ่งแบบกู่ไม่กลับ แต่ก็เพราะมีคนอ่านบางส่วนที่ยังไม่ทิ้งกัน และตามมาแม้เมย์จะเขียนวายไทยที่ทำให้ทุกวันนี้ก็ยังฮึดสู้ต่อไป ต้องขอบคุณบางคนจริงๆ ที่ยังอยู่ด้วยกันมาตลอด ขอบคุณจากหัวใจเลยค่ะ

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ กเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 40 : ตอนที่ 37 คนนี้ของกู! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 70025 , โพส : 615 , Rating : 49% / 412 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
# 615 : ความคิดเห็นที่ 63152
อ่านตอนนี้แล้วนึกถึงตัวเองเมื่อก่อน 55555555 เป็นงี้เลย อยากรู้เอง ถามเอง เจ็บเอง เค้าไม่ตอบก็อ้อนให้เค้าตอบ พอเค้าตอบก็มาโกรธเค้า 5555555555 ผีบ้ามาก
Name : Byaphat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Byaphat [ IP : 1.47.70.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2562 / 12:39
# 614 : ความคิดเห็นที่ 63137
เมื่อไหร่จะได้กัน.
อ่านเรื่องกราฟกับวิน จบแล้วรักคนแต่ง///แต่เมื่อไหร่จะได้กัน มันค้างงงงงฝฝฝ
Name : mint_1828 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mint_1828 [ IP : 125.254.54.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:56
# 613 : ความคิดเห็นที่ 63099
เขียนนิยายวาย ต่อไปนะคะ
เนื้อหาน่าติดตาม แล้วเนื้อเรื่องก็เขเาใจง่าย ยังไงก็คอยเป็นกำลังใจคะ
Name : 579994 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 579994 [ IP : 184.22.208.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2561 / 22:19
# 612 : ความคิดเห็นที่ 63055
สงสารซันอยากแกล้งจะตัวลำบากสงสารพี่ริวด้วยกลัวก็กลัวใหนจะกลัวซันโกรธอีกกำจริงๆ
Name : katay19_mtb2got7 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katay19_mtb2got7 [ IP : 171.97.221.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
# 611 : ความคิดเห็นที่ 62917
หนูจะไม่ทิ้งพี่ไปไหนนะคะ จะไล่อ่านให้ครบทุกเรื่องเลยค่ะ
Name : Zer_Cya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zer_Cya [ IP : 115.87.234.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2561 / 18:39
# 610 : ความคิดเห็นที่ 62902
ซันนี่มันจะน่ารักตรงที่เชื่อฟังพี่ริวเนี่ยแหละ ถ้าพี่ริวบอกไม่ซันก็ไม่เด็กดีเชื่อฟังแฟน5555
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 1.46.136.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2561 / 17:24
# 609 : ความคิดเห็นที่ 62841
หาอ่าน  Nc ได้ที่ไหนค่ะ ค้างคามากกก งือออ ทำไง

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 ตุลาคม 2561 / 13:50
Name : bigos < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bigos [ IP : 103.26.22.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2561 / 13:42
# 608 : ความคิดเห็นที่ 62475
คนปากแข็ง ใจจริงก็แคร์
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 124.121.207.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2560 / 15:53
# 607 : ความคิดเห็นที่ 62422
ขอNcทุกตอนเลยค่ะ
Name : Kunlapat44 [ IP : 122.155.35.249 ]

วันที่: 16 พฤศจิกายน 2560 / 19:30
# 606 : ความคิดเห็นที่ 62411
หลงริวเข้าแล้ว ฮือออทำไมน่ารักขนาดนี้
Name : SamirunSpirit < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SamirunSpirit [ IP : 171.98.203.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2560 / 18:54
# 605 : ความคิดเห็นที่ 62345
ขนาดนี้แล้วพี่ซัน ซึนจริงๆชอบเขาแล้วก็บอก
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.209.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 สิงหาคม 2560 / 20:28
# 604 : ความคิดเห็นที่ 62266
ขอncทุกตอนหน่อยค่ะ
missthanaree@gmail.com
Name : smilemooyim < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smilemooyim [ IP : 223.24.76.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤษภาคม 2560 / 13:30
# 603 : ความคิดเห็นที่ 62189
สงสารซัน แต่ริวน่ารักอ่าาา
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 110.168.240.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2560 / 23:57
# 602 : ความคิดเห็นที่ 61872
พี่ริวคนซึน งื้ออออออ
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.47.10.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2559 / 23:55
# 601 : ความคิดเห็นที่ 61790
ขอncทุกตอนหน่อยค่ะfairymellow@hotmail.com
Name : Superabe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Superabe [ IP : 27.55.128.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2559 / 11:17
# 600 : ความคิดเห็นที่ 61789
ขอncหน่อยค่ะfairymellow@hotmail.com
Name : Superabe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Superabe [ IP : 27.55.128.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2559 / 11:17
# 599 : ความคิดเห็นที่ 61756
น่ารักแบบนี้ไม่มีอีกแล้ว คือแมวเราซึน ไม่รู้จริงๆ หย๋อ ว่าพี่ซันเราต้องการสื่อถึงอะไร เขาบอกเขาอยากโว้ยยยย เขาบอกเขากลัวพี่ไม่ไหวโว้ยยยย เขาบอกเขาต้องการปกป้องพี่โว้ยยย ซึนต่อปายยยย 655555 คืนนี้ฟิคนี้ยาวไปค่ะ // หลังจากที่เป็นนักอ่านเงามานาน // โดนถีบ // ขอบคุณสำหรับฟิคหลายๆ ฟิคนะคะ ประทับใจทุกฟิคเยย >//<
Name : Fone2546 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fone2546 [ IP : 49.49.242.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2559 / 01:49
# 598 : ความคิดเห็นที่ 61670
ขอnc ทุกตอนำน่อยค่ะ
Name : apaporn52122855 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ apaporn52122855 [ IP : 1.1.171.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 สิงหาคม 2559 / 08:24
# 597 : ความคิดเห็นที่ 61521
โอ๊ยยย พี่ริวแม่งโคตรน่ารักเลยอ่ะ ซันก็มีความอดทนมากกว่าที่คิดนะ นึกว่าจะดึงดันเอาให้ได้ซะอีก
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.22.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2559 / 16:26
# 596 : ความคิดเห็นที่ 61437
พึ่งมาอ่าน พึ่งมาตามแต่ไม่ทิ้งแน่นอนคร้า นี้ตามมาจากเรื่องอื่นพึ่งเจอเรื่องนี้ ชอบริวมากกกก ริวซันคือชอบมากกกก
Name : mmaijii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mmaijii [ IP : 119.76.123.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2559 / 22:43
# 595 : ความคิดเห็นที่ 61427
รู้สึกแบบชอบคู่ ริวซันมากกกกกก><อ่านแล้วฟินกระจายยย~
Name : เตี้ยย' แล้วไง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี้ยย' แล้วไง [ IP : 223.204.124.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2559 / 01:01
# 594 : ความคิดเห็นที่ 61380
เข้าใจพี่ริวอะ
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.47.1.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2559 / 18:16
# 593 : ความคิดเห็นที่ 61143
เพิ่งได้เริ่มอ่าน ติดจนไม่อ่านหนังสือเรียนน
Name : Ery_kawaei < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ery_kawaei [ IP : 183.89.187.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2559 / 00:35
# 592 : ความคิดเห็นที่ 61083
โอ้ยยยยย ซันจะน่ารักไปไหนนนนนน
Name : SexyYugyeomMi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SexyYugyeomMi [ IP : 103.26.23.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มีนาคม 2559 / 02:44
# 591 : ความคิดเห็นที่ 61055
เราจะเป็นกำลังใจให้พี่เมย์ตลอดไปข่ะ!! #โบกธงเชียร์พี่เมย์

กรีดร้องอเกนกับคู่นี้ พี่ริวขาาาา หนูสงสารซันนี่นะ แต่ก็อยากรู้ว่าพี่ริวกลัวอัลไลลล คงไม่ใช่แบบธารไทป์มั้งงงง เราจะรอเอ็นซีแบบเสียบของคู่นี้ต่อไปค่ะ!!!

คู่เดียร์พอร์ชก็บับ หืมมม เดียร์เริ่มอ่อยเก่งนะ 555 ระวังเสียตัวแบบกะทันหันน้าาา >0<
PS.  แวะไปเยี่ยม my id หน่อยนะคร้า~
Name : sprinkle_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sprinkle_star [ IP : 203.131.214.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2559 / 16:15
  • ความคิดเห็นที่ 61055-1 (จากตอนที่ 40)
    เจอคนแต่งเม้นท์ไว้หน้านี้.

    เลยต้องแสดงตัวเลย คิคิ

    เราเคยอ่านของตะเอง

    เมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว อาจจะเคยหายไป

    แต่เวลาเสิร์จหานิยายเจ๋ง ก็จำชื่อเรื่องได้

    และกลับมาอาจอีกรอบน่ะคะ.

    สรุปคือ ถึงจะหายไปยังไง แต่ถ้าตะเองยังอยู่เราก็ต้องกลับมาเจอตะเองนะ ^3^

    (จนกว่าจะอ่านจบและลืมเรื่องนี้ และเสิร์จเจอใหม่ และกลับมาอ่านใหม่.เปนวนลูป)
    Name : HaiTher < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HaiTher [ IP : 27.55.221.53 ]
    ส่งข้อความลับ
    วันที่:27 เมษายน 2559 / 00:15
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android