คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 47 : ตอนที่ 44 เมื่อซันนี่ขยี้พี่ริวสมใจ


     อัพเดท 13 พ.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 8,651 Overall : 3,848,171
63,167 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39685 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 47 : ตอนที่ 44 เมื่อซันนี่ขยี้พี่ริวสมใจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 76109 , โพส : 792 , Rating : 52% / 386 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 44 เมื่อซันนี่ขยี้พี่ริวสมใจ

 

 

 

            ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ ริวกำลังใช้ดวงตาฉ่ำน้ำจากแรงอารมณ์มองไอ้เด็กเวรที่นั่งอึ้งเหมือนคนบ้า สองแก้มแดงจัดด้วยความอับอายที่บอกออกไปแล้วว่าอยากให้มันเอา แต่ตอนนี้ร่างกายกำลังร้อนแทบไหม้ ความต้องการอัดแน่นจนอึดอัดใกล้ตายบอกเขาว่า...เขาไม่สนใจห่าเหวอะไรแล้วทั้งนั้น

 

 

 

เจอะเจอกันที่บล็อกค่ะ

ย้ำอีกครั้ง

ขอทางเข้าบล็อก ไม่ทวิตเตอร์

ก็ทางนี้แฟนเพจ (ลิงก์หน้าบ้าน)

หรืออีเมล์นี้ >> ficsuju_mame@hotmail.com

เท่านั้นน้า ^^

 

 

 

“เอากูทีเถอะซัน”

 

“พี่ริวพูดหน่อย...เอากูแรงๆ...”

 

“ซะ...ซัน...เอากู...เอากูแรงๆ...”

 

 

...........................................................

 

           ต่อค่ะ

 

            “แฮ่ก...แฮ่ก...แฮ่ก...”      

 

            หลังจากสมรภูมิรบร้อนๆ จบลง ก็มีเพียงเสียงหอบหายใจของคนทั้งสองที่ดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ขณะที่ริวก็กำลังนอนคว่ำหน้าหมดเรี่ยวหมดแรงอยู่ข้างไอ้คนที่พลิกมากอดก่ายเอวเอาไว้ แถมยังมีหน้ามาจูบที่หัวไหล่หลายๆ ที

 

            “พี่ริวน่ารักจังเลยว่ะ”

 

            “...” ตอนนี้ริวได้แต่เงียบ หลังจากพายุอารมณ์พัดผ่านไป และดื่มด่ำกับความสุขหลังจากมีเซ็กส์ได้สักพัก ความจริงก็กำลังตีแสกเข้ากลางหน้า และล้วนแต่เป็นเรื่องน่าอับอายขายหน้าทั้งสิ้น

 

            ทั้งสารภาพเรื่องที่โกรธเพราะมันไม่ยอมทำสักที ทั้งเรื่องช่วยตัวเอง ทั้งเรื่องที่ขอให้มันทำให้ ไหนจะคำที่เขาพูดตามที่ไอ้ซันบอกอีก

 

          เอากูแรงๆ เนี่ยนะ มึงพูดออกไปได้ยังไงวะไอ้ริว!

 

            ดังนั้น ตอนนี้ริวก็เลยทำได้เพียงซุกหน้าร้อนจัดลงกับหมอน ไม่หือ ไม่อือ ไม่พูดอะไรสักคำ จนคนข้างตัวดันกายขึ้นนิด ใบหน้าหล่อๆ ประดับด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างอิ่มเอมใจ แน่ล่ะ ได้มุดถ้ำพี่ริวสมใจอยาก อีกทั้ง...มันอื้อหือซะอยากทำอีกแล้ว

 

            แปะ

 

            เฮือก!

 

            “เอามือมึงออกไปจากก้นกู!” มือมันไปไวกว่าใจคิดนี่หว่า เมื่อมันขยุ้มลงบนก้นกลมๆ บีบแรงๆ อย่างหมั่นเขี้ยวให้คนได้รับสะดุ้งเฮือก เบิกตากว้าง ร้องลั่น ทั้งยังพลิกตัวมานอนหงาย พยายามข่มตาให้ดุเข้าไว้ แต่เข้าใจมั้ย หน้าแดงๆ แบบนี้มันน่าจับทำเมียสักสามสี่รอบจริงๆ

 

            “โอเคครับพี่”

 

            หมับ

 

            “แล้วมึงกอดกูทำเหี้ยอะไร!” ปากว่าโอเคครับ แต่เป็นฝ่ายดึงพี่ริวมากอดเอาไว้แน่น ให้คนที่ทั้งเหนียวตัว ทั้งเหนอะหนะไปหมดได้แต่ดิ้น แต่ดิ้นแรงไม่ได้ มันปวดไปหมดทั้งช่วงล่าง แล้วพอยิ่งดิ้นมันยิ่งกอดแน่น จนริวถอนหายใจ ยอมให้มันดึงไปกอดแต่โดยดี

 

            “ก็ผมอยากกอดเมียนี่หว่า เขาบอกว่ากอดกันหลังเสร็จกิจจะทำให้รักกันมากขึ้นนะพี่ริว” ริวอยากจะสวนไปมาใครรักมึง แต่ดันพูดไม่ออก ได้แต่ซุกหน้ากับไหล่มัน ดีกว่าเงยหน้าขึ้นสบตาวิบวับของคนที่ถือไพ่เหนือกว่า

 

          กูยอมมันได้ยังไงวะ!

 

            ความคิดของคนที่หลับตาแน่น แต่ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า...ไอ้หลายชั่วโมงที่ผ่านมาน่ะ มีความสุขกว่าที่คิด

 

            คิดแล้วก็ตลก มีครั้งแรกกับเขาทั้งทีดันมีกับผู้ชาย

 

            “พี่ริว...เจ็บมากมั้ย” แล้วไอ้ซันก็กระซิบถามอย่างเป็นห่วง ท่าทางกวนตีนของมันเหลือเพียงลูบหลังเขาเบาๆ คำถามที่ริวได้แต่นิ่ง

 

          อย่าบอกนะว่ากว่ากูจะได้หนหน้านี่ต้องกล่อมกันฉิบหายวายวอดน่ะ

 

            ซันได้แต่ทำหน้าขยาด วันนี้เรียกว่าโคตรฟลุคที่ได้จริงๆ แล้วถ้าพี่ริวไม่ชอบอย่างเขาล่ะ แม้จะครางซะเป็นแมวยั่วสวาท แต่ไม่มีอะไรรับประกันนี่หว่าว่าพี่ริวจะยอมอีกง่ายๆ แต่ในขณะที่กำลังจมกับความคิดตัวเอง ริวก็เอ่ยขึ้นมาเสียงเบา

 

            “กูถูกหลอก”

 

            “หืม” คนฟังได้แต่รับคำในลำคอ ก้มหน้าลงไปมองคนที่ตอนนี้กัดฟันกรอด กำหมัดแน่น แววตาแสดงออกว่าแค้นเคืองใครก็ตามที่พูดถึง

 

            “เฮ้ย ผมไม่ได้หลอกอะไรพี่นะ ผมหึงพี่จริงๆ นะตอนแรก...”

 

            “ไม่ได้หมายถึงมึง กูหมายถึงเพื่อนกูที่บอกว่าเจ็บจนอยากตายต่างหาก! มันต้มกูซะเปื่อยเลย...อย่าให้กูเจอมันนะ กูจะถีบให้กระเด็นเลย!” ริวเข่นเขี้ยว บอกอย่างเจ็บใจให้คนฟังเลิกคิ้วขึ้นนิด เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาแล้ว

 

            “พี่ถูกเพื่อนหลอก?”

 

            “เออ เพื่อนตอนม.ปลายกูคนนึง มันเป็นเกย์ มันบอกกูว่าอย่าคิดมีอะไรกับผู้ชาย เพราะมันเจ็บจนจะตาย เจ็บจนเลือดโชก ไปไหนไม่ได้ตั้งหลายวัน ไปหาหมอแม่งก็อาย กูก็เชื่อมัน!!!” ริวบอกเสียงหนัก นึกแล้วก็แค้น เพราะมันนั่นแหละที่ทำให้เขากลัวแทบตายจนไอ้ซันคงดูถูกไม่รู้กี่รอบแล้ว

 

            และนั่นก็ทำให้คนปากไวไปหน่อยพูดออกมาอย่างลืมตัว

 

            “เพื่อนพี่? โอ๊ย โล่ง ผมก็นึกว่าพี่ริวถูกทะลวงมาแล้วซะอีก ถึงไม่ยอมสักที...”

 

            โครม!!!

 

            “โอ๊ย!

 

            “กูไม่เคยมีเซ็กส์กับใครเว้ย!” ยังไม่ทันจะพูดจบ คนที่นอนคลอเคลียอยู่ในอ้อมกอดก็ใช้ทั้งมือ ทั้งตีนยันคนกอดจนกลิ้งหลุนๆ ตกเตียง ร้องเสียงดังลั่นให้ริวผุดขึ้นมานั่ง แล้วร้องเสียงดัง แววตาฉายแววโกรธจัด แบบที่คนถูกถีบก็เริ่มโกรธ

 

          ไรวะ กูนอนของกูดีๆ ยันซะสะโพกกูแทบเคล็ด

 

            “มึงมันปากหมา! มึงก็เห็นว่ากูมีมึงคนเดียว!!!” แต่เพียงพี่ริวด่าเข้าให้ คนฟังก็ได้แต่นิ่ง แล้วลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิ ตามองเพียงคนที่กอดอก ผ้าห่มหมิ่นเหม่อยู่แค่สะโพก แต่ใบหน้าสวยบึ้งสนิททั้งยังฉายชัดถึงความโกรธราวกับถูกดูถูก

           

            “มึงคิดแบบนี้ได้ไงวะ กูไม่เคยชอบผู้ชาย ไม่เคยนอนกับผู้ชาย มึงก็น่าจะรู้ว่ากูเพิ่งเคยกับมึงคนเดียว...”

 

          “งั้นผมก็เป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่พี่ริวชอบสินะ”

 

            กึก

 

            แต่แล้ว ริวก็สะดุ้ง เมื่อคนฟังมันเข้าข้างตัวเองสุดกู่ จะหันไปด่าเข้าให้ แต่กลับพูดไม่ออก ได้แต่เม้มปากแน่น หัวใจเกิดปฏิเสธไม่ได้ขึ้นมาว่า...ชอบ

 

          ถ้าไม่ชอบ กูจะยอมมันขนาดนี้ทำไม

 

            จากนั้น ซันก็เริ่มถามด้วยรอยยิ้ม ทั้งยังขยับมาเกาะขอบเตียง

 

            “ที่พี่โกรธเพื่อนไม่ใช่เพราะถูกหลอกใช่มั้ย พี่โกรธเพราะว่ามันทำให้พี่ไม่ยอมมีอะไรกับผมสักที พี่โกรธเพราะว่าผมไม่ได้ทำให้พี่เจ็บ พี่โกรธเพราะตอนนี้พี่คิดว่าพี่ก็อยากมีอะไรกับผมอีก พี่โกรธเพราะว่า...พี่มีความสุขที่ถูกผมกอด...”

 

            โครม!

 

            “กะ...กูจะไปอาบน้ำ!!!” ยังไม่ทันที่ซันจะพูดจบ คนบนเตียงก็โยนหมอนใส่หน้าเต็มแรง บอกเสียงตะกุกตะกัก แล้วเพียงซันเงยหน้าขึ้นก็เห็นเพียงคนที่เดินกะเผลกแปลกๆ เข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว แต่ถ้าเขามองไม่ผิด พี่ริวแม่งกำลังเขิน

 

          เขินสุดๆ เลยด้วยล่ะ

 

            “โอ๊ย ลูกแมวของกูโคตรน่ารักเลย” ดังนั้น ซันเลยคว้าหมอนที่ถูกปาใส่มากอดเอาไว้แน่น ยิ้มปากกว้างแทบถึงหู ซุกหน้าสูดดมกลิ่นหอมๆ เจือกับอารมณ์หวามที่ยังหลงเหลืออยู่ ยิ่งคิดถึงแก้มแดงๆ เสียงครางพร่า ตอนที่พี่ริวกำลังส่ายเอวเร่าอยู่บนเตียง เหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมบนหน้าผาก กับสีหน้าที่ราวกับขอร้อง...ทำอีก ทำกูอีก

 

            “อยากอีกแล้วว่ะ” ซันก้มลงมองช่วงล่าง ก่อนที่จะหัวเราะอย่างขำกับความต้องการตัวเอง นี่แค่นึกถึงเรื่องที่ผ่านมานะ แล้วถ้าใครคิดว่าหน้าพี่ริวตอนมีอารมณ์มากๆ ว่าเซ็กซี่แล้ว เวลาพี่ริวเขินหน้าแดง แต่แกล้งตีหน้าโหด...มันน่ารักจนแทบอดใจไม่ไหวเลยล่ะ

 

            “พี่ริว คืนนี้ผมค้างที่นี่นะ!” ว่าแล้วก็ตะโกนเข้าไปในห้องน้ำ จนได้ยินเสียงตอบกลับ

 

            “กลับหอมึงไปเลย”

 

            เมื่อถูกไล่ ก็เลยเดินไปชิดหน้าประตูห้อง แล้วบอกด้วยเสียงอ้อนๆ

 

            “นะพี่ริวนะ ขอนอนกอดนะ ผมอยากกอดพี่นี่หว่า” พี่ริวเงียบไปนิด ก่อนที่จะร้องออกมาเหมือนตัดรำคาญ

 

            “เออๆ เรื่องของมึง แต่เก็บห้องที่มึงทำเละให้กูด้วย!” เห็นมั้ย จริงๆ พี่ริวใจดีจะตาย

 

            ความคิดของคนที่เหลียวกลับไปมองเตียงนอนแล้วก็หัวเราะก๊าก เออ นี่มันยิ่งกว่าเละอีกนะ ผ้าห่มไปทาง หมอนไปทาง เตียงยับยู่ยี่แบบไม่บอกก็รู้ว่าแม่งทำอะไรกันมา เสื้อผ้ากระจายเกลื่อน ไหนจะถุงยางเป็นซากอารยะที่ใช้แล้วตรงขอบเตียงนั่นอีก จนได้แต่เดินไปคว้าบ็อกเซอร์มาสวม แล้วเริ่มต้นโยนทุกอย่างกลับขึ้นเตียงอย่างอารมณ์ดี

 

          เออ กูลืมบอกพี่ริวหรือเปล่าว่ากอดของกูเนี่ย ไม่ได้กอดเฉยๆ หรอกนะ

 

            ความคิดเจ้าเล่ห์ที่ซันได้แต่พึมพำกับตัวเอง

 

            “ในเมื่อไม่ต้องเอาตังค์ไปเลี้ยงไอ้ชินจัง งั้นกูต้องซื้อของบำรุงเมียมากๆ หึๆ มีผัวเด็กต้องหมั่นดูแลตัวเองนะครับพี่ริว”

 

........................................

 

            ต่อค่ะ

 

            ตอนบ่ายแก่ๆ วันศุกร์ เดียร์ได้แต่ทำหน้างงเมื่อพี่สาวโทรมาบอกว่าผ่านมาแถวนี้เลยแวะมารับกลับบ้านด้วยกัน ดังนั้น ยังไม่ทันจะห้าโมงเย็น พี่สาวคนสวยก็มานั่งเล่นอยู่ในห้องครัว มองน้องชายทำอาหารเย็นเผื่อเธอด้วยอีกคน

 

            “พอร์ชมันกลับกี่โมงน่ะ”

 

            “แล้วแต่ว่ะเจ้ดรีม บางวันก็ห้าโมง หกโมง บางทีก็สองทุ่ม แล้วแต่งานน่ะ” คนเป็นน้องว่าพลางตักผัดผักน้ำมันหอยลงจานใบสวย ให้ดรีมพยักหน้าสองที

 

            “เออเดียร์ เจ้อยากกินไอ้เนี่ย...เขาเรียกว่าอะไรนะ ที่เอากระหล่ำปลีมาต้มนิ่มๆ น่ะ”

 

            “ก็เรียกต้มกระหล่ำปลีนะเจ้ดรีม ที่ต้มเป็นหัวๆ ไม่ได้ห่อหมูสับใช่ป่ะ”

 

            “เออ นั่นแหละๆ ทำให้หน่อยสิ” พี่สาวว่าง่ายๆ แบบที่คนเป็นน้องกลอกตาไปมา

 

            “ในตู้เย็นไม่มีกระหล่ำปลี เดี๋ยวกลับบ้านเดียร์ต้มทิ้งไว้ให้ อยากกินก็อุ่นเอา” เจ้าลูกหมาว่าพลางเตรียมเครื่องสำหรับอาหารเย็นจานต่อไป แบบที่คนฟังหัวเราะอย่างขำๆ แล้วเปรยขึ้นตอนที่เดินเอาส้อมมาจิ้มผัดผักเข้าปาก

 

            “บางทีเจ้ก็สงสัยนะ ม้าคลอดเราแบบสลับเพศหรือเปล่า แกกับเจ้นี่นิสัยคนละขั้วเลย แถมแกยังทำกับข้าวเก่งอีก”

 

            “ถ้ามีพี่สาวใช้ทำตลอด ไม่เก่งก็ต้องเก่งล่ะวะ” แล้วเดียร์ก็งึมงำกับตัวเอง ให้คนฟังยกส้อมชี้หน้า

 

            “ฉันได้ยินนะ!

 

            RRRRRRRRrrrrrrrrrrrrrrr

 

            แต่จังหวะนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ช่วยชีวิตไว้ก่อน ให้เดียร์เช็ดมือกับกางเกง ล้วงไปหยิบมือถือขึ้นมา เมื่อเห็นชื่อ เจ้าตัวก็ยิ้มออกมาทันที

 

            “ครับพี่พอร์ช”

 

            “หน้าตาไม่บอกเลยว่าใครโทรมา” เสียงแว่วของพี่สาวไม่ทำให้เดียร์รู้สึกอะไรได้เท่าเสียงถอนหายใจกับเสียงเหนื่อยๆ ของคนปลายสาย

 

            [เมื่อกี้แพตตี้โทรมาหาพี่ บอกว่าจะมาหา...พี่เลยบอกเดียร์ไว้ก่อน]

 

            คนฟังนิ่งไปแล้ว หัวใจเต้นแปลกๆ แล้วถามเสียงเบา

 

            “พี่พอร์ชให้เขาเข้ามาหรือครับ”

 

            [เฮ้อ เปล่าเดียร์ พี่บอกเขาแล้วว่าวันนี้พี่กลับดึก ไม่ต้องมา แต่เขาบอกว่านานแค่ไหนก็จะรอ พี่เลยไม่รู้เหมือนกันว่าทำยังไง เอาเป็นว่าไม่ต้องให้เขาขึ้นมา แล้วพี่ก็แอบขึ้นไป เดี๋ยวเห็นว่าไม่เจอคงกลับไปเอง] พูรินว่าอย่างเหนื่อยๆ แต่เหมือนท่าทางของน้องชายที่ดูนิ่งไปแล้ว จะทำให้คนเป็นพี่สาวขมวดคิ้วเข้าหากัน หูที่เปิดเรดาห์ฟังก็พอจะคาดเดาเรื่องราวได้

 

            หมับ

 

            “ยัยแพนตี้จะมาที่นี่หรือพอร์ช” ดารินพรรณจัดการแย่งโทรศัพท์จากมือน้องชายทันที

 

            [ดรีม? อยู่นั่นได้ไง]

 

            “อยู่ไม่อยู่ก็มาแล้ว ว่าไง มันจะมาหานายสินะ...เดี๋ยวฉันจัดการให้มั้ย” คำถามที่ทำให้คนปลายสายนิ่งไปนิด อยากจะบอกปัดเพราะขี้เกียจมีปัญหา แต่เมื่อชั่งน้ำหนักแล้ว เขาก็ตัดสินใจ

 

            [ตามใจเดียร์แล้วกัน ฉันยังไงก็ได้]

 

            “ย่ะ บอกแล้วว่าอย่าตามใจมันมาก มันกลายเป็นเด็กเคยตัวแล้วเนี่ย” ว่าจบ ดารินพรรณก็วางสายทันที แล้วหันไปสบตากับน้องชายที่คิ้วแทบจะชนกันอยู่แล้ว อยากจะด่าหรอกนะว่าทำหน้าแบบนี้ทำไม แต่ก็สงสารจนเอ่ยปากถาม

 

            “เจ้จัดการให้มั้ย” คำถามที่คนฟังยิ้มออกทันที แล้วพยักหน้าแรงๆ

 

            โครม!

 

            “โอ๊ย ตบหัวเดียร์ทำไม!!!

 

            “หมั่นไส้!” เจ้ดรีมว่าจบก็เดินออกจากห้องครัว ให้คนเป็นน้องลูบหัวป้อยๆ นึกโล่งใจว่าพี่สาวอยู่ด้วย เพราะยังไงคนอย่างเจ้ดรีมไม่เคยเถียงแพ้ใครอยู่แล้ว ทั้งที่ไม่รู้เลยว่าการเผชิญหน้ากันครั้งนี้ อาจจะไม่ได้ผลอย่างที่เคยก็ได้

 

            แน่ล่ะ ถ้าแพตตี้รู้แล้วว่าดารินพรรณไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่จะหึงหวงผู้ชายคนนี้ได้

 

.................................................

 

            แพตตี้กำลังยืนยิ้มกริ่มอยู่หน้าห้องชุดหรู คำนวณในใจว่าจะบอกชายหนุ่มยังไงดีว่าเธอรู้แล้วว่าเขายังไม่มีใคร แล้วถ้าเป็นอย่างนั้น จะหว่านล้อมยังไงให้พี่พอร์ชเห็นว่าอย่างน้อยที่สุดการคบเธอก็มีประโยชน์ ส่วนที่เหลือ...ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเธอจะมัดผู้ชายคนนี้ให้ดิ้นไม่หลุด

 

            อย่างน้อยพี่พอร์ชก็ยอมให้เธอขึ้นมาบนห้องโดยไม่ต้องทนมองหน้ายัยรีเซฟชั่นข้างล่าง

 

            หญิงสาวยกยิ้มอย่างพึงใจ ยามที่กดออดแล้วนิ่งรอ

 

            แกร๊ก

 

            ไม่นานเกินรอ ประตูห้องก็เปิดออก ให้แพตตี้แย้มยิ้มหวานรออยู่ สองมือก็ชูถุงขนมของฝากให้ดู

 

            “พี่พะ...”

 

            “เธอมาทำอะไรห้องแฟนคนอื่น”

 

            “พี่ดรีม!” แพตตี้ยอมรับว่าตกใจ เมื่อเห็นว่าคนที่เปิดประตูออกมาเป็นใคร อีกทั้งฝ่ายนั้นยังยืนกอดอก ไขว้ขาข้างหนึ่ง เหยียดตามองเธอก่อนที่วกมาสบตา แล้วเลิกคิ้วขึ้นนิด

 

            “ทำไมทำหน้าเหมือนเห็นผีอย่างนั้นล่ะแพนตี้ ฉันมาอยู่ห้องแฟนฉันผิดตรงไหน เธอต่างหากล่ะใครจุดธูปเชิญมาตรงนี้...ท่าทางจะของแรงซะด้วย” ดารินพรรณว่าด้วยรอยยิ้มบางๆ ซึ่งทำให้คนตกใจตั้งสติ แล้วอมยิ้มน้อยๆ สายตาที่เคยหวั่นเกรงรุ่นพี่ดูจะกร้าวขึ้น

 

            “แหม ถึงแพตตี้จะไม่มีใครเชิญ แต่อย่างน้อยนะคะ แพตตี้ก็ไม่ได้เชิดหน้าโกหกแบบหน้าด้านๆ อย่างใครบางคน”

 

            กึก

 

            ดรีมนิ่งไปทันที ดวงตาคมสวยหรี่ลงนิด จ้องตาอีกฝ่ายที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ สังหรณ์ใจแล้วว่ายัยนี่อาจจะรู้อะไรบางอย่างที่เธอไม่อยากให้รู้

 

            “แล้วพี่ดรีมจะให้แขกยืนหน้าห้องแบบนี้หรือคะ อ้อ ไม่สิ พี่ดรีมไม่มีสิทธิ์เชิญแขกเข้าห้องเพราะว่า...ไม่ได้เป็นอะไรกับเจ้าของห้องนี่คะ”

 

            ปึ้ก

 

            “โอ๊ย ยัยแพนตี้!” พี่สาวคนสวยของเดียร์ถึงกับเซ เมื่อรุ่นน้องเดินกระแทกไหล่เข้ามาในห้องแบบที่ตั้งตัวไม่ทัน และนั่นก็ทำให้แพตตี้เห็นเด็กหนุ่มอีกคนที่หน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด จนต้องก้าวยาวๆ เข้ามาในห้อง แล้วก็ส่งยิ้มให้

 

            “หน้าตาซื่อๆ แบบนี้พี่ไม่อยากเชื่อเลยนะคะว่ารวมหัวกับพี่ดรีมหลอกพี่จนกลายเป็นคนโง่ได้แบบนี้”

 

            “ผม...”

 

            หมับ

 

            “อย่ามายุ่งกับน้องชายฉัน เธอรู้อะไรมา!” แต่ก่อนที่เดียร์ซึ่งหน้าเสียไปแล้วว่าอีกฝ่ายรู้ความจริงจะเอ่ยอะไร ดรีมก็กระชากไหล่ของแพตตี้ให้หันไปเผชิญหน้ากัน ทั้งยังถามเสียงขุ่น ดวงตาฉายแววเตือนกรายๆ ว่าอย่ามายุ่งกับน้องชายเธอ

 

            คราวนี้คนถูกกระชากเพียงดึงมือดรีมออกจากไหล่ หมุนตัวมาสบตา แล้วก้มลงคว้าโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋า จัดการแตะๆ ไม่กี่ที ก็ชูขึ้นมาตรงหน้า

 

            “ก็รู้น่ะสิคะว่าพี่ดรีมมีผู้ชายที่ชื่อตะวันอยู่แล้ว แล้วยังโกหกว่าเป็นแฟนพี่พอร์ช...อ้ะๆ หรือว่า...จับปลาสองมือคะ อุ๊ย ไม่น่าเชื่อนะคะว่าผู้หญิงที่ด่าผู้ชายว่าชั่วที่คบใครไปทั่วจะ...ทำซะเอง” หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นสู้อย่างไม่เกรงกลัว แต่นั่นไม่ได้ทำให้ดารินพรรณแสดงความโกรธออกมา ใบหน้าสวยยังคงเรียบเฉย ทั้งที่สองมือกำเข้าหากันแน่นอย่างข่มอารมณ์อยากจะยกมือฟาดหน้ายัยเด็กนี่

 

          ฮึ คิดว่าเรื่องนี้จะทำอะไรฉันได้งั้นหรือ

 

            ฟึ่บ

 

            เฮือก!

 

            แพตตี้สะดุ้งแล้วเกือบจะถอยหลังเมื่อผู้หญิงตรงหน้ายกมือขึ้น ท่าทางที่ทำให้ดรีมหัวเราะอย่างสมเพช ทั้งที่เธอแค่ยกมือสองข้างขึ้นระดับหัวเหมือนยอมแพ้ แต่น้ำเสียงที่เอ่ยออกมายังคงถือดี ไม่มีวี่แววว่าจะยอมลงให้เลยสักนิด

 

            “แหม รู้ความจริงซะแล้วหรือเนี่ย...” แน่นอน ดรีมไม่คิดจะต่อความยาว หรือแถสีข้างถลอกเมื่อหลักฐานมันเห็นกันอยู่ชัดๆ ว่าเธอกับพี่ตะวันเป็นมากกว่าพี่น้อง แน่นอนว่าอาจจะยังไม่ใช่คนรัก แต่ระหว่างเราก็มีอะไรมากกว่านั้น และเมื่อเป็นอย่างนั้น เธอก็เปลี่ยนวิธี

 

            “...งั้นเธอรู้มั้ยแพนตี้ว่าทำไมฉันต้องทำตัวเป็นแฟนพอร์ช”

 

            “ทำไม!” แพตตี้กระชากเสียงถามอย่างระแวง เมื่อเห็นแววตาที่กวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

 

            “ก็เพราะพอร์ชไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเธอแล้วน่ะสิ...ลองคิดดูนะแพตตี้ วันนั้นพอเธอจะคุยกับเขา เขาก็บอกทันทีเลยว่ามีแฟน ถ้าเธอฉลาดสักนิด มีสมองสักหน่อยคงเข้าใจนะว่านายพูรินไม่อยากข้องแวะกับเธอชนิดที่ต้องให้ฉันรับสมอ้างว่าเป็นแฟนเขา...มีสมองหน่อยแพตตี้ ผู้ชายเขาไม่เอายังดื้อด้านจะตามตื๊อแบบนี้มัน....” แล้วดรีมก็เงียบเสียงลง เหยียดยิ้มอีกนิดทำนองว่าให้กลับไปคิดเอง ชนิดที่ทำให้คนฟังกัดปากจนซีด สองมือกำเข้าหากันแน่น

 

            “น่าสงสารจริงๆ” ตบท้ายด้วยน้ำเสียงเห็นอกเห็นใจที่ทำให้แพตตี้รู้สึกเหมือนถูกตบ

 

            ขณะเดียวกัน เดียร์ได้แต่อ้าปากค้าง มองพี่สาวที่กอดอก ยิ้มหวาน แต่แววตา...แม่ง ชีต้องเคยเป็นเมียซาตานกลับชาติมาเกิดแหงมๆ

 

            ตอนนี้เจ้าลูกหมายอมรับน่ะนะว่าใจหล่นตุบไปที่ตาตุ่ม เพราะเมื่ออีกฝ่ายรู้ความจริง เจ้ดรีมก็จะช่วยอะไรเขาไม่ได้ แต่พอฟังพี่สาวตัวเองพูด ยอมรับว่า...อยากจะปรบมือให้สักสามแปะ

 

          ด่าซะกูซีดแทนเลย

 

            “ละ...แล้วไง! แต่แพตตี้กับพี่พอร์ชก็เคยเป็นแฟนกันมาก่อน ไม่คิดหรือว่าที่จริงๆ พี่พอร์ชอาจจะยังเจ็บที่แพตตี้เป็นฝ่ายขอเลิก...”

 

          “พอได้แล้ว”

 

            ขวับ

 

            แต่แล้ว ในขณะที่แพตตี้กลับไปโต้กับดารินพรรณ เสียงของคนที่เร่งกลับมาให้เร็วที่สุดเพราะเกรงว่าจะเกิดเรื่องก็ดังขึ้นที่หน้าประตู คราวนี้ล่ะ ทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียว จนเห็นชายหนุ่มที่ทำหน้ายุ่งยากใจ มองความวุ่นวายในห้องอย่างปวดหัว

 

          ให้ตายเถอะ ให้เขาอยู่อย่างสงบๆ หน่อยได้มั้ยวะ!

 

            เป็นไม่กี่ครั้งที่พูรินอยากจะสบถใส่หน้าผู้หญิงทั้งสอง แต่พอหันไปมองเจ้าลูกหมาที่หน้าซีด กัดปาก เขาก็ถอนหายใจแรงๆ ก่อนจะก้าวยาวๆ เข้ามา

 

            “แพตตี้ พี่ขอร้อง...เลิกยุ่งกับพี่สักที พี่ไม่ได้เจ็บปวดอะไรกับเรื่องในอดีต เรื่องของเรามันจบก็คือจบ...เข้าใจมั้ยครับ” พูรินว่าเสียงเข้ม ตอนนี้เขาขอกำจัดทุกปัญหาที่ทำให้เจ้าลูกหมาโกรธเขาน่ะดีที่สุด

 

            แล้วเหมือนว่าการพูดตรงๆ จะทำให้คนฟังเสียหน้า

 

            “ทำไมล่ะคะพี่พอร์ช ทำไมเราจะเริ่มต้นกันใหม่ไม่ได้...”

 

          “เพราะพี่ไม่ได้รักแพตตี้ไงครับ”

 

            กึก

 

            เพียงคำสั้นๆ แต่ชัดเจนในตัวของมัน ทำให้หญิงสาวได้แต่เบิกตากว้าง มองคนตรงหน้าอย่างคาดไม่ถึงว่าเขาจะพูดอย่างนี้ แล้วยิ่งรู้สึกถึงสายตาสมเพชของพี่ดรีมที่จ้องมองมา กับอาการเบิกตากว้างของเด็กหนุ่มอีกคน เธอก็รู้สึกว่า...เธอจะไม่ยอมขายขี้หน้าแบบนี้

 

            หมับ

 

            “เฮ้ย!!!” คราวนี้ล่ะ เดียร์ร้องลั่น เมื่อแพตตี้ขยับไปแล้วโน้มคอคนที่พูดว่าไม่รักลงมาเพื่อประทับริมฝีปากลงไปที่ปากได้รูป อย่างที่ทำให้คนทั้งห้องตาค้าง แม้แต่พูรินเองก็คาดไม่ถึงจนลืมดันร่างบอบบางออก

 

            และนั่นก็ทำให้เจ้าลูกหมา...หึงอย่างที่ไม่เคยหึงมาก่อน

 

            หมับ

 

            ดังนั้น ก่อนจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป เดียร์ก็เป็นฝ่ายกระชากพี่พอร์ชออกจากผู้หญิงคนนั้น แล้วหันไปจ้องหน้า

 

          “คุณอยากรู้ใช่มั้ยว่าทำไมพี่พอร์ชไม่รักคุณ ดูให้ดีนะเว้ย!!!

 

            หมับ

 

            !!!

 

            เท่านั้นแหละ คนหึงขาดสติก็ดึงผู้ชายตัวโตลงมา แล้วขยี้ปากอย่างไม่แคร์แล้วว่าใครจะมองยังไง รู้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น

 

            พี่พอร์ชเป็นของกู!!!!

 

.........................................................

 

            ครบค่ะ ไม่เยอะเลย อัพไม่เยอะเลยจริงๆ แปดหน้า ตัดช่วงอัพผิดส่วน! ไอ้ที่อัพไปก่อนหน้านี้อ่ะ 60% ของตอนเองมั้ง ลืมดูตอนทั้งหมดว่ามีกี่หน้า เพิ่งมารู้ตัวตอนอัพครั้งนี้แหละจ้าว่าทั้งหมดของตอนนี้คือ 20 หน้า ก็ว่าทำไมหน้ากระดาษมันเหลือเยอะหว่า นั่นแหละ แฮ่

            ใครคิดถึงพระเอกเราบ้างมั้ยคะ ตกอันดับถูกเอ้พีทเขี่ยกระเด็นแล้วสินะ ไม่สิ ถูกซันริวเขี่ยกระเด็นแล้วสินะ ฮา เอาน่า เมย์ดีใจนะคะที่มีคนชอบคู่หลากหลายอ่ะ เอาจริงๆ ว่าปลื้มเอ้พีทที่สุด (โฆษณาเรื่องบังเอิญรักตลอดเวลาล่ะ) ใครว่าลูกหมาไม่แสดงความเป็นเจ้าของ นี่ไง สุดจะทนแล้วจ้า เขาอยากจูบใช่มั้ย เออ งั้นกูแสดงให้ดูเองว่าคนรักกันเขาจูบกันยังไง นานๆ ทีเดียร์จะฟิวส์ขาด ไงก็เชียร์เจ้าหมาเดียร์ของพี่พอร์ชว่าจะวีนแตกได้สักกี่น้ำแล้วกันเนอะ ^^

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

 

เพจๆ >> https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=hl

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 47 : ตอนที่ 44 เมื่อซันนี่ขยี้พี่ริวสมใจ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 76109 , โพส : 792 , Rating : 52% / 386 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
# 792 : ความคิดเห็นที่ 63059
ลูกชายหึงค่ะคุณกิตติ
Name : katay19_mtb2got7 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katay19_mtb2got7 [ IP : 110.169.222.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 พฤศจิกายน 2561 / 05:40
# 791 : ความคิดเห็นที่ 63037
ชันริวขยี้ใจพรี่สุดๆ555555555
Name : พะแนงหมูตู้วหู้วอร่อยจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พะแนงหมูตู้วหู้วอร่อยจัง [ IP : 110.168.209.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤศจิกายน 2561 / 09:14
# 790 : ความคิดเห็นที่ 62997
กรี้ดดดดดกกรี้ดจนบ้านลั่นแล้ว!!!!!!!สะใจ!!!5555555
Name : 335360 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 335360 [ IP : 180.183.192.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2561 / 00:37
# 789 : ความคิดเห็นที่ 62911
มันต้องแบบนี้แหละน้อง5555
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 1.47.65.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2561 / 11:55
# 788 : ความคิดเห็นที่ 62693
ขอncซันริวด้วยค่ะอยากอ่านมากกก
hthimuro@gmail.com
Name : Tatsuhiroki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tatsuhiroki [ IP : 58.10.16.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มิถุนายน 2561 / 21:46
# 787 : ความคิดเห็นที่ 62597
ทำดีมากลูก
Name : Nu pae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nu pae [ IP : 223.204.242.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:12
# 786 : ความคิดเห็นที่ 62507
ลมเพชรหึงนะหมาน้อย
Name : ENungTook < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ENungTook [ IP : 223.24.20.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2561 / 10:01
# 785 : ความคิดเห็นที่ 62483
อย่างนั้นแหละลูก
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 223.24.183.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2560 / 10:31
# 784 : ความคิดเห็นที่ 62412
ต้องงี้สิเว้ยเห้ยย
Name : SamirunSpirit < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SamirunSpirit [ IP : 171.98.203.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2560 / 20:34
# 783 : ความคิดเห็นที่ 62352
มันต้องอย่างรี้สิเดียร์ เอาให้ตาค้างกันไปข้าง ไงล่ะๆ
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.209.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 สิงหาคม 2560 / 23:24
# 782 : ความคิดเห็นที่ 62268
สู้สู้เดียร์ลูกหมา ตัวน้อยของพี่พูริ หึหึ
Name : miu7979 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ miu7979 [ IP : 71.237.89.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2560 / 00:29
# 781 : ความคิดเห็นที่ 62195
มันต้องอย่างนี้ ดีมากๆ
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 171.98.246.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2560 / 14:57
# 780 : ความคิดเห็นที่ 62133
เอาแล้ว ความเมียลงแล้วววว55555
Name : Earn_Kun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Earn_Kun [ IP : 171.97.101.191 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มีนาคม 2560 / 01:29
# 779 : ความคิดเห็นที่ 62095
ชอบมากกกกกกกกก
PS.  'ㅅ'
Name : Tpgnsbl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tpgnsbl [ IP : 171.7.74.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:44
# 778 : ความคิดเห็นที่ 62068
กรี๊ดดดด พี่พอร์ชของกู5555
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 182.232.22.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:41
# 777 : ความคิดเห็นที่ 62011
ลูกหมามันร้าย
Name : ManowNnch < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ManowNnch [ IP : 1.46.237.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มกราคม 2560 / 16:17
# 776 : ความคิดเห็นที่ 61993
ตกใจเเรงมากบอกเลย
Name : tanthai1975 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tanthai1975 [ IP : 122.154.136.28 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2559 / 14:08
# 775 : ความคิดเห็นที่ 61879
ดีมากลูก
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.46.225.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2559 / 21:59
# 774 : ความคิดเห็นที่ 61786
อย่างนี้สิลูกแม่ โฮะๆ
Name : suphalukmaingam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ suphalukmaingam [ IP : 1.47.136.226 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2559 / 14:09
# 773 : ความคิดเห็นที่ 61781
น้องเดียร์ทำดีค่ะ คริคริ
Name : Choco_Choc < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Choco_Choc [ IP : 182.232.180.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2559 / 20:16
# 772 : ความคิดเห็นที่ 61672
ตอนที่ 36 มีnc. ชะป่ะคะ หนูไปดูที่บอล็คพี่มีแต่ตอนที่ 37?? หรือใส่เลขผิดคะ?
Name : Chandra and Clover < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chandra and Clover [ IP : 49.230.27.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2559 / 12:30
# 771 : ความคิดเห็นที่ 61644
อร่ายยยมาละเดียร์ลูกแม่
Name : 161149381 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 161149381 [ IP : 49.49.242.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2559 / 11:48
# 770 : ความคิดเห็นที่ 61529
กรี๊ดดดดด มันต้องอย่างนี้ค่ะลูก ปรบมือให้น้องเดียร์เลย
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.22.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2559 / 22:12
# 769 : ความคิดเห็นที่ 61387
เดียร์เริ่ดมากกกกกก 555555สะใจเว้ย
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.47.1.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2559 / 23:14
# 768 : ความคิดเห็นที่ 61341
ว้ายๆๆ สมน้ำหน้าอีชะนี
PS.  นิยมเด็กค่ะ
Name : Sweet-Shota < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sweet-Shota [ IP : 182.232.74.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2559 / 17:04
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android