คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 61 : ตอนที่ 57 ไปเดทกัน


     อัพเดท 5 ส.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 8,167 Overall : 3,847,687
63,166 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39685 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 61 : ตอนที่ 57 ไปเดทกัน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 57958 , โพส : 380 , Rating : 49% / 290 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 57 ไปเดทกัน

 

 

 

            เช้าวันเสาร์ เจ้าลูกหมากำลังเดินงัวเงียออกมาจากห้องนอน (ตัวเอง) มือหนึ่งก็ขยี้หัว อีกมือก็ปิดปากหาวไปด้วย ง่วงแสนง่วงเพราะเมื่อคืนเล่นเกมกับไอ้ปอนด์โต้รุ่งเกือบถึงตีสี่ จริงๆ เขางอนพี่พอร์ชก็มีข้อดีนะ ทุกทีนอนห้องเดียวกันก็ต้องนอนพร้อมกัน พอกลับมานอนห้องตัวเองแบบนี้...ทำอะไรก็ได้

 

          แต่แอบเหงาว่ะ นอนกอดผ้าห่มก็ไม่อุ่น

 

            “หิวชะมัดเลย” ว่าไปก็เดินเซๆ ไปทางห้องครัว ก่อนที่จะชะงักกึกอยู่หน้ากรอบประตู...พี่พอร์ชทำข้าวเช้าอยู่

 

            ก่อนหน้านี้ทำฟอร์มไม่เข้ามาดู แต่บังเอิญมาเห็นแบบนี้ก็...ขอดูหน่อยแล้วกัน

 

          อืม ท่าทางผ่านนะ

 

            เดียร์คิดพลางเกาะประตูเอาไว้แน่น มองคนที่กำลังคนแป้งในชามสแตนเลส แล้วจับหย่อนลงกระทะที่ตั้งไฟเอาไว้อย่างเบามือ จากนั้นก็หมุนตัวไปหาเครื่องชงกาแฟ ระยะเวลาเพียงครู่เดียวที่คนมองอยากจะถามว่า พี่แน่ใจนะว่าจะไม่เฝ้าเตา

 

            “เฮ้ย!” เป็นไปตามคาด คนที่หันไปสนใจกาแฟตัวเองแป๊บเดียว รีบกลับมาหน้าเตา แล้วพลิกอาหารที่น่าจะเป็นแพนเค้กกลับอีกด้านแล้วพบว่ามัน...ไหม้

 

          ก็น่าจะล่ะวะ

 

            “อีกแล้วหรือวะ” พี่พอร์ชพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่จะเดินมาอีกด้านเพื่อตักเจ้าแพนเค้กรูปทรงประหลาดวางจานที่มี...อะไรบางอย่างที่น่าจะเป็นแป้งกลมๆ หลากหลายขนาดที่ทั้งไหม้ ทั้งแข็ง ทั้งสุกด้านเดียว จนคนที่จะแอบมองเงียบๆ อ้าปากค้าง

 

            “เฮ้ย! นั่นซากอะไรวะพี่พอร์ช”

 

            “อ้าวเดียร์ ตื่นแล้วหรือ” พูรินหันขวับมามองประตูทันที ก่อนจะเห็นเจ้าลูกหมาหัวฟูที่กำลังยืนมองจานในมือเขาไม่วางตา และนั่นก็ทำให้คนตัวโตยิ้มเรื่อยๆ แล้วหมุนตัวกลับมาใช้แผ่นหลังบังเศษซากความผิดพลาดของเขาไว้ด้านหลัง

 

            “บังตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วพี่ นั่นอะไรวะ” เดียร์ก้าวเข้ามาในห้องทันที ทั้งยังชะโงกตัวผ่านพี่พอร์ชไปมองจานด้านหลัง ให้คนตัวโตเกาหัวตัวเอง

 

            “แพนเค้กน่ะ”

 

            “เออ เดียร์รู้ว่าแพนเค้ก แต่ไหงมันสภาพนี้วะพี่” ไม่ถามเปล่า ยังคีบเจ้าแผ่นสีดำด้าน เหลืองด้านขึ้นมาตรงหน้า ก่อนที่มันจะร่วงแผละลงจานเพราะ...ข้างในไม่สุก เผยแป้งหนืดๆ ข้างใน ให้คนทำยิ้มกลบเกลื่อน

 

            “ไม่มีอะไร พี่แค่ลองไฟ”

 

            “ลองไฟบ้านแป๊ะสิพี่พอร์ช นี่ทำมากี่รอบแล้ว”

 

            “อืม สัก...สองรอบมั้ง” เดียร์สาบานได้ว่าไม่เคยเห็นพี่พอร์ชตอบเสียงเบาขนาดนี้มาก่อน และนั่นก็ทำให้เจ้าลูกหมาหรี่ตาลง ฟังคนที่ถอนหายใจอย่างยอมแพ้ แล้วบอกอย่างเสียไม่ได้

 

            “รอบแรกเอาแป้งแช่เย็น พอทำแล้วแข็งกินไม่ได้ รอบสองแป้งมันยังไม่ละลาย ข้างในเกาะกันเป็นก้อนเลย แล้วใช้ไฟแรงไป พอมารอบนี้...เหมือนกระทะที่ตั้งไฟไว้แต่แรกมันร้อนจัด หันไปแป๊บเดียวกลับมา...ก็ไหม้แล้ว”

 

          อื้อหือ พ่อเจ้าประคุณทำสปาเก็ตตี้ไวท์ซอสได้ แต่ทำเมนูง่ายๆ อย่างแพนเค้กไม่ได้ ไม่อยากจะเชื่อเลย

 

            “พี่ก็เปลี่ยนเมนูสิ! ข้าวต้มก็ทำได้ ทอดไข่ ทอดไส้กรอกก็ทำเป็น จะมาทำไอ้ที่พี่ทำไม่เป็นไปทำไม!” เดียร์ร้องถามอย่างไม่เข้าใจ และนั่นก็ทำให้คนฟังหลบสายตาลงหน่อย หันไปทางอื่น เหมือนหูจะแดงขึ้นยังไงไม่รู้ ให้เจ้าลูกหมาเกิดสงสัยขึ้นมา เลยคว้าชายเสื้อเอาไว้

 

            “พี่พอร์ช บอกเดียร์มาเลยนะเว้ย”

 

            “เปล่า พี่แค่อยากลองเปลี่ยนเมนู ก็ช่วงนี้เดียร์กินแต่อาหารถุงนี่ เห็นเมื่อวานก็เสียงแหบๆ พี่เลยไม่อยากทำอะไรที่ต้องใส่ผงชูรส...เท่านั้นเอง...”

 

            “แค่นี้แน่นะ” วันนี้เจ้าลูกหมาที่เหมือนจะฉลาดกว่าปกติ ถามอย่างไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ แม้จะฟังดูมีเหตุผลก็เถอะ อีกทั้งหัวใจยังกระตุกนิดๆ เมื่อคิดว่าพี่พอร์ชเอาใจใส่ ขนาดที่ว่าหาข้าวเช้าที่ไม่ต้องใส่ผงชูรสให้กิน และยิ่งมองตาคมที่ทำนองว่าไม่มีอะไรสักหน่อย เขาก็ได้ถอนหายใจ

 

          เปล่าใจอ่อนนะ เปล่าใจอ่อนกับคนที่ทำท่าเขินเพราะทำอาหารเช้าไหม้นะ

 

            “มา งั้นเดียร์ทำเอง” ดังนั้น พ่อครัวที่ไม่ได้แสดงฝีมือมานับสัปดาห์ จึงหมุนตัวไปคว้าชามแป้งที่ผสมแล้วมาตีๆ หน่อย ไม่รู้เลยว่าคนกลบเกลื่อนลอบถอนหายใจ

 

            จริงๆ พูรินตั้งใจจะทำของหวานให้ด้วยเหตุผลเด็กๆ ที่ถ้าทำสำเร็จคงบอก แต่เหลวไม่เป็นท่าแบบนี้เก็บเอาไว้ใช้คราวอื่นแล้วกัน แล้วไอ้ที่อยากทำก็คือ...Sweet for my sweetie.

 

            รู้หรอกว่าถ้าทำโรแมนติกกับเจ้าลูกหมา มันคงเขิน แต่สภาพแพนเค้กไหม้ๆ แบบนี้แล้วพูด อาจจะเจอสวนกลับว่าของหวานบ้านพ่อพี่หรือสีแบบนี้ เพราะฉะนั้น เก็บเอาไว้เป็นความผิดพลาดในใจจะดีกว่า

 

            หมับ

 

            “พี่พอร์ชปล่อยเลยๆ ใครให้กอดวะ” แล้วพอเดียร์หันไปยุ่งวุ่นวายหน้าเตา สองมือก็เลยกอดหมับเข้าที่เอวเล็กๆ สัมผัสร่างนุ่มๆ ที่เขาไม่ได้กอดมาหลายวันอย่างคิดถึง ทั้งยังวางคางลงบนหัวทุยๆ ให้เจ้าตัวเล็กโวยวายเบาๆ แต่ไม่ดิ้นหนี มีแต่สองมือที่จัดการอาหารเช้าของทั้งคู่ต่อ

 

            “หายโกรธพี่หรือยัง” พูรินถามด้วยเสียงอ่อนๆ

 

            “ยัง” แล้วไม่มีการพูดให้กำลังใจ เพราะเดียร์เอ่ยชัดเจน ทั้งยังเริ่มต้นหยอดแพนเค้กลงกระทะ

 

            “ลูกหมาพี่ใจร้ายจัง”

 

            “เดียร์เนี่ยนะใจร้าย โหย งอนแค่อาทิตย์เดียวเอง”

 

          แล้วไอ้ที่ให้กอดนี่กูงอนมากเลยเนอะ แค่ฟอร์มไง ไม่รู้จะบอกไงดีว่าก็หายโกรธแล้วล่ะนะ

 

            “ใจร้ายสิ ทุกทีมีหมาตัวนุ่มๆ ให้กอดทุกคืน พอไม่มีแล้วมันหนาวนะ” พูรินบอกด้วยรอยยิ้ม สองมือก็กระชับเอวเล็กอีกหน่อย บอกให้รู้ว่าคิดถึงตัวอุ่นๆ ที่ดึกๆ ชอบมาซุกเขามากแค่ไหน ซึ่งเหมือนจะไปตรงกับความคิดของคนในอ้อมกอดที่แก้มร้อนขึ้น

 

          มันก็หนาวจริงๆ ล่ะนะ

 

            “ตะ...แต่เดียร์ไม่เห็นหนาวเลย นอนคนเดียวสบายจะตาย”

 

            “พี่ถึงบอกว่าใจร้ายไง” เจ้านายตัวโตกดจูบที่ผมนุ่มๆ สักทีให้คนที่กำลังทำข้าวเช้าหน้าเตามือสั่นขึ้นหน่อย เพราะไหงเขารู้สึกว่าเจ้านายตัวโตกำลังอ้อนหมาก็ไม่รู้สิ และนั่นก็ทำให้ตะหลิวในมือพลิกเจ้าก้อนกลมๆ ไม่ได้สักที

 

            “จะไหม้แล้วนะเดียร์”

 

            “เออ เดียร์รู้แล้ว ก็เพราะพี่นั่นแหละ!” มือสั่นๆ ที่พูรินก็สังเกตเห็นจนอดจะแซวไม่ได้ ให้เจ้าตัวเล็กโวยวายเสียงงอแงขึ้นมา ทั้งยังตั้งสติพลิกแพนเค้กในกระทะจนสำเร็จจนได้ อดคิดในใจไม่ได้ว่าถ้าพี่พอร์ชปล่อยคงทำง่ายกว่านี้ แต่ปฏิเสธไม่ได้ไงว่าทั้งอาทิตย์พอไม่ได้ไปกอดๆ ซุกๆ มันก็เหงา พอพี่พอร์ชกอดมันก็...ชอบอะ

 

          ครับๆ ผมแรดครับ ผมรู้

 

            สุดท้าย กว่าการทำข้าวเช้าที่กอดๆ ซุกๆ กันเสร็จ เจ้าลูกหมาที่บอกว่างอนก็แทบจะปาดเหงื่อกับความใกล้ชิดที่ห่างหายไปสักพัก รีบจัดการราดน้ำผึ้งลงบนแพนเค้กร้อนๆ แล้วเลื่อนจานลงบนเคาน์เตอร์ในครัว

 

            “เห็นมั้ย ง่ายนิดเดียว” เจ้าลูกหมาว่าอย่างโอ่ๆ และนั่นก็ทำให้พูรินหัวเราะ ยอมปล่อยมือแล้วหันไปคว้าส้อมมาหั่นแพนเค้ก ยื่นมาจ่อปากเจ้าลูกหมา

 

            “ให้เกียรติพ่อครัวก่อนเลย” แน่นอนว่าเดียร์ไม่มีปฏิเสธนอกจากอ้าปากงับ

 

            กึก

 

            หมับ

 

            “พี่พอร์ชอย่าพึ่งกิน!” ทันทีที่รสสัมผัสเข้าปาก เดียร์ก็แทบจะกลืนมันทันที แล้วคว้ามือคนตัวโตที่กำลังส่งอาหารเช้าเข้าปากบ้าง ให้ร่างสูงหันมามองอย่างงงๆ เมื่อเดียร์รีบคว้าส้อมมาถือไว้เอง ทั้งยังดึงจานเข้าหาตัว

 

            “รสชาติแย่หรือ ก่อนหน้านี้พี่ชิมแป้งแล้วนะ มันก็อร่อยดี”

 

            “ปะ...เปล่าคือ...”

 

            งับ

 

            ในจังหวะที่อ้ำๆ อึ้งๆ คนสงสัยก็ยื่นหน้ามางับแป้งเค้กชิ้นเล็กในมือเดียร์เข้าปากทันที ให้คนถือส้อมอ้าปากค้าง มองคนที่เคี้ยวงั่บๆ ก่อนที่จะพยักหน้า แววตาฉายแววหัวเราะน้อยๆ อย่างขบขันทั้งตัวเองและเจ้าลูกหมา

 

            “มันไม่สุก...”

 

            “เฮ้ย! ไม่ใช่ความผิดเดียร์นะเว้ย กระทะ...ใช่ๆ กระทะเลย พี่ตั้งไฟมันมาตั้งนาน มันก็ร้อนเกินไปอ่ะดิ แล้วกระทะอะ มีแต่แบบเตาไฟฟ้า เดียร์ไม่ถนัด ทำไมห้องพี่ไม่มีหัวเตาแก๊สบ้างอ่ะ ไม่ใช่ว่าเดียร์ไม่เก่งนะ แค่แพนเค้กอ่ะเด็กๆ อบเค้กเองยังทำมาแล้วเลย!” แล้วคนที่มั่นใจฝีมือการเข้าครัวมาก (แน่นอน ถ้าคุณมีพี่สาวชื่อดรีม การเข้าครัวแล้วทำอะไรพลาด หมายความว่าคุณจะโดนเจ้ดรีมด่าเช้าจรดค่ำ) รีบแก้ตัวลิ้นรัว ให้คนที่มองนิ่งๆ เกือบจะหลุดหัวเราะออกมา

 

            เขาแน่ใจนะว่ายังไม่ได้ว่าอะไรเดียร์เลย อีกอย่างแพนเค้กจานเดียวทำเอาวุ่นกันแต่เช้า

 

            “ไม่ต้องมาหัวเราะเลย! โกรธเว้ย!” ถ้าอาการโกรธของเจ้าลูกหมาคือการทำแก้มพองลม กอดอกฉับเหมือนเด็กสามขวบ...พูรินก็พร้อมจะง้อล่ะนะ

 

            ฟอด

 

            แม้จะรู้ว่าเรื่องเก่ายังไม่ชำระความ แต่เขาก็ตัดสินใจยื่นหน้าไปหอมแก้มป่องๆ อย่างอดไม่ได้ ส่งยิ้มให้คนที่ทำหน้างอ แล้วบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มๆ

 

            “พี่ว่าถ้าเราเถียงกันแบบนี้เช้านี้ก็คงไม่มีอะไรกิน ไปแต่งตัวไป เราไปหาที่ๆ เขาทำแพนเค้กอร่อยๆ กันดีกว่า”

 

            “พี่พอร์ชว่าเดียร์ทำไม่อร่อยอ่ะดิ”

 

            “จะว่าแบบนั้นได้ไงหืม ไม่เอาน่า ไม่งอนนะเจ้าลูกหมา...” พูรินลูบผมคนงอนเบาๆ พอจะรู้แล้วว่าเดียร์ใจอ่อนให้เขามากแล้ว แล้วหลังจากนิ่งคิดเพียงนิด ชายหนุ่มก็บอกด้วยรอยยิ้ม

 

          “งั้นวันนี้เราไปเดทกัน”

 

            แล้วรอยยิ้มของคนตรงหน้าก็ทำให้คนถูกชวนไปเดทแก้มร้อนยังไงก็ไม่รู้สิ

 

...................................................

 

           ต่อค่ะ

 

          เอิ่ม เดทในร้านโฮมโปรเนี่ยหรือวะ

 

            เดียร์ยอมรับว่าอาหารเช้าอร่อยๆ อย่าง Egg Benedict เคียงด้วยมันอบ พร้อมทั้งช็อกโกแลตเย็นสักแก้วเป็นอะไรที่สมบูรณ์แบบ แต่การที่ทานข้าวเสร็จแล้วพี่พอร์ชพามาร้านเครื่องใช้ในบ้านนี่มัน...เรื่องห่านอะไรกันครับ

 

            “ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

 

            “เปล๊า แค่ไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายอย่างพี่จะพามาเดทที่...เนี่ย” ไม่ว่าเปล่า เดียร์ชี้นิ้วไปยังชักโครกรูปทรงเก๋ที่วางตลอดทาง อดคิดไม่ได้ว่าเขางี่เง่าทั้งสัปดาห์จนพี่พอร์ชอยากเอาเขายัดลงชักโครกหรือเปล่า ท่าทางที่ทำให้พูรินหัวเราะ

 

            “นี่ยังไม่ได้ไปเดท แค่จะมาซื้อของก่อน” ชายหนุ่มว่าด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่จะดึงเจ้าลูกหมาไปยังมุมหนึ่ง จนเดียร์ได้แต่เดินตาม มองซ้ายมองขวาอย่างชอบใจสองข้างทางที่จำลองเป็นห้องครัวรูปทรงต่างๆ จนกระทั่งเดินมายังมุมหนึ่ง คนที่เดินนำหน้าก็หันมายิ้มใส่

 

            “เอ้าเลือกเลย อยากได้แบบไหน”

 

            “ห้ะ!” เดียร์อ้าปากน้อยๆ มองเตาหลากรูปแบบที่วางเรียงรายยาวเหยียด แล้ววกกลับมามองหน้าพี่พอร์ชอย่างไม่เข้าใจ

 

          แบบ...ให้คุณกูเลือกอะไรวะ

 

            “ก็เราบอกว่าห้องพี่มีแต่เตาไฟฟ้า พี่เลยพามาให้เลือกแบบที่เดียร์ชอบไง”

 

            “เฮ้ย จะบ้าหรือพี่ เดียร์แค่พูดไปงั้นแหละ จะหาใหม่จริงอ่ะ” คราวนี้คนฟังถึงกับอ้าปากค้าง มองคนที่จะซื้อของใหม่เพียงเพราะเขาหาเรื่องแก้ตัวเรื่องแพนเค้กเมื่อเช้าเนี่ยนะ...ตามใจกันมากเกินไปแล้วนะเว้ย

 

            “อ้าว ก็เดียร์ต้องอยู่ห้องนี้กับพี่ ซึ่งแน่นอนพี่ไม่ยอมให้ย้ายออก ถ้าเดียร์ไม่ชอบ พี่ก็จะเปลี่ยนให้ไง” ชายหนุ่มว่าด้วยรอยยิ้ม และนั่นก็ทำให้คนฟังนิ่งไปทันที

 

            พี่พอร์ชกำลังพูดว่าเขาไม่ใช่แค่คนอาศัยในห้องนั้นใช่มั้ย พี่พอร์ชกำลังมองว่าเขาต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่ห้องชุดแห่งนั้น ดังนั้นถ้ามีอะไรที่เขาไม่ชอบก็จะ...เปลี่ยนให้

 

            ฉ่า

 

            จู่ๆ แก้มขาวก็ร้อนขึ้นอย่างบอกไม่ถูก ในเมื่อเขากำลังรู้สึกเหมือนคู่แต่งงานใหม่ที่กำลังเลือกข้าวของเข้าห้องหอยังไงยังงั้นเลย!

 

            “แล้วถ้ามีอะไรไม่ชอบอีกก็บอก พี่จะเรียกช่างมาทำให้...โอเคนะ”

 

            ไม่ ไม่โอเคมากๆ เลย ยิ่งพี่พอร์ชพูดแบบนี้ กูก็ยิ่งไม่โอเคกับหัวใจตัวเองเลย ทั้งที่จะใจแข็งกว่านี้มากๆ แต่พอพี่พอร์ชยอมแม้กระทั่งแก้ไขสถานที่ของตัวเองเพื่อเขา มันก็...รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

 

            “พี่...ไม่เป็นไร ของเก่าเดียร์ก็โอเคนะ” ดังนั้น เจ้าลูกหมาจึงคว้าเข้าที่ชายเสื้อของพี่ชายตัวโตแน่น ก้มหน้าบอกเสียงเบาหวิว ให้มือใหญ่วางแปะลงที่หัวทุยๆ

 

            “เปลี่ยนไปเถอะ เอาแบบที่เดียร์ชอบได้เลย” ว่าจบ เจ้าตัวก็หันไปหาพนักงานที่ก้าวเข้ามาให้บริการพร้อมทั้งชี้นิ้วไปยังหัวทุยๆ ของเด็กหนุ่มที่แก้มแดง

 

            “คนนี้เป็นคนเลือกครับ เอ้าเดียร์ อยากได้แบบไหน”

 

            คำที่คนต้องเลือกก็เม้มปากแน่น ก่อนจะงึมงำเบาๆ

 

            “ตามใจกันอีกแล้ว เดี๋ยวหมาพี่ก็นิสัยเสียกันพอดี”

 

          “ดีแล้วเสียมากๆ นะ ให้พี่รับมือเด็กเอาแต่ใจได้คนเดียวก็พอ”

 

          อ้อ ตกลงเป็นแผนพี่พอร์ชให้กูเป็นคนเอาแต่ใจจนคนอื่นทนไม่ไหว แล้วตัวเองทนได้คนเดียวสิเนอะ เจ้าเล่ห์ได้อีก แต่ก็...รักคนเจ้าเล่ห์แบบนี้โคตรๆ เลยว่ะ

 

......................................................................

 

            ตอนแรกเดียร์ก็เกรงใจหรอกนะ แต่พอมีพ่อบุญทุ่มบอกว่าอยากได้อะไรก็จะซื้อให้ เด็กขี้เกรงใจเมื่อชั่วโมงที่แล้วก็เริ่มเปลี่ยนนิสัย ชนิดเจ้ดรีมอยู่ด้วยคงถูกดึงหูขาดแล้วแถมพูรินคงถูกด่าว่าสิ้นเปลือง แต่แน่นอนว่าดารินพรรณไม่อยู่ ไอ้ดรัณภัทรก็เลย...

 

            “พี่พอร์ช เดียร์อยากได้เกมใหม่อะ”

 

            พอผ่านร้านขายเครื่องเกม เจ้าลูกหมาก็คว้าหมับเข้าที่ชายเสื้อคนตัวโต ชี้เข้าไปในร้านตาวาว ให้คนฟังหัวเราะแล้วพยักหน้า ปล่อยเด็กที่วิ่งร่าเข้าไปในร้าน นึกถึงเด็กสามขวบที่วิ่งเข้าไปในห้องลูกบอลสีๆ ใบหน้าน่ารักๆ ยิ้มกว้าง ดูจะถูกอกถูกใจตอนที่อยู่ท่ามกลางเครื่องเกมหลากหลายรูปแบบเอามากๆ

 

            แล้วไอ้หน้าตายิ้มแย้มที่ทำให้หน้าตายิ่งน่ามองก็ทำให้คนขายหันมาบริการ...ดีเกินไป

 

            “เกมนี้ใช้สเปกค่อนข้างสูงครับน้อง ใช้พื้นที่ 15 จิ๊กฯ และต้องการหลังติดตั้งอีก 6”

 

            “โห โคตรกินที่อ่ะ เครื่องผมจะเล่นได้เปล่าหว่า” เดียร์ได้แต่ร้องลั่น เริ่มคำนวณในหัวว่าเจ้าโน้ตบุ๊กคู่ใจจะใช้ได้หรือเปล่า จนปากสีสดยู่เข้าหากัน ภาพน่ารักๆ ซึ่งทำให้คนขายดูตาวาวๆ เหมือนจะถูกใจ ให้คนที่ยืนมองเงียบๆ เริ่มขมวดคิ้วฉับ

 

            “น้องจะลองดูในเครื่องพี่ก่อนมั้ย พี่ก็เล่นเหมือนกัน”

 

            “จริงอ่ะ!!! ดูครับดู”

 

            หมับ

 

            ทันใดนั้น คนที่ยืนมองเฉยๆ ก็เริ่มทนไม่ได้ เพราะมือใหญ่วางแปะลงบนหัวไหล่แล้วบีบเบาๆ ให้คนที่กำลังจะกระโจนเข้าไปอีกฝั่งของร้านหันมามอง

 

            “นี่เราอยากได้เกมอะไร”

 

            “Final 14 อันที่เป็นเกมออนไลน์อะพี่พอร์ช โคตรอยากได้เลย เดียร์เป็นแฟนไฟนอลฯ ขาดก็ภาคหลังๆ ที่ไม่ได้เล่น นี่ก็เก็บตังต์ซื้อเพลฯ 4 อยู่ จะเล่นภาค 13” พอพูดถึงเกม เด็กบ้าเกมก็บอกอย่างชอบอกชอบใจ ดูน่ารักเสียจนคนมองเกิดหวงขึ้นมา ทั้งยังบอกต่ออีก

 

            “โคตรอิจฉาไอ้ชินเลยอ่ะพี่พอร์ช มันเล่นภาคญี่ปุ่นได้ นี่มันก็บอกว่าจะเอาของมันมาให้เล่น แต่อ่านไม่รู้เรื่องชัวร์” เดียร์ว่าด้วยรอยยิ้มกว้าง ไม่ว่าอะไรคนที่กำลังยืนซ้อนหลังจนชิด แล้วในจังหวะที่เดียร์หันไปคุยกับคนขาย คนที่ยืนซ้อนหลังก็หรี่ตาลงราวกับเตือนกรายๆ ว่าลูกค้าคนนี้มีเจ้าของแล้ว

 

            แววตาที่ทำให้เจ้าของร้านเกิดเสียวสันหลังวูบๆ

 

            “พี่ๆ ไหนอะ ขอผมดูหน่อย”

 

            “เอ่อ...”

 

            “พี่ว่าเดียร์ซื้อไปเลยดีกว่า เราอยากได้อยู่แล้วนี่ แล้วไม่รู้อะไรค่อยไปถามชินดู” ทว่า พอผู้ชายรูปหล่อตัวใหญ่จ้องมา เจ้าของร้านที่ทำท่าจะจีบลูกค้าก็ยิ้มแห้ง พูดไม่ออกขึ้นมากะทันหัน และนั่นก็ทำให้พอร์ชแทรกขึ้นทันที

 

            “อ้าว แต่เดียร์อยากรู้เลยอ่ะ”

 

            “ไหนว่ามีหนังอยากดูไง พี่ว่ารีบซื้อรีบไปดีกว่า” พอพี่พอร์ชว่าอย่างนั้น คนอยากดูหนังก็ตาวาว พยักหน้าหงึกๆ ทันที พร้อมทั้งควักกระเป๋าตังค์

 

            แปะ

 

            “พี่บอกแล้วว่าพี่ซื้อให้”

 

            “จริงอ่ะ โคตรรักพี่พอร์ชเลยครับ” ความเกรงใจไม่มีเหลือ พอแฟนจะซื้อให้ คนงกก็เก็บกระเป๋าเข้ากางเกงทันที ทั้งยังอ้อนให้คนตัวโตหัวเราะหึๆ แล้วควักกระเป๋าเงินขึ้นมา ท่าทางที่ทำให้เจ้าของร้านรีบกุลีกุจอจัดแผ่นให้ ทั้งยังลอบถอนหายใจ

 

          กูเกือบจะม่อผิดคนแล้วสิ ก็ว่าหน้าตาน่ารักๆ แบบนี้ไม่มีแฟนก็แปลก

 

            “โอ๊ย อยากกลับห้องแล้วอ่ะพี่พอร์ช อยากเล่นเกม” ทว่า พอของที่อยากได้อยู่ในมือปุ๊บ เจ้าลูกหมาก็ทำท่าจะอยากกลับบ้านทันที ให้คนควักเงินซื้อให้หัวเราะเบาๆ ฉวยมือเล็กมาจับไว้อย่างที่เด็กตื่นเต้นก็ไม่ทันรู้ตัว

 

            “ดูหนังกันก่อนไง กลับไปพี่ให้เล่นยาวๆ เลย”

 

            “ครับผม!” ท่าทางน่ารักของคนที่ยิ้มเผล่ พยักหน้าหงึกๆ ทำเอาคนขายถึงกับถอนหายใจด้วยความเสียดาย แต่อย่างว่าคนน่ารักมีเจ้าของแล้ว และ...จับมือกันแบบไม่สนใจเลยว่าคนจะมองยังไงที่ผู้ชายสองคนเดินจับมือกัน

 

....................................

 

         ต่อค่ะ

 

            “พะ...พะ...พะ...พี่พอร์ช ปล่อยมือเดียร์”

 

            กว่าเจ้าลูกหมาจะรู้ตัวว่าถูกจับมือก็เดินออกมานอกร้านซะไกลแล้ว ในเมื่อมัวแต่ชื่นชมเกมในมือ รู้ตัวก็ตอนที่ว่าทำไมไม่มีอีกมือนึงมาลูบคลำๆ แผ่นวะ และก็เป๊ะเลย มือของเขาถูกพี่พอร์ชจับเอาไว้แน่น แล้วขอโทษเถอะครับ ไม่ได้จับธรรมดานะ พี่แกเล่น...ประสานเอาไว้แน่น

 

            “หึๆ ไม่เอา” หัวเราะสองหึแล้วบอกชัดเจน ให้คนที่เริ่มอายคนอื่นหน้าร้อนจัด จะดึงมือออก แต่อีกฝ่ายกลับจับแน่นกว่าเดิม แล้วหันมาสบตา

 

          “พี่อยากจับมือแฟนตัวเอง...ไม่ได้หรือ”

 

            “เฮ้ย แต่คนอื่นมองนะพี่”

 

            “ก็ช่างสิ หรือว่าเดียร์ไม่หึงถ้ามีคนอื่นมองพี่”

 

            “ง่ะ”

 

            เจ้าลูกหมาร้องเบาๆ หน้ายิ่งร้อนซู่ สติสตังไปหมด รู้ตัวล่ะว่าถ้าคนอื่นมองพี่พอร์ชเขาก็หึงแหละ แล้วจากประสบการณ์หนก่อนที่ไม่ยอมบอกใครว่าเป็นแฟนพี่พอร์ชจนยัยคุณแพตตี้เข้ามาในชีวิต สอนให้เขารู้ว่าต้องแสดงความเป็นเจ้าของ แต่เดินจับมือในห้างแบบนี้

 

          โคตรอายเลย

 

            ท่าทางที่พูรินอยากจะยื่นมือมาจับแก้มแดงๆ แต่เจ้าตัวก็เพียงยิ้มกว้างแล้วโน้มหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิม มองเข้าไปในดวงตาที่ดูเลิ่กลั่ก

 

            “เดียร์...”

 

            “อ่าๆ ครับๆ”

           

          “พี่หึงเดียร์”

 

            “ห้ะ?” ท่าทางเหรอหราที่พูรินบอกด้วยรอยยิ้ม

 

            “เดียร์ของพี่น่ารัก พี่ไม่ชอบให้คนอื่นมองแฟนพี่ ถ้าพี่จะแสดงความเป็นเจ้าของ...เดียร์จะไม่ให้พี่ทำหรือ” ลูกหมาถึงกับอ้าปากค้าง ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง ทำนองว่ากูเนี่ยนะที่น่ารัก แล้วกูเนี่ยนะที่มีคนมอง ไม่เห็นรู้สึกตัวเลย แล้วกูเนี่ยนะที่ทำให้พี่พอร์ชหึง

 

          ไม่ใช่ว่ามีแต่กูที่หึงพี่พอร์ชหรือวะ

 

            คำถามที่เจ้าตัวก็ก้มลงมองมือที่ประสานกันแน่น หัวใจเต้นแรงกว่าเดิม หัวใจกำลังลังเลถึงความเหมาะสมกับความสุขที่ทำให้หัวใจพองโต จนได้แต่อุบอิบเบาๆ

 

            “แต่เดียร์โกรธพี่อยู่นะ”

 

            “พี่ให้โกรธ แต่พี่ไม่ปล่อยมือนะ”

 

          ฮ่อล แล้วมันต่างจากดีกันแล้วตรงไหนวะ!

 

            และสุดท้ายคนเขินก็ได้แต่กัดปากตัวเอง ก่อนที่จะส่งเสียงแค่คำเดียว

 

            “เออ!” คำที่บอกว่าจะจับก็จับ หน้าด้านแบบนี้ก็เชิญเลยให้พูรินยิ้มกว้าง แล้วจูงมือเจ้าตัวเล็กไปซื้อตั๋วหนังแบบไม่สนใจใคร โดยที่คนก้าวตามก็ลืมเรื่องเกมไปสนิท ได้แต่มองมือที่ถูกจับเอาไว้แน่นกับเขินจนตัวร้อนไปหมดยามรับรู้ว่ามีคนมอง

 

          ไหนๆ เพื่อนกูก็มองว่ากูแรดแล้ว แรดตอนเดทอีกสักหน่อย...ก็ช่างหัวสายตาคนอื่นสิ

 

.............................................................

 

            หลังจากนั้น แม้กระทั่งเข้ามาในโรงภาพยนตร์แล้ว คนข้างตัวก็ยังจับมือขาวเอาไว้หลวมๆ อย่างที่ตอนแรกเดียร์ก็นั่งตัวแข็งหรอกนะ แต่พอดูไปสักพักก็เริ่มชิน จนเริ่มสนุกกับเรื่องราวที่ตัวเองอยากดู (แน่ล่ะ เขาเป็นคนเลือกหนังนี่) อีกทั้งแอร์เย็นๆ แบบนี้มันก็อุ่นดี

 

            ตุบ

 

            “หืม” แต่แล้ว คนที่กำลังมันกับภาพบนหน้าจอก็หันขวับมามองคนข้างตัว ทำท่าจะโวยวายเสียงกระซิบเมื่อสัมผัสได้ถึงหัวหนักๆ ของคนที่เอนทับลงที่หัว แต่ยังไม่ทันอ้าปาก เจ้าตัวเล็กก็เห็นอะไรอย่างหนึ่ง

 

          หลับ...เฮ้ย พี่พอร์ชหลับหรือวะ

 

            แน่ล่ะ คนที่ปิดเปลือกตา อีกทั้งผ่อนลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอนั่นทำให้เดียร์ได้แต่มองตาค้าง ลังเลว่าจะปลุกขึ้นมาดีหรือเปล่า แต่แสงจากหน้าจอที่สะท้อนให้เห็นใบหน้าของคนที่ดูเหนื่อยล้า เขาก็ได้แต่นั่งนิ่ง ส่งมือไปแตะที่แก้มพี่พอร์ชเบาๆ

 

            หลายวันมานี้เดียร์รู้ว่าพี่พอร์ชเหนื่อยนะ เหนื่อยตามใจเขา เหนื่อยง้อเขา อะไรมากมายที่แปะอยู่ในห้อง ตื่นเช้ามาก็มีอาหารเช้าพร้อมแล้ว ข้าวเย็นก็จัดการให้ ไปส่งที่มหาวิทยาลัย บางทีก็แอบแวบงานไปรับกลับมาก่อนด้วย

 

            เดียร์รู้นะว่าช่วงนี้ทำตัวเป็นเด็กงี่เง่า เพราะมองหน้าพี่พอร์ชทีไรก็เห็นภาพที่นัวเนียกับผู้หญิงคนนั้น จนชอบทำหน้าบึ้งใส่ ไม่ยอมพูด ไม่ยอมคุย แต่ตอนนี้เขาใจอ่อน ใจอ่อนมากๆ เลยเชียวล่ะกับการที่พี่พอร์ชพยายามง้อเขาทุกอย่าง

 

          ไม่อยากเชื่อว่าคนแบบนี้มานั่งเขียนโพสท์อิทแปะเต็มห้อง

 

            และวันเสาร์ทั้งทีแทนที่จะพักผ่อน พี่พอร์ชกลับพาเขามาข้างนอก อาจจะเพราะเมื่อหลายวันก่อนบ่นว่าอยากดูหนังด้วย ไอ้ซื้อของ ซื้อเกมนี่ก็ผลพลอยได้ แต่พอมาดู คนเหนื่อยก็คงฝืนให้ดูจนจบเรื่องไม่ได้ถึงหลับคอพับแบบนี้

 

          ใจอ่อนสุดๆ แล้วจริงๆ

 

            ดังนั้นเดียร์ก็เลยบีบมือที่กุมมือเขาแน่นแม้จะหลับไปแบบนี้ จับให้พี่พอร์ชเอนพิงสบายๆ ขณะที่ตัวเองก็ซุกตัวเข้าหาคนตัวโต พยายามบอกว่าช่างแม่ง ใครจะหันมามองยังไงก็ไม่สนหรอก ถือว่าเวลานี้เป็นเวลาของเขากับพี่พอร์ช

 

            “อย่ามีครั้งหน้าอีกนะพี่พอร์ช ไม่เอาแล้วนะ เข้ามาแล้วเห็นพี่อยู่กับผู้หญิงคนอื่นใน ห้องของเรา” เดียร์พึมพำเบาๆ กับคนหลับ ก่อนที่อมยิ้มนิดๆ

 

          “ดีกันนะครับ”

 

            ความคิดของคนที่เอานิ้วก้อยไปเกี่ยวกับนิ้วก้อยคนหลับ บอกตัวเองว่าคืนนี้จะย้ายกลับไปนอนห้องเดียวกับคนตัวโต นึกออกเลยว่าพี่พอร์ชคงทำหน้าตกใจน่าดูเลยเชียวล่ะ โดยที่ไม่รู้ว่าคนหลับกำลังอมยิ้มกับตัวเอง ทั้งยังกระชับมือเล็กๆ แน่น เข้าสู่ฝันดีที่มีเจ้าลูกหมาคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ

 

          ดีกันนะครับเด็กดีของพี่

 

.....................................................................

 

            ครบค่ะ ส่วนท้ายสั้นเนอะ แต่ก็นะ ไอ้ตอนบนสุดเล่นเอาไปหมดตั้ง 40% พอแบ่งๆ ส่วนอัพกันแล้วตอนท้ายมันเลยเหลือแค่นี้แหละจ้า สำหรับตอนนี้จะว่ายังไงดีล่ะ ให้คู่หลักมันเลยจ้าทั้งตอน หลังจากที่เจอกระแสหนุ่มลูกครึ่งกลบแบบไม่เหลือรัศมี แต่เอาน่า ยังไงพี่พอร์ชเราก็เป็นพระเอกนะเออ แต่เมย์ก็นะ สร้างแต่ละคนมาทำร้ายพี่พอร์ชทั้งนั้นเลย ซัน ชินจัง พี่โอ๊ต ภาคิน เดี๋ยวดูเล็กซัสนะ มากลบพี่ชายเห็นๆ ล่ะ ฮา

            อ้อ เมย์จะบอกว่าเปิดจองรวมเล่มเทสเลิฟ เมย์จะปิดจองรวมทั้งโอนเงินสิ้นเดือนนี้นะคะ เลยมาแจ้งไว้ก่อน คือมีคนมาถามเยอะมากว่านิยายเรื่องนี้เปิดจองหรือยัง คือเมย์เปิดจองมาจะสองเดือนแล้วอ่ะจ้า ใครสนใจ คลิกเลยค่ะ >>> http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=987423&chapter=53

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^


ปล. ใครว่าทำแพนเค้กจากกล่องง่าย เมย์เถียงขาดใจ ทุกวันนี้ซื้อมาทำยังไม่เคยทำได้เลยอ่ะ แม้จะเป็นแป้งสำเร็จรูปก็ตาม



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 61 : ตอนที่ 57 ไปเดทกัน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 57958 , โพส : 380 , Rating : 49% / 290 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
# 380 : ความคิดเห็นที่ 63002
งื้ออออออใจบาง!!!
Name : 335360 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 335360 [ IP : 223.24.190.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2561 / 09:51
# 379 : ความคิดเห็นที่ 62747
พี่พอร์ช ผมยกแฮชแทกนี้ให้พี่เลย #พี่พอร์ชสายเปย์2018
Name : thee_pattarapon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ thee_pattarapon [ IP : 223.24.175.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2561 / 09:25
# 378 : ความคิดเห็นที่ 62494
อยากได้พี่พอร์ชที่นึงค่ะ
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 27.55.82.118 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2560 / 21:54
# 377 : ความคิดเห็นที่ 62433
โธ่พี่พอร์ช55555 น้องใจอ่อนจนได้
Name : gummyworm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gummyworm [ IP : 1.47.43.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2560 / 18:12
# 376 : ความคิดเห็นที่ 62211
ตามไม่เคยจะทัน
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 223.24.45.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2560 / 05:57
# 375 : ความคิดเห็นที่ 61891
อ้าวอีพี่พอร์ชทำแผนนี่หว่า เดียร์โดนหลอกอีกละ55555
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.46.225.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2559 / 01:01
# 374 : ความคิดเห็นที่ 61702
อยากให้มีคนมาจีบเดียร์อีก555+ คุ่หลักต้องออกเยอะๆ
Name : elf_Looksorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ elf_Looksorn [ IP : 223.207.251.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กันยายน 2559 / 15:18
# 373 : ความคิดเห็นที่ 61549
พี่พอร์ชแกล้งหลับนี่นา ร้ายจริงๆ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.47.235.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กรกฎาคม 2559 / 22:51
# 372 : ความคิดเห็นที่ 61397
เดียร์ก็ฟอร์มเยอะ 555555 ดีกันแล้ว
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.47.99.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2559 / 10:08
# 371 : ความคิดเห็นที่ 61312
ขอลิงค์บล็อคของพี่หน่อยจ้าาา
Name : GuardianSahara < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GuardianSahara [ IP : 182.232.41.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2559 / 13:12
# 370 : ความคิดเห็นที่ 61253
เขินจนมือสั่นไปแล้ว ฟหกก่ดีคัเ้ะีะะ่ะะรัะเั่เอิทดสำสภาพเเาอ
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 / 10:14
# 369 : ความคิดเห็นที่ 61211
มดจะขึ้นโทรศัพท์แล้วววว

ละมุนอะไรขนาดนั้น ทั้งง้อทั้งตามใจ
Name : Micael_the archangle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Micael_the archangle [ IP : 171.97.200.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2559 / 05:20
# 368 : ความคิดเห็นที่ 61210
ฟินนนนโคตรรรรร
Name : Micael_the archangle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Micael_the archangle [ IP : 171.97.200.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2559 / 05:19
# 367 : ความคิดเห็นที่ 61074
ฆ่าตรูเถิด ตอนนี้เหมือนโดนสูบเอนเนอร์จีเลยค่ะพี่เมย์ คือเขิลจนเกินเกินคำนั้นไปแล้ว โอยตาย เดียร์พอร์ชชั่งน่ารักเหลือเกิน ช่วยแบ่งพื้นที่ให้คู่อื่นได้เปล่งประกายบ้างเถิดลูกเอ้ยยย >[]<~
PS.  แวะไปเยี่ยม my id หน่อยนะคร้า~
Name : sprinkle_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sprinkle_star [ IP : 203.131.214.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2559 / 17:44
# 366 : ความคิดเห็นที่ 60978
โอ้ยยย~~~ ละลายยยย
PS.  วายยยยย......จงเจริญญญญญญญ
Name : BABOLONA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BABOLONA [ IP : 49.229.54.39 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2559 / 09:54
# 365 : ความคิดเห็นที่ 60675
พี่พอร์ทน่ารักกกกกกกก
Name : Susu [ IP : 171.96.245.107 ]

วันที่: 20 ตุลาคม 2558 / 19:33
# 364 : ความคิดเห็นที่ 60302
โง้ยยยยยยย น่ารักอะหวานจนมดขึ้นแล่ววววว ฟินนนนนนนน ><
PS.  ยาโอยอยู่ในสายเลือด ความรักไม่จำกัดเพศ
Name : byfoam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ byfoam [ IP : 1.47.133.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 สิงหาคม 2558 / 15:07
# 363 : ความคิดเห็นที่ 60221
หวานมากค่า อิจฉาเดีร์ย ฮ่าๆ
Name : litterrabbitza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 27.145.49.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2558 / 18:40
# 362 : ความคิดเห็นที่ 60173
ทำไมน้ำตาจะไหล ฮือออออออ
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 49.237.5.210 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2558 / 07:02
# 361 : ความคิดเห็นที่ 58661
งื้อออออ น่ารักอะะะ ทำไมคู่หลักมันหวานเงร้ น้องเดียร์ของเจ้ช่างน่ารัก
PS.  จงมามอมเมายาโอยกับข้าน้อยซะเถิดพวกฮิวแมนทั้งหลายเอ๋ย !!
Name : イマ♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ イマ♡ [ IP : 171.96.246.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2558 / 11:42
# 360 : ความคิดเห็นที่ 57238
ฟินนนนนอ้าาาหือน่ารักไปไหนคคะเนี่ยยยย
Name : Bingbing_Y.Girl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bingbing_Y.Girl [ IP : 171.6.144.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2558 / 04:05
# 359 : ความคิดเห็นที่ 55273
ดีกันแล้ว
น่ารักกกกกกกก ><
Name : BBelliZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BBelliZ [ IP : 184.13.135.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2558 / 08:12
# 358 : ความคิดเห็นที่ 54726
ดีกันแล้ว จะไม่ใจอ่อนได้ไงก็พี่พอร์ชน่ารักซะขนาดนี้
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 1.46.171.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2558 / 10:32
# 357 : ความคิดเห็นที่ 51812
เกี่ยวก้อยด้วย น่ารักอ่ะ
PS.  Love You .3.
Name : i'm praewa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ i'm praewa [ IP : 118.174.98.192 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2558 / 23:19
# 356 : ความคิดเห็นที่ 50740
ดีกันนะครับ..........เฮือกกก >//<  
Name : CygnusV < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CygnusV [ IP : 216.185.63.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2558 / 01:04
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android