คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 62 : ตอนที่ 58 ขอความซวยจงบังเกิดแก่นายอาทิตย์


     อัพเดท 12 ส.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 8,341 Overall : 3,847,861
63,167 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39684 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 62 : ตอนที่ 58 ขอความซวยจงบังเกิดแก่นายอาทิตย์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 62307 , โพส : 469 , Rating : 51% / 296 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





มีน้องวาดมาให้ค่า
คนนี้พี่ริวจ้า กำลังรอซันนี่อยู่ ><

 

ตอนที่ 58 ขอความซวยจงบังเกิดแก่นายอาทิตย์

 

 

 

            “ขอบใจที่มาส่ง”

 

            ในเวลาเที่ยงวัน บีเอ็มดับเบิ้ลยูคันงามเลี้ยวเข้ามาจอดใต้หอพักแห่งหนึ่ง ขณะที่ภายในรถก็มีเพียงเสียงเพลงคลอเบาๆ จากเครื่องเสียงชั้นดี และเมื่อรถจอดสนิท โอ๊ตก็หันมาบอกด้วยท่าทางเงียบขรึมกว่าปกติ จนคนขับที่สวมแว่นกันแดดเลิกคิ้วขึ้นหน่อย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มน่าดู

 

            “พี่ไม่ต้องอึดอัดขนาดนั้นก็ได้”

 

            “ผมเปล่า” โอ๊ตตอบทันควัน ก่อนที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อเห็นว่ารุ่นน้องหันมามองไม่วางตา แม้จะไม่เห็นแววตาใต้แว่นกันแดดนั่นก็เถอะ

 

            “คุณทำเป็นว่าเรื่องเมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้นได้ยังไง”

 

            “ถ้าพี่นอนกับใครหลายคนจนโดนด่าว่าเป็นหมาติดสัตว์ พี่จะชินไปเอง”

 

            กึก

 

            แน่นอน คนที่เคยด่าเด็กคนนี้ในใจนิ่งไปทันที ดวงตาคู่คมก็จ้องเข้าไปในแว่น รู้ทั้งรู้ว่าไม่เห็น แต่เขาสัมผัสได้ว่าชินกำลังหัวเราะเยาะตัวเอง ไม่รู้ทำไม แต่เขา...รู้สึกแบบนั้น

 

            “คุณก็เลิกทำแบบนั้นซะสิ”

 

            “ก็คิดอยู่” หนุ่มลูกครึ่งโคลงหัวนิด ก่อนที่จะยอมดึงแว่นกันแดดออกจากใบหน้า เพื่อใช้ดวงตาสีเข้มมองกลับ ก่อนที่จะส่งยิ้มให้

 

            “พี่อย่าบอกนะว่าพี่จะรับผิดชอบหรืออะไรก็ตามเพียงเพราะพี่ปล่อยในปากผม...ถ้าพี่รู้สึกผิดนัก พี่ก็ทำให้ผมบ้างสิ” แล้วคนไม่คิดมากก็บอกง่ายๆ แต่กลับไม่ใช่กับคนฟังที่ถอนหายใจยาว รู้สึกไม่ชอบใจอะไรบางอย่างขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

 

            คนเรามันจะมีอะไรกันง่ายขนาดนี้เลยหรือ...แม้ว่านี่จะยังไม่ใช่การมีอะไรกันก็ตาม

 

            “ผมไม่น่ารู้สึกผิดเลย” โอ๊ตว่าพลางเปิดประตูรถ ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ จากคนขับจนเขานึกระอา ไม่คิดว่าคนอย่างนี้จะเป็นเพื่อนสนิทกับเดียร์ที่แสนซื่อคนนั้น

 

            ต่างกันราวสวรรค์กับนรก แต่เป็นนรกที่ใครหลายคนคงเต็มใจจะเดินเข้าไปหา

 

            “พี่โอ๊ต” แต่แล้ว เสียงเรียกจากด้านหลังก็ทำให้เจ้าของชื่อหันกลับไป จนเห็นรุ่นน้องที่กำลังเอาหน้าซบพวงมาลัย หันใบหน้าข้างหนึ่งมามอง และเมื่อแสงแดดร้อนแรงกระทบเข้ากับเส้นผมสีแดงจัดที่ล้อมกรอบใบหน้าน่ามองนั่น...ใจก็กระตุกอย่างช่วยไม่ได้

 

            ปฏิเสธความจริงไม่ได้เลยว่าชินมีรูปลักษณ์ที่น่ามองกว่าใครๆ

 

            “อะไร”

 

          “ผมคิดว่าผมจะเลิกมั่ว...เพราะพี่”

 

            กึก

 

            โอ๊ตไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมก้อนเนื้อในอกถึงเต้นแรงกว่าเดิม จนต้องนิ่วหน้า เขาไม่คิดว่าเขาจะชอบเด็กนี่ ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวความคิดนั้น แต่ทำไมใจถึงเต้นผิดจังหวะจนเขาก็สัมผัสได้ แต่เพียงแวบเดียว เขาก็ตีหน้าเครียดพร้อมกับคำถามว่า...ทำไม

 

            และเหมือนว่าชินจะรู้ว่าเขาสงสัยอะไร เพราะว่าต่อทันที

 

            “อ้อ ไม่ต้องเครียดว่าจะมีคนอย่างผมมาตกหลุมรักพี่ หรือติดใจไอ้ขนาดใหญ่ๆ คับปากนั่น...” ไม่วายที่คนตลกร้ายจะเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมาอีก ให้คนฟังยิ่งตีหน้าเคร่ง มองคนที่หัวเราะ และทำให้หน้าตาหล่อร้ายกาจที่สาวๆ ชอบยิ่งดูดีกว่าเดิม

 

            “ผมแค่กำลังคิดตามที่พี่บอกเท่านั้นเองว่าบางทีฟรีเซ็กส์ก็ไม่ช่วยอะไร”

 

            โอ๊ตยังคงนิ่ง บางอย่างกำลังกระตุ้นอยู่ในอกอยากรู้ว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้รุ่นน้องเขานอนกับใครก็ได้ ความอยากรู้ที่พี่ว้ากรับรู้เลยว่ามันอันตรายจนต้องพยายามปัดมันทิ้งไป

 

            เมื่อใดที่เขาสนใจใคร มันหมายถึง...กำลังผูกพัน

 

            “ทำให้ได้อย่างที่พูดแล้วกัน” ว่าจบ คนที่รู้สึกผิดก่อนหน้านี้ก็ก้าวลงจากรถอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่ขึ้นหอ มองรถคันหรูแล่นจากไป ทั้งที่คิ้วเข้มยังขมวดเข้าหากัน นึกไปถึงตอนที่ตื่นมาแล้วพบกับครอบครัวของนายชนนน...ครอบครัวแสนอบอุ่นที่เรียกว่าให้ความรักรุ่นน้องจนล้น ทำให้เขาไม่เข้าใจว่าทำไมชินถึงต้องไปแสวงหาสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับคนอื่น

 

            “ไม่ดี...หยุดสงสัยเรื่องชินได้แล้ว”

 

            สุดท้าย เขาก็ได้แต่บอกตัวเองอย่างหนักแน่น

 

...................................................................

 

          ‘พี่ซันๆๆๆ พี่ชายจ๋า อาทิตย์นี้กลับบ้านนะ พี่ตะวันจะทำบาบีคิวแหละ

 

          ‘เฮ้ย ถ้าเฮียทำ พี่กลับๆ โอ๊ย คิดถึงอาหารฝีมือพี่ชายสุดหล่อจะตายแล้ว

 

          ‘ดีเลย งั้นพี่ซันอย่าลืมพาพี่ริวมานะ พี่จันทร์เจ้าฝากบอกมาอะ

 

          ‘เฮ้ย! จะบ้าหรือ

 

          ‘ไม่บ้าล่ะ น้องสาวขอแค่นี้ให้ไม่ได้ใช่ป่ะ แค่นี้นะ งอน!’

 

            ซันได้แต่ขยี้หัว เมื่อนึกถึงโทรศัพท์สายเมื่อคืนที่เจ้าน้องเล็กสุดของบ้านโทรมาหา ไอ้ครั้นจะให้เขากลับบ้านไปช่วยปิ้งหมูปิ้งไก่ตามประสาครอบครัวใหญ่ที่เวลาอยู่กันพร้อมหน้าแล้วชอบช่วยกันทำ ช่วยกันกิน มันก็ไม่มีปัญหาหรอก แต่ไอ้เรื่องให้พา เมียกู เข้าบ้านนี่ใครเป็นคนต้นคิดวะ

 

          ต้นคิดเจ้าจันทร์เจ้าแน่ๆ เจ้าบุหลันเห็นเหวี่ยงใส่พี่ริวหนก่อนแต่จริงๆ ง้องแง้งจะตาย เรื่องนี้คนพี่แน่ๆ ที่ยุส่ง

 

            ปกติน่ะนะ คนอย่างนายอาทิตย์คนนี้ไม่มีเกรงกลัวหรอก แค่พาแฟนเข้าบ้าน แต่ทว่าแค่นึกถึงหน้าพี่ริวตอนรู้ว่าเขาชวนไปบ้าน...เรื่องหมัดเรื่องตีนนี่ไม่กลัว (โดนจนชิน) แต่กลัวอย่างเดียว...กลัวถูกบอกเลิก

 

            ก็สัญญาแล้วว่าจะไม่บอกคนอื่นว่าเราคบกัน แต่นี่น้องสาวเขาฉลาดไง มันตรัสรู้ด้วยตัวเอง ไม่ได้แง้มใดๆ บอกมันทั้งสิ้น แต่เชื่อขนมกินได้เลยว่าถ้าบอกไปว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง พี่ริวต้องด่ากูว่า...ตอแหล

 

            “เอาไงดีวะ หรือพรุ่งนี้บอกว่าไปเที่ยวกัน แล้วพาเข้าบ้านแม่งเลย ไม่ได้ๆ ไม่บอกก่อนรับรองว่าโกรธตายชัก สั่งห้ามมุดถ้ำขึ้นมาลูกชายกูก็เหี่ยวน่ะสิ” ว่าไป พ่อเดือนคณะรูปหล่อก็เดินขึ้นมายังคอนโดที่แสนจะคุ้นเคยไปด้วย ไม่ได้สนใจเลยว่าใครจะหันมามองยังไง

 

          ก็คนมันเครียดนี่หว่า

 

            ซันบ่นไป สุดท้ายก็เดินมาถึงห้องของแฟนคนสวย แล้วไม่ต้องเคาะห้องให้เสียเวลา คนมารยาทงามประดุจมีพ่อเป็นท่านขุน (?) ก็ควักกุญแจสำรองขึ้นมาแล้วไขเข้าห้องอย่างรวดเร็ว

 

            แกร๊ก

 

            “บอกไงดีวะ ไม่สิ ทำไงดีวะถึงจะยอมไปด้วยอะ...อ้าวพี่ริว อรุณสวัสดิ์ครับผม”

 

 

            พรวด

 

            “แค่กๆๆๆๆ ฮะ...เฮ้ย มึงเข้ามา...ได้ไง” แล้วเพียงก้าวเข้าไปในห้อง ซันก็เห็นคนสวยที่กำลังถือแก้วน้ำเต้าหู้อยู่หน้าโทรทัศน์จนต้องเอ่ยปากทัก ให้คนที่ยกน้ำขึ้นจิบถึงกับสำลัก หันขวับมามอง สองมือรีบวางแก้วลง แล้วถามทั้งที่ไอเสียงดังไปด้วย

 

            “โอ๊ยๆๆ ใจเย็นๆ ใจเย็นนะพี่ริว เห็นหน้าผมแล้วดีใจขนาดสำลักน้ำเลยหรือ” คนที่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายกำลังโมโหจนหน้าแดง (เออ สำลักจนหน้าแดงมากกว่า) ก็ไม่วายจะเข้าข้างตัวเอง ทั้งที่รีบก้าวยาวๆ เข้าไปหา ทั้งยังดึงกระดาษจากกล่องขึ้นมาด้วย

 

            “แค่กๆๆ...พ่อง...แค่ก...”

 

          อื้อหือ ขนาดสำลักพี่แกยังด่ากูได้อะ

 

            “ครับๆ ด่าเลย ผมไม่ว่า แต่ตอนนี้หยุดไอก่อนนะ” แม้น้ำเสียงซันจะฟังดูกวนตีน แต่สองมือก็ลูบแผ่นหลังบางอย่างเป็นห่วง ตาคมก็มองคนที่ยังไอขลุกขลักในลำคอเหมือนคนหายใจไม่ออก แล้วยื่นกระดาษไปเช็ดปากให้เบาๆ

 

            “แค่กๆ” คนที่ไอจนหมดแรงเพราะตอนตกใจ หลอดลมคงเผยอแทนหลอดอาหารไปซะเยอะ จับไหล่ซันเอาไว้แน่น ไอจนน้ำตาเล็ด ขณะที่คนลูบหลังก็เช็ดปากให้เรียบร้อย มองคนที่หน้าแดงอย่างเป็นห่วง

 

            “เดี๋ยวผมไปหาน้ำเปล่าให้” แม้ซันนี่จะกวนตีน แต่เรื่องดูแลเมียนี่ซันนี่ไม่เป็นรองใครนะเออ

 

            หมับ

 

            “มะ...ไม่ กูดีขึ้น...แล้ว” คนบอกดีขึ้นหอบหนักๆ อย่างเหนื่อยจัดกับการสำลัก แล้วก็เหมือนจะไม่รู้ตัวว่าดึงเสื้อแฟนเอาไว้แน่น จากนั้นก็ซบหน้าลงที่ไหล่อย่างหมดแรง ให้คนเนียนใช้สองมือกอดรอบร่างนุ่มๆ เอาไว้

 

          อ้อนเหมือนแมวอีกแล้ว

 

            “โอ๋ๆ ขวัญเอ๊ยขวัญมา มามะ ให้ผัวรับขวัญหน่อย”

 

            พลั่ก

 

            “ไอ้เหี้ยซัน! ลามปามอีกแล้วนะมึง” แต่พอซันทำท่าจะขยับไปฟัดแก้มนุ่มแรงๆ ริวก็ผลักไหล่เต็มแรง หน้าสวยๆ แดงก่ำ รีบหันหน้าหนีไปทางอื่นเพราะบอกตรงๆ ว่า...เขิน

 

            แต่เรื่องไรต้องทำให้มันรู้ว่าเขินด้วย

 

ต่อค่ะ

 

            “เพราะมึงนั่นแหละที่ทำให้กูไอ ถ้ากูตายขึ้นมาจะตามไปหักคอมึงถึงที่เลย!

 

            “กิ๊วๆ รักผมขนาดอยากเอาไปอยู่ด้วยเลยหรือพี่”

           

            “ไอ้ซัน!!!” ปากตะโกนลั่น เรียกเสียงเข้ม หน้าตาเหมือนโมโห แต่ไหงแก้มแดงแจ๋เลยวะ จนต้องขยับมานั่งบนโซฟาตัวเดียวกัน แล้วกอดเอวเอาไว้แน่น ซบหน้าลงกับไหล่ขาวๆ สูดกลิ่นหอมของคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ เข้าเต็มปอด

 

            “ใครให้มึงกอด”

 

          พี่ไง เอามือวางทับมือกูเฉยเลย จะซึนฯ ก็ซึนฯ ให้เนียนหน่อยสิครับ

 

            “ไม่มีทั้งนั้นแหละ อยากกอดพี่อ่ะ ตัวนุ่มชะมัดเลย” แล้วคนหลงเมียก็บอกด้วยรอยยิ้ม มีหน้าเอาหัวไปถูๆ ไถๆ ที่ไหล่คนสวย ให้ริวใจเต้นแรงกว่าเดิมหน่อย แปลกใจที่วันนี้มันมาอ้อนเขาแทนที่จะกวนตีนชนิดอยากเอาฝ่าเท้าล้างหน้าให้

 

            “แล้วมึงคิดไงเนี่ยสวมไอ้นี่ออกจากห้อง” เมื่อไม่อยากเอ่ยอะไรให้วกเข้าตัว ด้วยเริ่มรู้แกวว่าอย่าต่อความ ให้เปลี่ยนเรื่องไปเลย ไอ้ซันจะได้ต่อไม่ติด ริวเลยคว้าเจ้าไม้คาดผมที่คาดอยู่บนหัวไอ้เดือนคณะออกมาเต็มแรง จนซันร้องลั่น สองมือปล่อยจากเอวทันที

 

            “อ๊ากกก จะดึงก็บอกสิวะพี่ โอ๊ย กินหนังหัวกูไปหรือเปล่าเนี่ย” คนที่ถูกขอบไม้ขูดไปครึ่งหัวจับขมับตัวเองมั่น ให้คนที่ถือไม้คาดผมสีดำอันเล็กเหมือนที่พวกผู้หญิงชอบใช้เพียงเบ้ปาก แล้วบอกว่า...

 

            “มึงอย่าเว่อร์”

 

            “โธ่ มีแฟนรู้ทันนี่มันเซ็งจริงๆ” ไอ้คนที่ลงไปชักดิ้นชักงออยู่บนโซฟาเบ้ปาก แล้วเด้งขึ้นมานั่งทันที มองคนที่กำลังยิ้มเยาะเขา ทั้งยังพิจารณาไม้คาดผมไปด้วย

 

            “แล้วคิดไงคาดไอ้นี่มา”

 

            “ก็ผมหล่อไง ใช้อะไรก็หล่อ” เกือบแล้วนะ ริวเกือบจะขว้างของในมือใส่มันอย่างนึกหมั่นไส้แล้วนะ แต่ก็เพียงยักไหล่ ให้ซันอธิบายต่อ

 

            “พอดีผมมันยาวปิดตาแล้วพี่ริว อยู่บ้านผมก็ชอบไปจิ๊กของพวกสองพระจันทร์มาใช้ เวลาเห็นมันอยู่บนหัวผมทีไร ก็มาโวยวาย ตีโพยตีพายว่าหัวผมเหม็นทุกที อันนี้เห็นที่ตลาด สิบบาทเอง” ซันว่าอย่างขำๆ ก่อนที่จะคว้าแก้วน้ำเต้าหู้ของเจ้าของห้องแบบไม่คิดขอขึ้นมาดื่ม

 

            ท่าทางหน้าด้านที่ริวก็เลิกด่ามันแล้ว นอกจากใช้ของในมือคาดผมสีน้ำตาลของตัวเองขึ้นไป

 

            กึก

 

          เชี่ย น่ารักว่ะ!

 

            ซันถึงกับชะงัก มองคนที่เขารู้หรอกนะว่าค่อนไปทางสวยมากกว่าหล่อ แต่พอพี่แกเอาไม้คาดผมสีสวยขึ้นไปจนเห็นหน้าตาหมดจดแล้วก็...อึ้งว่ะ

 

          อื้อหือ ถ้าไอ้คาดผมนี่มีหูแมวด้วยซันนี่อย่างปลื้มอ่ะ!

 

            “เป็นไง...พี่สาวกูก็ใช้นะ แต่กูไม่ชอบ มันบีบตรงข้างขมับ...”

 

            หมับ

 

            “โอ๊ย! ไอ้ซัน!!!” พูดไม่ทันจบ คนที่วางแก้วลงก็พุ่งเข้าใส่ จนริวหงายหลังลงกับโซฟา แล้วไอ้คนที่อยู่ด้านบนก็กอดแน่นให้ร้องลั่น แต่ยังไม่ทันจะโวยวายหรือออกแขนออกขามากเท่าไหร่ สองมือมันก็รวบเข้าที่ข้อมือ แล้ว...จูบปาก

 

            “อื้อ!” จูบที่ขยี้ริมฝีปากหนักๆ เหมือนคนกระหายน้ำ บดเบียดเข้าหา พยายามจะสอดปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากให้คนข้างใต้ร้องอื้ออึง

 

            “ไอ้ซัน...อื้อ...หยุด...อื้อ...เจ็บ...เป็นบ้า...อะไร...อ้ะ...” คนข้างใต้ร้องพลางเบี่ยงปากหนี หากแต่ติดที่มันขยับตาม จนกระทั่งแรงบดเบียดหนักๆ ที่แทบจะทำให้ปากแตกเบาลงเป็นสัมผัสนุ่มๆ ที่แตะลงมา ทั้งยังขบปากทั้งบนและล่างก็ทำให้คนดิ้นตัวอ่อนลง

 

          จูบแบบนี้ก็โอเคหรอกนะ

 

            ความคิดของคนที่ยอมเปิดริมฝีปากรับปลายลิ้นอุ่นๆ ที่กวาดเข้ามา สะดุ้งทั้งยังเสียวท้องน้อยทุกครั้งที่มันสัมผัสกับลิ้นของเขาอย่างแนบแน่น ก่อนที่มันจะถอนจูบออกไปช้าๆ

 

            ตุบ

 

            “น่ารักจนทนไม่ไหวแล้ว...ทำไมพี่น่ารักงี้วะ!” แล้วคนจูบก็ฟุบหน้าลงกับซอกคอ ร้องงึมงำกับตัวเองที่คนน่ารักได้ยินเต็มสองหู แน่ล่ะ กับคนอื่นคงฟาดกระเด็นที่อาจหาญมาชมเขาว่าน่ารัก แต่เพราะเป็นไอ้ซันคนนี้ เขาถึง...หน้าร้อนตัวร้อนไปหมดทั้งตัว

 

            เขาถูกมันชมทุกครั้งที่มีอะไรกันแล้ว....พี่ริวน่ารัก...พี่ริวเสียงน่ารักจัง...และอีกหลายพี่ริวจะรู้สึกว่าเวลาไอ้ซันชมว่าน่ารักมัน...ให้อารมณ์อีโรติกโคตรๆ

 

            หมับ

 

            “เนี่ยๆๆๆๆ ทำไมแฟนกูสวยขนาดนี้วะ สวยด้วย น่ารักด้วยจนทนไม่ไหวแล้ว” แล้วคนที่ฟุบลงไปก็โงหัวขึ้นมาอีกครั้ง จับสองแก้มนิ่มเอาไว้หมับ ทำหน้าทำตาเหมือนว่าอยากจะกลืนกินไปทั้งตัว ให้ริวอยากจะหันหน้าหนีไปทางไหนก็ได้ที่ไม่ใช่หน้ามัน

 

            “กูไม่ใช่ผู้หญิง บอกกี่ทีแล้วก็ไม่จำนะไอ้เวร เลิกชมกูว่าน่ารักสักที”

 

            “ก็น่ารักจริงๆ นี่หว่า คิ้วก็สวย ตาก็สวย จมูกก็โด่ง ปากก็หว้านหวาน แล้วยัง...” คนฟังน่ะโคตรอายเลย เพราะไม่เคยชอบถูกชมแบบนี้ แต่นี่อาจจะเป็นกรณียกเว้นที่เขาคันหัวใจยิบๆ พอๆ กับมือไม้ที่อยากจะฟาดลงที่ไหนก็ได้ เข้าใจพวกผู้หญิงเวลาเขินแล้วเอามือไม้พายตบคนข้างๆ ไปทั่วจริงๆ

 

            ตอนนี้ไอ้ริวคนนี้รู้สึกแบบนั้นเลยล่ะ!

 

            “แล้วยังอะไร” ไม่ได้อยากรู้เลยนะเว้ย ไม่อยากจริงๆ

 

          “แล้วยัง...หน้าผากเถิกโดนใจซันนี่สุดๆ เลยครับ!!!

 

            “!!!” คนหน้าแดง (ที่ยืนยันว่าไม่อยากถูกชม) ถึงกับเบิกตากว้าง มองคนที่แหกปากลั่นอย่างเดียวไม่พอ ยังโน้มต้วลงมากดจูบที่หน้าผากของเขาเต็มแรง ไม่จูบเดียวด้วย...จุ๊บที่สองตามมา...จุ๊บที่สามมาอีก และนั่นก็ทำให้เกิดสิ่งนี้ขึ้น

 

            พลั่ก

 

            โครม!!!

 

            “โอ๊ย!!!” หัวเข่าสวยๆ กระแทกเข้าเต็มท้องน้อยชนิดเสียงดังลั่นให้ซันล้มโครมไปที่พื้นข้างโซฟา ร้องเสียงดังลั่น แต่คนโมโหไม่สนใจนอกจากผุดลุกขึ้นมา ทำท่าอยากจะเตะมันอีกทีสองที

 

            “ไอ้เหี้ย! กูอุตส่าห์นึกว่ามึงจะชมกู มึงแฟนกูนะ มึงว่ากูหัวเถิกได้ไง ไม่ส่งไม่ใส่มันแล้ว โอ๊ย สัสเอ๊ย!” ไม้คาดผมบนหัวถูกปาใส่คนที่นอนกุมท้องร้องโอดโอยอยู่ ให้ซันที่น้ำตาเล็ดเพราะเจ็บจริง เอียงตัวขึ้นมามองคนที่ยืนค้ำหัว หัวเราะทั้งที่สะเทือนไปทั้งตัว

 

            “ชม...จริงๆ พี่สวย...ก็ผมชอบของผมนี่...โอ๊ย ดีนะไม่โดนลูกชายกู ระวังเถอะพี่ริว ถ้าลูกผมใช้การไม่ได้ พี่นั่นแหละจะเสียใจ”

 

            “กูช่วยตัดมันทิ้งมั้ยล่ะ”

 

          “ปากบอกจะตัดทิ้ง เอาเข้าจริงก็ร้องบอกว่าเอาเร็วๆ ถุงยางไม่ต้อง”

 

            โครม!

 

            ถ้าไม่ได้กวนตีนพี่ริวสักวันเขาคงนอนไม่หลับจริงๆ เพราะหมอนอิงอีกใบปาโครมลงกลางหัว แม่นเหมือนจับวาง จนหัวเกือบโขกลงกับพื้น แล้วพอเงยหน้าขึ้นมองก็นึกว่าจะเห็นคนที่ทำหน้าอยากฆ่าคน แล้วกระโจนมาบีบคอเขาหรืออะไรทำนองนั้น แต่รุ่นพี่คนสวยกลับ...หน้าแดงซะงั้น

 

          ชอบจริงๆ อ่ะเด้

 

            ความคิดของคนที่นอนกุมท้องอยู่บนพื้น มองพี่ริวเพลินๆ แล้วไม่รู้ผีห่าซาตานตนใดสะกิดบอก เขาก็เลยโพล่งขึ้นไปทันที

 

          “พรุ่งนี้ไปกินข้าวบ้านผมนะพี่”

 

ต่อค่ะ

 

            กึก

 

            “มะ...มึงว่าอะไรนะ!”  คราวนี้ริวหันขวับมามองไอ้ตัวที่นอนบนพื้น หัวใจเต้นตูมตาม ถามทั้งที่ได้ยินเต็มสองหู ขณะที่ภาพของสาวน้อยสองวัยก็แวบเข้ามาในหัวอย่างช่วยไม่ได้ อีกทั้งไม่ใช่ภาพที่สองสาวรับเขาได้แต่...ไม่ยอมรับในตัวเขาเนี่ยสิ

 

            “ก็ไปบ้านผมนะ...”

 

            “ไม่ไป! กูไม่ไป กูไม่เอาด้วยคน ไม่มีทาง!!!” แน่นอน ริวตอบกลับทันควัน ความโมโหก่อนหน้านี้หายวับไปหมดแล้ว เหลือเพียงหน้าซีดๆ ที่เจ้าตัวทิ้งตัวนั่งบนโซฟา ปากสีสดเม้มแน่น หน้าตาฉายชัดถึงความเคร่งเครียด ไหนจะได้ยินเสียงพี่สาวสุดที่รักซึ่งเขาเคยโทรถามก้องอยู่ในหู

 

          ‘ที่ริวถามพี่เรื่องเข้าบ้านแฟนน่ะ พี่ว่ามันยังไม่เหมาะเท่าไหร่นะ ริวเองก็อยู่แค่ปีสอง ยังไม่ยี่สิบเลย ผู้ใหญ่เขาจะมองว่าเร็วเกินไปหน่อยหรือเปล่า อีกฝ่ายเขาก็เป็นผู้หญิงด้วย พี่ว่าริวน่าจะลองเข้าไปแบบเพื่อนกันมากกว่า ให้ผู้ใหญ่เห็นหน้าค่าตา เดี๋ยวเขาก็จะยอมรับเองแหละเนอะ

 

            เสียงของพี่ลันตา พี่สาวคนที่สามดังก้องในหัว จริงๆ ทุกอย่างที่พี่แนะนำมามันใช้ได้หมดแหละ ยกเว้นได้ประโยคที่ว่า...แฟนเขาเป็นผู้หญิง อารมณ์แบบว่าถ้าเป็นนิยายริวคงเห็นคนขีดเส้นใต้ (?) ทำตัวเอียง (?) แถมด้วยทำตัวหนา (?) ตรงใต้คำว่า ผู้หญิง อย่างไม่น่าให้อภัย

 

          เออ เป็นผู้ชายทั้งคู่พ่อแม่บ้านไหนจะรับได้วะ! ไม่มีทาง!

 

            “โธ่ พี่ริวไปเถอะนะ นะครับ...นะ เจ้าบุหลันฝากมาชวนนะ”

           

            “ไม่เอา ไม่ไป”

 

            เรื่องสิ ไม่เอาด้วยหรอก ไปให้เด็กสองคนนั่นกัดแล้วบอกว่าแฟนกูเป็นของน้องรหัสกูอ่ะนะ ไม่เอาด้วยหรอก

 

            ความคิดของคนที่หึงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ จนริวกอดอก ทำปากแบะ หันหน้าหนีไปทางอื่น แบบที่คนชวนก็นึกรู้อยู่หรอก ก็กะไว้แล้วว่าเดี๋ยวต้องซื้อขนมไปฝากเจ้าสองตัวแสบ เพราะเห็นเค้าว่ามันมีเรื่องให้งอนเขามาแต่ไกล แต่ในจังหวะนั่นเอง...

 

            ไลน์!

 

            เสียงไลน์จากโทรศัพท์ที่วางไว้ไม่ไกลแก้วน้ำเต้าหู้ก็ดังขึ้นให้ริวคว้ามันขึ้นมา อยากจะดึงดูดความสนใจตัวเองไปเรื่องอื่นซะก่อน แล้วก็เข้าใจสุภาษิตไทยที่ว่าหนีเสือปะจระเข้เป็นยังไง

 

            “ใครวะ Queen_of_Moon

 

            “หืม ชื่อไลน์น้องผมนี่” คนที่นอนอยู่บนพื้นเด้งตัวขึ้นมาทันที ทั้งยังจะยื่นหน้าเข้ามาดู ถ้าไม่ใช่เพราะคนเครียดจัดเอาเท้ายันไว้ก่อน สองมือก็สั่นริกๆ เมื่อเด็กสาวเอาไลน์เขาไปนานแล้วแต่ไม่เคยทักมาก่อนเลย

 

             Queen_of_Moon : นี่ใช่ไลน์พี่ริวหรือเปล่าคะ จันทร์เจ้าเองนะ

 

          เอาไงดีวะๆๆๆ น้องเขาเห็นแล้วด้วยว่ากูอ่านแล้ว

 

            ริวถามตัวเองเสียงสั่น จ้องเขม็งไปยังหน้าจอตรงหน้า ตอบไปแค่ครับคำเดียวสั้นๆ แล้วก็ลุ้นระทึกกับคนที่คงพิมพ์อะไรต่อ

 

            Queen_of_Moon : พรุ่งนี้พี่ริวว่างหรือเปล่าคะ ที่บ้านมีบาบีคิวนะ พี่ตะวัน พี่ชายคนโตจะต้องออกทะเลวันจันทร์แล้ว พี่ตะวันบอกว่าอยากเจอพี่ริวด้วย

 

            ขวับ

 

            “ไอ้ซัน! มึงไปเล่าเรื่องกูให้พี่ชายมึงฟังหรือ!

 

            “เฮ้ย! เปล่า ไม่มีอะ เจ้ดรีม! ใช่ๆ เจ้ดรีมแน่พี่ริว ไม่ใช่ผมนะเว้ย”

 

            ไลน์!

 

            ยังไม่ทันด่า ไอ้เสียงไลน์น่ารักๆ ก็ทำให้ริวหันกลับไปมองหน้าจออีกครั้ง

 

            Queen_of_Moon : หนูเอาเรื่องพี่ไปเล่าให้พี่ตะวันกับแม่ฟัง แม่ยังบอกเลยว่าให้พี่ริวมาเถอะ

 

            Queen_of_Moon : อ้อ เผื่อพี่ริวจะไม่อยากมานะคะ หนูแค่จะบอกว่า พี่เดียร์มาแทบทุกครั้งที่มีบาบีคิวเลยนะ แล้วพี่ริวจะไม่มาหรือคะ ^^

 

            เคยมั้ยครับ รู้สึกว่าไอ้อีโมชั่นหน้ายิ้มมันมีอะไรบางอย่างที่ไม่ได้น่ารักเหมือนที่เห็นแน่ๆ ถ้านั่นยังกดดันไม่พอ ไอ้ที่บอกว่าน้องรหัสเขาสนิทกับบ้านแฟนมากแค่ไหนทำให้ริวกำมือแน่น

 

            Ryu : ครับ พี่ไปครับ

 

            “เฮ้ย! กูทำอะไรลงไปวะ!!!” พอกดส่งไปแล้วเท่านั้นแหละ ริวถึงกับผวาเฮือก สะดุ้งกับอาการหน้าเลือดตามัวของตัวเอง แทบจะโยนมือถือทิ้ง แล้วทึ้งหัวตัวเองว่ากูทำอะไรลงไป!

 

            ฟึ่บ

 

            “เฮ้ย พี่ริวจะไปกับผมหรือ จริงอ่ะ โคตรรักพี่เลยว่ะ!” ซันที่เห็นท่าไม่ดีรีบดึงมือถือมาจากแฟน แล้วก็ยิ้มกว้างเมื่อเห็นข้อความสุดท้ายที่ส่งไป ให้ริวคว้ามันกลับคืน กลัวว่ามันจะเห็นที่น้องสาวมันยุเขา

 

          เออ ก็กูกลัวน้องสาวมึงเชียร์ไอ้เดียร์นี่หว่า!

 

            “กะ...กูไปเพราะจันทร์เจ้าขอเถอะ ไม่ใช่เพราะมึง!

 

            “ครับผม เพราะน้องสาวผมก็ได้...เนอะ พี่เหม่ง”

 

            “ไอ้ซัน!” ริวถึงกับตวาดลั่น เมื่อคนที่ขยับมานั่งข้างๆ เสยผมเขาไปด้านหลังแล้วจับจูบหน้าผากเสียงดังจ๊วบ จากนั้นก็วิ่งหนีเข้าครัวไปแบบที่ทำให้หน้าทั้งหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ มือคว้าที่คาดผมจากปลายเท้าปาใส่

 

            “ไอ้เหี้ย! อย่าเรียกกูแบบนี้อีกนะ!

 

            “งั้นจะให้เรียกพี่ว่าตัวเล็ก ผมเป็นตัวโตหรือครับ ก็ดีนะ มุ้งมิ้งดีออก” ไม่วาย คนที่หายเข้าครัวยังโผล่หน้ามาบอกอย่างอารมณ์ดี ให้คนทางนี้คว้าแก้วขึ้นมาเหมือนจะปาใส่ ให้ซันยิ้มกว้าง

 

            “น่า อย่างอนน่าพี่ริว เดี๋ยวพาไปดูหนัง...นะครับๆ น้องแมวหัวเหม่ง”

 

          โอ๊ย! ทำไมแฟนกูมันกวนตีนแบบนี้วะ!

 

            คำถามที่ริวควรจะถามตัวเองมากกว่าว่า เออ แล้วกูยอมมาคบกับคนกวนตีนอย่างนี้ได้ยังไง

 

...............................................................

 

            จากตอนแรกที่ตกลงว่าจะออกไปดูหนังกัน แต่สุดท้ายเมื่อสายฝนเทโครมลงมา ริวก็ตัดสินใจว่าขอทำใจเตรียมรับมือพรุ่งนี้อยู่ที่ห้องดีกว่า แล้วตอนที่กำลังเดินท่องบท (?) ว่าควรจะพูดกับคนบ้านแฟนยังไง (เรียกไม่ค่อยเต็มปากเล๊ย) ริวก็ตั้งใจจะเดินมาถามไอ้ซันว่าควรจะหาของไปหาคนที่บ้านหรือเปล่าแล้วพบว่า...

 

            “กูเครียดแทบตาย มึงมานอนน้ำลายยืดเนี่ยนะ!” ริวได้แต่ฮึมฮัมกับตัวเอง มองไอ้เดือนคณะที่นอนก่ายหมอนอิงอยู่บนโซฟา จนคนเครียดอยากถีบมันสักที แต่สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจเบาๆ แล้วเดินมาทรุดนั่งที่พื้นข้างโซฟา

 

            “เฮ้อ ทำไมพอเป็นมึงกูถึงเครียดขนาดนี้วะ ใช่ว่าจะไม่เคยไปบ้านเพื่อน” แน่ล่ะ โตมาหมาเลียก้นไม่ถึงแล้ว จะไม่เคยไปบ้านเพื่อนได้ยังไง แต่ครั้งนี้มันกังวลจนแค่คิดใจมันก็เต้นหน่วงๆ

 

            ถ้าน้องสาวมันไม่ชอบเขาล่ะ

 

            ถ้าพี่ชายมันไม่อยากเจอเขาจริงๆ ล่ะ

 

            ถ้าพ่อแม่มันรับเขาไม่ได้ล่ะ

 

            และถ้า...ต้องเลิกกันล่ะ

 

            “โว้ย! ยิ่งคิดยิ่งเครียด” ดังนั้นคนเครียดก็เลยง้างหมัด อยากจะต่อยไอ้คนที่หลับกลืนน้ำลายแจ๊บๆ สักที ถ้าไม่ใช่เพราะ...

 

            “อืม...พี่ริว...แจ๊บๆ”

 

          เออ กูไม่ต่อยก็ได้!

 

            คนที่คิดว่าอยู่ในฝันของไอ้เดือนคณะหันขวับกลับไปทางเดิม ก่อนจะเห็นโทรศัพท์ไอ้ซันวางทิ้งไว้ให้ต้องคว้ามันขึ้นมา เขาไม่เคยเล่นโทรศัพท์มัน แต่ในนั้นอาจจะมีเรื่องที่มันคุยกับน้องก็ได้นี่นา ดังนั้น คนสวยของไอ้ซันจึงปลดล็อกแล้วอาจจะโชคดีที่มันไม่ล็อกรหัส

 

            แต่แทนที่จะเข้าไปไลน์ก่อนอันดับแรก ความอยากรู้ที่มีในสันดานทุกคนก็ทำให้ริวเปิด...อัลบั้มรูป

 

            “!!!” พอเปิดปุ๊บ ปากนี่อ้าค้างทันที เพราะภาพที่เข้าไปดูน่ะ มันเป็นภาพเขา แต่อะไรคือการที่มันถ่ายภาพตอนกำลังหลับอยู่บนเตียงแถมยังไม่ใส่เสื้อ อีหรอบนี้มันถ่ายตอนหลังเสร็จกิจ (กาม) แน่

 

            “ไม่จริง...ไอ้ซันมันถ่ายไปเยอะแค่ไหนวะ” นิ้วนี่เลื่อนระรัว ไอ้โกรธมั้ย โกรธโคตรๆ ก็มันถ่ายเก็บไว้ไม่พอ มันยังไม่ล็อกเครื่อง ถ้ามีคนเข้ามาเห็นจะเป็นยังไง แต่ด้วยความอยากรู้ว่ามีเยอะแค่ไหนจะได้กระทืบมันทีเดียว ก็เลยไล่ไปเรื่อยๆ

 

            กึก

 

            แล้วก็ชะงักเมื่อเห็นภาพไม่เข้าพวก...ไม่เข้าพวกที่คนข้างตัวไอ้ซันเป็นคนที่เขาไม่รู้จัก

 

          ใครวะ!!!

 

            ริวจ้องหน้าจอตาค้าง มองผู้ชายหน้าตาหล่อน่ามอง ที่เผลอๆ หล่อกว่าไอ้ซันอีก ที่กำลังยิ้มบางๆ อยู่ข้างแฟนเขา อีกทั้งแก้มยังแทบจะชนกันอย่างที่เพื่อนกันไม่มีทางถ่ายแบบนี้แน่ ไหนจะหัวใจสีชมพูที่ลากเส้นระหว่างคนสองคน และนั่นก็ทำให้ความรู้สึกที่แทบไม่เคยสัมผัสตีเข้ามาในอก

 

            โกรธ ใช่ โกรธมาก โกรธจนไม่ทันคิดอะไร

 

            ปึ้ก!

 

            “โอ๊ย! อะไรวะ” คนที่หลับถึงกับสะดุ้งพรวดขึ้นมา เมื่อมือถือเครื่องหรูปาเข้าเต็มอก ตาคมเบิกกว้างขึ้น ก่อนจะเห็นพี่ริวที่ทำหน้าน่ากลัว...เอ่อ มากกว่าปกติ

 

            “พี่ริวเป็นอะไรวะพี่ เฮ้ย ขว้างมือถือผมทำไม” พอเห็นเจ้าตัวต้นเหตุก็รีบคว้าหมับเข้าให้ ได้ข่าวว่าผ่อนพ่อไม่หมดเลยนะเครื่องนี้ แต่เพียงเห็นว่าอะไรอยู่บนหน้าจอ ไอ้ซันนี่ก็ถึงกับเบิกตากว้าง

 

          ซวยแล้ว ภาพกูกับพีทนี่หว่า

 

            “พะ...พี่ริว เฮ้ย เพื่อนๆ นี่เพื่อนผม เพื่อนผมจริงๆ”

 

          แล้วกูจะเสียงสั่นทำหอกอะไรวะ แล้วพี่ริวจะทำหน้าไม่เชื่อทำขวานอะไรวะ

 

            “ออกไปจากห้องกู”

 

            “ผมไม่ได้ทำไรผิดนะพี่ริว แค่ถ่ายรูปกับเพื่อนเอง เพื่อนจริงๆ”

 

          เพื่อนที่กะให้พี่ริวหึงจริงๆ แต่เสือกหึงผิดเวลาเนี่ยสิ

 

            ดังนั้น ซันเลยลุกพรวดขึ้น ตั้งใจจะตรงดิ่งไปหาคนที่ง้างหมัดขึ้น หน้านี่แดงก่ำอย่างโกรธจัด แล้วพอพุ่งเข้าหา หมัดหนักๆ ก็เฉียดแก้มไปนิดเดียว ทำเอาเสียวสันหลังวาบ

 

            หมับ

           

            “ปล่อยกู”

 

            “พี่ริวอย่าดิ้นดิวะ อย่าเพิ่งโกรธ”

           

            “มึงออกไปจากห้องกูเลยนะ ได้ยินมั้ยไอ้เหี้ยซัน ออกไปจากห้องกู!” ริวได้แต่ดิ้น เมื่อไอ้ซันเข้าด้านหลังแล้วกอดเขาเอาไว้แน่น ให้ทั้งมือทั้งขาออกแรงถีบ ปากไล่แฟนตัวเองเสียงดังลั่น เออ รู้ว่าผู้ชายด้วยกัน แต่ท่าทางแบบนี้มันไม่ใช่เพื่อน หน้าตาไอ้ซันตอนยิ้มระรื่นแบบนั้นไม่ใช่แค่เพื่อนแน่ๆ

 

            “ไม่ พี่ต้องฟังผมก่อน อย่าหึงผมนะพี่เหม่ง อารมณ์เย็นๆ นะ อารมณ์เย็นๆ” เวลานี้ยังหาเรื่องเสี่ยงตาย เออ รู้ว่าจะตายก็ตอนนี้แหละแต่มันดีใจนี่หว่า พี่ริวหึงกูเชียวนะ และนั่นก็ทำให้สองมือรีบรัดเอวเอาไว้แน่น จะใช้วิธีโบราณที่สุด

 

          ไม่ฟังใช่มั้ย เออ งั้นกูปล้ำ หมดแรงเมื่อไหร่เดี๋ยวก็ฟังเอง

 

            ความคิดของคนที่ไม่รู้เลยว่าประตูห้องกำลังเปิดออกด้วยฝีมือใครคนหนึ่ง และใครคนนั้นกำลังอ้าปากค้างอยู่หน้าห้อง

 

          “ริว! นี่มันเกิดอะไรขึ้น ไอ้หมอนี่ใคร!!!

 

            กึก

 

          “พี่ระริน”

 

            คราวนี้คนกำลังดิ้นๆ ถึงกับชะงัก มองหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนอยู่หน้าห้อง พร้อมทั้งยังเรียกเสียงเบาอย่างตกใจสุดขีด ไม่แพ้นายอาทิตย์ที่กลืนน้ำลายเอื้อก มองสภาพตัวเองกับแฟน

 

          ความวัวไม่ทันหาย ความควายเข้ามาแทรกแล้วไงกู!

 

            คำเดียวที่ซันได้แต่บอกตัวเองเมื่อเห็นพี่สาวเมีย...ยืนอยู่ตรงกรอบประตู

 

.........................................................

 

            ครบค่ะ ตามชื่อตอน แหม คนมันจะมีความสุขก็ต้องทุกข์บ้างไรบ้างอ่ะนะ จะราบรื่นไล่ปล้ำกันอย่างเดียวก็ไม่ดี งานนี้ซันนี่ทำตัวเองล้วนๆ ไปยั่วให้พระเอก (สุดที่รักของใครหลายคน) อย่างเอ้หึง ก็จงรับผลกรรมที่ตัวเองทำเอาไว้แล้วกัน แล้วอย่าลืมนะเออ ถ่ายภาพอย่างเดียวไม่พอ มันวาดรูปหัวใจเองกับมือ ไม่เชื่อย้อนกลับไปอ่านได้จ้า เดียร์ยังเตือนตอนที่แต่งรูปเลยว่าอย่าทำ แล้วตอนนี้...พี่เมียมาเยือนถึงถิ่นค่ะ อ้อ อย่าคิดว่าชื่อสวยแล้วจะใจดีนะเออ

            ระริน เรไร ลันตา ริวาวัฒน์ คนใจดีสุดอาจจะเป็นน้องริวาวัฒน์ก็ได้นะเออ XD

            หายไปเพราะสารทจีนจ้า ทำความสะอาดทั้งบ้านเลยล่ะ เนี่ยๆ

            เมย์ : ม้า เมย์กวาดบ้านถูบ้านหมดแล้วนะ เปลี่ยนผ้าปูที่นอนแล้วด้วย

            หม่าม้า : เออ ดีแล้ว ม้าจะได้ไม่ต้องทำ

            เมย์ : แต่เปลี่ยนผ้าปูแค่ห้องตัวเองห้องเดียวนะ

            หม่าม้า : = = ทำหน้าเช่นนี้พร้อมเครื่องหมายโกรธปรากฏตรงข้างขมับ

            ก็เขาไม่บอกให้เปลี่ยนทั้งบ้านนี่นา ก็ทำห้องตัวเองคนเดียวแหละ แฮ่

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^


ปล. แม้ไม่ร้องขอคอมเม้นต์ แต่ใช่ว่าเราไม่อยากได้นะเออ T^T  




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 62 : ตอนที่ 58 ขอความซวยจงบังเกิดแก่นายอาทิตย์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 62307 , โพส : 469 , Rating : 51% / 296 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19
# 469 : ความคิดเห็นที่ 62957
หาเรื่องเองอะเรา รับกรรมของเจ้าไปซะนายซัน555555
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 183.88.139.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2561 / 14:18
# 468 : ความคิดเห็นที่ 62495
ถึงคราวซวย ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 124.121.206.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2560 / 08:50
# 467 : ความคิดเห็นที่ 62212
โดนแน่ซันเอ้ย 555555
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 223.24.45.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2560 / 09:23
# 466 : ความคิดเห็นที่ 62075
ตายแน่ๆซันนีเอ้ยยย
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 49.230.245.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:11
# 465 : ความคิดเห็นที่ 61996
เอาให้หนักนายพระอาทิตย์เล่นจนล่นเกินไปหละ
Name : tanthai1975 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tanthai1975 [ IP : 223.206.250.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2560 / 19:20
# 464 : ความคิดเห็นที่ 61893
เป็นไงละเล่นมาก โดนนนน
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 202.28.79.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2559 / 10:39
# 463 : ความคิดเห็นที่ 61550
แหม งานงอกทีเดียวสองเรื่องเลยอ่ะ ไหวไหมซัน
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.47.235.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กรกฎาคม 2559 / 23:11
# 462 : ความคิดเห็นที่ 61446
อร๊ายยยย ซันสู้ๆ5555555
Name : mmaijii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mmaijii [ IP : 119.76.123.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2559 / 20:52
# 461 : ความคิดเห็นที่ 61254
คู่นี้อ่านแล้วมันส์มาก สนุกสนาน555555555
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 / 10:49
# 460 : ความคิดเห็นที่ 61212
เอาแล้วไงงงงงง!!!!
ตายแน่
Name : Micael_the archangle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Micael_the archangle [ IP : 171.97.200.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2559 / 05:32
# 459 : ความคิดเห็นที่ 61206
ซวยแล้วไงซันนี่
Name : โอรี' โอ้ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โอรี' โอ้ [ IP : 182.232.62.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 เมษายน 2559 / 16:24
# 458 : ความคิดเห็นที่ 61167
สามคู่นี่ให้คนละฟิลเลย คู่เดียร์นี่แบบอบอุ่น คู่ซันนี่แนวฮาขนาดเครียดๆยังดูฮา ส่วนชินนี่แนวแบดๆ อ่านแล้วยังคิดสามคนนี้คบกันได้ไง? แต่น่ารักทุกคู่เลย
Name : momenz jio < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ momenz jio [ IP : 1.1.174.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2559 / 02:41
# 457 : ความคิดเห็นที่ 61076
อื้อหือ อ่านตอนนี้ยิ้มน้อนยิ้มใหญ่ ฟินตายห่าน พี่ริวโมเอะและซึนมากๆๆๆๆ เอา ก ไก่ ไปล้านตัวเลยเอ้า ส่วนซันนี่คะะะ ทำไมไม่ลบไปก๊อนนน ไงล่ะได้เรื่องเลย อีกอย่างพี่ระรินเสด็จมาแล้ว โอ้ยตายยยย ตื่นเต้ลลลล
PS.  แวะไปเยี่ยม my id หน่อยนะคร้า~
Name : sprinkle_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sprinkle_star [ IP : 203.131.214.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2559 / 16:05
# 456 : ความคิดเห็นที่ 60676
พี่สาวริวมาแล้วววววว ซันนี่ตายแน่ๆ
Name : Susu [ IP : 171.96.245.107 ]

วันที่: 20 ตุลาคม 2558 / 19:55
# 455 : ความคิดเห็นที่ 60222
พี่ริวหึงมากนะเธอ แล้วพี่สาวเขาก็เห็นสะงั้น
Name : litterrabbitza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 27.145.49.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2558 / 20:40
# 454 : ความคิดเห็นที่ 60178
โอ้ยไรเนี่ยยยยย
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 49.237.134.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2558 / 14:57
# 453 : ความคิดเห็นที่ 59294
งานงอกแล้วว่ะซันเอ้ยยพี่ริวหึงเเรงมาก 555555555555555555
PS.  รักเด็ก <3
Name : GIFT'TAUN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GIFT'TAUN [ IP : 183.88.230.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2558 / 23:30
# 452 : ความคิดเห็นที่ 59271
มีแฟนหื่น ต้องหื่นตาม แฮ่~~~
Name : xmlove.exo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ xmlove.exo [ IP : 27.55.232.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2558 / 11:48
# 451 : ความคิดเห็นที่ 59252
ซันโรคจิต 5555 แต่น่ารักดี รอมาต่อเน้ออออ
PS.  Little Kwang RFC
Name : Little Kwang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Little Kwang [ IP : 1.2.218.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2558 / 08:39
# 450 : ความคิดเห็นที่ 58663
รู้สึกสงสารนิดหน่อย แต่สมนำหน้าซันนี่มากกว่า55555555555
PS.  จงมามอมเมายาโอยกับข้าน้อยซะเถิดพวกฮิวแมนทั้งหลายเอ๋ย !!
Name : イマ♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ イマ♡ [ IP : 171.96.246.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2558 / 11:57
# 449 : ความคิดเห็นที่ 55274
นี่หลายกระทงเลยนะ 

5555 ซวยซ้ำซวยซ้อน
Name : BBelliZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BBelliZ [ IP : 184.13.135.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2558 / 09:34
# 448 : ความคิดเห็นที่ 55103
จริงๆ ซันซวยจริง พี่ริวหึงหับพีทอีก55555 นี่พี่สาวเขามาเหนอีก สู้ๆโชคดีนะ
PS.  talk on twitter; @e_nongnid
Name : e_nongnid < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ e_nongnid [ IP : 158.108.169.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มีนาคม 2558 / 12:59
# 447 : ความคิดเห็นที่ 54763
ปีชงหรือเปล่าเนี่ยนายอาทิตย์ จากที่ริวกลัวจะไปบ้านซันแต่กลับกลายเป็นว่าซันต้องรับมือกับพี่สาวพี่ริวซะก่อน
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 1.46.234.191 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2558 / 19:48
# 446 : ความคิดเห็นที่ 52923
ภาพนี้หล่ออ้า ฟินนนนนนน >//
Name : the k [ IP : 1.47.74.117 ]

วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:45
# 445 : ความคิดเห็นที่ 48707
ตายๆๆๆ ซันนะซัน
PS.  เดี๋ยวนี้สาววายมันล้นโลก
Name : P.Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P.Secret [ IP : 180.180.223.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2557 / 19:33
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android