คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 64 : ตอนที่ 60 ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ


     อัพเดท 24 ส.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 6,605 Overall : 3,846,125
63,164 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39690 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 64 : ตอนที่ 60 ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 59833 , โพส : 905 , Rating : 59% / 327 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 60 ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ

 

 

 

            “ผมว่าผมพูดภาษาไทยนะ แล้วคุณก็คนไทย”

 

            เวลานี้หนุ่มลูกครึ่งกำลังยืนกอดอกมองคนมาหาด้วยแววตานิ่งๆ เสียงทุ้มก็เอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงคล้ายคนเบื่อสุดขีด แต่แทนที่จะทำให้คนถูกด่าอ้อมๆ โกรธกลับยิ่งถูกใจมากยิ่งกว่าเดิม

 

            “หึๆ ผมคนไทยแท้ ไม่กระแดะทำเป็นฟังไทยไม่ออกหรอก แต่แม้คุณจะเป็นลูกครึ่ง คุณก็น่าจะเข้าใจภาษาไทยที่ผมบอกว่า...ผมชอบปราบ”

 

            ชินชะงักไปทันที ไม่คิดว่าจะถูกสวนกลับด้วยประโยคแบบเดียวกัน และนั่นก็ทำให้เจ้าตัวสะบัดท่าทางเบื่อหน่ายออกไป ยืนตัวตรง แล้วจ้องอีกฝ่ายอย่างหวังเตือนกรายๆ ว่าอย่ามายุ่งกับเขา ซึ่งภาคินก็นึกชอบใจท่าทีของเด็กคนนี้ยิ่งขึ้นไปอีก

 

            ไปที่สนามครั้งแรกก็จับคนเจนสนามทุ่มไม่พอ ยังทำตัวเด่นแบบไม่กลัวถูกเขม่น แบบนี้สิที่เขาชอบ

 

          ร้ายดี

 

            “ตอนแรกที่ผมเจอคุณ ผมก็คุ้นๆ นะว่าคนแบบคุณเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน”

 

            “มีคนเหมือนผมด้วยหรือ” ภาคินถามอย่างสนใจ ให้หนุ่มหัวแดงแสยะยิ้ม

 

            “พี่ชายผมเอง...คุณเหมือนลูกพี่ลูกน้องผมยังกับแกะ” คราวนี้ชินไม่คิดรอให้อีกฝ่ายถาม เจ้าตัวจัดการอธิบายต่อทันทีว่าสองคนที่เขาว่าเหมือน เหมือนกันยังไง

 

            “พี่ชายผมชอบเอาชนะ เวลามีใครทำตัวกร่างว่าตัวเองเก่ง พี่ชายผมจะปราบเสียจนสิงโตกลายเป็นหนู พี่ชายผมไม่ชอบให้ใครปฏิเสธ เพราะจะทำให้คนๆ นั้นปฏิเสธเขาไม่ลง และเมื่อพี่ชายผมสนใจใครจะไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือง่ายๆ แต่สันดานเสีย เมื่อได้เมื่อไหร่...ก็เขวี้ยงทิ้งเมื่อนั้น” คนฟังพยักหน้าตาม ก่อนที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายว่าจบ

 

            “งั้นไม่น่าเหมือนผมนะ เพราะถ้าผมได้ของยากๆ มา ผมจะถนอมอย่างดี”

 

            ชินอยากจะถอนหายใจรดหน้า เพราะเขาอาจจะลืมบอกไปว่า...และพี่ชายเขาสามารถหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองได้เสมอ ก็เหมือนคนตรงหน้าที่แค่มองตา เขาก็รู้แล้วว่าเป็นคนยังไง

 

            ร้ายลึกและทางที่ดีเขาควรอยู่ห่างๆ อย่างพี่โอ๊ตว่า

 

            “แล้วรู้มั้ยว่าทำไมผมถึงบอกว่าคุณเหมือนพี่” ชินถามพลางควักโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาดูเวลาเหมือนเตือนกรายๆ ว่าเขาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระมามากพอแล้ว ก่อนจะเก็บลงกระเป๋า มองคนที่เลิกคิ้วอย่างรอคอยว่าเขาจะพูดอะไรต่อ

 

            และนั่นก็ทำให้ชินยกยิ้มมุมปาก

 

          “เพราะผมไม่คิดนอนกับญาติตัวเอง”

 

            กึก

 

            ภาคินนิ่งไปทันที ดวงตาคู่คมวาววับ เข้าใจความหมายที่เด็กนี่พูดอย่างไม่ต้องขยายความมากกว่านั้น ทั้งหมดทั้งมวลที่ชินพูดมาคือ ไม่ว่าเขาจะทำยังไงก็ไม่มีทางได้เด็กนี่ขึ้นเตียงอย่างเต็มใจแน่ พยายามยังไงก็มองได้มากสุดแค่พี่ชายงั้นสินะ

 

            เข้าใจปฏิเสธ แบบไม่ทำลายน้ำใจซะด้วย

 

            “รู้มั้ยยิ่งคุณพูดแบบนี้คุณยิ่งน่าสนใจ ผมนึกว่าคุณจะบอกว่าให้ตายกูก็ไม่หันหลังให้มึงแน่ อะไรแบบนั้น” ภาคินว่าอย่างขำๆ กับคนที่เขาคิดว่าเป็นคนพูดตรง แต่นี่อ้อมไปโลกนึงเพื่อบอกเขาว่า...ไม่

 

            คำที่ชินเริ่มเปิดกระเป๋าตัวเองออก แล้วหยิบ PSP ขึ้นมาด้วยท่าทางกวนตีน ปากก็บอกไปด้วย

 

            “ผมรู้ว่าอะไรเป็นอะไร รู้ว่าตอนไหนควรพูดอะไร ถึงผมจะตรงยังไง ผมก็ไม่คิดหาเรื่องใส่ตัว ปากเปราะด่าผู้มีอิทธิพลจนมีเรื่องตามหลังแน่...ว่าแต่จะพูดอะไรอีกก็ว่ามา” ปากว่าจะฟัง แต่มือเริ่มเปิดเกมขึ้นเล่นแล้วทำนองว่าคำพูดของอีกฝ่ายไม่น่าสนใจเท่าเครื่องเกมในมือ

 

            ท่าทางที่ภาคินมองนิ่ง เพียงพักเดียวก่อนที่...

 

            หมับ

 

            มือใหญ่คว้าเครื่องเกมจากมือหนุ่มลูกครึ่งทันที แบบที่ชินก็ไม่โวยวาย เพียงเลิกคิ้วมอง ให้ชายหนุ่มว่าเสียงเรียบเหมือนคนที่เริ่มไม่พอใจ

 

            “งั้นผมคิดว่าคุณควรรู้ว่าเวลาคุยกับคนมีอิทธิพลอย่างผมควรจะมองตา” คนฟังจ้องตานิ่งๆ เพียงพักเดียว ก่อนที่จะยกมือเสมอไหล่เหมือนยอมแพ้

 

          “ครับ...พี่ภาคิน”

 

            กึก

 

            เป็นอีกครั้งที่เจ้าของชื่อภาคินชะงัก มองคนที่เรียกเขาว่าพี่ ก่อนที่ความเข้าใจจะสว่างวาบเข้ามาในหัว ท่าทางเคารพแบบเสแสร้งนั่นกับสรรพนามบอกชัดเจนว่าเคารพอย่างมากก็แค่คนอายุมากกว่า...เท่านั้นเอง

 

            “ตกลงยังไงก็ไม่ได้จริงๆ สินะ”

 

            “ผมว่าผมพูดไทยชัดนะ” คนฟังหัวเราะในลำคอ ก่อนที่จะโยนเกมคืน มองคนที่รับมันไปเก็บในกระเป๋าอย่างคงรู้ว่าเขาเบื่อจะเล่นแล้ว และถึงแม้จะมีเงินยังไงก็ใช่ว่าคนอย่างนายภาคินจะชอบบังคับใจใคร ใครว่าไม่เขาก็โอเค

 

            ฟึ่บ

 

            แต่แล้ว ภาคินก็ยื่นมือมาตรงหน้าให้ชินมองอย่างสงสัย

 

            “สำหรับการได้รู้จักน้องชายเพิ่มสักคน” แม้จะคิดว่าอีกฝ่ายมีเจตนาอะไรบางอย่าง แต่ชินก็อยากตัดบทให้เร็วที่สุด จนยอมจับมือข้างนั้นอย่างง่ายดาย ทั้งที่ไม่ได้คิดนับญาติกับไอ้เวรนี่เลยสักนิด

 

            “อืมๆ สำหรับพี่ชายคนใหม่”

 

            ที่กูไม่ได้ร้องขอเลยสักนิด

 

            หมับ

 

            “เฮ้ย!!!

 

          “พี่มายุ่งอะไรกับคนของผม!

 

            ยังไม่ทันที่ชินจะคิดในใจจบด้วยซ้ำ ก็รู้สึกถึงแรงกระชากที่หัวไหล่เต็มแรง จนเซถลาไปด้านหลัง มือที่จับกับฝ่ามืออบอุ่นหลุดออกจากกันทันที จนส่งเสียงร้องในลำคอ ก่อนที่จะชะงัก เมื่อเสียงทุ้มห้าวของใครคนหนึ่งดังขึ้นอย่างไม่พอใจ แต่เพียงพักเดียวเท่านั้นชินก็...ยิ้ม

 

          ฮึ พี่นึกว่าพี่เป็นพระเอกขี่ม้าขาวหรือไงวะพี่โอ๊ต

 

................................................

 

            “เฮ้ยมึง นั่นรถพี่ภาคินนี่หว่า มาทำไรมหาลัยเราวะ”

 

            ตอนที่โอ๊ตกำลังเดินอยู่บนตึกกับเพื่อนซี้พร้อมอุ้มกล่องใส่อุปกรณ์ของพวกสโมสรคณะ ไอ้สายฟ้าที่กำลังมองออกไปนอกหน้าต่างก็ร้องลั่น ชี้ลงไปที่ชั้นล่างให้คนฟังขมวดคิ้วฉับ แล้วพอขยับตามมาดูเท่านั้นแหละ ดวงตาคู่คมก็เบิกกว้าง

 

            “นั่นไอ้ชินด้วยนี่หว่า สองคนนั้นไปสนิทกันเมื่อไหร่”

 

            “กูเตือนมันแล้ว ทำไมมันไม่ฟังคำเตือนกูวะ!” โอ๊ตกัดฟันกรอด เอ่ยเสียงลอดไรฟัน

 

            “หมายความว่าไง”

 

            “ไอ้สายฟ้า กูฝากมึงหมดนี่ กูมีเรื่องต้องไปทำ!” โอ๊ตไม่ตอบคำถามเพื่อน นอกจากวางกล่องอุปกรณ์ไว้ข้างเท้าเพื่อน จากนั้นก็วิ่งจากตึกอย่างรวดเร็ว ผ่านบรรดารุ่นน้องที่ยกมือไหว้กันเกรียวกราว แต่ตอนนี้ความสนใจเขาอยู่ที่ไอ้คนหัวแดงที่สะท้อนกับแสงแดดข้างล่างมากกว่า

 

            ใจหนึ่งรู้ว่าคนอย่างมันเอาตัวรอดได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วง แต่อีกใจก็บอกนั่นคือพี่ภาคินเชียวนะ เก่งยังไงไอ้ชินก็เป็นแค่เด็กปีหนึ่ง ถ้าทำให้ไม่พอใจขึ้นมา มันนั่นแหละจะซวย แล้วเขาที่เป็นคนพามันไปที่สนามก็ต้องรู้สึกผิด

 

            เหตุผลมากมายที่โอ๊ตพยายามบอกตัวเอง ทั้งที่ภาพของไอ้เด็กนั่นตอนที่กำลังใช้ปากให้เขาผุดขึ้นมาในใจให้ต้องปัดมันทิ้งอย่างรวดเร็ว พร้อมกับส่วนลึกในใจที่กระซิบเบาๆ

 

          เด็กนั่น...ของกู

 

          มึงคิดเหี้ยอะไรวะโอ๊ต มึงไม่ได้รักมัน แค่มันใช้ปากให้มึงครั้งเดียวถึงขั้นต้องเก็บเอามาคิดแล้วคิดอีกหรือวะ

 

            “โธ่เว้ย!” คนคิดมากสบถกับตัวเอง ก่อนที่จะโผล่ลงมาที่ชั้นล่าง ในจังหวะนั้นเขาเห็นภาคินเหลือบมามอง ก่อนที่จะกระตุกมุมปากขึ้น แล้วยื่นมือไปให้ไอ้เด็กที่ยืนหันหลังให้เขาจับ และเพียงมันยื่นมือไปจับ เขาก็พุ่งออกไปก่อนที่จะคิดอะไร

 

          “พี่มายุ่งอะไรกับคนของผม!

 

            และไม่ทันคิดว่าตัวเองหลุดพูดอะไรออกมา

 

ต่อค่ะ

 

            “ไง โอ๊ต ไม่เจอกันนานนะ” ทว่า ท่าทางของเขาที่ดึงไอ้เด็กลูกครึ่งออกมาทำให้อีกฝ่ายเพียงยกมือขึ้นทำนองทักทาย  ให้คนทางนี้ข่มความรู้สึกแปลกๆ เอาไว้ แล้วบอกด้วยเสียงสุภาพ

 

            “ครับ ไม่เจอกันนาน”

 

            “เออ แปลกเนอะ แถวนี้เรียกสามวันว่านาน” ทั้งที่เขาพยายามแทบตายไม่ให้ภาคินเพ่งเล็งไอ้รุ่นน้องเวรนี่ มันกลับเปรยขึ้นมาเรียบๆ ให้เจ้าของสนามแข่งหัวเราะอย่างชอบใจ แล้วก็ถามคำถามที่เขานิ่งอึ้ง

 

            “ตกลงชินเป็นแฟนมึงจริงๆ สินะไอ้โอ๊ต”

 

            “มะ...” โอ๊ตเกือบจะหลุดออกไปแล้วว่าไม่ใช่ แต่คำพูดกลับสะดุด เมื่อในหัวกำลังไตร่ตรองคำตอบของตัวเองดีๆ ถ้าบอกว่าไม่ พี่ภาคินไม่เลิกยุ่งกับไอ้ชินแน่ แต่ถ้าบอกว่าใช่ ก็เหมือนเขากำลังเล่นตลกกับความรู้สึกของตัวเองที่ไม่ได้รักมันแบบนั้นสักนิด

 

            ท่าทางอ้ำอึ้งที่ชินส่ายหน้ากับนิสัยช่างปกป้องของอดีตเฮดว้าก

 

          เออเนอะ คนไทยบางคนกูก็พูดไทยใส่ให้ตายแล้วแม่งก็ฟังไม่รู้เรื่อง ก็บอกแล้วว่าดูแลตัวเองได้ ยังจะพยายามปกป้องกันอีก

 

            “ไม่ใช่หรอกพี่...”

 

          “ใช่ ชินเป็นแฟนผม!

 

            ดังนั้นชินจึงตอบแทน แต่นั่นกลับทำให้คนที่เงียบเสียงลงโพล่งขึ้นมาทันที กลบเสียงคนที่ปฏิเสธมิด และแน่นอนทำให้หนุ่มหัวแดงถึงกับหันขวับไปมองว่าไอ้พี่โอ๊ตถูกประแจฟาดหัวมาหรือเปล่า ถึงตอบคำถามเหี้ยๆ แบบนี้ออกไป มองก็รู้แล้วว่าไอ้ภาคินอะไรนี่ต้องการแหย่เล่นเฉยๆ

 

            “เฮ้อ ถึงจะเสียดายแต่มึงก็รู้ดีว่ากูไม่ยุ่งกับของมีเจ้าของแล้ว”

 

            “ใช่ ผมรู้และผมหวังว่าพี่จะไม่ยุ่งกับมัน”

 

          เออ สนุกดีว่ะ เพิ่งเคยถูกผู้ชายแย่งกูก็งานนี้ล่ะ

 

            คราวนี้คนที่เบื่อหน่ายในตอนแรกก็รอดูอย่างอยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อ นึกสนุกกับสถานการณ์ที่ตัวเองไม่เคยเป็นมาก่อน ก่อนหน้านี้เคยแต่ไปแย่งคนเดียวกับเพื่อน แต่ตอนนี้มาถูกแย่งบ้าง จนอดคิดไม่ได้

 

          ทำไมพวกนางเอกนิยายต้องกระแดะทำเป็นโมโหที่ถูกผู้ชายแย่งด้วยวะ กูว่านี่มันเรื่องสนุกร้อยแปดที่ต้องเจอสักครั้งในชีวิตชัดๆ

 

            ชินคิดพลางจะปล่อยเสียงก๊ากออกมาอยู่แล้ว แต่ก็กลั้นไว้ อยากรู้ว่าพี่โอ๊ตจะทำอะไรให้เขาแปลกใจต่อ

 

            “ตอนนี้ไม่ แต่ถ้าเลิกกันเมื่อไหร่กูก็อยากลองล่ะนะ”

 

            “งั้นพี่ก็อย่าคาดหวังมากแล้วกัน พวกผมคงไม่เลิกกันง่ายๆ” โอ๊ตตอบกลับทันที เวลานี้คิดเพียงว่าต้องให้รุ่นน้องหลุดพ้นเงื้อมมืออีกฝ่ายให้ได้ ไม่รู้เลยว่าคำพูดของตัวเองกำลังไปสะกิดใจคนฟังอย่างรุนแรง จนรอยยิ้มเลือนหาย เสียงหัวเราะกลืนไปในลำคอ

 

          ฮึ กูยังคาดหวังใครสักคนที่รักกูนานๆ สินะ ถึงฟังแค่นี้แล้วสะอึก

 

            “โอเคๆ กูไม่ยุ่งกับแฟนมึงก็ได้ จริงๆ กูมานี่เพราะมีเรื่องจะเตือน...”

 

            “ไอ้แม็กซ์?” พอพูดถึงเรื่องนี้ หน้าตาเครียดอยู่แล้วของโอ๊ตก็ยิ่งทวีเป็นเท่าตัว ให้คนมาเตือนพยักหน้า

 

            “เพื่อนมันมาบอกกูว่ามันแค้นมึงกับแฟนมึงมาก ช่วงนี้ระวังตัวหน่อยก็ดี กูกับมึงก็รู้สันดานของมัน”

 

            “เรื่องนี้ผมก็คิดอยู่ แต่มันคงไม่กล้าเข้ามายุ่งแถวมหาลัย ไอ้พายุไม่เอามันไว้แน่”

 

            “เออ บอกไอ้สายฟ้าไว้ด้วยแล้วกัน” ภาคินพยักหน้าให้ แล้วตบบ่าคนที่เขาถูกใจฝีมือแข่งรถสองที แต่แล้ว โอ๊ตที่เห็นสายตาของคนที่เขาเคารพมองมายังรุ่นน้องที่เขาจับไหล่ก็เกิดสะกิดใจ

 

            “เรื่องแค่นี้พี่โทรมาบอกก็ได้”

 

            “พอดีหวังจะมาดักเจอคนน่ะ แล้วก็ได้เจอสมใจ” แล้วสายตาที่จงใจทอดมองมาก็ทำให้ชินอยากจะถอนหายใจแรงๆ แล้วบอกคนตรงหน้าว่า...

 

          รู้มั้ยยิ่งพูดแบบนี้มึงยิ่งเหมือนญาติกูเลย แต่ถ้ามึงหวังแกล้งพี่โอ๊ตคงแกล้งผิดคนแล้วล่ะ ในเมื่อกูเปล่าเป็นแฟนใคร

 

            “โอเค จบเรื่องแล้วใช่มั้ย ไม่มีใครตัวไหนขัดเวลาแดกข้าวผมแล้วใช่มั้ย...ดี พี่โอ๊ต กรุณาปล่อยแขนผมด้วยจะดีมาก...ขอบคุณครับ” พอเห็นว่าเรื่องจบ และไม่อยากตกเป็นขี้ปากชาวคณะมากกว่านี้ แน่ล่ะ แม้หลายคนจะทำเดินผ่าน แต่ไอ้สายตาสอดรู้ก็ชัดซะยิ่งกว่าชัด จนชินหันไปมองคนแก่กว่าทั้งคู่ และนั่นก็ทำให้คนเป็นรุ่นพี่รู้สึกตัว

 

            “ขอโทษ” แววตาที่มองมาแปลกไปจากทุกทีทำให้ชินขมวดคิ้วฉับ

 

          ห่วงกู?

 

            “ไม่เป็นไร” ว่าจบ ชินก็ยกมือไหว้ส่งๆ แล้วก็หมุนตัวไปอีกทาง สาบานได้ว่าเห็นไอ้ภาคินนั่นขยิบตาให้ บอกให้รู้ว่าไอ้ที่พูดว่าสนใจเขามากมายเพื่อยั่วให้แฟนเขา (?) หึง แต่ขอโทษเถอะ พอดีเคยแค่ใช้ปากให้ แต่มากกว่านั้นมันไม่ใช่

 

          เออ แต่อย่างน้อยก็เร่งปฏิกิริยาบางอย่างของพี่โอ๊ตได้ ถูกทำเหมือนเป็นนางเอกนิยายน้ำเน่าถูกผู้ชายรุมแย่งก็คุ้มอยู่ล่ะนะ

 

            ชินเดินไปแล้ว แต่สองหนุ่มยังคงคุยกันอยู่ที่เดิม โดยที่โอ๊ตไม่ทันรู้ตัวเลยว่าเพื่อนสาวคนสนิทคนหนึ่งอย่างดอกเข็มหยุดยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบตาโต และแน่นอนว่าเรื่องนี้...ต้องขยาย

 

............................................

 

            “ไอ้ชินๆๆๆๆ ไอ้ชินจางงงงงงงงงง”

 

          ไอ้นี่ก็เรียกซะชาวบ้านรู้กันหมดว่ากูชื่อเดียวกับไอ้การ์ตูนเด็กคิ้วเข้มนั่น

 

            “มึงหายไปไหนมา ทำไมไม่มาแดกข้าวกับพวกกู” ไอ้เดียร์ถามอย่างกระตือรือร้น ทำหน้าทำตาเหมือนกุมความลับอันยิ่งใหญ่ ให้คนที่เจอเรื่องเบื่อหน่ายสุดขีดวางมือลงบนหัวมัน

 

            “อะไรของมึง มาลูบหัวอะไรกูอีก...โอ๊ย! ไอ้เห็ดสด!” ยังไม่ทันที่เดียร์จะถามเพื่อนจบ ชินก็จัดการดันหัวของมันไปด้านหลังเต็มแรง จนเจ้าลูกหมาร้องลั่น จับคอตัวเองแน่น มองมาตาขวางให้หนุ่มลูกครึ่งยักไหล่

 

            “อยู่ๆ กูก็นึกหมั่นไส้มึงว่ะ”

 

            แน่ล่ะ อาทิตย์ก่อนหงอยยิ่งกว่าหมาถูกทิ้ง พอพี่พอร์ชตามใจเข้าหน่อยทำตัวเหมือนหมาแดกยาเกินขนาด

 

            “แน่ะๆๆๆๆ มึงมีเรื่องดีๆ ไม่บอกกูล่ะสิ แล้วกูรู้เรื่องแล้วมึงถึงหมั่นไส้กู” ชินหันไปมองหน้าขาวๆ ของเพื่อนที่กำลังยิ้มกว้าง แล้วตามประสาคนซื่อที่เก็บความลับไม่เป็น หน้ามันก็บอกเลยว่ารู้อะไรมา ให้คนมองเพียงยักไหล่

 

            “กูว่ามึงรู้อย่างเดียวคือเรื่องขนาดของพี่พอร์ช โดนไปจนงอนเลยนี่”

 

            “ชู่วๆๆๆๆ ไอ้เชี่ยชิน!!! มึงพูดเสียงดังอีกแล้วนะเว้ย!” สิ้นคำเขา ไอ้เดียร์ก็โวยวายเสียงกระซิบ ทั้งที่แก้มมันเหมือนจะแดงขึ้นหน่อย ให้เขาหันไปสบตามัน แล้วเอ่ยไม่กี่คำ

 

            “แต่กูรู้ว่ามึงชอบ”

 

            “กะ...กูเปล่านะ”

 

          กูเปล่าเลยที่ชอบใจทุกครั้งที่เพื่อนรู้ว่ากูกับพี่พอร์ชแฮปปี้แค่ไหน เปล่าเลยจริ๊งจริง

 

            “อืมๆ กูเชื่อมึง”

 

          ห่าน! ทำหน้าไม่เชื่อกูเลยสักนิดนี่หว่า!

 

            เดียร์ได้แต่เข่นเขี้ยว เดินตามเพื่อนที่ก้าวไปด้านหลังห้อง แล้วโยนกระเป๋าลงข้างตัวไอ้เดือนคณะที่วันนี้ฟุบหน้าลงกับโต๊ะตั้งแต่เช้า ทว่า เขาไม่มีทางปล่อยมันลอยนวลหรอก ในเมื่อ...

 

          “พี่ดอกเข็มบอกว่ามึงเป็นแฟนกับพี่โอ๊ต เรื่องจริงเปล่าวะ”

 

            กึก

 

            แต่แล้ว เดียร์ก็เอ่ยเรื่องที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อน รุ่นพี่ปีสามก็โผล่พรวดมาหาเขา แล้วถามอย่างตื่นเต้นว่าน้องชินกับเฮดว้ากรูปหล่อเป็นแฟนกันหรือเปล่า ให้เขาได้แต่ตาโต แล้วบอกพี่แกว่าไม่รู้เรื่อง แต่ก็รับปากว่าจะถามให้

 

          แหม เรื่องของไอ้ลูกครึ่งนี่น่าสนใจน้อยที่ไหน อีกอย่างกับพี่โอ๊ตเชียวนะ!

 

            เดียร์คิดอย่างตื่นเต้นแทน ในเมื่อเขาไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมไอ้ชินเป็นข่าวกับพี่โอ๊ต ในเมื่อมันบอกชัดเจนแล้วว่ามันเป็นเกย์ อีกทั้งสมองจินตนาการก็โลดแล่นไปอย่างรวดเร็ว แล้วเดียร์ก็สรุปความคิดก่อนหน้านี้ว่าที่พี่โอ๊ตมาอยู่รอบๆ ตัวเขา แถมทำท่าเหมือนชอบนี่เข้าใจผิดคิดไปเองล้วนๆ

 

          จริงๆ พี่โอ๊ตมาหาไอ้ชินจังต่างหาก! กูนี่ฉลาดล้ำไม่มีใครเกิน!

 

            คนฉลาดแต่เรื่องเรียนบอกตัวเองอย่างมั่นใจ ทั้งยังมองเพื่อนสนิทด้วยแววตาอยากรู้ ให้มันที่นิ่งสนิทไปแล้วจ้องตานิ่งๆ ก่อนที่...จะถอนหายใจใส่

 

          โหย เห็นหน้ากูเป็นกระโถนหรือไงวะ ถอนหายใจใส่หน้าเนี่ย!

 

            แปะ

 

            “เดียร์ กูก็คิดนะว่ามึงซื่อ...” แล้วไอ้ลูกครึ่งก็เกริ่นมาพร้อมกับวางมือลงบนบ่าเขา แบบที่คนฟังชักทะแม่งๆ ลางสังหรณ์บอกเขาว่ามันต้องแกล้งอะไรเขาอีกแน่

 

            “...แต่มึงอย่าเชื่อทุกอย่างที่ได้ยินจากปากคนอื่นก็ดีนะ...กูกลัวพี่พอร์ชต้องประกาศหาเด็กหายเพราะมึงเดินตามคนที่เอาอมยิ้มมาล่อว่ะ”

 

          ไอ้เหหหหหหหหห้ กูสิบแปดแล้วนะเว้ย! ไม่ใช่แปดขวบ

 

            เดียร์ถึงกับอ้าปากค้าง มองคนที่ทำหน้าเหมือนสงสารพี่พอร์ชเต็มประดาที่มีแฟนแบบเขา จนต้องโวยวายออกมา

 

            “ไอ้เวร! ไม่ใช่แค่กูคนเดียวเว้ยที่ได้ยิน ไอ้ซันก็ได้ยินนะ...ตื่นโว้ย มึงต้องช่วยกูเสือกสิไอ้ซัน มึงก็ได้ยินพี่ดอกเข็มบอกใช่ป่ะว่าเห็นไอ้ชินอยู่กับพี่โอ๊ต!!” พอเดียร์หันไปหาพวกด้วยการเขย่าคอไอ้ตัวที่เหมือนผีตายซาก ซันนี่ที่มักจะรู้เรื่องก่อนคนอื่นก็โงหัวขึ้นจากโต๊ะ แล้วพยักหน้าส่งๆ

 

            “เออๆ ได้ยินๆ”

 

          พวกมึงอย่ายุ่งกับกูได้ปะ กูเครียดจะตายห่าแล้ว ทะเลาะกับเมียไม่พอ พี่เมียนัดคุยเย็นนี้เนี่ย! ขอกูอยู่อย่างสงบๆ บ้างเถอะ

 

            “งั้นมึงถามมันเลยว่ามันกับพี่โอ๊ตเป็นอะไรกัน!” พอได้พวก เดียร์ก็สะกิดเพื่อนยิกๆ ให้ซันหันมามองหน้า แล้วหันกลับไปสบตาไอ้ลูกครึ่งแบบที่ทุกทีเขาคงถามคนแรกหรอกนะ แต่ขนาดอารมณ์เสียแบบนี้เขายังรู้เลยว่าไม่มีทางเป็นไปได้ ไอ้พี่โอ๊ตมันชอบไอ้เตี้ยนี่ จะไปยุ่งกับไอ้ชินจังทำไม

 

            ดังนั้น นายอาทิตย์จึงถามแบบหมดอาลัยตายอยาก

 

            “มึงกับพี่โอ๊ต ใครเสียบใครล่ะ” คำถามที่เดียร์ถึงกับหันขวับมามองตาโต ให้คนต้องตอบนิ่งไปนิด ก่อนจะพยักหน้า

 

            “ผลัดกันว่ะ วันไหนกูเหนื่อยก็อยู่ล่าง วันไหนกูอยากก็อยู่บน”

           

            “ห้ะ!!!” ไอ้เดียร์ถึงกับร้องลั่น อ้าปากค้าง มองคนที่ตอบหน้าตาย แบบที่ไอ้ซันก็หัวเราะ และนั่นก็ทำให้ชินว่าด้วยรอยยิ้มมุมปาก

 

            “เอาไว้ไปลองใช้นะไอ้เดียร์ ถ้าวันไหนพี่พอร์ชเหนื่อย มึงก็ลองดู...” บอกไว้เพียงเท่านั้น ก่อนที่จะควักมือถือมานั่งเล่น ให้ไอ้ลูกหมาได้แต่มองเพื่อนซ้ายทีขวาทีอย่างประเมินว่าเชื่อถือได้หรือเปล่า แล้วเพียงคิดว่าอยู่บนพี่พอร์ช

 

          ไหงกูเห็นแต่ภาพกูขย่มแบบเสียวโคตรๆ บนตัวพี่พอร์ชแทนที่จะ...เอ่อ...เสียบ

 

            ท่าทางคิดหนักที่ชินเพียงแสยะยิ้ม มองไอ้คนที่เอาแต่พึมพำว่าพี่พอร์ชจะยอมหรือวะอยู่แบบนั้น

 

          เออ แล้วแต่ถ้ากูจีบพี่โอ๊ตติดกูควรอยู่บนหรือล่าง หึๆ แต่อย่างกูไม่เคยคิดอยู่ใต้ใคร

 

.............................................................

 

          ต่อค่ะ

 

            “เดียร์ มึงต้องช่วยกูนะ มึงต้องช่วยกู”

 

            เมื่อตอนบ่ายจำได้มั้ยครับว่าไอ้ซันทำท่าเหมือนรำคาญผมมากแค่ไหน แต่พอมีสายเข้าอยู่สองนาที พร้อมกับหายไปคุยเสียงเครียด มันก็กลับมาทำตาปริบๆ แล้วบอกด้วยเสียงอ้อนวอนว่า...

 

            “มึงต้องไปเจอพี่สาวพี่ริวเป็นเพื่อนกู นะมึง พี่แกบอกว่าให้พาคนชื่อเดียร์ไปเจอด้วยว่ะ”

 

            “เรื่องดิ แล้วพี่สาวพี่ริวรู้จักกูได้ไง” เดียร์ถามพลางส่ายหน้าดิก รู้หรอกว่ามันมีปัญหานิดหน่อย (ตามที่มันเล่า) ว่าพี่สาวคนโตพี่ริวมาหาตอนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม แม้จะเห็นใจ แต่เขาเป็นคนนอกจะไปช่วยอะไรได้ และคำปฏิเสธนั่นก็ทำให้ซันขยี้หัวอย่างหัวเสียนิดๆ

 

            “ก็เรื่องที่พี่ริวเข้าใจผิดตามเจ้าสองพระจันทร์ว่ามึงเป็นแฟนกูน่ะสิ พอทะเลาะกัน พี่แกก็ขุดเรื่องนี้มาด่ากู พี่ระรินเลยรู้ชื่อมึง...ไม่รู้ล่ะ มึงต้องไปเป็นเพื่อนกู อย่าลืมนะว่าหนก่อนที่พี่พอร์ชรอดเงื้อมมือนางมารเพราะกูนะเว้ย!” พอได้ที นายอาทิตย์ก็เริ่มขุดความดีแต่ชาติปางก่อนขึ้นมา

 

            แน่ล่ะ ถ้าวันนั้นซันไม่โมโหแทนเพื่อนจนทำท่าจะขึ้นไปเอาเรื่องพี่พอร์ช ไอ้เดียร์คนนี้คงร้องไห้จมกองน้ำตาตายห่าไปแล้วก็ได้

 

            “มึงทวงบุญคุณหรือวะ” และแน่นอนไอ้ซันคนนี้ตอบด้วยรอยยิ้มจริงใจสุดๆ ว่า...

 

            “เออ!!!

 

          มึงเออ กูเออไปด้วยก็ได้วะ!

 

........................................................

 

            มีคนบอกว่าพี่น้องมักจะมีนิสัยเหมือนกัน แต่เดียร์เถียงสุดใจเมื่อเทียบนิสัยตัวเองกับพี่สาว แต่กับคู่ของพี่ระริน (ชื่อนี้เปล่าวะ) กับพี่ริวแล้ว...เหมือนกันเหี้ยๆ เลย

 

            “แล้วไหนล่ะคนชื่อพีท ฉันบอกให้พามาทั้งเดียร์ทั้งพีทนี่!

 

          ดุเหี้ย

 

            ในร้านกาแฟ เดียร์หน้าซีดๆ ตอนที่พี่ระรินถามไอ้ซันเสียงเข้ม แล้วยิ่งมาดพี่แกไม่เหมือนผู้หญิงอ่อนหวานแบบชื่อเลยสักนิด เขาก็เลยได้แต่ยิ้มแห้ง สะกิดไอ้คนที่เครียดกว่ายิกๆ

 

            “พีทเกี่ยวไรด้วยวะ”

 

            “เกี่ยวสิ กิ๊กซันทั้งคู่ไม่ใช่หรือไง” แทนที่ไอ้ซันจะตอบ แต่เป็นพี่ระรินที่ตอบแทน ให้เดียร์อ้าปากค้าง ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง

 

            “ผมเนี่ยนะกิ๊กไอ้ซัน!

 

            “หรือไม่ใช่”

 

            “ไม่ใช่! ไม่ใช่พี่ ไม่ใช่แน่ๆ ผมกับไอ้ซันนี่เพื่อนกันครับ เพื่อนกันตั้งแต่ม.ปลาย สนิทกันโคตรๆ ไม่ใช่กิ๊ก ไม่ใช่แฟนพันเปอร์เซ็น!” เดียร์รีบยืนยันเสียงสั่น ส่ายหน้าขวับๆ แล้วเหลือบตามองเพื่อนแบบว่า...ถ้าให้เอากับมัน ผมยอมไปเอากับหมาแถวบ้านดีกว่า...ให้หญิงสาวมองด้วยสายตาพิจารณาเพียงครู่

 

            “แล้วพีทคือใคร” แม้จะอยากรู้ใจแทบขาดว่าคุณชายพีทของไอ้เพื่อนเอ้มันมาเกี่ยวอะไรด้วย แต่เดียร์ก็รีบเอ่ยปากตอบ เพราะแค่ไอ้ซันอ้าปาก พี่ระรินก็ตวัดสายตามามอง ให้มันหุบปากลงทันที

 

          เออ เจ๋งกว่าพี่ริวอีกว่ะ ไอ้ซันกลัวพี่เมีย!

 

            “เอ่อ เป็นเพื่อนของเพื่อนครับ ทำไมพี่...เอ่อ...พี่ระรินถึงรู้จักล่ะครับ”

 

            “ริวบอกพี่ว่าเห็นภาพซันถ่ายรูปกับคนชื่อพีทแถมวาดรูปหัวใจในมือถือ”

 

            ขวับ

 

            “กูเตือนมึงแล้ว!!!” เดียร์ถึงกับหันขวับไปมองเพื่อนสนิทที่ตอนนี้ทำหน้าเหมือนบอกว่ากูขอโทษที่ไม่เชื่อมึง ให้เดียร์นึกย้อนไปถึงวันที่มันไปถ่ายภาพกับคุณชายรูปหล่อ แถมนั่งแต่งภาพให้พี่ริวหึงสุดฤทธิ์ แม้จะซื่อจะโง่นะ แต่อีหรอบนี้ พี่ริวแม่งหึงชัวร์อ่ะ

 

          เรื่องหึงแฟนนี่กูเริ่มข้าขั้นแอดวานซ์แล้วขอบอก

 

            “เตือนอะไร” แต่พอพี่ระรินเอ่ยปากถาม เดียร์ก็ได้แต่ยิ้มแห้ง เหลือบตามองเพื่อนแวบหนึ่ง แบบที่มันพยักหน้าทำนองว่า พูดเลยมึง กูตายหนเดียว มึงพูดไปเลย

 

            “คือพี่ระรินเข้าใจผิดครับ ไอ้ซันกับพีทไม่ได้เป็นอะไรกันแน่ๆ พอดีพีทเป็นเพื่อนของเพื่อน แล้ววันนั้นซันมีปัญหากับพี่ริวนิดหน่อย มันเลยถ่ายภาพกับพีทขำๆ แค่จะยั่วให้หึงนิดหน่อยครับ แต่ผมเตือนมันแล้วว่าอย่าเล่นแบบนี้ มันก็ไม่ได้เอาให้พี่ริวดู ผมคิดว่าเอ่อ...พี่ริวเห็นเองใช่มั้ย” นี่พยายามช่วยเพื่อนสุดชีวิตแล้วนะเว้ย เพราะไม่เห็นไอ้ซันจะพูดถึงภาพนั้น ใครจะเชื่อล่ะว่าจู่ๆ จะเกิดซวยแบบนี้

 

            “ยั่วให้หึง? เลว!

 

          กูขอโทษ

 

            สายตาเวลาเดียร์หันไปมองเพื่อนคงเป็นแบบนี้แน่ๆ เพราะพี่ระรินพูดออกมาแค่นั้น แล้วถ้าสังเกตจะเห็นว่าพี่ระรินยังพูดกับแทนตัวกับเขาว่าพี่ แต่กับไอ้ซัน...ฉัน...แบ่งแยกแบบนี้แปลว่าคงโกรธไอ้ซันมาก

 

            “ผมขอโทษครับ แค่ความคิดชั่ววูบเท่านั้นเอง” ซันบอกอย่างสำนึกผิด ให้คนฟังเย็นลงหน่อย

 

            “ยืนยันนะว่ากับพีทอะไรนี่ไม่ได้มีอะไรกัน”

 

            “ไม่มีครับ สาบานได้” เมื่อยืนยันหนักแน่นแบบนั้น ระรินก็หันกลับมามองเด็กอีกคนที่เธอนึกเอ็นดูหน้าตา...ไม่แปลกใจถ้าสองคนนี้จะเคยเป็นอะไรกัน ในเมื่อเด็กเดียร์นี่น่ารักขนาดนี้ ดังนั้น เพื่อความเคลียร์ว่าควรจะช่วยน้องยังไงดี หญิงสาวก็เลยส่งยิ้มหวาน

 

            “เดียร์ เดียร์มีแฟนหรือยัง”

 

            “เอ่อ มีครับ”

 

            “โอเค พี่จะเชื่อว่าซันบริสุทธิ์ ถ้าเราพาพี่ไปเจอแฟนเรา...พี่จะได้รู้ว่าไม่ได้รวมหัวกันโกหกน้องชายพี่” คำตัดสินที่เดียร์อ้าปากค้าง หันมามองเพื่อนสนิททำนองว่า....

 

          นี่พี่เมียหรือแม่เมียมึงวะ! คราวนี้เดือดร้อนกูแล้วมั้ยล่ะ!

 

..................................................................

 

            ครบค่ะ และแล้ว ไอดอลของซันนี่ก็ต้องออกโรง งานนี้ไม่ช่วยซันคงไม่ได้ จะเก่งแค่ไหน ซันก็ยังถือว่าเด็กอยู่จริงๆ ล่ะเนอะ เค้าบอกแล้วนะว่าช่วงสุดท้ายจะกุดอ่ะจ้า เพราะไปเยอะตรงช่วงตรงกลาง แหะๆ

            หลังจากนี้ใครชอบซันริวอาจจะยาวหน่อยนะเออ จะเป็นเรื่องของคู่นี้สักพัก แล้วก็จะสลับกันไปอ่ะจ้า ส่วนอีคู่ปกสามนั่น อย่าเพิ่งไปคิดอะไรเลยเนอะ แบบจะว่าได้ยากมั้ยก็ไม่ยากหรอก ถ้าพี่โอ๊ตะจะเลิกเล่นตัวสักทีอ่ะนะ ได้กันก่อนปิดเทอมแรกแน่นอนจ้า XD

            ตอนนี้เช็กคำตกขอบของหนังสือทั้งสามเล่มครบแล้วงับ จากนี้ก็ยิงยาวจัดการเรื่องตอนพิเศษในเล่มสเป ยังไม่เสร็จเลยจ้า ก็เพิ่งมาตัดสินใจจะทำเล่มแถมเมื่อราวสิบวันที่แล้วเองอ่ะ แต่เสร็จทันปลายเดือนพิมพ์ตอนปิดโอนเรียบร้อยแล้วแน่นอน แต่กล่องหนังสือกับของแถมพวกโปสการ์ดเมย์สั่งพิมพ์ไปแล้วค่ะ (หนังสือโรงพิมพ์นึง กล่องโรงพิมพ์นึง และของแถมสั่งพิมพ์ที่เชียงใหม่) ยังไงใครที่จองแล้วอย่าลืมโอนนะคะ ปิดโอนสิ้นเดือนนี้งับ

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

ปล. สำหรับทวิตเตอร์เมย์ที่ขอมา อันนี้ค่ะ >> @MAME12938 




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 64 : ตอนที่ 60 ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 59833 , โพส : 905 , Rating : 59% / 327 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
# 905 : ความคิดเห็นที่ 62836
ชินรับเถอะอย่ารุกนะขอร้องงงง😥😥
Name : CHULIPORN_Chy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CHULIPORN_Chy [ IP : 223.205.241.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2561 / 21:14
# 904 : ความคิดเห็นที่ 62497
ซันเอ๊ยยยซัน งานงอก
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 223.24.159.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2560 / 09:53
# 903 : ความคิดเห็นที่ 62434
พี่ระรินโหดเฟร่อ555555
Name : gummyworm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gummyworm [ IP : 101.108.170.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2560 / 19:13
# 902 : ความคิดเห็นที่ 62213
ไม่กลัวเมีย แต่กลัวพี่เมีย 55555
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 27.55.65.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2560 / 13:11
# 901 : ความคิดเห็นที่ 62076
อือหือพี่สาวแต่ละคนโหดๆทั้งนั้น
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 182.232.34.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:41
# 900 : ความคิดเห็นที่ 61998
พี่ระรินกับเจ้ดรีมใครโหดกว่าว่ะเนี่ย....ตอบสิ
Name : tanthai1975 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tanthai1975 [ IP : 223.206.246.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2560 / 13:05
# 899 : ความคิดเห็นที่ 61895
แต่ละคนก็จะมีพี่สาวสุดโหดเป็นของตัวเองสินะ55555
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 202.28.79.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2559 / 11:03
# 898 : ความคิดเห็นที่ 61603
อ่านภาคินกราฟฟิคแล้วย้อนมาอ่านอันนี้ โอยยยยยยยยยชอบภาคินกับชินมากๆ
Name : shin ai2 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ shin ai2 [ IP : 125.25.22.253 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2559 / 16:39
# 897 : ความคิดเห็นที่ 61552
เผด็จการขั้นสุดจริงๆแฮะ เรื่องนี้มีใครธรรมดาบ้าง มีทั้งน้องสาวคลั่งวาย และบรรดาพี่สาวสายโหด 555
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.47.235.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กรกฎาคม 2559 / 00:06
# 896 : ความคิดเห็นที่ 61448
ซัน ชอบซัน555555
Name : mmaijii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mmaijii [ IP : 119.76.123.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2559 / 21:42
# 895 : ความคิดเห็นที่ 61256
เดียร์น่ารว้ากกกก
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 / 11:12
# 894 : ความคิดเห็นที่ 60678
ชอบพี่ภาคินจัง
Name : Susu [ IP : 171.96.245.107 ]

วันที่: 20 ตุลาคม 2558 / 20:22
# 893 : ความคิดเห็นที่ 60593
อ่านตรงภาคินถูกใจชิน ก็สงสารกราฟ55555555555555 ตรงข้ามมาก กราฟพยายามทำตัวห่ามๆแต่ความจริงไม่ใช่กราฟไม่ได้ร้ายลึกเล่เหลี่ยมแบบชินเล้ยยย555555555
Name : Eurn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eurn [ IP : 27.55.226.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2558 / 19:35
# 892 : ความคิดเห็นที่ 60224
พี่โอ๊ตพูดแล้วต้องรับผิดชอบนะคะ พี่ภาคินแซ่ปจัง ฮ่าๆ

อ่า รู้สึกคิดถึงพี่พอร์ช
Name : litterrabbitza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 27.145.49.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2558 / 21:32
# 891 : ความคิดเห็นที่ 60180
โอ้ยพี่พอร์ชช่วยซันนี่ด้วยน้าาาา
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 49.237.134.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2558 / 16:38
# 890 : ความคิดเห็นที่ 59670
น้องอลิซนั่ลล้ากกกกกก เดียร์เป็นแม่ทูนหัวอ่าา แอร้ยยย สนใจเล็กซัสกะน้องอลิซมากเลยค่ะพี่เมย์ อยากอ่านๆๆๆอ้ะ 555 สู้ๆนะค้าาา
PS.  Little Kwang RFC
Name : Little Kwang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Little Kwang [ IP : 1.2.220.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2558 / 18:15
# 889 : ความคิดเห็นที่ 55276
555555
นี่พาเพื่อนไปซวยป๊ะ 
Name : BBelliZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BBelliZ [ IP : 184.13.135.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2558 / 10:09
# 888 : ความคิดเห็นที่ 55107
ซันชีวิตลำบากเลยย ลำบากจริงๆนะะ ดีที่เดียร์ยอมช่วย แล้วลำบากไปด้วยกัส
PS.  talk on twitter; @e_nongnid
Name : e_nongnid < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ e_nongnid [ IP : 158.108.169.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มีนาคม 2558 / 13:40
# 887 : ความคิดเห็นที่ 54773
น้องชินพูดอะไรออกม๊าาาาาาา เจ๊เขินนะ แล้วนี่พี่พอร์ชต้องออกโรงเองใช่ไหมพี่ระรินถึงจะเชื่อ
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 124.122.66.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2558 / 21:08
# 886 : ความคิดเห็นที่ 54772
น้องชินพูดอะไรออกม๊าาาาาาา เจ๊เขินนะ แล้วนี่พี่พอร์ชต้องออกโรงเองใช่ไหมพี่ระรินถึงจะเชื่อ
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 124.122.66.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2558 / 21:08
# 885 : ความคิดเห็นที่ 54771
น้องชินพูดอะไรออกม๊าาาาาาาา วันไหนกูเหนื่อยกูก็อยู่ล่าง วันไหนกูอยากกูก็อยู่บน กรี๊ดดดดดด
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 171.96.87.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2558 / 21:06
# 884 : ความคิดเห็นที่ 49570
เจ๊ระริน นี่เหมือน เจ๊ดรีมเลยอะ น้องข้าใครอย่าแตะไรงี้อะ 
Name : 9573 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 9573 [ IP : 180.183.19.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2557 / 04:16
# 883 : ความคิดเห็นที่ 48760
พี่ระรินนี่ทีเด็ดเลย โหดมากกกกก
PS.  เดี๋ยวนี้สาววายมันล้นโลก
Name : P.Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P.Secret [ IP : 27.55.107.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2557 / 15:49
# 882 : ความคิดเห็นที่ 47035
มีเคลัยร์ 😆
Name : wave@wave < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wave@wave [ IP : 49.230.140.118 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤศจิกายน 2557 / 13:55
# 881 : ความคิดเห็นที่ 46125
เชียให้พี่โอ๊ตได้กับชินอีกกกก 555+ ชอบคู่นี้มาก อ่านแล้วอินตามแบบจริงจัง
Name : PartieBerry Evannof < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PartieBerry Evannof [ IP : 1.47.201.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2557 / 19:50
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android