คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 65 : ตอนที่ 61 ถ้าผมไม่มีเขา


     อัพเดท 30 ส.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 7,856 Overall : 3,847,376
63,165 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39687 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 65 : ตอนที่ 61 ถ้าผมไม่มีเขา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 60118 , โพส : 498 , Rating : 54% / 308 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 61 ถ้าผมไม่มีเขา

 

 

 

            “สวัสดีครับ คุณคงเป็นคุณระริน”

 

            “ค่ะ ฉันระรินค่ะ แล้วคุณ...”

 

            “ผมพูรินครับ”

 

          อื้อหือ บรรยากาศโคตรเป็นทางการ

 

            เดียร์ได้แต่คิดในใจ ยามที่พาพี่ระรินมาที่ห้องชุด ทั้งยังโทรบอกเจ้าของห้องก่อน ดังนั้น ตอนที่ก้าวเข้ามา ผู้ชายตัวโตจึงรออยู่ก่อนแล้ว และเมื่อเห็นหญิงสาวมาดลุย ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นจากโซฟา แล้วยื่นมือมาให้จับ ทักทายด้วยท่าทางเป็นงานเป็นการแบบที่เด็กทั้งสองได้แต่มองหน้ากัน

 

          แบบนี้พี่พอร์ชต้องรับมือได้ชัวร์

 

            ความคิดที่ตรงกันแบบไม่ได้นัดหมาย เช่นเดียวกับระรินที่ถึงกับเกร็งไปนิด เมื่อเห็นว่าแฟนของเดียร์ที่เธอคิดว่าคงเป็นพวกนักศึกษาวัยคนองที่ยังไม่รู้ว่าความรักคืออะไร กลับกลายเป็นชายหนุ่มท่าทางมั่นคงแบบนี้

 

            “เชิญนั่งเลยครับ” พูรินส่งยิ้มให้บางๆ แล้วผายมือไปยังชุดโซฟา ให้ระรินเอ่ยขอบคุณแล้วนั่งลง นึกชื่นชมท่าทางสุภาพของเจ้าของบ้านไม่น้อย

 

            “เดียร์ไปยกน้ำให้แขกนะครับ” แม้จะอยากรู้มากแค่ไหน แต่เด็กมารยาทดีก็รีบเอ่ยปากบอก แต่ระรินกลับแย้งขึ้นมา

 

            “ไม่ต้องหรอก พี่แค่จะรบกวนเวลาแป๊บเดียว แค่มีเรื่องจะถามคุณพูรินนิดหน่อย” หญิงสาวบอก ขณะที่ดวงตาก็เหมือนจะวาววับขึ้น ให้ไอ้ซันได้แต่ส่งสายตาขอร้องไปหาไอดอลประจำใจ

 

          ช่วยผมด้วยนะพี่

 

            “ครับ ผมพอจะรู้เรื่องจากเดียร์มาบ้างแล้ว เดียร์มานั่งนี่มา” แม้ว่าอีกฝ่ายจะมาละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวว่าเขาคบกับเจ้าเด็กตัวเล็กนี่จริงหรือเปล่า แต่พูรินก็เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเสียมารยาทขนาดลามมาถามว่าเดียร์คบกับใครให้มั่นใจ

 

            แค่มองตา เขาก็รู้ว่าผู้หญิงท่าทางเก่งกล้าคนนี้รักน้อง

 

            “เอ่อ ครับ...” เดียร์เกือบจะขยับไปนั่งโซฟาอีกตัวแล้ว ถ้าไม่ติดว่าพี่พอร์ชจับข้อมือเขาไว้ แล้วรั้งเบาๆ ให้นั่งลงข้างๆ ดวงตาคู่คมก็เหมือนยิ้มได้ ยามมองคนที่แก้มแดงขึ้นหน่อยอย่างอายสายตาคนอื่น

 

          แสดงออกแบบนี้ไม่จูบกูโชว์เลยล่ะว่าเป็นอะไรกัน ฮึ่ย กูเขิน!

 

            ท่าทางที่ระรินก็จับจ้องไม่ละสายตา

 

            “ซันนั่งสิ”

 

            “ครับๆ” เมื่อเจ้าของบ้านว่า พ่อเดือนคอตกก็รีบขยับไปนั่งอีกมุม แบบที่นึกหวาดๆ สายตาพี่เมียไม่น้อย ก็ดูดิ แม่งมองกูตาขวางขนาดนี้

 

            “ต้องขอโทษด้วยนะคะที่มารบกวน แต่ฉันต้องขอถามตรงๆ ว่าคุณกับเดียร์เป็นอะไรกัน” ระรินละสายตาไปจากน้องเขยที่เธอไม่ปลื้มเลยสักนิดไปยังเจ้าของห้องอีกครั้ง แล้วหยุดสายตาที่มือใหญ่ซึ่งกำข้อมือเด็กอีกคนเอาไว้ไม่ปล่อย

 

            คำถามที่พูรินส่งยิ้มสุภาพ มือใหญ่ดึงมือเดียร์มาวางบนตักด้วยท่าทางเป็นธรรมชาติ แบบที่เจ้าลูกหมาก็ก้มหน้างุด

 

          เออ จริงๆ ก็อยากดึงมือออกหรอกนะ แต่ประสบการณ์สอนไว้นี่หว่าว่าควรจะบอกไปตรงๆ ว่าพี่พอร์ชเป็นอะไรกับกู เพราะงั้นพี่ระรินรู้แล้วก็บอกไปเถอะ

 

            “ครับ ผมกับเดียร์เราคบกัน”

 

            กึก

 

            ระรินนิ่งไปทันทีกับผู้ชายที่สาวๆ หลายคนคงพร้อมจะพลีกายถวายตัวถึงที่ แต่กลับยอมรับกับเธอด้วยน้ำเสียงมั่นคง มือที่กุมมือเดียร์ก็กระชับแน่น ใช้การกระทำบอกความสัมพันธ์กันอย่างชัดเจน แบบที่เธออดจะยอมเสียมารยาทถามออกไปไม่ได้

 

            “แล้วคุณไม่คิดหรือคะว่าผู้ชายสองคนคบกันแล้วอาจจะไปไม่รอด คุณกับเดียร์ก็ท่าทางจะอายุห่างกันมาก”

 

          นี่พี่แช่งให้กูกับพี่พอร์ชเลิกกันเปล่าวะ

 

            คนซื่ออดคิดในใจไม่ได้ ทั้งยังยิ้มไม่ออก ผิดกับพูรินที่หัวเราะเบาๆ ไม่มีท่าทีชะงักกับคำถามนี้เลย

 

            “ก็ใช่ว่าผู้ชายกับผู้หญิงคบกันแล้วจะไปรอดนี่ครับ” เป็นพี่ระรินต่างหากที่ชะงัก และนั่นก็ทำให้พูรินบอกต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ใบหน้าคมก็หันมามองเจ้าลูกหมาที่เอาแต่ก้มหน้างุดอยู่ข้างกาย

 

            ตั้งแต่วันที่เขากับเดียร์มีปัญหากัน ขนาดที่เจ้าลูกหมาไม่ยอมยิ้มให้เขา งอนเขา ทำให้พูรินยิ่งแน่ใจว่าใจเขาอยู่ที่ใคร กับผู้หญิงคนอื่นที่เขาคบด้วย แม้อีกฝ่ายจะงอน เขาก็แค่ง้อตามหน้าที่ แต่พอเป็นเจ้าลูกหมา...การที่เดียร์โกรธ ทำให้เขาทุรนทุราย

 

            “และเหมือนกันครับ ความรักไม่ได้จำกัดที่อายุ มีตั้งหลายคู่ที่อายุห่างกันเป็นสิบๆ เขายังไปรอด อายุต่าง ความคิดต่าง แต่ผมก็พร้อมจะยอมรับความคิดของเด็กคนนี้...แต่จริงๆ คุณคงอยากจะถามมากกว่าว่าอายุของเดียร์เท่านี้ มั่นใจแล้วหรือว่าจะยอมเดินออกจากทางปกติเพื่อคบกับผู้ชาย...”

 

            “...”

 

            “แล้วผมก็คิดว่าคุณคงอยากเปลี่ยนชื่อเดียร์เป็นริว...คุณคงกำลังอยากถามว่าน้องคุณแค่เรียนอยู่ปีสอง สมควรแล้วหรือที่จะก้าวจากทางปกติเพื่อคบกับผู้ชาย...ใช่มั้ยครับ”

 

          เหยดดดดด พี่พอร์ชกูเป็นญาติกับเทพธิดาพยากรณ์หรือวะ!

 

            เดียร์ได้แต่มองคนข้างตัวอย่างทึ่งๆ เมื่อพูรินยังคงเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ หากแต่ก็โจมตีตรงประเด็น เพราะหญิงสาวนิ่งไปทันที สองมือกำกันเอาไว้แน่น แล้วถอนหายใจ

 

            ระรินก็บอกตัวเองตั้งแต่ต้นแล้วว่าถ้าคนที่น้องชายเธอคบเป็นผู้หญิง เธอคงไม่เข้ามาแทรกกลางแบบนี้ แต่เพราะอีกฝ่ายเป็นผู้ชายต่างหาก...

 

            “ค่ะ ฉันกำลังคิดค่ะว่าสมควรแล้วหรือที่ริวจะคบกับผู้ชาย ฉันไม่ได้แอนตี้รักร่วมเพศนะคะ แต่ฉันแค่คิดว่ามันจะไปรอดหรือ เด็กสิบแปดสิบเก้าคบกัน ฉันเห็นมาแล้วไม่รู้กี่คู่ต่อกี่คู่ที่ต้องจบลงด้วยการเลิกกัน แล้วนี่...ผู้ชายกับผู้ชาย...”

 

            “แต่ผมชอบพี่ริวจริงๆ นะพี่ระริน!!!” ซันที่ถึงกับทนไม่ไหวเอ่ยแทรกขึ้นมา ให้ระรินตวัดสายตาไปมอง

 

            แม้เธอไม่ได้คิดดูถูกความรักของเด็ก แต่เพราะความเป็นผู้ใหญ่ที่อาบน้ำร้อนมาก่อนต่างหากที่ทำให้เธอเห็นอะไรมามากกว่า แล้วเธอก็คิดว่าความสัมพันธ์ในเวลานี้ สุดท้ายก็คงจบลงที่ต่างคนต่างแยกทาง ไม่ใช่ตอนนี้ก็ตอนเรียนจบ

 

            ระรินบอกตรงๆ ว่าเธอไม่อยากให้น้องชายต้องเสียใจ

 

            ท่าทางคิดหนักของหญิงสาวที่พูรินนิ่งคิดเพียงครู่ ก่อนจะคลายมือที่กุมมือเจ้าลูกหมาออก

 

            “เดียร์ ซัน ไปเล่นเกมกันก่อนไป”

 

            “เฮ้ย! พี่พอร์ช ผมจะอยู่ด้วย” ซันโวยวายขึ้นมาทันที แต่ทำให้พูรินส่ายหน้า

 

            “พี่ขอคุยกับคุณระรินแป๊บเดียว...เด็กสิบแปดทั้งคู่เข้าห้องไปเลย”

 

            “เดียร์ไม่เด็กแล้วนะ!” คำที่ทำให้เดียร์งึมงำขึ้นมาอย่างหมั่นไส้คนที่ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ ในเมื่อเมื่อคืนยังเล่นผีผ้าห่มกับเขาอยู่เลย และนั่นก็ทำให้พูรินส่งมือไปโยกหัวทุยๆ ด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

 

            “เชื่อพี่นะครับ”

 

          แม่ง พี่พอร์ชขี้โกงเหี้ยๆ อะ!

 

            “ไป ไอ้ซัน” แล้วคนที่ตั้งใจจะอยู่ด้วยก็ลุกขึ้นแล้วไปลากไอ้เพื่อนซี้ที่ทำหน้าไม่เห็นด้วย แต่เมื่อมองมายไอดอลแล้วเห็นว่าพูรินส่งสายตาว่าจะจัดการให้ คนที่ไม่อยากเป็นเด็กในสายตาพี่เมียก็ทำได้เพียงถอนหายใจ แล้วก้าวเข้าไปในห้องนอนไอ้เดียร์อีกคน ปล่อยผู้ใหญ่สองคนอยู่กันตามลำพัง

 

            ประตูห้องนอนเดียร์ปิดลงแล้ว ตอนที่พูรินหันกลับมาหาแขก

 

            “เมื่อกี้ที่คุณระรินถามผม ผมแค่อยากจะถามคุณกลับว่า ถ้าริวตัดสินใจไม่คบกับซันแล้ว มันจะทำให้น้องชายคุณมีความสุขมากกว่าตอนนี้หรือครับ” คำถามที่ทำให้หญิงสาวนึกถึงน้ำตาของน้องเมื่อวันก่อน แค่เห็นริวเอาแต่นั่งรื้อเสื้อผ้าซันจะเอาไปทิ้ง แต่ทิ้งไม่ลง เธอก็ได้แต่เม้มปากแน่น

 

          ไม่ ริวจะไม่มีความสุข

 

            “ผมรู้ครับว่าการยอมรับตรงนี้เป็นเรื่องยาก แต่ไม่มีใครหรอกนะครับที่คบกันแล้วคิดว่าเราต้องเลิก สำหรับผม ผมทำทุกวันนี้ให้ดีที่สุด และผมก็ยอมรับว่าผมยังคิดถึงเส้นทางปกติที่คบกับผู้หญิง ชีวิตจะง่ายกว่านี้ ไม่ต้องปิดบัง ไม่ต้องคบกันหลบๆ ซ่อนๆ แต่เมื่อผมถามตัวเองว่า ถ้าวันนี้ผมไม่มีเดียร์ ผมจะเป็นยังไง...” พูรินเงียบเสียงลงนิด เหลือบไปมองประตูห้องที่เขาว่ามันแง้มนิดๆ

 

          หึๆ อยากรู้อยากเห็นนี่เป็นนิสัยของลูกหมาหรือเปล่านะเจ้าตัวเล็ก

 

            “และผมก็ได้คำตอบ...ความสุขที่ผมมีเด็กคนนั้นอยู่ข้างๆ ทำให้ผมยอมเดินบนเส้นทางที่สังคมบอกว่าผิดปกติ” พูรินส่งยิ้มให้อีกครั้ง

 

            “และผมก็คิดว่าเด็กสองคนนั้นก็คิดแบบเดียวกัน ถ้าปล่อยให้ความรักหลุดลอยไปเพียงเพราะคิดว่ามันผิดปกติ พวกเขาอาจจะนึกย้อนมาเสียใจก็ได้...ผมไม่ได้จะเข้าข้างซัน แต่ผมอยากให้คุณระรินลองเปิดใจดู เด็กคนนี้อาจจะเป็นคนที่ทำให้น้องชายคุณมีความสุขที่สุดก็ได้...คุณระรินน่าจะรู้ดีกว่าผม เวลาจะตอบคำถามที่เราสงสัยด้วยตัวของมันเอง”

 

..........................................

 

            ต่อค่ะ

 

            ตลอดเวลาที่ระรินได้แต่นิ่ง เธอกำลังคิดตามคำพูดอีกฝ่าย มองตาคู่คมที่ฉายชัดถึงความจริงใจ และอ่อนโยนยามที่พูดถึงเด็กที่ชื่อเดียร์

 

            “คุณว่าไม่เข้าข้าง แต่คุณกำลังขอให้ฉันให้โอกาสซัน”

 

            “ผมแค่เสนอทางเลือก...ที่คิดว่าคุณน่าจะสนใจเท่านั้นเอง”

 

            “มีใครบอกคุณมั้ยคะว่าคุณเป็นนักเจรจาที่เก่งเอาเรื่องเลยล่ะ” พูรินถึงกับหลุดหัวเราะออกมา

 

            “แล้วได้ผลมั้ยครับ” คำถามที่ระรินเม้มปากนิด ก่อนที่จะถอนหายใจ แล้วก็ลุกขึ้นจากโซฟา หันหน้าไปทางประตูห้องนอน

 

            “ซัน!!!” เสียงเรียกที่ทำให้คนซ่อนอยู่หลังบานประตูกับเพื่อนถึงกับสะดุ้ง แบบที่ระรินบอกเรียบๆ

 

            “ถ้าไม่ออกมาฉันจะไม่ให้โอกาสแล้วนะ”

 

            ปัง!!

 

            “มาแล้วครับผม!” ร่างสูงพุ่งพรวดออกมาจากห้องทันที แบบที่หญิงสาวก็มองด้วยหางตา ส่ายหน้านิดๆ กับเด็กที่แอบฟังผู้ใหญ่คุยกัน จากนั้นก็หันไปบอกกับพูรินอย่างสุภาพ

 

            “ขอบคุณและขอโทษด้วยที่ฉันเสียมารยาท...ขอให้คุณโชคดีนะคะ” คนฟังรับคำอย่างเข้าใจว่าโชคดีของอีกฝ่ายคงหมายถึงเจ้าลูกหมาที่เกาะประตูตาแป๋วอยู่แน่ๆ จนเสียงหัวเราะดังตามมา มองระรินที่ก้าวออกไปจากห้อง ทั้งยังบอกเสียงดังฟังชัด

 

            “ซัน เรามีเรื่องต้องตกลงกันถ้าจะเธอจะคบกับน้องชายฉัน” เท่านั้นแหละ นายอาทิตย์ก็เบิกตากว้าง หันขวับมามองพูริน แล้วยกสองมือพนมแต้ ยกขึ้นเหนือหัว

 

            “พี่เป็นไอดอลผม!!!” ทั้งยังชูนิ้วโป้งให้อีกที แล้ววิ่งตามคนที่ก้าวออกจากห้องก่อน ให้ชายหนุ่มถึงกับหัวเราะลั่น ส่ายหน้าอย่างขำๆ แล้วหันไปมองเจ้าลูกหมาที่หน้าแดงๆ

 

            “พี่พอร์ชมี...เอ่อ...ความสุขจริงดิที่คบกับ...เอ่อ...เดียร์” เจ้าลูกหมาถามอย่างเขินๆ ให้เขาแตะปลายคาง

 

            “นั่นสินะ พี่มีความสุขหรือเปล่านะ”

 

            “เฮ้ย พี่พอร์ชอะ! บอกเดียร์มานะเว้ย!!!” คราวนี้เจ้าลูกหมาถึงกับวิ่งตามคนที่ก้าวเข้าห้องครัวอย่างหวังเอาคำตอบ ไม่บอกเลยจริงๆ ว่ายิ้มแก้มแทบปริตอนที่พี่พอร์ชบอกว่ามีความสุขกับการคบกับเขา แบบ ไม่อยากโดนด่านะ แต่คิดในใจเหมือนกันล่ะว่า...

 

          เดียร์ก็โคตรของโคตรมีความสุขที่คบกับพี่เลย!

 

....................................................................

 

          ‘อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้ล่ะ

 

            ฟุ่บ

 

            “โอ๊ย กูจะบ้าตาย ยังไม่รู้จะง้อเมียยังไงดีเลย ข้อต่อรองของพี่เมียก็โคตรโหดเถอะว่ะ!” เวลานี้ ซันกำลังทิ้งตัวนั่งบนปลายเท้า สองมือขยี้หัวแรงๆ อยู่หน้าคอนโดที่เขาเข้าออกเป็นว่าเล่น เสียงของพี่ระรินก็ดังก้องในหัวแบบที่ทำให้เจ้าตัวอ้าปากค้างมาแล้ว

 

          นี่กะเอากูไปเชือดจริงๆ สินะ

 

            ความคิดของคนที่สูดหายใจเข้าลึกๆ

           

            “เอาก็เอาวะ พี่ชายกูยังจีบนางมารได้เป็นปีๆ กะอีแค่ลูกแมวตกมันไม่ครณามือกูหรอก!” แล้วคนที่ผันตัวเป็นคนปราบแมว (ที่ตอนนี้อาจจะเป็นเสือหิว) ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ก้าวตรงไปยังคอนโดตรงหน้า ทั้งยังล้วงกุญแจออกมา

 

            หลังจากขึ้นมายืนหายใจเข้า ปล่อยลมหายใจออกอยู่หน้าห้องได้เกือบห้านาที คนที่ทำใจว่าต้องโดนทั้งมือทั้งตีนแน่ๆ ก็ค่อยๆ ไขกุญแจ

 

            แกร๊กๆ

 

            “เฮ้ย ทำไมเข้าไม่ได้วะ” คราวนี้พ่อเดือนคณะถึงกับเบิกตากว้าง เมื่อพยายามจะไขยังไง เจ้าลูกบิดก็ดังแกรกๆ แบบที่บอกว่าเจ้าของห้อง...เปลี่ยนกลอนเรียบร้อยแล้ว

 

            “มึงมาทำอะไรหน้าห้องกู”

 

            เฮือก!

 

            “เฮ้ยพี่ริว มาตั้งแต่เมื่อไหร่” พ่อหนุ่มกะล่อนสะดุ้งโหยง หันกลับไปมองด้านหลังก็เห็นแฟนคนสวย (ได้ข่าวว่าถูกลดขั้น) กำลังยืนมองด้วยสีหน้าเอาเรื่อง ทว่า หน้าเรียวๆ ที่ดูซูบกว่าปกติ ไหนจะดวงตาช้ำก็ทำให้คนมองใจชื้นขึ้นอีกนิด

 

          ร้องไห้แบบนี้แปลว่าไม่อยากเลิกกับกูสินะ

 

            “มึงมาเอาเสื้อผ้ามึงคืนไปใช่มั้ย”

 

            “เฮ้ย!

 

            “กูแยกไว้แล้ว เข้ามาเอาสิ” ซันถึงกับพูดไม่ออก เมื่ออีกฝ่ายพูดเองเออเองอยู่ฝ่ายเดียว แล้วก้าวเข้ามาไขกุญแจห้อง ไม่โวยวาย ไม่อาละวาด ไม่ใช้กำลัง แต่เย็นชาชนิดที่คนผิดเสียวสันหลังวาบ

 

          พี่ริวเวอร์ชั่นนี้ไม่เคยเจอมาก่อนเลยว่ะ

           

            หมับ

 

            “ปล่อยกู!!!” แต่เพียงก้าวตามเข้ามาในห้องแล้วคว้ามือเอาไว้ ริวก็ตวาดลั่น หันมามองด้วยแววตาโกรธจัด

 

            “ไม่พี่ จนกว่าเราจะคุยกันให้รู้เรื่อง”

 

            “กูรู้เรื่องพออยู่แล้ว! ปล่อยกูเดี๋ยวนี้!” ริวยังคงบอกด้วยน้ำเสียงเย็นๆ ที่ทำให้คนฟังยิ่งกระชับมือเอาไว้แน่น

 

            “ไม่ พี่ต้องฟังผมนะ ผมกับไอ้เดียร์ไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆ พี่ก็เห็นนี่ว่ามันมีพี่พอร์ชอยู่แล้ว ส่วนภาพถ่ายนั่นก็เพื่อนของเพื่อน...”

 

            ผัวะ!

 

            !!!

 

            แต่แล้ว ซันที่กำลังอธิบายก็ถึงกับตัวแข็งทื่อ เมื่อหมัดหนักๆ กระแทกเข้าเต็มซีกแก้มจนหันหน้าไปอีกทาง เจ็บร้าวไปทั้งใบหน้า พร้อมกับความโมโหที่พุ่งพรวดขึ้นมาว่าเขาทำห่าอะไรวะ พูดก็ยังพูดไม่จบ แต่กลับเจอหมัดเข้าเต็มๆ จนหันขวับมามองอย่างเอาเรื่องไม่แพ้กัน

 

            “พี่ริว!!!

 

            กึก

 

            ทว่า เพียงแค่หันกลับมา คนที่ต่อยเขาเต็มแรงกลับไม่ได้มีสีหน้าโกรธเกลียดอย่างที่เขาคิด ถ้าพี่ริวทำหน้าเย็นชาสักหน่อย ทำตาอยากไล่เขาไปไกลๆ ซันคงไม่ชะงักแบบนี้ แต่ตอนนี้พี่ริวกำลังทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ทั้งยังใช้มือข้างที่ต่อยเขาปาดน้ำตาลวกๆ เสียงที่เอ่ยออกมาก็สั่นเครือ

 

            “มึงนอกใจกู...”

 

            อาการที่ทำให้ก้อนเนื้อในอกเจ็บเหมือนมีใครเอามีดมาแทง และนั่นก็ทำให้ซันไม่สนใจห่าเหวอะไรแล้ว นอกจาก...

 

            หมับ

 

            “ปล่อยกูนะไอ้เหี้ย ปล่อยกู อย่ามาแตะตัวกู!!!” อ้อมกอดแข็งแรงรัดร่างบางกว่าเอาไว้แน่น ให้คนที่ร้องไห้ออกมาแล้วดิ้นเต็มแรง แต่กลับไม่สามารถหลุดจากอ้อมกอดที่เหมือนคีบเหล็ก อีกทั้งเสียงทุ้มยังเอ่ยบอก

 

            “พี่อยากให้ผมปล่อยพี่จริงๆ หรือวะ พี่อยากให้เราเลิกกันเพราะพี่เข้าใจผมผิดหรือวะพี่ริว!

 

            กึก

 

            คำถามที่คนฟังนิ่งไปทันที ร่างทั้งร่างสั่น เพราะสองสามวันมานี้ ในหัวริวมีแต่ภาพที่เขากับมันต้องเลิกกัน และนั่น...มันเจ็บกว่าที่คิดเอาไว้มาก

 

            แค่ริวคิดว่าไอ้ซันจะไปยุ่งกับคนอื่น จะไปกวนตีน จะไปดักปล้ำ หรือแม้แต่จับมือคนอื่น เขาก็เจ็บจนไม่อยากรับรู้อะไรแล้ว อยากจะบอกว่าไม่เอานะ ห้ามดูแลคนอื่น ห้ามกวนตีนคนอื่น ห้ามมีอะไรกับคนอื่นนอกจากกูนะ แต่ศักดิ์ศรียังคงค้ำคอ

 

            ถ้ามันมีคนอื่น คนอย่างเขาก็ไม่คิดจะคบกับมันต่อเหมือนกัน

 

            ท่าทางนิ่งไปของแมวดุทำให้ซันกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น แล้วซบหน้าลงบนลาดไหล่อย่างหมดแรง

 

          กูเพิ่งรู้ว่าโคตรคิดถึงพี่ริวเลย

 

            “พี่ริวเชื่อผมนะ ผมไม่เคยนอกใจพี่ ตั้งแต่รู้จักกับพี่ ผมก็ตามจีบพี่คนเดียว ไม่มีคนอื่นจริงๆ ผมบอกพี่แล้วว่าผมจะเลี้ยงแมว พี่ริวไง แมวของผม แมวตัวเดียวของผมจริงๆ...” ริวกัดฟันแน่น นึกย้อนไปถึงตอนที่ไอ้เด็กเวรนี่บอกจะเลี้ยงแมว รู้แล้วว่าตั้งแต่ตอนนั้นมันก็หาเรื่องดักเขาให้ติดกับ แต่ก็ไม่วาย...

 

            “แต่มึงถ่ายรูปกับคนอื่น” น้ำเสียงอ่อนลง เหลือเพียงเสียงที่เหมือนกับบอกว่ามึงผิด ทำให้ซันถอนหายใจแรงๆ แล้วตัดสินใจสารภาพ

 

            “ผมอยากทำให้พี่หึง”

 

            “ห้ะ!” ริวได้แต่เงยหน้าขึ้นมอง แต่เห็นเพียงหัวดำๆ ที่ซบไหล่เขาอยู่ ทั้งยังบอกด้วยเสียงแห้งๆ

 

            “กะ...ก็ตอนที่พี่ไม่ยอมให้ผมกดอะ จำได้ป่ะ ผมก็เลยคิดว่าถ้าทำให้พี่หึงสักนิด พี่อาจจะยอมผมก็ได้ ก็เลย...แบบ...ไปถ่ายรูปกับเพื่อน...นิดเดียวเอง รูปเดียวจริงๆ พี่ ถ่ายปุ๊บออกห่างปั๊บเลย” ท้ายประโยค ซันเงยหน้าขึ้นมองมาคนที่นิ่งไปแล้ว แล้วรีบเอ่ยแก้ตัว

 

            “ไม่โกรธผมนะ”

 

            “มึงจะทำให้กู...หึง...งั้นหรือ”

 

            “อ่า ครับ”

 

          ซวยแล้วไงกู

 

            ซันได้แต่บอกตัวเอง เมื่อเห็นแววตาแดงก่ำน่าเอ็นดูเปลี่ยนเป็นดวงตาวาววับ แก้มซีดๆ ปากสั่นๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงจัด แต่คราวนี้นายอาทิตย์ฟันธง...แม่งโกรธเหี้ยๆ อ่ะ

 

ต่อค่ะ

 

            โครม!

 

            “โอ๊ย พี่ริว ใจเย็น อ๊ากก ใจเย็นโว้ย!!!” เท่านั้นแหละ ฝ่ามือหนักๆ ก็ตบเข้ากลางกะโหลก ตามมาด้วยเท้าที่เตะเข้าเต็มสีข้างแบบที่คนตัวโตกว่าหน่อยตั้งตัวแทบไม่ทัน ได้แต่ยกมือขึ้นป้องหน้า เมื่อริวตบเข้าที่หัวไหล่เต็มแรง อีกทั้งเสียงสั่นๆ แบบน่าเอ็นดู๊น่าเอ็นดูเมื่อกี้ก็เหี้ยมจัด

 

            “มึงจะให้กูหึงมึง แต่มึงรู้มั้ยว่ากูร้องไห้เหมือนจะเป็นบ้า เพราะคิดว่ามึงนอกใจกู ไอ้เหี้ย ไอ้เลวเอ๊ย!!! รู้มั้ยว่ากูกลัวจะเลิกกับมึงแค่ไหน ไอ้สัส!!!” คราวนี้คำด่าปลิวว่อนชนิดซันอยากให้พี่สาวอีกฝ่ายอยู่เห็นธาตุแท้น้องชายจริงๆ แต่เนื้อความที่เอ่ยออกมาต่างหากที่ทำให้คนเจ็บตัวหลุดยิ้ม

 

            หมับ

 

          “พี่รักผมใช่มั้ยล่ะ”

 

            กึก

 

            เมื่อรวบสองมือได้ ซันก็ยิ้มเผล่ บอกอย่างมั่นใจให้คนฟังเบิกตากว้าง

 

            “ถ้าพี่ไม่รัก พี่ไม่โกรธแบบนี้หรอก ถ้าพี่ไม่ชอบ พี่ไม่หึงผมชนิดร้องไห้เป็นแมวหน้ามอมแบบนี้หร้อก...ใช่ป่ะ” ว่าแล้วก็ยื่นหน้าเข้ามาอีกนิดให้ริวกัดฟันกรอด ผิวแก้มก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงจัด แบบที่ซันบอกได้เลย...กลับมาโมเอ้อีกแล้วอ่ะ

 

            โครม

 

            “โอ๊ย!!!” แต่ริวก็ยังไม่หมดฤทธิ์ เพราะกระแทกเข่าเข้าเต็มท้องไอ้เด็กเวรตรงหน้า จนสองมือปล่อยออก ทรุดลงไปกุมท้องอย่างโคตรจุก ให้ริวอยากจะเตะซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะมันเงยหน้าขึ้นมามองด้วยรอยยิ้ม

 

            “พี่ริว...ผมไม่เลิกนะ ผมไม่ยอมเลิกกับพี่แน่ๆ ต่อให้พี่ซ้อมผมให้ตาย ผมก็ไม่เลิก...ไอ้ซันคนนี้มีพี่ริวคนเดียวจริงๆ” คำของคนที่ระบมไปทั้งตัว ทำให้ริวที่จะปาหมอนใส่อีกอย่างหันหน้าหนีไปทางอื่น หัวใจเต้นแรงจนน่ากลัว แม้จะรู้ว่าตัวเองใจง่ายที่ยอมเชื่อมัน แต่เขา...ก็ไม่อยากเลิกเหมือนกัน

 

            “สัญญากับกู”

 

            “หืม”

           

            “พูดว่าสัญญาโว้ย!” ริวกระแทกเสียงหนักๆ ทั้งที่หน้าแดงไปถึงหูแล้ว ให้ซันรีบเอ่ยตาม กลัวเมียจะกางเล็บขู่

 

            “สัญญา”

 

            “มึงห้ามนอกใจกู”

 

            “...”

 

            “สัญญาสิวะ”

 

            “สัญญาครับพี่” ริวเม้มปากนิด แล้วคลายออก ข่มความอายพูดต่อ

 

            “ห้ามยั่วให้กูหึง”

 

            “แล้วถ้าพี่หึงของพี่เองอ่ะ”

           

            “ไอ้ซัน!!

 

            “อ้ะ ครับๆ ไม่ยั่วให้หึงครับ” คนกวนตีนก็ยังกวนตีนวันยันค่ำ ให้ริวมองตาขวาง แล้วแก้มใสก็ยิ่งแดงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งยังกระแอมนิดๆ ในลำคอ หันหน้าหนีไปทางอื่นเรียบร้อยแล้ว

 

          “ละ...แล้วถ้ามึงอยาก...อย่าใช้วิธีสกปรกอีก...บอกกูมาตรงๆ...กูก็ให้”

 

          ห้ะ เมียกูว่าอะไรนะ ให้อะไรนะ!

 

            “เดี๋ยวๆๆๆ โว้วๆ ให้อะไรวะพี่ ถ้าผมอยาก พี่จะให้นี่ให้อะไร เอาให้เคลียร์นะ กูคิดลึกนะเว้ย!” ซันถึงกับเงยขึ้นมาจากพื้น พุ่งเข้าใส่คนที่ตอนนี้หน้าแดงหูแดงหมดแล้ว แล้วก็ไม่ว่าอะไรเมื่อเขาใช้สองมือกอดเอวเอาไว้แน่น ตาคมก็วาววับ เมื่อสมอง (ต่ำกว่าสะดือ) ตีความแค่อย่างเดียว

 

            “ก็นั่นแหละ!

 

            “นั่นแหละอะไรวะพี่ ผมไม่รู้หรอกนะ”

 

          แม่ง เมียกูโคตรน่ารักเลย

 

            ความคิดของคนที่มองหน้าสวยๆ ที่กำลังทำหน้าเหมือนอยากจะงับหัวเขา พอๆ กับหน้าแหยๆ แบบพูดไม่ออกว่าจะให้อะไร จนซันถึงกับหลุดยิ้มกว้าง

 

            “ให้อะไรเอ่ย ให้อะไรน้า”

                       

          “สัส! ถ้ามึงอยากก็บอกกู กูจะอ้าขาให้มึงเอง! พอใจมั้ยวะ!!!

 

            คราวนี้คนที่ถูกล้อก็ตวาดลั่น อยากจะยันมันอีกสักโครม แต่สำเหนียกตัวเองไงว่าเล่นงานมันมาหนักพอแล้ว ดังนั้น เจ้าตัวก็เลยหันหน้าหนีไปทางอื่น ไม่ว่าอะไรคนที่กำลังเอาหน้าซุกเข้าที่ซอกคอ

 

            “พี่ริว” ริวถึงกับขนลุกซู่กับเสียงพร่าๆ ของคนที่กระซิบข้างหู แถมไอ้ลามกนี่ก็กำลังล้วงมือเข้ามาในเสื้อเขาแล้ว

 

            “งั้นเรามาทำพิธีคืนดีกันดีกว่าเนอะ” ว่าไป คนพูดก็พยายามถอดเสื้อคนสวยออกด้วย ใบหน้าคมก็กดจูบลงบนต้นคอเบาๆ นึกย่ามใจขึ้นมาทันที

 

          กูจะเอาให้พี่ริลุวกจากเตียงไม่ได้เลย! มีเมียเป็นผู้ชายก็ดีงี้แหละ เมนส์ไม่มา สุโค่ยยยย

 

            “ซัน กูมีอะไรจะบอก”

 

            “เอาไว้หลังจากนี้นะพี่” เสียงของคนสวยไม่ค่อยเข้าหูเท่าไหร่ เพราะกำลังวุ่นกับผิวนุ่มๆ แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อริวจับสองแก้มของเขาดันขึ้นเพื่อจะได้สบตา ก่อนที่จะแย้มยิ้มสวย แบบที่ไอ้คนมองถึงกับเพ้อ ผิดกับคำพูดที่เอ่ยออกมาลิบลับ

 

          “กูท้องเสียว่ะ!

 

            “ห้ะ!

 

            “เออ กูท้องเสีย เพราะงั้น...อดแดกนะมึง” ว่าแล้ว ริวก็ดันตัวออกจากมือปลาหมึกทันที ยกยิ้มมุมปากก็เหมือนคนถือไพ่เหนือกว่า มองไอ้เดือนคณะที่ถึงกับทรุดไปกองกับพื้น จากนั้นก็รีบหมุนตัวกลับเข้าห้องนอนอย่างตั้งใจจะเอาเสื้อผ้าไอ้นิสัยเลวนี่กลับเข้าตู้ตามเดิม

 

            “ม่ายยยยยยยยยยยยย” แล้วพอเสียงโอดครวญของไอ้ซันลอยตามมา คนในห้องก็หลุดยิ้มกว้าง สองมือจับหน้าอกแน่น

 

            “กูดีใจนะที่มึงไม่นอกใจกู แต่ตอนนี้อดไปสักพักแล้วกันนะ เฮ้าะ ยั่วให้หึง งั้นมึงก็ช่วยตัวเองไปอีกสักอาทิตย์แล้วกัน!

 

            ความคิดที่หากซันรู้คงสาบานว่าจะไม่ทำให้แมวโกรธอีกแล้วล่ะ

 

............................................................

 

            เวลาเดียวกัน ภายในห้องชุดสุดหรู เดียร์กำลังพุ่งจากห้องนอนใหญ่ หมายจะเล่นเกม แต่แล้วก็เห็นพี่ชายตัวโตที่หลับคาโซฟาไปแล้ว พร้อมกับเปิดแมคบุ้กค้างเอาไว้ จนต้องก้าวมาเกาะพนักโซฟา

 

            “พี่พอร์ช ไปนอนในห้องดิ อย่ามานอนตรงนี้” มือก็สะกิดเบาๆ แต่คนนอนก็ไม่มีท่าทีจะตื่นขึ้นมา ให้เจ้าเด็กหน้าตาน่ารักหลุดยิ้มออกมาดื้อๆ สองมือกอดพนักโซฟาแน่น ยามที่มองใบหน้าคมคายของคนที่หลับสนิท

 

          แฟนใครวะ โคตรหล่อเลย

 

            คนอวยแฟนคิดพลางขยับมานั่งโซฟาอีกด้านพร้อมไอเดียสนุกๆ

 

            “แฟนใครน้า หล่อจัง...คิ้วก็เข้ม...” เจ้าลูกหมาแตะมือลงบนคิ้วหนาเบาๆ

 

            “จมูกก็โด่ง” จิ้มจึ้กๆ ที่สันจมูกอีกนิด แล้วก็หลุดหัวเราะกับท่าทางย่นจมูกของคนหลับ

 

            “ขนตาก็ยาว” เกลี่ยเบาๆ แบบที่เจ้าของขยับตัวนิดๆ

 

            “แก้มก็นิ่ม” แตะเข้าที่แก้มเบาๆ ก่อนที่จะเลื่อนปลายนิ้วมาที่ริมฝีปาก

 

            “ปากก็...” เดียร์เงียบเสียงลง ยามมองริมฝีปากได้รูปที่มอบสัมผัสให้เขามาแล้วนับไม่ถ้วน จนเหลือบตามองพี่พอร์ชนิด มั่นใจว่ายังหลับอยู่แน่ๆ ก่อนที่จะโน้มหน้าลงมา

 

          ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่หว่า แค่จะจูบผัวหน่อยเดียวเอง

 

            ความคิดที่ทำให้เดียร์มองริมฝีปากได้รูปนิ่ง ก่อนที่จะ...กดจูบลงไปเบาๆ

 

            หมับ

 

            “อื้อ!!!” แต่เพียงแตะลงไป เดียร์ก็ถึงกับดิ้นแด่วๆ เมื่อมือใหญ่ล็อกต้นคอเอาไว้แน่น แล้วดึงลงมารับจูบร้อนแรงที่แนบเข้าหา ปลายลิ้นของคนที่ควรหลับก็สอดเข้ามาจนพันกันวุ่นวาย กว่าที่พี่พอร์ชจะปล่อย เดียร์ก็ถึงกับหอบหายใจแฮกๆ สองมือขยุ้มเสื้อคนหลับเอาไว้แน่น

 

            “ขี้โกง!

 

            “ใครกันแน่หืม ได้ข่าวว่าเราจะลักหลับพี่นะเจ้าลูกหมา”

           

            “ดะ...เดียร์เปล่า คะ...แค่เห็นขนตามันร่วงติดแก้มต่างหาก เดียร์เลยจะดึงให้”

 

          ไอ้เอี้ยยยยยยยยย ขนตาหลุดแต่กูเสือกแตะปากเนี่ยนะ หยุดมองกูด้วยไอ้ตาวิบๆ นั่นสักที ฮ่อลลลล

 

            เดียร์ถึงกับร้องลั่นในใจ เมื่ออีกฝ่ายมองมาด้วยรอยยิ้มรู้ทัน ก่อนที่จะพยักหน้าน้อยๆ

 

            “พี่เชื่อ”

 

            “เออ เชื่อก็ดีแล้ว เดียร์ไปนอนแล้วนะ พี่ก็อย่านอนดึก เดี๋ยวแก่เร็วไม่รู้ด้วย” ตอนนี้เดียร์ไม่สนใจอะไรแล้ว เพราะรีบเด้งตัวออกห่างอีกฝ่ายทันที แล้วรีบก้าวเข้าห้องนอนแบบเด็กอนามัยจ๋า ลืมเรื่องจะเล่นเกมไปสนิทเลย เมื่อพี่พอร์ชส่งเสียงตามหลังมาว่า...

 

            “อย่าเพิ่งหลับล่ะ เดี่ยวพี่ไปช่วยเกลี่ยขนตาให้”

 

          แม่งงงง อย่างพี่พอร์ชน่ะไม่ได้เกลี่ยขนตาหรอก อย่างพี่มันเกลี่ยขนอย่างอื่นชัดๆ!

 

            ส่วนขนอะไรก็ให้เขาไปเกลี่ยกันเองแล้วกัน

 

................................................................

 

            ครบค่ะ ซันนี่โดนไม่หนักเลยเนอะ ก็แหม คู่นี้มันไม่ควรจะเน้นดราม่านี่นา แค่นิดๆ หน่อยๆ พอให้รู้กันก็พอ ยังไงซันมันก็ไหลไปเรื่อยได้ล่ะนะเออ แค่นี้ก็น่วมแล้ว โดนเมียซ้อม แต่จริงอย่างซันว่าอะเนอะ ผู้ชายไม่มีเมนส์ แต่มีใครเคยบอกมั้ยว่าผู้ชายท้องเสียเป็น ฮา พูดถึงตรงนี้แล้วนึกถึงเพื่อน (เกย์) สมัยป.ตรี มันบอกว่าไปเที่ยวเสม็ด ผู้ชายยังแอบถามได้ว่าแฟนเมนส์มาเมื่อไหร่ แต่ถ้าแฟนแม่งเป็นผู้ชาย จะรู้ได้ไงว่าก่อนมา มันกินตำปูปลาร้าหรือเปล่า เออก็จริงของมันเนอะ

            อัพเดทเรื่องหนังสือเทสเลิฟจ้า สำหรับของแถมมีคนถามมาว่าตกลงมีอะไรบ้าง

-          ที่คั่นหนังสือ 3 ลาย

-          โปสการ์ด 3 แผ่น

-          สติ๊กเกอร์ 3 ลาย

-          กล่องใส่หนังสือพอดีเป๊ะ (อาจจะหลวมนิดถ้าดึงเข้าดึงออกบ่อยๆ นี่พูดจริง อย่าคิดทะลึ่งนะเออ)

-          และอย่างสุดท้าย (แถมเฉพาะรอบนี้ครับผม) หนังสือรวมเล่มตอนพิเศษ + ที่คั่นอีกอัน มีทั้งสิ้น 12 ตอน มีเนื้อหาของพอร์ชเดียร์ 3 ตอน ซันริว 3 ตอน โอ๊ต/ ชิน 3 ตอน ตะวันดรีม 1  ตอน รวมทั้งแก๊งเดียร์ตอนม.ปลาย (มีเอ้พีท) 1 ตอน และตอนสุดท้ายต้องขออุบเอาไว้ก่อน

ปิดโอนเมื่อใด 31 นี้จ้า แต่ถ้าไม่ทันอย่างไร ส่งอีเมล์แจ้งมาได้นะงับ จัดส่ง จะส่งตามรายชื่อโอนเงิน น่าจะห่อส่งทีละ 200 ชื่อ ไล่ไปจนเสร็จ นัดรับประมาณ 13-14 จะแจ้งเวลาทางอีเมล์ที่ให้ไว้อีกที

รายละเอียดความคืบหน้ามีเท่านี้ขอรับ

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 65 : ตอนที่ 61 ถ้าผมไม่มีเขา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 60118 , โพส : 498 , Rating : 54% / 308 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
# 498 : ความคิดเห็นที่ 63003
5555555555565
Name : 335360 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 335360 [ IP : 180.183.197.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2561 / 16:21
# 497 : ความคิดเห็นที่ 62435
โถ่ะ อดนะซัน555555 คู่เดียร์ก็หวานจริ๊งง
Name : gummyworm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gummyworm [ IP : 101.108.170.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2560 / 19:20
# 496 : ความคิดเห็นที่ 62214
55555 ท้องเสีย โดนใจ
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 27.55.65.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2560 / 13:39
# 495 : ความคิดเห็นที่ 61897
ตลกพี่ริวอะ ท้องเสียนะ555555
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 202.28.79.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2559 / 11:53
# 494 : ความคิดเห็นที่ 61762
เ-่ยวแห้งไปสิอีตาพี่ซัน 55555 // พอร์ชเดียร์น่ารักกก เขาหวานกันเว้ยยยยย ><
Name : Fone2546 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fone2546 [ IP : 182.232.1.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2559 / 23:25
# 493 : ความคิดเห็นที่ 61554
ฮาแปป ผู้ชายไม่มีเมนส์แต่ท้องเสียได้นะ 555
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.47.235.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กรกฎาคม 2559 / 18:48
# 492 : ความคิดเห็นที่ 61257
แต่ละคูคือ ฮืออออออออออ งฟก่หหฟฟกกนทอพขสะเเขภสแือ
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2559 / 11:23
# 491 : ความคิดเห็นที่ 61078
ขอสกรียมดังๆกับตอนนี้ อื้อหือออ สารภาพตรงๆเลยว่ากลับไปอ่านชายหญิง เล่มเก่าๆ ที่เคยทำให้เราฟินได้ แต่ตอนนี้อ่านแล้วคือ  (-_______-*) ความฟินอยู่ไหนจย๊ะะะ คือมันราบเรียบนอมอลมาก แต่พอมาอ่านตอนนี้ปุ๊บบบ อิแหม่ โคตรของโคตรฟินเลยค่าา (>[]<~) ซันนี่ริว มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้ง ดาเมจกระแทกตา อร๊าาาาา มันน่ารักมากกกก เดียร์พอร์ชก็ใช่ย่อย เรียกเอนเนอร์จีไปได้เยอะค่อดดดด
PS.  แวะไปเยี่ยม my id หน่อยนะคร้า~
Name : sprinkle_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sprinkle_star [ IP : 203.131.214.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2559 / 17:54
# 490 : ความคิดเห็นที่ 61004
พี่พอร์ชโคตรเทพเลย 5555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มกราคม 2559 / 11:52
# 489 : ความคิดเห็นที่ 60736
ใครเจอพี่พอร์ชโหมดนี่เข้าไป ก็ยอมอ่อนทุกคนจริงๆ
Name : smilejaebeer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smilejaebeer [ IP : 171.5.224.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2558 / 10:27
# 488 : ความคิดเห็นที่ 60679
พี่ริวน่ารักงะ
Name : Susu [ IP : 171.96.245.107 ]

วันที่: 20 ตุลาคม 2558 / 20:36
# 487 : ความคิดเห็นที่ 59297
สงสารซันนี่555555555555555พี่ริวหึงเเรงง่ะะ
PS.  รักเด็ก <3
Name : GIFT'TAUN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GIFT'TAUN [ IP : 183.88.230.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2558 / 00:02
# 486 : ความคิดเห็นที่ 57258
ฟินนนนนนทั้งคู่ซันริวและพี่พอน์ชกะน้องเดียร์ น่าสงสารซันเนอะ 5555555
Name : Bingbing_Y.Girl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bingbing_Y.Girl [ IP : 171.6.144.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2558 / 22:38
# 485 : ความคิดเห็นที่ 55127
น้องเดียร์น่ารัก แกล้งพี่พอร์ชแล้วเป็นไง โดนคืนเลยย 555555 ซันนี่กับพี่ริวก็ดีกันละนะ พี่ริวเอาแต่ใจบ้างและคิดมาก ซันต้องเทคแคร์เยอะๆนะ
PS.  talk on twitter; @e_nongnid
Name : e_nongnid < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ e_nongnid [ IP : 158.108.169.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2558 / 00:42
# 484 : ความคิดเห็นที่ 54777
ซันริวดีกันแล้วจ้า จุดพลุฉลอง
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 171.96.87.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2558 / 21:35
# 483 : ความคิดเห็นที่ 54775
ซันริวดีกันแล้วจ้าาาาา จุดพลุฉลอง
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 171.96.87.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2558 / 21:35
# 482 : ความคิดเห็นที่ 52047
Fin เวอร์ 😍 (จนต้องดิ้นไปดิ้นมา) Fin Fin
Name : wave@wave < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wave@wave [ IP : 49.230.169.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2558 / 16:22
# 481 : ความคิดเห็นที่ 51300
พี่พอร์ชน่ารักมุ้งมิ้ง >W<
PS.  ---จะยอมเป็นเจ้าชายนิทราแล้วใช้เวลาที่ยังมีทั้งคืนข่มตานอนหลับฝันไม่ยอมตื่นให้รักเรายังยั่งยืนอยู่ในฝัน---
Name : กาลครั้งหนึ่ง...นานมาเเล้ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กาลครั้งหนึ่ง...นานมาเเล้ว [ IP : 171.97.70.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2558 / 18:14
# 480 : ความคิดเห็นที่ 48761
อยากเห็นพิธีคืนดีจังเลยน้า ><
PS.  เดี๋ยวนี้สาววายมันล้นโลก
Name : P.Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P.Secret [ IP : 27.55.107.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2557 / 16:04
# 479 : ความคิดเห็นที่ 44911
555ชอบอ่า อ่านไปยิ้มไป สู้ๆคับไรเตอร์ เป็นกำลังใจให้คับ
Name : ปิยะวัฒน์ ฟักแก้ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปิยะวัฒน์ ฟักแก้ว [ IP : 49.230.145.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2557 / 19:44
# 478 : ความคิดเห็นที่ 44477
พี่เมย์มีที่อยู่พี่ริวมั้ย อยากจะส่งเสบียง+ยาบำรุง+เกลือแร่ไปให้ซันนี่ล่วงหน้า ท่าทางจะเจอหนัก 5555555
Name : minnor68 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ minnor68 [ IP : 27.55.142.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2557 / 06:45
# 477 : ความคิดเห็นที่ 43007
55555555555 ฮาซันี่อ่ะ
Name : burgundyiceberg < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ burgundyiceberg [ IP : 223.206.44.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2557 / 22:50
# 476 : ความคิดเห็นที่ 42728
555+ สะใจจริงๆ สมน้ำหน้าซัน

โดนพี่ริวเอาคืนเลย หุหุ

PS.  ขอบคุณค่ะที่มีเรื่องดีๆมาให้ดูแล้วก็อ่าน
Name : Praew_Parichat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Praew_Parichat [ IP : 223.204.248.118 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2557 / 01:43
# 475 : ความคิดเห็นที่ 42093
โอ้ยยยยยยยยยยยย ซันริวจัดว่าเด็ดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!
Name : DA'Z < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DA'Z [ IP : 27.55.19.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กันยายน 2557 / 01:36
# 474 : ความคิดเห็นที่ 42090
เย้ๆๆๆ พี่ริวหายโกรธละะ
แอบสงสารซัน55 รอไปก่อนเนอะกิกิ
พี่พอร์ชจะช่วยเขี่ยขนตาจริงหราา
PS.  '슈퍼주니어<3 เมนเย่ จิ้นฮันฮยอก รักเต๋าคชา!!
Name : ingyeye < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ingyeye [ IP : 27.55.145.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กันยายน 2557 / 00:25
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android