คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 79 : ตอนที่ 73 ความรับผิดชอบ


     อัพเดท 15 พ.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 8,058 Overall : 3,847,578
63,166 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39683 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 79 : ตอนที่ 73 ความรับผิดชอบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 51475 , โพส : 411 , Rating : 51% / 278 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 73 ความรับผิดชอบ

 

 

 

            ภายในห้องนอน ชินกำลังนั่งเอาหลังพิงพนักเตียง ขณะที่คนข้างกายกำลังนอนเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความสงสัย จนหนุ่มลูกครึ่งที่กำลังสำรวจตัวเอง แล้วเบ้ปากกับรอยจูบแดงๆ บนแผ่นอกเอ่ยขึ้น

 

            “มีอะไรจะถามผมหรือไง”

 

            “ทำไมคุณถึงยอมนอนกับผม”

 

            หรือเพราะคำพูดที่เคยบอกก่อนแล้ว...อย่างน้อยที่สุดถ้าเขาลืมเดียร์ได้

 

            “เพราะผมต้องการความรับผิดชอบไง” คราวนี้ชินหันมาส่งยิ้มให้ รอยยิ้มที่ดูน่าหวาดระแวงมากกว่า รอยยิ้มหล่อๆ ธรรมดา จนโอ๊ตขยับมานั่งพิงพนักเตียงบ้าง ดวงตาคู่คมจ้องอีกฝ่ายนิ่ง จนหนุ่มผมแดงว่าต่อ

 

            “พี่จับผมทำเมียอีกรอบ พี่ควรจะถามอะไรบางอย่างกับผมนะ”

 

            “รับผิดชอบ” โอ๊ตพึมพำเบาๆ นึกถึงคราวก่อนที่เขาบอกว่าจะรับผิดชอบ แล้วอีกฝ่ายบอกปัด และนั่นก็ทำให้คนฟังดีดนิ้ว

 

          “โอเค ในเมื่อพี่จะรับผิดชอบ งั้นเราเป็นแฟนกัน”

 

            “เฮ้ย!!!

 

            โอ๊ตถึงกับเบิกตากว้าง ในเมื่อเขายังไม่ทันจะพูดอะไร ให้ชินหัวเราะเบาๆ แล้วหันมาสบตา

 

            “อ้าว หรือพี่จะกินผมฟรีๆ จริงๆ ผมก็ไม่ซีเรียสหรอกนะ ผมก็แค่ไม่เคยอยู่ล่างให้ผู้ชายคนไหน แต่ยอมให้พี่กระแทกเอาๆ...แบบเนี้ย” ว่าจบ ชินก็ชี้นิ้วลงบนเตียงที่มีสภาพยับยู่บ่งบอกถึงความรุนแรงที่ผ่านมา ไหนจะเสื้อผ้าที่กระจายเกลื่อนรอบเตียงอีกนั่น จนโอ๊ตนวดขมับเบาๆ เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาแล้ว

 

            “ที่คุณมาหาผมวันนี้ ไม่ใช่คุณจะมาเอาคำตอบว่าผมเลิกชอบเดียร์หรือยัง แต่มาให้...”

 

            “พี่ปล้ำ ถูกต้องครับ ถ้าพี่ไม่เอาผม ผมก็เอาพี่อยู่ดี ในเมื่อพี่บอกว่าตัดใจจากไอ้เดียร์ได้แล้ว ผมก็จะเอาพี่เป็นแฟน...ผิดตรงไหน” คนพูดตรงว่าง่ายๆ บอกแผนการตัวเองออกมาทันที ให้โอ๊ตถึงกับอึ้ง  ก็รู้หรอกว่าคืนนี้ยังไงก็ไม่จบแค่การพูดคุยแน่ๆ แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเล็งผลหลังจากนอนด้วยกัน

 

            “งั้นแปลว่าผมต้องรับผิดชอบคุณ” โอ๊ตเอ่ยสรุป และนั่นก็ทำให้คนฟังหัวเราะ ก่อนจะปรับสีหน้าจากเจ้าเล่ห์เป็นจริงจังกว่าเดิม

 

            “มันอยู่ที่พี่” ชินนั่งขัดสมาธิหันมาทางรุ่นพี่ แบบไม่สนใจว่าผ้าห่มจะคลุมร่างตัวเองไว้หรือไม่

 

            “แม้ผมจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่ทุกอย่างอยู่ที่พี่ พี่โอ๊ต ผมไม่เคยบังคับใจใครให้คบด้วย ผมแค่จะถามพี่ว่าพี่จะเป็นแฟนผมมั้ย ซึ่งพี่จะปฏิเสธก็ได้ ผมไม่ว่าอะไร...แต่พี่ก็ห้ามผมจีบพี่ไม่ได้เหมือนกัน” คำพูดที่บอกว่าแม้วันนี้โอ๊ตจะยังไม่สนใจ แต่เขาก็ไม่คิดเลิกรา ทำให้คนฟังหลุดยิ้มออกมาดื้อๆ

 

            เวลานี้เฮดว้ากมองรุ่นน้องตรงหน้า ทั้งยังพิจารณาอะไรบางอย่างในใจตัวเอง ก่อนที่จะเอ่ยตอบ

 

          “เป็นแฟนกันนะชิน”

 

            กึก

 

            แม้จะรู้คำตอบอยู่แล้วว่าคนมีความรับผิดชอบสูงคนนี้ต้องตัดสินใจแบบนี้ แต่ชินก็ชะงักอย่างเห็นได้ชัด ก้อนเนื้อในอกเต้นเร็วขึ้น ยอมรับว่าหัวใจที่เริ่มต้นจากความสนใจผู้ชายตรงหน้ามันถลำลึกมากกว่าเดิม จนตอนนี้เขา...ดีใจ

 

            “ยินดีครับ” ตอบรับอย่างเดียวไม่พอ ชินยังค้อมหัวให้อีกอย่าง แบบที่คนมองก็ได้แต่เกาหัวเก้อๆ ไม่รู้ว่าควรจะแสดงออกยังไงดี

 

            “แต่พี่แน่ใจนะว่าตัดใจจากไอ้เดียร์ได้แล้ว” ไม่วายจะถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง ให้โอ๊ตถอนหายใจหนักๆ

 

            “ผมคิดว่าผมตัดใจได้แล้ว...”

 

            “แต่ก็ไม่แน่ใจ”

 

            “อืม” คนเป็นรุ่นพี่ยอมตอบตรงๆ แม้เขาจะรู้สึกดีกับการนอนกับรุ่นน้องตรงหน้า แต่ใช่ว่าเขาจะมั่นใจความรู้สึกเต็มร้อย คำตอบที่คนฟังก็ไม่โกรธ นอกจากหัวเราะ

 

            “เอาเถอะ ผมก็พอเดาได้ ก็รู้อยู่หรอกว่าพี่คงไม่มาชอบคนแบบผม” แน่นอน ชินเองยังไม่คิดเลยว่าจะมาชอบอีกฝ่าย แต่พอเวลาผ่านไป จากความสมเพชที่เขามีมอบให้กับรุ่นพี่คนนี้มันพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ จนกลายเป็นชอบขนาดยอมลงให้แบบนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้

 

            ไม่สิ หัวใจเขาที่เคยเจอความผิดหวังมันไขว่คว้าหาคนที่มีรักมั่นคง เขาแค่คิดว่าถ้าเขาเป็นคนที่พี่โอ๊ตรัก...มันคงดีมากจริงๆ

 

            หมับ

 

            “ไม่ใช่ผมไม่ชอบแบบคุณนะชิน” แต่แล้ว โอ๊ตก็จับแขนเอาไว้ก่อน ดวงตาคู่คมเข้มขึ้น

 

            “คุณเป็นคนมีเสน่ห์ ไม่ว่าใครก็ตกหลุมรักคุณได้ง่ายๆ ไม่อย่างนั้นคนมากมายจะพยายามทำตัวเด่นให้อยู่ในสายตาคุณทำไม” แม้โอ๊ตจะเคยไม่พอใจรุ่นน้องตรงหน้า แต่นี่เป็นความจริงที่เขาปฏิเสธไม่ได้ หนุ่มลูกครึ่งตรงหน้าเขาเนื้อหอมทั้งกับผู้หญิงและผู้ชาย

 

            “แต่หนึ่งในนั้นไม่ใช่พี่” ชินบอกอย่างเข้าใจ ให้คนฟังกำแขนแน่นขึ้น

 

            “ผมจะบอกให้คุณรู้นะชิน ถ้าผมเอ่ยปากว่าจะคบกับคุณ ไม่ว่าตอนนี้ผมจะรักคุณหรือไม่ แต่คุณแน่ใจได้ว่า...คุณจะเป็นคนที่ผมรัก” โอ๊ตชี้นิ้วลงบนแผ่นอกข้างซ้ายของอีกฝ่าย เสียงทุ้มเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงจัง จนคนฟังได้แต่จ้องตานิ่งๆ

 

            “งั้นแปลว่าผมต้องรอ”

 

            “ได้มั้ย”

 

            คราวนี้ พี่โอ๊ตถามด้วยเสียงอ่อนลง เพราะเขาก็ยังเอ่ยคำว่ารักชินไม่ได้ รู้เพียงว่าร่างกายมันต้องการรุ่นน้องตรงหน้าจนฝันถึงได้เป็นเดือน และนั่นก็ทำให้ชินหัวเราะ ปลดมืออีกฝ่ายออกจากข้อมือตัวเอง แล้วดันรุ่นพี่ให้นอนลงตามเดิม

 

            ใบหน้าหล่อเหลาที่ล้อมด้วยเรือนผมสีแดงยกยิ้มอันตราย แต่...น่าดู

 

            “พอดีผมเป็นคนมีความอดทนสูง” ว่าจบ ชินก็โน้มตัวไปจูบอีกฝ่ายหนักๆ จูบที่โอ๊ตก็ตอบสนองอย่างรุนแรงพอกัน ก่อนที่หนุ่มลูกครึ่งจะผละห่างอีกนิด มือยันหมอนเอาไว้ แล้วก็เอ่ยข้อตกลงที่ต้องบอกก่อน

 

            “แต่ผมขอเรื่องเดียว”

 

            “อะไร” โอ๊ตถามพลางส่งมือไปจับไหล่อีกฝ่ายแล้วคลึงด้วยปลายนิ้วอย่างลืมตัว

 

            “ผมโคตรเกลียดคนนอกใจ พี่คบกับผม พี่จะเหี้ยแค่ไหน ผมไม่ว่า ขออย่างเดียวไม่มีการนอกใจ จะเลิกก็บอก ผมโอเค ไม่ตามแค้นพี่ทีหลังด้วย แต่ถ้าพี่นอกใจผม...ผมเอาตาย” ว่าแล้ว คนที่เมื่อกี้จูบก่อนก็แสยะยิ้ม ทั้งยังใช้นิ้วโป้งทำท่าปาดคอให้ดู ให้คนที่นอนอยู่ใต้ร่างถามกลับ

 

            “แล้วคุณ...”

 

            “ถ้าผมคบกับใคร ผมจะไม่นอกใจคนนั้น” คำตอบที่โอ๊ตหัวเราะ แล้วเป็นฝ่ายจับหัวอีกฝ่ายให้กดลงมา

 

            “งั้นคุณก็มั่นใจว่าผมจะไม่นอกใจคุณ” คนฟังนึกพอใจ ก่อนจะยอมก้มลงไปกดจูบอีกฝ่ายอีกครั้ง และเหมือนจะร้อนแรงกว่าครั้งแรกมากโข สองมือก็ยึดไหล่พี่โอ๊ตไว้แน่น แล้วลากมือลงต่ำ แบบที่คนได้รับก็ขมวดคิ้วฉับ

 

            ฟึ่บ

 

            “ผมไม่อยู่ล่าง”

 

            “หึๆ ผลัดกันไม่ดีหรือพี่”

 

            “ผม-ไม่-อยู่-ล่าง” โอ๊ตบอกเสียงเข้ม มองรุ่นน้องที่คร่อมอยู่ด้านบน เริ่มไม่ไว้ใจว่าท่าทางแบบนี้จะนำไปสู่อะไร และนั่นก็ทำให้ชินหัวเราะ ก้มลงไปชิดริมหู ส่งลิ้นไปเลียเบาๆ แล้วบอกเสียงกระซิบ

 

            “ถือว่าครั้งนี้เป็นรางวัลสำหรับยอมคบกับผม...แต่ผมไม่คิดอยู่ล่างถาวรหรอกนะ”

 

            แน่นอนว่าคำนี้ทำให้คนเป็นรุ่นพี่หนาวเยือกไปทั้งไขสันหลัง มองคนที่กำลังเลียริมฝีปากด้วยท่าทางน่าดูแล้วเริ่มไม่ไว้ใจว่าการคบกับรุ่นน้องคนนี้จะทำให้ประตูหลังเขาอยู่รอดปลอดภัยไปตลอดหรือเปล่า แต่เมื่อวันนี้ยังไงก็ไม่โดนตี โอ๊ตก็เลยดึงอีกฝ่ายเข้ามา

 

            ก่อนจะเริ่มบรรเลงเพลงร้อนแรงชนิดห้องแทบไหม้อีกครั้ง

 

............................................................

 

           ต่อค่ะ

 

            “แฟนอยู่ไกลแบบนี้ กูมีวิธีแนะนำ รับรองได้ผล”

 

            “กูไม่เชื่อน้ำหน้ามึง”

 

            ในเวลาเดียวกัน เดียร์กำลังนั่งกินข้าวเย็นอยู่กับอีกหนึ่งคู่รัก ไอ้ที่คิดว่ามีเพื่อนกินข้าวด้วยคงหายเหงาไปได้บ้างนี่คิดผิดถนัดเลย เมื่อไอ้ซันแม่งบริการเมียเต็มที่ จะสั่งข้าวก็ไม่ต้องลุก ไอ้ซันหันไปสั่งให้เสร็จสรรพ จะกินน้ำไม่ต้องไปไหน ไอ้ซันทำหน้าที่เด็กเสิร์ฟให้ พอเห็นแล้ว...กูยิ่งเหงากว่าเดิมอีก

 

          มึงไปหวานกันที่อื่นได้มั้ยวะ!

 

            “โห ไม่เชื่อน้ำหน้ากู ถามพี่ริวดิ รักทางไกลนี่ต้องกูกับพี่ริวนะ...โอ๊ย!!!” จู่ๆ ซันก็ร้องเสียงดังลั่น ทั้งยังหันขวับไปมองคนข้างตัวที่กำลังหักนิ้วดังกร๊อบๆ อยู่

 

            “หุบปากเป็นมั้ย”

 

            “อ๊ากกกก อย่าขยี้ตีนผม พี่ริว ผมเจ็บ เจ็บอ่าาา” เดียร์ถึงกับทำหน้าสยอง ไม่กล้าก้มลงใต้โต๊ะเลย เมื่อไอ้ซันร้องเสียงลอดไรฟัน กำมือแล้วทำท่าทุบโต๊ะเหนืออากาศไปด้วย แต่พอพี่ริวยอมยกขาขึ้นเท่านั้นแหละ

 

            ตุบ

 

            “เจ็บจังเลยครับ”

 

            ผัวะ!

 

            ไม่ต้องเดาครับว่าเสียงอะไร เพราะพอไอ้ซันทิ้งหัวลงซบไหล่คนข้างตัวปุ๊บ ฝ่ามือหนักๆ ก็ตบเข้าเต็มกบาล ให้เดียร์ทำหน้าแหยง แล้วก็รีบเปลี่ยนเป็นยิ้มแห้งๆ เมื่อพี่รหัสหันมาสบตา

 

            “ตกลงที่มึงหงอยนี่เพราะพี่พอร์ชไม่อยู่ใช่มั้ย” ริวข่มความรู้สึกร้อนๆ ที่แก้มเพราะไอ้คนข้างตัวมันกำลังวางมือลงบนขาแล้วแอบลูบให้อยากถีบมันอีกที แต่เพราะนั่งร่วมโต๊ะกับคนอื่น เขาก็เลยพยายามนิ่ง ทั้งที่คิ้วขมวดฉับ

 

            “ก็ครับ มันเหงาว่ะพี่” ว่าไป เดียร์ก็ก้มหน้าลงใช้หลอดคนน้ำแข็งต่อ เป็นจังหวะให้ริวหันมาถลึงตาใส่คนข้างๆ

 

            “ซัน...เอามือมึงออกไป” คนสวยกระซิบเสียงต่ำ แต่มีหรือที่คนฟังจะยอม เพราะลูบมาถึงขาอ่อนแล้ว แล้วแบบโคตรตื่นเต้นเลย มีเพื่อนนั่งอยู่ด้วย แต่แอบทำอะไรกันแบบนี้ จนลูบไปถึงใกล้ๆ เป้าให้แฟนตัวเองสะดุ้งเฮือก

 

            หมับ

           

            “ไอ้ซัน กลับห้องก่อน!” ริวรีบคว้ามือ กระซิบแทบไม่มีเสียง แบบที่คนเหงาก็ไม่ทันสังเกต เพราะเริ่มบอกเสียงแห้ง

 

            “อืม พี่ริวเคยรู้สึกแบบนี้มั้ย ห้องมันกว้างเนอะ ยิ่งรู้ว่าเขาอยู่ที่ไกลๆ แบบไปหาไม่ได้แบบนี้”

 

            “เคย” เดียร์เงยหน้าขึ้นมาทันที แล้วก็เห็นภาพแปลกๆ อย่างพี่รหัสที่กำลังกำมือไอ้ซันมาวางไว้บนโต๊ะ ไอ้เขาก็นึกว่าอีกฝ่ายกล้าจับมือกันกลางที่สาธารณะ แต่มองหน้าไอ้ซันที่บอกว่าเจ็บแล้ว ท่าทางจะไม่ใช่แฮะ ขณะที่คนเป็นพี่ก็เอ่ยบอก

 

            “กูรู้สึกตอนกลับเชียงใหม่แรกๆ”

 

            กึก

 

            เวลานี้คนชะงักน่ะ ไม่ใช่เดียร์หรอก แต่เป็นนายอาทิตย์ที่ถึงกับมองมาตาวาว ให้คนเล่าหันไปทางอื่น แล้วบอกเสียงเบา

 

            “กูรู้ ไม่ว่าแฟนจะเหี้ยแค่ไหนนะ แต่ถ้าได้เห็นหน้าสักนิด ได้ยินเสียงมันสักหน่อยก็ยังดี” ซันยิ้มกว้างขึ้นมาทันที แม้จะถูกด่า แต่ถ้าด่าแล้วได้ยินว่าพี่ริวคิดถึงเขาแค่ไหน อันนี้ยอมให้จริงๆ

 

            “อ่ะแน่ะ แล้วทำไมไม่บอกผมตรงๆ ล่ะ ผมจะบินไปหาตั้งแต่เริ่มปิดเทอมเลย”

 

            “บอกให้มึงได้ใจเนี่ยนะ เรื่องสิ!

 

            “ไม่บอก ผมก็ได้ใจอยู่แล้วนะพี่ริว...ได้ใจพี่ริวไงครับ ฮิ้ว อย่าบอกว่าผิด เพราะผมพูดความจริงล้วนๆ” คนฟังถึงกับกำหมัดแน่น อยากจะปล่อยหมัดใส่หน้ามันสักที พอรู้ว่ากูรักนี่กระดี๊กระด๊าสุดๆ ขนาดตอนไปรับที่สนามบิน มันยังยิ้มกว้างซะปากแทบถึงหู ไม่ติดว่าคนเยอะ คงจับเขาจูบกลางสนามบินเลยมั้ง

 

            “กรอด...เอาเป็นว่ากูเข้าใจมึง แม้ว่าแฟนกูจะไม่มีอะไรดีสู้พี่พอร์ชของมึงได้สักอย่างก็เถอะ”

 

            “อ้าวๆ ไหงพูดงั้น เมื่อคืนยังชมว่าผมลีลาเด็ดอยู่เลย”

 

          กูว่าพี่ริวจะโกรธก็เพราะมึงเอาแต่เล่นเนี่ยล่ะ

 

            เดียร์ได้แต่คิดในใจ แล้วก็ได้แต่อึ้ง เมื่อเห็นพี่รหัสคนสวยแก้มแดงก่ำ หันหน้าหนีไปทางอื่น เป็นอันสรุปว่าไอ้ที่เพื่อนเขาพูดมา...ท่าทางเมื่อคืนพี่ริวจะชมมันจริงๆ แฮะ

 

            “โว้ย ไม่เอาแล้ว ตกลงมึงเหงาแล้วมึงทำไง”

 

            “ไม่รู้ว่ะพี่ริว พี่พอร์ชก็โทรมาหาทุกคืนนะ เห็นหน้าด้วย แต่ไม่เหมือนกันว่ะ เวลานอนแล้วรู้สึกว่าเตียงมันกว้างแปลกๆ”

 

            “แรดมากมึง ทำเป็นนอนคนเดียวไม่ได้” ซันยื่นหน้ามาว่าอย่างขำๆ ให้เดียร์แยกเขี้ยวใส่

 

            “กูถามได้มั้ย เวลานอน...พี่พอร์ชกอดมึงตลอดสินะ” คนต้องตอบเริ่มแก้มแดงๆ แต่เมื่อมีคนปรับทุกข์ทั้งยังเข้าใจความรู้สึก เจ้าลูกหมาก็เลยกดหน้าหงึกๆ แต่ไม่วายเอ่ยเสียงเบา

 

            “ไอ้ซันก็ต้องกอดพี่นั่นแหละ”

 

            “ฮึ เพื่อนมึงน่ะ พอหลับแล้วหลับเป็นตาย ไอ้ก่อนจะหลับก็ดีหรอก แต่พอหลับแล้วกูนอนใกล้ๆ ยังบอกเลยว่าร้อน สะบัดผ้าห่มสะบัดกูทิ้ง ปลุกก็ยาก ปลุกทีไร ปากหมาขึ้นกว่าเดิมเป็นสิบเท่า กูเลยถีบปลุกแม่งทุกครั้ง” อ้อ ตกลงวันไหนที่ไอ้ซันเดินกะเผลกๆ มาเรียน นี่คือไปนอนห้องพี่ริวสินะ

 

            “แหะๆ ขอโทษครับ” ซันได้แต่ยิ้มแห้ง ไอ้สันดานปลุกไม่ตื่นนี่มีมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่เชื่อถามไอ้เดียร์ แต่คิดอีกที อย่าถามเลย เดี๋ยวงานเข้ากูอีก

 

            “เออ จริงพี่ ไอ้ซันแม่งปลุกยาก”

 

            ขวับ

 

            “ฮึ”

 

            เอาแล้วไง

 

            พี่ริวหันมายกยิ้มเหี้ยมให้ทีนึงนี่ทำเอาเดือนคณะแอบเสียวเล็กๆ ก่อนจะหันไปคุยกับน้องรหัสต่อ

 

            “มึงกอดหมอนข้างแทนสิ เผื่อช่วยได้”

 

            “หมอนข้างกับคน...ก็ช่างเปรียบกันได้เนอะเมียกู” แน่นอน ไม่กวนตีนพี่ริวสักวันคงจะตายจริงๆ เพราะซันงึมงำขึ้นแบบให้เพื่อนร่วมโต๊ะได้ยิน แต่ตอนนี้ริวไม่สนใจ นอกจากมองน้องรหัสที่ยิ้มแห้ง

 

            “ที่คอนโดไม่มีหมอนข้างอ่ะพี่”

 

            “ไปซื้อสิ” คำแนะนำที่เดียร์เริ่มคิดจริงจัง หรือที่นอนไม่หลับเนี่ยเพราะมันไม่คุ้นเฉยๆ เมื่อก่อนมีคนคอยนอนกอด เออ ตอนที่กลับบ้านเขาก็นอนหลับนะ หรือเพราะที่บ้านมีหมอนข้างให้นอนกอด มันเลยแทนกันได้

 

            “น่าสนแฮะ” การคล้อยตามกันแบบที่ซันขมวดคิ้วน้อยๆ เขาว่ามันไม่ใช่วิธีแก้ปัญหานะ และนั่นก็ทำให้เดือนคณะทำหน้าจริงจังกว่าเดิม

 

            “กูว่าวิธีกูดีกว่านะไอ้เดียร์”

 

            “ก็กูบอกแล้วว่ากูไม่เชื่อมึง”

 

            “ได้ผลกว่าหมอนข้างนั่นเยอะ” พอเพื่อนยืนยันหลายๆ ที คนซื่อก็เริ่มสนใจ หันมาสบตาให้ซันลากเก้าอี้ไปนั่งข้างๆ จนเดียร์ชักระแวง

 

            “แล้วมึงมานั่งข้างกูเพื่อ?”

 

            “เรื่องแบบนี้พูดดังไม่ได้เว้ย กูมียางอาย...ไม่ต้องทำสายตาว่าอย่างกูยังอายเป็นด้วยหรือใส่เลย มึงจะฟังมั้ย”

 

            “ฟัง!” แน่นอนว่าเจ้าลูกหมาตอบรับทันที ในเมื่อไอ้ซันก็ดูมีประสบการณ์มากกว่า มันยังเคยแยกกับพี่ริวตั้งนาน และนั่นก็ทำให้ซันโน้มหน้ามากระซิบริมหู

 

          “เซ็กส์โฟนครับเพื่อน”

 

            “!!!” เดียร์ถึงกับเบิกตากว้าง ในขณะที่ริวซึ่งเงี่ยหูฟังก็แทบจะสำลักข้าวที่กิน สองแก้มเริ่มแดงก่ำ ถลึงตาใส่ไอ้แฟนนิสัยเสียที่เสี้ยมเพื่อนแบบผิดๆ แต่ยังไม่ทันจะได้ด่าให้เลย เดียร์ก็ถามขึ้นมาก่อน

 

            “มึงหมายถึง...คุยกันทางโทรศัพท์ แล้วอย่างนั้นกันหรือวะ”

 

            “เออ นั่นแหละๆ มโนเอาไงมึงว่าเขาอยู่ข้างๆ”

 

            “เฮ้ย มันได้ผลหรือวะ กูว่าได้ยินแค่เสียงไม่น่าจะมีอารมณ์นะเว้ย” เดียร์ส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย ซื่อแค่ไหนก็รู้จักล่ะวะไอ้เซ็กส์โฟนเนี่ย แต่เขาไม่เคยคิดจริงๆ ว่ามันจะได้ผล ให้จับเอง ลูบเอง แล้วคิดว่าปลายสายเป็นคนจับเนี่ยนะ แค่ฟังเสียงหอบๆ นี่มันมีอารมณ์ตามจริงอะ

 

          ดู AV ยังได้อารมณ์มากกว่าเลยมั้ง

 

            “เชื่อกู แม่งโคตรตื่นเต้นอะมึง เวลาได้ยินเสียงเขาหอบกระเส่านะ อูย พูดแล้วอยากเลยกู” ซันว่าอย่างออกรส ให้คนฟังขมวดคิ้วฉับ เริ่มรู้สึกว่าคนร่วมโต๊ะมันเงียบแปลกๆ เลยได้แต่หันไปมองพี่รหัส แล้วก็พบว่าพี่ริวแทบจะมุดโต๊ะหนีอยู่แล้ว จนอ้าปากน้อยๆ

 

            “พี่ริวอย่าบอกนะว่าพี่กับมัน...”

 

            “หึๆ ระดับนี้แล้ว” ไม่ใช่ริวเป็นคนตอบ แต่ซันเป็นคนตอบแทน ทั้งยังยักคิ้วส่งให้ ทำนองว่าแค่นี้เด็กๆ

 

            “มะ...มันบังคับกู” ริวที่เห็นท่าไม่ดี รีบเอ่ยแย้ง ทั้งยังชี้หน้าไอ้แฟนเลวที่เอาเรื่องบนเตียงมาแฉ ซึ่งทำให้คนถูกใส่ร้ายส่ายหน้าทันที

 

            “แล้วใครครางเป็นแมวให้ผมฟังครับ หืม...พี่ทำตามที่ผมบอกทุกอย่างเลยใช่มั้ยล่ะ” คำถามที่มาพร้อมกับดวงตาคมๆ ที่กดมองไปทั่วตัว จนริวขบกรามแน่น ไม่เคยอายเท่านี้มาก่อนเลย ยิ่งต่อหน้าน้องรหัสที่หันซ้ายทีขวาทีแบบนี้แล้วด้วย

 

            จากนั้น ซันก็หันกลับมาคุยกับเพื่อนต่อ

 

            “เชื่อกู วิธีนี้มึงจะหายคิดถึงพี่พอร์ชไปอีกหลายวัน”

 

            “มึงจะบ้าหรือเปล่า มึงจะให้กูชวน...อย่างนั้น”

 

            “เออ ถ้ามึงไม่กล้าก็เหงาตายคาห้องไปเถอะ” คำแนะนำที่เดียร์ใช้สองมือปิดหน้า อายจนพูดไม่ออก แต่เหมือนคนที่อายกว่าจะเป็นนายริวาวัฒน์ที่กำลังก้มหน้าก้มตากินข้าวแบบไม่สบสายตาใคร

 

          เดี๋ยวก่อนเถอะมึง อยู่กันสองคนเมื่อไหร่ กูจะกระทืบให้ตายเลย!

 

.............................................................

 

            ต่อค่ะ

 

            “โหย พี่ริวครับ อย่างอนเลยนะ ผมขอโทษ”

 

            “กลับหอมึงไปเลย ไปไกลๆ สายตากูยิ่งดี!!!

 

            กลายเป็นภาพปกติไปแล้วสำหรับคอนโดนี้กับการที่ริวพยายามผลักประตูปิดห้อง ขณะที่เด็กหนุ่มอีกคนพยายามดันเข้าไป ทั้งยังเอ่ยเสียงอ้อนชนิดริวพยายามปิดให้ตาย ห้องข้างเคียงก็รู้กันหมดแล้วว่าห้องนี้มีแฟนเป็นผู้ชาย เช่นเดียวกับเวลานี้ที่ซันพยายามจะเข้าไปในห้อง แบบที่เจ้าของห้องก็ไม่ยอม

 

            “ถ้าพี่ไม่เปิดให้ผม ผมจะตะโกนบอกทุกคนเลยว่าเมื่อวันก่อนพี่ริวน่ารักแค่ไหน”

 

            “ฮึ่ย”

 

            และก็เป็นประจำเช่นกันที่เจ้าของห้องแพ้ราบคาบ ผลักประตูไปที แล้วเดินปึงปังไปกระแทกตัวกับโซฟา ให้ซันปิดประตูห้องให้เรียบร้อย แล้วเดินมา...นอนตักหน้าตาเฉย

 

            “ใครให้มึงนอน”

 

            “ก็เจ้าของตักไม่ว่า”

 

            ใช่สิ พี่ริวไม่ผลักไม่ดันออกไปสักนิด นอกจากทำเสียงโหดขู่ไปงั้น

 

            “มึงไปบอกไอ้เดียร์ทำไมว่ามึงกับกูเคยเซ็กส์โฟนกัน” เมื่อวกเข้าเรื่องนี้ ซันก็รีบส่งยิ้มเป็นทัพหน้า จับมือนิ่มๆ มากุมไว้ เงยหน้ามองคนที่เท้าแขนกับขอบโซฟา หันไปทางอื่นอย่างโกรธๆ

 

            “โธ่ พี่ริวครับ ไอ้เดียร์กำลังเครียด ถือว่าเป็นวิทยาธารแก่หมาตาดำๆ สักตัวนะ” ซันว่าพลางใช้นิ้วคลึงฝ่ามือนุ่มๆ แบบที่รู้กันว่ากระตุ้นเจ้าของตักได้อย่างดี จนริวก้มหน้ามาสบตา

 

            “สวยจัง”

 

            “เดี๋ยวกูต่อย ชมกูสวยอีกแล้ว” ไม่ว่าเปล่า ยังยกหมัดขึ้นมาขู่ ให้รุ่นน้องหัวเราะเบาๆ แล้วเอื้อมมือไปทับเส้นผมนุ่มกับใบหู

 

            “พี่ริวผมยาวเร็วเนอะ ยาวถึงบ่าแล้ว” พอพูดเรื่องนี้ ริวก็จับผมตัวเอง เห็นด้วยอยู่เหมือนกัน

 

            “มึงว่ากูไปตัดดีมั้ย ตอนปิดเทอมก็ยุ่งๆ พอเปิดมาก็ยังไม่มีเวลา นี่กูมัดได้แล้วนะ” ริวว่าพลางใช้สองมือรวบให้ดู จนผมนุ่มรวมกันเป็นจุกเล็กๆ ตรงท้ายทอย ภาพที่ทำให้คนมองยิ้มกว้าง แล้วลุกขึ้นมานั่งข้างๆ มองหน้าสวยๆ แล้วอยากจะพูดดังๆ

 

          แม่ง เมียกูโคตรของโคตรน่ารักเลย

 

            ก็ลองคิดดูสิ พี่ริวหน้าตาค่อนไปทางสวยอยู่แล้ว พอผมมันยาวปะบ่ามันก็ยิ่งทวีความน่ามอง แล้วตอนนี้เจ้าตัวกำลังใช้มือหนึ่งจับผมรวมไปด้านหลัง เงยหน้าใช้ตาคมๆ สวยๆ ที่ดูแป๋วแหววไงไม่รู้มามอง...น่ารักสุดยอด

 

            “ไม่ต้องตัดหรอกพี่ เอาไว้ยาวกว่านี้อีกนิดแล้วกัน ตอนนี้กำลังน่ารัก”

 

            “เฮ้าะ น่ารักอีกแล้ว” ริวเบ้ปาก ปล่อยมือที่จับผมเอาไว้ทันที แล้วไอ้มือปลาหมึกข้างๆ ก็ขยับมากอดเอวเอาไว้ วางคางลงบนไหล่ ทั้งยังหอมแก้มแรงๆ

 

            “พี่ริว”

 

            “ว่า?”

 

            “ผมรักพี่ริวจัง”

 

            กึก

 

            “จะ...จู่ๆ พูดออกมาทำไม” ริวถึงกับเบิกตากว้าง หัวใจเต้นรัวแรงจนน่าขัดใจ แม้จะเคยได้ยินมันพูดมาแล้ว แต่บอกกันแบบนี้ก็ตั้งตัวไม่ทันเหมือนกันนะ

 

            “อยากฟัง...บอกผมบ้างสิ” แล้วไอ้ริวปีสองที่โคตรดุก็เป็นอันใบ้จับ ได้แต่มองหน้าแฟนตัวเองด้วยสีหน้าที่ไม่รู้จะปั้นให้โหด หรือจะปล่อยให้มันเขินแทบตายดี รู้เพียงว่าพอมันกระตุ้นนิดๆ ด้วยการบอกว่า...

 

            “นะครับ”

 

            “กะ...กูก็รักมึง งือ”

 

            ไอ้คำหลังนี้หลุดออกไปแบบไม่ทันตั้งตัว จนคนฟังอยากจะจับมาฟัดแรงๆ เมื่อคนที่ใครๆ ว่าดุทำตัวโคตรจะน่ารักในสายตาเขาเลย ยิ่งเดี๋ยวนี้เวลาเผลอทีไร คุณริวคนงานแต้ๆ ของคนทั้งไร่ก็จะเข้าสิงร่าง ชนิดไม่ให้ไอ้ซันคนนี้รังแกคงไม่ได้

 

          คืนนี้เล่นท่าไหนดีวะ หึๆ

 

..............................................................

 

            “บอกไปมึง แค่บอกไปไงว่าลองเล่นเซ็กส์โฟนกับเดียร์มั้ย”

 

            เวลานี้ห้าทุ่มแล้ว เป็นช่วงที่พี่พอร์ชจะโทรมาหาพอดี ดังนั้น เจ้าลูกหมาที่ถูกเพื่อนเสี้ยมมาเต็มที่ก็กำลังนั่งใจตุ่มๆ ต่อมๆ อยู่หน้าโทรศัพท์คู่ใจ และเพียงเสียงเพลงดังขึ้น เจ้าตัวก็แทบจะผวารับ

 

            “พะ...พี่พอร์ช”

 

            [เป็นอะไรน่ะเรา เสียงสั่นๆ]

 

            “ปะ...เปล่าครับ” เจ้าตัวได้แต่ส่ายหน้าขวับๆ แล้วถามเสียงอ่อย

 

            “นี่พี่พอร์ชอยู่ไหนแล้ว”

 

            [ตอนนี้พี่อยู่สวิสฯ พอดีมีปัญหานิดหน่อย พี่เลยต้องนั่งรถไฟจากแฟรงเฟิร์ตมาลงเบิร์นแทน] เสียงนุ่มๆ ที่ฟังแล้วสบายหูดังมาให้ได้ยิน จนคนทางนี้กำมือแน่น ได้ยินเสียงที่บอกว่าอีกฝ่ายไม่ได้อยู่ในตัวอาคารแน่ๆ และนั่นก็ทำให้เจ้าตัวรีบถามต่อ

 

            “แล้วคืนนี้พี่พอร์ชพักไหนครับ”

 

            [บ้านเพื่อนน่ะ ที่พี่เล่าให้ฟังไงว่าพี่จะมาเยี่ยมเพื่อนที่นี่ จะบอกว่าเพื่อนก็ไม่ได้สิ เป็นรุ่นพี่สมัยเรียนน่ะ เดี๋ยวเขาจะมารับ]

 

          ง่า ไปพักบ้านเพื่อน งั้นก็เล่นแบบที่ไอ้ซันบอกไม่ได้น่ะสิ

 

            “หรือครับ” ลูกหมาส่งเสียงหงุงหงิงเบาๆ ให้คนปลายสายขมวดคิ้วเข้าหากัน ชักรู้สึกว่าคนที่เมืองไทยต้องมีอะไรสักอย่างแล้วแน่ๆ

 

            [เป็นอะไรหืมเรา อยากได้ของฝากอะไรจากที่นี่มั้ย จริงๆ พี่ซื้อมาจากแฟรงเฟิร์ตแล้ว แต่ถ้าเราอยากได้...]

 

          “พี่พอร์ช เดียร์คิดถึงพี่”

 

            [....]

 

            ปลายสายเงียบลงไปแล้ว ให้คนที่โพล่งขึ้นมาเงียบลงบ้าง ตลอดอาทิตย์เขาก็ทำเป็นว่าไม่เป็นไร อยู่คนเดียวได้ แค่พี่พอร์ชไปทำงานไม่กี่วัน ทำไมจะต้องแสดงออกให้อีกฝ่ายเป็นห่วงด้วย แต่พอคิดถึงมากๆ เข้าก็หลุดไปจนได้ แล้วก็ได้ยินเสียงนุ่มๆ ที่บอกว่า...

 

            [ich vermisse dich]

 

            “พี่พอร์ชพูดอะไร...”

 

          [ภาษาเยอรมันแปลว่า...ผมคิดถึงคุณ]

 

            อีกแล้ว ทั้งที่เวลาพี่พอร์ชพูดแบบนี้จะทำให้เขาเขินแทบบ้า แต่เวลานี้เขากลับคิดถึงพี่พอร์ชมากๆ อยากกอด อยากบอกว่าเดียร์คิดถึงพี่มากๆ เลยนะ จนเป็นฝ่ายเอ่ยออกมาจนได้

 

            “พี่พอร์ช เดียร์อยากให้พี่พอร์ชกอด...เซ็กส์โฟนกันได้มั้ยครับ” พอพูดออกไปก็หลับตาปี๋ ได้ยินเพียงความเงียบมาเป็นคำตอบ จนเกือบจะดึงโทรศัพท์ขึ้นมาดู

 

          ถ้าสัญญาณหายตอนกูพูดออกไปพอดีนะ กูจะไปตามบึ้มองค์กรโทรศัพท์!

 

            [ไม่ดีกว่าเดียร์ พี่อยากกอดเดียร์ด้วยมือพี่มากกว่า...ถ้าพี่กลับไปแล้ว พี่ขอของขวัญพี่ได้มั้ย]

 

            แต่แล้ว ปลายสายก็เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง ให้คนที่ไม่ยอมใส่ชุดที่พี่สาวยัดเยียดให้นิ่งไปหน่อย ใจหายตั้งแต่ถูกปฏิเสธแล้วล่ะ จนได้แต่บอกว่า...

 

            “ก็กลับมาเร็วๆ สิ เดียร์จะได้ใส่ให้พี่ดู!!!” ตะโกนไปแล้วก็วางสายใส่แม่งเลย แล้วก็เอาหน้าซุกหมอน แล้วโขกหน้าผากแรงๆ

 

            “กว่ากูจะพูดออกไปได้ ยังปฏิเสธกูอีก!!! พี่พอร์ชแม่งบ้าๆๆๆๆๆ!” พอโขกจนเหนื่อยก็ทิ้งตัวลงไปกอดหมอน แล้วงึมงำเบาๆ

 

            “คิดถึงจะตายห่าอยู่แล้ว”

 

..................................................

 

            ความคิดถึงที่ทำให้เช้าวันรุ่งขึ้น เดียร์ก็โทรหาไอ้ซันเพื่อนซี้แบบไม่สนใจว่ามันนอนกกเมียอยู่หรือไม่ ทั้งยังแหกปากลั่นโทรศัพท์

 

            “มึงไปซื้อหมอนข้างเป็นเพื่อนกูเลย พี่พอร์ชไม่อยู่ กูเหงา กูนอนไม่หลับ!

 

          ในเมื่อวิธีมึงไม่ได้ผล มึงก็ต้องไปเป็นเพื่อนกู!

 

            สุดท้าย...ก็เหนื่อยนายอาทิตย์อีกจนได้

 

....................................................................

 

            ครบค่า เหมือนว่าไอ้ประโยคที่ว่าไปซื้อหมอนข้างเป็นเพื่อนเดียร์ เมย์จะสปอยไปตั้งแต่เมื่อปีก่อนอะเนอะ ตอนที่เจ้าหมาเดียร์ยังรักเขาข้างเดียวอยู่เลย สำหรับตอนนี้มีสองคู่ที่คู่หนึ่งก็รักงุ้งงิ้ง( ถ้าไอ้ซันไม่หื่น) กับอีกคู่ที่เจ้าตัวมุ้งมิ้งจะบ้าตาย อุตส่าห์บอกไปแล้ว พี่แกไม่เอาด้วย เออ เห็นมีแซวว่าพี่พอร์ชคงเล่นด้วย ไม่หรอกจ้า เซ็กส์โฟนไปสำหรับพี่แกก็ทำให้ความคิดถึงยิ่งมีมากขึ้นเปล่าๆ สู้ไม่ได้เลยกับการไปกอดเจ้าลูกหมาเอาไว้ แล้วฟัดแรงๆ

            สำหรับตอนหน้าพี่พอร์ชกลับไทยจ้า

            ส่วนตอนนี้เมย์จะแข็งตายอยู่แล้ว ตอนมาถึงนี่ 9 องศาโอ๊ย ชิล แค่นี้สบายมาก พอเริ่มตกเย็น ห้าโมงมาถึงเขตที่พัก ลมพัดมาที สั่นหงึกๆ ตอนกลางคืนนี่งัดทุกอย่างอะ ทั้งห่ม ทั้งคลุมเดินอยู่แถวฮงแด พอสามทุ่มครึ่ง เหลือสามองศา ไม่ไหวแล้วจ้า หนีกลับที่พักกันเถอะ แล้วไอ้ลมเหี้_ (คือมันพัดมาที อยากจะตะโกนใส่) พัดมาอยู่นั่นแหละ หน้าชาดิก เออ แต่ไงเมย์กะไว้ว่าจะซื้อกระเป๋ากลับไปแจกที่เพจอะจ้า ขอหาสวยๆ เก๋ๆ ก่อนเนอะ ^^

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า 




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 79 : ตอนที่ 73 ความรับผิดชอบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 51475 , โพส : 411 , Rating : 51% / 278 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17
# 411 : ความคิดเห็นที่ 62941
โอ้ยยยย บ้ามากก หน้าแดงหมดแล้ววว พี่พอร์ชจะเขินบ้างมั้ยเนี่ยยยย
PS.  ชินคือรัก ขอพักตร์ดีต่อชิน ชินคือจิต ขอคิดมั่นต่อชิน ชินคือญาณ ขอคลานไปกอดชิน ชินคือใจ ขอไซร้คอชิน ชินคือของเรา ขอเข้าไปเด้*ชิน รักชินนะรู้เปล่าา .////. ชนนน ❤
Name : Choco'l Pis < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Choco'l Pis [ IP : 223.204.233.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2561 / 21:20
# 410 : ความคิดเห็นที่ 62737
นู่เดียร์~ นู๋พูดอะไรออกไป คนอ่านเขินแทนเลยอ่ะ55555
Name : Mermaid_Of_Toy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mermaid_Of_Toy [ IP : 115.84.70.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 สิงหาคม 2561 / 00:07
# 409 : ความคิดเห็นที่ 62530
น่าสงสารนุ้งเดียร์
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 27.55.105.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2561 / 11:44
# 408 : ความคิดเห็นที่ 62416
สงสารเดียร์55555555 กว่าจะกล้าพูดอิพี่พอร์ชก็ไม่เอาซะงั้น
Name : SamirunSpirit < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SamirunSpirit [ IP : 171.98.203.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2560 / 19:30
# 407 : ความคิดเห็นที่ 62225
หลงริวนี้จะผิดไหม
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 27.55.94.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2560 / 09:00
# 406 : ความคิดเห็นที่ 61910
ฮือออพี่ริวน่ารักน่าฟัดที่สุด
แอบสงสารเดียร์กว่าจะพูดได้แต่โดนปฏิเสทซะงั้น55555
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.47.32.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2559 / 00:34
# 405 : ความคิดเห็นที่ 61707
ไม่น่าพูดเลยเดียร์ งื่อๆ
Name : elf_Looksorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ elf_Looksorn [ IP : 223.207.248.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กันยายน 2559 / 01:51
# 404 : ความคิดเห็นที่ 61641
กล้าพูดแบบนั้นได้ไงเดียร แถมถูกปฏิเสจอีก เขินแทน
Name : Folknarak < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Folknarak [ IP : 49.228.92.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2559 / 11:21
# 403 : ความคิดเห็นที่ 61568
โอ๊ย พี่พอร์ชช่างใจร้าย ปฏิเสธได้ลงคอ 555
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.206.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 / 14:47
# 402 : ความคิดเห็นที่ 61453
เขิลแทนเดียร์ เฟลไหมนะ555555
Name : mmaijii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mmaijii [ IP : 119.76.123.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2559 / 14:30
# 401 : ความคิดเห็นที่ 61407
นายอาทิตย์ตลอดเลยนะเดียร์
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.47.166.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2559 / 19:13
# 400 : ความคิดเห็นที่ 61272
เรำด-รพ-เ-ำถนะ-ไะรก- ขินอ่า ฟิยอชพิดืกแ นกๆรร-จะเ
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2559 / 08:02
# 399 : ความคิดเห็นที่ 61096
อุว้ากกกกกกก เขิลลลล เขิลของโคตรเขิล เกินคำนั้นไปไม่รู้กี่เปอร์เซ็นแล้ว สงสารผ้าพันคอหนูเถอะค่ะ T^T//เอามาใช้แทนหมอนชั่วคราวค่าาา



เดียร์พอร์ช อิเหม่ เรานี้ลุ้นจะตัวงอ แทบจะพุ่งเข้าไปในจอ แล้วบับ...พี่พอร์ชปฏิเสธ หูยยย กลับมาเดียร์จะมองพี่พอร์ชติดหรือเปล่าเนี่ยยย//ลุ้นอีกตามเคย



ซันนี่ริว เขิลจนรู้สึกด้านไปเลย จากเมื่อก่อนเขิลจนหน้าดำหน้าแดง ตอนนี้แค่จั๊กจี้หัวใจนิดๆ เริ่มเก็บอาการได้แล้ว 555 แต่ยังเขิลอยู่นั่นแหละ แบบ พี่ริวดั้ลล้ากกกก มีผัวแบบซัยต้องทำใจนะคะะะ
PS.  แวะไปเยี่ยม my id หน่อยนะคร้า~
Name : sprinkle_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sprinkle_star [ IP : 203.131.214.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มีนาคม 2559 / 21:32
# 398 : ความคิดเห็นที่ 60980
โอ้ยยยย. อ่านแล้วเขินทุกคู่เลยอ่าาา 5555 น่ารักโว้ยยยย!!!
PS.  วายยยยย......จงเจริญญญญญญญ
Name : BABOLONA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BABOLONA [ IP : 49.229.58.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2559 / 08:19
# 397 : ความคิดเห็นที่ 60742
ทำไมเขินพี่โอ๊ตกับชินจัง เป็นแฟนกันนะชิน. น่ารัก ยอมใจ
Name : smilejaebeer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smilejaebeer [ IP : 49.49.234.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2558 / 02:35
# 396 : ความคิดเห็นที่ 60692
โอ้ยยยสงสารเดียร์ อุส่าต์กล้าพูดพี่พอร์ชมาปฏิเสธ โธ่น้องรัก
Name : Susu [ IP : 49.229.112.197 ]

วันที่: 21 ตุลาคม 2558 / 13:48
# 395 : ความคิดเห็นที่ 60234
หืมมม เดีร์ยเสียเซฟเลย ฮ่าๆ
Name : litterrabbitza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 27.145.49.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2558 / 17:16
# 394 : ความคิดเห็นที่ 60001
😆 (เขิลแทน!!)
Name : wave@wave < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wave@wave [ IP : 49.230.204.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2558 / 13:18
# 393 : ความคิดเห็นที่ 59383
ชินโอ้ตโคตรฮาร์ดคอเลย5555555555
PS.  รักเด็ก <3
Name : GIFT'TAUN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GIFT'TAUN [ IP : 183.88.230.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2558 / 22:52
# 392 : ความคิดเห็นที่ 58767
'งือ' โอ้ย พี่ริวคนงามแต๊ๆของบ่าว555555555555
โอ๊ตชินเป็นแฟนกันแล้ว เย้ ในที่สุด อยากให้ชินจังออนท็อปบ้างง่ะ นางคงเผ็ดส์แซ่บน่าดู5555555555555
สงสารหมาเดียร์จังเลยลูก ทำใจขอตั้งนานพี่เขาก็ไม่ให้อีก จริงๆก็แอบอยากรู้นะว่าถ้าพี่พอร์ชตกลงเอ็นซีบทนี้มันจะออกมาเป็นยังไง555555555
PS.  จงมามอมเมายาโอยกับข้าน้อยซะเถิดพวกฮิวแมนทั้งหลายเอ๋ย !!
Name : イマ♡ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ イマ♡ [ IP : 171.96.247.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2558 / 11:52
# 391 : ความคิดเห็นที่ 57285
โหหหหเขินแทนเดียร์อะ ซันนี่ก็หื่นตลอด พี่โอ๊ตกับชินจังเป็นแฟนกันแล้วววว ฟินอะ
Name : Bingbing_Y.Girl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bingbing_Y.Girl [ IP : 171.7.97.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2558 / 22:47
# 390 : ความคิดเห็นที่ 55365
ชอบโอ๊ตชินมั่กๆ เราว่าคนที่ไม่นอกใจแฟนเท่ห์ดี แล้วชินก็ไม่เคยคิดจะนอกใจแฟน ดูซื่อสัตย์ดีง่ะ า่วนวิธีของซันนี่นั่นก็ไม่ธรรมดาน้า เดียร์ก้ลองถามพี่พอร์ชอีก 55555555 แต่เดี๋ยวพี่พอร์ชกลับมานี่มีเฮน้องเดียร์จะให้ของขวัญ อิอิ
PS.  talk on twitter; @e_nongnid
Name : e_nongnid < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ e_nongnid [ IP : 158.108.169.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2558 / 13:55
# 389 : ความคิดเห็นที่ 55314
พี่โอ้ตยอมชินมั่งดิ
อย่าให้ชินออนทอป 5555
Name : BBelliZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BBelliZ [ IP : 184.13.135.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2558 / 07:38
# 388 : ความคิดเห็นที่ 54841
โอ๊ตชินดูเป็นแฟนกันแบบงงๆ รักกันแบบงงๆ แต่ก็ดีนะ น่ารักดี คุณอาทิตย์นี่พาหื่นตลอดอ่ะ หื่นจนพี่ริวเริ่มชินซะแล้ว
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 1.46.192.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2558 / 16:20
# 387 : ความคิดเห็นที่ 50952
เสียดายความแมนของชินยังไงไม่รู้ เฮ้อ..
Name : PRADITAS T. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PRADITAS T. [ IP : 49.230.145.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มกราคม 2558 / 05:27
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android