คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7 พูดเพราะๆ กับผมหน่อยสิครับ


     อัพเดท 29 ก.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 7,077 Overall : 3,846,597
63,164 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39690 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7 พูดเพราะๆ กับผมหน่อยสิครับ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 78643 , โพส : 348 , Rating : 27% / 445 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




ตอนที่ 7 พูดเพราะๆ กับผมหน่อยสิครับ

 

 

 

            “มึง!!!

 

            “ผมไม่ได้ชื่อมึงครับ ผมชื่อซัน หรืออาทิตย์ อ้อ แต่เรียกซันดีกว่านะ ใครๆ ก็เรียกผมอย่างนี้ แต่ถ้าพี่อยากพิเศษกว่าคนอื่น เรียกผมว่าซันนี่ก็ได้ ผมไม่ถือ”

 

            “ไอ้...”

 

            ภายในร้านเหล้าบรรยากาศดีเหมาะแก่การเลี้ยงสายรหัสครั้งแรก สายตาแทบทุกคู่ต่างหันขวับไปมองชายหนุ่มหน้าตาดีถึงดีมากที่กำลังตวาดเสียงดังลั่น ใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำด้วยความโกรธ สองมือกำหมัดแน่นเหมือนอยากจะปล่อยมันพุ่งใส่หน้าใครสักคน และเอาหัวนายเดียร์เป็นประกัน...ต้องหน้าไอ้ตัวที่แนะนำตัวว่าชื่อซันนี่แน่ๆ

 

            “มึงอยากโดนอีกหมัดใช่มั้ย” ไม่ว่าเปล่า พี่ริวคนสวย (ของนายอาทิตย์) ก็ถกแขนเสื้อนักศึกษาขึ้น หน้าตาสวยๆ นั่นทำท่าเหมือนจะอยากเหยียบยอดอกไอ้รุ่นน้องตรงหน้าแล้วกระทืบซ้ำ จนคนที่นั่งชงเหล้าอยู่ก่อนแล้ว รีบยกมือขึ้นเป็นเชิงห้าม

 

            “เฮ้ยริว ไปขู่น้องมันทำไม เอาน่า มันแค่กวนตีนนิดหน่อยเอง”

 

            “นิดหน่อยพ่อพี่ดิ” เสียงห้ามของชายหนุ่มร่างสูงตัวใหญ่เจ้าของสีผิวเข้มๆ ทำให้ริวได้แต่เข่นเขี้ยว อยากจะกระโจนมาหาไอ้เด็กกวนโอ๊ย แต่เกรงใจลุงรหัส จนได้แต่ทิ้งตัวลงนั่งที่เดิม ทั้งที่สายตาแทบจะฆ่าไอ้คนกวนตีนให้ตายคาร้าน

 

          นี่กูอุตส่าห์ไม่ไปรับน้องรหัสเพราะไม่อยากเจอหน้า แล้วมึงเสือกมาได้ยังไง!

 

            ความคิดของคนที่หงุดหงิดเสียจนไม่มองหน้าไอ้เด็กเวรรูปหล่อที่กำลังทำสายตาเหมือนหัวเราะอะไรบางอย่าง ปากก็สรรเสริญเจริญพรไปจนถึงโคตรเหง้าไอ้ซันจนแทบจะลุกขึ้นมาชี้หน้าด่าหลานได้อยู่แล้ว

 

            ท่าทางที่เดียร์ได้แต่ยิ้มแห้ง อยากจะห้ามนะ แต่ถ้าเขาห้ามได้ เขาห้ามมันตั้งแต่ไอ้ซันเสนอหน้ามาบอกว่าจะไปกินเหล้าด้วยแล้วล่ะ ก็ถ้าให้เล่าย้อนไปเมื่อประมาณสิบห้านาทีที่แล้ว...

 

            ทันทีที่การประชุมเชียร์จบปุ๊บ ไอ้เพื่อนตัวดีก็เอ่ยปากด่าพี่ว๊ากคนนั้นเสียไม่เหลือดี ท่าทางโมโหแทนจนได้แต่เอ่ยว่าตัวเองไม่เป็นไร โดนแค่นั้นมันจิ๊บๆ แล้วตอนนั้นแหละที่พี่ผู้หญิงหน้าตาน่ารักที่เขาจำได้ว่าเป็นป้ารหัสที่มาหาเขาตั้งแต่วันแรกที่เปิดเรียนก็ก้าวมา พร้อมทั้งบอกว่ามารับไปร้านที่ทุกคนรออยู่ก่อนแล้ว

 

            เท่านั้นแหละ ไอ้ตัวที่หงุดหงิดก็ทำตาวาวแล้วบอกทันที

 

          ผมไปด้วยได้มั้ยครับ นะครับพี่ นะพี่มิ้งคนสวย

 

            แล้วอย่าคิดว่าคารมไอ้ซันมีน้อย นึกภาพผู้ชายตัวโตๆ ทำเสียงอ้อน ทำตาปริบๆ สิ พี่มิ้งถึงกับยิ้มหวาน พยักหน้าหงึกๆ รับคำเลยเชียวล่ะ เขาน่ะห้ามแล้วนะ เพราะพอจะรู้เดี๋ยวได้มีศึกกันกลางร้านแน่ๆ แต่ไอ้ซันมันบอกว่าไงรู้มั้ย

 

          ดีสิ กูหงุดหงิดอยู่ ต้องไปกวนตีนคนเล่นจะได้อารมณ์ดีขึ้น

 

            เพราะฉะนั้น มึงจะโดนต่อย โดนถีบ หรือพี่ริวแกอารมณ์ขึ้นเอามีดกระซวกเข้ากลางอก นายเดียร์คนนี้ขอไม่เกี่ยวข้องใดๆ ก็แล้วกัน

 

            “พี่เบิ้ม นี่น้องซัน พอดีน้องเขาขอมาด้วยน่ะ มิ้งเลยพามาด้วยกัน ส่วนคนนี้ๆ นี่น้องเดียร์ น่ารักเนอะพี่ ดูสิ ตัวเท่ามิ้งเลย”

 

          หืม พี่ต่อยผมเลยมั้ยครับ

 

            คนที่กำลังยิ้มกว้างๆ แบบสร้างมิตรให้กับคนที่รู้แล้วว่าเป็นสายรหัสตัวเองถึงกับหันขวับ มองป้ารหัสหน้าตาน่ารักที่จะไม่น่ารักก็ตรงคำพูดเนี่ยล่ะ ที่พูดไม่พอ พี่แกเอามือมาปัดผ่านหัวเขาและหัวตัวเองให้เห็น แบบที่เอาความสูงมาบวกกันหารสองแล้วค่าเฉลี่ยเท่ากันเป๊ะเลยล่ะ

 

            “ฮ่าๆๆๆๆ ก๊ากกกก” แล้วเพื่อนสนิทมันมีช่วยมั้ย ไม่เลย มันลงไปนั่งหัวเราะเสียงดังลั่นแบบสะใจความเตี้ยของเขามาก จนได้แต่แยกเขี้ยวใส่ แล้วรีบเอ่ยแก้ตัว

 

            “ก็พี่มิ้งใส่ส้นสูง”

 

            “ส้นพี่ไม่กี่เซ็นต์เองนะ”

 

          พี่จะช่วยผมสักนิดไม่ได้หรือครับ นิดเดียวก็พอ เอาแค่พยักหน้ารับรู้ก็ได้ ไม่ต้องเสริม ไม่ต้องแก้อะไรทั้งนั้น

 

            “ฮ่าๆๆๆๆ ไม่ๆๆ พี่มิ้ง ฮ่าๆๆๆ เพื่อนผมมันตัวเล็กครับ ไม่ได้เตี้ย ก๊ากกกก”

 

          เออ ไอ้นี่ก็ย้ำเข้าไป กูรู้ตัวว่ากูเตี้ย แต่มึงอย่ามาเสือกเรียกตัวเล็ก กูยอมเล็กให้พี่พอร์ชคนเดียวเว้ย!!!

 

            คนตัวเล็กคิดอย่างขัดใจ แก้มใสๆ เริ่มขึ้นสีแดงก่ำ เมื่อดันคิดถึงใครอีกคน จนได้แต่เสไปนั่งเก้าอี้อีกตัว มองรุ่นพี่ตัวโตยังกะยักษ์ที่หัวเราะตาม แต่ดูจากสภาพ พี่แกซัดไปไม่น้อยกว่าสามแก้วแล้วแน่ๆ

 

            “เอาล่ะ ใครจะเตี้ยไม่เตี้ยช่างมัน ยินดีต้อนรับสู่สายรหัสนะไอ้น้อง พอดีวันเฟิร์สดริ๊ง พี่ติดธุระอยู่ที่บ้านอยู่เลย เพิ่งขึ้นมาจากประจวบฯ เมื่อวันพุธเอง ส่วนไอ้นี่...” พี่เบิ้มว่าพลางยกมือไปขยี้หัวพี่ริวที่คราวนี้ไม่ยักกะด่า เพียงส่งสายตาอาฆาตให้ไอ้ซันตามเดิม แล้วอธิบายเพิ่ม

 

            “...ไอ้ริวมันทำตัวเป็นคุณหนูอยู่ที่เชียงใหม่น่ะ คุณหญิงแม่คงร่ำลานานกว่าจะปล่อยลูกกลับมาเรียนตอนเปิดเทอม...”

 

            “ไม่ใช่โว้ยพี่เบิ้ม ผมช่วยงานพี่สาวลงมาไม่ได้ต่างหาก” เท่านั้นแหละ พี่ริวถึงกับหันขวับ อ้าปากร้องลั่น แต่ถ้าเขามองไม่ผิด แก้มพี่ริวกำลังแดงอ่ะ ขณะที่ไอ้คนปากมอมข้างตัวก็ไม่เคยเก็บปากให้อยู่นิ่งเลย

 

            “อ้อ สาวเชียงใหม่นี่เอง ไม่น่าล่ะข๊าวขาว แถมเป็นคุณหนู มือถึงนิ๊มนิ่ม” ว่าไป เพื่อนซันก็หัวเราะเบาๆ ยื่นหน้าไปใกล้แบบไม่กลัวจะโดนเสยอีกหมัดเลย ให้อีกฝ่ายทำตาวาว ทำท่าจะพุ่งมาเสยหมัดเข้ากลางหน้า ถ้าไม่ติดว่าพี่เบิ้มแกดึงคอเสื้อเอาไว้ก่อน

 

            “มึงนี่ใจเย็นๆ บ้างเป็นมั้ย พี่บอกหลายทีแล้วว่าถ้ามึงใจเย็นเวลามีคนบอกว่ามึงสวย มึงน่ารัก มึงเหมือนผู้หญิง เดี๋ยวมันก็เลิกเล่นไปเอง ใครแซวทีมึงก็ขึ้นที มันจะเลิกแกล้งมึงมั้ยห้ะ ไอ้ริว” พี่เบิ้มว่าพลางตบบ่าหลานรหัสหนักๆ ให้พี่ริวเบ้ปากใส่

 

            “เจอมือเจอตีนไปไม่กี่ทีมันก็เลิกแล้ว ทำไมผมต้องเย็นให้ไอ้พวกปากหมาด้วยล่ะ” คนอารมณ์ร้อนว่าอย่างหงุดหงิด ทิ้งตัวลงนั่งแรงๆ แล้วหันไปชงเหล้าให้ตัวเองแก้เซ็ง และนั่นก็ทำให้คนช่างสังเกตหันมากระซิบเดียร์เบาๆ

 

            “มึงดูดิ คุณหนูจริงๆ ด้วยอ่ะ เหล้าไม่ถึงฝากับสไปรท์อ่ะมึง”

 

            โครม!!!

 

“มึงมีปัญหาอะไรกับกูมากมั้ยไอ้เด็กเวร กูจะกินจะแดกอะไรก็เรื่องของกู แล้วมึงเสือกมานั่งอยู่นี่ได้ยังไง ใครเชิญมึงมา สายรหัสก็ไม่ใช่” คนที่ชงเหล้าแทบจะเอาถังน้ำแข็งทุ่มใส่ ถามอย่างหงุดหงิด ให้คนอารมณ์เย็นกว่ายิ้มเผล่

 

“ไม่มีใครเชิญหรอกพี่ แต่ผมกลัวพี่มอมเหล้าเพื่อนผมไง ผมเลยมาเป็นเพื่อนมัน ใครจะรู้ว่าหน้าสวยๆ แบบนี้อาจจะล่อลวงไอ้เดียร์เข้าห้องก็ได้” ว่าไปก็หัวเราะไป แบบมีความสุขมากกับการยั่วอารมณ์คนสวยที่โกรธจนหน้าแดงก่ำไปแล้ว

 

“อ่า ผมขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับพี่ริว คือไอ้ซันมันปากอย่างนี้แหละ” คนที่รู้สึกว่าการยั่วความโกรธของรุ่นพี่อาจจะส่งผลให้ตัวเองมีอันรับเคราะห์รีบดันหน้าเพื่อนออกไป แล้วบอกขอโทษด้วยรอยยิ้มแห้งๆ

 

ท่าทางที่ริวมองหน้าเจ้าน้องรหัสหน้าใสตัวเล็กเพียงครู่หนึ่ง ในใจก็ยอมรับว่าเอ็นดูเจ้าเด็กนี่ตั้งแต่เมื่อเที่ยง ข้อเสียเดียวจริงๆ ของน้องรหัสเขาคือ...เพื่อนมัน

 

“ช่างเถอะ พี่ไม่ถือ”

 

ไอ้ไม่ถือของพี่นี่เกือบแดกหัวผมไปเมื่อตอนเที่ยงแล้วนะ

 

“เอาล่ะๆ ไม่ถือก็ดี เออ พวกแกอยากกินอะไรสั่งเลย พี่เลี้ยงเอง เดี๋ยวหนหน้าไปกับสายโครับรองครื้นเครงกว่านี้แน่” พี่เบิ้มว่าด้วยรอยยิ้มกว้างแบบเห็นฟันตัดกับสีผิวเลยเชียวล่ะ

 

คำที่ทำให้ซันตาโต คว้าเมนูมาถือแทบไม่ทัน แบบที่เดียร์ก่นด่าเพื่อนในใจ มึงไม่งกเลยเนอะ

 

“ขอบคุณครับพี่ สายรหัสนี้โคตรใจดีเลย แต่ก็นะ มีแต่คนหล่อ คนสวยทั้งสายเลยนี่นา เสียอยู่อย่างเดียว...” ไอ้ซันว่าพลางยิ้มกริ่ม ชมออกนอกหน้า ให้พี่เบิ้มที่กลายเป็นคนหล่อมองอย่างสนใจ

 

“อะไร” คำถามที่นายอาทิตย์ทำตาเจ้าเล่ห์ขึ้นมาแวบหนึ่ง

 

“...สายนี้มีพี่เป็นผู้ชายคนเดียว ที่เหลือ...สวยหมด

 

พลั่ก

 

“กูเป็นผู้ชายเว้ย” ตอนนี้อย่าว่าแต่พี่ริวเลยที่ขึ้น เดียร์เอามือผลักหัวเพื่อนจนหน้าคะมำ แบบที่มันก็หัวเราะลั่น มีการเอี้ยวตัวไปขอไฮไฟท์กับพี่เบิ้มอีก แต่เอาจริงๆ เขาก็ไม่โกรธหรอก เพราะเหมือนว่ามันจะไม่ได้แซวไอ้หน้าขาวๆ ปากแดงๆ ของเขาเท่าหน้าสวยๆ ของพี่ริวที่ก้มหน้าก้มตาจัดการเครื่องดื่มของตัวเอง

 

เฮ้ย นั่นพี่แกเทเหล้าไปครึ่งแก้วแล้วนะ

 

เดียร์ได้แต่คิดในใจอย่างสยองหน่อยๆ เมื่อเห็นปริมาณเหล้าที่กำลังสูงท่วมน้ำแข็งไปสามส่วนสี่ของแก้วแล้ว แล้วพี่แกก็เทโซดาใส่ตาม แบบที่อดสงสัยไม่ได้ว่าเจอไอ้ซันแซวไปทีเดียว คุณหนูจะกลายร่างเป็นขี้เหล้าเลยหรือวะ

 

นี่เขาพิสูจน์ความแมนกันด้วยวิธีนี้?

 

            ตึง

 

            ความคิดของเดียร์ที่ผิดในวินาทีต่อมา เมื่อมือขาวๆ ยื่นแก้วไปวางลงตรงหน้า...ไอ้ซัน แถมพี่ริวยิ้มหวานอีกด้วย

 

            “ขอบคุณสำหรับคำชม อันนี้รางวัลของมึง กินให้หมดนะ กูตั้งใจชงให้มึงโดยเฉพาะเลย...ไอ้น้องซัน”

 

          แหม พี่ครับ ไม่เอาโซดาปะหน้าก็แทบจะกินเพียวแล้วนะครับ

 

            ใจเดียร์น่ะได้แต่คิด ไม่กล้าทัก ไม่กล้าถาม กลัวเป็นเหยื่อรายต่อไป แล้วเขาคอแข็งที่ไหนล่ะ ชาตินี้เคยกินแค่เหล้าผสมเป๊ปซี่กับไวน์ของพ่อบ้างนิดหน่อย เจอไอ้แก้วนั้นไป ไม่น็อกคาร้านหรือไงล่ะ

 

            “โอ๊ะ ขอบคุณสำหรับความใจดีของพี่ริวคนสวย แหม ลาภปากเลย ไม่บอกยังรู้ใจอีกว่าผมชอบเข้มๆ” ส่วนคนได้รับก็ไม่มีสลด มือคว้าแก้วเหล้าขึ้นมาทันที ทั้งยังยิ้มกว้าง ส่งสายตาท้าทายให้รุ่นพี่ที่อยากจะล้มโต๊ะขึ้นมาตงิดๆ เรียกว่าไอ้สายตาสองคู่ที่จ้องกันน่ะสร้างกระแสไฟเปรี๊ยะๆ เลยเชียวล่ะ

 

            “เฮ้ย แยกๆ เดี๋ยวไอ้ริวท้อง”

 

            “ไอ้พี่เบิ้ม”

 

            “ฮ่าๆๆๆ พี่แซวเล่นนิดเดียว ใจเย็น” พี่เบิ้มว่าพลางหัวเราะลั่น ยกแก้วขึ้นชนกับไอ้ซันหน้าตาเฉยประหนึ่งเกิดมาเพื่อแกล้งพี่ริวเลยเชียวล่ะ

 

ต่อค่ะ

 

            จากนั้น บรรยากาศในร้านก็เฮฮาล่ะนะ แทรกมากับเสียงกวนตีนกับเสียงด่าของพี่ริว จังหวะที่เสียงโทรศัพท์ของเดียร์ดังขึ้น ให้ต้องรีบคว้ามารับสาย...เจ้ดรีม

 

            “ครับเจ้...”

 

            “ไอ้เดียร์ แกอยู่ไหนนนนนนนน เจ้มารอแกจะสองชั่วโมงแล้วนะ ไลน์ไปก็ไม่ตอบ นี่เจ้จะกลับบ้านแล้วนะ!!!” เพียงกดรับ เสียงแสบแก้วหูของพี่สาวก็ดังลั่น ให้คนรับมึนตึบ

 

            “อ่า เจ้มารับเดียร์ทำไมอ่ะ”

 

            “นี่แกเรียนจนลืมวันลืมคืนเลยหรือ นี่วันศุกร์ ก็แกบอกเจ้เองว่าให้มารับกลับบ้าน นี่เจ้อุตส่าห์เป็นนางฟ้า ขับราชรถมาเกยถึงที่...แล้วแกอยู่ไหนเนี่ย เสียงเพลงดังจัง”

 

          อ่า ลืมสนิทเลยอ่ะ เมื่อวันก่อนโทรอ้อนเจ้ให้มารับนี่หว่า เจอจูบพี่พอร์ชเมื่อคืนลืมทุกอย่างจริงๆ เลยกู

 

            “พี่รหัสพาเดียร์มาเลี้ยงสายน่ะเจ้...” จากนั้น พี่สาวคนดีก็ถามรายละเอียดร้านแบบละเอียดยิบ ให้คนตอบตอบแบบงงๆ แล้วเจ้แกก็วางสายอย่างรวดเร็ว จนได้แต่ทำตาปริบๆ

 

            “เจ้ดรีมหรือ” คำถามของเพื่อนที่ทำได้แต่พยักหน้าอย่างงงๆ หันกลับไปคุยกับพี่รหัสต่อ ตั้งใจว่านั่งอีกสักพัก แล้วจะขอตัวกลับ ไม่เสี่ยงให้พี่สาวอารมณ์เสียแล้วขับรถกลับบ้านไปก่อนแน่ๆ ในเมื่อเขาไม่อยากเผชิญหน้ากับพี่พอร์ชเวลานี้หรอกนะ

 

            แต่ในเวลาไม่ถึงสิบนาที นายดรัณภัทรก็ต้องอ้าปากค้าง

 

            “สวัสดีค่ะทุกคน”

 

            “เจ้ดรีม!” ก็พี่สาวคนสวยในชุดกางเกงหนัง เสื้อทรงสวย พร้อมเสริมส้นสูงแบบพร้อมมาเที่ยวสุดๆ ก็ปรากฏตัวอยู่ด้านหลัง ยิ้มหวานทักทายทุกคนบนโต๊ะที่ถึงกับนิ่งไปที่เห็นสาวสวยเข้ามาทักทายแบบนี้ แล้วแบบ เข้าใจป่ะ เจ้ดรีมนี่เจ้าแม่ของการสร้างภาพเลยนะ

 

          ไอ้รอยยิ้มนางฟ้านี่มันอะไรกัน

 

            “พี่ชื่อดรีมนะคะเป็นพี่สาวของคนนี้ เมื่อกี้โทรมาเห็นว่าพี่รหัสพามาเลี้ยงสาย ต้องขอบคุณทุกคนนะคะที่ดูแลน้องชายพี่ให้...” เจ้ดรีมยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ บอกด้วยเสียงติดเกรงอกเกรงใจ มือทั้งสองข้างวางบนไหล่น้องชายที่นั่งอยู่ แล้วว่าต่อ

 

“...อ่า แต่ต้องขอโทษจริงๆ พี่ขอตัวเดียร์กลับก่อนได้หรือเปล่า พอดีว่าคุณพ่อพวกเรากลับมาจากอังกฤษน่ะค่ะ เลยต้องรีบไปรับ แล้วเดียร์ก็เกรงใจไม่กล้าขอ คือคงไม่ว่าอะไรพี่ใช่มั้ยคะ” เจ้ดรีมบอกอย่างเกรงใจสุดๆ ให้คนที่เพิ่งรู้ว่าพ่อจะกลับเมืองไทยขมวดคิ้วฉับ

 

ม้าเพิ่งบอกว่าจะกลับมาอีกทีอีกสองเดือนไม่ใช่หรือวะ

 

“ไม่ว่าค่ะไม่ว่า เดียร์ก็ไม่บอกพวกพี่ กลับก่อนเลยก็ได้นะ” แล้วพี่มิ้งคนดีก็ตกหลุมการตอแหลสดของคนขี้เกียจรอน้องเข้าเต็มๆ พยักหน้าบอกอย่างเข้าใจ ทั้งยังดันแขนหลานรหัสอีกแน่ะ

 

“กลับก่อนได้เลยครับ ไม่เป็นไร ไว้เลี้ยงกันหนหน้าก็ได้” พี่ริวเป็นเหยื่อรายที่สองที่รีบยิ้มให้ รอยยิ้มที่ทำให้ซันที่นั่งเงียบทันทีที่เจ้เดรีมเข้ามามองอย่างสนใจ

 

          ยิ้มสวยว่ะ

 

            พอทุกคนตกลง เจ้ดรีมก็ดึงแขนน้องขึ้นทันที แล้วหันไปยิ้มหวานให้กับซันอีกที

 

            “ขอบคุณซันที่ดูแลน้องเจ้นะ แล้วหวังว่า...จะเป็นน้องที่น่ารักของเจ้แบบนี้เรื่อยๆ...เนอะ

 

          ข่มขู่ เจ้ดรีมแม่งข่มขู่ผมชัดๆ เลย รอยยิ้มแบบนี้นี่ห้ามบอกคนอื่นใช่ป่ะว่าเจ้ตอแหลน่ะ

 

            ซันได้แต่คิดอย่างแหยงๆ บอกได้เลยว่าคนเดียวที่เขาจะไม่มีวันมีเรื่องด้วยคือเจ้ดรีมยิ้มสวยสยองโลกคนนี้แน่ล่ะ เจอฤทธิ์เดชพี่แกไปทีตอนม.ปลายนี่สยองถึงทุกวันนี้เลยนะ จนแต่พยักหน้าหงึกๆ ปากว่าครับๆ มองเพื่อนตัวเองถูกพี่สาวพาออกไปจากร้าน

 

            “สวยจังเลย...”

 

            ขวับ

 

            “อย่านะพี่ อย่าแม้แต่จะคิดเลยนะ” แต่แล้ว เสียงละเมอของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นจนต้องหันขวับไปเห็นพี่เบิ้มยิ้มตาเยิ้มมองตามหลังสาวสวยไป ให้ซันบอกอย่างหวาดๆ จนทำให้ทั้งโต๊ะหันขวับมามองอย่างสงสัย

 

            “เอ่อ ไงดีล่ะพี่ พอดีว่าพี่ตะวัน อ่า พี่ชายผมน่ะตามจีบเจ้ดรีมอยู่ พี่ก็อย่าหวังเลยนะ”

 

นี่ผมเตือนพี่ด้วยความหวังดีเลยนะ พี่ชายผมทุกวันนี้น่ะ ทาสเจ้ดรีมเห็นๆ แม่งละเมอว่าเจ้ดรีมน่ารักโง้นงี้ แน่ล่ะ เจอเจ้ดรีมอ้อนเสียงหวาน พี่ตะวันแม่งก็ซิ่งรถไปรับส่งถึงที่แล้ว รู้อยู่ว่าเขาใช้ก็ยังเต็มใจให้เขาใช้เนอะ

 

            ความคิดของคนที่รู้ฤทธิ์พี่สาวเพื่อนดีที่รีบเอ่ยแก้ตัว ทำให้พี่เบิ้มหัวเราะ

 

            “แค่จีบนี่หว่า ไม่แน่นะ พี่ดรีมเขาอาจจะสนใจหนุ่มใต้อย่างพี่ก็ได้”

 

          สเปกเจ้ดรีมนี่แบบคิมซูฮยอน พี่หล่อได้ครึ่งนึงของเขาเมื่อไหร่ ค่อยหวังแล้วกันนะ

 

            “ว่าแต่ พี่ดรีมเป็นคนยังไง” พี่เบิ้มโน้มหน้ามาถามอย่างอยากรู้ที่ทำให้คนเจอสายตาข่มขู่ทำได้เพียงนิ่งไปนิด เค้นสุดๆ ว่าข้อดีเจ้ดรีมมีอะไรบ้างวะ จนได้แต่เอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มแห้ง

 

            “เจ้ดรีมเป็นคนรักน้องครับ ใครก็ตามที่ทำอะไรไอ้เดียร์ เจ้ดรีม...เอาตายครับ

 

          เพราะพวกผมเนี่ยล่ะเจอมาแล้วกับตัว

 

........................................................

 

            “มึงเมาแล้วมันหน้าที่กูมั้ยเนี่ย!!

 

            บริเวณหอพักขนาดใหญ่ รถสีขาวคันเล็กเลี้ยวเข้ามาจอดสนิท ขณะที่คนขับก็ก้าวดุ่มๆ ลงจากรถ ปิดประตูเสียงดังลั่นอย่างไม่สนใจว่ามันจะเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว แล้วตามมาเปิดประตูให้กับคนนั่งข้างที่มันอวดเก่งกินเหล้าเพียวๆ ที่เขาเทให้ทุกแก้ว สรุปเป็นไง...เมาเหมือนหมาเลย

 

            มึงน้านแหละ ไปส่งไอ้ซันด้วยยย เสียงยานคางของคนกรึ่มได้ที่อย่างพี่เบิ้มดังขึ้นในหัว แบบที่เขาร้องลั่น เอาเท้าเขี่ยเศษซากของตัวที่มันหายไปอ้วกในห้องน้ำ แล้วมานอนแผ่อยู่ข้างโต๊ะแบบโคตรสมเพช

 

          มึงมีรถ จะให้มิ้งมานไปส่งหรือ...เดี๋ยวถูกจาบปล้ำทำงาย มึงน้านแหละไปส่ง กูก็เดินไม่ตรงแล้วเนี่ย...

           

            คำของรุ่นพี่ที่เข้าใจอยู่หรอกนะ ให้พี่มิ้งไปส่งก็ไม่ไหว ตัวพี่แกนิดเดียว เกิดไอ้เด็กปากมอมนี่ลากเข้าห้องจะเอาแรงที่ไหนไปขัดขืน ตัวพี่เบิ้มเอง เอาให้มันขี่รถกลับหอได้ก็เก่งแล้ว แล้วเอาเข้าจริงก็ความผิดเขาที่บังคับให้มันดื่มด้วยนั่นแหละ

 

            “มึงๆ ไอ้ซัน...ถึงหอมึงแล้ว ตื่นๆ” ริวว่าพลางเขย่าไหล่รุ่นน้องแรงๆ จนคนที่มีสติบอกที่อยู่หอเมื่อสิบนาทีก่อนสะบัดตัวหนี

 

            “ยุ่ง” ว่าจะใจดีกับมันแล้วนะ เจอคำเดียวที่หลุดออกจากปากนี่ขึ้นมาก

 

            ดังนั้น คนที่สะกิดดีๆ ก็เลยออกแรงกระชากไอ้คนเมาให้ออกจากรถ กว่าจะดึงออกมาได้ก็หอบแฮ่ก ใช้ขาถีบประตูแล้วออกแรงทั้งลากทั้งหิ้วคนที่สูงกว่าหน่อย แต่หนาเกือบเท่าตัวให้ไปที่ประตูหอ จะให้ใครช่วย ทั้งหอก็เงียบยังกับป่าช้า

 

            “อืม หอกูนี่หว่า...” แล้วเหมือนคนที่ปล่อยอ้วกออกมาสักพักจะเริ่มมีสติ มือที่ถูกดึงไปคล้องคอริวก็เลยล็อกแน่นขึ้น ลืมตาปรือๆ แดงฉ่ำมองตึกหน้าตาคุ้นๆ แล้วงึมงำเบาๆ กับตัวเอง

 

            คำที่ทำให้ริวหันขวับมามองคนที่ถ้าปล่อยมันเซล้มแน่

 

            “หายเมาแล้วมึงก็ขึ้นไปเองเลย”

 

            “เมา? ครายยยใคร๊เมา ไม่มี๊ ไม่มี ซันนี่ม่ายมาวววว ม่ายยยย”

 

          โอเค กูรู้แล้วว่ามึงเมา

 

            ริวถอนหายใจอีกเฮือก ยามที่พยายามดึงคนที่เซทีมันจะดึงร่างเขาล้มทีให้ตรงไปยังประตูหอพัก ในใจก่นด่าไปเรื่อย ถึงขั้นด่ารัฐบาลที่ให้ภาษีรถคันแรก ดูดิ แม้แต่ลานจอดรถหอพักแม่งยังจอดกันเต็ม จนต้องเลยไปจอดเสียไกลแบบนี้น่ะ

 

            “มึงเดินดีๆ ได้มั้ย นี่กูเหนื่อยแล้วนะ มันหน้าที่กูมั้ยที่พามึงมาส่งเนี่ยไอ้ปากหมา” พอมันเซมากๆ จนเกือบจะล้มตาม ริวก็หันไปตวาดลั่น ให้คนเมาที่มันกำลังร้องเพลงหงุงหงิงๆ ของมันหันมามองด้วยตาปรือ จากนั้น...มันก็ยิ้มเฉ่ง

 

            ยิ้มที่แม้สภาพมันจะเมาเหมือนหมาแล้ว แต่ใบหน้าหล่อๆ ที่ประดับด้วยรอยยิ้มกว้างก็ทำให้คนพยุงเกิดรู้สึกแปลกๆ แต่คำพูดต่อมาก็ทำให้คนอารมณ์ร้อนยิ่งขึ้น

 

            “สวย...”

 

            “มึงพูดห่าอะไรอีกแล้ว!” คำที่ทำให้ริวเค้นเสียงอย่างโมโห อยากจะปล่อยไอ้เด็กนี่ไว้นี่แหละ แต่ติดที่สำนึกยังค้ำคอ แต่แล้ว ร่างทั้งร่างก็ต้องชะงักไปเมื่อไอ้เด็กซันมันเอามืออีกข้างมาจับแก้มเขา จนเกือบจะสะบัดหนี

 

            “จุ๊ๆๆๆ ไม่อาว ไม่ดี...คนสวยพูดเพราะๆ สิคร้าบ...” จุ๊ปากเหมือนเด็กๆ มีการส่ายหน้าหงุงหงิงๆ ของมัน ให้คนมองพยายามปลอบใจตัวเองว่ามันเมาๆ ขาก็พยายามลากไอ้ตัวที่ขืนร่างเอาไว้อยู่นั่นแหละ

 

            “พูดเพราะกับมึงก็เสียปาก” ริวว่าไปก็ลากไอ้คนที่ยอมเดินตามมาจนได้ จนถึงหน้าประตูหอที่มีตัวสแกนนิ้วมืออยู่ตรงหน้า เลยพยายามดึงมือคนเมาให้มันจิ้มนิ้วไปเสียที เขาจะได้กลับห้องนอนบ้างแล้ว แต่ไอ้เด็กตัวโข่งกับขืนตัวเองสุดความสามารถ

 

            “ม่าย พูดเพราะๆ...กับผมก่อน...” ว่าไปก็ทำท่างอแงจนคนพามาส่งเริ่มปวดหัว

 

            “ซัน...ห้องมึงเบอร์อะไร” พูดด้วยเสียงอ่อนลงนิด พลางหันไปมองตาเยิ้มๆ ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ของมัน ให้คนต้องตอบส่ายหน้า มือที่วางพาดไหล่เล็กก็ทิ้งน้ำหนักมากขึ้นจนคนหิ้วแทบล้ม

 

            “พูดดีๆ เด้”

 

แล้วมึงพูดดีตายล่ะ

 

            ริวบอกตัวเองอย่างหงุดหงิด แต่เพราะเบื่อสุดขีดแล้ว และเส้นความอดทนจะขาดผึง ก็เลยสบตาคนเมาเต็มๆ แล้วบอกส่งๆ

 

            “ซัน...บอกพี่มาว่าห้องนายเบอร์อะไร” คำถามที่คนเมายิ้มกว้างอย่างพออกพอใจกับคำพูดเพราะๆ มือใหญ่ส่งมาจับแก้มนุ่มของรุ่นพี่อีกครั้ง แบบที่คราวนี้คนพยุงก็เบื่อจะปัดทิ้ง

 

            “บอกมาเร็วๆ...”

 

            จุ๊บ

 

            “!!!

 

ต่อค่ะ

 

            “คนสวยน่ารักจาง พูดเพราะ...หอมด้วย อืม หอม หอมจังคร้าบ...ฟอด...ฟอด” ยังไม่ทันที่ริวจะเค้นเอาเบอร์ห้องอีกครั้ง ไอ้คนเมาก็ฉกวูบลงมากดปลายจมูกที่แก้มแรงๆ จนคนถามเบิกตากว้าง แล้วมันก็ไม่พอ มันยังพึมพำงึมงำแบบเสียงยานๆ ทั้งยังกดปลายจมูกโด่งลงมาจนแก้มแทบยุบ

 

            หมับ

 

            “อืม หอม....” แล้วไอ้คนตัวโตก็เหมือนจะชอบใจความหอมที่ได้รับ เพราะสองมือกอดคนตัวบางกว่าเต็มที่ จมูกก็ซุกๆ ไซ้ๆ ที่แก้มนุ่มแบบไม่ยอมละไปไหน ทว่า การกอดนี้กลับทำให้คนได้รับสะดุ้งสุดตัว รู้สึกตัวขึ้นมาทันที พร้อมกับ...โกรธจัด

 

            พลั่ก

 

          “ไอ้เด็กเหี้ย!!!

 

ริวผลักไหล่รุ่นน้องเต็มแรง แถมด้วยยกขาถีบเต็มท้องจนคนเมาล้มกลิ้งไปกองกับพื้น กุมท้องร้องโอยๆ แต่พยุงตัวขึ้นไม่ได้ ได้แต่คลานเหมือนหมาอยู่บนพื้น โดยคนที่บัดนี้หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธหรืออายก็ไม่รู้สบถเสียงดังลั่น

 

            “อย่าหวังว่าชาตินี้กูจะญาติดีกับมึง!!” ว่าจบ ก็ก้าวดุ่มๆ กลับไปรถของตัวเอง ไม่สนใจแล้วว่าจะปล่อยไอ้เด็กนี่ตากยุงอยู่นอกหอ มือก็ถูแก้มตัวเองแรงๆ ด้วยสีหน้ารังเกียจสุดๆ หากแต่หัวใจ...กลับเต้นแรงจนน่าควักออกมากระทืบทิ้ง

 

          ไอ้เด็กเวร!!!

 

            รถคันเล็กแล่นจากไปแล้ว แต่คนเมาที่ลิ้มกลิ้งอยู่หน้าประตูก็ยังไม่ลุก จนกระทั่งผ่านไปเกือบสิบนาทีนั่นแหละ ซันถึงค่อยๆ พยุงร่างตัวเองขึ้นมานั่งขัดสมาธิ มือยังกุมท้องที่ปรากฏรอยตีนบนเสื้อนักศึกษาอย่างชัดเจน

 

            “อูย ตีนหนักฉิบหายเลย” คนเมาที่เมื่อกี้ยังเดินไม่ตรงทางว่าอย่างขำๆ นึกไปถึงหน้าขาวๆ ของรุ่นพี่ที่เมื่อกี้เรียกเขาว่า...ซัน

 

            โอเค เขาอาจจะเมา แต่นั่นก็ค่อยยังชั่วตั้งแต่ไปเอามันออกแล้ว แต่แบบพอพี่เบิ้มบอกว่าจะมีคนมาส่ง ก็เลยเมาให้น่ะนะ แต่พอดีซันนี่คนนี้...เมาดิบ

 

            ทั้งที่แค่จะแกล้ง แต่พอได้ยินพี่ริวพูดดีๆ ด้วย เสียงห้าวเล็กๆ ที่น่าฟังยังไงไม่รู้ กับหน้าขาวๆ ที่อยู่ใกล้จนเกินไป มันทำให้คนที่อาจจะมีสติ แต่ไม่ครบทุกส่วนแน่ๆ อดใจไม่ไหวที่จะก้มลงไป...หอมแก้ม

 

            นี่ดีเท่าไหร่แล้วที่ตั้งสติเบี่ยงตัวทันไม่จูบปากน่ะ

 

            “ไอ้ซัน มึงชอบผู้ชายหรือ” คนที่ลุกขึ้นยืนถามตัวเองอย่างงงๆ สะบัดหัวแรงๆ พยายามไล่ความรู้สึกแปลกๆ และกลิ่นหอมๆ ไปจากใจ แต่มันกลับฝังแน่นจนน่าแปลก

 

            “ไม่มั้ง แค่แกล้งสนุกแหละ ใช่ๆ พี่ริวแกล้งแล้วสนุกดีเฉยๆ กูไม่ได้เป็นเกย์ อืมๆ ไม่ได้เป็นเกย์” แล้วคนเมาดิบก็บอกตัวเองยามที่เดินเซเข้าหอไป ทั้งที่...หน้าของคนที่แดงก่ำเพราะความโกรธตามมาหลอกหลอนทั้งคืน

 

...............................................

 

            สายวันเสาร์ พูรินนั่งนิ่งอยู่กลางห้องรับแขกที่เงียบแปลกๆ ตั้งแต่เมื่อคืน ดวงตาคู่คมก็มองตรงไปยังเครื่องเกมหน้าโทรทัศน์ที่ตอนนี้ถูกยึดไปเป็นของเพื่อนร่วมห้องอีกคนแล้ว ในหัวก็ดันนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อน

 

            “เฮ้อ” เสียงถอนหายใจดังขึ้นหนักๆ ในเมื่อตั้งใจว่าเมื่อคืนจะขอโทษเดียร์มันให้เป็นเรื่องเป็นราว หรือถ้ามันทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เขาก็จะนิ่งตาม แต่ว่าเพื่อนสนิทกลับโผล่เข้ามาบอกว่าจะมารับน้อง นั่งรออยู่เกือบสองทุ่มก็เดินมาถามเขาว่าร้านเหล้าที่จดมาอยู่ตรงไหน แล้วก้าวออกจากห้องไปเร็วปานสายฟ้าแลบ

 

          เออ เดี๋ยวฉันรับน้องกลับบ้านเลยนะ แล้วเดี๋ยวเย็นวันอาทิตย์พามาส่ง เสื้อผ้ามันก็ฝากนายให้แม่บ้านเอาไปซักรีดให้ด้วย ไปล่ะ

 

            คำพูดที่บอกได้เลยว่าเขาจะไม่เจอหน้าเจ้าตัวเล็กจนกระทั่งเย็นวันอาทิตย์ และนั่นก็ทำให้คนอย่างเขารู้สึกแปลกๆ

 

            RRRRrrrrrrrrrrrr

 

            “ครับแม่” พูรินฉวยโทรศัพท์มือถือมากดรับสาย ทันทีที่หน้าจอปรากฏภาพของมารดา และเสียงหวานๆ ของคนปลายสายก็ทำให้เขานิ่งไปทันที

 

            “แม่จะถามพอร์ชว่าอาทิตย์นี้จะเข้ามาบ้านหรือเปล่า แม่จะได้เตรียมของโปรดไว้ให้” พูรินได้แต่ยกยิ้มอ่อนโยนกับคำถามของมารดา ด้วยความที่ช่วงนี้เขางานเยอะ แทนที่จะกลับไปนอนบ้านบ้างก็เลยแทบไม่ได้โผล่เข้าบ้านเลย งานนี้เลยมีคนเอาของโปรดมาล่อ

 

            “ขอเป็นอาทิตย์หน้าได้หรือเปล่าครับ”

 

            “โธ่ ตาคนนี้นี่ ตาเล็กก็อยู่เมืองนอก เราอยู่ไทยก็ไม่มาหาแม่อีก น่าน้อยใจชะมัดเลย” เสียงกระเง้ากระงอดของมารดาที่ทำให้พูรินขำ มั่นใจเลยว่าเพราะเพื่อนสนิทชาวเกาหลีของเขาแท้ๆ ที่มาไทยหนก่อนมาอ้อนประหนึ่งเป็นลูกคนที่สาม แม่เขาถึงแสดงอาการแบบนี้

 

            แต่แล้วชายหนุ่มกลับชะงักไปนิด เมื่อความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว

 

            “ผมกลับบ้านวันนี้ก็ได้ครับ แต่...”

 

            “หืม”

 

            “ผมจะรบกวนแม่ไปเรียกดรีมกับเดียร์มาทานข้าวบ้านเราได้หรือเปล่า อย่างที่แม่รู้ครับว่าเดียร์มาอยู่กับผม แล้วผมยังไม่ได้เลี้ยงน้องมันเลย” คนที่โกหกไปคำโตว่าด้วยรอยยิ้ม ที่ทำให้คนฟังรับคำทันที แถมดุเขาอีกว่าทำไมดูแลน้องไม่ดี

 

            วางสายจากมารดาปุ๊บ ขายาวก็พาตัวเองไปคว้ากุญแจรถแล้วออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

 

          พี่ต้องคุยกับเดียร์

 

.............................................

 

            ครบค่า พระเอกทวงบทค่า ต่อจากนี้พี่พอร์ชจะมาวาดลีลา (มันมีลีลาให้วาดด้วยหรืออีตาคนเนี้ย) กันบ้างแล้ว หลังจากปล่อยเด็กๆ (พูดเหมือนพี่พอร์ชแก่มาก) มายึดหน้ากระดาษเสียหลายตอน ก็ถ้าหากใครว่าซันริวมาแซงแหกโค้งนำหน้าพอร์ชเดียร์ เดี๋ยวคู่นี้จะมีพัฒนาการกันบ้างแล้วเนอะ เออ มีคนถามว่าเรื่องนี้จะมีเอ็นซีอ่ะเปล่า คำตอบคือ มีเรื่องไหนที่เมย์เขียนแล้วไม่มี NC หรือ คุคุ มีทุกเรื่องแหละจ้า อยู่ที่ว่าจะมาตอนไหนเท่านั้นเอง

            ส่วนตอนนี้ เดากันถูกเยอะเลยจ้า ซันนี่เมานะครับ แต่เขาเมาดิบเท่านั้นเอง เขาว่าคนที่น่ากลัวที่สุดคือคนเมาดิบ เพราะมันทำได้ทุกอย่างในฉากหน้าที่ว่าเมา เพราะงั้น งานนี้ต้องใช้ให้เป็นประโยชน์สิ รับรองเลยว่าเจอกันหนหน้า พี่ริวแยกเขี้ยวใส่ แต่แก้มแดงปลั่งแน่นอน (โกรธหรืออาย XD)

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7 พูดเพราะๆ กับผมหน่อยสิครับ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 78643 , โพส : 348 , Rating : 27% / 445 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14
# 348 : ความคิดเห็นที่ 62867
ซันนี่ไม่ใช่เกย์ ซันนี่แค่หมอแก้มพี่ริวเอง5555555
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 101.108.80.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2561 / 22:41
# 347 : ความคิดเห็นที่ 62848
แง้้ พี่จ๋ามาทวงคืนนนนน ฮือออน่ารักมากๆเลยอ่ะ
Name : Morly < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Morly [ IP : 1.46.105.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2561 / 21:23
# 346 : ความคิดเห็นที่ 62772
เรื่องนี้ทำไมพูดมากจังพูดแบบหาสาระไม่ได้ด้วย ไม่สนุกเหมือนเรื่องอื่นเลย คนแต่งคนเดิมรึเปล่าเนี่ย
Name : OAT [ IP : 110.168.70.68 ]

วันที่: 5 กันยายน 2561 / 00:48
# 345 : ความคิดเห็นที่ 62719
รบกวนขอ nc ของทุกตอนหน่อยค่ะ
Name : 0970974880 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 0970974880 [ IP : 27.55.64.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 สิงหาคม 2561 / 23:42
# 344 : ความคิดเห็นที่ 62313
เอาให้รู้เรื่องเด้อพี่พอร์ช ว่าไปจูบน้องเพราะอะไร ง่อวววววว ซันริวนี่คู่กันแท้ๆ
PS.  Mirecles in December >>> 还在爱你还在爱你 我爱你 我爱你 你别再哭 关掉&
Name : Chopoom94 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chopoom94 [ IP : 1.10.208.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2560 / 09:38
# 343 : ความคิดเห็นที่ 62157
คุยเลยๆๆๆ
PS.  ›http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1084390‹ 'єх вσчғяıєп∂'  please f
Name : มอนเตอร์ღ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มอนเตอร์ღ [ IP : 122.155.45.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2560 / 18:23
# 342 : ความคิดเห็นที่ 62148
งืออออ ซันริววว
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 223.24.24.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2560 / 19:49
# 341 : ความคิดเห็นที่ 62041
เลี้ยงข้าว! หรือเลี้ยงอะไร?
Name : Mistyblack < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mistyblack [ IP : 27.55.239.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:50
# 340 : ความคิดเห็นที่ 61948
น่ารักทุกคู่อ่าาา
Name : yimyimcute112 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yimyimcute112 [ IP : 49.230.16.208 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2559 / 22:01
# 339 : ความคิดเห็นที่ 61841
ซันริวๆ //ชูป้ายไฟ
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.46.98.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2559 / 01:04
# 338 : ความคิดเห็นที่ 61490
คู่รองนี่ดูเหมือนต่างคนต่างสนใจกันแฮะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.23.210 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กรกฎาคม 2559 / 17:38
# 337 : ความคิดเห็นที่ 61468
มีความฟินจิกหมอน #ซันริว
Name : Gumjohn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gumjohn [ IP : 49.230.192.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2559 / 20:45
# 336 : ความคิดเห็นที่ 61319
นายซันนี่คงหลงเมีย อิอิ
PS.  แหะๆ เค้าไม่กัดน้าา เค้าออกจะใจดี >< บูๆ แบร่ๆ แค่กๆ ค่อกๆ รักน้ะ จุ้บุ้คุ้ๆ
Name : พาลาลอย กิ้กิ้ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พาลาลอย กิ้กิ้ [ IP : 119.42.127.172 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2559 / 01:02
# 335 : ความคิดเห็นที่ 61300
ซันจัดการริวเลยยย หนับหนุนสุดๆ
Name : Chutipapha19 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chutipapha19 [ IP : 1.46.134.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2559 / 13:43
# 334 : ความคิดเห็นที่ 61224
พระเอกหายไปนานมาก555555
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2559 / 10:42
# 333 : ความคิดเห็นที่ 61110
ซันกะริว ฟินโคตร ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กดไลท์รัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : พืมพ์ธิดา ฤทธิ์บำรุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พืมพ์ธิดา ฤทธิ์บำรุง [ IP : 110.171.131.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2559 / 22:59
# 332 : ความคิดเห็นที่ 60938
ซันริว น่ารัก ชอบๆๆ
Name : milkyP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ milkyP [ IP : 49.229.48.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2559 / 13:42
# 331 : ความคิดเห็นที่ 60854
เอาเลยๆๆ ซัน เอาเลย
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ธันวาคม 2558 / 01:35
# 330 : ความคิดเห็นที่ 60775
ไรท์ๆ อย่าพึ่งเปลี่ยนเรื่อง เอาเจ้าเดียร์ก่อน แล้วจะตามเจ้าซันต่อแน่ไไม่ต้องห่วง
Name : Zen_Darkness < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zen_Darkness [ IP : 27.55.80.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2558 / 11:15
# 329 : ความคิดเห็นที่ 60615
ซันนี่ก็นะ😅
Name : Susu [ IP : 171.96.244.33 ]

วันที่: 17 ตุลาคม 2558 / 02:49
# 328 : ความคิดเห็นที่ 60476
ซันแกแกล้งเมาหรอ555
Name : phakh < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ phakh [ IP : 223.206.248.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2558 / 16:20
# 327 : ความคิดเห็นที่ 60456
โอยยยย ซันริว ชอบอ่าาาาา รุ้ใจตัวเองเร้วๆนะทั้ง2คน 555 พี่พอรชจัดการเด้กน้อยที่หนีหน้าเลยยย 555 อุ้กลัวพี่ดรีมเบาๆ 555
Name : ma_jung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ma_jung [ IP : 113.53.146.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2558 / 22:38
# 326 : ความคิดเห็นที่ 60399
คนหนึ่งก็โหด อีกคนก็เจ้าเล่
ช่างเป็นคู่ที่น่ารักจริงๆ
Name : backlight < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ backlight [ IP : 125.27.196.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กันยายน 2558 / 12:38
# 325 : ความคิดเห็นที่ 60338
ซันนนนนนนนนริวววววว โอ้ยยยย คู่นี้ กูเชียร์สุดจายยยยยย
Name : Canta_TT < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Canta_TT [ IP : 49.230.69.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2558 / 17:38
# 324 : ความคิดเห็นที่ 60238
ซันริวมาแรงแซงทางโค้ง พี่พอร์ชก็พูดกับเดียร์ได้ละนะ
Name : Tam Jenjira < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tam Jenjira [ IP : 1.46.228.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2558 / 19:54
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android