คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 83 : ตอนที่ 77 หนูน้อยอลิซ


     อัพเดท 13 ธ.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 7,990 Overall : 3,847,510
63,165 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39684 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 83 : ตอนที่ 77 หนูน้อยอลิซ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 47381 , โพส : 398 , Rating : 51% / 242 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 77 หนูน้อยอลิซ

 

 

 

            “เดียร์ฟังพี่”

 

            “ไม่ฟังเว้ย ปล่อยนะ ไอ้พี่พอร์ชเฮงซวย!

 

            เวลานี้ ภายในห้างสรรพสินค้า สายตาของหลายคู่กำลังมองผู้ชายสองคนที่กำลังกระชากกันอยู่บนทางเดินอย่างหวาดๆ บางคนก็นึกว่ามีเรื่องจนจะเรียกรปภ. ทว่าสายตาเหล่านั้นไม่ได้ทำให้เดียร์สนใจได้เท่าต้องการสะบัดมือไอ้แฟนเวรให้ไปพ้นๆ

 

            “เดียร์ต้องฟังพี่ มันไม่ใช่อย่างที่เดียร์คิด”

 

            “ไม่ใช่อะไรวะ เดียร์ได้ยินเต็มสองหูว่าพี่เป็นพ่อเด็กคนนั้น เดียร์ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่จะเป็นคนแบบนี้!!!” เจ้าลูกหมาเริ่มพูดด้วยเสียงดังขึ้น ให้พูรินขมวดคิ้วฉับ จ้องหน้าคนที่ตาแดงก่ำเหมือนจะร้องไห้ แล้วถอนหายใจ

 

            หมับ

 

            “มานี่ เราต้องคุย”

 

            “ไม่เว้ย ปล่อยเดียร์เดี๋ยวนี้นะ!!!

 

            “เอาสิ ถ้าเดียร์ดิ้นอีก พี่จะจูบเดียร์ตรงนี้ อยากให้รู้กันทั้งห้างหรือไงว่ามีเกย์คู่นึงทะเลาะกันตรงนี้!” เพียงแค่พูรินจะลากเจ้าตัวเล็กไปอีกทาง เดียร์ก็เริ่มออกฤทธิ์ ให้ชายหนุ่มหันกลับมาสบตา แล้วถามเสียงเข้ม ดวงตาคู่คมเข้มดุกว่าเดิม จนคนฟังมองไปรอบตัว

 

            ไม่อยากจะแคร์ ไม่อยากจะสนใจ แต่มันก็เรื่องจริง เรามันผู้ชายทั้งคู่ ถ้าเป็นผู้ชายผู้หญิงทะเลาะกันคงไม่แปลก แต่เพราะเราเป็นผู้ชายทั้งคู่

 

            “เข้าใจแล้วก็มานี่เลย” เมื่อเดียร์ยอมสงบลง พูรินก็ลากเจ้าลูกหมาไปทางลานจอดรถ แบบที่คนถูกลากก็ร้อนผ่าวไปทั้งดวงตา

 

          ใช่สิ เพราะเรามันผู้ชายทั้งคู่ เพราะอย่างนี้ใช่มั้ย พี่ถึงไม่บอกเดียร์ว่ามีเมียอยู่แล้ว เห็นไอ้เดียร์เป็นคนโง่ที่ยอมพี่ทุกอย่างใช่มั้ยล่ะ!

 

            ความคิดของคนที่กัดปากตัวเองแน่น จนกระทั่งออกมาที่ลานจอดรถได้แล้ว พูรินก็หมุนตัวมาประจันหน้ากับแฟนตัวเล็ก แล้วก็ใจหายวาบ เมื่อมันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แต่กลั้นไว้สุดความสามารถ จนต้องยื่นมือมาหมายจะจับแก้ม

 

            เพียะ

 

            “อย่าแตะตัว!” ท่าทางโกรธจัดที่ทำให้คนถูกปัดมือออก ถอนหายใจ

 

            “เดียร์เข้าใจพี่ผิด”

 

            “เข้าใจผิดเหี้ยอะไรวะ ก็เด็กคนนั้นเรียกพี่ว่าพ่อ งั้นผู้หญิงคนนั้นก็เมียพี่ใช่มั้ยล่ะ!

 

            “พี่ถึงบอกไงว่าเดียร์เข้าใจผิด” พูรินบอกอย่างพยายามใจเย็น ทั้งขำ ทั้งฉิว อยากจะเขย่าตัวเจ้าเด็กคิดมากแรงๆ แล้วถามว่าเอาความคิดนี้มาจากไหน แต่ตอนนี้เขาต้องอธิบายให้ฟังก่อน

 

            “ใช่ พี่เป็นพ่อของน้องอลิซ”

 

            กึก

 

            เวลานี้ ความรู้สึกคนฟังเหมือนหัวใจจะสลาย ความเจ็บอย่างที่ไม่เคยเจ็บมาก่อนพุ่งเข้ามาในหัวใจเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นบีบขยี้มัน แล้วใช้เท้าเหยียบซ้ำจนไม่เหลือชิ้นดี ดวงตากลมโตเริ่มฉ่ำไปด้วยหยดน้ำ มองคนตรงหน้าอย่างทั้งโกรธทั้งน้อยใจ

 

          “...แต่เป็นแค่พ่อทูนหัว”

 

            เอี้ยด...เปรี้ยง!

 

            “ห้ะ!

 

            เคยมั้ยครับ ความรู้สึกที่กำลังจะไปถึงขีดสุดแล้ว แต่เหมือนรถที่ถูกเหยียดเบรกอย่างรุนแรง จนกระแทกเข้ากับความรู้สึกนั้นจนพังครืนลงมา เหมือนกับเดียร์ตอนนี้ที่กำลังน้ำตาจะไหล แต่แล้วก็มีใครบางคนมาปิดก๊อก ทั้งยังเอาเทปกาวมาปิดทางเดินน้ำไม่ให้มันไหลลงมาอีก

 

            “พะ...พี่ว่าอะไรนะ พ่อทูนหัว?”

 

            “ใช่ พ่อทูนหัว”

 

            “เหมือนเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่ซีเรียส แบล็กเป็นพ่อทูนหัวแฮร์รี่อ่ะนะ” เดียร์ละล่ำละลักถาม ให้คนฟังถอนหายใจกับความช่างเปรียบ

 

            “ว่ากันตามจริงก็ใช่...พี่เภตรา แม่ของน้องอลิซเป็นญาติพี่”

 

            “ห้ะ ญาติ!!!” ยิ่งกว่าช็อก เพราะเดียร์อ้าปากค้างแล้ว มองคนตรงหน้าตาปริบๆ

 

            “จริงๆ จะบอกว่าญาติก็ไม่เชิง พี่เภเป็นญาติห่างมากๆ ของพี่ ห่างมาก ย่าทวดของพี่กับปู่ของพี่เภเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เราก็ไม่รู้ว่าเป็นญาติ จนกระทั่งเข้ามหาลัยแล้วไปเจอกัน เห็นนามสกุลคุ้นๆ เหมือนเห็นในสมุดรวมญาติ ถามไปถามมาเลยรู้ว่าเป็นญาติห่างๆ...”

 

            “เดี๋ยวนะ ไม่ๆๆ เดียร์ไม่อยากรู้เรื่องญาติอะไรนั่น แล้วพ่อ...เออ พ่อของน้องอลิซล่ะ” เวลานี้ เจ้าลูกหมาจับต้นชนปลายไม่ถูก ได้แต่ถามเสียงสั่น และนั่นก็ทำให้คนฟังถอนหายใจ

 

            “เป็นคนสวิสฯ แต่เสียไปแล้ว”

 

            “หืม” พอเล่ามาถึงตรงนี้ พูรินก็ถอนหายใจ เพราะจริงๆ แล้วรุ่นพี่ที่มีตำแหน่งเป็นญาติห่างๆ กลับมาเมืองไทยก็เพราะเรื่องนี้

 

            “มันมีปัญหาภายในครอบครัวนิดหน่อยน่ะเดียร์ พี่เภไม่เคยพาลูกมาเมืองไทยเลย ครั้งนี้เป็นครั้งแรก เพราะว่าทางบ้านไม่ยอมรับเขยต่างชาติ ตั้งแต่ที่รู้ว่าท้อง พี่เภก็ถูกไล่ว่าอย่ากลับมาเมืองไทยให้เสื่อมเสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูลอีก พี่ก็เพิ่งมารู้เรื่องตอนอลิซอายุได้สองขวบเพราะไปเยี่ยม ช่วงเดียวกับตอนที่พ่อของอลิซเพิ่งเสีย พี่เลยเป็นพ่อทูนหัวก็ตอนนั้น” พูรินบอกพลางถอนหายใจ ให้คนฟังนึกสงสารสองแม่ลูกขึ้นมาทันที

 

            “งั้นที่พี่บอกไปเยี่ยมเพื่อนที่สวิสฯ”

 

            “ใช่ พี่ไปเยี่ยมสองคนนี้แหละ แล้วที่กลับช้าเพราะว่าแม่ของพี่เภเพิ่งเสีย แต่คนที่ไทยปิดข่าวไม่ให้ทางนั้นรู้ พี่เลยเป็นธุระคุยแทน ก่อนที่คนทางนี้จะไล่บี้พี่เภจนไม่กล้ากลับเมืองไทย” เรื่องราวที่ออกจากปากของคนตรงหน้าทำให้คนฟังเย็นลงเรื่อยๆ เรื่อยๆ ก่อนที่จะหน้าซีดเผือด

 

          ตกลงกูเข้าใจผิดไปเอง...

 

            “งั้นที่บอกว่าไม่เคยทำผู้หญิงท้อง”

 

            “ก็ไม่เคยน่ะสิ!” พูรินว่าเสียงหนัก ดวงตาคู่คมเริ่มดุขึ้น เมื่อเห็นได้ชัดว่าคนโวยวายตัวหดลงเรื่อยๆ ก้มหน้างุด ยิ้มแห้ง

 

            “เข้าใจแล้วใช่มั้ย”

 

            หมับ

 

            “เดียร์ขอโทษ ขอโทษครับ เดียร์มันบ้า มันงี่เง่า มันขี้โวยวาย พี่พอร์ชไม่โกรธเดียร์นะ” งานนี้ต้องง้อสถานเดียว เพราะเจ้าลูกหมาขยับไปกอดอีกฝ่ายแน่น ซุกหน้าลงกับอกกว้าง ถูไถหน้ากับบ่าแกร่ง บอกเสียงงึมงำเบาๆ ให้คนฟังถอนหายใจแรงๆ จนยิ่งใจเสีย

 

          ง่ะ ไม่น่าเลยกู กูไม่น่าเชื่อสัญชาตญาณตัวเองเลย

 

            “ช่างเถอะ พี่ก็ตั้งใจจะแนะนำให้รู้จักกันอยู่แล้ว...มาขอโทษญาติพี่ด้วยกันเลย” พูรินส่ายหน้า แล้วก็ดึงเจ้าตัวเล็กเข้าไปในอาคารอีกครั้ง ให้คนฟังแบะปากจะร้องไห้ทันที

 

            “ไม่เอา เดียร์อาย”

 

            “ยังไงก็ต้องไป มานี่เลย เจ้าตัวดี”

 

          ฮืออออออ แล้วกูจะบอกพี่เภตราคนนี้ยังไงวะว่าที่กูด่าพี่พอร์ชเฮงซวยนี่เพราะกูหึงโหดอ่ะ!

 

......................................................

 

            ต่อค่ะ

 

            “ฮ่าๆๆๆๆๆ โอ๊ย ฉันปวดท้อง...ฮ่าๆๆๆ ขำไม่ไหวแล้ว...”

 

            “เจ้ เดียร์อายจะเว้ย ขำอะไรหนักหนาวะ!

 

            ภายในบ้านของสองพี่น้อง ดารินพรรณที่รู้เรื่องจากปากน้องชายถึงกับหัวเราะเสียงดังลั่นแบบไม่เกรงใจเจ้าน้องชายหน้าตูม ขณะที่เดียร์ก็ได้แต่ขยาด เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อไม่กี่วันก่อน

 

            ก็หลังจากเคลียร์กันแล้ว เขาก็ถูกพี่พอร์ชลากเข้าไปในร้านอีกครั้ง เห็นไอ้เพื่อนเวรสองตัวนั่งกินข้าวอย่างสบายใจ ทั้งยังเล่นกับน้องอลิซ มีการหันหน้ามาบอกแน่ะว่า...

 

          ไอ้ตัวคิดไปเองกลับมาแล้วโว้ย

 

          เออ พวกมึงรู้ความจริงแล้วล่ะสิ

 

            แล้วพอหันไปมองหน้าพี่เภตรา หญิงสาวก็กลั้นยิ้มสุดความสามารถ มองมือเขาที่ถูกพี่พอร์ชจับเอาไว้อย่างขำๆ แล้วก็ทักทายด้วยคำที่ทำเอาไอ้เดียร์คนนี้แทบจะสลายร่างเป็นปรสิต

 

          สวัสดีค่ะน้องสะใภ้ ไม่ต้องห่วงนะคะ พี่กับพอร์ชเป็นแค่พี่น้องกัน แล้วพอร์ชก็เล่าเรื่องน้องเดียร์ให้พี่ฟังแล้วด้วย

 

          อย่าถามว่าอายมั้ย โคตรของโคตรความอายเลย

 

            เดียร์คิดไปก็เอามือปิดสองหน้าร้อนผ่าวของตัวเอง ผิดกับคนเป็นพี่สาวที่ยังหัวเราะขลุกขลักในลำคออย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ ยิ่งมองสภาพน้องชายก็ยิ่งขำ จนว่าเสียงตะกุกตะกัก

 

            “หึๆ ฮ่าๆ นี่ถามจริงนะไอ้เดียร์ แกบ้าหรือโง่ เด็กคนนั้นผมดำตาเขียว แม่เป็นคนไทย แล้วพ่อเขาจะเป็นพอร์ชได้ยังไง นี่แกตกชีวะใช่มั้ยเนี่ย โอ๊ย เจ้ละขำ น้องโง๊โง่” ว่าแล้วดารินพรรณก็หัวเราะออกมาอีกระลอกใหญ่ ตอกย้ำความจริงกันเข้าไป จนเด็กโง่ไม่อยากจะโงหัวขึ้นมารับความจริงเลย

 

          ใช่ กูควรจะสะกิดใจตั้งแต่ตาสีเขียวแล้ว หน้าตาลูกครึ่งซะขนาดนั้น เสือกคิดว่าพี่พอร์ชเป็นพ่อได้ไงวะ

 

            “พอเถอะเจ้ เดียร์อายว่ะ อายไม่ไหวแล้ว”

 

            “ก็สมควร ทำไมแกไม่ถามฉันล่ะ พี่เภนี่เจ้ก็รู้จัก” คราวนี้ เดียร์เงยหน้าขึ้นมาทันที และทำให้คนเป็นพี่เล่าให้ฟัง

 

            “พี่เภเป็นรุ่นพี่ของเจ้กับพอร์ชตอนเรียนมหาลัย มารู้ตอนหลังแหละว่าเป็นญาติกัน...”

 

          “แล้วก็เป็นเพื่อนสนิทของป้ารหัสดรีมด้วย”

 

            ขวับ

 

            ยังไม่ทันที่ดรีมจะเล่าจบ เสียงใสๆ ก็ดังขึ้นหน้าประตูบ้านให้สองพี่น้องหันไปมอง แล้วก็ได้เห็นคนที่พูดถึงกำลังจูงมือลูกสาวแสนน่ารัก ไม่ห่างกันนักก็มีผู้ชายคนเดียวที่เข้าบ้านหลังนี้ได้โดยไม่ต้องกดกริ่ง

 

            “พี่เภ! มาได้ยังไงคะเนี่ย” ดรีมลุกขึ้นทันที แล้วก็ขยับเข้าไปจับไม้จับมือรุ่นพี่อย่างแสนคิดถึง ให้เภตรายิ้มให้ ทั้งยังเผื่อแผ่รอยยิ้มมาหาเด็กหนุ่มที่เธอเจอเมื่อหลายวันก่อนด้วย หน้าตาน่ารักที่แก้มแดงปลั่งทำเอาเธอถึงกับขำ

 

            ก็วันนั้นเดียร์ไม่กล้าพูดอะไรเลย ได้แต่ก้มหน้าก้มตาแบบแก้มแดงก่ำอย่างนี้เด๊ะเลย

 

            “พอดีพี่ถูกเรียกเข้าบ้านไปฟังเรื่องพินัยกรรมน่ะเพิ่งรู้เหมือนกันว่ามีชื่ออยู่ในนั้นด้วย...เลยพาอลิซมาฝากที่บ้านพอร์ช พี่ไม่กล้าพาไป ไม่อยากให้เด็กต้องฟังคำเหน็บแนมของผู้ใหญ่ใจแคบ” เภตราว่าพลางถอนหายใจเบาๆ ให้ดรีมที่พอจะรู้เรื่องครอบครัวนี้มาบ้างพยายามส่งยิ้มให้ แล้วบีบมือเบาๆ

 

            “เดียร์ เดียร์จ๋า”

 

            “เอ่อ ครับน้องอลิซ” เดียร์ถึงกับสะดุ้ง เมื่อหนูน้อยเดินมาหา ทั้งยังกระตุกเสื้อเบาๆ เงยหน้ากะพริบตาปริบๆ ด้วยแววตาไม่แน่ใจ

 

            “อ้อ อลิซเขากลัวเดียร์ไม่ชอบเขาน่ะค่ะ เพราะเมื่อวันก่อนไม่ยอมคุยกับเขาเลย...อลิซจ๋า หนูต้องเรียกเดียร์ว่าพี่เดียร์นะคะ เราอยู่เมืองไทยนะ และหนูต้องพูดไทยด้วย”

 

            ขวับๆๆ

 

            หนูน้อยที่ฟังรู้เรื่อง แต่ไม่ยอมพูดส่ายหน้าทันที ทั้งที่ยังใช้มือจับกางเกงเดียร์แน่น จนคนเป็นแม่ถอนหายใจ ท่าทางที่เดียร์ถามอย่างสนใจ

 

            “น้องอลิซไม่ยอมพูดไทยหรือครับ”

 

            “ค่ะ อลิซฟังออกเพราะพี่พูดให้ฟังตั้งแต่เล็กๆ แต่ที่โน่นแทบไม่ได้อยู่กับคนไทยเลย แกเลยพูดแต่อังกฤษกับเยอรมันน่ะค่ะ” เภตราว่าอย่างกลุ้มๆ ก่อนจะหันไปบอกพูรินด้วยน้ำเสียงเกรงใจ

 

            “พี่ฝากสักครึ่งวันนะ แล้วพี่จะรีบมารับ”

 

            “ไม่ต้องรีบหรอกครับ แต่น้องจะไม่งอแงใช่มั้ย ติดแม่ขนาดนั้น” คนฟังยิ้มให้บางๆ แล้วส่ายหน้า

 

            “ไม่หรอก แกเข้าใจว่าแม่มีธุระ ตั้งแต่เด็กๆ อลิซก็ต้องฝากเลี้ยงตลอด ในเมื่อเหลือแค่แม่คนเดียวนี่นะ” ท้ายประโยค หญิงสาวเอ่ยเสียงเบา แต่รอยยิ้มเศร้าที่ทอดมองลูกสาวคนเดียวก็ทำให้เดียร์ก้มลงมองหนูน้อยที่คงเหงาไม่น้อย

 

            ทั้งที่มีญาติพี่น้องอยู่เมืองไทย แต่กลับถูกผลักไสเพียงเพราะไม่ยอมรับเชื้อชาติที่แตกต่าง

 

            “วันนี้น้องอลิซต้องอยู่กับพี่เดียร์นะครับ โอเคมั้ย”

 

            “Ok...ค่ะ” ท้ายประโยค หนูน้อยพยายามออกเสียงค่ะอีกหน่อย ให้คนฟังอดไม่ได้ที่จะรวบร่างเล็กมากอดเอาไว้ จนอลิซหัวเราะคิก ยอมให้พี่เดียร์คนน่ารักอุ้มไปนั่งตัก แล้วก็โบกมือให้มารดาที่พอจะวางใจ

 

            “งั้นมัมไปแล้วนะ ไหน ต้องบอกว่าอะไรเอ่ย”

 

            “Bye bye mom. I love you. I love you. jub jub” แถมทำท่าส่งจูบให้อีกสองที จนบรรดาผู้ใหญ่ถึงกับขำความน่ารักของหนูน้อย จนกระทั่งมารดาออกไปแล้ว ทุกสายตาก็หันมาสนใจเด็กหญิงที่มองซ้ายมองขวา

 

            “ให้พี่พาอลิซกลับไปที่บ้านมั้ย ตอนแรกตั้งใจจะพาพี่เภมาหาดรีมเฉยๆ” พูรินเอ่ยถาม แล้วเดินมาคุกเข่าหน้าเด็กหญิงตัวน้อย

 

            “ไปเล่นที่บ้านโน่นกับแด๊ดนะคะ” คำถามที่คนฟังเงยหน้าขึ้นมองพี่ชายหน้าตาน่ารัก แล้วหันไปมองคุณพ่อที่เจ้าตัวก็รู้นะว่าไม่ใช่พ่อแท้ๆ อย่างลังเล ท่าทางที่ดรีมถึงกับขำ

 

            “ให้อยู่นี่ก็ได้ ท่าทางอลิซจะติดแม่เลี้ยง”

 

            “เจ้ดรีมอย่าทำให้เด็กสับสนสิวะ” คนเป็นแม่เลี้ยงแก้มแดงขึ้นมาทันที แล้วยังโวยวายเบาๆ ให้พี่สาวขยับมาใกล้หนูน้อย

 

            “น้าชื่อดรีมนะคะ เรียกน้าว่าน้าดรีม ไหนพูดเร็ว น้าดรีม”

 

            “นาดรีม”

 

            “เสียงสูงอีกนิดลูก น้าดรีม”

 

            “น้าดรีม”

 

            “จ๋าด้วยค่ะ”

 

            “จ๋า”

 

            “ไม่ๆ น้าดรีมจ๋า” หนูน้อยขมวดคิ้วน้อยๆ แต่ก็ยอมพูดตามที่สอน

 

            “น้าดรีม...จ๋า”

 

            “เก่งมากเลย อย่างนี้ต้องให้รางวัล” ว่าแล้ว ดารินพรรณที่หลงเด็กไปเรียบร้อยแล้วก็หอมแก้มยุ้ยสีชมพูดังฟอดใหญ่ จนหนูน้อยหัวเราะอย่างจั้กจี๋ ดูจะชอบใจน้าสาวคนสวยไม่น้อย

 

            “แล้วนั่นใคร” ดรีมชี้นิ้วไปยังผู้ชายตัวโตที่ยังไม่กลับบ้านตัวเอง ให้หนูน้อยยิ้มแป้น

 

            “daddy

 

            “แล้วนั่น” ดรีมชี้นิ้วไปยังน้องชาย ให้หนูน้อยยิ้มหวาน

 

            “พี่เดียร์...ค่ะ” มีการลงท้ายให้ด้วย จนเดียร์ยิ้มกว้าง อยากจะชมบ้างหรอกนะ แต่ไม่ทันพี่สาวที่ส่ายหน้าขวับๆ ทั้งยังส่ายนิ้วไปด้วย

 

            “ไม่ใช่ค่ะ ต้องเรียก...แม่เลี้ยง...”

 

            “เฮ้ย สอนอะไรเด็กวะเจ้ ไม่เอา อยู่กับเจ้ อลิซคงเสียเด็กแหละ...ไปครับ ไปกับพี่เดียร์ดีกว่า อลิซกินอะไรมาหรือยัง” พอเห็นท่าไม่ดี เดียร์ก็อุ้มเด็กหญิงขึ้นทันที แล้วก้าวไปทางห้องครัว เพราะขืนปล่อยไว้นานกว่านี้ กว่าพี่เภจะมารับกลับ เด็กหญิงอลิซอาจจะกลายเป็นนางมารน้อยๆ ตามพญามารอย่างเจ้ดรีมแน่

 

            ท่าทางของเจ้าลูกหมาที่ทำเอาดรีมหัวเราะพรืด หันมามองเพื่อนสนิทที่ดูจะยิ้มกว้างกว่าปกติ

 

            “แหม มองไม่วางตาเลยนะ ชอบเวลาไอ้เดียร์ทำตัวเป็นแม่ล่ะสิ”

 

            “ก็ครอบครัวสุขสันต์ดีออก” พูรินว่าอย่างขำๆ ให้คนฟังถอนหายใจหน่อย แล้วตีหน้าจริงจังอีกนิด

 

            “อย่าพูดให้มันฟังบ่อยล่ะ รู้นี่ว่าไอ้เดียร์คิดมาก เดี๋ยวก็พาลต่อมน้ำตาแตก วิ่งโร่มาฟ้องฉันอีกว่าไม่มีมดลูก มีลูกให้นายไม่ได้” ดรีมบอกอย่างรู้นิสัยน้องชายดี ตอนนี้อาจจะเพราะเดียร์ยังแค่สิบแปด พอร์ชเองก็แค่ยี่สิบห้าถึงยังไม่ได้มองไกลกว่านั้น แต่เธอเชื่อว่าต้องมีสักวันที่เดียร์หันมาโทษตัวเอง...ถ้าพอร์ชรักกับมันจะไม่มีวันมีลูก

 

            “ฉันรู้ ฉันก็คิดเรื่องนี้ไว้แล้ว ตั้งแต่รักเดียร์ ฉันก็เตรียมใจแล้วล่ะว่าชาตินี้คงไม่มีลูก” ชายหนุ่มว่าด้วยรอยยิ้มจางๆ ก่อนที่จะเอาปัญหาเก็บไว้ก่อน ในเมื่อตอนนี้มีความสุขก็ดีอยู่แล้ว เขาไม่ควรเอาเรื่องนี้มาทำให้เจ้าตัวเล็กสติแตกอีก

 

            “ฉันขายมดลูกให้เอามั้ย”

 

            “หืม!” พูรินหันมาสบตา แบบที่คนพูดว่าต่อ

 

            “อายุสักสามสิบห้าถ้าฉันยังหาสามีไม่ได้ เดี๋ยวรับจ้างท้องให้ ค่าจ้างก็เอาสักสามสิบล้าน บ้านสักหลัง รถสักคัน ขายลูกให้เลย” หญิงสาวบอกข้อเสนอเสร็จสรรพที่ทำให้คนฟังหรี่ตาลงนิดๆ มองท่าทางทีเล่นทีจริง แล้วก็บอกเสียงดุ

 

            “นี่ล้อเล่นสินะ”

 

            “ย่ะ บ้าหรือไง ถึงจะเห็นชั่วร้ายขนาดนี้ แต่ก็ไม่ขายลูกกินหรอกนะ” ดรีมว่าพลางหมุนตัวไปจัดการงานบ้านต่อ เห็นไอ้เดียร์เลี้ยงเด็กแล้ว วันนี้เธอยอมทำงานบ้านก็ได้ ทั้งที่ในใจก็แอบคิดจริง

 

            ถ้าอนาคตเธอไม่มีครอบครัว เธอคิดว่าเธอยอมทำให้น้องนะ...ก็ดีกว่าปล่อยให้มดลูกหินปูนเกาะล่ะนะ

 

            ทว่า พอคิดเรื่องนี้ ไหงภาพของผู้ชายคนหนึ่งกลับแวบเข้ามาในหัวกันล่ะ...พี่ตะวัน

 

            “มาตกม้าตายให้ผู้ชายคนนี้จนได้นะดรีม เฮ้อ”

 

...........................................................

 

           ต่อค่ะ

 

            เดียร์ค้นพบว่าน้องอลิซพูดเก่งใช่ย่อย เพราะหนูน้อยเล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ให้ฟัง ทั้งเพื่อนที่โรงเรียน คุณป้าข้างบ้าน คุณครูแสนดุ ไหนจะเรื่องไม่ชอบหิมะอีกแน่ะ เพราะเป็นหวัดทุกที แล้วยังบอกว่าชอบอากาศเมืองไทย ให้เดียร์แอบคิดในใจ

 

          เพราะตอนนี้เข้าหน้าหนาวแล้วล่ะสิ ลองหนูมาสักเมษา หนูอาจจะบินกลับไปเลยก็ได้นะ

 

            ความคิดของคนยืนพิงเคาน์เตอร์ครัว มองเด็กหญิงที่กินข้าวต้มที่เขาทำไว้ตั้งแต่เช้าด้วยตัวเอง ท่าทางของหนูน้อยที่เป่าช้อนมันน่ารักเสียจนเขาอยากจะฟัดแก้มขาวๆ ที่เหมือนจะขึ้นสีชมพูอีกแล้ว

 

            “ไปนั่งกินห้องโน้นมั้ย ในนี้มันร้อน”

 

            ขวับๆๆ

 

            คำถามที่เด็กหญิงส่ายหน้า ยังง่วนอยู่กับการทานมื้อเช้าของตัวเอง จริงๆ หนูน้อยทานมาแล้วแหละ แต่แค่นมกับซีเรียล แล้วตามประสาเด็กดีพอรู้ว่าพี่เดียร์ทำเอง ก็เลยกินอีกเพราะกลัวพี่เดียร์เสียใจ แต่ข้าวตุ้มอุ่นๆ กับอากาศยามสายในห้องครัวที่เริ่มร้อนก็ทำให้แก้มใสๆ เริ่มขึ้นสีแดงปลั่งทีละน้อย

 

            “เลอะแล้วค่ะ” อลิซเงยหน้าขึ้นทันที เมื่อคนตรงหน้ายื่นมือมาจับเม็ดข้าวเล็กๆ ตรงมุมปากออกให้ จนต้องยิ้มแป้น บอกตัวเองว่าชอบพี่คนนี้

 

          พี่เดียร์น่ารัก น่ารักมากๆ กลับไปนะ อลิซจะเล่าให้เพื่อนๆ ทุกคนฟัง

 

            เด็กหญิงคิดพลางทำหน้าหงอยลงทันที มัมบอกว่าจะกลับบ้านกันอาทิตย์หน้า แต่อลิซยังไม่อยากกลับนี่นา แด๊ดก็อยู่ที่นี่ แถมมีพี่เดียร์แล้วยังพี่ๆ เพื่อนพี่เดียร์อีก น้าดรีมด้วย แล้วแด๊ดก็บอกว่าวันนี้จะพาไปรู้จัก grandpa กับ grandma อลิซไม่อยากกลับบ้าน

 

            “เป็นอะไรหืม ไม่อร่อยหรือคะ” ท่าทางที่เดียร์เริ่มหน้าเสีย นี่โง่ก็จริง แต่เรื่องอาหารนี่เก่งนะเว้ย พอเห็นแบบนี้เริ่มสงสัยว่ารสมือตัวเองไม่ถูกปากเด็กฝรั่งหรือเปล่า และนั่นก็ทำให้หนูน้อยรีบส่ายหน้า

 

            “มีอะไรหรือเปล่า”

 

            “พี่พอร์ช คือจู่ๆ น้องก็ทำท่าเหมือนจะร้องไห้อะ เดียร์ทำไม่อร่อยขนาดนั้นเลย” เดียร์ได้แต่เงยหน้ามองคนเข้ามาใหม่ และนั่นก็ทำให้พูรินหันไปมองหนูน้อยที่ก้มหน้ามองชาม แต่ไม่ตักกินต่อ ทำท่าเหมือนพยายามกลั้นน้ำตา ให้ชายหนุ่มขยับเข้าไปใกล้ แล้วลูบหัวเด็กหญิงเบาๆ

 

            “เป็นอะไรคะเด็กดี”

 

            หมับ

 

            คำถามที่อลิซโผไปกอดพ่อทูนหัวทันที ให้พูรินขมวดคิ้วมุ่น พาเดินไปอีกทาง แล้วกระซิบกระซาบกันสองคน ให้แม่ครัวคนเก่งได้แต่ชะเง้อคอมองอย่างเป็นห่วง พักเดียว พี่พอร์ชก็อุ้มน้องอลิซกลับมา แถมทำให้เด็กหญิงยิ้มแป้นได้อีก

 

            “ตกลงน้องร้องไห้ทำไมอ่ะพี่พอร์ช” พอหนูน้อยกลับมากินต่อ เดียร์ก็ลากแขนผู้ชายตัวโตไปทางหลังบ้าน ถามอย่างอยากรู้

 

            “อ้อ อลิซไม่อยากกลับบ้านน่ะ เขาอยากอยู่ที่นี่ สงสัยเพราะได้เจอผู้ใหญ่หลายคนมั้ง อยู่โน้นถึงพี่เภจะมีเพื่อนหลายคน แต่คงให้ความรู้สึกไม่เหมือนที่นี่ เขาบอกเขาชอบที่นี่ พี่เลยบอกว่าคุณแม่จะพาอลิซมาอยู่เมืองไทย”

 

            “เฮ้ย โกหกงั้นได้ไงวะ” เดียร์รีบแย้งให้คนฟังหัวเราะ

 

            “ไม่ได้โกหก พี่คุยกับพี่เภแล้ว ตอนนี้แม่เขาก็เสียแล้ว ญาติพี่น้องคนอื่นคงไม่มีใครสนใจคนที่ถูกปัดออกจากตระกูล จริงๆ เขาคิดตั้งแต่สามีเสียแหละว่าจะกลับมาเมืองไทย ถ้าอลิซชอบ พี่เภก็คงอยากย้ายกลับมาอยู่บ้านเกิดมากกว่าไปอยู่ที่โน่น”

 

            “งั้นแปลว่าอลิซจะมาอยู่นี่หรือพี่พอร์ช จริงอ่ะ!” ท่าทางตื่นเต้นที่ทำเอาคนฟังหัวเราะร่วน

 

            “หลงเด็กแบบนี้ พี่หึงได้มั้ย”

 

            ผัวะ

 

            “โหคนแก่ นั่นเด็กสี่ขวบครึ่งนะ”

 

            “ทีเด็กพี่ยังหึงเด็กสี่ขวบครึ่งจนไปเรียกพี่ว่าไอ้เฮงซวยได้เลย”

 

            กึก

 

          ย้อนแบบนี้ไอ้เดียร์ก็เงียบสิครับ

 

            คนฟังกัดฟันกรอด มองพี่พอร์ชที่เลิกคิ้วเหมือนทำนองว่าพี่พูดผิดตรงไหน จนอยากจะกัดให้จมเขี้ยวอยู่หรอก จนแต่สุดท้ายก็ได้แต่แลบลิ้นใส่อย่างเถียงไม่ออก ทำตัวน่ารักเสียจนพูรินเอื้อมมาโอบรอบเอวเล็ก แล้วโน้มตัวมาหา

 

            “แลบลิ้นนี่ยั่วพี่?”

 

            “ไปตายซะไอ้พี่พอร์ช ยั่วห่านไรครับ แค่แลบลิ้น...อื้อ!” เดียร์ถึงกับหุบปากฉับ เมื่อสัมผัสอุ่นแตะลงมาที่กลีบปากกดแรงๆ แล้วเม้มเหมือนหยอกเย้าให้คนที่ชินกับจูบแบบนี้งับริมฝีปากบนกลับ

 

          อย่าคิดว่าไม่กล้านะเว้ย ขนาดขึ้นคร่อมแล้วขย่มเองยังทำมาแล้วเลย

 

            “อ้ะ”

 

            เฮือก!

 

            แต่แล้ว คนที่ลืมไปแล้วว่ามีเด็กอยู่ด้วยก็สะดุ้งเฮือก หันขวับไปมองทางประตูครัวแล้วก็เห็นเด็กน้อยที่หลบอยู่ ใช้สองมือปิดตาตัวเองแน่น จนผลักแฟนตัวโตออกไปเต็มแรง หน้าแดงวาบ เมื่อร่องนิ้วเล็กๆ ของหนูน้อยแหวกออกจนเห็นตาสีเขียวสวย

 

          เห็นเต็มๆ สินะ

           

            Alice doesn't see anything. She closes her eye…like this” มีการบอกเหมือนตัวเองไม่ใช่คนที่เห็นอีกแน่ะ แล้วยังทำท่าน่ารักด้วยการปิดตาแน่น หันซ้ายหันขวาว่าอลิซไม่เห็นอะไรจริงๆ นะ จนผู้ใหญ่ทั้งสองถึงกับหน้าร้อน ไม่สิ ไอ้เดียร์คนเดียวเนี่ยล่ะที่รู้สึกเหมือนเด็กแซว ขณะที่พูรินหัวเราะ

 

            “ให้อารมณ์เหมือนลูกเห็นพ่อแม่ทำอะไรกันเลยเนอะ”

 

            “ลูกพี่คนเดียวเว้ย เดียร์ไม่เกี่ยว! ไปครับอลิซ ไปเล่นเกมกันดีกว่า” ว่าแล้วก็อุ้มเด็กหญิงก้าวดุ่มๆ เข้าบ้านทันที ก็ขืนอยู่ต่อสิ ได้อายเด็กเพราะผู้ใหญ่แถวนี้เตรียมอ้าปากแซวต่อแน่ ถึงไม่อายฟ้าอายดินก็อายเด็กมันบ้างเถอะนะพี่พอร์ชนะ

 

            “ลูกพี่คนเดียวได้ไง ก็พี่ทำกับเดียร์คนเดียว”

 

            นั่นไง ไม่วายมีเสียงตะโกนตามหลัง ให้คนฟังกัดฟันกรอด

 

          โว้ว อย่ามาพูดเหมือนกูมีมดลูกนะเว้ย!

 

            ความคิดของคนที่ชะงักไปนิด เมื่อหนูน้อยกระตุกกางเกงเบาๆ ให้ต้องก้มลงไปหา แล้วก็เกือบผงะเมื่ออลิซจูบปากเขาไวๆ ด้วยรอยยิ้มหวาน แล้วก็ผละไปหาพูรินที่ก้าวตามมาข้างหลัง จัดการกระตุกกางเกงแบบเดียวกับเขาเด๊ะ แล้วก็จูบปากพ่อทูนหัวแรงๆ กระซิบกระซาบเบาๆ จนพูรินตาพราว เงยหน้าขึ้นมามอง

 

            “อลิซบอกว่าเดียร์ฝากมาหรือ”

 

            “เฮ้ย!!!” คนฟังอ้าปากค้าง มองหนูน้อยที่ยิ้มหวานเหมือนทำดีแล้วอยู่ในอ้อมอกคนตัวโตแล้วรู้สึกว่า...ถูกรุม

 

          นี่ถ้าไม่บอกก่อน กูต้องนึกว่าอลิซเป็นลูกพี่พอร์ชจริงๆ นะเนี่ย! ไหงแม้แต่เด็กก็แกล้งกูด้วยวะ!!!

 

..........................................

 

            ครบค่าาา แบบว่างานเสร็จแล้ววววววววววววววว กรีดร้องงงงงง งานหนูเสร็จแล้วค่ะ กำหนดส่งวันศุกร์ ตีสี่ครึ่งวันศุกร์เสร็จแล้วววว (หนูๆ อย่าเอาเยี่ยงอย่าง ทำเอาวินาทีสุดท้ายนี่ไม่ดีเลย) ฮา ตอนนี้ดีใจที่งานเสร็จ แต่เดี๋ยวจะไปช่วยส่วนของเพื่อนต่อ ของเพื่อนเหลืออยู่เยอะเหมือนกัน คืนนี้ก็กะว่าคงไม่นอนแล้วล่ะ ฟ้าสว่างก็ไปส่งงาน ^^

            หนีมาอัพฟิคก่อน ตอนหน้าซันริวนะคะ ซันนี่จะพาเมียเข้าบ้าน...มั้ง ถ้าจำไม่ผิดนะ

            อ้อ ที่ถามว่าคู่ตะวัน-ดรีมมีในตอนพิเศษหรือเปล่า มีค่ะ มีตอนนึงเป็นของตะวัน-ดรีมเลย จริงๆ อย่างที่บอกกันว่า ไม่แน่เจ้ดรีมอาจจะเป็นคนปล้ำพี่ตะวันก็ได้ ไม่ใช่พี่ตะวันทำอะไร คือรายนั้นไม่ทำอะไรก่อนแต่งแน่ๆ แต่สาวสวยฝั่งเราเนี่ยสิน้า ฮา

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 83 : ตอนที่ 77 หนูน้อยอลิซ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 47381 , โพส : 398 , Rating : 51% / 242 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
# 398 : ความคิดเห็นที่ 63121
ขอข้ามบทนี้ ไม่อยากอ่านความงี่เง่าของเดียร์ เบื่อ รำคาญ
Name : 4904 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 4904 [ IP : 110.168.74.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มกราคม 2562 / 22:26
# 397 : ความคิดเห็นที่ 63075
มาเป็นลูกแด๊ดดี๊กับพี่เดียร์ใหมอลิซ
Name : katay19_mtb2got7 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katay19_mtb2got7 [ IP : 110.169.220.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤศจิกายน 2561 / 22:20
# 396 : ความคิดเห็นที่ 63007
งื้ออออออน้องน่ารักกก
Name : 335360 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 335360 [ IP : 180.183.197.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2561 / 17:46
# 395 : ความคิดเห็นที่ 62534
น้องอลิซน่ารักกก
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 223.24.158.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2561 / 16:13
# 394 : ความคิดเห็นที่ 62229
งืออออ อลิซน่ารัก
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 171.98.246.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2560 / 11:26
# 393 : ความคิดเห็นที่ 62083
โอ้ยยน้องอลีซน่ารัก
Name : smaayd368 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smaayd368 [ IP : 49.230.19.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:30
# 392 : ความคิดเห็นที่ 61914
อลิซน่าร้ากกกกกก
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.47.32.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2559 / 01:25
# 391 : ความคิดเห็นที่ 61572
น้องอลิซน่ารักจังเลยอ่ะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.206.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 / 16:45
# 390 : ความคิดเห็นที่ 61456
น้องอลิซน่ารักมาก!
อยากฟัดเลย แงงงงงงงงง
PS.  นิยายคือปัจจัยสำคัญในการดำรงชีวิต จริงป่ะๆ =w=b
Name : Little W < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Little W [ IP : 125.24.12.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2559 / 17:10
# 389 : ความคิดเห็นที่ 61409
อลิซหนูทำดีมากลูก 55555
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.47.166.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2559 / 20:56
# 388 : ความคิดเห็นที่ 61276
น้องน่ารักมาก แงงงงงงงงงง
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2559 / 08:55
# 387 : ความคิดเห็นที่ 60698
พี่เมย์เขียนบรรยายหนูอลิซ ทำเอาหนูคิดถึงเด็กที่น่ารักมากๆเลยค่ะ บรรยายแบบเห็นหน้าตาลอยมาเลย55
Name : Susu [ IP : 171.96.244.23 ]

วันที่: 21 ตุลาคม 2558 / 20:15
# 386 : ความคิดเห็นที่ 60418
หลงเลยหนูอลิสเนี่ย
Name : backlight < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ backlight [ IP : 125.27.199.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2558 / 10:04
# 385 : ความคิดเห็นที่ 60245
หนูอลิซน่ารักกกก
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 49.49.135.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2558 / 12:32
# 384 : ความคิดเห็นที่ 60131
น่ารักจังเลยย ตอนพวกเขาหลายๆคนเล่นกับอลิซ ยิ่งตอนท้ายๆพี่พอร์ชกับเดียร์จูบกัน แล้วอลิซก็แกล้งยิ่งน่ารัก
PS.  talk on twitter; @e_nongnid
Name : e_nongnid < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ e_nongnid [ IP : 49.230.214.63 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กรกฎาคม 2558 / 00:19
# 383 : ความคิดเห็นที่ 60006
อลิซ cute very much
Name : wave@wave < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wave@wave [ IP : 49.230.104.77 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2558 / 15:44
# 382 : ความคิดเห็นที่ 57288
น้องอลิซน่ารักจังไม่สิต้องบอกว่าน่ารักมากกกกกก ไม่ใช่น่ารักอย่างเดียวต้องแสบด้วยแหละ
Name : Bingbing_Y.Girl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bingbing_Y.Girl [ IP : 171.7.97.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2558 / 00:16
# 381 : ความคิดเห็นที่ 55321
ครอบครัวสุขสันต์จริงๆนะ
Name : BBelliZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BBelliZ [ IP : 184.13.135.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2558 / 08:26
# 380 : ความคิดเห็นที่ 54858
เหมือนพ่อแม่ลูกเลย น้องอลิชน่าร๊าาาาาาาาาก
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 1.46.163.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2558 / 21:17
# 379 : ความคิดเห็นที่ 54857
อารมณ์พ่อแม่ลูกมาเลย น้องอลิชน่าร๊าาาาาาาาาก
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 1.46.163.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2558 / 21:17
# 378 : ความคิดเห็นที่ 50467
น้องอลิซน่ารักมากเลย~

เดียร์โดนรุม 555
Name : Black Angle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Black Angle [ IP : 110.171.234.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2558 / 17:19
# 377 : ความคิดเห็นที่ 50383
น้องโง๊โง่ 55555555555555 นี่ไม่ได้รู้จักเจ้ดรีมเป็นการส่วนตัวนะ เเต่นึกถึงหน้าเลย 555555555555 มโนได้ยันหน้าตอนแกพูดประโยคนี้
Name : Redberrylips < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Redberrylips [ IP : 124.122.145.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2558 / 23:47
# 376 : ความคิดเห็นที่ 49501
5555555555555 อลิซตัวน้อยน่ารักจริง ๆ อิอิ 
PS.  As you please..
Name : nunyjan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nunyjan [ IP : 171.96.183.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2557 / 23:52
# 375 : ความคิดเห็นที่ 49193
อลิซน่าร้อกกกกกอ้าาาา
PS.  เป็นโซวอนที่บิวตี้ที่สุดแห่งเอ็กโซแพลนเน็ท
Name : เลือดสีชมพู. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เลือดสีชมพู. [ IP : 1.47.211.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2557 / 02:50
# 374 : ความคิดเห็นที่ 49168
อลิซซ!!! น่ารักอ่าาาาา หลงอลิซกันหมดเลย 555><
Name : daylyra < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ daylyra [ IP : 49.230.134.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ธันวาคม 2557 / 22:34
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android