วันสุดท้าย....ของเรา

วันเวลา 6 ปีที่ผ่านมา ไม่เคยจะรู้สึกคิดถึงโรงเรียนเท่านี้มาก่อน ทั้งๆที่ผ่านมาให้ไปโรงเรียนก็ไม่ค่อยจะอยากไป แต่พอเรียนจบแล้ว เขาบอกเราว่า ไม่ต้องไปโรงเรียนแล้วนี่สิ มันคิดถึงอย่างบอกไม่ถูก ทั้งๆที่โรงเรียนเพิ่งปิดไปแค่สามวันเอง

จบม.6แล้ว รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกนกที่เพิ่งออกบินพ้นรังไป โลกภายนอกมันกว้างเหลือเกิน จนลูกนกที่เคยคิดว่าตัวเองโตพอแล้วรู้สึกว่าตัวเองเล็กลงไปถนัดตา ไม่รู้ว่าตัวเองจะไปที่ไหนดี เริ่มนึกอยากย้อนเวลากลับไปอยู่บ้านอันแสนอบอุ่นของตัวเอง แต่ก็ทำไม่ได้

คิดถึง...เพื่อน คิดถึง....ครู คิดถึงโรงเรียนที่เราเคยวิ่งเล่นสนุกสนานกับเพื่อนๆ คิดถึงเวลาครูฝ่ายปกครองตรวจผมแล้วถือกรรไกรโบกไปมาใกล้ๆหัว

คิดถึง "คนๆนั้น" มากที่สุด คนที่เราแอบมองทุกวัน คนที่คอยดูแลกัน จากนี้ัจะไม่ได้เจอกันแล้ว จะคิดถึงเราบ้างไหมนะ จะทุกข์หรือจะสุข จะรู้บ้างไหมว่า "เพื่อน" คนนี้คิดถึงแทบขาดใจ แม้สุดท้ายจะได้เป็นแค่เพื่อน ก็ยังอยากให้เธอไม่ลืมกันนะคนดี

วันสุดท้าย....ของเรา

ความคิดเห็น