ความทรงจำ

“ช่วงเวลาที่ดีที่เธอมีให้กับฉัน ความทรงจำที่สวยงามแต่แฝงไปด้วยหยาดน้ำตา ทุกๆอย่างก็ฉายซ้ำเข้ามาในหัวใจ”

เสียงเศร้าดังมาจากจิตใจที่แสนบอบบางของผู้หญิงคนหนึ่ง เธอคนนี้เฝ้ารอการกลับมาของคนบางคนที่เธอแอบรักมาตลอด 6 ปี ในบรรยากาศที่ความเหงาอบอวน คละคลุ้งมาพร้อมกับความทรงจำที่ใครคนนั้นบอกเธอในวันที่ฝนตก การรอคอยมันยากเกินกว่าหัวใจอันบอบบางของเธอจะทนได้อีกต่อไปแล้ว ร่องรอยแห่งหยาดน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาตลอดเวลา 6 ปีนั้น มันได้จางหายออกจากใบหน้า แต่กลับท่วมขังอยู่ภายในอกข้างซ้ายของเธอ

เธอเฝ้าถามกับตัวเองว่า การรอคอยทั้งๆที่ไม่มีเหตุผล

คนนั้นเขาไม่รู้อะไรกับเธอเลย