(exo) spring day, you – chanbaek

ตอนที่ 12 : Special Chapter: Happy Birthday, Park Chanyeol

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 646
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    11 ม.ค. 59





Special Chapter:

Happy Birthday, Park Chanyeol

 

 

 

วันพฤหัสบดีที่ 26 พฤษจิกายน,

12.44 น.,

กำลังจะเข้าฤดูหนาวสภาพอากาศเป็นเรื่องที่ไม่สำคัญมากพอที่จะให้นึกถึงในเวลานี้

 


 

            "ซื้ออะไรให้ชานยอลดี?"

 

            แบคฮยอนขึ้นเสียงสูงอย่างหงุดหงิดแล้วเริ่มเอาหัวโขกกับโต๊ะวาดเขียนของสตูดิโอคณะตามจังหวะพยางค์ในประโยคอย่างจนปัญญา ไม่เคยคิดเลยว่าต้องมานั่งคิดมากเรื่องของขวัญวันเกิดของใคร ในหัวก็คิดแต่เรื่องชานยอลมาตั้งแต่สามวันที่แล้ว มือก็ต้องปั่นไฟนอลโปรเจ็คที่แสนเดือด ชีวิตนักศึกษาสถาปัตย์ช่างลำบากแสนเข็ญ บอกเลยว่าเริ่มหมดอาลัยตายอยากเหมือนหุ่นยนต์ที่ถ่านใกล้จะหมด

 

            "ลองทำกับข้าวให้ดูสิคะ ถึงจะทำออกมาไม่อร่อย แต่ยังไงแฟนก็ต้องประทับใจกับความตั้งใจของเราแน่นอนค่า"

 

            จงอินที่นั่งอยู่โต๊ะตัวข้างกันวางมือจากงานของตัวเองแล้วโดยสมบูรณ์พูดดัดเสียงแหลมอ่านความคิดเห็นจากในกระทู้คำแนะนำเรื่องของขวัญวันเกิดเว็บไซต์ชุมชนของชาวเนติเซนชื่อดังจากมือถือ

 

            "ไม่เอา ไม่เข้าครัว" คนตัวเล็กตอบเสียงเหนื่อยหน่าย
            "ให้ตัวเองผูกโบว์เป็นของขวัญสิคะ น่ารักดีออก"
            "มุกอย่างโหลอ่ะ"
            "เราเคยประดิษฐ์ของน่ารักกุ๊กกิ๊กแฮนด์เมดให้แฟนค่ะ เพราะมันจะมีแค่ชิ้นเดียวบนโลก และไม่มีใครเหมือน"
            "เค้าเป็นผู้ชายนะโว้ย น่ารักกุ๊กกิ๊กอะไรล่ะ"
            "อ้าวหรอ? ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย"

 

            คนที่ตัวโตกว่าขำกับตัวเอง ก่อนจะเห็นเพื่อนสนิทเริ่มส่งสายตาที่บ่งบอกว่าไม่สบอารมณ์มาให้ จึงรีบหุบยิ้มแล้วไถหน้าจอหาคอมเม้นต์อื่นต่อ

 

            "เฮ้ย อันนี้เด็ด เชื่อเค้า"
            "อะไร?" แบคฮยอนยังคงทำเสียงเนือย
            "ให้ซิงเขาสิคะ จะได้รู้ว่าเรารักเขา ว้าว ต้องลองทักไปคุยหลังไมค์กับยูสเซอร์นี้ดูซะแล้ว"

 

            แบคฮยอนรวบรวมแรงที่มีอันน้อยนิดทั้งหมดดันหัวเพื่อนจนสั่นโคลงเคลงด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะเอาหัวของตัวเองโขกกับโต๊ะวาดเขียนอีกครั้ง

 

            "ถ้าเป็นนี่ นี่อยากได้อะไร?" ร่างบางถามอย่างมืดแปดด้าน
            "ซิง" 
            "เฮ้ย ช่วยจริงจังหน่อยดิ"

 

            คนที่มือยังคงปั่นงานอย่างเชื่องช้าระดับเต่าคลานเริ่มทำเสียงดุเพื่อนเพื่อให้รู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาล้อเล่น ทำให้จงอินที่อยากให้เพื่อนหายเครียดบ้างเริ่มตลกไม่ออก เขาวางโทรศัพท์ไว้ข้างงานที่ไม่เสร็จสักทีก่อนจะเริ่มเข้าสู่โหมดจริงจัง

 

            "แล้วถ้าเป็นนี่ นี่อยากได้อะไรอ่ะ?"
            "มาถามเค้าทำไม? เค้าจะให้ ไม่ได้จะเอา"
            "อ้าว ก็ต้องถามคนให้ก่อนสิ ว่าถ้าสมมติว่าเป็นตัวเอง จะอยากได้อะไร?"
            แบคฮยอนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง "ก็ไม่อยากได้อะไร แค่จำวันเกิดเค้าได้ก็เก่งแล้วเหอะ"
            "ก็แค่เนี้ยะ เค้าว่าพี่ชานยอลก็น่าจะคิดเหมือนกันแหละ"

 

            ตอนนั้นเอง เพลง Hello ของ Adele ที่คนผิวเข้มเพิ่งตั้งเป็นเสียงเรียกเข้าดังขึ้นแทรกบทสนทนา จงอินคิดว่ามันตลกดีเวลาที่หญิงสาวจะร้องว่า ‘Hello, It's me’ ทุกครั้งที่มีคนโทรเข้า เมื่อสายตาคมของเจ้าของโทรศัพท์มองเห็นชื่อของคนที่โทรมาก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ

 

            "นี่ไง ตัวช่วยโทรมาแล้ว"

                                   

            แบคฮยอนเงยหน้าจากงานขึ้นมาทำหน้างงใส่เพื่อนสนิท จงอินกดรับสายก่อนจะเปิดสปีกเกอร์โฟนให้อีกคนได้ยินปลายสายด้วย

 

            "ว่าไงครับ ที่รัก"
            (อ่าว ขอโทษครับ โทรผิด)
            "ตบมุกมาแบบนี้กูไปไม่ถูกเลย ไอ้เซฮุน"
            (จะโทรถามว่าเย็นนี้ไปแถวทงแดมุนกันเปล่า? มีเมดคาเฟ่เปิดใหม่ กูไปดูในเว็บเพจมา แต่ละคนโคตรคาวาอี้)
            "โอ้โห ไม่พลาดว่ะเพื่อน"

 

            คนผิวคล้ำทำเสียงหื่นกระหายตามประสาผู้ชายไม่ต่างกับเซฮุนที่อยู่ปลายสาย ก่อนจะเห็นหน้าของเพื่อนสนิทที่กำลังทำท่าหมดอาลัยตายอยากคางานบนโต๊ะ

 

            "เฮ้ย เดี๋ยวค่อยคุยกันทีหลัง มีสาวน้อยอยากคุยด้วยว่ะ" 
            (ใครว้า? สวยเปล่า?)

 

            จงอินยัดโทรศัพท์ใส่มือของเพื่อนสนิทที่คิ้วทั้งสองเริ่มจะกระตุกเพราะคำพูดเมื่อสักครู่ แบคฮยอนถอนหายใจหนึ่งทีเพื่อระงับอารมณ์ก่อนจะกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์

 

            "หวัดดีเซฮุน"
            (อ้าว ไม่ใช่สาวน้อยแล้วเนี่ย นี่มันคุณป้าต่างหาก)

 

            แบคฮยอนกลอกตามองบนด้วยความเพลียจิต ชักจะเริ่มมีน้ำโหกับความเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยของสองคนนี้เสียแล้วสิ

 

            "พอดีฉันมีเรื่องอยากจะถามหน่อยน่ะ"
             (ถ้าให้ฉันเดานะ เกี่ยวกับวันเกิดตาลุงใช่มะ?)
            "อืม ซื้ออะไรให้ชานยอลดี?"

 

            คนตัวเล็กเริ่มทำร้ายตัวเองอีกครั้ง ราวกับมีระบบคอมพิวเตอร์ตั้งค่าเอาไว้ว่าถ้าพูดประโยคนี้ต้องเอาหัวโขกโต๊ะ จนจงอินต้องเอามือไปรองไว้เพราะกลัวเพื่อนหัวโน รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอยู่กับตัวละคร Sadness จากเรื่อง Inside Out ยังไงอย่างนั้น

 

            (ฉันซื้อของขวัญวันเกิดให้มันครั้งแรกตอนตัวเองอายุสิบขวบ)
            "แล้ว?" คนตัวคล้ำถาม
            (ฉันโดนมันด่า)
            "ฮะ?" สองเพื่อนสนิทประสานเสียงกัน
            (เออ คือด่าแบบยับอ่ะ ฉันหาทางกลับบ้านแทบไม่ถูก แม่ฉันก็ยังไม่เคยด่าขนาดนี้)
            "ด่าเรื่องอะไรวะ?" จงอินที่ดูจะเป็นงงกว่าเจ้าของเรื่องถามต่อ
            (มันบอกว่า ทำไมไม่เก็บเงินเอาไว้ซื้อของที่ตัวเองอยากได้ หรือไม่ก็เก็บไว้ให้พ่อแม่ใช้ เอาเงินมาซื้อให้มันทำไม อะไรประมาณนี้ มันนานแล้วเลยจำไม่ค่อยได้ แต่ร่ายยาวประมาณสองหน้ากระดาษ)

 

            ปลายสายหัวเราะร่วนอย่างไม่คิดมาก นั่นทำให้จงอินหัวเราะแห้งตาม ยิ่งเห็นว่าเพื่อนสนิทตัวเล็กสตั๊นท์ไปแล้วยิ่งรู้สึกขำ

 

            (ไม่ต้องคิดมากหรอกหน่าแบคฮยอน ตาลุงมันเป็นคนไม่ยึดติดเรื่องวัตถุ นายก็รู้ ฉันพนันเลยว่าแค่นายพูดว่าสุขสันต์วันเกิด มันก็ยิ้มหน้าบานไปอีกสามวันแล้ว)
            "เห็นมั้ยล่ะ? คิมจงอินเคยพูดผิดที่ไหน"

 

            คนผิวคล้ำยักคิ้วอวดก่อนจะตบบ่าเพื่อนที่ทำหน้าเหมือนกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเบาๆ ซึ่งเขาคิดว่าถ้ายื่นแขนออกมาจากโทรศัพท์ได้ เซฮุนก็คงจะทำเหมือนกัน ยิ่งเห็นหน้าของแบคฮยอนตอนนี้ จงอินล่ะยิ่งอยากจะถ่ายคลิปไปให้เจ้าของวันเกิดได้ดูจริงๆว่าไอ้ลูกแมวนี่มันงอแงและคิดมากขนาดไหน

 

 

 


 

 

วันพฤหัสบดีที่ 26 พฤษจิกายน,

23.59 น.,

กำลังจะเข้าฤดูหนาวลมหนาวเริ่มโชยมาเบาๆ

 

 

            ชานยอลค่อนข้างจะแปลกใจนิดหน่อย เพราะน้อยครั้งนักที่แบคฮยอนจะโทรมาหาเขา ยิ่งถ้าเป็นการโทรนัดออกมาข้างนอก ยิ่งเป็นไปได้ยากเข้าไปใหญ่ แต่ตอนนี้ ทั้งคู่กลับมานั่งดื่มเบียร์กระป๋องอยู่ริมแม่น้ำที่ประจำของพวกเขาตามคำชวนของคนตัวเล็ก

 

            แบคฮยอนกำโทรศัพท์มือถือของตัวเองเอาไว้ในมือแน่น นิ้วเรียวกดดูหน้าจอทุกๆสามสิบวินาที เขาพยายามจะควบคุมอาการของตัวเองแต่ก็ไม่สามารถเลิกทำท่าทางหลุกหลิกจนสังเกตเห็นได้ คนตัวเล็กรู้สึกว่าเวลาหนึ่งนาทีช่างเนิ่นนานเหลือเกิน

 

            "เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" ร่างสูงถามอย่างเป็นห่วง
            "ครับ? เปล่าครับ ไม่มีอะไรครับ"

 

            ร่างเล็กพูดเสียงแข็งเหมือนหุ่นยนต์ก่อนจะหัวเราะแห้งเมื่ออีกคนจับพิรุธตัวเองได้ แต่ภายในความคิดของเขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะสติแตกเหมือนระเบิดเวลาที่พร้อมทำลายตัวเอง เมื่อเห็นตัวเลขบอกเวลาทั้งสี่เปลี่ยนไปอีกครั้ง

 

 

วันศุกร์ที่ 27 พฤษจิกายน,

00.00 น.,

กำลังจะเข้าฤดูหนาวลมหนาวยังคงพัดเอื่อย

 

 

            แบคฮยอนสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอดก่อนจะปล่อยมันออกทางปากเพื่อควบคุมความตื่นเต้นของตัวเอง ก่อนจะเอ่ยออกมาเบาๆ

 

            "สุขสันต์วันเกิดครับ"
            "ครับ?"
            คนตัวเล็กถอนหายใจอีกรอบเมื่อต้องพูดประโยคนั้นอีกครั้ง "ผมบอกคุณว่า สุขสันต์วันเกิดครับ"
            "วันเกิด? วันเกิดของผมหรอครับ?"
            "อ้าว คุณไม่ได้เกิด 27 พฤษจิกาหรอครับ?"

 

            คนตัวเล็กทำหน้างงปนช็อคพร้อมกับเปิดหน้าจอโทรศัพท์ให้ดูเป็นหลักฐาน ไม่มีทาง เขารู้ว่าตัวเองก็ไม่ได้จำผิดวันแน่ ซึ่งคำตอบของเขาก็ถูกต้องเมื่อคนตัวสูงก็ทำท่าทางตกใจไม่ต่างจากเขา

 

            "เฮ้ วันเกิดผมจริงๆด้วยครับ ผมลืมได้ยังไงกันนะ"
            "แต่ผมมีข่าวร้ายแบคฮยอนทำหน้าหงอย คือ ผมไม่ได้ซื้ออะไรเป็นของขวัญวันเกิดให้คุณเลยครับ"
            "ไม่เป็นไรครับ ดีแล้วล่ะ คุณเอาเงินพวกนั้นไปซื้อของที่อยากได้ แล้วก็มายิ้มกว้างๆให้ผมดูก็พอแล้วครับ"

 

            ชานยอลยิ้มกว้างราวกับว่าข่าวร้ายที่แบคฮยอนบอกให้เขาฟังนั้นเป็นเรื่องที่ดีกว่าข่าวดีทั้งหมดทั้งมวลบนโลกใบนี้

 

            "พอดี ผมมีแต่นี่น่ะครับ"

 

            มือเรียวหยิบเอาคัพเค้กและเทียนวันเกิดที่ซื้อมาจากมินิมาร์ทหน้ามหาลัยออกมาจากกระเป๋าเป้ สภาพของพวกมันบุบบู้บี้นิดหน่อยเพราะซื้อเสร็จก็รีบตรงดิ่งมาที่นี่ด้วยความเร่งรีบ และแน่นอนว่ามันไม่ใช่เค้กช็อคโกแลต

 

            "มุกเค้กก็ยังอมตะเหมือนเดิมใช่มั้ยครับ?"

 

            คนตัวเล็กพึมพำเสียงเบา เมื่อเห็นเจ้าของวันเกิดทำหน้าเหมือนจะดุเขาแต่ก็ไม่สามารถปกปิดความดีใจของตัวเองเอาไว้ได้เช่นกัน แบคฮยอนบรรจงเอาเทียนเล่มหนึ่งปักลงบนเค้กราวกับมันมีราคาแพงลิบลิ่ว

 

            "โอย ตายแล้วร่างเล็กตบหน้าผากตัวเอง ขอโทษครับ ผมลืมซื้อไฟแช็ก พอดีรีบไปหน่อย"
            "ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจินตนาการเอาก็ได้"
            "แล้วให้ผมร้องเพลงวันเกิดให้ด้วยมั้ยครับ?"
            "อย่านะครับ ผมได้ยินแล้วจะร้องไห้ทุกทีเลย"

 

            ชานยอลโบกมือเป็นพัลวัน ซึ่งร่างเล็กก็ทำตามคำขอของเจ้าของวันเกิดอย่างดี พวกเขาถูกรายล้อมไปด้วยความเงียบขณะที่ร่างสูงหลับตานิ่งพร้อมกุมมือทั้งสองของตัวเองเพื่ออธิษฐาน เป็นเวลานานหลายนาทีทีเดียวกว่าชานยอลจะเป่าเค้ก และสิ่งแรกที่คนตัวสูงทำหลังจากนั้นคือหันมามองทางเขาพร้อมด้วยรอยยิ้มเดิมๆที่แบคฮยอนมองไม่เคยเบื่อ

 

            "ขอบคุณนะครับที่อยู่ด้วยกันตั้งแต่วินาทีแรกของวันเกิดของผม ผมนึกไม่ออกเลยว่าผมจะพูดอะไรได้อีกนอกจากคำว่าขอบคุณครับ"
            แบคฮยอนหัวเราะเบา "ไม่เป็นไรครับ"

            “คุณเดาไม่ออกหรอกครับว่ามันรู้สึกดีแค่ไหนเมื่อผมอธิษฐานออกไปแล้วสิ่งแรกที่เห็นตอนวินาทีแรกที่ลืมตาคือคุณน่ะ มันเหมือนกับว่า คุณนี่แหละคือของขวัญที่แท้จริง

            "…”

            "ผมจะไม่บอกว่าวันนี้เป็นวันเกิดที่ดีที่สุดในชีวิตของผม เพราะตราบใดที่คุณยังอยู่กับผมในวันเกิดปีต่อๆไปหลังจากนี้ ผมก็เชื่อว่ามันก็จะดีแบบนี้เหมือนเดิม"

 

            แบคฮยอนไม่รู้ว่าจะสามารถขอบคุณใครได้อีก นอกจากคุณพ่อและคุณแม่ ที่ให้กำเนิดและอบรมดูแลลูกชายคนนี้อย่างดี จนคนตัวสูงกลายมาเป็นแสงสว่างนำทางให้กับชีวิตที่แสนหลงทางของเขา ซึ่งคนตัวเล็กไม่รู้ว่าจะตอบแทนบุญคุณนี้ได้ยังไงหมด มีเพียงประโยคเดียวที่อยู่ในความคิดของแบคฮยอนตอนนี้และเขาก็เลือกที่จะพูดมันออกมาจากหัวใจ 


            "ขอบคุณนะครับ ที่เกิดมา"




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

718 ความคิดเห็น

  1. #676 P.kiml (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 20:48
    อยากได้แฟนแบบนี้ ดีไปหมดเลย เราจะหาได้ที่ไหนคะ
    นี่อยากรู้เลยว่าคาแร็คเตอร์ชานยอลในเรื่องนี้ เป็นผู้ชายในอุดมคติของไรหรือเปล่า
    เราว่าต้องใช้แน่ๆเลย  และมันก็ยากจริงๆเลยนะคะ ตัวเราเองก็ชอบคนแบบนี้
    แต่หายากจริงๆ  555555 
    #676
    0
  2. #529 Aumbaek2306 (@aummizz-bb2306) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 10:36
    ทำไมเราถึงรู้สึกอบอุ่นได้ถึงขนาดนี้ ไม่แปลกใจเลยที่แบคฮยอนจะมองชานยอลเหมือนฤดูใบไม้ผลิ ไรเตอร์ เราไม่รู้จะบอกคุณยังไง แต่เราอยากบอกคุณว่าคุณเก่งมากจริงๆ ที่ถ่ายทอดเรื่องราวออกมาได้ดีขนาดนี้ ในชีวิตคนๆนึง จะมีเรื่องราวดีๆแบบนี้เกิดขึ้นจริงมั้ยเราม่อาจรู้ได้เลย แต่เมื่อเข้ามาอยู่ใโลกที่ไรเตอร์สร้างขึ้นมา เรารู้สึกอบอุ่นหัวใจมากจริงๆๆ TT
    #529
    0
  3. #473 Title Thanatporn (@titlethanatporn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 12:04
    พี่ชัลลลลลล ทำอะไรก็ฟินนนน
    #473
    0
  4. #467 Mmiiissss (@mmiiissss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 21:05
    ตอนนี้ให้ความรู้สึกดีมากกกก รู้สึกถึงความโรแมนติกที่ไม่ต้องมีอะไรหวือหวาเลย ชอบบบ
    #467
    0
  5. #433 REAL_CPY (@mameebee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 12:00
    ชานยอลเค้าดีอะไรเบอร์นั้น ดีกับหัวใจ พอดีกับหัวใจมากๆเลย
    #433
    0
  6. #212 ♡bbh♡ (@xoxo_b) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 22:19
    ชอบคำว่าขอบคุณที่เกิดมามากเลยค่ะ :)
    #212
    0
  7. #199 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 22:51
    ว้าวววววหวานเบาๆแต่โรแมนติกมากกกกกก
    #199
    0
  8. #185 pearr-i (@pearr-i) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2558 / 22:23
    ชอบเซฮุนกับจงอิน กวนกันมากๆเลย 55555
    เอาจริงก็ชอบทุกตัวละครในเรื่องนี้เลย
    ทุกคนมีสเน่ห์เฉพาะตัวสุดๆ
    ชานยอล แบคฮยอน คยองซู เซฮุน จงอิน
    ทุกคนน่ารักมากกกๆ บอกเลยว่าเรื่องนี้
    ดำเนินเรื่องไม่หวือหวา แต่น่าติดตามมากๆคะ เลิฟสุดๆ ชอบบๆ
    #185
    0
  9. #168 myminseok (@nantiya88) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 07:32
    ว่าไงครับที่รัก . ขอโทษครับ โทรผิด 555555555 ลั่นแรงมาก ตอนคุยโทรศัพท์โคตรฮา แล้วตอนจงอินอ่านความเห็นวันเกิดนี่แบบ55555 สงสารคุณแบคฮยอน คิดหนักมาก อ่านแล้วให้ความรู้สึกเหมือนเหมือนคุณแบคฮยอนเป็นตัวsadness จริงๆ 5555
    #168
    0
  10. #161 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 08:03
    ความสบายๆของชานยอล มันทำให้ชื่นใจสบายใจบอกไม่ถูกเลย
    #161
    0
  11. #149 งือ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 18:48
    ชานยอลน่ารักมากๆจริงๆนะ

    #149
    0
  12. #117 Just read (@hellojuneny) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 19:27
    น่ารักกกกกก.ลืมไฟแช็กอีกน้อ55555555
    #117
    0
  13. #116 Blackdeer Popy (@byunman) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 18:43
    ชอบบบบบบบ เอาใจไปเลยย
    #116
    0
  14. #115 beebeenaja (@pornkanok2557) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 16:29
    งื้อออออออ น่ารักกกกกก
    #115
    0
  15. #114 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 14:04
    ละมุนละไมละม่อมมากๆค่ะ
    #114
    0