(exo) spring day, you – chanbaek

ตอนที่ 27 : Special Chapter: Happy Birthday, Byun Baekhyun

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 พ.ค. 59

 

 

 

 

Special Chapter:

Happy Birthday, Byun Baekhyun

 


 

            ตาลุง ถามจริง ช่วงนี้เอ็งเป็นอะไรมากมั้ย? ข้าเห็นวันๆเอ็งก็เอาแต่นั่งดมเสื้อตัวเองเนี่ย

 

            โอเซฮุนที่ใช้มือขวาเท้าคางจนเมื่อยแก้มเอ่ยขึ้นอย่างเบื่อหน่าย เพราะเขากำลังเสียเวลาว่างช่วงเที่ยงของตัวเองในวันนี้ไปกับการต้องจมอยู่กับรุ่นพี่ที่เอาแต่นั่งเฉยพร้อมกับแววตาเหม่อลอย ซึ่งมันกำลังจะทำให้เขาเป็นประสาทตามไปในไม่ช้า คำพูดของคนตรงข้ามทำให้ชานยอลที่นั่งชันแขนกับโต๊ะหลุดออกมาจากห้วงความคิดของตัวเองกะทันหัน ก่อนจะหัวเราะเบาในลำคอเมื่อพบว่าตัวเองเอาแขนเสื้อขึ้นมาจ่อตรงปลายจมูกอีกแล้ว มันเป็นความเผลอตัวจนกลายเป็นเริ่มติดนิสัย


            ชานยอลเคยบอกมาก่อนรึเปล่า ว่าเขาชอบกลิ่นของแบคฮยอนมาก

            มันไม่ใช่กลิ่นเสื้อผ้าหอมฉุน ไม่ได้เหมือนกลิ่นแป้งเด็ก และไม่ได้กลิ่นเหมือนเสื้อผ้าในร้านซักรีด มันเป็นกลิ่นหอมสะอาดที่ตัวคนตัวสูงเองก็บรรยายออกมาไม่ถูก

            และในตอนนี้ หลังจากย้ายเข้าไปอยู่กับคนตัวเล็ก ชานยอลก็ได้ใช้สบู่ แชมพู ยาสีฟัน ผงซักฟอกและน้ำยาปรับผ้านุ่มยี่ห้อเดียวกับที่แบคฮยอนใช้
            มันทำให้เขานั่งดมปลายแขนเสื้อตัวเองทั้งวันเหมือนคนบ้า
            แถมตอนที่เขาถอดเสื้อ กลิ่นของแบคฮยอนก็ยังติดอยู่ที่ผิวของเขา จนมันทำให้เขาเริ่มจะเสพติด

 

            "ไง"

 

            นักศึกษาสถาปัตย์ปีสองเดินเข้ามาทักด้วยสภาพอิดโรยเหมือนเช่นเคย ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างเซฮุนอย่างแรง ซึ่งคนที่นั่งอยู่ก่อนหน้าทั้งสองก็กวาดสายตามองหาคู่หูของคิมจงอินอย่างแบคฮยอนแต่ก็ได้พบเพียงแค่ความว่างเปล่า

           
            "แล้วนี่อ่ะ?" เซฮุนถาม
            "นี่ไหน?"
            "แบคฮยอน"

            จงอินทำหน้าช็อคพร้อมกับชี้นิ้วใส่หน้าเพื่อน "หนอย เดี๋ยวนี้มึงกล้าเรียกนี่ว่า 'นี่' เชียวเรอะ?"
            "ก็ติดมึงมา" คนถูกแหวไหวไหล่อย่างไม่สนใจ
            "เออ ความจริงมึงก็มาเข้าแก๊งค์ได้นี่หว่า ชื่อลงท้ายด้วยตัวน.เหมือนกัน แต่อย่างพี่ชานยอลนี่ไม่ได้"
            "แล้วให้กูแทนตัวเองว่าเค้าเนี่ยนะ บาย โคตรจะตุ๊ด"

            จงอินเอามือทั้งสองคว้าคอเพื่อนต่างเอกทันควันก่อนจะออกแรงบีบหลอกๆด้วยความหมั่นไส้ แต่นั่นก็ทำให้เซฮุนสำลักไอค่อกแค่กจนพูดไม่เป็นภาษาไปได้ชั่วขณะ คนผิวแทนพูดต่อพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแอพพลิเคชั่นเฟซไทม์

            "เดี๋ยวนี่มันตามมา โดน'จารย์ด่าอยู่"
            "เรื่องอะไร?" รุ่นพี่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามรีบถามขึ้นทันทีเมื่อได้ยินดังนั้น
            "ล้อเล่นเว้ยพี่ เห็น'จารย์เรียกไปคุย ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องอะไร ตื่นตูมว่ะ" จงอินบอกก่อนจะดีดนิ้วเมื่อนึกได้ว่าจะพูดอะไรก่อนหน้านี้ "ฮั่นแน่ จำได้รึเปล่าว่าพรุ่งนี้วันอะไร?"
            "ก็เพราะจำได้ไง มันถึงได้นั่งทำหน้าเป็นตูดอยู่เนี่ย" เซฮุนที่จัดระเบียบเส้นเสียงของตัวเองได้แล้วพูดขึ้น 
"ทีตอนคนอื่นซื้อให้ก็ไปด่าเขา เห็นมั้ยล่ะว่าเวรกรรมมันมีจริง"
            "โอ้โห คู่นี้มันจะเหมือนกันไปไหน"

            ชานยอลถอนหายใจอย่างหมดหนทาง "ถ้าเป็นพวกเอ็ง จะอยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดกัน?"
            "ซิง"

 

            สองเพื่อนซี้ประสานเสียงอย่างไม่ได้นัดหมาย ก่อนจะหันมาไฮไฟฟ์กันอย่างแรงพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง แล้วต่างคนก็ต้องสะบัดมือไล่ความเจ็บจากแรงตี เมื่อกี้ยังจะฆ่ากันตายอยู่รอมร่อ แต่พอถึงเวลากวนประสาทก็พร้อมใจกันเกินหน้าเกินตาเหลือเกิน ชานยอลล่ะอยากจะจับเอาหัวทั้งคู่มาโขกกันให้รู้แล้วรู้รอด ตอนนั้นเองที่โทรศัพท์ของจงอินปรากฎใบหน้าที่แสนคุ้นเคยขึ้นมา

 

            "กู๊ดอาฟเตอร์นูนครับ ที่รัก"

 

            จงอินรีบเอียงคออย่างน่ารักใส่เครื่องมือสื่อสาร ความอยากรู้อยากเห็นทำให้โอเซฮุนรีบชะโงกใบหน้าไปดู 'ที่รัก' ของเพื่อนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะต้องสะดุ้งเฮือกอย่างขวัญหายเหมือนเจอผี เมื่อใบหน้าที่อยู่บนหน้าจอนั้นคือรุ่นพี่นักศึกษาแพทย์ปีสี่โดคยองซูโดยมีฉากหลังเป็นโรงพยาบาลที่เคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ เพราะฝีเท้าของคุณหมอยังก้าวไม่หยุด

 

            "ฉันให้เวลาแกแค่สองนาที ถ้าสิ่งที่แกกำลังจะพูดไม่มีสาระแม้แต่นิดเดียว พรุ่งนี้ฉันจะไปล้มโมแกถึงคณะ"

            "พรุ่งนี้วันเกิดแบคฮยอน"

 

            ตอนแรกก็ว่าจะแกล้งแหย่ให้โดนด่าเล่นสักหน่อยก่อน แต่อีกคนเล่นเอาโมเดลซึ่งเป็นดั่งกล่องดวงใจของนักศึกษาสถาปัตย์มาขู่กันแบบนี้ จงอินเลยรีบเข้าสู่ประเด็นหลักโดยทันที และประโยคความยาวหกพยางค์ก็ดูจะมีสาระมากพอที่จะทำให้สีหน้าของปลายสายอ่อนลงได้ทันตา

 

            "จริงด้วย ลืมสนิทเลย" คยองซูเอามือลูบหน้าผากพร้อมกับสีหน้าตึงเครียด "ปีที่แล้วเราทำกันยังไงนะ?"
            "สั่งพิซซ่ามากินกันหน้าคณะ เอาแบบนั้นอีกหรอ? ซ้ำอ่ะ"
            "ไม่ได้ วันนี้อยู่เวร" ว่าที่คุณหมอถอนหายใจ 
"เดี๋ยวฉันจัดการเอง แล้วจะโทรไปบอกอีกที ต้องไปราวน์บ่ายแล้ว มีอะไรอีกมั้ย?"

            "แล้วก็มีคนเครียดหนึ่งอัตรา ไม่รู้จะซื้ออะไรเป็นของขวัญดี"

 

            จงอินบิดองศาโทรศัพท์ในมือเพื่อให้กล้องหน้าจับภาพชานยอลที่กำลังทำหน้ายุ่งอยู่อีกฟากของโต๊ะ

 

            "ปาร์คชานยอล"

 

            เจ้าของชื่อเสยตามองคนที่เรียกเขาอยู่ปลายสาย ก่อนจะยื่นมือไปรับโทรศัพท์มาจากรุ่นน้อง แล้วเอาหูแนบกับลำโพงเหมือนเวลาคุยโทรศัพท์ปกติ ว่าที่คุณหมอแอบมองบนเล็กน้อยเมื่อหน้าจอของตนปรากฎเป็นสีดำสนิท นี่ความรู้ด้านเทคโนโลยีของปาร์คชานยอลไม่ได้กระเตื้องขึ้นเลยแม้แต่น้อยเลยสินะ คยองซูพรูลมหายใจเบาก่อนจะเอาปากไปจ่อกับไมโครโฟนตรงท้ายเครื่องมือสื่อสาร

 

            "คุณรู้อยู่แล้วว่าของขวัญที่แบคฮยอนต้องการที่สุดคืออะไร"
            "..."
            "และตอนนี้ เขามีมันกับตัวอยู่แล้ว สิ่งที่คุณต้องทำ คือให้มันอยู่กับเขาต่อไปจนถึงวันเกิดปีสุดท้ายของเขาเท่านั้น"

 

 

 






            "แล้วทำไมเราต้องมาทำตัวหลบๆซ่อนๆเป็นโจรแบบนี้ด้วยวะ"

 

            จงอินบ่นอุบอิบอย่างรำคาญขณะใช้มือทั้งสองปัดไล่เหล่าแมลงตัวเล็กที่มาเกาะวอแวตามตัว ในขณะที่โอเซฮุนนั่นนั่งขัดสมาธิบนพื้นหญ้า มือขวาถือกล่องนมช็อคโกแลตที่ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว มือซ้ายไถหน้าจอโทรศัพท์ไปเรื่อยโดยไม่ได้สนใจเสียงวอแวของอีกคน

            พวกเขานั่งหลบอยู่หลังพุ่มไม้หนาด้านหน้าโรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยที่คยองซูอยู่มาเป็นเวลาเกือบชั่วโมงแล้ว พร้อมกับกล่องกระดาษสีขาวนวลซึ่งบรรจุเค้กสองปอนด์จากร้านขนมหวานชื่อดังอยู่ รอให้เจ้าของวันเกิดเดินทางมาถึงแล้วดำเนินการตามแผนที่วางเอาไว้

            เห็นว่าคยองซูจะหลอกให้แบคฮยอนเอาหนังสือวิชาแพทย์ที่ยังอยู่ในห้องมาให้โดยอ้างว่าจะรีบใช้ด่วน ส่วนชานยอลต้องอยู่กับเจ้าของวันเกิดเพื่อความแนบเนียน พวกเขาเลยต้องมานั่งให้ยุงตอมอยู่ที่นี่กันแค่สองคน 

 

            kyungsoo: พวกนั้นมาถึงแล้ว ฉันกำลังลงลิฟต์ เตรียมตัว

           

            มือถือของทั้งคู่สั่นเตือนข้อความเดียวกัน ซึ่งนั่นหมายถึงให้เริ่มต้นแผนได้ ทั้งสองแอบโผล่ตาออกไปมองจากกลุ่มพุ่มไม้ ก็เห็นทั้งชานยอลและแบคฮยอนยืนอยู่หน้าโรงพยาบาลซึ่งห่างออกไปสองเมตร พวกเขาจึงรีบหาไฟแช็กที่ซื้อมากันมือเป็นพัลวัน จัดการปักเทียนและจุดไฟจนเสร็จเรียบร้อย โชคดีที่วันนี้ไม่มีลมมาเป็นอุปสรรค 

 

            ทั้งจงอินที่รับหน้าที่ถือเค้กและเซฮุนย่องออกมาอย่างเงียบเชียบที่สุดด้วยทักษะแมวขโมยที่ฝึกฝนมานาน ประจวบเหมาะกับที่คยองซูมาถึงจุดเกิดเหตุพอดีและพยายามคุยกับเป้าหมายเพื่อถ่วงเวลาเอาไว้ แต่อาจจะเป็นเพราะความตื่นเต้นหรือความซุ่มซ่าม อีกเพียงไม่กี่ก้าวก็จะถึงปลายทาง คนผิวเข้มก็ดันสะดุดรองเท้าผ้าใบคู่ใหม่ที่ยังใส่ไม่ชินเท้า และ

 

            เผละ!


            ทุกอย่างดูเหมือนจะหยุดไปชั่วขณะ ก่อนที่จากความช็อคเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกอยากกรีดร้อง พร้อมกับหัวใจของจงอินที่แหลกสลายลงไปพร้อมกับขนมหวานราคาแพง

 

            "ค่าขนมเดือนนี้ของกู๊"

 

            ทั้งสามคนที่ยืนอยู่หน้าโรงพยาบาลหันมามองตามเสียงโหยหวนเป็นตาเดียว ก็เห็นคิมจงอินนั่งคุกเข่าอย่างหมดอาลัยอยู่ตรงหน้าเค้กที่ลงไปจมกับพื้นปูนเรียบร้อย ขณะที่เซฮุนกำลังตบบ่าปลอบใจอีกคน ว่าที่คุณหมอใช้มือลูบหน้าอย่างเอือมระอาก่อนจะเดินตรงไปหาเพื่อนร่วมแผน ส่วนชานยอลและแบคฮยอนที่ได้แต่ทำหน้างงว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นนั้นก็ทำได้แค่เดินตามไป 

 

            "เป่ามันตรงนี้แหละ เดี๋ยวยามมาเห็นจะโดนด่า"


            นักศึกษาแพทย์ซึ่งเป็นคนที่ดูจะมีสติที่สุดในตอนนี้ถอนหายใจอีกรอบก่อนจะลงไปนั่งยองๆ แล้วเริ่มจัดเทียนที่ล้มระเนระนาดบนพื้นให้กลับมาตั้งบนเค้กส่วนที่ยังเหลือรอดอยู่ โดยมีเซฮุนช่วยจุดไฟ ในขณะที่แบคฮยอนเพิ่งเริ่มเข้าใจว่าทุกคนกำลังจะเซอร์ไพรซ์วันเกิดให้เขา

 

            "นี่ เค้าขอโทษ" จงอินทำเสียงเศร้า
            "ไม่เป็นไร แค่เราจะไม่ได้กินเค้กกันเอง แบบนี้ตลกดี"

 

            คนตัวเล็กทรุดตัวลงไปนั่งข้างเพื่อนสนิทก่อนจะขยี้ผมของคนที่กำลังสำนึกผิดอย่างแรงพร้อมกับยิ้มกว้างให้ เมื่อคยองซูและเซฮุนจัดเค้กให้พอดูได้แล้ว ทั้งห้าคนก็นั่งล้อมรอบเค้กกันเป็นวงกลมแล้วร้องเพลงวันเกิดพร้อมตบมือกันด้วยเสียงเบาที่สุด มองไปก็เหมือนกลุ่มลูกเสือประชุมรอบกองไฟ 


            เจ้าของวันเกิดเผยยิ้มกว้างเมื่อเป่าลมให้ไฟบนเทียนทุกเล่มดับมอดจนหมด แต่แบคฮยอนก็อาศัยเวลาเพียงแค่ชั่วเสี้ยววินาทีแอบปาดน้ำตาหยดเล็กออก และคงมีจะแต่ชานยอลที่เห็นช่วงเวลานั้น มือใหญ่เลยลูบหลังบางอย่างปลอบโยน

 

            ถึงจะเป็นวันเกิดที่แปลกและเพี้ยนไปหน่อย ถึงจะเป็นวันเกิดที่เค้กไม่ได้มีไว้กินแต่มีไว้แกล้งโดยการเอามาป้ายหน้าคนอื่น และพวกเขาจะต้องมานั่งเก็บทำความสะอาดซากเค้กกันหลังจากการฉลอง แต่ก็เป็นวันเกิดที่แสนน่าจดจำ

 

            ขอบคุณทุกคนที่ทำให้แบคฮยอนมีวันเกิดที่มีคุณค่าควรแก่การจดจำหลังจากไม่ได้มีมานานมากแล้ว






 



วันศุกร์ที่ 6 พฤษภาคม,

01.12 น.,

ฤดูใบไม้ผลิ, ช่างเป็นฤดูที่เต็มไปด้วยความสุข

 



            "ผมมีของขวัญวันเกิดให้คุณด้วยครับ"

 

            แบคฮยอนต้องเลิกคิ้วแปลกใจเมื่อคนตัวสูงพูดขึ้นหลังจากก้าวเท้าเข้ามาในห้องได้เพียงไม่นาน ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเผยยิ้มบางและมือเรียวจะแกล้งแบออกทั้งสองข้างอย่างเรียกร้อง ชานยอลส่งยิ้มกว้างให้อีกคนก่อนจะถลกแขนเสื้อสเวทเตอร์สีเทาที่คนตัวเล็กเป็นคนเลือกให้ขึ้น และเผยให้เห็นโบว์สีชมพูเล็กๆ ที่ผูกอยู่ตรงข้อมือ 


            มิน่าล่ะ


            คนตัวเล็กที่อ้าปากค้างไปหลายนาทีเริ่มไขข้อข้องใจในหัว ชานยอลทำตัวแปลกๆตั้งแต่ช่วงเย็นแล้ว เพราะวันนี้เป็นวันที่อากาศค่อนข้างร้อน แต่ร่างสูงก็ยืนยันจะใส่เสื้อแขนยาวเอาไว้แม้เหงื่อจะไหลตามไรผมแล้วก็ตาม นั่นทำเอาแบคฮยอนก้มลงไปกุมท้องเพราะขำจนท้องแข็ง เขายังจำได้ว่าเคยบ่นกับจงอินเมื่อวันเกิดของคนตัวสูงอยู่เลยว่ามุกนี้มันโหล


            ชอบมั้ยครับ?” ชานยอลถามพร้อมกับลูบท้ายทอย

            “รักเลยครับ

            “ผมขอโทษนะครับที่ต้องบอกว่า นี่คงเป็นของขวัญจากผมในวันเกิดปีต่อๆไปของคุณเหมือนกัน

            “ยินดีรับไว้ทุกปีเลยครับ

 

            แบคฮยอนยิ้มกว้างแบบที่ไม่ได้ทำมานานแล้ว และเขารู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นต่อไป ชานยอลจึงเข้าไปกอดอีกคนเอาไว้ทันทีและไม่ลืมที่จะโยกไปมาเช่นเดิม และที่คาดการณ์เอาไว้ก็ไม่ผิด เมื่อคนตัวสูงเริ่มรู้สึกว่าช่วงอกของเสื้อกันหนาวที่เขาสวมอยู่นั้นเริ่มเปียกมากขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงสะอื้นที่ทำให้เขารู้ว่าถึงเวลาปลอบโยนแบคฮยอนอีกครั้ง

 

            ขอบคุณนะครับ ที่เติบโตขึ้นมาอย่างดี

            “…”

            “ผมขอโทษที่เจอคุณช้าไปหน่อย แต่ก็ขอบคุณที่ยังอยู่รอผม ขอบคุณที่ยังให้โอกาสกันนะครับ

            “…”

            “ขอบคุณที่เกิดมาให้ผมรักเช่นกันครับ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

718 ความคิดเห็น

  1. #691 P.kiml (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 22:22
    รักชานยอลกับแบคฮยอนจัง มีความละมุนอบอุ่นหัวใจ
    อ่านกี่ครั้งก็แอบยิ้มคนเดียวเหมือนเป็นบ้าเลย
    #691
    0
  2. #560 bamby-miew (@asamaporn-miew) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 23:48
    รักพี่ชานเเละผองเพื่อนน อยากเป็นเเบคเลย
    #560
    0
  3. #559 aairch_ (@airxoxo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 14:28
    อบอุ่นมากๆทุกคนในเรื่องนี้อบอุ่นต่อใจไปหมด โดยเฉพาะชานยอลนี่เปนคนที่แบบทำอะไรที่มันคลาสสิกละรู้สึกว่ามันดูออกมาเปนธรรมชาติและคนรับรู้สึกได้ถึงความจริงใจ อบอุ่นหัวใจกับผู้ชายคนนี้เหลือเกิน
    #559
    0
  4. #558 Miw Chalinee (@miwmiwmiw02-) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 13:41
    โอ้ยชานยอลลลอบอุ่นขนาดนี้เลยงือ ชอบการกอดแล้วโยกไปด้วยอ่ะ น่ารักจังเลยยยยยยย
    #558
    0
  5. #557 pianofaar (@pianofaar) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 12:16
    เราคิดถึงสปริงเดย์นะ คิดถึงคุณคนเขียนด้วย ไม่รู้ว่าจะรับรู้ไหมนะ แค่อยากบอกว่าคิดถึงนะ
    เราพึ่งมีเวลาว่างมาอ่านตอนพิเศษ วันเกิดแบคฮยอน หวังว่าตอนนี้คงจะมีความสุข
    ตอนอ่านปกติเรามักจะหาเพลงฟัง แต่เลือกไม่ถูกก็เลยเลือกเพลง bright ฟังคลอตอนอ่านแล้วกัน
     
    ลุงดมเสื้อตัวเอง 5555 เสื้อมีกลิ่นเขาคนนั้นด้วยใช่ไหมลุง ดมอยู่นั่นแหละ
    ไม่รู้เหมือนกันนะว่ากลิ่นของแบคฮยอนจะหอมมากขนาดไหน จนตาลุงติดใจ
    เวลาคนมีความรักก็มักจะทำอะไรแบบนี้เสมอ คนอื่นอาจจะมองว่าบ้า แต่นี่มันคือความสุขที่เกิดขึ้นชัดๆ
    ทำไมคยองซูชอบพูดแบบนี้ทุกทีเลย คนอ่านแบบเราก็ใจห่อเหี่ยวตามไปด้วยเลย
    ของขวัญของแบคฮยอนนี่คือความสุขที่ชานยอลมอบให้หรือเปล่านะ ถ้าใช้ก็รักษามันไว้นะ
    คยองซูพูดแต่ละคำ เราน้ำตาแทบจะไหล พูดอะไรก็ไม่รู้...สุดท้ายอะไรกัน ฮืออออออ
    โอ้ยยยยยยยยยยย จงอินทำไมซุ่มซ่ามแบบนี้ มันน่าโดนฟาดจริงๆเลย
    อย่างน้อยก็ยังได้เป่าเค้กในวันเกิดด้วยกัน แค่นี้ก็มความสุขมากแล้ว
     
    โอ้ยยยยยยยยยยย นี่มันจะเป็นของขวัญทีีมีค่าที่สุดของแบคฮยอนเลยนะ จะร้องแล้ว แง้ๆๆๆ
    มันคงจะดีมาก ถ้าของขวัญวันเกิดจะเป็นแบบนี้ทุกปี ความสุขจริงๆนะ
    ทำไมน้ำตาไหล วันเกิดต้องมีแต่รอยยิ้มสิ แต่เราจะร้องตามแล้วนะ ฮือออออออออ
    ขอบคุณนะที่เกิดมาบนโลกใบนี้ ขอบคุณนะที่เกิดมาให้เราได้รัก ขอบคุณนะที่เกิดมาสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
    แล้วก็ขอบคุณคุณคนเีขียนนะ ที่เขียนตอนะิเศษนี้ขึ้นมา ขอบคุณที่มอบความสุขให้
    เรายังรอสปริงเดย์อยู่เสมอ เรารักเีืรื่องนี้ไม่แพ้คนเขียนเลยนะ รักมากๆเลย
     
    #557
    0
  6. #555 Oum Sirilak (@oum-ka143) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 01:46
    ตาลุง ทำไมน่ารัก อยากได้ของขวัญเป็นตาลุงบ้างใง ฮือ
    #555
    0
  7. #554 kkimmaggurren (@kimaguren) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 14:02
    พ่อพระเอก รักนะคะ
    #554
    0
  8. #553 cn20024 (@cn20024) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 22:13
    ขอชานยอลแบบนี้ให้เราบ้าง ฮื่ออออออ
    #553
    0
  9. #552 명령이 (@parkpum002) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 11:50
    ละมุนทุกตอนเลย
    #552
    0
  10. #551 Aumbaek2306 (@aummizz-bb2306) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 10:05
    เราก้ขอบคุณทั้งสองคนนะ ที่เกิดมาให้เรารักเหมือนกัน /ปาดน้ำตา อินนี่มุกนี้แป็กนะ ให้ฮยอนนี่เราเป่าเค๊กบนทางเดินหราาา เดะโดน
    #551
    0
  11. #550 อิ อิ (@fds_513) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 09:53
    โอ้ยยยย ดีงามมากอ่ะ ประทับใจ
    #550
    0
  12. วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 03:10
    ค่อยเป็นค่อยไป ชอบการเติบโต
    #549
    0
  13. #548 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 23:38
    อ้ายยยยยยยซึ้ง ชอบจัง
    #548
    0
  14. #547 honeyxhotaru (@honeyxhotaru) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 21:43
    ซึ้งจัง ของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดคือการมีคนที่เรารักและรักเราอยู่ด้วยกันในทุกๆวัน
    #547
    0
  15. #546 REAL_CPY (@mameebee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 21:32
    ของขวัญนี่ยินดีรับไว้ทุกปีเลยคับผ้ม!
    #546
    0
  16. #545 dyodo12 (@dyodo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 21:20
    น่ารักที่สุดเลยงื้อออออ
    #545
    0
  17. #544 Rabbit.B (@phatcahb) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 21:00
    ทำไมชานบอลอบอุ่นงี้ฮือออออ
    #544
    0
  18. #543 kantikimmi (@kantikimmi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 20:53
    โอ๊ย ตาลุงหวานอะไรเบอร์นี้ น่ารักมากก
    #543
    0
  19. #542 -[**Jha...JaA**]- (@mamipokoz) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 20:36
    ดีจังเลย ถึงมุกชานยอลจะคลาสิค แต่ก็ดีกับใจแบคฮยอนมากเลยนะ อยู่กันไปทุกปีเลย !!
    #542
    0
  20. #541 spong.ka (@spongka) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 20:32
    เขิน ของขวัญน่ารักมาก
    #541
    0
  21. #540 lertting (@lertting) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 20:02
    น่ารัก หวานนนน
    #540
    0
  22. #539 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 19:51
    หวานมาก ละมุนมาก น่ารักมาก
    #539
    0
  23. #538 Ploy Warissara (@paloyploypear) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 19:34
    หูยยย ตะไมละมุนละไมอย่างงี้~ ฮือออ
    #538
    0
  24. #537 อัลพา (@uwewer) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 19:24
    ฮื้ออออ ละมุนฝุดๆไปเลยสองคนนี้นี่ทำเขิลตัลหลอด ขำจงอินอ่ะ55555
    #537
    0
  25. #536 Just read (@hellojuneny) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 19:23
    โง้ย????????????????????????????
    #536
    0