[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,380,188 Views

  • 23,534 Comments

  • 43,720 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    29,104

    Overall
    2,380,188

ตอนที่ 21 : ชะตา..เขาน่ะตัวจริงแล้วผมมันตัวอะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 64705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 834 ครั้ง
    9 มี.ค. 59

 

 



 

 

21

: ชะตา..เขาน่ะตัวจริงแล้วผมมันตัวอะไร :

 

          เพลิงนิลเดินพาผมมาหยุดยืนหน้าห้องแห่งหนึ่ง เขาปรายตามองผมก่อนจะหันไปทางเมดสาวที่ยืนนอบน้อมอยู่หน้าประตู ผมอยากถาม แต่ไม่กล้าพอที่จะถามว่าเขาจะหมั้นจริงๆหรือเปล่า แล้วการหมั้นเป็นความต้องการของเขาใช่ไหม ผมไม่ควรถามเขาตรงนี้ ไม่รู้ว่าบริวารของเขาจะคิดยังไงถ้ารู้ว่าผมกำลังคิดเกินเลยกับนายน้อยของพวกเขาอยู่

 

          ผมกำมือแน่นแบบสับสนเอามากๆ ใจหนึ่งคิดว่าถ้าเป็นความต้องการของเพลิงนิลจริงๆผมจะตัดสินใจปล่อยเขาไป แต่อีกใจมันหน่วงซะจนอยากรั้งไว้ ไม่ให้เขาไปจากผม ผมกำลังโกรธและสับสน เขากำลังจะจากผมไปหรือเปล่า ผมต้องเสียเขาไปจริงๆงั้นหรอ?

 

          "อยู่ห้องนี้ ไม่จำเป็นอย่าออกมา"

 

อะไร? ทำไมผมเดินเผ่นพล่านไม่ได้ ยังไม่ทันได้ถามอะไรดี เพลิงนิลก็เดินจากผมไปแล้วเดินขึ้นบันไดไปชั้นบนอีก คฤหาสน์นี้มีสามชั้น ชั้นแรกไม่มีห้อง แต่ชั้นที่สองมีห้องรับแขก ชั้นที่สามผมคิดว่าน่าจะเป็นชั้นห้องของนายใหญ่นายน้อยทั้งหลาย

 

          มันทำให้ผมแอบคิดนะ..ว่าเขาไม่อยากให้ผมไปขัดค่ำคืนดูตัวในวันนี้

 

          เหอะ! รู้สึกว่าตัวเองโคตรโง่เลยวะ แต่ผมไม่อยากคิดเองเออเอง อาจจะมีเหตุผลมากกว่านั้น ใจผมมันร้อนรุ่มแบบแปลกๆ เมดสาวเชื้อเชิญผมเข้าห้อง ผมเม้มปากแน่น รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ผมมาบ้านเขาเพื่อรับรู้เรื่องแบบนี้เนี่ยนะ แมร่ง

 

          "สีหน้าคุณดูไม่ดีเลยนะค่ะ รับน้ำเย็นหน่อยไหม"

 

 เมดสาวยิ้มหวานให้ผมอย่างเป็นมิตรเมื่อเห็นผมเดินไปนั่งโซฟากลางห้องแล้ว ผมยกมือลูบหน้าตัวเองเบาๆ แล้วยิ้มออกไปแบบฝืดเคืองสุดๆ ผมไม่มีอารมณ์ยิ้มเลยตอนนี้

 

          "ไม่ฮะขอบคุณ พี่สาวชื่ออะไรฮะ ผมเบนซิน" ดูเหมือนเมดสาวจะอายุมากกว่าผมพอควรน่าจะราวๆสี่ปีได้มั้ง ผมดูที่รูปร่างหน้าตาเอานะ

 

          "เรียกพี่ว่าหวานก็ได้จ้ะ แต่ลดตัวมาพูดสนิทกับพี่แบบนี้ ไม่ดีเลยนะ"

 

พี่หวานติงผม ใบหน้าสวยของเธอซีดลงนิดๆ ผมขมวดคิ้วสงสัยในคำพูดข้างต้น

 

          "ทำไมล่ะฮะ"

 

          "คุณเบนซินเป็นแขกคนแรกของนายน้อยน่ะค่ะ"

 

หืม..เพลิงนิลไม่เคยพาเพื่อนมาที่นี่เลยหรอ หรือเขาไม่มีเพื่อนกันแน่นะ

 

          "พูดแบบธรรมดาก็ได้ฮะ ผมไม่ได้วิเศษมาจากไหน" ผมถอนหายใจ ถ้าเป็นผู้วิเศษจะเสกมนตร์มหาเสน่ห์ใส่เพลิงนิลแมร่ง

 

          "น่ารักแบบนี้นี่เอง ถึงว่า.." ประโยคหลังพี่หวานพูดอะไรอ่ะครับ ทำไมผมไม่ได้ยินอะไรเลย

 

          "เอ่อ..พี่หวานฮะผมถามอะไรหน่อยได้ไหม"

 

มันจะเป็นการละลาบละล้วงหรือเปล่านะ พี่หวานยิ้มให้ผมนิดๆ แล้วพยักหน้าเชิงอนุญาต มือเรียวของเมดสาวก็เทน้ำเย็นจากเหยือกใส่แก้วแล้วยื่นมาทางผม ผมรับไว้แล้วขอบคุณเบาๆ

 

          "เรื่องหมั้นของเพลิงนิลนะฮะ" ผมถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง พี่หวานชะงักไปพักใหญ่ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

 

          "ถ..ถ้าพี่บอกไป คุณเบนซินต้องอุบเงียบไว้นะคะ ที่นี่ไม่ให้คนใช้ไปรู้เรื่องเจ้านายเท่าไหร่ แต่พี่ได้ยินมาว่า นายน้อยบอกจะดูตัวกับคุณดาวเป็นคนสุดท้ายตั้งนานแล้วล่ะค่ะ กำหนดการดูตัวจริงๆ อีกตั้งเดือนกว่าๆนู่น แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงเลื่อนมาเร็วขนาดนี้ นายน้อยท่านเป็นคนไม่ค่อยพูด นายใหญ่เห็นนายน้อยไม่ปฏิเสธคุณดาวเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ จึงคิดว่าคุณดาวนี่แหละน่าจะมาเป็นว่าที่ลูกสะใภ้ของบ้านค่ะ"

 

          ยังงี้เองหรอ..ถ้าผมเป็นพ่อของเพลิงนิลก็คงคิดว่าลูกชายมีใจให้คุณดาวอะไรนั่นไม่น้อย รู้สึกหน่วงๆในใจยังไงก็ไม่รู้ ผมเอนศีรษะพิงโซฟา แล้วหลับตาลงเนิ่นนาน

 

          จะทำยังไงต่อไปดี..ตัวจริงเขามาแล้วสิ

 

 

          ช่วงค่ำผ่านไปไวยังกับโกหก ราวกับตอกย้ำว่าผมนั้นมันโง่ที่ยังเป็นของตายไร้ค่าอยู่ เสียงรถยนต์ดังแว่วเข้ามาทำให้ผมเปิดม่านหน้าต่างพลางชะโงกตัวไปมองภาพเบื้องล่าง

 

          หญิงสาวร่างระหงก้าวออกมาจากรถพร้อมๆกับผู้หญิงวัยกลางคนที่แต่งตัวหรูหรา นั่นน่าจะเป็นแม่ของผู้หญิงคนนั้น เหล่าบอดี้การ์ดต่างเข้ามาต้อนรับ และเชื้อเชิญพวกเขาเข้าคฤหาสน์ แสงไฟส่องกระทบใบหน้าของผู้หญิงหุ่นนางแบบ ทำให้เห็นเครื่องหน้าที่หมดจด สวยราวกับนางฟ้านางสวรรค์ สวยแบบไม่สามารถละสายตาออกห่างได้

 

          นั่นคงจะเป็นคุณดาว..เหมาะสมกันดีนะ หึ

 

          ผมมองคุณดาวเดินเข้ามาในประตูคฤหาสน์จนลับสายตา รู้สึกหูตาอื้ออึงจนต้องนวดขมับเบาๆ ผมต้องจบเรื่องนี้ ถึงมันจะเจ็บ แต่ผมต้องจบให้ได้

 

          และจะไม่ยอมเจ็บฝ่ายเดียวแน่ เลือดเย็นมากเลยนะเพลิงนิล ไม่อธิบายกันเลยสักนิดว่ามีตัวจริงอยู่แล้ว แล้วมากอดผมทำไม?

 

          ผมแอบย่องออกจากห้อง แล้วหลบสายตาบรรดาเมดสาวที่เดินขวักไขว่ลงไปชั้นล่าง ดีนะที่พวกบอดี้การ์ดไปอารักขาเจ้านายที่ชั้นล่างและเฝ้าระวังภัยด้านนอกตัวคฤหาสน์กันหมด ผมถอนหายใจนิดๆ แล้วหลบมุมตรงเชิงบันได ก้าวเท้าไปตามกลิ่นอาหาร บรรยากาศเงียบวังเวงแปลกๆแหะ

 

          ในที่สุดผมก็มาหลบมุมหลังประตูห้องอาหารได้ในที่สุด ผมชำเลืองมองเข้าไปด้านใน เห็นนายใหญ่ของบ้านนั่งอยู่หัวโต๊ะ เพลิงนิลนั่งเป็นลำดับต่อมา ข้างๆกันคือคุณดาว และแม่ของคุณดาวก็นั่งทานอาหารฝั่งตรงข้าม

 

          ดูมีความสุขกันดีนะครับ ผมแสร้งยิ้มหวานกับตัวเอง

 

          "ตักอาหารให้คุณดาวหน่อยสิ"

 

พ่อของเพลิงนิลพูดขึ้น เพลิงนิลหันมองคุณดาวนิดๆ เธอยิ้มขวยเขินส่งกลับเขามา

 

          ผมมองภาพเพลิงนิลตักปลากะพงนึ่งมะนาวใส่ลงในจานคุณดาวด้วยสายตาเฉยชา ความรู้สึกร้อนรนเริ่มสุมในอก เพลิงนิลไม่เคยปฏิบัติเอาใจใส่ใครแบบนี้เลยเท่าที่ผมรู้จักเขามา

 

          ผมใช้มือเกาะผนังไว้แน่นไม่ให้ตัวเองเดินไปประกาศศักดา ณ กลางโต๊ะอาหารนั่น จะทำให้ผู้คนบนโต๊ะอาหารรู้ตัวว่ามีคนแอบมองอยู่ไม่ได้ ถ้าผมเดินออกไป..ได้ตายแบบไม่ต้องแจวแน่ๆ คุณพี่บอดี้การ์ดคงเก็บศพผมออกจากห้องอาหาร เพราะนายใหญ่..พ่อของเพลิงนิลต้องคว้าปืนยิงผมโทษฐานไม่มีมารยาทน่ะสิ สถานะตัวเองก็เป็นคนนอกด้วยตอนนี้

 

           แต่จะให้อยู่เฉยๆ แล้วได้แต่มองภาพบาดตา..มันก็ทำไม่ได้อ่ะครับ!

 

          ใจผมนี่เตลิดอยากไปคว้าเพลิงนิลแล้วบอกว่า นี่สามีผม!

 

          ฉับพลันที่ผมเห็นเพลิงนิลปรายตามามองทางนี้ ผมรีบทำตัวให้นิ่งสนิททั้งๆที่เมื่อกี้เกือบสะดุ้งสุดตัวตอนที่เขามองมา ดวงตาของเราประสานกันทำให้ผมชะงักค้าง ถึงจะมั่นใจว่าเขาไม่เห็นผมแน่ๆเพราะตรงนี้มันเป็นมุมมืด และผมแอบตรงซอกประตูโผล่ไปมองแค่ลูกตา

 

          แต่ถึงจะคิดแบบนั้น ผมก็กลัวเขาจะเห็นอยู่ดี เพลิงนิลเบนสายตากลับไปบนโต๊ะอาหารเหมือนเดิม ทำให้ผมค่อยๆก้าวออกจากตรงนั้นช้าๆ

 

          ผมปิดประตูห้องตัวเองแล้วเดินไปนั่งบนเตียงแบบเครียดๆ ทบทวนชีวิตตัวเองตั้งแต่รู้จักกับเพลิงนิลมา มือของผมกำผ้าปูที่นอนแน่น ริมฝีปากขบเม้มเข้าหากันอย่างครุ่นคิดหาทางออกไม่เจอ เขากำลังจะหมั้น นั่นเป็นสิ่งที่ผมไม่อาจปฏิเสธได้

 

          แล้วทำไมผมต้องยอม..จะยอมง่ายๆน่ะหรอทั้งที่มันมาถึงขั้นนี้แล้ว

 

          ถึงจะเป็นผู้ชายและดูไม่เหมาะสมกับเพลิงนิลเท่าคุณดาว แต่ผมก็มีหัวใจ ผมรักเพลิงนิลไม่ได้น้อยไปกว่าใคร ทำไมผมต้องปล่อยเขาไปง่ายๆด้วย ทั้งที่เขาก็ดูเหมือนจะเห็นผมอยู่ในสายตานิดหน่อยแล้ว แต่ไม่รู้ว่าในฐานะอะไร

 

          แล้วจะจมอยู่กับห้วงความคิดที่สับสนปนเจ็บปวดนี่ทำไม ผมว่าเราควรไปหาคำตอบ ถ้าไม่ได้คำตอบในวันนี้ผมนอนไม่หลับแน่ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ผมสามารถรั้งเพลิงนิลไว้ได้สุดความสามารถ แต่ถ้ามันเกินความสามารถผมจริงๆ..ผมก็พร้อมที่จะปล่อยเพราะมันจะทำให้ผมดูไร้ค่ากว่าเดิม

 

          ถึงการปล่อยเขาไป จะทำให้ผมแทบขาดใจตายก็ตาม

         

          ผมแง้มประตูพลางมองซ้ายขวา แล้วแอบย่องเบาขึ้นบันไดไปที่ชั้นสามของบ้าน ไม่มีบอดี้การ์ดอยู่เลยสักคน นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมโล่งอกสุดๆ แต่..ห้องเพลิงนิลอยู่ไหนวะ =_=

 

          ผมเดินควานหาทั้งชั้น ที่มีห้องอยู่เพียงห้าห้องเท่านั้น และแล้วสายตาก็สะดุดกับประตูสีดำบานใหญ่ห้องริมสุด ผมมองห้องที่เหลืออันได้แก่ ห้องประตูสีทองมีลวดลายมังกร(อันนี้ไม่ต้องเดา..ห้องราชามังกรชัวร์) ห้องประตูสีขาว ห้องประตูสีแดง ห้องประตูสีเทา และห้องประตูสีดำสนิทตรงหน้าผมนี้

 

          ผมลังเลนิดหน่อยระหว่างประตูสีเทากับดำ ใช้สัญชาติญาณบวกกับนิสัยเพลิงนิลแล้ว ผมว่าประตูสีดำนี่ห้องเพลิงนิลแน่ๆ ผมผลักประตูเข้าไปเบาๆ มันไม่ได้ล็อกแบบโชคช่วยสุดๆ พอประตูเปิด..ไฟในห้องก็สว่างแบบอัตโนมัติ ผมอ้าปากค้างมองการตกแต่งห้องของเขา

 

          ผนังสีเทาแต่กลับดูสว่างลงตัวกับเฟอนิเจอร์สีดำแดงปะปนกัน โมเดลรถและโครงกระดูกวางตั้งอยู่มุมห้อง หืม? โครงกระดูก! แว๊ก โครงกระดูกจริงๆครับ ผมหายเครียดไปแวบหนึ่งเลยทีเดียวที่เห็นมัน คุณโครงกระดูกมนุษย์สูงเท่าผมเด๊ะๆ

 

          อึก..เสียงกลืนน้ำลายเบาๆ

 

          คิดว่าถ้าผมไม่ได้อยู่ในอารมณ์เครียดๆแบบนี้ ผมโกยแนบไปนานตั้งแต่เห็นหัวกะโหลกคุณกระดูกแล้ว ห้องนี้กว้างเป็นสองเท่าของห้องที่ผมอยู่ได้ล่ะมั้ง

 

          ผมเดินซอกแซก ไปหยุดอยู่ตรงเตียงบานใหญ่สีดำสนิท ทั้งห้องนี่มันจะมีสีดำเยอะไปหรือเปล่า ไม่สิ หมอนเป็นสีแดงนี่ แดงดำ..สีอันตรายเลยนะเนี่ย

 

          ผมหย่อนตูดนั่งลงบนเตียงสีดำเพื่อรอเวลา พยายามไม่หันมองคุณกระดูกมาก เดี๋ยวสติแตกวิ่งออกจากห้องนี้ไปก่อนที่จะได้ถามอะไรน่ะสิ!

 

          ถ้าถามว่าทำไมผมไม่หาโซฟานั่ง ง่ายๆครับ ตั้งแต่เดินเข้ามาผมยังไม่เห็นโซฟาเลย แม้แต่ประตูห้องน้ำผมก็ยังไม่เห็น ลึกลับสับซ้อนยิ่งนัก ผมมองข้าวของภายในห้องแบบหวาดผวาเบาๆ ดาบยาวข้างฝาผนังนั่น โซ่ แส้ กุญแจมือตรงมุมนั้น (หืม?) เอ่อ..กลับห้องดีไหมครับ

 

          นี่มันใช่ห้องมนุษย์หรือเปล่าครับ ตอบ!

 

          เสียงแอร์ดังหึ่งๆท่ามกลางความเงียบที่มีผมและคุณโครงกระดูกรวมทั้งคุณโซ่แส้กุญแจมือและคุณดาบซามูไรอยู่ด้วยกัน ทำเอาผมอยากจะออกจากห้องแห่งนี้หลายรอบ แต่ผมต้องเคลียร์กับเพลิงนิลก่อน ผมไม่ยอมปล่อยให้มันคาราคาซังแบบนี้แน่

 

          แอ๊ด..!

 

          ผมหันไปมองเสียงนั่น หัวใจเต้นแรงด้วยความประหม่านิดๆ เพลิงนิลยังไม่เห็นผม แต่เขาคงรู้แล้วว่ามีคนบุกห้องเพราะไฟเปิดอยู่ เนื่องจากเตียงห่างจากประตูห้องที่ต้องเดินซอกแซกวนเวียนพอสมควรกว่าจะมาถึงเตียง..ผมจึงไม่เห็นเขาเช่นกัน

 

          ร่างของเพลิงนิลปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาเลิกคิ้วมองผมนิดๆเหมือนคาดไม่ถึงว่าผมจะมาอยู่ที่นี่ ผมเงยหน้ามองสบตากับเขา ความหน่วงในอกเริ่มรุมเล้าอีกครั้ง

 

          "เข้ามาทำไม"

 

เสียงเย็นๆติดจะกรุ่นโกรธนั่นทำให้ผมรู้ตัวว่าเพลิงนิลคงไม่ชอบให้ใครเข้าห้องเขาโดยพลการแน่ๆ แต่ก่อนที่จะได้ถูกยิงทิ้งแล้วโยนออกนอกห้องผมต้องพูดเรื่องนี้กับเขาซะก่อน

 

          "นิลจะหมั้นงั้นหรอ"

 

          "...."

 

ผมกลับมาเรียกเขาว่านิลเหมือนเดิม มีอยู่ไม่กี่กรณีที่ผมจะเรียกแบบนี้ แต่ตอนนี้ที่ผมกลับมาเรียกชื่อเขาอีกครั้งเพราะต้องการคำตอบที่ชัดเจน ให้เขารู้ว่าผมถามแบบจริงจัง แต่นิลกลับไม่ตอบคำถามของผม เขาปลดชุดสูทแล้วถอดกระดุมเสื้อจนหมดแถว จากนั้นก็เดินเข้าห้องน้ำไป

 

          ชอบทำเหมือนผมเป็นธาตุอากาศอีกแล้ว

 

          ผมนั่งนิ่งรอเวลา สำหรับคำตอบของคำถามข้างต้น ผมรู้แล้วว่าห้องน้ำอยู่ไหน มันอยู่ตรงผนังด้านซ้ายมือ ผมเห็นเพลิงนิลเอามือไปแตะกำแพงตรงนั้นแล้วผลักมันออก จากนั้นก็เข้าไปข้างใน ประตูที่รูปร่างเหมือนกำแพง ถ้าไม่สังเกตดีๆคงไม่รู้ว่ามันเป็นประตูห้องน้ำ

 

          ในที่สุดเพลิงนิลก็เดินออกมา ถึงจะนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว แต่หุ่นของเขาไม่ได้ทำให้ผมร้อนรุ่มเท่ากับเรื่องที่ผมกำลังเผชิญตอนนี้หรอก!

 

          "นิลจะหมั้นใช่ไหม"

 

ผมถามขึ้นอีกครั้งน้ำเสียงสั่นนิดๆ เพลิงนิลเดินมาหยุดตรงหน้าผมทำให้ผมเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่ยังมีหยดน้ำพราวเกาะอยู่

 

          "เรื่องของกู"

 

ผมเม้มริมฝีปากแน่นจนรู้สึกถึงกลิ่นเลือดในปาก ขณะที่สายตาก็มองเขาแบบจริงจังฉายแววโกรธแบบปิดไม่มิด เจ็บ..มากๆ สรุปคือจะหมั้นจริงๆสินะ

 

          "แล้วมากอดผมทำไม"

 

ผมเปลี่ยนสรรพนามแบบรวดเร็วเสร็จสรรพ ก้มหน้านิ่งแบบไม่อยากมองใบหน้าของร่างสูงเลยตอนนี้..เพลิงนิลใช้มือเชยคางผมให้เงยหน้ามองเขาอีกครั้ง ทั้งๆที่ผมอุตส่าห์ก้มหน้าไว้แล้วแท้ๆ นี่มันมากเกินไปแล้ว เกินกว่าจะรับไหว

 

          ผมกรอกตามองเพดาน พร้อมกับปัดมือของเพลิงนิลออก ไม่ให้เขามาเชยคางผมอยู่แบบนี้

 

          "อย่ามาแตะ"

 

ผมพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่สุดตั้งแต่เคยพูดกับเขามาแต่แววตากลับสั่นระริกด้วยความแอบผวานิดๆ

 

           รังสีน่ากลัวรอบๆเริ่มกดดันเข้าหาอย่างน่าประหลาด ผมทำเป็นไม่สนใจมันแล้วเบือนหน้าหนีร่างตรงหน้าอย่างไม่อยากจะมองให้เสียความรู้สึก ผมรู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นบ้า เหมือนจะขาดใจเมื่อรู้ว่านับแต่นี้ต้องห่างจากเขาจริงๆ

 

          คำว่าเรื่องของกู..คงหมายถึงไม่อยากให้ผมยุ่งกับชีวิตเขาสินะ หึ

 

          ผมเตรียมจะลุกออกจากที่นี่ไปให้พ้นๆ แต่เพลิงนิลคว้าข้อมือของผมไว้แล้วเหวี่ยงไปที่เตียงอย่างรวดเร็ว ผมเงยหน้ามองเขาเป็นครั้งแรกหลังจากที่พูดประโยคเมื่อครู่ แววตาของเพลิงนิลทำให้ผมหวาดกลัวสุดขีดวูบหนึ่ง แล้วถอยหลังชิดหัวเตียงแบบไม่รู้ตัว

 

          แววตาวาววับที่เหมือนกับนักล่า แต่น่ากลัวซะจนแทบหยุดหายใจ ผมทำเขาโกรธอีกแล้ว

 

          เพลิงนิลดึงขาผมให้นอนราบลงกับเตียงก่อนที่เขาจะคร่อมตัวผมไว้ ผมเบนหน้าหนีเขาอย่างไม่สามารถสู้สายตาได้ เพลิงนิลกำลังจะทำเหมือนวันนั้นสินะ ผมยกมือยันแผงอกพราวหยดน้ำของเขาไว้เต็มแรง รู้สึกตื่นตระหนกนิดๆ แต่ความโกรธมันมีมากกว่า

 

          "บอกว่าอย่ามาแตะผมไง!"

 

 ผมเริ่มขึ้นเสียงใส่เขา ทั้งทุบตีจนเพลิงนิลต้องรวบมือผมทั้งสองข้างไว้ด้วยมือข้างเดียว เขาหยิบกุญแจมือที่อยู่ใต้หมอนมาล็อกข้อมือของผมไว้ ผมเบิกตากว้างด้วยความคาดไม่ถึง แววตารวดร้าวของผมประสานกับสายตาเรียบสนิทของเพลิงนิล

 

          "ทำไมกูจะแตะไม่ได้"

 

ร่างสูงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่ข้างหู ใบหน้าหล่อเหลาอยู่ในระยะประชิดทำให้ผมรู้สึกสับสนอีกครั้งมันทั้งทรมาน ปวดใจและอึดอัดที่ผมเหมือนกำลังจะกลายเป็นตัวอะไรสักอย่าง

 

          ริมฝีปากเรียวขบใบหูผมแรงๆมันเจ็บแต่เสียววูบ สมองผมขาวโพลนแวบหนึ่ง รู้ตัวอีกทีเมื่อเริ่มเจ็บจี๊ดที่ซอกคอเพราะใบหน้าของเขาเลื่อนไปขบที่ตรงนั้น เพลิงนิลกำลังจะถอดเสื้อยืดผมออกจากตัวทางศีรษะ..เสื้อยืดที่ผมพึ่งใส่หลังอาบน้ำแล้วมาที่ห้องนี้

 

          "ม..ไม่"

 

ผมขืนตัวไม่ให้เขาถอดง่ายๆ เขาเห็นผมเป็นของเล่นหรือไง ที่นึกอยากทิ้งขว้างหรือหยิบมาเล่นใหม่ก็ได้น่ะ!

 

          "...."

 

เพลิงนิลไม่ได้ตอบกลับ เขาลุกไปหยิบมีดสั้นตรงมุมห้อง แล้วเดินกลับมาใช้มีดปาดเสื้อผมออกด้วยความน่าหวาดเสียวว่ามีดจะบาดผิวผม ผมมองเขาตาค้าง ไม่คิดว่าเพลิงนิลจะทำแบบนี้ ผมเผลอคิดว่าเขาจะกระชากเสื้อผมซะอีก

 

          ผมเบนหน้าหนีเขาพร้อมกับกลั้นความขมขื่นสุดชีวิต นี่ผมกลายเป็นตัวอะไรไปแล้ว คิดอยากจะเอาก็เอากันได้ง่ายๆหรือไง ถ้าคิดจะทิ้งก็ทิ้งกันได้ง่ายๆใช่ไหม ความเสียใจปนโกรธทั้งหมดทำให้ผมเผลอถามไป..

         

          "เขาน่ะตัวจริง แล้วผมมันตัวอะไร"

 

..........................................................

 

        แนะนำให้เตรียมทิชชู่อีกรอบค่ะ (ยิ้มหวานแล้ววิ่งหนีสิ่งขว้างปา)

<<รักรีดเดอร์

 

 

          (ตอบเม้นท์แล้วนะค่ะ สามารถดูได้ที่ตอนที่แล้ว หรือ หน้าหลักของบทความ ไรท์เห็นว่าการตอบเม้นท์ของทางระบบเด็กดีสะดวกกว่าพิมพ์ชื่อแล้วตอบในบทความ เลยตอบเป็นรายๆคนเลย เข้าใจตรงกันน้า)

 

 

       

 

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 834 ครั้ง

74 ความคิดเห็น

  1. #23437 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 18:46

    อีเพลิง อีใจร้ายยยยย

    #23437
    0
  2. #23423 PuayPuayPloy (@PuayPuayPloy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:02
    จากนั้นเพลิงนิลก็ลุกมาเต้นต่อด้วยประโยคที่ว่า...
    "เขานะเป็นใคร แล้วฉันนะเป็นใคร"

    อาเมน..// me : โดนเพลิงนิลกระทืบ
    #23423
    0
  3. #23384 ลูกป๊าคริส (@rarinjoker) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 16:28
    ขอโทษไรท์จริงๆที่หลังอ่านแล้วดันร้องเพลงต่อ 5555
    "เขานะเป็นใครเราฉันนะเป็นใคร"
    #23384
    0
  4. #23361 ross_y (@ross_y) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 18:09
    สงสารเบนซิน
    #23361
    0
  5. #23288 DARKNESS_XCIII (@saitei) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 12:43
    ขอโทษที่เผลออ่านชื่อตอนเป็นทำนองเพลงคับ

    วง K-OTIC ลอยมาเลยคับ
    #23288
    0
  6. #23228 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 17:22
    โอ๊ยยย สงสารเบนซิน อย่าพึ่งทำไรน้า
    เพลิงนิลก็โหดจริงไรจริง
    จะเอาใจหน่อยก็ไม่ได้
    เหมือนเมดพี่หวานจะรู้อะไร
    #23228
    0
  7. #23212 SANSANEE1827 (@SANSANEE1827) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:27
    ม่าม่าอะ
    #23212
    0
  8. #23124 BrotherMu (@BrotherMu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:56
    ไม่อยากดูฉากดราม่าอ่ะ ข้ามข้ามไปเลย
    #23124
    0
  9. #23096 Wangwanur (@37057) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 17:13
    อินจัดน้ำตาไหลเลยอะ&#128557;
    #23096
    0
  10. #23084 P!ggy-pimmy (@piggy-pim) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 06:46
    เราขอโทษนะไรท์ มันควรจะเศร้านะตอนเบนซินถาม แต่เราขำอะ เพราะตอนอ่านนี่เพลงเคโอติกลอยมาเลย &#128514;
    #23084
    1
    • #23084-1 Whisperer (@phaew2544) (จากตอนที่ 21)
      14 ธันวาคม 2561 / 22:29
      ใช่ๆเราเหมือนกัน 5555555555
      #23084-1
  11. #23022 Conasu0_0 (@Conasu0_0) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 17:15
    น้องงงงงงงงงงงงงง
    #23022
    0
  12. #22909 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 12:18
    ฮือออ ไม่นะลูกกก
    #22909
    0
  13. #22890 Chompunutch_ (@Chompunutch_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 16:29
    อ่านรอบที่ 5
    #22890
    0
  14. #22837 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 22:53
    สงสารเบนซินนน
    #22837
    0
  15. #22714 Aisa-Mee (@Aisa-Mee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 16:57
    หน่วงใจจัง
    #22714
    0
  16. #22389 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 10:18
    เฮ้อ เสียใจ
    #22389
    0
  17. #22237 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 22:38
    เขามันตัวจริงแล้วฉันมันตัวอะไร~~~
    เธอน่ะเป็นใครแล้วชั้นน่ะเป็นใคร~~
    55555
    #22237
    0
  18. #22072 parrot_pinokio (@ban-pinokio) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 12:52
    เค้าก็จะเศร้าอยู่นะ แต่คำถามอะ มันเป็นเพลงของ k-otic ลอยอยู่ในหัวเลยไม่ค่อยเส้าาา55
    #22072
    2
    • #22072-1 silent★night (@lomeo191) (จากตอนที่ 21)
      23 ธันวาคม 2560 / 15:28
      เพลงลอยมาในหัวเหมือนกัน5555555
      #22072-1
    • #22072-2 Busalanda2545 (@Busalanda2545) (จากตอนที่ 21)
      29 ธันวาคม 2560 / 00:48
      ชอบ 5555555
      #22072-2
  19. #21912 Tipphy_614 (@Tipphy_614) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 09:34
    จุกไปหมดกะคำถามของเบน
    #21912
    0
  20. #21880 Kaimook46- (@Kaimook46-) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:28
    อือหือ จุกเลยอ่ะ งานนี้ทิชชุ่มายาวแน่
    #21880
    0
  21. #21801 Zebus (@kim09499mii2) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 18:36
    จุกเลยอ่ะ
    #21801
    0
  22. #21600 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 22:57
    เพลิงนิลใจร้าย
    #21600
    0
  23. #21555 ppetch007 (@ppetch007) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 12:00
    น้ำตาไหลเลยอะ
    #21555
    0
  24. #21495 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 17:47
    ใจร้ายยยยย
    #21495
    0
  25. #21109 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 20:53
    อยากจะจ่ายเศษเงินให้นิลพูดมากกว่านี้จริงๆ เฮียเเกกลัวดอกพิกุลจะร่วงจากปากเหรอ ชาตินี้เบนซิลจะเข้าใจไหม//กรี๊ด อย่าฆ่าหนู
    #21109
    0