[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,372,017 Views

  • 23,520 Comments

  • 43,574 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    20,933

    Overall
    2,372,017

ตอนที่ 27 : ชะตา..เงื่อนไข

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 809 ครั้ง
    1 มิ.ย. 59

 

 




 

27

: ชะตา..เงื่อนไข :

 

          ผมเห็นพวกเขาจ้องตากันนานมาก บอดี้การ์ดทำท่าจะเข้ามาสกัดกั้นเพลิงนิลเช่นกันเมื่อเห็นนายน้อยเล็งปืนใส่นายใหญ่ของตน ดวงตาคล้ายคลึงแต่ต่างวัยจ้องมองสบตากันด้วยอารมณ์ที่แตกต่างอย่างสุดฤทธิ์

 

          คนสูงวัยกว่าควบคุมความกรุ่นโกรธในแววตาให้เจือจางลงได้ จึงเหลือเพียงประกายวาบที่แลดูน่าขนลุกเพียงเท่านั้นหากเผลอไปสบตา

 

          ในขณะที่ฝ่ายผู้เป็นลูกกลับมีแววตาที่เริ่มแข้งกร้าวขึ้น จนไม่มีใครอยากจะยืนเทียบรัศมีอยู่ใกล้เลยสักนิด!

 

          ผมยืนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความหวาดกลัวผสมกับอยากรู้ทำให้อดที่จะมองเหตุการณ์ตรงหน้าไม่ได้ ทันใดนั้นคำพูดหนึ่งของเพลิงนิลก็สะท้อนเข้ามา...กึกก้องดังข้างหูซ้ำๆราวกับเครื่องฉายเสียง

 

          'ถ้าฆ่าได้ก็ลองดู'

 

          เพลิงนิลกำลังพูดปกป้องผมชัดๆ!

 

          ผมมั่นใจว่าครั้งนี้ไม่ได้คิดไปเองคนเดียวแน่ๆ เสียงหัวใจดังระรัวไปหมดจนเริ่มรู้สึกหูตาพร่าเลือน ผมยกมือขวาขึ้นจิกหน้าอกข้างซ้าย ด้วยหวังว่ามันจะคลายอาการเต้นระรัวลง

 

          ผมเกรงว่าจะหัวใจวายตายซะก่อนนะสิครับ!

 

          ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน น่าจะราวๆเกือบชั่วโมงแล้วหลังจากที่เริ่มรับประทานอาหารร่วมโต๊ะกับครอบครัวมาเฟีย แล้วหลังจากนั้นระเบิดลูกใหญ่ก็ตกลงมาเพราะเพลิงนิลประกาศถอนหมั้น อา..ใช่ เขาถอนหมั้นด้วย

 

          เหมือนสติผมจะไม่อยู่กับตัวแล้ว รู้สึกราวกับร่างทั้งร่างลอยขึ้นกลางอากาศ

 

          "อึก..."

 

          เสียงผิดปกติของร่างสูงด้านหน้าทำให้ผมหันไปมองเขาให้ชัดๆเต็มตา เพลิงนิลมีสีหน้ากระอักกระอ่วน ผื่นเริ่มขึ้นลามตามตัวของเขาไม่เว้นแม้กระทั่งใบหน้า มือที่จับปืนของเพลิงนิลสั่นนิดๆ แต่แววตายังเจือความโกรธไว้ไม่จางหาย

 

          "นิล! เป็นอะไร ทำไมผื่นขึ้นเต็มตัวไปหมด" ผมอุทานด้วยความตกใจสุดขีด สีหน้าที่เคยนิ่งเรียบของเขาดูทรมาน มันเป็นครั้งแรกที่ผมเกือบจะเห็นถึงอีกด้านหนึ่งของเขา!

 

          "กุ้ง..." เพลิงนิลพูดเสียงเรียบแต่กลับแหบพร่า เขาเริ่มใช้มือประคองร่างที่กำลังจะทรุดกับขอบโต๊ะอาหาร ผมจึงรีบเข้าไปพยุงเขาไว้

 

          กุ้งงั้นหรอ อย่าบอกนะว่าอาการผื่นขึ้นกับสีหน้าที่ดูราวกับหายใจไม่ออกนี่เป็นอาการของคนที่แพ้กุ้ง! เพลิงนิลแพ้กุ้งสินะ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย ทำไงดี...ผมควรทำยังไง

 

          แล้วเขาไปกินกุ้งตอนไหนกัน อาหารวันนี้ก็ไม่มีกุ้งเลยสักตัว! เอ๊ะ..ไม่สิ ผมรู้เหตุผลแล้วว่าทำไมในต้มจืดเกี๊ยวหมูถึงผสมเนื้อกุ้งน้อยขนาดนั้น นี่มันไม่ดีแล้ว ไม่ดีเลยสักนิด ผมคิดว่าเพลิงนิลกำลังแพ้กุ้งอย่างรุนแรงเสียด้วย ตามปกติผมเคยได้ยินมาว่าคนที่แพ้กุ้งอาการจะกำเริบหลังทานอาหารได้หนึ่งถึงสองชั่วโมง

 

          ถ้าจะคิดว่าพ่อครัวจงใจใส่เนื้อกุ้งยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้แน่ เหตุการณ์นี้ราวกับถูกจัดฉาก และผมมั่นใจว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังคือคุณโลคัส

 

          "คุณรู้ใช่ไหมว่าเพลิงนิลแพ้กุ้ง ได้โปรดพาเขาไปส่งโรงพยาบาลเถอะฮะ!"

 

          ผมบอกคุณโลคัสอย่างร้อนรน แต่กลับได้รับสายตาเพิกเฉยมาแทน ทำไมถึงทนเห็นลูกชายตัวเองทรมานได้กัน! ถึงคนอื่นที่ไม่รู้จักเพลิงนิลแบบลึกซึ้งจะมองว่าเขายังปกติอยู่ แม้จะมีผื่นแดงขึ้นเต็มตัว แต่สำหรับผมที่อยู่กับเขามาทั้งเทอมสามารถสังเกตเห็นความผิดปกตินี้ได้

 

          แววตาเพลิงนิลยังน่ากลัวและเรียบเฉย แต่ร่างกายเขาเหมือนกำลังจะทรุด ไหนจะจังหวะการหายใจที่ดูผิวเผินเหมือนปกติ...แต่สำหรับผมมันผิดปกตินั่นอีกล่ะ จังหวะการหายใจที่พร้อมจะหยุดลงได้ทุกเมื่อแบบนั้น!

 

          "ฉันยอมรับว่าถ้าไม่ทำแบบนี้ คงจะไม่มีทางกำจัดนายได้ หึ...คาดไว้ไม่มีผิดว่าเรื่องต้องลงเอยแบบนี้"

 

          คุณโลคัสฉีกยิ้มเย็นส่งให้ผม ขนทั้งร่างพากันลุกชูชันจนกระทั่งกระบอกปืนด้ามที่อยู่ในมือนายใหญ่เบนมาที่ร่างของผมแทนลูกชายของเขา

 

          เพราะไร้ร่างสูงเป็นเกราะกำบัง ผมเลยตกเป็นเป้าสินะ

 

          "ถ้าฆ่าผมแล้วคุณจะพาเขาไปโรงพยาบาลไหม" ผมถามขึ้นมาด้วยความร้อนรนในใจ สายตาก็มองร่างสูงที่เหมือนสติไม่อยู่กับตัวพอๆกับผื่นแดงที่ลุกลามจนน่ากลัว ผมกอดเอวเพลิงนิลไว้แน่นพลางหันหน้ามองสบตาคุณโลคัส

 

          "ยอมแลกชีวิตของนายไหมล่ะ หืม?" นัยน์ตานึกสนุกของคุณโลคัสทำให้ผมนึกถึงสายตาของเพลิงนิลในบางเวลา

 

          ผมเม้มริมฝีปากแน่นกับคำพูดของราชามังกร เขากำลังให้ผมเลือกระหว่างความตายของผมกับการรอดชีวิตของเพลิงนิล

 

          แต่เขาจะยอมปล่อยให้ลูกชายตายแน่หรือ...บางทีนี่อาจจะเป็นการลองใจ

 

          "ทั้งชีวิตผมให้ได้ แต่คุณต้องพาเขาไปโรงพยาบาล ได้โปรดเถอะฮะ" ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เพราะนี่มันถิ่นของเขา ผมไม่สามารถช่วยอะไรเพลิงนิลได้เลย

 

           "พูดได้สวย แต่เวลาของนายจบลงเท่านี้ล่ะ ลาก่อนแล้วกัน อโหสิให้ฉันด้วย"

 

          ผมได้ยินเสียงขึ้นนกปืนดังกริ๊ก...เสียงนั้นก้องกังวานไปทั้งหัวใจ ผมไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้เลย สถานการณ์ที่ทำให้ผมต้องบีบ ด้านมืดของตัวเองขึ้นมา!

 

          "นี่คือหนทางแก้ปัญหาของคุณหรือฮะ คุณโลคัส" ผมฉีกยิ้มเย็น คุณโลคัสมีสีหน้าประหลาดใจวูบหนึ่ง

 

          "คุณกำลังลดตัวมายิงผมนี่นะ คนที่ ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าแบบผมคงจะซาบซึ้งในพระคุณมาก"

 

          ผมย้อนคำที่คุณโลคัสเคยปรามาสไว้ก่อนหน้า พลางสบตากับนัยน์ตาสีสนิมเหมือนจะไม่เกรงกลัวทั้งที่ร่างกำลังสั่น และคนเดียวที่รู้คงจะเป็นเพลิงนิลเพราะผมกอดเขาไว้แน่น

 

          ลมหายใจของเพลิงนิลเริ่มกระตุกแล้ว!

 

          สายตาของผมปะทะเข้ากับพี่หวานพอดี เธอมองผมอย่างจนใจจะช่วยเหลือ ผมตาไวทันเห็นบางอย่างในมือเธอเข้าแล้วพี่หวานก็โยนสิ่งนั้นมาบนโต๊ะอาหาร ผมตะครุบมันไว้และบอดี้การ์ดต่างพากันจับกุมตัวพี่หวานแทบจะในทันที!

 

          กระปุกยาแก้แพ้อยู่ในมือผมแล้ว ต้องเป็นยาแก้แพ้แน่ๆ น่าแปลกที่คุณโลคัสมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยแววตาเรียบเฉย ทั้งที่เขาจะขัดขวางเหตุการณ์นี้ก็ทำได้ง่ายๆอยู่แล้ว บางทีเขาอาจไม่ได้จงใจฆ่าเพลิงนิลก็ได้ มันอาจเป็นการสั่งสอนระหว่างพ่อลูก

 

          แต่สั่งสอนแรงไปนะโว้ย!

 

          ผมเทเม็ดยาออกมาตามจำนวนในฉลากยา แล้วส่งเข้าปากเรียวของเพลิงนิลทันที มือข้างหนึ่งก็ลูบหลังเขาเบาๆ แต่ก่อนที่ผมจะได้สังเกตอาการของเขามากไปกว่านั้น บอดี้การ์ดคนหนึ่งกลับเข้ามาล็อกตัวผมให้ถอยห่างจากเพลิงนิลซะก่อน

 

          "ปล่อยยัยหนูนั่นซะ แล้วเธอจะไปไหนก็ไป" พ่อของเพลิงนิลลดปืนลงวางไว้บนโต๊ะเสียงดังปึก ก่อนจะนั่งไขว้ห้างมาดราชาบนเก้าอี้หัวโต๊ะ สายตาคมเข้มยังคงจ้องมองมาที่ผมอย่างครุ่นคิด

 

          พวกบอดี้การ์ดปล่อยตัวพี่หวานแทบจะในทันทีที่เขาสั่ง ผมเหลือบมองพี่หวานที่โค้งให้นายใหญ่ของบ้านแบบสั่นๆก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้องนี้

 

          บรรยากาศเริ่มกลับมาน่ากลัวอีกครั้ง สายตาผมเฝ้ามองอาการของเพลิงนิลแบบไม่ละห่าง แต่ก็ไม่ได้ฝืนการจับกุมจากพี่บอดี้การ์ดร่างสูงที่ล็อกตัวอยู่ในตอนนี้ เพราะฝืนไปผมก็ต้องโดนล็อกตัวใหม่อยู่ดี เผลอๆอาจเจ็บตัวขึ้นด้วยซ้ำ

 

          เขาจะไม่ฆ่าผมแล้วหรอถึงได้นั่งสบายใจเฉิบขนาดนั้น! ผมคิดหนักในขณะที่หันไปมองคุณโลคัสชั่ววูบหนึ่ง

 

          "มาคิดดูแล้ว ถ้าฉันฆ่านายตระกูลคงล่มจมในรุ่นนี้แน่"

 

          "....!" ทำไมเขาถึงคิดว่าตระกูลมาเฟียจะล่มจมเพียงเพราะฆ่าผมกันล่ะ เพราะอะไรกันที่ทำให้ราชามังกรคิดแบบนั้น

 

          "อยากจะรู้จริงๆว่านายมีอะไรดี" คุณโลคัสพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก สายตาของเขาจดจ้องผมราวกับครุ่นคิดอย่างหนัก

 

          "ทำไมคุณถึงคิดว่าการฆ่าผม...จะทำให้ตระกูลของคุณล่มจมล่ะฮะ" ผมถามออกไป ในใจยังคงระแวงคุณโลคัสไม่น้อย เขาจะยกปืนยิงผมเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ผมเพิ่งสังเกตว่าที่แห่งนี้ไม่มีพี่เมฆและเหล่าบอดี้การ์ดของเพลิงนิลอยู่เลย ผมจำบอดี้การ์ดของเพลิงนิลได้แทบทุกคน แต่ที่เห็นอยู่นี่...ไม่มีเลย!

 

          แสดงว่าที่นี่คงมีเพียงบอดี้การ์ดของคุณโลคัสเท่านั้น

 

          "กล้าถามทั้งที่ยังไม่รู้ตัวแบบนี้ ฉันจะตอบให้ก็ได้" คุณโลคัสปรายสายตามองผมนิ่งงัน

 

          เขามองเลยผมไปหยุดอยู่ตรงชายชุดดำซึ่งล็อกมือผมไพล่หลังอยู่ ทันใดนั้นร่างสูงด้านหลังก็ชักปืนออกมาจ่อที่ขมับผมอย่างไม่รีบร้อน ผมเบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนกก่อนจะดิ้นรนบิดข้อมือจากการถูกจับกุมทว่าไม่สามารถหลุดจากพันธนาการได้เลยแม้แต่นิด

 

          "มาลองเล่นเกมกันหน่อยไหม ว่านายจะ รู้คำตอบก่อนตาย หรือ จะตายก่อนรู้"

 

          ฟิ้ว!

 

          สิ้นเสียงคุณโลคัส ผมก็เห็นไพ่ใบหนึ่งผ่านเข้ามาทางหางตาและเลยไปด้านหลังด้วยความรวดเร็วจนไม่อาจมองตามทันถ้าไม่ได้อยู่ในระยะใกล้แบบผม ไพ่ใบนั้นปาดเข้าที่ไหล่พี่ชุดดำจนเขาเผลอปล่อยมือผมออก ความรุนแรงของการปา...ถึงกับทำให้เสื้อสูทขาดและมีรอยเลือดไหลเป็นทางยาว!

 

          "เล่นสกปรกแบบนี้สมกับเป็นพ่อดีนะ หึ" เสียงเรียบเรื่อยที่ผมคุ้นเคยทำให้ต้องหันไปมองอย่างไม่เชื่อสายตา เพลิงนิลดึงตัวผมไปยืนด้านข้างเขา ผื่นแดงยังไม่หายไปแต่จังหวะการหายใจดีขึ้นกว่าเมื่อครู่นิดหน่อย

 

          "นายได้คำตอบแล้วใช่ไหม ว่าทำไมฉันถึงไม่ฆ่า" คุณโลคัสไม่ได้เสวนากับเพลิงนิลอย่างที่ควรเป็น แต่เขากลับมามองทางผมแทน

 

          รู้แล้วครับ ถ้าให้ผมเดาแบบอาจเข้าข้างตัวเองไปสักนิด ที่คุณโลคัสไม่ฆ่าผม มันเพราะเพลิงนิลน่ากลัวเกินกว่าที่จะไปมีเรื่องด้วยน่ะสิ แน่นอนว่าถ้าของสำคัญของเขาอย่างผมตาย ตระกูลคงจะจบด้วยเพราะเพลิงนิลเป็นคนที่หวงของมาก แต่นั่นอาจไม่ใช่ข้อเท็จจริงทั้งหมด

 

          สิ่งนี้อาจเป็นเพียงความหนักใจของคุณโลคัสอยู่ก็ได้ เขาถึงแสดงท่าทีผ่อนปรน ราวกับกลัวอะไรบางอย่างจากเพลิงนิลยังไงยังงั้น

 

          "เพราะผมไม่อนุญาตให้มันตาย และถ้าใครคิดจะฆ่า...ผมก็จัดให้ได้" เพลิงนิลพูดพลางแสยะยิ้มเหี้ยม แววตาเขาวาวโรจน์แม้ร่างกายจะยังคงหลงเหลืออาการแพ้กุ้งอยู่ทว่ากลับไม่บั่นทอนความน่ากลัวของร่างสูงลงได้เลย

 

          ฟิ้ว!

 

          อีกครั้งที่มีดถูกปาไปโดนเข้ากับพี่บอดี้การ์ดคนเดิมที่เคยล็อกตัวผมไว้ แต่คราวนี้มันปักตรงตำแหน่งที่เฉียดหัวใจเพราะพี่ชุดดำหลบทันพอดี ผมคิดว่าเขาคงฝึกมาดีมาก เพราะถ้าเป็นผม...มีดนั่นคงปักเข้าที่ขั้วหัวใจไปแล้ว!

 

          "เริ่มจากไอ้เวรนั่นเลยแล้วกัน ใครอยากเป็นรายต่อไปก็เข้ามา" เสียงเย็นเยียบสะกดทุกร่าง ณ ที่นี้!

 

          เพลิงนิลปรายสายตามองผลงานของตัวเอง มุมปากของเขาแสยะยิ้มน่าขนลุก ในขณะที่พี่บอดี้การ์ดเริ่มหน้าซีดตามๆกัน มีพี่สองคนจากหนึ่งในนั้นพยุงพี่ที่ถูกมีดปักอกออกไปด้วยความเร่งรีบ จุดหมายปลายทางคงจะเป็นโรงพยาบาล

 

          เมื่อกี้เพลิงนิลคิดจะฆ่าคนชัดๆ! แถมเป็นพวกเดียวกันเอง ตัวผมเย็นวาบตั้งแต่หัวจรดเท้าขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ฉับพลันสมองก็นึกถึงสิ่งที่พี่แสบเคยบอก

 

          เพลิงนิลไม่มีหัวใจ ดูท่าว่าจะเป็นเรื่องจริง!

 

          ผมเผลอถอยออกห่างจากเพลิงนิลก้าวหนึ่ง แต่แทนที่จะได้เห็นคุณโลคัสโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ผมเห็นเขาเพียงแค่ทำหน้าเรียบเฉยราวกับคาดเดาเหตุการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วเท่านั้น

 

          "ในเมื่อความตายพรากสิ่งสำคัญของแกไม่ได้ ฉันจะใช้กฎของตระกูลพรากมันไปเอง" คุณโลคัสพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ผมเห็นแววตาของเพลิงนิลดูเข้มขึ้นอย่างน่ากลัวกว่าเดิมอีกหลายเท่าตัว

 

          "ถ้าไม่อยากให้ฉันตามรังควาน คนของแกต้องผ่านเหตุการณ์ทดสอบนี้ไปให้ได้"

 

          "...."

 

          "การทดสอบของตระกูลซึ่งมีไว้เพื่อ ควีนที่ไม่ได้ถูกรับเชิญให้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของไฟร์ อภิเกียรติวงศ์"

 

          "การทดสอบที่ทำให้คนของเฮียกัลป์นอนสลบไม่ได้สติมาเป็นอาทิตย์นั่นน่ะหรอ หึ" เพลิงนิลพูดตัดบทพ่อของเขาเสียงเรียบ แต่ผมจับอารมณ์ไม่เห็นด้วยจากเขาได้ชัดเจน

 

          การทดสอบอะไรกันที่ทำให้พี่แสบยังสลบไม่ฟื้น เพลิงนิลรู้เรื่องนี้แล้วทำไมเขาไม่บอกผมว่าพี่แสบเกิดอุบัติเหตุ!

 

          "ฉันถามความเห็นคนของแกไม่ใช่แก ว่าไง...ความรักของนายมากพอที่จะให้ทางตระกูลฉันทดสอบไหมล่ะ หืม?" ผมคิดว่ากำลังเห็นสีหน้านึกสนุกของคุณโลคัสล่ะตอนนี้!

 

          "ผมจะทดสอบ แต่ถ้าผ่านคุณต้องเลิกยุ่งกับเรื่องของผมและนิล" ผมตอบออกไป

 

 

          ไม่ว่ายังไงนี่คงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ผมไม่เคยคิดจะหนีปัญหาอยู่แล้ว คุณโลคัสหัวเราะเบาๆในลำคอ พลางมองผมด้วยประกายตาอ่านยาก

 

          "หึ คนแรกเลยนะที่กล้าขู่ฉันแล้วยังอยู่ดีมีสุขแบบนี้"

 

          "เป็นเกียรติอย่างสูงเลยล่ะฮะ" ผมประชดประชันพลางยิ้มหวานให้สุดฤทธิ์ แมร่ง...ขู่จะฆ่ากูอยู่นั่นแหละ =_=

 

          "อยากตายนักก็ไปซะ"

 

           เพลิงนิลบอกผมเสียงแหบพร่าจากการโดนฤทธิ์ของกุ้ง นัยน์ตาสีรัตติกาลไร้แววสะกดผมให้นิ่งงัน เขาหันมามองผมแบบเต็มตาแต่จู่ๆร่างสูงกลับทรุดตัวลงไปนั่งเก้าอี้ ก่อนที่เขาจะหันขวับไปมองพ่อของตัวเองอย่างรวดเร็ว!

 

          "ยาสลบน่ะ มันปนไปกับยาแก้แพ้ แกไม่รู้ตัวจริงๆงั้นสิเพลิงนิล" ผมได้รู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของคุณโลคัสก็วันนี้แหละครับ โฮก มีอย่างที่ไหนฟะ วางยาลูกตัวเอง!

 

          อุ๊ก! ปั่ก...

 

          ร่างของผมล้มลงบนพื้น รู้สึกได้ถึงของแข็งที่ฟาดบริเวณท้ายทอย

 

          และก่อนที่สติผมจะหลุดลอยไป ประโยคสุดท้ายที่ได้ยินคือเสียงเย็นเฉียบของเพลิงนิล น้ำเสียงที่ดูเรียบเฉยธรรมดา ทว่าน่าขนลุกมากกว่าทุกๆครั้ง

 

          น้ำเสียงนั้นเริ่มแผ่วเบาลง พร้อมๆกับสติของผมที่ดับวูบ

 

          "มึงต้องไม่ตาย..." และมันคือประโยคคำสั่ง ไม่ใช่ขอร้อง!

...................................................................

 

                    สวัสดีค่ะ ไม่สามารถปลีกตัวตอบเม้นท์ได้จริงๆเนอะ เอาเป็นว่าจะตอบให้ในวันอาทิตย์นะค่ะ ตอนต่อไปหนูเบนจะเจอกับอะไรน้า หุหุ

<<รักรีดเดอร์

 

 




         

 

         

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 809 ครั้ง

89 ความคิดเห็น

  1. #23518 Raksitailoveop (@Raksitailoveop) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:11
    กลับมาอ่านหลายรอบแล้วก็ยังอินไรท์ทำได้ไงว่ะ
    #23518
    0
  2. #23450 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 15:34
    โคตรโหดดดเลยยยย
    #23450
    0
  3. #23442 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 01:20

    ตระกูลห ่าอะไรวะเนี่ย?

    #23442
    0
  4. #23234 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:19
    ถือกฎเคร่งมากจริง
    แม้แต่กับลูก ก็เอามาเล่นได้

    เบนซินเอ้ย ใจจะวายไปกี่รอบแล้ว
    #23234
    0
  5. #23220 SANSANEE1827 (@SANSANEE1827) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 22:50
    พ่อผัวโหด
    #23220
    0
  6. #23121 mars-cz (@mars-cz) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 21:59
    สยบความกราดเกรี้ยววว

    ด้วยกุ้งน้อยตะมุตะมิ
    #23121
    0
  7. #23120 namtran99 (@namtran99) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 21:41
    สะใภ้บ้านนี้...แสบทั่งคู่
    #23120
    0
  8. #22958 PameeManipakone (@PameeManipakone) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 16:18
    ด้านมืดของน้องมีอีกกก
    #22958
    0
  9. #22915 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 13:57
    หึ้ยย ชอบบบ
    #22915
    0
  10. #22839 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 07:21
    สนุกกกกอ่ะ น้องเบนไม่ตายหร๊อก
    #22839
    0
  11. #22756 kimleehyun (@kimleehyun) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 15:26
    บีบคั้นจิตใจ
    #22756
    0
  12. #22527 แกงส้มไข่เจียว (@meawmima) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 03:00
    เบนไม่ตายหรอก เพราะเบนเป็นเมียเอ็งงายยยย
    #22527
    0
  13. #22395 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 12:21
    ไม่ตายยุแย้ววว
    #22395
    0
  14. #22243 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 07:39
    ขออนุญาติกรี๊ดได้มั้ยยยยยยย อ๊ากกกหกกกกกกหกกกกกกกกกกกกก ฮืออออชั้นชอบมันนนนนนนย
    #22243
    0
  15. #22172 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:49
    มันมากอ่ะ ฉันชอบความดาร์คนี้
    #22172
    0
  16. #21957 HHO~ (@exo-tine) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 03:26
    จะเป็นสะไภ้มาเฟียใจต้องนิ่ง ขอให้ปลอดภัยผ่านบททดสอบ
    #21957
    0
  17. #21916 Tipphy_614 (@Tipphy_614) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 11:55
    เกิดเปนเมียเพลิงนิลไม่ใช่เรื่องง่าย....
    #21916
    0
  18. #21884 freshOraya (@freshOraya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 14:25
    ตระกูลนี้มันช่างเเกรจะทำอะไรลูกชั้น (อุ้มลูกเเนบอก)
    #21884
    0
  19. #21806 Zebus (@kim09499mii2) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 20:35
    โอ้ยยย ทดสอบอะไรรรรร สงสารลูกชั้นบ้างงงง
    #21806
    0
  20. #21628 ducky (@kittycat08) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 11:56
    ตระกูลนี้ช่างน่ากลัว เบนซินเปลี่ยนใจทันไหม
    #21628
    0
  21. #21606 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 23:49
    โอ้ยมันจะลำบากไปนะเนี้ยเบนซิน
    #21606
    0
  22. #21515 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 08:28
    เบนสู้ๆๆๆ
    #21515
    0
  23. #21509 boatjackjinku (@ghjnyjkj) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 19:19
    พี่แสบของน้องเป็นอะไร ????????
    #21509
    0
  24. #21118 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 21:41
    เบน เอ๋ยต้องรอดนะ ไม่อย่าคิดถ้าเบนไม่รอด จะเกิดอะไรขึ้นเลย
    การทดสอบจะเป็นยังไงนะ
    #21118
    0
  25. #20529 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:48
    เบนจะโดนอะไรบ้างเนี่ย
    #20529
    0