[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,375,839 Views

  • 23,526 Comments

  • 43,629 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    24,755

    Overall
    2,375,839

ตอนที่ 28 : ชะตา..บททดสอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 693 ครั้ง
    1 มิ.ย. 59





 

 




 

28

: ชะตา..บททดสอบ :

 

          ผมรู้สึกร้อนเหลือเกิน

 

          รู้สึกเหมือนแดดแผดเผาร่างราวกับจะมอดไหม้ซะให้ได้จนต้องฝืนลืมตาขึ้น พลางพยุงร่างผุดลุกจากผืนทรายสะอาดสีขาว

 

          ผืนทรายสีขาว..ว๊ากก ที่นี่มันที่ไหนกันฟะ?!?

 

          ทำไมตรงหน้าผมถึงเป็นทะเลสีฟ้าใสล้อมรอบสุดลูกหูลูกตา? จำได้ว่าเมื่อกี้ยังอยู่ในคฤหาสน์กลางป่านี่นา แต่ผมสลบไป...หรือว่าจะถูกพาตัวมาไว้ที่นี่

 

          แม่เจ้าโว้ย อีตาลุงโลคัสมันเล่นอะไรกับชีวิตผมครับ อ๊าก!

 

          หันไปด้านหลังก็เป็นป่าทึบ อื้อหือ...ยังกับหลุดมาในเกมเอาชีวิตรอดจากป่ามรณะยังไงยังงั้นเลย

 

          ผมกวาดสายตามองสถานที่แห่งนี้ด้วยความระวังภัย มองหาเรือสักลำก็ไม่เห็นมี และที่สำคัญเลยคือตอนนี้ผมอยู่ส่วนไหนในประเทศไทยกัน!

 

          กึก...

 

          ผมทรุดตัวลงนั่งอีกครั้ง เจ็บแปลบที่ท้ายทอยจนต้องใช้มือกุมส่วนนั้นไว้ คงมีใครสักคนทุบผมจากด้านหลังจนสลบ แล้วพาตัวมาปล่อยเกาะไว้ที่นี่และถ้ายังจำกันได้..เมื่อคืนผมพึ่งผ่านกิจกรรมหรรษามานะครับ =_=

 

          เวรจริงๆ เจ็บตูดก็เจ็บแถมยังมาเจ็บตัวอีก ทำไมเรื่องมันมักวิ่งเข้ามาหาผมในตอนที่ร่างกายไม่เอื้ออำนวยทุกที! ครั้งที่แล้วก็โดนผลักตกเขา โว้ย...คิดแล้วกลุ้ม

 

          เอาเป็นว่าผมต้องตั้งสติให้ดีก่อน แล้วค่อยคิดหาทางออกสำหรับเรื่องนี้ ท่านมาเฟียคงไม่ได้ส่งตัวผมมาเพื่อชมธรรมชาติแบบสบายใจเฉิบบนเกาะร้างนี้เป็นแน่

 

          ผมค่อยๆลุกยืนขึ้นเต็มความสูงท่ามกลางแดดร้อนระอุ นี่คงจะเป็นช่วงบ่ายแก่ๆแล้ว ถ้าให้เดา ผมคิดว่าในป่านั่นต้องมีอะไรแน่ๆ แต่ผมจำเป็นต้องเข้าไปหาเสบียงและฟืนมาก่อไฟก่อน ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าท่านมาเฟียจะให้ผมอยู่ที่นี่กี่วัน บางทีอาจจะเป็นเดือน!

 

          เพราะฉะนั้นอาหารและน้ำจึงเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุด

 

          แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมมีกฎของตระกูลเยอะแยะไปหมด คิดแล้วเริ่มรู้สึกปวดหัวจนอยากจะตะโกนว่าทดสอบกูแบบนี้..เอามีดมาฆ่ากูง่ายกว่าไหม สัด

 

          เขาใช้การทดสอบแบบนี้กันหรือไงครับ นี่มันการทดสอบมนุษย์แน่หรือ...ผมคิดว่าตัวเองหลุดเข้าไปในโลกแฟนตาซีแล้วซะอีก!

 

          สวบๆๆ

 

          ผมเดินเข้าไปในป่าจนรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่ลดลง ความชื้นในนี้คงมีเยอะพอสมควร ผมไม่มีเครื่องมือติดต่อสื่อสารอะไรเลย ไม่รู้ว่าป่านนี้เพลิงนิลจะเป็นอย่างไรบ้าง

 

          มือของผมเอื้อมไปเกาะเกี่ยวกิ่งไม้ตลอดสองข้างทางเพื่อเปิดทางให้ตัวเองสามารถเดินผ่านได้ ลองจินตนาการเล่นๆดูเถอะครับว่ามันจะรกขนาดไหน =_=

 

          โฮกกกก

 

          กึก

 

          ส...เสียงอะไร!

 

          ผมหยุดชะงักการเดินแทบจะในทันที เมื่อกี้มันเสียงของสัตว์ป่าแน่ๆ! แต่มันเป็นตัวอะไรผมก็ไม่อาจทราบได้ ผมกวาดสายตามองรอบตัวอย่างระมัดระวังภัย ป่าเขียวชะอุ่มรอบด้านดูน่ากลัวและมืดมนไปหมดสำหรับผมในเวลานี้

 

          ผมจะก้าวเข้าไปดูมัน...ดีไหม หรือผมควรจะออกไปจากป่านี้ดี

 

          ก้าวเข้าไปดูก็โง่สิครับ! เพราะฉะนั้นต้องเผ่น!

 

          คิดได้ดังนั้นผมจึงหันหลังกลับและมุ่งเดินออกจากป่าสีเขียวแห่งนี้ เท้าของผมย่ำพื้นดินชื้นแฉะไปเรื่อยๆตามทางที่เดินมา แต่ทำไมไม่ถึงสักที?

 

          อา...ผมควรจะรู้ตัวได้แล้วว่าเซ้นส์การเดินป่าของตัวเองแมร่งห่วยบรม!

 

          ผมเดินหลงป่าจนมาหยุดที่ตรงหน้ากรงขนาดใหญ่อันหนึ่ง ผมมองตามความสูงของมันแล้วน่าจะครอบคลุมพื้นที่กว้างขวางพอสมควร ตรงหน้าผมคือลูกกรงสีสนิมและดูแข็งแรงทนทาน อีกทั้งยังมีระยะห่างกันค่อนข้างถี่จนผมอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมกรงขนาดใหญ่แบบนี้ถึงมาอยู่กลางป่า

 

          ความจริงผมควรจะสงสัยว่ากรงนี่..ขังตัวอะไรไว้มากกว่า!

 

          โฮกกกก

 

          ไม่ทันได้ให้ผมสงสัยนาน สิงโตตัวหนึ่งก็เดินออกมาจากมุมของต้นไม้ในกรง มันทำท่าจะกระโจนเข้ามาขย้ำผม! แต่ติดที่ลูกกรงขวางกั้นไว้ซะก่อน

 

          ผมถอยห่างจากกรงเป็นเมตร ดวงตาเบิกกว้างขึ้นและหัวใจเต้นสั่นระรัวจนต้องเอามือกุมมันไว้ด้วยความตื่นตระหนกปะปนหวาดกลัว

 

          สิงโตตัวมหึมาสูงราวๆคอผมได้..มันกำลังยืนจ้องตากับผมผ่านลูกกรงนี้!

 

          "เฮ้...เรามาดี" ผมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่พูดกับสิงโต มันจ้องผมคล้ายกับกำลังเห็นเหยื่ออันโอชะอย่างไรอย่างนั้น หรือนี่จะเป็นบททดสอบของท่านมาเฟียที่กล่าวไว้ สิงโตที่ถูกจับขังกรงเนี่ยนะ ง่ายไปหน่อยหรือเปล่า

 

          ตามลักษณะนิสัยของสิงโตแล้วสัตว์ประเภทนี้มักจะไม่ให้มนุษย์พบได้โดยง่าย มีความหยิ่งค่อนข้างสูงเอาการแถมยังอยู่แบบสันโดษอีก

 

          คุณโลคัสใช้วิธีไหนกันถึงจับมันมาใส่กรงได้แบบนี้!

 

          และผมว่ามันคงจะหิวมาก สังเกตได้จากการที่ผมขยับไปทางไหน มันจะขยับตามและจ้องแบบตาไม่กระพริบกันเลยทีเดียว ร่างกายของมันดูผอมโซและเดินเซๆเหมือนจะหมดแรง แต่นัยน์ตายังคงมองผมอย่างก้าวร้าว

 

          ติ๊ดๆๆ

 

          เสียงสัญญาณอะไรบางอย่างดึงความสนใจจากผมที่จ้องตาระแวดระวังภัยจากเจ้าสิงโตให้หันหน้าขึ้นไปมองมัน

 

          12 : 21 : 34

 

          ตัวเลขสีแดงกระพริบอยู่ด้านบนของกรงโดยตำแหน่งของมันอยู่สูงเลยหัวผมไปนิดหน่อย และที่สำคัญมันนับถอยหลัง สิ่งนี้จะไม่เป็นปัญหาเลยถ้าตรงหน้าผมไม่ใช่ ประตูกรง

 

          เชี่ย! เหลือเวลาอีก 12 ชั่วโมงประตูกรงที่ขังสิงโตจะเปิดออกงั้นหรอ ผมมั่นใจเลยครับว่าท่านมาเฟียส่งผมมาเป็นอาหารสิงโตชัดๆ

 

          "มึงต้องไม่ตาย.."

 

          ประโยคที่เพลิงนิลพูดก่อนที่ผมจะสลบย้อนเข้ามาในหัว ผมเข้าใจความหมายของประโยคนั้นก็ตอนนี้ เข้าใจแบบชัดเจนด้วยว่าทำไมคนที่ไม่สนโลกแบบเพลิงนิลถึงดูกังวลเมื่อคุณโลคัสจะให้ผมเข้าการทดสอบของตระกูลเขา!

 

          เพราะนี่ไม่ใช่การทดสอบ...มันคือการส่งมาตายต่างหาก! ไม่ได้ต่างอะไรกับการโดนยิงทิ้งเลยสักนิด

 

          ผมควรทำอย่างไรดี ทุกอย่างดูมืดบอดไปหมด ผมควรจะปืนต้นไม้ขึ้นไปในที่สูงๆใช่ไหมเผื่อเวลาสิงโตถูกปล่อยออกมามันจะได้กินผมไม่ได้

 

          แต่นั่นก็เป็นวิธีที่ไม่ปลอดภัยเสมอไป...ถ้าผมอดตายอยู่บนต้นไม้โดยที่มีสิงโตนั่นนั่งเฝ้าด้านล่างมันไม่เวิร์คแน่ๆ เชื่อเถอะ!

 

          ดังนั้นผมคงต้องลองเสี่ยงกับวิธีใหม่ๆดู ในเมื่อสิงโตมันหิว ถ้าทำให้มันอิ่มได้ผมคงจะมีเปอร์เซ็นต์ความปลอดภัยมากขึ้นไม่มากก็น้อย จริงไหมครับ?

 

          หึ ผมจะไม่ยอมตายอยู่ที่นี่แน่ๆ...แล้วเราจะได้รู้กันเลยคุณโลคัส

 

          ซ่าๆๆ

 

          หูแว่วไปได้ยินเสียงน้ำไหลมาจากจุดๆหนึ่ง ผมรีบรุดไปสถานที่นั้นทันที มันเป็นน้ำตกกลางป่าที่อยู่ไกลจากกรงสิงโตพอสมควร ในน้ำมีปลาขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือนิดหน่อยเยอะแยะไปหมดแสดงให้เห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ของสถานที่นี้มาก

 

          พวกปลาต่างแหวกว่ายน้ำโดยไม่รู้ตัวเลยว่าภัยจะมาถึงตัว!

 

          ผมตั้งสมาธิ...มองหาไม้แหลมแถวๆนั้นแล้วก็เจอเข้าจนได้ จากนั้นก็หยิบมันขึ้นมาแล้วปฏิบัติการจ้วงแทงปลาในน้ำที่ดูไม่ลึกมากนั่นทันที ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะแทงถูกตัวปลา แต่ผมก็เคยฝึกปาลูกดอกมาก่อนเถอะ แม้วิธีการมันจะต่างแต่มันก็มีส่วนคล้ายบ้างล่ะนะ

 

 

          6 ชั่วโมงผ่านไป...ในขณะที่มือผมถือปลาประมาณยี่สิบตัวที่ถูกร้อยด้วยกิ่งไม้อ่อนแถวๆนั้น ไม่ได้อวยว่าตัวเองเก่งนะ แต่ผมลักจำกลวิธีจากในสารคดีมาล้วนๆ ผมเดินหอบปลาทั้งหมดไปที่กรงสิงโต อย่าให้บรรยายสภาพผมตอนนี้เลยเพราะมันล้าและเหนื่อยมาก เสื้อผ้าก็มีกลิ่นคาวปลาคลุ้งไปหมด ผมนึกอยากอาบน้ำขึ้นมาทันที แต่นี่ไม่ใช่เวลามัวมาอาบน้ำครับ!

 

          พรึ่บ!

 

          เมื่อมาถึงที่หมายแล้ว ผมก็จัดการโยนปลาเข้าไปในกรงแบบห่างๆทีละตัว ตอนแรกสิงโตมันหยิ่งมากอ่ะครับ ไม่มองปลาเลยสักนิดแต่กลับจ้องผมแทน มันคงคิดจะกินผมให้ได้อะไรประมาณนี้

 

          แต่ผ่านไปสักพัก เจ้าสิงโตก็ทนความหิวไม่ไหว มันค่อยๆกินปลาที่ผมโยนให้ทีละตัวจนครบ ในที่สุด...มันก็เลิกจ้องผมแบบไม่สามารถกระดิกตัวได้ไป แต่มันก็ยังคงจ้องอยู่เชิงสำรวจเสียมากกว่า

 

          ไม่รู้เพราะอะไร...แต่ผมคิดว่ามันน่าจะฟังภาษามนุษย์ได้ สายตาของมันมีแววรอบรู้ต่างจากสิงโตในสวนสัตว์ที่ผมเคยเห็น

 

          ทว่ากลับดูน่ากลัวและน่าเกรงขามอยู่ในที

 

          เจ้าสิงโตย่อตัวลงนอน มันยังคงมองตามผมที่ค่อยๆเขยิบตัวเข้าไปใกล้กรงนิดๆ ผมเหลือบตาขึ้นมองเวลาที่เหลือ

 

          05 : 01: 11

 

          ผมเสียเวลาไปกลับการเดินทางไปกลับจากน้ำตกตั้งหนึ่งชั่วโมงเลยหรอเนี่ย

 

          "คือ...ผมชื่อเบนซิน" และมันก็คงบ้าอีกตามเคยที่ผมมานั่งพูดกับสิงโตเพราะไม่มีอะไรทำ ผมคิดว่าจะใช้แผนสร้างความคุ้นเคยกับมันก่อน ถ้าไม่ได้ผลคงต้องพึ่งชั่วโมงสุดท้ายในการปีนต้นไม้ที่สูงที่สุด

 

          และต้นไม้นั้นมันอยู่ทางขวามือนี่เอง ผมสำรวจไปก่อนหน้านี้แล้ว

 

          "ผมถูกส่งตัวมาที่นี่ แกก็ด้วยใช่ไหม" ผมหันไปมองมันนิดๆ เจ้าสิงโตยังจ้องหน้าผมเช่นเดิมท่ามกลางบรรยากาศท้องฟ้าที่เริ่มมืดลง

 

          จากนั้นมันก็เดินเยื้องย่างเข้าไปในดงป่ากลางกรงโดยไม่สนใจผมอีก ผมเผลอถอนหายใจด้วยความโล่งอกขึ้นมานิดนึง ลมหนาวเริ่มพัดโชยมา กลิ่นทะเลทำให้สดชื่นขึ้นแต่ในใจผมกลับเหน็บหนาวเหลือเกิน

 

          เพลิงนิลจะตามหาผมไหมนะ เขาจะปล่อยให้ผมผ่านการทดสอบนี้ไปเองหรือจะตามมาช่วยผม ซึ่งอย่างหลังนี่ผมไม่มั่นใจเอาซะเลย

 

          การกระทำของเขามันดูขึ้นๆลงๆ ผมไม่สามารถเดาเขาถูกได้เลยว่าจริงจังกับผมแค่ไหน บางครั้งก็ดูอ่อนข้อให้ แต่ในบางครั้งกลับตั้งเกาะปราการระหว่างเราขึ้นมาซะจนผมกลัว

 

          ...ว่าเขาจะทิ้งกันไปง่ายๆในวันที่ผมไม่สามารถถอนตัวและถอดใจจากเขาได้!

 

          ผมค่อนข้างมั่นใจว่าก่อนที่ผมจะถูกส่งตัวมาที่นี่ เพลิงนิลโกรธแทนผมแน่ๆ แต่เหตุผลที่โกรธล่ะ เพราะผมเป็นสิ่งสำคัญใช่ไหม...ไม่ใช่คนรักแต่เป็นสิ่งสำคัญ

 

       บางครั้งคำว่าคนรักกับสิ่งสำคัญมันก็มีเส้นใยบางๆกลั้นอยู่ ผมรู้ดี

 

          ผมใช้มือลูบขนแขนตัวเองเบาๆด้วยความหนาว ก่อนจะเอนหลังพิงใต้ต้นไม้ใหญ่ พลางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบนซึ่งไร้ดวงดาวเฉกเช่นที่เคยเป็น

 

          ผมใช้มือข้างเดิมยกขึ้นจับตุ้มหูแบบเหม่อๆ จี้มังกรนิล...ผมเห็นมันแล้วจากเงาสะท้อนริมน้ำตก สวยเอาการทีเดียว เหมือนจะฝังอัญมณีอะไรสักอย่างที่ผมไม่คุ้นตาลงไป

 

          ตุ้มหูนี้...ตราบใดที่ยังอยู่กับผม มันจะเป็นหลักประกันว่าผมคือสิ่งสำคัญไปตลอดได้จริงๆหรือเปล่านะ แต่มาถึงขั้นนี้แล้วผมก็คงต้องเดินตามเกมชะตาชีวิตที่ถูกวางเอาไว้อยู่ดี

 

          "ลืมก่อไฟ!" ผมเบิกตากว้างอุทานเสียงดัง แล้วรีบกุลีกุจอหาฟืนทันที ก็กิ่งไม้ที่ตกแถวๆนี้แหละครับ ทำไมผมขี้ลืมแบบนี้วะ ในป่านี้อาจจะไม่ได้มีแค่สิงโตก็ได้นะโว้ย

 

          แล้วผมจะใช้อะไรจุดไฟ...

 

          เชรด! ฆ่ากูเหอะไอ้คุณโลคัส ลุงแกไม่คิดจะให้ไฟแช็กผมมาสักอันเลยไง๊ โฮกกก

 

          ติ๊ดดดด...!

 

          คิ้วขวาผมกระตุกแบบถี่ๆพร้อมกับเสียงสัญญาณจากอะไรบางอย่างที่ดังขึ้น ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่พลางหันหลังไปมองทางประตูกรงสิงโต...ที่มาของเสียงสัญญาณข้างต้น!

 

          00:07:08

 

          WTF!!!!!!!!!!!!!

 

          เมื่อกี้มันยังอีกตั้งห้าชั่วโมงนะโว้ย สาดดดดด ทำไมมันนับถอยหลังเกินมาตั้งสี่ชั่วโมงกว่าได้ มันต้องมีอะไรผิดพลาด ผมมั่นใจว่าคงมีใครสักคนควบคุมประตูกรงไว้แน่ๆ!

 

          คุณโลคัสคงจ้องมองผมผ่านอะไรบางอย่าง..อันนั้นผมพอจะรู้ แต่ที่ผมไม่รู้คือเขาเร่งเวลาเปิดกรงเพื่ออะไรวะครับ ตอบ!

 

          ผมตาลีตาเหลือกเมื่อเห็นสิงโตเดินงุ่นง่านออกมา มันคงรำคาญเสียงสัญญาณนาฬิกา ไม่ต้องรอช้า...โกยสิครับเออ จะอยู่ให้มันแดกหรอครับ แว๊กกก

 

          ผมวิ่งไปหอบไปจนหยุดตรงหน้าต้นไม้ที่เล็งไว้ตั้งแต่ต้น แล้วรีบรุดปีนขึ้นไปโดยอาศัยวิญญาณลิงเจ้าทันที!

 

          ครืดดดดด

 

          เสียงประตูกรงเปิดดังก้องไปทั่วทั้งป่า...!

 

          โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

          ตามมาด้วยเสียงคำรามของสิงโต ดูเหมือนมันจะดีใจที่ได้อิสรภาพคืนมาอีกครั้ง!

 

          แต่ขอโทษ...ผมยังติดแหง็กบนต้นไม้เว้ยครับ ยิ่งรีบปีนยิ่งรน แม้ผิวจะถูกกิ่งไม้บาดจนเลือดซิบผมก็ไม่สนใจแล้ว ณ วินาทีนี้

 

          ชีวิตผมแมร่งไม่คงที่ตลอดตั้งแต่มาเจอเพลิงนิล!

 

          คิดแล้วเครียด...แต่ก็ช่างมันเถอะ ผมหากิ่งไม้เหมาะๆแล้วนั่งลงบนนั้น พลางมองลงไปด้านล่างที่เจ้าสิงโตตัวใหญ่เริ่มเดินเข้ามาทางนี้ในระยะใกล้ขึ้น...ใกล้ขึ้น

 

          ตึกตัก ตึกตัก

 

          ผมจิกมือกับหน้าอกตัวเองข้างหนึ่ง แทบกลั้นหายใจเลยทีเดียวเมื่อสิงโตเดินมาถึงใต้ต้นไม้นี้ มันชะงักตัวไปนิดแล้วพ่นลมหายใจฟืดฟาด

 

          ซี๊ดดดด

 

          เดี๋ยวนะ...สิงโตพ่นลมหายใจดังฟืดฟาด แล้วเสียงซี๊ดใกล้ๆหูนี่มาจากไหน?

 

          ผมค่อยๆหันหน้าไปทางต้นเสียงช้าๆ งูตัวเขื่องเกล็ดสีดำมันวาวจ้องตาผมกลับมาในระยะประชิด มันแลบลิ้นสองแฉกพลางแผ่แม่เบี้ยในท่าทางเตรียมจะฉก!

 

          "เฮ้ย!!!" ด้วยอารามตกใจ ผมจึงพลัดตกจากต้นไม้ในทันทีทันใด เมื่อกี้มันงูนี่นาแถมยังตัวใหญ่มากด้วย!

 

          ตุ้บ!

 

          "โอ้ย!" สัด เจ็บชิบหายไอ้งูเวร...ใครใช้ให้แกไปอยู่ตรงนั้นฟะ แต่ผมปืนขึ้นไปหามันเองนี่หว่า เดี๋ยวนะเหมือนผมจะลืมบางอย่างไป

 

          สิงโต!

 

          ร่างทั้งร่างเย็นเฉียบเมื่อผมหันไปสบตาเข้ากับสิ่งมีชีวิตที่เพิ่งเอ่ยถึงไป ผมขยับตัวถอยห่างจากร่างใหญ่โตตรงหน้าช้าๆ ในขณะที่มันก็ก้าวเข้าหาผมด้วยท่วงท่าเตรียมตะครุบเหยื่อเช่นกัน

 

          หลังผมพิงกับต้นไม้ท่ามกลางลมแรงที่พัดระลอก แต่ไม่ได้ทำให้เหงื่อที่ผุดพรายเต็มใบหน้าลดลงเลย ผมกำลังจนตรอก...และกำลังจะตาย!

 

          ฮึ่มมมมมมม

 

          ตุ้บ!

 

          ผมได้ยินเสียงเจ้าสิงโตครางพึมพำในลำคอ มันตะครุบตัวผมไว้ตรงกลางในท่วงท่าที่ผมนอนแผ่หลาบนพื้นดินชื้น ผมจ้องตากับมันโดยไม่หลบหลีกทั้งที่ร่างกายเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง

 

          ผมเห็นเขี้ยวแหลมเฟี้ยวในปากของมันที่เริ่มเข้ามาใกล้ใบหน้าของผม จมูกมันหายใจฟืดฟาดใกล้ข้างแก้มในขณะที่ผมแทบกลั้นหายใจ

 

          วินาทีนี้ผมหาทางรอดไม่ได้เลย เหมือนชะตาชีวิตจะเล่นตลกกับผมมากเกินไปแล้ว!

 

 

...............................................................

          เอ้า! ตอนหน้าปิดเรื่องค่ะ เพราะนายเอกตาย ฮา

          ล้อเล่นน่ะค่ะ 555 อย่าพึ่งหัวใจวายกันเน้อ ตอนต่อไปเบนซินจะรอดไหมนะแล้วจะรอดยังไง? หรือเราจะหานายเอกใหม่กันดี? (วิ่งหลบฝ่ามือพิฆาต)

<<รักรีดเดอร์

         

          กำลังทยอยตอบเม้นท์สักครู่ค่ะ

 

 

         

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 693 ครั้ง

73 ความคิดเห็น

  1. #23367 Nusry (@Nusry) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 18:16
    ชอบค่ะ555555555
    #23367
    0
  2. #23235 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:26
    โอ๊ยยย กฎบ้าบอ คนจะตายได้เลยนะ
    #23235
    0
  3. #23221 SANSANEE1827 (@SANSANEE1827) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:02
    ฮาดีนะ
    #23221
    0
  4. #22840 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 07:40
    เบนตลกอะ555555
    #22840
    0
  5. #22799 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 23:45
    ชอบการภาคของเบน5555
    #22799
    0
  6. #22719 Ingly_sk (@Ingly_sk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 10:25
    หาปลาให้สิงโตกินเว้ยยยย
    #22719
    0
  7. #22591 greenw (@greenw) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 15:44
    สิงโตจะรักเบนเพราะเบนหาปลาให้555555
    #22591
    0
  8. #22528 แกงส้มไข่เจียว (@meawmima) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 03:08
    สิงโตอาจจะถูกชะตาแล้วเชื่องกับเบนก็เป็นได้~
    #22528
    0
  9. #22396 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 14:13
    ท่ากินเรทมากกก555
    #22396
    0
  10. #22244 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 07:46
    เหมือนสิงโตจะข่มขืนเบนซินอ่ะ555
    #22244
    0
  11. #21917 Tipphy_614 (@Tipphy_614) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 12:31
    นี่คิดว่าเดะสุดท้ายเบนกะสิงโตตัวนี้ต้องผูกพันกันอะ5555
    #21917
    0
  12. #21906 zton9397 (@zton901) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 01:43
    กั้นหายใจได้มั้ยนะว้อยย555555คุยกับมันเชื่อมความสัมพันธ์สิ
    #21906
    0
  13. #21807 Zebus (@kim09499mii2) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 20:54
    กูนี่ลูปหัวก่อนเลย เผื่อมันจะเชื่อ ถุยยยย
    #21807
    0
  14. #21607 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 23:57
    กว่าจะได้ผ่านบททดสอบเบนซินคงเหนื่อยมาก
    #21607
    0
  15. #21516 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 08:40
    ไม่ตายหรอก5555
    #21516
    0
  16. #21334 keopa (@keopa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 12:40
    คืออยากจะบอกว่าตอนนี้ฮามากกกกกกคือนั่งอ่านไปก็กั้นขำไป
    ขำดังไม่ได้เดี๋ยวคนที่เดินไปมาและเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆจะว่าเราบ้า
    แต่อยากบอกว่าฮามากจริงๆ และ อ่านจบตอนที่ไรท์ บอกว่า เอ้า ตอนหน้าจบเพราะนายเอกตายนี้ ลั่นเรยยยย ใครจะว่าอย่างไงก็ชั่งมันไป กั้นไม่อยู่และตอนนี้555555555
    #21334
    0
  17. #21119 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 21:46
    โอ๊ย ขำ ชีวิตเบนจะเอาชีวิตรอดเกินไปแล้ว 
    #21119
    0
  18. #20793 olpn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 16:59
    อย่าบอกนะแม้แต่สิงโตยังหลงรักเบนซินอ่ะ ผีมาก55555
    #20793
    0
  19. #20532 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 06:46
    จะเป็นไงต่อเนี่ย
    #20532
    0
  20. #19998 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 20:26
    เอาจริงดิ
    #19998
    0
  21. #19858 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 09:46
    นายเอกชั้น พ้นมาจากเพลิงนิลยังต้องถูกสิงโตลวนลามอีก
    #19858
    0
  22. #19588 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 03:19
    ซาตานบินมาช่วยโหน่ยยยย
    #19588
    0
  23. #19246 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 18:30
    นูเอาใจล่วยนะลูก
    #19246
    0
  24. #19161 -worthwhile- (@-worthwhile-) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 17:01
    ขำไรท์ทอล์ค 5555555555555555 กรี๊ดดดดดดดดดดดดด
    #19161
    0
  25. #18900 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 13:36
    สงสารเบน
    #18900
    0