[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,379,911 Views

  • 23,529 Comments

  • 43,715 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    28,827

    Overall
    2,379,911

ตอนที่ 41 : ชะตา..ขอโทษ 190% (Dindan x Kim) [เปลี่ยนชื่อตอนค่ะ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60934
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 681 ครั้ง
    24 ก.ค. 58












 

 

 

41

: ชะตา..ขอโทษ :

 

          (Kim talk)

 

        ผมลืมตาขึ้นท่ามกลางห้องเงียบ ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน จำได้แค่ว่ากำลังจะเดินข้ามถนน จากนั้นก็มีรถคันหนึ่งวิ่งตรงเข้ามา..

 

          หืม..ผมถูกรถชนหรอกหรอ

 

          ผมมองเพดานห้องด้วยสายตาเรียบนิ่ง ความรู้สึกตอนนี้คือเจ็บบริเวณศีรษะและแขนข้างซ้าย รวมทั้งข้างเอวด้วย คงจะกระแทกไปแรงพอดูถึงเจ็บได้ขนาดนี้

 

          "เฮ้ย! ฟื้นแล้วหรอมึง"

 

          เสียงของโซดาทำให้ผมค่อยๆหันไปมอง มันเดินเข้ามาหาด้วยชุดเที่ยว..ผมขมวดคิ้ว ทำไมมันใส่ชุดเที่ยวว่ะ

 

          อา..คอแห้งชะมัด

 

          "น..น้ำ"

 

          "เออๆ ตื่นมาก็ถามหาน้ำนะสัด"

 

          ไอ้โซดาบ่นไปรินน้ำใส่แก้วไป แล้วหยิบหลอดมาใส่แก้วให้ผมดูด ผมก็ดื่มน้ำจนเกือบหมดแก้วนั่นล่ะถึงได้เริ่มหายคอแห้งไปบ้าง

 

          "แล้วมึงทำไมใส่ชุดเที่ยวว่ะ"

 

          ผมถามเสียงแหบ โซดาตีหน้ายุ่งแล้วขมวดคิ้วก่อนจะทิ้งตัวนั่งโซฟาแบบไม่สบอารมณ์

 

          "เมื่อคืนมีเรื่องนิดหน่อย มึงรู้ไหมว่ากูกับไอ้เบนถูกไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้มาวางยาสลบ กูตื่นมาอีกทีก็นอนตากยุงอยู่หน้าหอแล้ว พอจะโทรหาไอ้เบนก็ไม่ติด แต่แปลกว่ะ..กูจำได้ว่าเอาโทรศัพท์ใส่กระเป๋าข้างขวา ไหงมาอยู่ข้างซ้ายได้"

 

          "...."

 

          ผมนอนฟังไอ้โซดามันพล่ามแบบนิ่งๆ ทั้งที่ตกใจไม่น้อยที่รู้ว่าพวกมันถูกใครไม่รู้มาวางยาสลบ ดีนะที่ดูเหมือนไอ้โซดาจะไม่เป็นอะไร..แล้วเบนล่ะ?!

 

          "แล้วพอกูโทรหาพี่แสบตัวต้นเหตุนะ อือหื้อมึง..เสียงครางมาซะแบบกูตัดสายแทบไม่ทัน คือพี่เพลิงกัลป์แกรับสาย..กูเลยหายห่วงพี่แสบไปคนนึงไง จนทางโรงพยาบาลโทรมาบอกว่ามึงถูกรถชนเนี่ยแหละ เพื่อนที่ยังไม่ได้อาบน้ำแบบกูเลยต้องรีบวิ่งแจ้นมาเนี่ย!"

 

          "มึงพักหายใจบ้างเหอะ" สัด พูดยังกะมีใครจะแย่งมึงพูด

 

          ผมมองโซดาอย่างเป็นห่วงนิดๆ รู้งี้ผมไปกับพวกมันก็ดีหรอก แต่เดี๋ยวนะ..เรื่องนี้มันมีบางอย่างผิดปกติ..

 

          ก็โซดาส่งข้อความมาหาผมว่าไม่ไปเที่ยวแล้วนี่!

 

          "มีไรมึง ทำไมทำหน้าเคร่งแบบนั้น"

 

          โซดามันถามแล้วลากเก้าอี้นั่งข้างๆเตียง

 

          "มึงส่งข้อความมาบอกก็ว่าไม่ไปเที่ยวแล้ว" ผมบอกมันตรงๆ

 

          "ห้ะ? กูเนี่ยนะ สัดกูรอมึงมาจนเกิดเรื่องนี่อ่ะ กูไม่เห็นจำได้เลยว่าบอกมึงแบบนั้น" โซดาขมวดคิ้วทำท่าครุ่นคิด

 

          "มึงแน่ใจนะ"

 

          ผมถามย้ำอีกครั้ง ดูถ้าว่าผู้ประสงค์ร้ายกับเพื่อนผมจะไม่ใช่คนธรรมดาซะแล้ว ต้องเป็นคนที่รู้จักผมแน่ๆ ไม่อย่างนั้นจะส่งข้อความมาให้ผมทำไม

 

          ที่สำคัญคือจุดประสงค์ในการส่งมา เพื่ออะไร?

 

          ไม่ให้ผมไปผับน่ะหรอ..หรือกำลังวางแผนอะไรบางอย่างกันแน่

 

          ถึงแม้จะไม่อยากคิดมากเกินไป แต่สมองของผมก็เจาะจงคนผิดที่มั่นใจไปแล้วคนหนึ่ง คนใกล้ตัวที่ผมไม่คาดคิดว่าเขาจะกล้าทำแบบนี้

 

          แต่ผมไม่อยากปรักปรำใครโดยไม่มีหลักฐาน ทั้งๆที่เชื่อไปมากกว่าครึ่งใจว่า ดินแดน ต้องอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้แน่!

 

          ที่ผมมั่นใจ เพราะตงิดใจตั้งแต่เขาไม่มาส่งแล้วไง ที่มีข้อความเท็จจากโซดาส่งมาก็คงเพราะต้องการไล่ผมไปไกลๆ วางแผนได้แนบเนียนโดยไม่ได้ตระหนักรู้เลยว่าผมอยู่กับเขามาตั้งแต่เด็ก

 

          แผนแค่นี้..คิดหรอว่าคนที่เห็นด้านมืดของดินแดนมาเยอะอย่างผมจะเดาไม่ออก

 

          และที่เขาไล่ผมไปไกลๆก็คงเป็นเพราะจะเอาร่างของเบนซินไปจัดการในห้องนั่นสินะ

 

          เลวไม่มีใครเกินจริงๆ เขาจะทำให้ผมเจ็บไปถึงเมื่อไร ผมกลัวเหลือเกินว่าความเจ็บจะเปลี่ยนเป็นเกลียดในสักวัน ทั้งที่ไม่อยากเกลียดเลยสักนิด..

 

          "แล้วมึงเป็นไงบ้าง ถูกชนได้ไงว่ะ"

 

          โซดาถามพลางมองแผลบนตัวผมอย่างเป็นห่วง

 

          "เจ็บชิบหาย"

 

          ผมพูดหน้านิ่ง ทำให้โซดาหลุดหัวเราะในลำคอ สงสัยมันคงดูตลกเวลาที่ผมทำหน้านิ่งแล้วพูดว่าเจ็บมั้งครับ

 

          "แล้วแน่ใจได้ยังไงว่าเบนมันจะปลอดภัย"

 

          นี่แหละที่ผมกลัวที่สุด เพราะถ้าแผนของดินแดนสำเร็จ ก็แค่ดินแดนตาย..และเพื่อนเบนจะเสียใจไปตลอดชีวิต ผมกังวลจนเริ่มนั่งไม่ติด

 

          "ไม่มีอะไรหรอกมึง กูว่าอยู่กับเพลิงนิลนั่นแหละ"

 

          "แล้วดินแดน.." ผมเผลอหลุดพูด ไอ้โซดาหันมามองนิดๆ

 

          "มึงรู้หรอว่าดินแดนก็อยู่รักษาตัวอยู่ที่นี่อ่ะ"

 

          "อะไรนะ!" ผมเผลออุทานเสียงดัง ทำไมดินแดนถึงอยู่ที่นี่ได้ ผมงงไปหมดแล้ว

 

          "ก็ตอนเดินผ่านมากูเห็นมันนอนอยู่บนเตียงรถเข็นเข้าห้องผ่าตัดไปอ่ะ ดูเหมือนจะถูกยิงมา เลือดนี่ไหลจนน่าสยอง"

 

          ใจผมหายวาบ แต่ก็ข่มความกลัวไว้ อย่างน้อยผมก็แน่ใจแล้วตอนนี้ว่าเบนปลอดภัย แผนของดินแดนคงล่ม ถ้าให้เดาผู้ชายอันตรายอย่างเพลิงนิลคงไปพังแผนนั่นจนระเบิดไม่เป็นท่าแน่ๆ

 

          ผมควรทำอย่างไงดี ผมไม่รู้ว่าเขาจะหยุดเรื่องนี้ไหม เห็นทีว่าผมคงต้องทำอะไรซักอย่าง ดินแดนเป็นพวกเจ้าคิดเจ้าแค้นพอตัว

 

          ผมคงต้องยุติความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยการลวงหลอกจากเขา..แลกกับการที่จะหยุดความเลวนี้แล้วละมั้ง

 

        คิดแล้วเครียด..

 

        "กูลืมตามหมอนี่หว่า มึงก็ฟื้นแล้ว.."

 

          โซดาพูดกับตัวเอง จากนั้นมันก็เดินออกไปแบบมึนๆ ผมคิดว่ามันคงจะนอนน้อยน่ะครับ

 

          ผมมองเพดานห้องตามเดิม ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหนที่คุณหมอเข้ามาตรวจอาการผม เขาบอกว่าไม่มีอวัยวะไหนได้รับผลกระทบร้ายแรงมากนัก จะมีก็แต่แขนซ้ายกับศีรษะที่แตกนิดหน่อย อา..กระดูกซี่โครงหักด้วย ดีที่ผมไม่ได้เอาหัวลงพื้น ไม่งั้นคงได้ตายไปนานแล้ว

 

          ดูเหมือนผมจะต้องอยู่โรงพยาบาลเป็นอาทิตย์เลย น่าเบื่อชะมัด

 

         

          สองวันต่อมา

 

        อาการของผมเริ่มดีขึ้นมานิดหน่อยแล้ว โซดาก็มานอนเฝ้าผมด้วย พึ่งซึ้งถึงน้ำใจมันก็ตอนนี้อ่ะ ทุกทีนี่ปล่อยกูเลยตามเลยมาก สงสัยครั้งนี้ผมจะเป็นหนักจริงๆ โซดามันถึงมาเฝ้าขนาดนี้

 

          เบนซินพึ่งกลับไปเมื่อกี้ มันมาพร้อมกับสามีมันนั่นแหละ อย่าเถียงผมเชียวว่าเพลิงนิลไม่ใช่ผัวมันอ่ะ เล่นรอยดูดเต็มคอขนาดนั้น เพลิงนิลมันมามองผมแวบเดียวแล้วก็เดินออกจากห้องไปเลย

 

          ไม่ถามสุขพงสุขภาพสักคำ  =_=

 

          แต่กูปลงล่ะ และก็ไม่ได้อยากรู้จักคนอันตรายแบบนั้นเป็นการพิเศษด้วย ขืนไปยุ่งกับมันมากๆ ผมอาจซวยในซักวัน อีกอย่างเพลิงนิลก็ไม่ได้มีท่าทีอยากผูกมิตรกับใครเท่าไร

 

          นอกจากเพื่อนเบนแล้ว ยังไม่เห็นใครกล้าเข้าใกล้เพลิงนิลในรัศมีต่ำสุด 1 เมตร เพื่อนกูนี่สุดยอดจริงอะไรจริง

 

          ช่างกล้าแบบไม่กลัวตาย..สุดท้ายก็ได้ผัวโหดมาครอง!

 

          ผมจะไม่เจริญรอยตามไอ้เบนเด็ดขาด เชื่อสิ?!

 

          "มึงกินผลไม้ป่ะ"

 

           โซดาหันมาถาม ในมือมันถือถาดแอปเปิ้ลพร้อมมีด ผมทำแค่ชำเลืองมองมันนิดๆ

 

          "มึงจะปอกให้กู?"

 

          "อยากแดรกเองก็ปอกเองดิสัด"

 

          โซดามันยักคิ้วกวนๆ ผมหัวเราะหึในลำคอกับความกวนประสาทของมัน นี่ถ้าร่างกายปกติ ผมลุกไปถีบมันหงายหลังแน่ๆ

 

          "แล้วมึงจะถามกูเพื่อ?"

 

          "กูล้อเล่นน่า เดี๋ยวปอกให้กิน"

 

          โซดายักไหล่ก่อนจะเดินมาทรุดตัวนั่งข้างเตียง มันปอกเปลือกแอปเปิ้ลอย่างชำนาน คือผมไม่ชอบกินแอปเปิ้ลทั้งเปลือกไง

 

          "อ่ะ" แล้วมันก็ยื่นชิ้นแอปเปิ้ลมาจ่อปาก

 

          "กูกินเองได้"

 

          จงใจกวนประสาทแบบเชี่ยๆ ทั้งๆที่มันก็รู้ว่าผมไม่ชอบทำตัวเป็นง่อยแบบนี้!

 

          ผมเอื้อมมือจะไปหยิบแอปเปิ้ลจากมือโซดา แต่มันเบี่ยงมือหลบแล้วแล้วกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์

 

          ผมมั่นใจว่าสมองมันกำลังคิดเรื่องชั่วๆ!

 

          "อุ๊บ!" ไอ้เพื่อนเวรรรรรรรร!

 

          ผมแทบสำลักเมื่ออยู่ๆมันก็ยัดแอปเปิ้ลเข้าปากมาคำโต จะขยับตัวขัดขืนมากก็เจ็บแผล แม่รงถืโอกาสแกล้งกูชัดๆ อย่าให้กูหายดีนะโว้ย!

 

          "555 หน้าตอนมึงหลุดเก๊กนี่ตลกมาก ไอ้คุณเพื่อนคิม" มึงเลือกมาสักคำเถอะ!

 

          แอ๊ด!

 

          ผมชะงักการเอาคืนไอ้โซดาแล้วหันไปมองหน้าประตูที่ถูกเปิดออกอย่างแรง

 

          "อึก" ไอ้โซดาหยุดหัวเราะกระทันหัน มันหันไปมองที่ประตูเช่นกัน

 

          ผมเคี้ยวแอปเปิ้ลในปากอย่างช้าๆ แล้วกลืนลงคอแบบฝืดเคือง เมื่อเห็นใบหน้าฟกช้ำนิดๆของบุคคลที่พยายามห้ามตัวเองไม่ให้ไปเยี่ยมมันมาตลอดสองวันนี้

 

          ดินแดน..มันมองมาที่ผมสลับกับไอ้โซดานิดๆ ผมรู้สึกได้ว่าบรรยากาศรอบห้องดูน่ากลัวขึ้นมาทันที

 

          "มีอะไรครับนาย ทำไมไม่เข้าไปข้างใน" เสียงของผู้ชายอีกคนดังขึ้น

 

          เขาเดินเข้ามายืนข้างๆดินแดน อา..น่าจะเป็นโจ๊ก คนสนิทของดินแดน ผมก็เคยเล่นกับเขาตอนเด็กบ่อยๆ แต่คิดยังไงมันถึงไปตัดสกิลเฮดว่ะเนี่ย

 

          "เฮ้ย! ไอ้โจรเชี่ยเมื่อคืนก่อน!" โซดาร้องเสียงดัง

 

          โจ๊กตวัดสายตาไปมองเพื่อนผม ก่อนที่จะลากแขนโซดาออกไปจากห้อง แน่นอนว่ามันขัดขืนอะไรไม่ได้..

 

          "อย่ายุ่งกับเพื่อนกู!" ผมตวาดเสียงดัง

 

          แทบจะดึงสายน้ำเกลือแล้ววิ่งตามไอ้โซดาไปด้วยความเป็นห่วง มันตัวเล็กแค่นั้น..ถ้าเกิดมีเรื่องกับไอ้โจ๊ก ผมว่าไม่รอดแน่

 

          พรึ่บ!

 

          ดินแดนเดินเข้ามาจับข้อมือผมไม่ให้ดึงสายน้ำเกลืออย่างรวดเร็ว สายตาคนตัวสูงสงบเรียบนิ่งแต่แฝงแววมาคุอยู่ไม่น้อย

 

          แมร่งไปหงุดหงิดอะไรมาว่ะ?

 

          "มันไม่เป็นอะไรหรอก กูกันเพื่อนมึงออกไปเฉยๆ"

 

          ผมนิ่งเงียบไม่พูดอะไรกับดินแดน ทำเพียงแค่มองหน้ามันทางหางตาแบบแอบสำรวจแค่นั้น คือสายตามันไปเองไง เวลาที่คุณแอบรักใครแล้วเขามีรอยแผล คุณก็ต้องมองด้วยความเป็นห่วงอยู่แล้ว

 

          ตาตอนนี้ผมไม่ได้มองด้วยความเป็นห่วง..ก็ยอมรับว่าเป็นห่วงนิดๆ แต่ความโกรธมันมีมากกว่า

 

          เมื่อกี้มันชัดเจนเลย! ที่ไอ้โซดาพูดออกมา..คนที่ลักพาตัวเบนต้องเป็นโจ๊กแน่ๆ

 

          เรื่องนี้เกี่ยวกับดินแดนแบบไม่ต้องสงสัย ทั้งที่ผมเผื่อใจไว้แล้วแท้ๆว่าต้องเป็นมัน

 

          อดรู้สึกโกรธปนเจ็บในอกไม่ได้อยู่ดี..

 

          "มึงทำแบบนี้ไปทำไม"

 

          ดินแดนมีสีหน้าตกใจวูบหนึ่งที่ผมรู้แผนการของเขา

 

          ผมถามขึ้นแล้วมองไปที่ผ้าพันแผลบริเวณหน้าอกที่ดินแดนถูกยิง สองวันแล้วเดินได้..ถือว่ามันอึดพอตัว

 

          "...."

 

          "มึงอยากได้เพื่อนกูขนาดนั้นเลย?"

 

          ยิ่งพูดยิ่งหงุดหงิดว่ะ อยากต่อยมัน...ให้หน้าหันกันไปข้าง แต่ผมก็ทำได้แค่กำหมัดแน่น เพราะต่อยมันไม่ลง หน้ามันมีรอยแผลไม่เยอะก็จริง แต่ความรู้สึกผมตอนนี้มันโคตรสับสนเลยไง

 

          ทั้งโกรธที่รู้ว่ามันทำเลวๆกับเพื่อนรักของผม..

 

          ทั้งห่วงที่มันต้องมาเจ็บตัวขนาดนี้..

 

          ทั้งๆที่ก็เตือนแล้ว ว่าไม่ควรเข้าไปยุ่งกับไอ้เบน มันแมร่งไม่ฟังผมเลย แถมยังเกือบทำร้ายเพื่อนผมได้ลงคออีก

         

          เลวฉิบหาย..ผู้ชายอย่างมึง

 

          "ตอนแรกก็คิดว่าอยากได้.."

 

          ผมมองหน้าดินแดนทันทีที่มันพูดด้วยแววตาเรียบสนิท ผมอยากฟังว่ามันจะแก้ตัวว่าอะไร สิ่งที่มันทำร้ายแรงเกินไปจริงๆ

 

          "แต่ตอนนี้ไม่..กูอยากได้คนอื่น"

 

          แววตาวาววับที่มองมาทำให้ผมเริ่มสงสัยแล้วว่าดินแดนมันอยากได้อะไร ผมยังคงจ้องมองร่างสูงที่บัดนี้ทรุดตัวนั่งข้างๆเขม็ง

 

          ใส่ชุดโรงพยาบาลแท้ๆ เสือกเดินล่อนไปมาเหมือนญาติคนไข้!

 

          "มึงยังไม่คิดจะหยุดเลวอีกหรอว่ะ"

 

          ผมถามมันเสียงเครียด มันไปหมายตาใครไว้อีกล่ะ แล้วทำไมต้องมาบอกผมด้วย ทำไมแมร่งชอบทำเป็นให้ความหวังกันทุกที

 

          ผมรู้อยู่เต็มอกว่ามันพูดถึงคนอื่น..

 

          เพราะตลอดมานิสัยมันเป็นแบบนี้ไง ชอบให้ความหวังผม..ทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย!

 

          กูทนไม่ไหวแล้วไง ทนมาเยอะแล้ว แบบว่ามันสุดจะทน..เห็นทีว่าต้องถอยออกมาจริงๆแหละว่ะ  ไม่งั้นผมตัดใจจากมันไม่ได้แน่ๆ คงเป็นของเล่นสนุกๆให้มันเล่นความรู้สึกอยู่แบบนี้

 

          "กูคิดว่ามึงควรสำนึกกับสิ่งที่ทำไปบ้างนะดินแดน แล้วก็ต่อไปนี้ไม่ต้องมาวุ่นวายกับกูอีก"

 

          ผมพูดเสียงเรียบเหมือนไม่มีอะไร ทั้งที่ในใจสั่นคลอนอย่างรุนแรง

 

          ผมเอ่ยปากไปแล้ว..ดินแดนจะทำอะไรต่อไปน่ะ ผมรู้ดี..นิสัยแบบมันก็คงเดินออกจากห้องไปแบบชิวๆ แล้วพูดประมาณว่า กูหาเพื่อนใหม่ที่ดีกว่ามึงได้ แน่ๆ

 

          พรึ่บ!

 

          "มึงพูดเชี่ยอะไร!"   

 

          ผิดคาด..ที่อยู่ๆมันก็บีบคางผมให้หันไปมองมันเหมือนเดิม นัยน์ตาสีช็อกโกแลตทอประกายวาวโรจน์ ไม่ได้เห็นสีหน้าโกรธแบบนี้ของมันมานานแล้ว

 

          แต่ทำไมถึงโกรธ?

 

          "คิดจะไปจากกู ทั้งๆที่มึงก็รักกูน่ะหรอ หึ!"

 

          ผมเบิกตากว้าง มันรู้..ว่าผมชอบมันสินะ ถึงจะเคยเดาออกว่ามันคงรู้ แต่ไม่คิดว่ามันจะมั่นใจในตัวเองขนาดนี้ว่าผมรักมันจริงๆ

 

          "มึงเลยเห็นกูเป็นของตายมาตลอดงั้นสิ!"

 

          ผมตอกกลับไป เริ่มโกรธขึ้นมาบ้างนิดๆ พร้อมกับผลักมือดินแดนออก

 

          พรึ่บ!

 

          "ของตาย?"

 

          ผมเบิกตากว้างวูบหนึ่งด้วยความตกใจ เมื่อดินแดนขึ้นมาคร่อมร่างผมไว้กับเตียง นี่มันเตียงคนไข้นะ! อีกอย่าง..มันไม่เคยทำกิริยาแบบนี้ใส่ผมมาก่อนด้วยซ้ำ!

 

          "มึงมันเชี่ย..ดินแดน กล้าพูดไหมล่ะว่ามึงไม่ได้หลอกใช้กูเรื่องของเบนซินอ่ะ มึงกล้าพูดไหมว่ามึงไม่เคยคิดเล่นกับความรู้สึกกูเลย! สนุกมากไหมล่ะไอ้สัด อึก..มึงมันโคตรเลว"

 

          ผมทั้งทุบตีทั้งผลักให้ดินแดนมันลุกออกไป แต่เมื่อเห็นเลือดที่ไหลซึมจากผ้าพันแผล ผมก็ชะงักไปอย่างไม่รู้สาเหตุและปล่อยให้มันคร่อมอยู่แบบนั้น

 

          ในเมื่อมันจะมาถึงจุดสิ้นสุด ผมจึงเผลอระบายออกไปอย่างขาดสติ ในชีวิตผมไม่เคยพูดตะคอกใส่มันเลยซักครั้ง

 

          รู้สึกว่ามีม่านน้ำตามาบดบังสายตาเรียบเฉยของดินแดน จนผมต้องข่มมันไว้แล้วกรอกตาไปมาเพื่อขับไล่น้ำตาเจ้ากรรม

 

          จะร้องทำไมว่ะคิม มึงห้ามร้อง..เดี๋ยวมันก็ยิ่งสนุกกับความรู้สึกมึงไปกันใหญ่

 

          "ตลอดเวลาที่ผ่านมา..กูทำให้มึงทรมานขนาดนั้นเลยหรอ"

       

          คำพูดที่แฝงความรู้สึกผิดของดินแดนทำให้ผมน้ำตาไหลพรากออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ดินแดนใช้มือเกลี่ยน้ำตาให้ผมอย่างแผ่วเบา

 

          ไอ้สัด..กูจะยิ่งร้องขึ้นไปใหญ่ล่ะสิไม่ว่า ทำไมต้องมาทำเป็นอ่อนโยนกับกูด้วย

 

          "กูขอโทษนะคิม.."

 

          ยังไม่ทันให้ผมได้ประหลาดใจกับประโยคข้างต้น ดินแดนก็ประทับริมฝีปากนุ่มลงมาที่กลีบปากของผม ลิ้นร้อนของเขารุกไล่อยู่ในโพลงปาก ผมกระตุกร่างอย่างไม่คาดคิด ลืมขัดขืน..และลืมทุกๆสิ่ง ดินแดนจูบผมอย่างเร่าร้อนจนแทบจะหายใจตามไม่ทัน

 

          สติผมขาดห้วง คาดไม่ถึงว่าเขาจะจู่โจมผมแบบนี้!

 

          "ขอโทษที่กูรู้ตัวช้า ว่ารักมึงแค่ไหน"

 

          สติผมเริ่มกลับมาอีกครั้ง ผมมองดินแดนเนิ่นนาน เมื่อกี้มันบอกว่ารักผม..

 

          เฮ้ย! มันบอกว่ารักผมเนี่ยนะ?!

 

         

............................................................

          กว่าจะรู้ตัว.....กรี๊ดดดดด ไรท์ขอไปกรี๊ดดังๆ 555 ดินแดนมันหายมึนแล้วโว้ย อยากบอกว่าเรื่องนี้ใกล้จบภาคหนึ่งแล้วค่ะ อีกสักสองตอนมั้ง อิอิ ส่วนเรื่องของพี่แสบกับพี่เพลิงกัลป์นั้น ไรท์จะเขียนเป็นคู่พิเศษในภาคสองนะค่ะ และมีคู่ของคิมกับดินแดนนิดหน่อย

<<รักรีดเดอร์

 

 

          มุมฟินเบาๆ

          คือวันนี้เพื่อนผู้ชายสองคนมันนั่งอยู่ใกล้ๆกับไรท์แล้วมันก็พูดกันว่า

นาย ก.  "มึงอย่ามากอด กูขนลุก!" (ไรท์ชำเลืองมองนิดๆ ทำไรกันว้า โอ้ กอดกันอ่ะ เค้ากอดกันอยู่!)

นาย ข. "ชอบให้ผู้หญิงกอดไง๊"

นาย ก. "พูดว่าอะไรนะ"

นาย ข. "เปล่าๆ"

ไรท์>>>กรี๊ดดดดด ฟินเบาๆๆๆในใจไปแล้วจ้า 555

         

 

         

         

         

 

         

          











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 681 ครั้ง

98 ความคิดเห็น

  1. #23418 princessesntn (@wammikee) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:39
    อรุ่มมมมมมมมมม &#127773;
    #23418
    0
  2. #23259 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 06:31
    รู้ตัวช้า ไม่ว่า แต่คิมยังให้โอกาไหม
    #23259
    0
  3. #23254 SANSANEE1827 (@SANSANEE1827) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:34
    เขิลสิครับพี่น้อง
    #23254
    0
  4. #23040 maomao1439 (@maomao1439) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 10:01
    ฮืออออ ถึงดินแดนจะเคยทำไม่ดี แต่ฉากนี้ฟิน จะให้อภัย
    #23040
    0
  5. #22928 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 19:19
    อร้ายยยยยย ฮือออ ฟินนนนน
    #22928
    0
  6. #22824 JBK A. (@tk5823884) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:28
    อิจไรท์อ่ะ อยากเจอฟินๆเเบบนาย ก.
    นาย ข. บ้างงงงง
    #22824
    0
  7. #22802 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 19:18
    ฮือออ เขิลเลยย
    #22802
    0
  8. #22676 KannikaSangsut (@KannikaSangsut) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 17:08
    ตอนนี้นาย ข กับนาย ก เขาได้กันยังคะไรท์ เอ๊ะ?..
    #22676
    0
  9. #22628 Fullmoonk (@Fullmoonk) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 21:54
    รู้ตัวช้ายังดีกว่าไม่รู่
    #22628
    0
  10. #22407 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 00:36
    ซังยุดี55555
    #22407
    0
  11. #22335 -ตะมุตะมิ- (@BAMT-) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 00:09
    กลับมาอ่านรอบที่ร้อยยย ชอบดินแดนกับคิมมากกกกก
    #22335
    0
  12. #22258 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 17:46
    นาย ข. คิดอะไรกับนาย ก. แน่นอน
    //เดี๋ยวๆ ตูต้องเม้นถึงเรื่องหลักสิ!!
    #22258
    0
  13. #21926 Tipphy_614 (@Tipphy_614) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 18:48
    สงสารแดนสงสารคิม
    #21926
    0
  14. #21816 Zebus (@kim09499mii2) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 06:04
    โหย คิมอย่าไปยอมลูกกก~
    #21816
    0
  15. #21620 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 08:25
    ดินแดนนายทำร้ายจิตใจคิมทำไม
    #21620
    0
  16. #21530 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 11:21
    สนุกกกกกก
    #21530
    0
  17. #21236 -worthwhile- (@-worthwhile-) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 21:56
    ผิดเองที่รู้ตัวช้า ที่จริงรักเธอเสมอ~~~ โถ ดินแดน เมะแต่ละคนนี่ขี้หึง หวง โหด เสียจริงๆ TwT
    #21236
    0
  18. #21148 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:26
    ถึงจะพูดแบบนี้ แต่ไม่คิดว่าคิมจะเชื่อเลย คนที่โกหกมาตลอด พอพูดความจริงก็มักไม่มีใครเชื่อเสียแล้ว
    #21148
    0
  19. #21067 Suchadakulkes (@Minrt) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 16:19
    ชอบไม่ชอบไว้ทีหลัง ตอนนี้ ฟินเ-้_ยๆ โอ้ยยยยยย ใจชั้น
    #21067
    0
  20. #20389 pick-17 (@pick-17) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 19:15
    ไรท์โชคดีอ่าา //พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์
    #20389
    0
  21. #20356 KimFa-rin (@KimFa-rin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 09:32
    ขอได้มั้ยคิมกะโซดา
    #20356
    0
  22. #20355 KimFa-rin (@KimFa-rin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 09:32
    ถึงจะเดาลางได้ แต่ก็ทำใจชอบ แกไม่ลงอิดินนนนน
    #20355
    0
  23. #20017 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 00:20
    ขุ่นพระ
    #20017
    0
  24. #19862 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 12:48
    อ่านในฟิคก้อิจแล้วนะ นี่มาเจอนาย ก. นาย ข. ก้เริ่มสงสัยว่าปัจจุบันนี้เค้ามีชะนีไว้อุ้มบุตรอย่างเดียวหรอคะ ฮรึก
    #19862
    0
  25. #19837 禹州 คือผัวหนู (@narluk) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 14:19
    เดี๋ยวๆ คือตอนนี้สนใจ นาย ก กับ นาย ข มาก 55555
    #19837
    0