[Yaoi] DON'T KILL ME ชะตารัก ดีกรีร้าย! (สนพ. Nananaris Ybooks)

  • 100% Rating

  • 5 Vote(s)

  • 2,372,142 Views

  • 23,520 Comments

  • 43,577 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    21,058

    Overall
    2,372,142

ตอนที่ 49 : Ep.05::เชื่อได้ใช่ไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78896
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 800 ครั้ง
    7 มี.ค. 59














vEp.05v

 

::เชื่อได้ใช่ไหม::




 

 

 

 

          (Sap talk)

          ภายหลังจากเสร็จกิจ ผมก็มานอนคว่ำหน้าดูทีวีบนโซฟานุ่มอย่างสบายใจ เพลิงกัลป์ยกอาหารมาให้ถึงที่เพียงแค่ผมเอ่ยปากว่าลุกไม่ไหว ไม่ได้มีแค่มารยาหญิงที่ใช้ได้..มารยาชายก็ใช้ดีนะ :)

 

          ผมเปิดประตูห้องนอนเล็กก็พบว่าเบนซินหลับไปอีกครั้ง ไม่อยากปลุกเลยปล่อยให้นอนต่อไป ตอนนี้ก็ปาเข้าไปสองทุ่มแล้ว..รออีกสักพักแล้วกันค่อยไปปลุกให้ลุกกินข้าวอาบน้ำ ผมยังไม่อยากกวนการนอนของน้องตอนนี้

 

          "น้องมึงมันเชี่ย"

 

          ผมบ่นขึ้นเบาๆ ห่างกับเมียตั้งหลายชั่วโมงได้ไง ตกลงมันจะตัดหางปล่อยวัดน้องรหัสผมจริงๆใช่ไหม

 

          "อีกไม่นานหรอก.."

 

          "หืม หมายถึงอะไร"

 

          "เดี๋ยวก็รู้" ผมเห็นเพลิงกัลป์ยิ้มมุมปาก แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากนักจึงคว้าจานอาหารขึ้นมากิน

 

          ก๊อกๆๆ

 

           "มันมาแล้ว ไปเปิดสิ" เพลิงกัลป์พูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่งตามแบบฉบับ

 

          "โทษนะสามี มึงก็รู้ว่ากูลุกไม่ขึ้น" บวกกับหมันไส้น้องมึงด้วยน่ะเลยไม่อยากเห็นหน้า

 

          ตามนั้น..สุดที่รักเลยต้องเดินไปเปิดประตูอย่างช่วยไม่ได้

 

          เพลิงนิลก้าวเข้ามาในห้องหลังจากประตูเปิด เพียงแค่มองตากับผู้เป็นพี่แล้วเห็นมือสามีผมชี้ไปทางห้องนอนเล็ก มันก็เดินไปทางนั้นราวกับล่วงรู้ว่ามีน้องรหัสผมนอนอยู่

 

          สักพักก็เดินออกมาโดยประคองร่างของกระต่ายน้อยที่นอนหลับอุตุไว้ในอ้อมแขน เขาหันมามองผมด้วยแววตาเรียบเฉยก่อนจะเอ่ยขึ้นเป็นครั้งแรกตั้งแต่ก้าวเข้าห้องนี้

 

          "ขอบใจ" มันคงหมายถึงเรื่องที่ผมดูแลเบนซินให้

 

          "เออ ทีหลังก็อย่าทิ้งขว้างเพราะมันจะไม่เป็นแบบนี้ตลอดแน่"

 

          รอน้องกูเปลี่ยนก่อนเถอะ..!

 

          เพลิงนิลไม่ได้ตอบอะไรแล้วเขาก็ก้าวออกจากห้องไป ผมนึกแปลกใจกับการกระทำเช่นนี้ มาตามตัวไวกว่าที่คิด ตอนแรกนึกว่าจะโกรธยาวไปยันเช้าเสียอีก ชักจะเริ่มมั่นใจแล้วสิว่า..

         

          น้องรหัสคิดถูก เรื่องที่จะไม่ถูกทิ้งในเร็วๆนี้

 

 

          (Bensin talk)

 

          "...." เชื่อไหมว่าผมไม่ได้หลับ

 

          ผมได้ยินทุกฝีก้าวยามเมื่อเขาเข้ามาในห้อง น้ำหนักการเดินที่คุ้นเคยทำให้สมองรับรู้ว่าใครเป็นผู้บุกรุก นึกแปลกใจที่มาตามตัวกันเร็วขนาดนี้..

 

          ร่างของผมถูกยกขึ้นสูง กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยพาลให้คิดไปถึงเรื่องเมื่อช่วงบ่าย ฉับพลันหัวใจก็รู้สึกขมขื่นไม่น้อย

 

          ผมไม่กระดิกตัว อยากรู้ลึกๆว่าในยามหลับเขาจะมองผมด้วยสีหน้าแบบไหน ใช่สีหน้าเรียบนิ่งเช่นเคยหรือเปล่า แล้วที่มาตามตัวกันเพราะอะไร ถึงยังไงความรู้สึกที่เสียไปมันก็ไม่อาจเรียกกลับคืนมาได้

 

          เพลิงนิลวางร่างผมลงบนเตียง ในห้องนอนที่เขาเคยบอกว่าเป็น 'ของเรา'

 

          สัมผัสแผ่วเบาที่ลูบไล้ขอบตาทำให้ผมเกือบเผลอสะดุ้ง ลมหายใจของเขาอยู่ใกล้ซะจนแทบทนแกล้งหลับต่อไปไม่ไหว มันรู้สึกอึดอัดและหน่วงในอกจนหายใจไม่ออก

 

          "กูรู้ว่ามึงไม่ได้หลับ"  เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นยากเดาความคิด

 

          ผมเปิดเปลือกตาขึ้นด้วยแววตาเรียบเฉย แต่ไม่ได้มองใบหน้าหล่อเหลานั่นตรงๆก่อนจะพลิกตัวหนีหันไปอีกด้านของเตียง ยังไม่อยากพูดคุยตอนนี้ เคยบอกไปแล้วใช่ไหมว่าถ้าขืนเห็นหน้าเขาน้ำตาผมต้องไหลแน่ๆ

 

          เพลิงนิลไม่ได้ดันทุรังพลิกตัวผมให้กลับไปมองหน้าเขา ร่างสูงทำเพียงนั่งนิ่งเช่นเดิม พอลองลืมตามองราวระเบียงห้องผ่านความมืด ก็พบเข้ากับก้นบุหรี่มากมายในที่เขี่ยบุหรี่ด้านข้าง ผมไม่ชอบให้เขาสูบมันเลย

 

          แต่ดูเหมือนวันนี้เพลิงนิลจะสูบ..หนักมากเสียด้วย

 

          "ทำไมต้องกล่าวหาว่าเบนยั่วคนอื่น"

 

          ผมตัดสินใจเอ่ยถาม ขืนปล่อยนานไปจะเป็นผมที่อึดอัดตายกับความเงียบวังเวงเช่นนี้ เห็นทีเขาจะไม่เอ่ยปากก่อนเป็นแน่

 

          "...." ไม่มีเสียงตอบรับจากคนด้านหลัง

 

          เนิ่นนานจนเกือบหลับไปอีกรอบทั้งที่ไม่มีอารมณ์มานอนแล้วแท้ๆ ผมก็ได้กลิ่นบุหรี่ราคาแพงลอยคลุ้งในห้องเสียก่อน ด้วยความโมโหบวกกับอยู่ในอารมณ์ไม่ปกติ รวมทั้งไม่ชอบกลิ่นบุหรี่ ผมจึงหันไปใช้มือดึงบุหรี่ออกจากริมฝีปากของเพลิงนิลอย่างรวดเร็วแล้วขว้างมันทิ้งลงถังขยะใต้เตียงด้วยอารมณ์ไม่สู้ดีนัก

 

          ถ้าเป็นปกติผมอาจมีความรู้สึกกลัวตายขึ้นมาบ้างที่กล้ากระทำอะไรแบบนี้..แต่นี่มันไม่ไหวแล้วไง

 

          เพราะเขาไม่ตอบคำถามผมเสียที ทำตัวเย็นชาซะจนผมไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว จึงได้แต่ปล่อยสถานการณ์ให้มันน่าอึดอัดอยู่แบบนี้

         

          พรึ่บ!

 

          ทันทีที่บุหรี่หลุดจากปาก แน่นอนว่าร่างสูงก็ตวัดตัวผมให้นอนหงายแล้วตรึงข้อมือไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียว แววตาของเขาฉายแววมาคุอยู่ไม่น้อยที่ถูกขัดจังหวะการเสพบุหรี่เมื่อวินาทีที่แล้ว

 

          "กูก็เป็นของกูแบบนี้" เขาคงหมายถึงเรื่องที่ผมพึ่งถามไปเมื่อหลายนาทีก่อนสินะ

 

          "ก็เลยพูดแบบนั้นออกมา ทำเหมือนว่าไม่รู้จักนิสัยของเบนใช่ไหม"

 

          ผมถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา แต่พอเห็นสายตาไม่ไยดีแบบนี้แล้วมันกลับทำให้หางเสียงสั่นพร่าได้อย่างน่าประหลาด ความรู้สึกโคตรจะขมขื่น..

         

          "เข้าใจแล้ว.." ผมเอ่ยขึ้นแผ่วเบา

 

          ที่ผ่านมา..ที่ผมวิ่งไล่ตามมาตลอด เขาเลยเห็นว่าผมง่ายกับใครก็ได้สินะ

 

          "คงคิดว่าง่ายสินะ..ก็ง่ายกับนิลก่อนนี่เนอะ" ผมฉีกยิ้มและน่าจะเป็นรอยยิ้มที่ฝืดเคืองเต็มที

 

          เพลิงนิลเบิกตากว้างขึ้น ฉับพลันนัยน์ตาสีรัตติกาลก็ฉายแววเดือดพล่านที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น

 

          ริมฝีปากร้อนประทับลงมาอย่างรุนแรงและรวดเร็ว ผมเบิกตาขึ้นนิดด้วยความฉงนที่ได้รับรู้ถึงอารมณ์โกรธซึ่งปะทุขึ้นสูงแบบฉับพลันของเขา ข้อมือถูกตรึง..จึงไม่สามารถขัดขืนได้มากนัก ผมปล่อยวางทุกสิ่งก่อนจะนอนแน่นิ่งดังเดิม หลับตาลงพร้อมกับกลิ่นคาวเลือดในริมฝีปาก

 

          เนิ่นนานที่เพลิงนิลถ่ายทอดความเจ็บปวดมาให้ ริมฝีปากของเขาผละออกห่างในที่สุด แต่กลับเลื่อนขึ้นไปกระซิบชิดริมหู

 

          "อย่าพูดคำว่าง่าย สำหรับกู..มึงไม่ใช่ 'ของตาย'อีกต่อไปแล้ว"

 

          ผมไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไร แต่หยาดน้ำตามากมายที่กลั้นไว้มันกลับทะลักออกมาเพราะประโยคเมื่อกี้

 

          "ฮึก..."

 

          เผลอหลุดเสียงสะอื้นจนต้องกัดริมฝีปากไว้ ร้องไห้จนได้..ทั้งที่ไม่อยากร้องเลยสักนิด แต่ผมก็แค่มนุษย์คนหนึ่งที่มีอารมณ์โกรธ น้อยใจ หวั่นไหว และหวาดกลัวเมื่อหัวใจดวงนี้มันทนรับอะไรหนักๆไม่ไหวจึงต้องกลั่นออกมาเป็นหยดน้ำตา

 

          "มึงสำคัญกับกู..เท่าชีวิต"

 

       ริมฝีปากร้อนไล่เลียคราบน้ำตาให้ผมอย่างแผ่วเบาพลางใช้มืออีกข้างปาดน้ำตาออกไป ถ้าตาไม่ฝาด..ผมเห็นนัยน์ตาสีรัตติกาลที่มักดูเฉยชาฉายแววจริงจังกว่าทุกครั้ง ดวงตาที่เคยมองกันอย่างไม่ไยดีเมื่อครู่ทอประกายอ่อนลงเมื่อเห็นน้ำตาของผม

 

          ประโยคเมื่อครู่..ไม่ได้ต่างอะไรกับการสารภาพรักเลยสักนิด!

 

 

loading 40%




          "เชื่อได้..ใช่ไหม" ผมถามเสียงพร่า

 

          เพลิงนิลปล่อยข้อมือผมออกแล้วดึงร่างกันเข้าไปกอดไว้อย่างเผด็จการ ผมฟังเสียงหัวใจของเขาที่เต้นแรงเทียบเท่าหัวใจของผม น้ำตามันหยุดไหลไปเพราะความช็อกที่ได้ยินประโยคเมื่อกี้

 

          เพลิงนิลไม่ใช่คนที่จะมาพูดอะไรหวานๆ..อาจเพราะครั้งนี้เขารู้ตัวว่าถ้าไม่พูด ผมจะเป็นฝ่ายที่เดินจากไปแทนเพราะความไม่ชัดเจนมาตั้งแต่ต้นในความสัมพันธ์ของเรา

 

          ไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบายใดๆ เมื่อเสียงหัวใจเต้นตรงกัน

 

          ไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำพูดด้วยน้ำเสียงหวานหูหรือการกระทำหยอกล้อเพื่อง้องอน เพลิงนิลสามารถทำให้ผมหยุดร้องไห้และลืมคำที่เขาเคยปรามาสได้อย่างหมดหัวใจ

 

          เพียงเพราะคำว่า 'สำคัญเท่าชีวิต' แถมยังเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดจะเย็นชาด้วยซ้ำ

 

          ไร้ความโรแมนติกโดยสิ้นเชิง..ดันมาเอ่ยถ้อยคำคล้ายสารภาพรักกันในอารมณ์ดราม่าแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพลิงนิลคงไม่มีใครคิดจะทำ

 

          "ขอบตามึงแดง" เพลิงนิลเหลือบมองขอบตาของผมอย่างไม่ชอบใจนัก

 

          เขาคงจำได้ว่าร้องไห้ทีไร ตาผมมักจะบวมแดงทุกที

 

          "เพราะนิลนั่นแหละ" ผมเอ่ยเสียงแผ่ว ความรู้สึกเพลียรุมเร้าทำให้ง่วงขึ้นมาไม่น้อย

 

          "...."

 

          เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ทำเพียงแค่ล้มตัวนอนแล้วใช้มือตวัดเอวผมไปแนบร่างกำยำเท่านั้น น้อยครั้งที่ร่างสูงจะทำเช่นนี้ในเวลาก่อนนอน เพราะเขามักหลับไปโดยไม่ได้กอดผม หลังจากนั้นก็จะเผลอมาดึงตัวกันไปกอดตอนหลับลึกเสียทุกครั้ง

 

          จากที่อยากหลับ..ทำแบบนี้ใครมันจะไปนอนลง น้อยครั้งมากเลยนะที่โดนกอดก่อนเขาหลับตาถ้าไม่นับช่วงแรกๆที่นอนด้วยกัน

 

          "นอนซะ"

 

          เพลิงนิลเอ่ยขึ้น ผมประสานสายตากับเขาท่ามกลางความมืดแล้วปิดเปลือกตาลงอย่างไม่เข้าใจตัวเองนักว่าทำไมต้องทำตามที่ร่างสูงบอกด้วย

 

          ลมหายใจของร่างเล็กที่ถูกโอบกอดเริ่มสม่ำเสมอ ใบหน้าหล่อเหลาจ้องมองกิริยานั้นด้วยใบหน้ายากเดาความรู้สึก เพียงแต่แววตาที่ทอแสงวูบหนึ่งกลับยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าคนที่เขาโอบกอดสำคัญมากเพียงใด

 

          ฉับพลันแววตาอ่อนลงกลับเจือประกายเย็นยะเยือกขึ้นเมื่อระลึกได้ถึงสิ่งหนึ่ง..

 

          'พวกแมลงเม่า..เริ่มบินเข้ากองไฟอย่างไม่กลัวตาย'

 

          เขานึกอยากจับคนข้างกายล่ามโซ่ไม่ต้องโผล่ไปให้ใครเห็นอีกเลย แต่ในเมื่อทำเช่นนั้นไม่ได้ ก็จะใช้ 'ไฟ' ครอกแมลงให้ดู!

 

 

 

          ผมตื่นขึ้นมาด้วยดวงตาบวมแดงดังที่คาดไว้ วันนี้ก็ต้องไปมหาลัยแต่ผมกลับไม่อยากลุกจากเตียงอุ่นๆเลยสักนิด สมองปวดจี๊ดเพราะไม่ได้ร้องไห้มานานมากพอลืมตาขึ้นสำรวจตัวเองก็พบว่าอยู่ในชุดเดิม

 

          เมื่อวาน..เพลิงนิลอุ้มผมมาที่นี่

 

          แล้วยังไงต่อนะ เขาทำท่าทางเฉยชาใส่ผมและพูดประโยคหนึ่งออกมาในยามที่น้ำตากำลังรินไหล

 

          'มึงสำคัญกับกู..เท่าชีวิต'

 

          ....เท่าชีวิต เฮ้ย! อย่างเพลิงนิลเนี่ยนะจะพูดแบบนั้น

 

          ฝัน..ต้องเป็นความฝันแน่ ผมลองหยิบตัวเองด้วยความมึนงงจนสะดุ้งตัวอีกครั้งเพราะความเจ็บแปลบจากการหยิกอย่างไม่ออมแรง

 

          "ไปอาบน้ำ"

 

          ผมมองตามต้นเสียงก็พบเข้ากับร่างสูงบวกบอดี้สุดฮอตที่มีหยดน้ำเกาะพราวเต็มตัว บ่งบอกให้รู้ว่าเพลิงนิลพึ่งอาบน้ำเสร็จ เมื่อเบี่ยงสายตาขึ้นมองไปยังนัยน์ตาสีสนิมผมก็ต้องหน้าร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงประโยคเมื่อวานขึ้นมา

 

          "อืม"

 

          แต่เนื่องจากยังคงมึนงงกับสถานการณ์อยู่นิดๆ ผมจึงตอบกลับไปเสียงนิ่ง ไม่กล้าแม้แต่จะสบสายตาทรงอำนาจจนต้องเบี่ยงหลบไปทางอื่น

 

          แม้ตะกอนความโกรธจะเริ่มจางหาย แต่ผมก็ยังทำตัวไม่ถูกอยู่ดี

 

          พวกเราทำกิจวัตรประจำวันกันดั่งที่เคยจากนั้นก็เดินทางเข้ามหาลัยดังเดิม เพิ่มเติมคือคนมองให้พรึ่บ!

 

          "เบนรอตรงนั้นนะ" ผมชี้ม้าหินอ่อนตัวที่หมายตาตั้งแต่เมื่อวานให้ร่างสูงที่นั่งนิ่งในรถคันหรูมองตาม

 

          "อืม" รู้สึกคล้ายเมื่อวานยังไงไม่รู้ ที่สำคัญคือกูจะได้นั่งไหมเนี่ย เมื่อวานก็ชวดไปแล้ว

 

          ....คนนั้นแหละแก เมื่อวานนะ....ซุบซิบๆๆๆ

 

          เชิญนินทาตามสบาย ถามว่าผมอยู่ในอารมณ์ที่สนไหม? ก็ไม่ เหอะๆ

 

          ความจริงก็แค่พยายามมองข้ามมันไปแล้วปล่อยวางเสียบ้างเท่านั้นเอง ผมเดินไปนั่งโต๊ะตัวที่หมายตาไว้ แต่แล้วสายตาก็เหลือบไปพบโซดาเพื่อนรักเข้าในทันที มันกำลังเดินละลิ่วตรงมาที่ผมอย่างหมายมาด

 

          ความรู้สึกงุนงงเริ่มบังเกิด เมื่อเห็นหัวคิ้วของโซดามุ่นเข้าหากันคล้ายจะอารมณ์เสีย

 

          "โว้ย! ไอ้เชี่ยคิมทิ้งกูไปหาผัวอีกแล้ว อย่าให้กูมีบ้างนะมึงงงงง"

 

          "เอ๊ะ โซดาสนใจผู้ชายหรอ"

 

          ผมเบิกตากว้าง ไม่ได้กวนพระบาทเลยนะ เพียงแต่มันอดจะคิดไม่ได้จริงๆ ก็ดูมันพูดเข้าสิ

         

          "เช้ดเข้! ผู้หญิงสิเว้ย หน้าอย่างกูอ่ะหญิงติดตรึม หรือมึงไม่รู้?"

 

          "ไม่รู้" ผมตอบหน้านิ่งพร้อมกระพริบตาปริบๆ

 

          ไม่เห็นมีหญิงมาติดมัน มีแต่ชายมาติดแถมจีบหญิงแต่ละทีดันได้กินแต่แห้ว ไม่ใช่ว่ามันขี้เหร่..แต่น่ารักกว่าผู้หญิงบางคนแบบนี้ หญิงที่ไหนจะอยากได้ไปเป็นแฟนวะ

 

          เฮ้อ..ช่างน่าสงสาร

 

          "มึงกวนตีนกูหรอ"

 

          ไอ้โซดาเริ่มทำสายตาหาเรื่อง ไหนจะท่าทางยกแขนเสื้อเต็มที่ ผมจึงทำหน้าเอือมระอาส่งกลับไป ในใจก็คิดว่าสติมึงยังอยู่ครบหรือเปล่าเพื่อน?

 

         

loading 70%




             แต่ก็จริงที่ไอ้คิมหายหัวบ่อยๆ เหอะ..ไปนอนคอนโดดินแดนนู้น! แต่คนละที่กับห้องของเพลิงนิลนะ ดินแดนมันย้ายห้องไปเมื่อหลายเดือนก่อนสงสัยจะรู้สึกผิดที่เกือบข่มขืนผมในห้องเดิมของเขา

 

          "ชิ!ช่างเถอะ ว่าแต่เมื่อวานมึงเคลียร์กับเพลิงนิลเป็นไง เดินก็ไม่กะเพลกนี่หว่า เจ็บตูดไหมมึง?"

 

          กรุณาอย่าถามอะไรในที่สาธารณะแบบนี้ถ้ามึงยังมียางอาย!

 

          อย่าลืมว่าบางคนเขาเงี่ยหูฟังบทสนทนากันเต็มที่เพื่อสอดส่องเรื่องชาวบ้านแล้วเอาไปเม้าท์ ชาวบ้านที่ว่าก็ไม่ใช่ใคร กูทั้งนั้นที่ถูกคนทั้งมหาลัยเอาไปซุบซิบกันสนั่นเมืองแล้ว!

 

          "เราไม่ได้เจ็บอะไรทั้งนั้นแหละ" ผมกระซิบเสียงเบา แอบเห็นว่าโต๊ะข้างๆเอนหูตามมาด้วย

 

          เอ่อ..เอาให้เนียนหน่อยนะพี่น้อง เวลาจะแอบฟังใครเขาคุยกันเนี่ย!

 

          "กูคิดว่ามึงจะตายคาเตียงไปแล้วซะอีก แบบว่าเมื่อวานเพลิงนิลแมร่งน่ากลัว พูดแล้วกูเริ่มเสียวไส้ มึงทนอยู่กับเขามาได้ไงตั้งครึ่งปี เป็นกูนะหนีไปตั้งแต่เจอไพ่บินได้แล้ว"

 

          มาเป็นคำคล้อง..ไม่แต่งกลอนไปเลยล่ะเพื่อน!

 

          "อืม ก็ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน" ทำไมจะไม่รู้ อยู่ได้มาขนาดนี้เพราะความรักล้วนๆ เอ้า..รอไร อ้วกสิครับอ้วก

 

          "ว่าแต่โซดาใบ้อะไรให้น้องรหัสเราล่ะ"

 

          "อ้อ ไอ้น้องก้องพิภพ เจิดจรัญมโนสิริ น่ะหรอ" นี่มึงถึงขั้นรู้ชื่อจริงน้องรหัสกูในขณะที่กูไม่เคยได้รู้เชียวเรอะ!

 

          เดี๋ยวนะ..เจิดจรัญมโนสิริ

 

          "เฮ้ย..นั่นมันนามสกุลหนึ่งในผู้ก่อตั้งมหาลัยไม่ใช่หรอ" ผมถามโซดาตาเหลือก

 

          "เออสิวะ แถมดูเหมือนน้องรหัสมึงจะดังเสียด้วย ตัวเต็งเดือนคณะปีนี้เลยนะมึง"

 

          งั้นหรอ...ชีวิตผมจะเจอคนที่ทำให้สงบสุขบ้างไม่ได้เลยหรือไงวะเนี่ย! มีน้องรหัสก็ดันไม่เหมือนชาวบ้านเขาเพราะเป็นถึงลูกหลานหนึ่งในผู้ก่อตั้งมหาลัยเชียวนะ

 

          "แล้วซื้อของให้น้องรหัสยังอ่ะ" โซดาหันมาถาม

 

          "ยัง น่าจะเย็นนี้"

 

          อา..สงสัยต้องชวนเพลิงนิลไปเลือกของให้กอแก้วด้วย สงสารน้องตงิดๆที่ได้พี่รหัสอย่างคนอันตรายของมหาลัย พูดถึงกอแก้วผมก็ไม่เจอน้องอีกเลยตั้งแต่เมื่อวานที่เกิดเรื่องขึ้น น้องกอแก้วเหมือนจะอยู่เอกคอมเช่นเดียวกับผม..ถ้าจำไม่ผิด

 

          "งั้นกูไปก่อนละกัน เชิญรอผัวไปอีกคนเลยมึง"

 

          ไอ้โซดาทำหน้าบูดบึ้ง มันคงคิดถึงไอ้คิมที่ช่วงนี้ติดดินแดนอย่างกับอะไรดี ไม่สิ..ถ้าพูดให้ถูกคือดินแดนแทบไม่ให้คิมมันห่างตัวเลยต่างหาก

 

          "เดี๋ยวสิ..ตกลงคำใบ้พี่รหัสที่คิดให้เราไป มันคืออะไร"

 

          "อยากรู้จริงหรอ?" โซดาฉีกยิ้มเจ่าเล่ห์

 

          "อืม" อย่าทำหน้าแบบนั้นสิวะ ระแวงไปหมดแล้วโว้ย!

 

          "อะแฮ่ม..ชื่อน้ำมันคนไม่โสด เพราะสามีโหดมาก" มึงแน่ใจนะว่านั่นเป็นคำใบ้?

 

          WTF!

 

          ฆ่ากูเถอะ..ถ้าน้องไม่รู้ว่าพี่รหัสมันคนไหนก็เตรียมตัวกลับบ้านไปเลี้ยงควายได้เลย คนทั้งมหาลัยพูดถึงผมซะขนาดนี้ ข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์อันอธิบายยากของผมเมื่อวานคงแพร่ระบายลามไปไวยิ่งกว่าไวรัส

 

          ปวดตับยิ่งกว่าเดิม เพิ่มเติมคือกูเครียด!

 

          โซดาเพื่อนยากเดินผิวปากขึ้นตึกเรียนอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นสีหน้าช็อกค้างของผม ก็ในคำใบ้นั่น..มันเป็นการประกาศว่าผมกับเพลิงนิลถึง 'ขั้นไหน' กันแล้วไม่ใช่หรือไง!

 

          รู้ดีเกินไปแล้ว..รวมหัวกันแกล้งให้ผมอับอายชัดๆเลยแบบนี้ ทีคำใบ้ของเพลิงนิลยังดูธรรมดากว่าเลย!

 

          ที่ผมมั่นใจนักว่าเรื่องเมื่อวานต้องเป็น Talk of the town นั่นเพราะชื่อเสียงของเพลิงนิลดังไม่น้อย แน่นอนว่าเขาไม่เคยควงใครนานเท่าผม พวกที่ไม่มีเรื่องนินทาถึงเอาไปเม้าท์กันสนุกปาก บ้างเห็นด้วยบ้างก็ไม่เห็นด้วย เท่าที่ผมได้ยินเต็มสองหูจากผู้คนรอบข้างในเวลานี้ก็เช่น..

 

          ...ชายกับชายเดี๋ยวก็เลิกกันแก มีให้เห็นเกลื่อน...

          ...อร๊าย ถึงเมื่อวานจะน่ากลัวไปนิด แต่ฟินอ่ะ!...

          ...หมอนี่ได้เป็นเด็กเพลิงนิลตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อก่อนไม่เห็นเขาสนใจเลยนิ...

          ....ชอบจัง พี่เขาดูหวงกันไม่แคร์สื่อดีเนอะ...

 

          เอ่อ..ประโยคหลังสุดผมไม่แน่ใจว่าเป็นคำพูดแสดงความชอบใจหรือประชดอ่ะนะ

 

          ผมเลิกสนใจคนรอบข้างเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นเรือนร่างสูงสง่าของผู้ที่ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ เสียงนินทาเงียบลงอย่างกับถูกสต็อปไว้ทันทีที่เพลิงนิลเดินมาถึงตัวผม ร่างสูงส่งสายตาว่าให้ขึ้นชั้นเรียนได้แล้ว ผมจึงลุกยืนเต็มความสูงแล้วคว้ากระเป๋ามาสะพายตามเดิม

 

          เหอะ พอเพลิงนิลมาล่ะเงียบเกิ๊น!

 

          ถึงจะไม่ค่อยมีใครกล้ามองสบตาร่างสูงตรงๆแต่กลับมีคนแอบเหลือบตาขึ้นมองเขาไม่น้อย ฟีโรโมนของเพลิงนิลยังคงใช้ได้ดีเสมอต้นเสมอปลาย และคงไม่จางหายไปอีกนานชั่วนาน

 

          "...." ผมเงียบ และเขาเงียบ เราเดินขึ้นตึกกันท่ามกลางสายตาคนรอบข้างที่เหลือบมองมาเป็นระยะ บ้างก็สะกิดให้เพื่อนข้างๆหันมาดู

 

          ผมนึกสงสัยว่าตัวเองหรือเพลิงนิลมีอะไรน่าสนใจนักข่าวจึงยังไม่ซาลงสักที พอลองเงยหน้าขึ้นสำรวจคนข้างๆ..

 

          เส้นผมสีดำสนิทระกรอบหน้าเรียวรับกับดวงตาเย็นเยือกสีดำดุจหุบเหวลึก  จมูกโด่งเป็นสันเข้ากับริมฝีปากเรียวบาง ผิวขาวเหลืองอย่างคนออกกำลังกายและแผงอกขาวรำไรซึ่งโผล่พ้นกระดุมที่ถูกปลดราวสามเม็ด

 

          อา..ผมกำลังเดินข้างมนุษย์อยู่ใช่ไหม?

 

          รู้สึกตาพร่า..กับฟีโรโมนที่ลอยฟุ้งรอบร่างสูงที่เดินเคียงคู่กัน ความรู้สึกไม่เหมือนที่เคยเดินข้างใคร มันให้ความรู้สึกเหมือนเดินข้างประติมากรรมมนุษย์ที่บรรจงทำขึ้นอย่างไรอย่างนั้น ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมเพลิงนิลถึงเป็นจุดเด่นทุกครั้งที่ปรากฏตัว

 

          เขาเปรียบประดุจ 'บางสิ่ง' ที่ไม่สามารถนำมาครอบครองได้ อยู่สูงเกินไป..และยิ่งสูงก็ยิ่งหนาว

 

          "มองทำไม" เพลิงนิลปรายหางตามองกันขณะที่พูดขึ้นมา

 

          "อะ..เปล่า" โดนจับได้แล้วไหมล่ะ! ดีนะที่เบี่ยงสายตาออกมาก่อน แล้วทำไมผมต้องมาทำเป็นหลบสายตาเขาด้วยเนี่ย

 

          อ่า เข้าใจอารมณ์ใช่ไหม คือเมื่อคืนผมโดนเขาน็อกเอาท์ด้วย 'คำพูดนั้น' ไป วันนี้เลยไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าตรงๆ มันรู้สึกร้อนผ่าวทั่วใบหน้าและลำคอราวกับจะเป็นไข้

 

          แต่ไม่ใช่..ผมรู้ดีว่ามันคืออาการ 'เขิน' อย่างหนักหน่วง!

 

          ปึ่ก!

 

          ผมสะดุ้งออกจากภวังค์ความคิดเมื่อถูกดันตัวเข้าไปติดซอกกำแพงในมุมอับสายตาคน พอเหลือบสายตาขึ้นมองคนหน้านิ่งที่ดูเริ่มหงุดหงิดเล็กๆแล้วก็ต้องเสมองทางอื่นด้วยความเขินไม่หาย รู้สึกว่าวันนี้เหมือนจะบินได้อย่างไรอย่างนั้น!

 

          "อย่าหลบตากู" เอ่อ..สั่งอย่างเดียวไม่ต้องเอาตัวเข้ามาเบียด เอามือมารั้งเอวไปแนบชิดก็ได้โว้ย

 

          หัวใจจะวาย!

 




     

      

Writer talk

          ในที่สุด เพลิงนิลก็เลิกปากแข็งเสียที//หลบกระสุน รีดเดอร์เค้าจะได้หายใจกันคล่องและไปฟินแลนด์ซะหน่อย หาไม่ได้ง่ายๆแล้วนะคะ ปากแข็งแบบนี้..พอเห็นน้ำตาเบนซินเท่านั้นล่ะอ่อนยวบ//หลบมีดบิน (และดูเหมือนคนโหดเค้าจะเป็นเฉพาะกับเบนซินซะด้วย) ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์แล้วพบกันค่ะ

รักรีดเดอร์


Writer talk 2

       ที่วันนี้มาก่อนปกติเพราะคืนวันจันทร์มีธุระค่ะ มาลงตามที่สัญญาไม่ได้ เลยเลื่อนมาลงล่วงหน้าคืนวันอาทิตย์แทน(ปกติลงสองวันต่อครั้ง) เจอกันอีกทีก็วันพุธตอนกลางคืนเหมือนเดิมเนอะ

          รักรีดเดอร์


Writer talk 3

       เพลิงนิลจะทำอะไรหนูเบน//หลบไปดิ้นๆๆ ป้อนความฟินเป็นระยะๆ(ฮา) ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ค่ะ

รักรีดเดอร์





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 800 ครั้ง

163 ความคิดเห็น

  1. #23307 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 00:50
    โอยยยยย ใจบางมากค่ะ สำคัญเท่าชีวิต
    คือคำบอกรัก ที่ไม่มีคำว่า รัก

    ก้องคงไม่ทำให้เรื่องยุ่งนะ

    กอแก้วเป็นแค่เอฟซีเนาะ
    คงไม่มากไปกว่านี้

    สงสารโซดา แต่ตลกมากกว่า
    #23307
    0
  2. #22935 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 10:20
    สามีโซดาเป็นใครอะะะะะ
    #22935
    0
  3. #22853 lills (@joeyxsy) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 18:21
    เขิน555555555
    #22853
    0
  4. #22773 PameeManipakone (@PameeManipakone) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 07:49
    กลัว มา ม่า
    #22773
    0
  5. #22638 Mo Demone (@momine25) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 11:49
    สั่งจริง. สั่งจัง
    #22638
    0
  6. #22541 RY_raiya (@RY_raiya) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 02:32
    ขอเลือดด่วนเลยโว้ยยยยยย!!! -///////-
    #22541
    0
  7. #22489 335360 (@335360) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 22:05
    /////////
    #22489
    0
  8. #22414 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 11:40
    อย่าหลบตากู.....กรี๊ดดดดด
    #22414
    0
  9. #22269 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 22:24
    โซดา ผัวชื่อ อาคะ----(สัญญาณขัดข้อง)
    //เราวาร์ปมาจากเรื่องของโซดาจำได้มั้ย เราย้อนเวลามา555555555(บ้าหรอ-)
    #22269
    0
  10. #21644 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 21:08
    โอ้ยหวานแบบโหดๆๆ
    #21644
    0
  11. #21537 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 18:25
    งื้อออออ
    #21537
    0
  12. #20552 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 21:28
    เขินโว๊ยยย>///<
    #20552
    0
  13. #20028 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 01:20
    พ่อคู๊นนน
    #20028
    0
  14. #19382 ลมมรณะ (@wayuwayo1214) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 06:41
    มีมั้ยอีกมั้ยผู้ชายเเบบนิลลบลล
    #19382
    0
  15. #19285 Kuraoi (@Kuraoi) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 10:51
    มนุษย์แบบนิลยังมีอยู่มั้ย5555
    #19285
    0
  16. #18954 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 13:55
    ก็คนมันเขิล...เข้าใจป่ะ!
    #18954
    0
  17. #18922 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 20:00
    ดีต่อใจ
    #18922
    0
  18. #18921 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 20:00
    ดีต่อใจ
    #18921
    0
  19. #18656 Sarunghaja (@Sarunghaja) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 12:06
    โซดา หึหึหึ อีกไม่นานเดี๋ยวหนูก็มีผัวลูก
    #18656
    0
  20. #17665 sprinkle_star (@aleenaaom) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 18:25
    ฮว้ากกกกกกกก ความละมุนนี้!!!!! //กรีดร้องรุนแรงจนพี่โซดายังอาย #เดี๋ยวๆข้ามเรื่องไปมั้ย?

    เฮียนิลไม่ซึน ได้ยินมั้ยยย เค้า ไม่ ซึน ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยย //โดนไพ่เสียบอกตาย

    ฟินและละมุนมากค่ะ รู้สึกเหมือนจะบินขึ้นสวรรค์ได้...โอ้ว...
    #17665
    0
  21. #15163 POPPILZ (@livinpoppilz) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 13:57
    นางชอบเเกล่งเบนซิล 555

    ก็รู้ว่าเขินยังจะทำให้เขินกว่าเดิม !
    #15163
    0
  22. #14592 lovelove_empty (@lovelove_empty) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 17:29
    แอร๊ยยย ทำไมเขิล ทำไมฟิน เขินแทนเบนซิน
    #14592
    0
  23. #13996 Summer1A (@SummerKr20) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 15:39
    ฟินจนจะบินได้ละ เขินจนตัวบิด แทนหนูเบนแล้ว
    #13996
    0
  24. #13105 Aoyyah (@jxperyah) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 23:13
    ที่หลบตาก็เพราะเขินไงงงง
    #13105
    0
  25. #12666 TReat~trapz[Y] (@trapzy) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 12:57
    โอ้ยยยย ฟินอ่ะ ชอบฉากเฮียเพลิงคนน้องมาตามเมียสุด ><!!
    #12666
    0